ตำนานราชาแห่งจักรกล(The legendary mechanic)

ตอนที่ 172 : คนของฉัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,002
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 166 ครั้ง
    30 เม.ย. 63

แม็กคือผู้ใช้ปืนใหญ่ สายชั้นสองของช่างกลที่ทำความเสียหายได้สูงมาก ยิ่งอาวุธดี พวกเขาก็ยิ่งได้เปรียบ นี่คือครั้งแรกที่หานเซี่ยวพบศัตรูในสายตัวเอง

ทุกๆเมตรจากผู้ใช้ปืนใหญ่คือกำแพงอุปสรรค และศัตรูก็อยู่ยอดบนอาคารขณะที่หานเซี่ยวอยู่บนพื้น

ในชั่วพริบตา หานเซี่ยวก็วิเคราะห์สถานการณ์ได้

ผู้ใช้ปืนใหญ่ระดับ56 ความเสียหายสูงแต่พลังชีวิตจ่ำ ฉันมีโอกาสทำความเสียหายอย่างรุนแรงหนึ่งครั้ง แต่การฆ่าเขาไม่ใช่เรื่องง่าย กำลังหนุนจะมาถึงหากฉันถูกถ่วง และฉันก็ไม่มีอุปกรณ์พอจะสู้กับศัตรูจำนวนมาก ฉันต้องใช้โอกาสที่สร้างขึ้นโดยการทำให้เขาบาดเจ็บเพื่อหลบหนี

แสงสีฟ้ากระพริบจากรองเท้าเขา และเขาก็สไลด์ออกไป

 

“คิดหนี?”แม็กยังคงเฉยชาเมื่อหานเซี่ยววิ่งหนี เขาสังเกตเห็นมาก่อนหน้าว่าความเร็วของหานเซี่ยวมาจากรองเท้า ดังนั้นเขาจึงใช้ปืนไรเฟิลจู๋โจมRx108และยิงด้วยความแม่นยำสูง เขารู้ว่าหานเซี่ยวจะหนีไม่พ้นหากรองเท้าถูกทำลาย

อย่างไรก็ตาม เกราะแม่เหล็กกลับยื่นไปปกคลุมรองเท้าและป้องกันกระสุน

กระชั้นชิดมาก หานเซี่ยวตกใจ โชคดี เขาเตรียมการไว้และสามารถตอบสนองได้ทัน หากรองเท้าเขาถูกทำลาย การจะหลบหนีคงยากกว่าเดิมมาก การถูกโจมตีและการไม่สู้กลับไม่ใช่สไตล์ของหานเซี่ยว ขณะที่ถอยอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม เขาก็ยิงกลับใส่แม็กด้วยความแม่นยำสูงไล่เลี่ยกัน  และกระสุนสามนัดก็พุ่งชนหน้าอกของแม็ก สมรรถภาพทางกายไม่ใช่จุดแข็งของแม็ก และเขาก็แทบไม่อาจควบคุมแรงปะทะได้ เขากัดฟันทนความเจ็บปวดและไล่ตามหานเซี่ยวโดยใช้ปืนตะขอเพื่อเคลื่อนตัวระหว่างอาคาร

แม็กมีข้อได้เปรียบด้วยการอยู่เหนือพื้น ดังนั้นเขาจึงใช้[การยิงระเบิด]ด้วยลูกซองเขาและยิงอีกนัดใส่หานเซี่ยว พลังของระเบิดทำให้หานเซี่ยวจมไปในกำแพงอีกครั้ง

ก่อนหานเซี่ยวจะได้ดึงตัวเองออกกำแพง เขาก็สัมผัสถึงอันตรายและปกคลุมทั่วร่างด้วยเกราะทันที

แม็กยืนบนเพดานพร้อมปืนไรเฟิลจู่โจมในแต่ละมือ เขาใช้[การลอบยิงแบบเคลื่อนไหว]และ[การสาดกระสุน]พร้อมกัน อัตราการยิงเพิ่มด้วยทักษะทั้งสองทำให้กระสุนกลายเป็นพายุที่สาดเทใส่หานเซี่ยว เขาติดอยู่ในกำแพง รูบนกำแพงกลายเป็นคลื่นฝุ่น และทำให้รอยแตกใหญ่ขึ้น

 

“เขาควรเกือบตายแล้ว”แม็กมั่นใจ ความเสียหายรอบนี้เป็นการผสานความสามารถและกระสุนหลายร้อยนัด หากไม่ตายเขาก็ควรเกือบตาย

ฝุ่นเต็มอากาศและปิดบังวิสัยทัศน์ภายในหลุม

ฮืม-

เสียงแปลกๆดังขึ้น

ทันใดนั้น สนามพลังที่มองไม่เห็นก็ระเบิดขึ้น ผลักฝนและกระสุนออกไป สร้างเป็นพื้นที่ว่างเปล่า

เครื่องขับสนามพลัง!

ด้วยวการใช้สนามพลัง หานเซี่ยวกระโดดออกจากหลุมและลอยนิ่งในอากาศสักพัก เขาถือปืนไรเฟิลซุ่มยิงผีมือหนึ่งและเล็ง
แม็กจากระยะไกล

เวลาดูเหมือนถูกทำให้ช้าลง

แม็กรู้สึกเสียวสันหลังวาบ ปืนทำให้เขารู้สึกถึงความตาย และสัญชาตญาณเขาก็ร้องบอกว่ามันอันตรายถึงชีวิต เขาพยายามหลบสุดความสามารถ แต่หานเซี่ยวก็ยิงก่อนเขาจะหลบได้เต็มตัว

ในชั่วพริบตา แม็กรู้สึกถึงพลังมหาศาลที่ไม่อาจต้านทาน เขาถูกกระแทกไปในอากาศและกลิ้งไปอีกฝากของหลังคา พยายามคว้าขอบหลังคาไว้ก่อนตกลงมา

ความเจ็บปวดจากหน้าอกเขาเหมือนนรก เขาก้มมองและเห็นรูเลือดบนหน้าอกขวาที่เจาะร่างเขาผ่านเสื้อเกราะกันกระสุน

เขายิงผ่านปอดฉัน...แม็กเหงื่อออกอย่างหนักจากความเจ็บปวด ทุกครั้งที่เขาหายใจ มันรู้สึกเหมือนมีมีดทิ่มแทง เขาตกใจและกลัว พลังจากการยิงนี้เหนือกว่าเขาแม้แต่ตอนที่เปล่งประสิทธิภาพสูงสุด!

สัตว์ประหลาดตนนี้มาจากไหนกัน?และเขาเป็นใคร?พลังยิงเขาเหนือยิ่งกว่าหัวกะทิของออดิน่า แต่แม็กไม่เคยเห็นเขามาก่อน!

หากแม็กไม่หลบ กระสุนคงยิงใส่ตาเขา

เขาลงเอยด้วยสภาพนี้แม้จะมีเสื้อเกราะ หากเขาช้าสักครึ่งวินาทีตอนหลบละก็....

ความกลัวของแม็กที่มีต่อหานเซี่ยวพุ่งจนขีดสุด

 

ท่านได้ทำลาย[เสื้อเกราะกันกระสุนเซรามิกสังเคราะห์]ของแม็ก เลสลี่

ท่านได้สร้างความเสียหาย722หน่วยให้แม็ก เลสลี่

แม็ก เลสลี่เข้าสู่สถานะเลือดไหลปานกลาง เสียพลังชีวิต5หน่วย/วินาทีท เป็นเวลา60วินาที

แม็ก เลสลี่ปอดฉีกขาด -10%ความเชี่ยวชาญ -15%ความเร็วการเคลื่อนไหว

 

การยิงนัดนี้ใช้พร้อมกับ[เจตจำนงค์แห่งเพลิง]และ[ทะลายขีดจำกัด] ดังนั้นความเสียหายจึงสุดสะพรึง

หานเซี่ยวสูดหายใจ มันเป็นครั้งแรกที่เกราะแม่เหล็กเขาเกือบถูกทำลาย ความเสียหายจากพายุกระสุนของแม็กลดความเสียหายมันเป็นร้อยหน่วย หากเขายังคงสวมใส่ชุดรุ่นแรกโดยไม่พัฒนา มันคงถูกทำลายไปแล้ว

ผู้ใช้ปืนเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องพลังยิง หากแม็กสามารถหาอาวุธปืนที่ดีกว่านี้ได้ ความเสียหายเขาย่อมเพิ่มขึ้น

สำหรับแม็ก ความจริงที่ว่าหานเซี่ยวยังคงยืนหยัดได้หลังพายุกระสุนนับว่าน่าเหลือเชื่อมาก

หากหานเซี่ยวยังคงอยู่และสู้ต่อ เขาคงชนะอย่างแน่นอน แต่เขากลับได้ยินเสียงเครื่องยนต์แต่ไกล-กำลังเสริมมาแล้ว

นี่คือดินแดนของออดิน่า คนของเขามีไร้สิ้นสุด แม็กรู้พลังของฉันแล้ว ดังนั้นแผนเขานับจากนี้คงเป็นการถ่วงเวลาฉัน ฉันได้ของมาแล้ว ไม่จำเป็นต้องอยู่และต่อสู้ การวิ่งหนีคือสิ่งสำคัญ หานเซี่ยวคิดกับตัวเองและถอยโดยไม่ลังเล

แม็กยังคงตกใจ ดังนั้นเขาจึงลงมือด้วยความระมัดระวังสูง ยิงไม่กี่นัดและซ่อนตัว เขาดูเหมือนไม่ใช่คนเดิม

ความกดดันของหานเซี่ยวลดลงอย่างมาก ขณะที่แม็กยังคงระแวดระวัง เขาใช้[ทะลายขีดจำกัด]กับรองเท้า เร่งความเร็วในเสี้ยววินาทีและหายไปจากสายตาของแม็ก

แม็กพลาดหานเซี่ยวในถนนซับซ้อน เขาโทรเรียกคนอื่นให้ตรวจสอบกล้อง แต่หานเซี่ยวกลับหายไปเหมือนระเหย

เป้าหมายภารกิจคือผู้ขาย ที่เชี่ยวชาญการหลบหนีมาหลายปี และเพราะผู้ซื้อได้เตือนผู้ขาย เขาจึงพบโอกาสหลบหนีจากเจ้าหน้าที่ ดังนั้น แม็กจึงต้องไล่ล่าผู้ซื้อ แต่แม้จะเป็นสุดยอดหัวกะทิ เขาก็ยังบาดเจ็บสาหัส ความโกรธและความกลัวสุมแน่นในหน้าอก ความล้มเหลวเหมือนการตบหน้าเขา

เจ้าหน้าที่ออดิดน่าเริ่มค้นหา ซึ่งไม่นำไปสู่อะไร พวกเขาทำได้แค่ส่งวิดิโอการต่อสู้ไปยังฝ่ายข่าวกรองเพื่อวิเคราะห์ ตื่ว่า แม้จะไม่หวังให้ไดด้ผลลัพธ์อะไร แต่พวกเขาก็พบคนที่มีสไตล์การต่อสู้เหมือนผู้ซื้อ

ปีศาจทมิฬ!
“พวกเขาดูแตกต่างกัน แต่เขาอาจสวมหน้ากากผิวหนัง”

“มันสมเหตุสมผลแล้ว มีแค่ปีศาจทมิฬถึงหายตัวไปได้เหมือนผี!”

 

ในห้องควบคุม แม็กกำลังถูกรักษาตัว สีหน้าขำมืด เขาได้ยินชื่อของปีศาจทมิฬมาก่อน แต่ในฐานะสุดยอดสายลับ เขาจึงดูถูกนักฆ่าอย่างปีศาจทมิฬ แต่ทว่า ผ่านการปะทะครั้งนี้ แม้จะเป็นผู้ไล่ล่า เขาก็ยังพ่ายแพ้และได้รับความเสียหาย ไม่อาจติตตามเป้นหมายได้ด้วยซ้ำ แม็กละอายใจ

ไม่แปลกใจที่เขาเป็นตำนาน ผู้บัญชาการไม่ได้ตำหนิแม็กเพราะศัตรูคือปีศาจทมิฬ คำถามก็คือ ทำไมปีศาจทมิฬถึงมาทวีปตะวันตก?เขาทำการค้ากับพวกนอกกฏหมายงั้นหรอ?

หน่วยวข่าวกรองออดิน่าจับตาการเคลื่อนไหวของปีศาจทมิฬอย่างจริงจัง พวกเขาเปิดการประชุมและบอกให้พวกแฮ็คเกอร์หาข้อมูลนี้ และพบสายโทรสั้นๆที่หานเซี่ยวติดต่อกับผู้ขาย

 

“สวัสดี”

“เราจะทำข้อตกลงกันยังไง?”

“ในสามวัน ฉันจะส่งตำแหน่งไปให้ นำเงินมา และฉันจะนำของไป”

“ตกลง ฉันจะให้คนของฉันไปจัดการ”

 

ประโยคสุดท้ายคือกุญแจ คนที่ผู้ซื้อส่งมาคือปีศาจทมิฬ ซึ่งหมายความว่าตัวตนของผู้ซื้อเป็นที่ชัดเจนแล้ว!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 166 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

243 ความคิดเห็น

  1. #134 baimon2003 (จากตอนที่ 172)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 00:13
    รอตอนต่อไปครับ
    #134
    0