ตำนานราชาแห่งจักรกล(The legendary mechanic)

ตอนที่ 132 : เทพแห่งความตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,755
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 247 ครั้ง
    22 มี.ค. 63

“ความเสียหายนี้มันอะไรกัน!”

“ฉันตายทันทีเมื่อเสียงระเบิดดังขึ้น!”

“ค่าประสบการณ์ฉันลดลงเยอะมาก!”

 

ผู้เล่นระลอกแรกตายอย่างอนาถ ปล่อยให้ผู้เล่นที่เหลือตกอยู่ในความกลัว

นักเชือดกัดฟันแน่น”ความต้องการภารกิจคือการสร้างความเสียหายสูงสุด ไม่ต้องสนว่าจะตายไหม แค่สร้างความเสียหายให้ได้ก็พอ!ลุย!”

 

บทลงโทษสำหรับการตายในกาแล็กซี่ไม่ถือว่าเบา ค่าประสบการณ์จะถูกหักออกตามสัดส่วนระดับผู้เล่นและผู้เล่นสามารถคืนชีพได้สูงสุดสิบครั้งภายใน6วัน ด้วยทุกการตาย เวลารอการคืนชีพครั้งต่อไปจะยิ่งเพิ่ม หลังถึงขีดจำกัด จะมีการห้ามผู้เล่นชั่วคราว แม้จะด้วยทั้งหมดนี้ การตายหนึ่งหรือสองครั้งสำหรับภารกิจรางวัลรวมก็นับว่าคุ้ม

ผู้เล่นจากดินแดนนภาก็คิดเหมือนกัน และผู้เล่นทุกคนก็ติดตามอย่างหาญกล้า แม้จะไม่มีกลยุทธ์ แต่การโจมตีก็ทำให้พวกทหารต้นกำเนิดตื่นตกใจ

 

“พวกมันไม่กลัวตายกันเลย?”เซเบอร์รู้สึกประหลาดใจ เขาไม่เคยเห็นกองทัพที่ไร้ความหวาดกลัวเฉกเช่นฝูงหมาป่าที่หิวกระหายใกล้ตาย

จิตวิญญาณของพวกเขาน่าประทับใจ แต่ในแง่ของความสามารถ...พวกเขานับว่าน่าสมเพช

 

“มันก็แค่พวกขี้ขลาดที่มีความกล้าขึ้นมาหน่อย ในเมื่อพวกมันอยากตายก็สนองพวกมันกันหน่อย!”ไฟเรอร์ตะโกนและสั่งทหารรอบๆ เนื่องจากมีทุ่นระเบิดในป่า กองทัพจึงหยุดรถหุ้มเกราะพวกเขาและเริ่มใช้รถหุ้มเกราะเป็นฐานชั่วคราวสำหรับการโต้ตอบคลื่นผู้เล่น

“บ้าจริง....แม้แต่ยิงยังไม่โดนเลย!”

“ฉันตายไปสองครั้งแล้วโว้ยย!”

 

กองทหารต้นกำเนิดกำลังควบคุมการต่อสู้ ผู้เล่นคนอื่นถูกสังหารหมู่ แต่พวกเขาก็ปฏิเสธที่จะยอมแพ้ หวังคิดสร้างความเสียหายเพื่อให้ได้รับรางวัล

“ฉันจะทำให้พวกมันประหลาดใจ”เซเบอร์ยิ้ม เมื่อเห็นว่าไม่มีภัยคุกคาม เขาก็คิดเล่นสนุก

ไฟเรอร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย”อย่าทำให้เสียเวลา เรากำลังรีบ”

“ฮึม!ฉันมักฆ่าด้วยความรวดเร็วอยู่แล้ว”

 

เซเบอร์กระโดดออกจากรถหุ้มเกราะ ด้วยพละกำลังมหาศาล ทั้งหมดที่เขาต้องทำคือการออกแรงถีบหลังคารถเล็กน้อยและเขาก็พุ่งใส่ผู้เล่นเหมือนกระสุนปืน เท้าเขาเหยียบบนผู้เล่คนหนึ่งและทำให้หน้าอกของผู้เล่นคนนั้นยุบลง ส่งเขาลอยไปกระแทกกับต้นไม้จนตกตาย การยิงไม่อาจสร้างความเสียหายให้เซเบอร์ เนื่องจากเขาหลบได้ทุกครั้ง แม้กระสุนจะยิงโดนบ้าง มันก็ทำความเสียหายได้แค่เลขหลักเดียว

เซเบอร์กำลังเข่นฆ่าอย่างสนุกเหมือนเสือในฝูงแกะและผู้เล่นก็พยายามล่าถอย แต่ทว่า เซเบอร์กลับไล่ล่าอย่างไม่หยุดยั้งและฆ่าพวกเขาก่อนจะได้โต้ตอบ หลายคนพยายามประเมินค่าสถานะของเซเบอร์

 

เซเบอร์-?

ระดับ-?

สายอาชีพ-?

ระดับภัยคุกคาม-อันตรายสูง

 

ตัวละครที่อันตรายสูงอีกคน!ไม่มีใครรู้ว่าระดับภัยคุกคามนี้หมายถึงอะไรจนกระทั่งตอนนี้

ความแข็งแกร่งของตัวละครระดับสูงน่ากลัวอย่างมาก

ปีศาจทมิฬและเซเบอร์มีพลังเท่ากัน ความคิดนี้ส่องประกายความคิดผู้เล่นหลายคน

เซเบอร์ปกคลุมด้วยเลือดของศัตรูเขา ราวกับสัตว์ร้าย ภาพฉากดูสมจริงจนทำให้ผู้เล่นบางคนหวาดกลัวยิ่งขึ้น พวกเขารีบปรับภาพเพื่อลดอาการเกร็ง บางคนเปิดกลับถ่ายภาพ

ผู้เล่นมองเซเบอร์อย่างหวาดกลัว เขากำลังฆ่า ขณะหัวเราะ บดขยี้ผู้เล่นราวกับแมลงสาบ ทันใดนั้น เลือดก็ไหลทะลักจากหน้าอกของเซเบอร์และมีรูปรากฏตรงจุดที่ควรจะเป็นหัวใจของเซเบอร์

เซเบอร์หยุดขยับ ใบหน้าเขาแข็งค้าง จากนั้น เขาก็ล้มลงกับพื้นโดยไม่ส่งเสียง

 

“เขา..ตายแล้ว?”

“เขาถูกฆ่าในนัดเดียว!”

ทุกคนต่างตกตะลึงและสับสน ศัตรูที่ร้ายกาจกลับตายในเสี้ยววินาที

จากนั้น เสียงกระแสไฟฟ้าของปืนไรเฟิลสุ่มยิงก็ลอยเข้าหูพวกเขา

นภาหยกเขียว นักเชือดและผู้เล่นคนอื่นที่ยังมีชีวิตต่างมองตามทิศทางเสียง ทุกคนจำได้ว่ามันเป็นจุดที่ปีศาจทมิฬอยู่

มือซุ่มยิงคนนี้ก็คือปีศาจทมิฬ!
“แม้กระทั่งตัวละครระดับสูงก็ยังถูกฆ่าโดยปีศาจทมิฬในนัดเดียว!”

ผู้เล่นทุกคนอ้าปากค้าง ไม่เชื่อว่าเขาจะอันตรายเสียยิ่งกว่าเซเบอร์!

เห็นได้ชัดว่าปีศาจทมิฬมีระดับสูงกว่าเซเบอร์ แต่มันก็ยังไม่น่าเชื่อว่าเซเบอร์ผู้นั้นจะถูกสังหารในนัดเดียว หานเซี่ยวทิ้งความหวาดกลัวลึกๆในใจทุกคน

ไม่มีใครอะไรน่ากลัวไปกว่านักฆ่าที่สามารถฆ่าเหยื่อเขาได้ทันที

เซเบอณ์แข็งแกร่งมากในแง่พลังงาน แต่เขากลับถูกฆ่าในชั่วพริบตา?ไฟเรอร์ตกใจมาก

เสียงยิงนี้คุ้นหูมาก....ความสามารถในการฆ่ายอดมนุษย์ทันที...มีเพียงคนเดียวที่สามารถทำเช่นนี้ได้

สีหน้าของไฟเรอร์เปลี่ยนไป

 

“มันต้องเป็นปีศาจทมิฬระดับผีจากสมาคมสนธิสัญญาโลหิต!บ้าจริง ทำไมสัตว์ประหลาดตนนั้นถึงมายุ่งกับเรา?ฉันคิดว่าเขาแค่ล่าเพื่อค่าหัวซะอีก”

 

ชื่อเสียงของปีศาจทมิฬโด่งดังไปทั่วโลกมืดในช่วงสองเดือนนี้ เขาได้ฆ่า’สายฟ้าคลั่ง’ไป่จินในชั่วพริบตา แม้กระทั่งปีศาจล่องหนชื่อดังยังต้องหนีเอาชีวิตรอดจากปีศาจทมิฬ ไม่สงสัยเลยว่าทำไมชื่อของเขาจึงกลายเป็นที่หวาดกลัวของใครหลายคน

องค์กรต้นกำเนิดได้รับคำสั่งมานานแล้วว่าให้หลีกเลี่ยงความขัดแย้งกับปีศาจทมิฬ มันคงเป็นปัญหาที่จะรับมือกับสุดยอดนักฆ่าประเภทนี้ ต่อให้เป็นองค์กรใหญ่ก็ตาม

ไฟเรอร์อย่างถอย และเขาก็สั่งโดยไม่ลังเล”ทั้งหมดถอย!”

มันสายเกินไปแล้ว!

หานเซี่ยวเปิดใช้งานEMPที่เขาฝังไว้ รถหุ้มเกราะบางคันอยู่ในระยะผลของEMP และพวกมันก็พังทันที หนึ่งในสามของรถโชคดีพอจะอยู่นอกขอบเขตของมัน ไฟเรอร์ก็คือหนึ่งในนั้น

 

ไฟเรอร์ไม่อาจสนใจคนอื่นได้ เขารู้ว่าเขาต้องถอย

อย่าแม้แต่จะคิดหนีหลังแกอยู่ในสายตาฉัน

สายตาของหานเซี่ยวเย็นชาราวกับน้ำแข็งขณะเปิดใช้งานโปรแกรมเฉพาะ หลังเลื่อน[การเขียนโปรแกรมขั้นพื้นฐาน]จนระดับสูงสุด หานเซี่ยวก็สามารถปรับระบบควบคุมส่วนใหญ่ได้

แผ่นโลหะสามแผ่นวางอยู่จุดที่ห่างจากกองทัพไปสามร้อยเมตร ทันใดนั้น พวกมันก็แตกเปิดจากตรงกลางและเริ่มพับขึ้นเป็นรูปปืนกลหนัก ด้วยแผ่นโลหะเป็นฐานของแบตเตอรี่ นี่คือแบตเตอรี่พกพาที่หานเซี่ยวฝังไว้ก่อนหน้า พวกมันถูกติดตั้งด้วยระบบยิงอัตโนมัติและกระสุนที่บรรจุด้วยกระสุนระเบิดแรงสูงและสามารถเจาะเกราะได้ ระยะยิงของมันคือรัศมี500เมตร

แบตเตอรี่พกพาคือหนึ่งในพิมพ์เขียวใหม่ของหานเซี่ยว มันเป็นผลิตภัณฑ์จากส่วนผสมของเทคโนโลยีที่หลากหลาย-แบตเตอรี่คงที่รวมกับเทคโนโลยีการพับและการออกแบบอื่นๆอีกมากมาย หานเซี่ยวใช้ความพยายามอย่างมากและล้มเหลวมานับครั้งมุถ้วนก่อนจะได้รุ่นสุดท้ายซึ่งมีประโยชน์มาก เขาอาจได้สิ่งคล้ายกันโดยการรวมความคิดต่างๆ แต่การประดิษฐ์มันด้วยตัวเองจะช่วยเขาประหยัดการใช้ค่าประสบการร์

ด้วยความที่หานเซี่ยวเรียนรู้พิมพ์เขียวมากขึ้น เขาจึงสามารถเข้าใจการใช้งานและนำความรู้ต่างๆมาประยุกต์ใช้ได้

ภายในสองเดือนที่ผ่านมา เขาได้ซื้อความรู้พื้นฐานสามประเภทสุดท้ายที่เขายังไม่ได้รับจากค่ายที่เป็นมิตร พวกมันคือ[การแปลงพลังงานขั้นพื้นฐาน] [อุณหพลศาสตร์ขั้นพื้นฐาน] [อะคูสติกขั้นพื้นฐาน] เพื่อเรียนรู้ความรู้พื้นฐานทั้ง15ประเภท ต่อให้ผู้เล่นระดับสู.ยังทำได้ยาก ไม่ต้องกล่าวถึงผู้เล่นระดับต่ำ

ปืนกลหลายลำกล้องเล็งไปยังกองทัพต้นกำเนิด ที่อยู่ไกลออกไปหลายร้อยเมตร อุ่นเครื่องอยู่หนึ่งวินาทีและยิง พายุกระสุนร้อนแรงระเบิดต้นไม้ตามทางเป็นเศษเล็กเศษน้อยและรถหุ้มเกราะของทหารก็ไม่อาจหลบหนีชะตากรรมเดียวกันไปได้!

ไม่มีอะไรนอกจากเสียงกรีดร้องของความเจ็บปวดและเสียงระเบิดคล้ายดอกไม้ไฟ

ค่าใช้จ่ายของป้อมปืนแบตเตอรี่พับสูง เช่นเดียวกับกระสุน สงครามของเหล่าช่างกลมักมีราคาแพงเช่นนี้ แต่ด้วยเงินทุนที่เพียงพอ ช่างกลย่อมสามารถดึงขีดความสามารถออกมาได้มาก มีเพียงคนรวยแลมีความรู้เช่นหานเซี่ยวถึงสามารถดึงความสามารถของช่างกลได้เต็มที่

พลังจากป้อมปืนแบตเตอรี่ทำให้ผู้เล่นที่เหลือตกใจ แต่ความตกใจนี้ก็กลายเป็นความคลั่งใคล้ต่อหานเซี่ยวทันที

 

“งั้น นี่ก็คือวิธีสู้ของช่างกล!”

“ชายคนเดียวกำลังต่อสู้กับกองทัพ!”

“เขาแข็งแกร่งเกินไป!”
หานเซี่ยวไม่สนใจ เขาเริ่มซุ่มยิงศัตรูทีละคน เขายิ้มเมื่อเห็นความตื่นเต้นในหมู่ผู้เล่น เขาไม่จำเป็นต้องใช้ป้อมปืนแบตเตอรี่กับกองทหารขนาดเล็กนี้ แต่เขาก็ใช้มันเพื่อแสดงให้เห็นถึงพลังทำลายล้างของช่างกล

แต่ทว่า เมื่อผู้เล่นค้นคว้าเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายจริงในการเล่นช่างกล พวกเขาจะพบความจริงแสนเจ็บปวดเบื้องหลังประโยคนี้”จงใช้โอน่าเพื่อสร้างความสุข ไสหัวไปให้พ้นหากแกไม่มีเงิน”

เหล่าช่างกลจะอ่อนแอมากในช่วงต้นเกมเพราะช่างกลส่วนใหญ่นั่นอ่อนด้อย

ด้วยศัตรูที่แพ้จนเกือบหมด ผู้เล่นก็ตระหนักว่ามันถึงเวลาที่พวกเขาต้องสร้างความเสียหายแล้ว และพวกเขาก็เริ่มถาโถมใส่กองทัพ จันทราเมเปิ้ลก็เริ่มยิงเช่นกัน ลำกล้องซุ่มยิงเธอติดตั้งเครื่องตรวจจับแม่เหล็กไฟฟ้าและตัวช่วยเล็ง ดังนั้นเกือบทุกนัดของเธอจึงยิงโดนเป้า เธอได้รับโมเมนตัมและความเสียหายเธอก็มั่นคง

แม้ฉากการต่อสู้สมจริงจะเต็มไปด้วยเลือด เธอก็ปรับตัวเข้ากับมันได้อย่างรวดเร็ว ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังสามารถเปลี่ยนการตั้งค่าเกมเพื่อปรับกราฟิกให้น้อยลง

หานเซี่ยวยิงผ่านหัวเข่าของไฟเรอร์แต่ไม่ได้คิดเอาชีวิต จากนั้น เขาก็เปลี่ยนเป็นเหยี่ยวแดงและเริ่มการกวาดล้างทหารที่เหลือด้วยความเร็วสูง หนึ่งนัด หนึ่งชีวิต

เสียงปืนค่อยๆเบาลง การต่อสู้ได้มาถึงจุดสิ้นสุด หลายคนดูเหมือนอยากดูยิ่งขึ้น

ไฟเรอร์ที่เป็นอัมพาตไม่อาจสนใจความเจ็บปวดตัวเองได้ เขามองฝูงผู้เล่นด้วยความตกใจ เขาได้มองการต่อสู้อย่างถี่ถ้วน และสังเกตเห็นผู้เล่นหลายคนที่ถูกฆ่าก่อนหน้าคืนชีพกลับมา

 

“พวกมันเป็นซอมบี้หรืออะไร?”

ไฟเรอร์สับสน

หานเซี่ยวในชุดดำสนิทปรากฏขึ้น เหล่าผู้เล่นเริ่มเงียบแม้จะมีความตื่นเต้น

เขายืนตรงหน้าไฟเรอร์ ก้มมองและมองลึกไปในดวงตาที่เต็มไปด้วยความโกรธและตกใจ”พวกแกคิดมุ่งหน้าไปไหน?”

“ปีศาจทมิฬ องค์กรต้นกำเนิดจะไม่มีทางปล่อยแกไป!”ไฟเรอร์โกรธจัด

“แกเข้าใจผิดแล้ว”
หานเซี่ยวลากไฟเรอร์ไปในป่า ไม่นาน เสียงกรีดร้องก็ดังไปทั่ว

มันไม่ยากที่จะจินตนาการว่าไฟเรอร์กำลังถูกทรมานและทุกคนก็รู้สึกเสียวสันหลัง

หลังผ่านไปสิบนาที เสียงกรีดร้องก็จบลง หานเซี่ยวปรากฏตัวอีกครั้งแต่ไม่มีไฟเรอร์

เขาเช็ดมือด้วยเศษผ้า เหลือบมองรอบๆและเห็นสายตาทุกคู่ที่กำลังจับจ้องเขา ตอนนี้เขามีข้อมูลที่เขาอยากได้แล้ว

ผู้เล่นทุกคนได้รับการแจ้งเตือนพร้อมกัน

 

[การล่าองค์กรต้นกำเนิด]เสร็จสิ้น รางวัลรวมคือค่าประสบการณ์520000หน่วย

อันดับความเสียหาย

-อันดับ1  จันทราเมเปิ้ล(เดี่ยว)

-อันดับ2-นภาหยกเขียว(ทีม)

-อันดับ3-นักเชือด(ทีม)

-อันดับ4....

รางวัลรวมจะถูกจัดแบ่งเป็น30% 25% 20% 15% 10%ตามลำดับ

ทุกคนตกใจ ไม่มีใครคาดว่าจะได้รับอันดับเช่นนี้

“เธอแซงหน้าดินแดนนภาและฆ่าให้เหี้ยน”

“ติดอันดับ1ทั้งๆที่ทำความเสียหายคนเดียว!”

“ใครคือจันทราเมเปิ้ล?เธอเป็นนักเล่นมืออาชีพ”

“ฉันไม่เคยได้ยินชื่อนี้เลย”

 

ฝูงชนคลุ้มคลั่ง


อ่านก่อนใครกดเลย!!
       คลิ้ก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 247 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

243 ความคิดเห็น

  1. #102 ชาสีพีช (จากตอนที่ 132)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 19:14
    ไม่น่าฟามให้คนอื่นเลย แต่ก็นะมันคือแผนนนการรรร
    #102
    0
  2. #101 Mookdahan (จากตอนที่ 132)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 13:41
    ว่าจะดองนะแต่ลงแดง
    #101
    13
    • #101-13 carnet00(จากตอนที่ 132)
      23 มีนาคม 2563 / 13:48
      ผมเปิดขายในเว็บครับ ตอนละสามบาทอย่างที่ข้างบนว่า แต่ผมเปิดกลุ่มลับด้วย กลุ่มละ60กว่าตอน(100b)ครับ
      #101-13