ตำนานราชาแห่งจักรกล(The legendary mechanic)

ตอนที่ 131 : การนองเลือด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,523
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 249 ครั้ง
    22 มี.ค. 63

“โอ้!”

“เกิดอะไรขึ้น?”

“ชื่อเสียงฉันลดลงได้ยังไง?”

ผู้เล่นจากกิลด์ฆ่าให้เหี้ยนต่างสับสน พวกเขาหันไปมองหานเซี่ยวทันที และพบว่าสายตาเขาเปลี่ยนไป ครั้งนี้ ไม่ว่าพวกเขาจะหัวทึบแค่ไหน พวกเขาก็สามารถเดาได้ พวกเขาสังเกตอย่างสงสัยและอยากรู้

นักเชือดกลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาจะรู้ได้ไงว่าการกระทำเช่นนี้จะทำให้ปีศาจทมิฬไม่พอใจ?มันเป็นเรื่องปกติไม่ใช่งั้นหรอที่กิลด์จะกักตุนทรัพยากรในเกม?ทำไมNPCตนนี้ถึงฉลาดนัก?

ชื่อเสียงที่ได้รับไม่กี่วันมานี้หายไปจนหมดและมันยังติดลบอีกด้วย!
สมาชิกรอบเขามีสีหน้าลำบาก มันสายเกินไปสำหรับความเสียใจ เขารู้สึกได้ว่าอำนาจเขาในฐานะผู้นำลดลงระดับหนึ่ง เขาติดอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากและทำได้แค่ถอนตัวออกมา

ผู้เล่นรอบเขาสับสน พวกเขาไม่รู้ว่าทำไมกิลด์ฆ่าให้เหี้ยนที่อวดดีก่อนหน้าถึงกลายเป็นพวกขี้ขลาดอย่างฉับพลัน

นภาหยกเขียวคิดว่าฆ่าให้เหี้ยนเกรงกลัวดินแดนนภาของตน

เกิดอะไรขึ้น?กิลด์ฉันเจ๋งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร?

โดยไร้ซึ่งคนขวางทาง เหล่าผู้เล่นก็ตระหนักว่ามีภารกิจรางวัลรวม ในที่สุดพวกเขาก็รับรู้ถึงแรงจูงใจ พวกเขาเต็มไปด้วยความขุ่งเครือง สำหรับความไม่ชอบธรรม

 

“พวกมันพยายามริบรางวัลทั้งหมดไว้เอง!”

“เลวมาก!”

หลังสาปแช่งพวกฆ่าให้เหี้ยน ผู้เล่นก็หันไปสนใจภารกิจรางวัลรวมมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนต่างยอมรับภารกิจเพราะใครๆก็ต้องการเค้กก้อนโต

รางวัลรวมค่อยๆเพิ่มจนสูงกว่า5แสนค่าประสบการณ์ และสำหรับผู้เล่นเหล่านั้น การคิดว่าตัวเลขเหล่านั้นจะถูกแบ่งให้คน5คนก็ทำให้พวกเขาแทบลืมหายใจ

มีแค่5คนที่จะได้รับรางวัลรวม การจัดอันดับขึ้นอยู่กับพลังงานที่ใช้ เทียบกับจำนวนของผู้เข้าร่วม 5คนย่อมน้อยนิด

แต่ปัญหาคือทุกคนคิดว่าพวกเขาจะเป็นคนโชคดี แม้มันจะเกือบเท่ากับการถูกหวย แต่ก็ยังมีความหวังในดวงตาพวกเขา

ผู้เล่นยังไม่ถึงระดับ10ดี พลังต่อสู้พวกเขาต่ำมาก แต่สิ่งดีคือพวกเขาไม่กลัวตาย ด้วยปืนพก พวกเขาสามารถสร้างความเสียหายได้พอสมควร อย่างน้อยทุกคนก็สามารถรวมพลังกันยิงได้ นี่ทำให้หานเซี่ยวคิดภารกิจขึ้น

...

 ป่าของหมู่บ้านเขาใหญ่กว้างใหญ่และมีข้อมูลจำนวนมากบนเครือข่ายมืดที่ช่วยบอกเส้นทางอพยพที่แน่นอนขององค์กรต้นกำเนิด

ทุกคนมาถึงสถานที่ที่วางกับดัก ผู้เล่นร่วมกลุ่มกันและกระจายออกไปเพื่อซุ่มโจมตี ในหมู่พวกเขา ผู้เล่นจากช่วงทดสอบต่างเป็นที่ต้องการตัวในกลุ่ม แน่นอน เหล่ากิลด์ย่อมได้เปรียบสุด

การร่วมทีมเป็นข้อได้เปรียบที่ดีสุด ทุกคนย่อมรู้ว่าการพึ่งพาตัวเองคนเดียวย่อมไม่มีทางติดรายชื่อได้

จันทราเมเปิ้ลช้ากว่าใคร ทุกคนล้วนมีทีม เธอช้าไปก้าวเดียวและไม่อาจหาใครมาร่วมทีมได้

หานเซี่ยวสังเกตเห็นและเรียกจันทราเมเปิ้ล เขานำปืนไรเฟิลซุ่มยิงดัดแปลงออกมา รวมถึงกระสุนพิเศษหลายนัดและส่งมันให้เธอ”ฉันจะให้เธอยืมปืนนี้ ยืนอยู่ข้างฉันไว้”

จันทราเมเปิ้ลนำสองมือมาปิดปากเล็กๆอย่างประหลาดใจด้วยท่าทางน่ารัก เธอคิดว่านี่เป็นผลประโยชน์ของการกระตุ้นภารกิจลับ แต่เมื่อเห็นลักษณะของปืน เธอก็ตกอยู่ในสถานะยากลำบาก  ปืนไรเฟิลจำต้องมีคุณสมบัติ[การซุ่มยิง]อย่างน้อยระดับ1

จันทราเมเปิ้ลหน้ามุ่ย”แต่ฉันไม่รู้วิธีใช้สิ่งนี้”

 

ปีศาจทมิฬได้มอบความสามารถ[การซุ่มยิง]ให้ท่าน ท่านต้องการใช้ค่าประสบการณ์2พันหน่วยเพื่อเรียนรู้หรือไม่?

 

หานเซี่ยวไม่ได้สอนผู้เล่นถึงความสามารถการซุ่มยิง จันทราเมิเปิ้ลตกตะลึงและก็มีความสุขไปพร้อมกัน เธอตกลงโดยไม่ลังเล

เนื่องจากจันทราเมเปิ้ลคู่ควรแก่การฝึก หานเซี่ยวจึงชมชอบเธอ แน่นอน นี่เป็นความลับระหว่างพวกเขา หากผู้เล่นคนอื่นรู้สึกว่าไม่ยุติธรรม พวกเขาอาจประท้วงกันได้

...

ลมกระโชกผ่านป่า

ผู้เล่นที่ซุ่มโจมตีล้วนมีใบหน้าประหม่าและตื่นเต้น มันคือการต่อสู้ครั้งแรกของพวกเขา

นภาหยกเขียวพาพวกเขาไปซ่อนตัวในป่า  พวกเขาต้องเป็นหนึ่งในพวกที่ได้รับรางวัล เขาคิดกับตัวเอง ศัตรูตัวฉกาจของฉันควรเป็นฆ่าให้เหี้ยน

ในทางกลับกัน นักเชือดกลับเครียดอยู่กับเรื่องค่าชื่อเสียงที่ลดลง แต่ภารกิจก็ยังคงอยู่ เขาเหลือบมองสมาชิกกิลด์ที่อมทุกข์”อย่าคิดมาก แค่ทำภารกิจให้เสร็จก่อน เราไม่อาจปล่อยให้พวกดินแดนนภานำหน้าเราได้”

 

เวล่ผ่านไปเหมือนมีดคม ฆ่าความอบอุ่นในบรรยากาศ

หานเซี่ยวนำรายงานที่เขาได้จากเครือข่ายมืดออกมา เขามองดูเป็นครั้งสุดท้าย มีผู้บริหารการรบสองคนในกองกำลังอพยพ ฟรีเรอร์และเซเบอร์ ทั้งสองเคยเป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังเดียวกัน ทั้งคู่ต่างมีระดับ40 แต่ก็ไม่นับเป็นภัยคุกคามต่อเขา

บรื้นนนนน

เสียงเครื่องยนต์ดังแต่ไกล ตัวสแกนแม่เหล็กไฟฟ้าของปืนไรเฟิลแสดงให้เห็นถึงกองทัพองค์กรต้นกำเนิด

จันทราเมเปิ้ลทุกตามทุกคำพูดและการกระทำของหานเซี่ยว คลานไปบนพื้นด้วยปืนไรเฟิล ทันใดนั้น หานเซี่ยวก็ดูเหมือนจะหายไป เขาอยู่ตรงหน้าเธอชัดๆ แล้วเขาจะหายไปได้ไง?นี่ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ

 

ท่านได้เข้าสู่สถานะ[ลักลอบ] ค่าความว่องไวเพิ่ม8%

การโจมตีครั้งต่อไปของท่านจะมีผลการลอบโจมตี

ท่านได้เข้าสู่สภาวะ[เล็งยิง] การยิงนัดต่อไปจะมีพลัง+15%

 

[นักย่องเบา]ได้มอบทักษะซ่อนตัวให้เขามากมาย และด้วย[เจตจำนงค์แห่งเพลิง] ทุกคนที่ถูกยิงย่อมถึงตาย

การยิงนี้จัดเตรียมไว้พิเศษเพื่อสองหัวหน้ากองทัพ หานเซี่ยวกลั้นลมหายใจและเล็งอย่างมั่นคงราวกับนักล่าที่รอคอยเหยื่อ

กองกำลังอพยพขององค์กรต้นกำเนิดเข้ามาในกับดักและเห็นกับดักจับสัตว์ได้ทันที แต่พวกเขาก็ยังงงกับพวกมัน นี่คือกับดักจริงๆ?

หากนี่ไม่ใช่กับดัก สัตว์ร้ายในป่านี้ต้องดุร้ายแค่ไหนถึงต้องใช้กับดักมากขนาดนี้?และหากนี่คือกับดัก ใครจะโง่พอใช้มันเพื่อรับมือกับกองกำลังติดอาวุธ?

ไฟเรอร์ ผู้สั่งการรู้สึกผิดปกติ เขากล่าวผ่านวิทยุ”ระวังตัวไว้ อาจมีการซุ่มโจมตี”

กองกำลังชะลอการก้าวลง นำเครื่องตรวจจับโลหะออกมา กวาดหาทุ่นระเบิด

ไฟเรอร์และเซเบอร์เคยถูกซุ่มโจมตีมาระหว่างเดิมทาง และพวกเขาก็ตื่นตัวมาก

ปี้บ ปี้บ ปี้บ

เครื่องตรวจจับโลหะกระพริบไฟสีแดง แสดงให้เห็นว่ามีทุ่นระเบิดใต้พื้น ในเวลาเดียวกัน อีกคนก็พบร่องรอยของมนุษย์

สีหน้าของไฟเรอร์ดำมืด”ศัตรูซุ่มโจมตี!”

 

เมื่อกองกำลังต้นกำเนิดกำลังกวาดหาระเบิด ผู้เล่นที่ซ่อนตัวก็เห็นศัตรูพวกเขาเช่นกัน ทหารต้นกำเนิดติดอาวุธหนักและรถหุ้มเกราะก็ดูน่าเกรงขาม ผู้เล่นไม่กล้าไปกระตุ้นโทสะพวกเขา

แต่ด้วยความคิดถึงรางวัลก้อนโต ผู้เล่นก็ไม่อาจต้านทานความโลภได้ บางคนกระโดดออกจากพุ่มไม้ทันที ยิงปืนพกจากระยะไกล

ทหารต้นกำเนิดอยากหมอบลงและซ่อน แต่ก็ตระหนักว่ากระสุนของศัตรูลอยไปทางอื่น ความแม่นยำของพวกเขาแย่มาก

 

“โต้กลับ!”

กองทหารยิงกลับโดยไม่ลังเล ปืนกลเบากราดยิง ปืนกลบนรถหุ้มเกราะเองก็ส่งเสียงคำราม และปืนหนักหลายกระบอกก็ระเบิดเสียงดังสนั่นไปทั่ว

อาวุธปืนแสนดุร้ายเหล่านั้นได้ฉีกผู้เล่นที่กำลังวิ่งเข้าหาเป็นชิ้นๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 249 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

237 ความคิดเห็น