โลกแห่งมอนสเตอร์(Monster Paradise)

ตอนที่ 93 : เสาชีวิตพิเศษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 277
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    17 ก.ค. 62

หลังจากที่ออกเกมส์ มู่ ซือโม่ก็ปลี่ยนเป็นชุดนอนสีม่วง เธอกดดูบันทึกการต่อสู้ระหว่างเธอและหลิน ฮวงที่โต๊ะทำงานเธอและดูมันอีกครั้ง
หลังจากนั้นไม่นาน หญิงสาวในชุดนอนสีชมพูก็เดินเข้ามาในห้อง เธอดูคล้ายกับมู่ ซือโม่มาก
 
“พี่คะ ดูอะไรอยู่งั้นหรอ?”หญิงสาวในชุดนอนสีชมพูถาม
“พี่กำลังเฝ้าดูบันทึกเกมส์อยู่”มู่ ซือโม่ไม่หันไปมองน้อง
 
เธอ เธอไม่ยอมละสายตาออกจากวิดิโอเลย
หญิงสาวในชุดนอนสีชมพูดูวิดิโอด้วยจากด้านหลังเธอ เธอขมวดคิ้วเมื่อเธอเห็นกระสุนที่เฉียบคมของหลิน ฮวง
หลังจากที่เธอดูวิดิโอจบ มู่ ซือโม่ก็หันมาและถามน้องสาวฝาแฝดเธอ”ซีซี่ น้องคิดยังไง?”
 
“มีบางสิ่งที่แปลกเกี่ยวกับช่องในกงล้อชีวิตเขา จำนวนของกงล้อชีวิตที่เขามีแตกต่างจากคนอื่นๆ ขึ้นอยู่กับความถี่ของการโจมตีเขา เขาต้องมีกงล้อชีวิตอย่างน้อย3อันหรือมากกว่านั้นในร่างเขาเพื่อสนันสนุนการเผาผลาญพลังชีวิตที่นานขนาดนั้น”มู่ ซีซี่อธิบาย
“พี่ก็คิดเช่นนั้น!”มู่ ซือโม่รู้สึกมั่นใจ
“มันไม่สำคัญหากเขาเกิดมาพร้อมกับ6เสาชีวิตแห่งอัต
ภาวนิยมด้วยกงล้อชีวิต6อันหรือเสาพลังชีวิตมังกรฟ้าอ็อคต้าดรากัสที่มีกงล้อชีวิต8อัน เขาไม่ใช่คนธรรมดา พี่สงสัยว่าเขามาจากตระกูลไหน เขายังเด็กมากอีกด้วย....”มู่ ซีซี่กล่าวด้วยรอยยิ้ม
 
“เห้ น้องกำลังตลกพี่เพราะพี่ไม่เก่งเท่าเขางั้นหรอ?”มู่ ซือโม่กลอกตา
“อืม อาวุธปืนมักเป็นจุดอ่อนของพี่และพี่กำลังต่อสู้กับคนที่มีเสาชีวิตพิเศษขณะที่ที่พลังของพี่ถูกจำกัดให้อยู่ในระดับเหล็กขั้น1 อย่ารู้สึกแย่เพราะแพ้เกมส์สิ”มู่ ซีซี่พยายามทำให้พี่สาวเธออารมณ์ดีขึ้น
 
“พลังของพี่ถูกจำกัดอยู่ที่ระดับเหล็กขั้น1เนื่องจากพี่มีพลังและความเร็วของนักล่าขั้น3 หากพี่ต่อสู้ด้วยความสามารถของนักล่าขั้น2หรือ3 นั่นจะเป็นการกลั่นแกล้ง นอกจากนี้ ความจริงที่พี่แพ้ให้กับคนที่มีความสามารถเหมือนกันก็บ่งบอกว่าทักษะการยิงของพี่ยังต้องปรับปรุง”มู่ ซือโม่ส่ายหัวขณะที่พยายามปลอบใจตัวเอง
“ทำไมพี่ต้องเสียเวลาไปกับการฝึกใช้ปืน?พี่มีความสามารถในการใช้ธนูและปามีด พี่ควรจะมุ่งมั่นในการเป็นผู้หลุดพ้น!”มู่ ซีซี่แนะนำ
“น้องรู้ไหมว่ามันไม่มีข่าวเกี่ยวกับมอนสเตอร์ระดับหลุดพ้นที่พี่เลือก?เนื่องจากพี่ยังไม่มีอะไรทำ พี่จึงฝึกทักษะปืน น้องเองก็ค่อนข้างว่างนิ ทำไมไม่มาเล่นเกมส์ด้วยกันละ?”มู่ ซือโม่ถาม
“หนูจะไม่เล่นเกมส์นั้น!”เธอกล่าว”หนูจะไปนอนละ”
หลังจากนั้นสักพัก เธอก็ได้ยินเสียงตะโกนของมู่ ซีซี่”อยากทำอะไรก็ทำไปเลย!”
 
มันเป็นเวลา4ทุ่มที่หลิน ฮวงออกจากกระท่อมเกมส์
เขาค่อนข้างพอใจกับประสบการณ์ที่เขาได้รับ เขาแม้กระทั่งล้มมือปืนที่แท้จริงได้ แต่ทว่า เขาก็สังเกตเห็นช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างมือปืนที่แท้จริงกับเขาอยู่
เทคนิคและทักษะของมือปืนที่แท้จริงจะต่างจากเขา พวกเขาไม่เพียงแต่จะมีทักษะโจมตีเดี่ยวเช่นเขา แต่พวกเขากลับมีเทคนิคปืนที่หลากหลาย
 
“ฉันจะมองหาบทเรียนเกี่ยวกับเทคนิคปืนและเรียนรู้จากวิดิโอการต่อสู้ระหว่างมือปืน หากฉันขัดเกลาทักษะปืนได้ มันจะไม่ยากที่จะผ่านการประเมินมือปืน!”หลิน ฮวงตระหนักถึงจุดอ่อนของเขา”ฉันจะเลือกเทคนิคปืนหลังจากที่ได้รับใบรับรองการยิงปืน”
 
เขาได้ยินเสียงจากหลิน ซินที่อยู่ข้างบนและยังไม่หลับดี หลิน ฮวงถอดแหวนเกมส์และนำมันคืนหลิน ซิน เพื่อที่เขาจะได้ซื้อันใหม่
 
“พี่คะ ทำไมเล่นนานจัง”เธอรู้ว่าเขาพึ่งจะออกจากเกมส์ จากร่างกายที่เปียกเหงื่อ
“ใช่ พี่ลองเล่นในโหมดพื้นฐานและเล่นอีกหนึ่งรอบในโซนนักล่า”หลิน ฮวงพยักหน้า
“พี่ชนะไหม?”หลิน ซินอยากรู้
“แน่นอน ไม่รู้หรือไงว่าพี่คือใคร?”หลิน ฮวงหัวเราะ
“พี่เก่งอยู่แล้ว!”มีดาวสาดประกายอยู่ในดวงตาของเธอ หากพี่ชายเธอชนะเกมส์ มันก็เป็นตัวบ่งชี้ว่าพี่ชายเธอเป็นผู้เล่นชั้นยอด
 
“มัน4ทุ่มแล้ว ไปนอนเถอะ”หลิน ฮวงลูบหัวเธอ เขาเห็นเว็บไซต์ท่องเที่ยวที่หลิน ซินกำลังตรวจสอบอยู่ ดังนั้นเขาจึงถามด้วยรอยยิ้ม”น้องเลือกได้รึยังว่าจะไปไหน?”
“หนูเลือกไว้ไม่กี่ที่ แต่หนูยังไม่ได้ตัดสินใจเลย...”มีสถานที่มากมายที่เธออยากไป
“ที่ไหนบ้างที่น้องเลือก?ให้พี่ดูสิ”หลิน ฮวงบอก
“หนูอยากไปเมืองเฉียนถัง เมืองเกรดA รูปและวิดิโอที่อยู่บนเครือข่ายนั้นสวยมาก อย่างไรก็ตาม มันค่อนข้างไกล มันจะใช้เวลาอย่างน้อย1เดือนเพื่อไปถึงหากใช้ยานคริสตัลปีศาจ...”เธอมองโลกในแง่ดีแม้ว่าเธอจะรู้ดีว่าไม่อาจไปที่นั่นได้
 
“มันสวยนะ...แต่ น้องไม่มีเวลาที่พอเนื่องจากมันเป็นปีสุดท้ายในเดือนกันยายนที่จะถึงนี้ มันจะใช้เวลากว่าสามเดือนเพื่อนไปถึง น้องสามารถพิจารณามันได้ในปีหน้าเมื่อน้องเรียนจบ”หลิน ฮวงแนะนำ เมืองใหญ่นั้นสวยงามจริงๆ
“ทางเลือกที่สองก็คือเมืองภูเขาเย็น เมืองเกรดB มันมีคนบอกว่าเมืองทั้งหมดถูกสร้างบนภูเขาเย็น เมืองจะถูกปกคลุมด้วยหิมะทั้ง4ฤดู ตอนนี้ มันเป็นฤดูร้อนและสถานที่นี้จะเป็นวันหยุดฤดูร้อนที่ดี”หลิน ซินรักอากาศเย็น
“มันต้องใช้เวลานานแค่ไหนเพื่อไปถึที่นั่นหากเดินทางด้วยยานคริสตัลปีศาจ?”หลิน ฮวงมั่นใจว่าเธอมีรายละเอียด
 
“มันจะใช้เวลาหนึ่งเดือนและเราจะอยู่ที่นั่นกันได้ครึ่งเดือน”เธอยังคงชอบที่จะไปเมืองภูเขาเย็น
“จำนวนเวลาที่ต้องใช้บนยานค่อนข้างนาน...มีตัวเลือกอื่นอีกไหม?”หลิน ฮวงไม่สบายใจกับเวลาที่ต้องเสียไปกับเมืองภูเขาเย็น ซึ่งยาวนานกว่าวันหยุดจริง
 
“มันยังมีเมืองไม้ไผ่ เมืองเกรดBและมันจะใช้เวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์บนยาน มีเมืองเซี่ยกง ที่เป็นเมืองเกรดBเช่นกันแลละมันใช้เวลาเดินทาง8วัน นอกจากนี้ ยังมีเมืองปาฉีในเมืองเกรดC…”
 
“เนื่องจากเราจะไปเที่ยวกัน เราควรจะเมินเมืองเกรดCไป ไปเมืองใหญ่ๆกันเถอะ ตอนนี้มีอยู่สองตัวเลือกคือเมืองไม้ไผ่และเมืองเซี่ยกง มันมีสถานที่ที่ใกล้กว่าน้ำ อย่างเมืองน้ำดำแต่มันไม่ใช่สถานที่ที่น่าสนใจ เลือกมาสักอย่างสิระหว่างเมืองไม้ไผ่และเมืองเซี่ยกง หลังจากน้องเรียนจบแล้ว เราจะไปที่อื่นกันเมื่อเรามีเวลาเพียงพอสำหรับการเดินทาง”หลิน ฮวงกล่าว
 
“อื้อ”หลิน ซินเห็นด้วยกับพี่ชายเธอ
“นอนได้แล้ว พี่จะอาบน้ำก่อนนอนซะหน่อย”หลิน ฮวงกลับไปที่ห้องเขา
“ฝันดีคะพี่!”หลิน ซินตะโกนทันทีเมื่อหลิน ฮวงออกไป
“น้องก็ด้วยนะ!”
 
 
ปล.ขอเปลี่ยนจากช่องดวงแสงชีวิตเป็นเสาชีวิตแทนนะครับ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

24 ความคิดเห็น