บท(จะ)รัก: Please teach me how to love (สนพ.พิมพ์คำ) เปิดให้อ่านถึง 25/5/2562

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,096,271 Views

  • 22,064 Comments

  • 16,363 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    370,496

    Overall
    2,096,271

ตอนที่ 90 : EP24 ข้าวยากหมากแพง 3/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 63
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3829 ครั้ง
    4 มี.ค. 62

รู้สึกว่าวันนี้ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายของฉันจะต้องทำงานหนักเป็นพิเศษ จากที่เคยเต้นช้าๆแบบไม่รู้สึกว่าเต้น กลับกลายต้องมาบีบตัวอย่างรวดเร็วและรุนแรงจนเสียงมันทะลุหน้าอกออกมาแบบนี้ ทั่วร่างกายจู่ๆก็รู้สึกร้อนวูบขึ้นมาฉับพลัน หนักที่สุดก็ที่ใบหน้าลามไปถึงหู

 

ชายหนุ่มตรงนี้หลังจากที่แบ่งข้าวเป็นสองจานเรียบร้อยแล้วก็จัดแจงที่นั่งตัวเองแถมยังดึงจานข้าวไปวางไว้ด้านหน้าแบบพร้อมกิน จนฉันรู้สึกว่ามันกลายเป็นภาพธรรมดาที่ฉันชินตาและต้องได้เห็นทุกๆวัน และฉันควรจะจัดการอะไรซักอย่างกับความรู้สึกนี้

 

“ฉัน...ฉันจ่ายไปร้อยนึงเต็มๆ ใครบอกจะให้กินด้วย”

 

เขาเงยหน้าขึ้นมามองฉันเล็กน้อยพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นทำเหมือนกับไม่ได้ยินสิ่งที่ฉันพูดไปเมื่อครู่

 

“นั่นของฉันนะ” ฉันเอ่ยแบบกล้าๆกลัวๆ ไม่รู้ว่าในหัวตอนนี้เข้ากำลังคิดอะไร แต่แล้วเขากลับคลี่ยิ้มอีกครั้ง


“ผมซื้อก็ได้”

 

ซื้อ...

 

“พันนึง” ฉันบอกราคาพร้อมกับสบตาเขานิ่งอย่างท้าทาย

 

“ได้ครับ”

 

ธนบัตรสีเทาใบใหม่ไม่มีแม้แต่รอยยับถูกเลื่อนเข้ามาใส่มือฉันไม่นานหลังจากที่เขาตอบตกลง จากนั้นเขาก็ลงมือทานอาหารจานนั้นโดยที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาสนใจฉันอีก กลับเป็นฉันที่กินไปแอบมองเขาไปพร้อมกับความรู้สึกในใจที่ไม่รู้จะบรรยายออกมาแบบไหนดี

 

ทำไมต้องรู้สึกดีกับตอนนี้ด้วย

 

มันคล้ายกับครั้งแรกที่พ่อพาไปเที่ยวสวนสนุก ครั้งแรกที่ไปโรงเรียนแล้วมีเพื่อนมาทัก ครั้งแรกที่ไปเที่ยวต่างประเทศ ครั้งแรกที่ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วเจอพี่จิ้น แต่ที่พูดมาทั้งหมดนั้นก็ยังไม่ได้รู้สึกเท่ากับครั้งนี้ที่เขาแค่ตักไข่เจียวเข้าปากคำสุดท้ายแล้วเงยหน้าขึ้นมาเคียวตุ้ยๆพร้อมกับอมยิ้มให้ฉัน

 

บ้าไปแล้ว...

 

และแล้วเหตุการณ์ก็กลับกัน เมื่อเขากินหมดแล้วและกลับเป็นฝ่ายจ้องมองฉันที่กำลังกินอยู่แทน

 

“จ้องอะไร” ฉันถามเขาในขณะที่มือก็กำลังตักข้าวคำสุดท้ายเตรียมที่จะกิน

 

“อยากได้คำนั้น”

 

ประโยคเรียบๆของเขาทำให้ฉันต้องก้มลงมองข้าวและไข่เจียวคำสุดท้ายในมือก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยความไม่เข้าใจ

 

“ไม่ให้”

 

“ผมซื้อ”

 

ไม่ทันได้ตั้งตัวร่างสูงก็โน้มตัวมาข้างหน้าพร้อมกับคว้ามือฉันที่กำลังถือช้อนก่อนจะบิดเบาๆและป้อนข้าวไข่เจียวนั้นเข้าปากตัวเอง และทั้งหมดนี้ใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น

 

“นี่ คุณทำอะไรน่ะ” ฉันโวยวายเสียงดังลั่นเมื่อตั้งสติได้ การจู่โจมของเขาที่มาแบบไม่ให้เตรียมตัวเตรียมใจมันทำให้ฉันใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ใบหน้าเห่อร้อนไปหมด

 

แต่คนหน้ามึนมีหรือจะใส่ใจ เขายักไหล่เบาๆพร้อมกับยิ้มร้ายกาจที่มุมปากก่อนจะเก็บจานข้าวทั้งหมดไปไว้ที่อ่างล้างจานและลงมือจัดการจานเหล่านั้นด้วยตัวเอง ปล่อยให้ฉันนั่งอึ้งอยู่กับการกระทำแปลกๆของเขาในวันนี้

 

“มาช่วยกันสิครับ” เสียงเรียกจากอ่างล้างจานดังขึ้นเมื่อเห็นว่าฉันยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่โต๊ะ นี่กะจะไม่ให้ฉันได้ตั้งสติเตรียมใจอะไรเลยใช่ไหม แค่นี้ก็จะแย่อยู่แล้ว

 

แต่สุดท้ายก็ต้องเดินไปเมื่อเขามองมาและพยักหน้าเรียกให้ไปยืนข้างๆ

 

“ทำให้กินแล้ว ช่วยกันเก็บสิ”

 

“ไม่ได้ขอร้องซักหน่อย” ฉันบ่นเบาๆ แต่ก็รับจานที่เต็มไปด้วยฟองสบู่จากเขามาล้างน้ำเปล่า

 

“ไม่อยากให้มาเหรอครับ”

 

ถามอะไรแบบนั้น ฉันเคยอยากให้เขามาด้วยเหรอ ไม่ว่าครั้งไหนเขาก็มาเองทุกครั้ง ขนาดไม่เปิดประตูให้ก็ยังหาทางเข้ามาเองจนได้

 

แต่ทุกครั้งที่เขามา...ทำไมฉันต้องดีใจด้วยนะ

 

“ว่าไงครับ”

 

“...ป...เปล่า”

 

“อยากให้มามั้ย”

 

“อือ”

 

บทสนทนาของเราเงียบไปครู่ใหญ่หลังจากที่ฉันหลุดปากอะไรโง่ๆออกไป มีเพียงเสียงน้ำไหลจากก๊อกและเสียงฟฟองน้ำที่กำลังขัดจานกระเบื้องเคลือบ ฉันไม่กล้าแม้แต่จะหันไปมองหน้าเขา ไม่รู้ว่าตอนนี้เขากำลังมีสีหน้าแบบไหน และที่สำคัญฉันก็ไม่อยากให้เขาเห็นสีหน้าของฉันตอนนี้ด้วย

 

“เรื่องคืนนั้น” เป็นเขาที่ทำลายความเงียบนี้ขึ้นมาก่อน “ถ้ามันทำให้คุณลำบากใจจนต้องหลบหน้าผม...งั้นคิดซะว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นก็ได้”

 

เรื่องคืนนั้นที่ว่า...ที่เราจูบกัน จะให้ฉันคิดว่ามันไม่เกิดขึ้นได้เหรอทั้งๆที่ทุกภาพ ทุกสัมผัสมันยังคงวนเวียนอยู่ในหัวฉันทุกครั้งที่เห็นหน้าเขา

 

ถามว่ามันคือความลำบากใจไหม...ฉันแค่อายมากกว่า

 

แต่น้ำเสียงที่ดูตัดพ้อของเขามันทำให้ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก

 

“ฉันไม่ได้ลำบากใจจนต้องหลบหน้าคุณนะ” ฉันเอ่ยเสียงเบา “ฉันแค่อาย...ที่ฝันบ้าๆแล้วเอ่อ...ไปจูบคุณ”

 

ฉันบอกเขาตามตรงเพื่อไม่ให้เขารู้สึกแย่ ในขณะเดียวกันก็รู้สึกอับอายจนไม่กล้าที่จะสบตาเขา ได้แต่ก้มหน้าก้มตาเอามือถูจานที่สะอาดจนไร้คราบไขมันและฟองสบู่แล้วกะว่าถ้าล้างกระเบื้องเคลือบนั้นออกได้ก็จะขัดมันออกเช่นกัน

 

แต่แล้วฉันก็สัมผัสได้ถึงหยดน้ำเย็นๆบนใบหน้าของฉันจากการที่เขาเอามือทั้งสองข้างมาจับก่อนจะดึงให้เงยหน้าขึ้นไปมองเขาตรงๆ และล็อคฉันไว้อย่างนั้นไม่ให้หนีไปไหน จากนั้นร่างสูงก็ค่อยๆโน้มตัวลงมาจนใบหน้าเราทั้งสองแทบจะชิดกันและ...

 

เป็นอีกครั้งที่ริมฝีปากของเราทั้งสองสัมผัสกัน จากแตะเบาะๆก็เริ่มกดน้ำหนักแรงขึ้นจนกระทั่งฉันรู้สึกได้ขึ้นแรงขบเม้มที่ริมฝีปาก ก่อนที่เขาจะค่อยๆถอนใบหน้าออกไปอย่างช้าๆและอ้อยอิ่ง

 

“ครั้งนี้ผมเริ่ม แล้วผมก็ไม่ได้ฝันด้วย”

.

.

ใช่ ไม่ได้ฝัน มีสติทุกสัมผัสตั้งแต่ต้นจนจบ แต่ตอนนี้ฉันกำลังจะไม่มีสติ เหมือนวิญญาณกำลังจะออกจากร่าง ในหัวมันตื้อไปหมด หูเริ่มอื้อ ตาเริ่มลาย ในขณะที่คนตรงหน้ากลับยืนอมยิ้ม

 

“หายกันแล้ว หวังว่าคงสบายใจนะครับ”

 

สะ..สบายใจ...ตรงไหน

 

เขาจัดการเก็บจานชามเข้าที่ต่อในขณะที่ฉันกำลังยืนค้างทำอะไรไม่ถูก และดูเหมือนเขาจะเข้าใจอาการของฉันจึงค่อยๆดันตัวฉันให้เดินไปนั่งลงที่โซฟา ก่อนที่เจ้าตัวจะเก็บข้าวเก็บของทำท่าเหมือนจะกลับ

 

“พรุ่งนี้เจอกันแปดโมงเช้าที่ห้องทำงานผม แล้วก็อย่าลืมส่งการบ้านด้วย”

 

“...ฮะ”

 

“หึหึ ตื่นได้แล้ว ผมจะกลับแล้วนะ” มือหนาวางลงบนหัวของฉันพร้อมกับขยี้เบาๆ นั่นคือวิธีการเรียกสติของเขาเหรอ...


“เอ่อ...”

 

“ไปแล้วนะ”

 

เขาบอกลาสั้นๆโดยที่ที่ฉันจะได้ตอบอะไร จากนั้นก็ยัดอะไรสักอย่างแข็งๆใส่มือของฉันโดยที่ฉันยังไม่ทันได้มอง ก่อนจะเดินไปที่หน้าประตูและหันกลับมาอีกครั้งตอนที่กำลังจะก้าวพ้นประตูห้อง


“ค่าไข่เจียวคำนั้น”

 

พูดจบเขาก็ปิดประตูและจากไปปล่อยให้ฉันที่ยังนั่งไร้สติและเหม่อลอยจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ นี่เขามาทำอาหาร กินข้าว ล้างจาน...แล้วก็จูบ จากนั้นก็จากไปทิ้งไว้เพียงสิ่งของบางอย่างในมือฉัน

 

บัตรพลาสติกรูปร่างสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดเล็กสีขาวสะอาดนั่นทำให้ฉันตาเบิกกว้าง นี่มัน Stratus rewards visa บัตรเครดิตของวีซ่าที่คนทั่วไปแม้แต่ฉันก็ไม่มีปัญญาจะไปสมัครได้ ต้องได้รับการเชิญเท่านั้น

 

โนววววว

 

อย่าบอกนะว่านี่มันค่าไข่เจียว!!!

 .

.

Talk ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ดี อะไรก็แพ้งงงงงง

พี่ไม่ซึนแล้ว พี่แรงมาก น้องเอ๋อไปแล้วเจ้าค่ะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.829K ครั้ง

593 ความคิดเห็น

  1. #22061 BG3031 (@Cake__Cake) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 05:46
    เมื่อก่อนไม่เคยเชื่อเลยนะ ว่าคนเราจะโดนรุกแแรงจนเอ๋อได้.

    แต่บอกเลยว่ามันมีจริงๆ
    #22061
    0
  2. #22024 พู่กันรสซ็อกโก (@may22536) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 10:51
    รุกแรงมากค่ะพี่
    #22024
    0
  3. #18369 ทำไมต้องไอค่อน' (@tingerbel) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 19:15

    พี่พีททททททท คุณพีทไปกินยาอะไรมา ทำไมรุกน้องแรงมากเลย ไม่ให้คนอ่านได้ตั้งหลักเลยแกก คุณพีททำดาเมจคอมโบ้มากๆ

    #18369
    0
  4. #17869 Triamphan (@Triamphan) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 02:07

    ให้ตายสิ ตอนนี้เขิลหนักมากกกก

    #17869
    0
  5. #16486 AnyaOil (@AnyaOil) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 19:24
    ตูมพีชจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว อยากเป็นนางเอกง่าาาาา ชีวิตนี้จะได้จากไปอย่างสงบ
    #16486
    0
  6. #16161 Glassofwine (@Glassofwine) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 11:09
    คนที่นั่งอ่านก็เลื่อนด้วยความเอ๋อเหมือนกันค่ะ แงงงงงงงง นังพี่ แค่ยิ้มให้ตอนกินข้าวสมองก็เบลอใจก็ลอยแล้ว นี่อะไร อยู่ ๆ ก็มาจูบน้อง!!!!!! สติไม่เหลือแล้วค่ะ ฮือออออออออออ
    #16161
    0
  7. #15706 0623175540 (@0623175540) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 22:52
    เขิ้ลนะโว้ยยย552น่ารักจัง #สู้ๆนะคะ
    #15706
    0
  8. #15684 teacha (@namfanontacha) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 15:34
    โหคุณพีทททท อย่างเอาว่ะๆๆๆ น้องดาตัวแตกเเล้ววว
    #15684
    0
  9. #14704 NatthayaJ (@NatthayaJ) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 20:42
    วู้ๆๆๆ พ่อบุญทุ่ม^^
    #14704
    0
  10. #14695 gunnar122330i765 (@gunnar122330i765) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 14:14

    น่ารักจัง
    #14695
    0
  11. #13912 Angie0820love (@Angie0820love) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 12:48
    เขินจร้าาา โอ้ยยย!!!!☺☺☺☺☺☺
    #13912
    0
  12. #13868 pinksoo16 (@pinksoo16) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 11:05
    แม่จ๋าาาาา โอ๊ยคุณพีทอ่อนโยนอะ อ่อนโยนมากดีต่อใจ กรี๊ดดดดดดดดด จิกหมอนจะขาดแล้วค่าไรท์
    #13868
    0
  13. #13152 Iglues_M (@mieexol) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 17:36
    แรงมากกกก
    #13152
    0
  14. #12533 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 14:10
    คุณสายเปย์มากเว่อร์ ยอมแล้วววววว
    #12533
    0
  15. #12093 Auang Pornpimol (@auangppm) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 14:01
    เขินหนักมาก คุณพีท!!
    น้องดาว่าไงต่อจ๊ะ เลิฟๆ
    #12093
    0
  16. #11469 ปอปา (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 09:08

    รักคุณพีท

    #11469
    0
  17. #10776 whan.p (@whanjub) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 09:14

    คุณพีทสายเปย์นี่หว่า หนูจะยอมแบ่งไข่เจียวให้หลายๆคำเลยย


    #10776
    0
  18. #10661 siranyaa_jeen (@siranyaa_jeen) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 21:21
    ตายๆตายค่ะลงไปแดดิ้นแล้วช้านนนนน
    #10661
    0
  19. #10635 .buibui (@sirining) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 10:12
    ฮือออออ เขินคุณพีทไม่ไหวแล้ววววววว
    #10635
    0
  20. #10634 SAm17_41 (@SAm17_41) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 10:04
    มากินข้าวไข่เจียวที่บ้านเรามั้ยคุณพีท มีหมูสับด้วยนะ
    #10634
    0
  21. #10629 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 09:03
    โอ๊ยคุณพีทททท จากตอนแรกงกมากกกก ตอนนี้เฮียเปย์หนักมากกกก สายเปย์ที่แท้ทรู
    #10629
    0
  22. #10439 เดี๋ยวแม่ตีเลย (@wormabook) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 21:50

    ค่าไข่เจียวคำสุดท้ายแพงมากกกกกก คุณพีทเปย์เว่อร์

    #10439
    0
  23. #10438 Mr.Pickles (@cheerza08) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 21:13
    เขินนนนนนนนน กรี๊เมากก
    #10438
    0
  24. #10432 moonnietare (@moonnietare) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 19:59
    เขินมากแม่!!! ฟหหากสดดวกวหวฟหวกสกกสหากท/สติหลุดตามน้องดา
    #10432
    0
  25. #10419 FluFFY LIFFY (@FluFFyFrAnG) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 16:00
    กรี้ดดดดดดดดดด งื้ออออออออ น่ารักกกกกกกกก
    #10419
    0