บท(จะ)รัก: Please teach me how to love (สนพ.พิมพ์คำ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 841,330 Views

  • 7,663 Comments

  • 12,256 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    204,354

    Overall
    841,330

ตอนที่ 60 : EP16 ผิดหวังบ้างก็ได้ 6/6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1926 ครั้ง
    20 ม.ค. 62

วันต่อมา

ป้าแม้นเตรียมขนมไว้แทบจะเป็นสามเท่าของที่ขายไปเมื่อวาน โดยแบ่งกันคนละครึ่งเพื่อไปขาย วันนี้ฉันกับวิไลก็แท็กทีมกันเช่นเคย เป้าหมายของเราก็คือที่ลานห้างสรรพสินค้านั้นเหมือนเดิม 

เพราะว่าทุกอย่างมันดูมีความหวัง อีกแค่เอื้อมป้าแม้นก็จะปลดหนี้ได้แล้ว แถมกำไรที่ได้จากการขายวันนี้ก็จะทำให้ป้าเหลือเงินพอใช้ได้ด้วยหลังจากที่ปลดหนี้ ฉันกับวิไลวันนี้จึงใส่พลังกันเต็มที่ในการขายของ

วิธีไหนที่เราสามารถเรียกร้องความสนใจจากลูกค้าได้เราก็ทำทั้งหมด ไม่ว่าจะตะโกนเรียกทำธรรมดา หรือแม้แต่สิ่งที่ฉันไม่เคยคิดจะทำอย่างเช่นการร้องเพลง 

จำได้ว่าสมัยเรียนมหาวิทยาลัยจะมีชมรมต่างๆมาหาทุนช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาสบ้าง คนแก่บ้าง หรือแม้แต่การไปออกค่ายช่วยเหลือสังคม จะเห็นว่าพวกเขามักจะมาเปิดหมวกร้องเพลงเพื่อรับบริจาคหาทุนนั้น วันนี้วิไลก็พาฉันทำแบบนั้นบ้าง

ที่จริงเราก็ไม่ได้ตั้งใจจะร้องกันจริงจังหรอก เพียงแต่เพลงที่วิไลร้องขึ้นมามันดันเพราะเสียจนดึงดูดความสนใจผู้คนที่เดินผ่านไปมาจนเริ่มมีคนมามุงดู 

และเมื่อเห็นว่าเป็นเช่นนั้นเราก็ใช้โอกาสนั้นให้เป็นประโยชน์โดยที่ฉันปล่อยให้วิไลร้องเพลงไปเรื่อยๆ ส่วนฉันก็เดินขายขนมให้แก่คนที่มายืนล้อมฟัง ซื้อบ้างไม่ซื้อบ้าง แต่อย่างน้อยก็ขายได้ดีกว่ายืนอยู่เฉยๆ

“วิไล เธอร้องเพลงเพราะจัง ไม่ฝึกมาจากไหนเนี่ย” ฉันถามวิไลด้วยความตื่นเต้น หลังจากที่เราเพิ่งปิดการแสดงร้องสดรอบล่าสุดนั้นไป

“ห้องน้ำไง” นักร้องเสียงทองหันมาตอบพร้อมกับยิ้มร่า “ไม่เสียแรงที่อาบน้ำวันละสองชั่วโมง”

“เธอสนใจไปประกวดบ้างมั้ย อาจจะดังขึ้นมาก็ได้นะ” ฉันเสนอความเห็น เสียงของวิไลขนาดร้องแบบไม่ใส่ไมค์ยังกังวาลขนาดนั้น ไม่อยากจะนึกภาพเธอตอนยืนอยู่บนเวทีเลย

“ถ้ามันได้เงินก็น่าสนเหมือนกันนะ ฮ่าๆ” วิไลตอบแบบติดตลกก่อนจะหันกลับไปหยิบไข่ปิ้งและข้าวเหนียวขึ้นทมาอุ่นบนเตาเพิ่ม “แต่ฉันชอบร้องแบบนี้มากกว่า สบายใจดี”

“ยังไงก็ได้ แต่พอไข่ร้อนแล้วร้องเพลงอีกรอบนะ อยากขายต่อแล้ว”

“โอเค” วิไลขยิบตาให้ฉันหนึ่งที ก่อนจะเอ่ยต่อพร้อมกับทำหน้าเหมือนครุ่นคิด “ว่าแต่เธอรู้มั้ยว่าใครจะมาซื้อที่ของป้าน่ะ”

คำถามของวิไลเป็นสิงที่ฉันไม่เคยคิดสงสัยมาก่อน ทำให้ไม่เคยได้สอบถามเรื่องนี้กับป้าเลย รู้แต่ว่าการขายที่เป็นความหวังของเราทั้งหมดตอนนี้แค่ขายที่ได้ เกมนี้ก็จบ

“ไม่รู้สิ คนรู้จักป้าล่ะมั้ง”

“โชคดีจังเลยเนอะที่เขาจะมาซื้อที่ ไม่อย่างนั้นล่ะแย่เลย”

“นั่นสิ คงแย่แน่ๆ”

เพราะวันนี้เรามีสินค้ามากกว่าเมื่อวานเท่าตัว แต่ด้วยเทคนิคการขายที่ฉันกับวิไลพยายามคิดกันขึ้นก็ช่วยให้เราขายดีเป็นเทน้ำเทท่า แม้ว่าวิไลจะบอกให้ฉันสลับไปร้องเพลงบ้าง แต่ฉันก็ต้องบอกเธอไปตามตรงว่ามันอาจจะเป็นการไล่ลูกค้าเสียมากกว่า 

ด้วยความพยายามของเราทั้งคู่แล้วก็ไม่มีอะไรเกินมือ ในที่สุดเราก็ขายของจนหมด แม้ว่ากว่าจะขายเสร็จก็เกือบห้าโมงเย็นก็เถอะ

ยอดรวมรายได้ของสองวันนี้คิดว่าอย่างต่ำก็น่าจะเจ็ดแปดพัน พอบวกกับค่าขายที่แล้วก็น่าจะเหลือๆ คืนนี้ป้าแม้นคงได้นอนหลับอย่างสบายใจเสียที

หลังจากที่ขายของเสร็จ ฉันและวิไลก็เข็นรถกลับมาที่บ้านป้าแม้นอีกครั้ง การเดินไกลๆทำให้เราเหนื่อยล้าบ้าง แต่เมื่อคิดว่าทุกอย่างกำลังจะไปได้สวย เรี่ยวแรงที่เหมือนจะหมดมันก็เพิ่มขึ้นมาหน้าตาเฉย ตอนนี้ให้ฉันวิ่งๆไปกลับบ้านป้ากับห้างนั้นก็ยังไหวเลย


บรรยากาศช่วงเย็นของซอยนี้ครึกครื้นอย่างที่เคย คงเป็นเพราะตลาดนัดที่ตั้งอยู่กลางซอยนั่นแหละ แต่น่าแปลกเมื่อเดินข้ามคลองนั้นไป ทุกอย่างกลับเหมือนอยู่คนละโลก 

บรรยากาศชุมชนแถวนั้นเงียบสงัดราวกับว่าทุกบ้านเข้านอนแล้ว จะมีก็แต่เสียงรถวิ่งผ่านและกลุ่มวัยรุ่นที่จับกลุ่มคุยกลุ่มเล็กกันที่ทำให้แถวนี้ไม่เหงาจนเกินไปนัก

ว่ากันตามตรงถ้าไม่ใช่เพราะมาหาป้าแม้นฉันคนไม่คิดจะมาผ่านแถวนี้อย่างเด็ดขาด บ้านเรือนแถวนี้ดูทรุดโทรม แถมผู้ก็ดูไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่นัก ฉันกับวิไลจึงได้แต่หลับหูหลับตาเข็นไปถึงบ้านป้าแม้นให้เร็วที่สุด และเมื่อถึงบ้านก็พบว่าป้ามาถึงก่อนแล้ว

ฉันเปิดประตูเข้าไปด้วยความร่าเริงพร้อมกับถุงเงินจำนวนเกือบสี่พันในมือ แต่แทนที่จะได้พบป้าที่ควรจะยิ้มชื้นมื่นแบบฉัน กลับพบป้าแม้นนั่งทรุดอยู่กับพื้นราวกับคนกำลังหมดแรง

“ป้าแม้น พวกหนูขายของได้หมดเลย…”

“…”

“ป้าจ๋า…” ฉันเรียกป้าซ้ำอีกครั้งเมื่อป้าทำท่าเหมือนไม่ได้ยินฉัน

“คนที่เขาบอกจะซื้อที่น่ะ” หลังจากที่เงียบอยู่นานในที่สุดป้าก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“ทำไมคะ”

“เขาขอยกเลิกน่ะ…เขาบอกว่าเขาหาเงินไม่ทัน”

ฟุ่บ!!

ถุงผ้าสีเขียวครามหลุดร่วงลงจากมือฉันตามแรงโน้มถ่วงของโลก ตามมาด้วยฉันที่ค่อยๆขาอ่อนแรงลงจนต้องทรุดนั่งลงกับพื้น เรี่ยวแรงที่มีก่อนหน้านี้มันถูกกลืนหายไปพร้อมกับประโยคสั้นๆของป้า เหมือนกับโลกนี้จู่ๆไฟก็ดับลงกระทันหัน มองไปทางไหนก็มืดไปเสียหมด

“หาเงินไม่ทันเหรอ…” ฉันทวนคำพูดของป้าอีกครั้งด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

เพราะดันไปผูกความหวังทั้งหมดไว้กับการขายที่ จู่ๆมาถูกยกเลิกแบบนี้ก็เหมือนถูกดับความฝัน ความหวังที่เคยมีกลับกลายเป็นสิ้นหวังไปหมด

“ยกเลิกเหรอ…”

สภาพของวิไลในเวลานี้ก็คงไม่ต่างจากฉันเท่าไหร่นัก เธอทรุดตัวลงที่ข้างกายฉันก่อนจะเอื้อมมือมาจับฉันไวเบาๆ เราสองคนมองหน้ากันแบบคนไร้สติ

“เหลือวันพรุ่งนี้ ป้าคงต้องหาขายที่ให้เร็วที่สุด ถ้าไม่ทันก็คงต้องเจรจากับเขาว่าให้ยึดที่ไปก่อนได้มั้ย” ป้าแม้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงปลงๆ

แต่ไม่ทันที่เราสองคนจะได้ตอบอะไร เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ปังๆๆๆๆๆๆ!!

ฟังจากจังหวะการเคาะประตูก็พอจะรู้ว่าผู้มาใหม่คงไม่ได้มาแบบเป็นมิตร ท่าทางแบบนี้ก็เห็นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากพวกอันธพาลนั่น 

“รีบออกไปก่อน อย่าให้พวกมันเห็นหนู” ป้าแม้นกระซิบเสียงเครียด

“แต่ว่ามันอาจจะทำร้ายป้า” ฉันส่ายหน้าปฏิเสธ ไม่อยากทิ้งให้ป้าอยู่กับพวกมันเพียงลำพัง แต่กลับเป็นวิไลที่ฉุดฉันให้ลุกขึ้น

“ดา ไปเถอะ เราอยู่มันก็ทำร้ายป้าอยู่ดี แถมเรายังจะเป็นจุดอ่อนให้มันเอามาใช้ข่มขู่ป้าด้วย”

“ไปเถอะ เรื่องนี้เป็นเรื่องของป้า อย่าทำให้ป้ารู้สึกผิดเลยนะ” ป้าแม้นส่งสายตาวิงวอนมาที่ฉัน

ก็จริงอย่างที่วิไลว่า ฉันไม่ใช่สายบู๊ที่จะอยู่แล้วปกป้องป้าให้ปลอดภัยได้ และก็ไม่ได้ฉลาดมีไหวพริบมากพอที่จะช่วยให้ป้าหลุดพ้นหรือไปต่อรองกับพวกมันได้ ดีที่สุดที่ฉันช่วยป้าได้คือการไม่ทำให้ป้าเดือดร้อนมากขึ้น 

สุดท้ายฉันก็ต้องจำใจลาป้า และภาวะให้ป้าปลอดภัย โชคดีที่เราถอดรองเท้ากันไว้ในบ้าน วิไลจึงรีบวิ่งไปหยิบรองเท้าก่อนที่เราจะหนีออกไปทางหลังบ้านเหมือนเดิม

มันเป็นความจริงที่ฉันต้องยอมรับ…ฉันช่วยป้าไม่ได้

End Lalada’s talk
.
.
.
Talk งื้อออยอมแล้ว พีททอล์คพรุ่งนี้ โอเค๊

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.926K ครั้ง

78 ความคิดเห็น

  1. #5215 pinkypatt (@pinkypatt) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 02:46
    พี่พีทน่าจะให้บทเรียนบางอย่างกะน้องดานะ น้องดาอาจช่วยได้ด้วยวิธีน้องดาเองกะได้นะ แค่แปดหมื่นเอ้ง
    #5215
    0
  2. #5202 คนไม่มีแก่นสาร (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 01:26

    คุณพีทค่าตัวแพงกว่าจะออก แต่ละตอนออกมาแค่เสียง5555-.,-

    #5202
    0
  3. #5174 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 19:02
    พีทต้องมาช่วยแล้วแหละ
    #5174
    0
  4. #5171 sangketkij (@sangketkij) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 18:27
    พีทค่ะ

    ออกมาซะทีเถอะ

    พ่อคุ๊ณ

    หนูไม่ไหวแล้ว😭😭
    #5171
    0
  5. #5166 2182518 (@2182518) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 17:14

    งือๆๆๆ คาดการณ์ผิด


    #5166
    0
  6. #5165 pimon9172 (@pimon9172) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 17:01
    รอคุณพีททอล์ค
    #5165
    0
  7. #5163 Witchiizz (@Witchiizz) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 16:48
    รอ พีททอล์คคคคคคค ไม่เอาแบบ "ครับ แล้วไงต่อครับ" แค่นี้นะ 55555
    #5163
    0
  8. #5146 OhLittlestar (@123dream) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:30
    รอจ้าา
    #5146
    0
  9. #5142 kwan55 (@kwan55) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:26

    คุณเลขาหน้านิ่งหายไปหลายตอนแล้วนะคะ ออกมาช่วยคุณหนูไข่เจียวเร็วๆ นะคะ
    #5142
    0
  10. #5122 Warachaya_1994 (@Warachaya_1994) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:00
    ค้างเลยค่ะไนท์
    #5122
    0
  11. #5121 poonpp58 (@poonpp58) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:43
    รอนะคะ
    #5121
    0
  12. #5120 minnie_binnee (@platinumpinin) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:36
    ฟ้องคุณพีทเลยดา เดี๋ยวคุณพีทช่วยซื้อที่ให้ (มั้ง?) ไรท์ชอบแกล้งอ่าาาา
    #5120
    0
  13. #5119 tukkatars (@kety-jung) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:33
    รู้สึกโตตามหนูดาเลยเวลาอ่านเรื่องนี้555555 รออ่านรูปเล่มนะค้า
    #5119
    0
  14. #5118 Maumi33 (@ploymai_tp) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:20
    หนูดาได้เรียนรู้อ่ะไรหลายอย่างเลย เรียนรู้ความผิดหวัง เสียใจ รู้จักเห็นใจคนอื่น น่ารักขึ้นเรื่อยๆ>< ถ้าหนูดาพึ่งคนอื่นไม่ได้ก็ออกโรงปกป้องป้าเองเล้ยยยยยยยย
    #5118
    0
  15. #5117 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 12:55
    ทำไงกันดีล่ะ พี่พีทอยู่ไหนมาช่วยกันหน่อยดิ
    #5117
    0
  16. #5116 ya-ya (@zakurablood) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 12:27

    มันคือชีวิตจริงที่ต้องเผชิญเพราะในโลกความจริง พระเอกขี่ม้าขาวไม่ได้มีเสมอไป ผิดหวังบ้างก็ได้ สมชื่อตอน

    #5116
    0
  17. #5115 maew6244 (@maew6244) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 12:25

    ต้องพึ่งคุณพีททางเดียวแล้วละน้องดา

    #5115
    0
  18. #5114 ทองม้วน (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 12:21

    อื้อ รู้สึกผิดหวังตามเลย แต่พอมาคิดดูอีกทีเราก็ต้องเรียนรู้จากเรื่องนี้เหมือนกัน เพราะเราเอกก็คาดหวังเสียเหลือเกินว่าพระเอกจะต้องขี่ม้าขาวมาช่วยแน่นอนเลย จนลืมนึกไปว่ามันมีหลายทางเลือก ซึ่งคุณพีทอาจจะทำอะไรอย่างอื่นก็ได้ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าคุณพีทจะผิดที่ไม่เป็นแบบที่เราคิด เพ้ย พิมพ์อะไรไปเรื่อย ชอบเรื่องนี้ค่ะ ขอบคุณไรต์นะคะ

    #5114
    0
  19. #5113 Gulf Gulf (@gulfmiao) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 11:56
    คุณพีทต้องมาช่วยซิ
    #5113
    0
  20. #5112 Amy Wongkamolsersh (@vwamywg) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 11:47
    โหยยน หมดแรงตามเลย
    #5112
    0
  21. #5111 lovewookdear (@dearwook) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 11:47
    รอนะคะ
    #5111
    0
  22. #5110 annat2539 (@annat2539) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 11:20
    รอคุณพีท
    #5110
    0
  23. #5109 kimzj (@kimkai_88) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 11:03
    รอพีททอล์ค
    #5109
    0
  24. #5108 Thira88k (@Thira88k) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 10:55
    คุณพีทๆๆๆๆๆไ
    #5108
    0
  25. #5107 manejanb (@manejanb) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 10:53

    คุณพีทอยู่ไหนนนนน
    #5107
    0