บท(จะ)รัก: Please teach me how to love (สนพ.พิมพ์คำ) เปิดให้อ่านถึง 25/5/2562

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,098,873 Views

  • 22,069 Comments

  • 16,356 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    373,098

    Overall
    2,098,873

ตอนที่ 40 : อัพเพิ่ม EP12 วันนี้วันหยุด 3/4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2806 ครั้ง
    29 ธ.ค. 61

คุณพีทบอกให้ฉันรีบเก็บของทั้งหมดเพื่อที่จะได้ออกเดินทาง เครื่องใช้ไฟฟ้าในห้องทุกอย่างถูกปิด และเขาล็อคห้องแน่นหนาราวกับว่าเราจะไม่กลับมาที่นี่อีก แม้ว่าฉันจะมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม เขาก็แค่ปรายตามองกลับมาและไม่ได้พูดอะไร

หน้าที่ของฉันคือเงียบเข้าไว้แล้วเดินตามเขาให้เร็วที่สุด

“เราจะไปไหนกันคะ” ฉันถามเมื่อเห็นว่าเขาขับรถออกจากบริษัทเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“กินข้าวไง” 

บางที่ฉันก็แอบคิดนะ ว่าถ้าเขาไม่ใช่คนที่เย็นชามากๆ จริงๆแล้วเขาอาจจะเป็นคนที่กวนส้นมากๆก็เป็นได้

“รู้แล้ว หมายถึงที่ไหน”

“จอดตรงไหนก็กินตรงนั้น”

แต่ฉันว่าเขาคงเป็นทั้งสองแบบรวมกัน!!

เขาขับรถไปเรื่อยๆจนกระทั่งไปถึงร้านบะหมี่ขนาดใหญ่แห่งหนึ่งที่ดูแล้วเหมือนจะเปิดมานานพอสมควร ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมงเกือบครึ่งแล้วทำให้คนในร้านไม่เยอะมากนัก

 คุณพีทจอดรถโดยไม่คิดจะอธิบายอะไรกับฉัน เขาลงรถโดยที่ไม่รอด้วยว่าฉันจะตามเขาไปหรือไม่ 

ให้ตายสิ ผู้ชายอะไร ไม่น่ารักเอาเสียเลย ชาตินี้อย่าหวังเลยว่าจะได้เป็นพ่อของลูกใครน่ะ

สุดท้ายฉันก็ต้องรีบวิ่งตามเขาไป เพราะรู้แน่ว่าเขาคงไม่หันกลับมาเรียกฉันแน่นอน เสื้อสูทของเขาที่สวมใส่อยู่นั้นทำให้ฉันรู้สึกร้อน แต่จะถอดก็ไม่กล้า ฉันไม่อยากถูกมัดกลางร้านบะหมี่หรอกนะ

โชคดีที่เขาเลือกร้านอาหารที่ไม่แพงมากนัก ไม่อย่างนั้นเงินฉันคงเกลี้ยงกระเป๋าแน่ ถามว่าปกติฉันมากินร้านแบบนี้ไหมก็ไม่ 

แต่ตั้งแต่ถูกจับเข้าโปรแกรมฝึกงานมหาโหดนี้ฉันก็กลายเป็นมนุษย์ที่กินได้ทุกอย่างไปเรียบร้อยแล้ว ไข่ปิ้งป้าแม้นก็กินมาแล้ว นับประสาอะไรกับบะหมี่ที่ดูน่ากินขนาดนี้

คนใจร้ายนั่นก็สั่งอาหารโดยไม่สนใจฉันอีกเช่นเคย แต่ไม่เป็นไร เราถือว่าต่างคนต่างมาก็แล้วกัน ฉันเดินเข้าไปในร้านเพื่อสั่งบะหมี่หนึ่งชามก่อนจะเดินไปนั่งอีกโต๊ะประหนึ่งว่าเราสองคนไม่ได้มาด้วยกัน 

สักพักสายตาเยียบเย็นของเขาก็มองมาที่ฉันเป็นระยะเหมือนกับจะเรียกให้กลับไปนั่งด้วยกัน แต่ทำไมฉันต้องไปร่วมโต๊ะกับเขาด้วยล่ะ เราไม่ได้อยากจะกินข้าวด้วยกันเสียหน่อย

ไม่ไป!

“คุณดา” ในที่สุดเขาก็ยอมเปิดปากเรียกชื่อฉัน พร้อมกับใช้ตะเกียบในมือกวักเรียกฉันให้ไปหา

ไม่ไปย่ะ

ฉันเชิดหน้าใส่เขาอีกครั้งพร้อมกับเมินหน้าหนีอย่างไม่ใยดี ฉันไม่อยากนั่งร่วมโต๊ะกับมนุษย์ไร้ความรู้สึกหรอกนะ ถ้าจะให้ฉันไปนั่งอยู่ตรงนั้นแล้วทำเหมือนฉันไม่มีตัวตน ฉันอยู่คนเดียวยังดีกว่า

“นั่งตรงนั้นจ่ายเองนะ” เสียงเรียกของเขาดังขึ้นอีกครั้งพร้อมประโยคหวานหูชวนฟัง

บางทีไม่มีตัวตนบ้างก็ได้…

ฉันหลุดยิ้มออกมาด้วยอย่างดีใจเมื่อรู้ว่าจะไม่ต้องจ่ายเองมื้อนี้ก่อนจะยกแก้วน้ำแล้วย้ายไปนั่งโต๊ะเดียวกับเขาอย่างหมดมาด คนเรามันก็ต้องคบกันด้วยผลประโยชน์แบบนี้แหละ จริงไหม

“นั่งตรงนี้จะจ่ายให้ใช่มั้ย”

ไม่มีคำตอบเป็นเสียง หากแต่คิ้วหนาของเขายักขึ้นเป็นจังหวะสองครั้ง และถ้าตาไม่ฝาดฉันว่าฉันเห็นรอยยิ้มที่มุมปากเขาด้วย แต่อะไรก็แล้วแต่ แค่วันนี้ไม่ต้องจ่ายฉันก็พอใจแล้ว

------------------------เพิ่ม-----------------------------------------

ความหิวและความโหยหาอาหารรสชาติดีๆทำให้มื้อนี้ฉันจัดการบะหมี่ไปสองชามเต็มๆ การอยู่กับไข่มาทั้งสัปดาห์ทำให้ฉันเห็นคุณค่าของอาหารทุกชนิด แม้แต่น้ำซุปก็ซดไม่ให้เหลือ

 

ตลอดมื้ออาหาร ฉันไม่ได้สนใจคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามฉันเท่าไหร่นักและแน่นอนว่าเขาก็ไม่ได้สนใจฉันเช่นกัน หลังจากทานอาหารเสร็จเรียบร้อย สายตาฉันก็ยังกวาดไปตามผนังของร้านที่มีเมนูน้ำหวานเขียนเรียงรายเต็มไปหมด 


ปกติตอนอยู่ที่บ้านพี่ขาวจะเตรียมน้ำผลไม้สดไว้ให้ฉันทุกเช้า ตอนนี้กลับได้กินแค่น้ำเปล่า อาการโหยหาความหวานของฉันก็กำเริบขึ้นอีกครั้ง และสายตาก็ไปสะดุดอยู่ที่เมนูชานมไข่มุก

 

ขณะที่ฉันกลืนน้ำลายลงคอและกำลังจะยกมือเรียกพนักงาน คนตรงหน้ากลับเอ่ยขึ้นมาเสียก่อน

 

“น้ำหวานจ่ายเองนะครับ”

 

คำว่าจ่ายเองของเขาทำให้ความคิดฉันสะดุดกึก ก่อนจะเหลือบไปดูราคาที่เขียนไว้หลังเมนู...แก้วละสี่สิบห้า แพงกว่าค่าบะหมี่อีก

 

แต่ฉันก็ประหยัดมาทั้งสัปดาห์แล้วนะ แค่สี่สิบห้าบาท ก็คิดซะว่าวันนี้ซื้อข้าวกินเองแล้วกัน

 

“น้องคะ...”

 

“บอสน่าจะไม่ชอบนะครับถ้าคุณมีพุง”

 

คำว่า บอส ของเขาหยุดปากฉันเอาไว้อย่างชะงักงัน พร้อมกับก้มลงไปมองพุงตัวเองที่เริ่มป่องออกมานิดๆหลังจากกินบะหมี่ไปสองชาม ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาแยกเขี้ยวใส่คนตรงหน้า เขาคงคิดว่าเอาพี่จิ้นมาขู่แล้วจะได้ผล

 

เหอะ!!!

 

ไม่กินก็ได้

 

ฉันนั่งทำหน้าบึ้งตึงเพราะไม่พอใจที่ถูกขัดใจ แต่ก็ทำอะไรไปมากกว่านั้นไม่ได้ แค่นี้ยัยเลขาหน้าใหม่ของพี่จิ้นก็ทำคะแนนนำโด่งแล้ว อยากที่รู้กัน ข้อดีอย่างเดียวของฉันที่มีตอนนี้คือสวย...

 

ให้ตายสิ ถ้าฉันไม่สวยก็ไม่เหลืออะไรเลยสินะ

 

“ไปกันครับ” เขาเอ่ยขึ้นอีกครั้งหลังจากที่จ่ายเงินเป็นที่เรียบร้อย

 

ฉันได้แต่มองเขาด้วยสายตาหมดอาลัยตายอยากก่อนจะลุกขึ้นและเดินตามเขาไปเงียบๆ สายตาก็มองตามส้นเท้าเขาไปเรื่อยๆ น่าแปลกที่ขากลับฉันรู้สึกว่ารถอยู่ไกลเป็นพิเศษ 


เมื่อเห็นว่าการเดินของเขาไม่มีท่าทีว่าจะหยุดฉันจึงเงยหน้าขึ้นมาและพบว่าสถานที่ที่เรากำลังไปนั้นไม่ใช่ที่จอดรถ แต่เป็นซุปเปอร์มาร์เก็ตแห่งหนึ่ง

 

“มาที่นี่ทำไม...”

 

“อาหารหมดแล้วไม่ใช่เหรอ ถ้าไม่ซื้อไว้แล้วจะกินอะไรสัปดาห์หน้า” เขาถามกลับ และไม่รอคำตอบ เขาเดินเข้าไปข้างในก่อนจะหันมาพยักหน้าเรียกฉันให้ตามเข้าไปด้วย

 

ร่างสูงเดินตรงไปที่รถเข็นก่อนจะเลือกคันที่ดูสะอาดที่สุดมาและเดินไปที่แผนกอาหาร แม้ว่าจะรู้สึกแปลกใจอยู่มาก แต่ฉันก็ยังตามเขาไปอยู่ดี

 

“ข้าวหมดรึยัง” เขาถามขณะที่มือก็เข็นรถเข็นไปด้วย

 

หัวของฉันนึกไปถึงกระปุกข้าวสารที่ห้องที่พี่ขาวเตรียมไว้ให้ จะว่าไปก็เหลืออยู่ครึ่งหนึ่ง แต่เตรียมไว้ก่อนก็ดีเหมือนกัน คิดได้ดังนั้นฉันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา คำนวณงบที่ควรจะใช้จ่ายในวันนี้ เนื่องจากเงินทั้งตัวเหลือห้าร้อยสิบแปดบาท งั้นให้งบสำหรับวันนี้สัก...สองร้อยแล้วกัน

 

ฉันเดินไปที่โซนข้าวสารก่อนจะหาดูยี่ห้อที่ราคาถูกที่สุด กลุ่มข้าวเสาไห้และข้าวขาวราคาจะค่อยข้างถูก แต่ถ้าเป็นข้าวหอมมะลิราคากลับพุ่งไปที่เกือบสองร้อยต่อห้ากิโลกรัม 


ว่ากันตามตรงฉันไม่รู้จักด้วยซ้ำว่าข้าวเสาไห้นั้นคืออะไร แล้วที่พี่ขาวเตรียมไว้ให้เป็นข้าวแบบไหนก็ยังไม่รู้เลย แต่วินาทีนี้เอาถูกไว้ก่อนแล้วกัน

 

ขณะที่ฉันเอื้อมมือไปกำลังจะหยิบขาวเสาไห้ขนาดห้ากิโลกรัม มือหนาของใครบางคนก็ตัดหน้าไปหยิบถุงข้าวหอมมะลิราคาเกือบสองร้อยบาทลงรถเข็นพร้อมกับเอ่ยสั้นๆว่า

 

“ผมไม่กินข้าวชนิดอื่น”

 

“เดี๋ยวสิ” ฉันท้วงขึ้น “แต่นั่นมันเกินงบฉันนะ”

 

จอมเผด็จการนั่นไม่ฟังฉันแม้แต่นิดเขาเข็นรถไปโซนของสดโดยไม่สนใจคำทักท้วงของฉัน เหตุผลที่เขาให้มามันไม่เห็นจะสมเหตุสมผลตรงไหนเลย เขาไม่กินข้าวชนิดอื่นแล้วมันเกี่ยวกับฉันตรงไหน!!

 

“คุณไปเลือกไข่มาสองแผง ดูวันหมดอายุด้วยนะ” เสียงทุ้มสั่งการมาอีกครั้ง

 

ในหัวฉันคำนวณราคาไม่ทันแน่ๆ ต้องพึ่งเครื่องคิดเลขในโทรศัพท์มือถือกดราคาดูว่าตอนนี้เหลือเงินให้ใช้เท่าไหร่ จากนั้นจึงเลือกไข่ที่ราคาถูกที่สุด แม้ว่าฟองจะดูเล็ก แต่เราเน้นปริมาณ ไข่สองแผงในราคาไม่ถึงหนึ่งร้อยบาทจึงถูกเลือกให้มาอยู่ในรถเข็น

 

จากนั้นคนตัวสูงก็เข็นรถไปที่โซนผักก่อนจะเลือกหยิบผักขึ้นมาใส่ในรถโดยที่ไม่ถามความเห็นจากฉันสักคำ นอกจากนี้เขาก็หยิบอย่างอื่นอย่างเช่นกุ้งแช่แข็ง หรือเต้าหู้เข้ามาด้วย 


การเลือกซื้อของแบบไม่คำนวณราคาของเขาทำให้ฉันเริ่มปวดหัว พอจะห้ามเข้าก็เข็นรถหนีไปดื้อๆ ไม่ยอมให้ฉันแตะต้องข้าวของในรถแม้แต่น้อย

 

ระหว่างที่วิ่งตามมนุษย์รถเข็นนั่นจนหัวหมุน สายตาฉันก็ไปสะดุดกับกองสินค้าโปรโมชั่นที่วางอยู่ข้างโซนผัก ปิ่นโตขนาดเล็กสีเงินรูปร่างคล้ายกับที่วิไลใช้เป็นประจำ ของสิ่งนี้เป็นของที่ฉันรู้สึกอยากได้ตั้งแต่ที่วิไลแบ่งข้าวให้กินครั้งแรก ถ้าได้ห่ออาหารไปแบบวิไลก็คงดี

 

“ปิ่นโต...อยากได้?” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นจากทางด้านหลังของฉัน

 

“อืม เพื่อนที่ทำงานใช้ น่าจะสะดวกดี อีกอย่างเขาแบ่งอาหารให้ฉันบ่อยมาก อย่างน้อยฉันหุงข้าวไปเผื่อเขาบ้างก็น่าจะดี” ฉันตามในขณะที่สายตายังคงจ้องมองไปที่ปิ่นโตสีเงินนั้น

 

ประเด็นมันอยู่ที่ราคานี่สิ ตอนนี้ราคาของรวมกันในรถเข็นน่าจะทำให้ฉันกระเป๋าสตางค์แฟบเป็นที่เรียบร้อยแล้ว อย่าหวังเลยว่าจะซื้อปิ่นโตราคาเกือบสองร้อยบาทนั่น

 

“หยิบมาสิครับ” เขาเอ่ยเสียงเรียบ แต่ฉันก็ได้แต่ส่ายหน้าเป็นคำตอบให้เขา


“หมดเงินแล้ว” ฉันตอบเสียงอ่อย ก่อนจะเหล่ตามองอาหารสดที่อยู่ในรถเข็นนั้น “ดูที่คุณหยิบมานั่นสิ”

 

“บอกให้หยิบก็หยิบมา” เขากดเสียงต่ำพร้อมกับส่งสายตาให้ฉันไปหยิบปิ่นโตที่วางล่อตาล่อใจอยู่

 

“แต่ว่า...”

 

“วันนี้ถือว่าผมจ่ายโอทีให้คุณ”



.
.

Talk2 วันนี้ดูเหมือนคุณพีทจะใจดีเป็นพิเศษนะคะ วันหยุดก็ให้น้องพักบ้างอะไรบ้าง
ปล. พี่เอยอัพพรุ่งนี้นะคะ 
ปล.สอง ขอบคุณสำหรับทุกคำอวยพรค่า อยากจะตอบคอมเม้นทุกคน แต่จะเมาๆนิดนึง เลยเก็บโควต้าการเพ่งตัวหนังสือไว้กับการแต่งนิยายแทน ขอตอบเม้นผ่านทางทอล์คแล้วกันเน้อ


Talk มาสั้นๆ เดี๋ยวมาต่ออีกทีนะคะ เวลาพักหมดพอดี
ปล.ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงนะคะ ไรท์ไปตรวจแล้ว ไม่เป็นอะไรมากค่ะ แค่ท้อง อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.806K ครั้ง

280 ความคิดเห็น

  1. #21571 bornhaterzzz (@gailkookbb) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 03:00
    อบอุ่นยิ่งกว่าไมโครเวฟ ใจเหลวแร้วว
    #21571
    0
  2. #18191 ทำไมต้องไอค่อน' (@tingerbel) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 02:01

    ทำไมพี่พีทอ่อนโยนจังอ่ะ น้องไม่ไหวแล้วนะ ขอพี่พีทได้มั้ย ชอบบบ

    #18191
    0
  3. #17848 TunyaDoungdet (@TunyaDoungdet) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 17:04

    แค่คิดว่าจินยองพูดก็เขินแล้ววว
    คูมมมพีชชชชชชช
    #17848
    0
  4. #17123 number 9 (@valaintine) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 15:31

    อ่านตอนนี้ละเอ็นดูน้องดามากเลยยยย งือออ

    #17123
    0
  5. #16427 AnyaOil (@AnyaOil) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 19:31
    อ่อนโยนกะเค้าก็เป็นนี่นา คูมพีชชช คริคริ
    #16427
    0
  6. #14190 Parichat Changtam (@plalomaheha5) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 01:26
    คือพอเอาจินยองมาเป็นคาแรกเตอร์แล้วฟินม๊ากกกกกกกก รู้สึกมันใช่มากๆ ฮื่ออ
    #14190
    0
  7. #12453 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 00:16
    โอ๊ยย น่ารักอ่ะ คุณพีทคือแอบใจดีกับน้อง ส่วนน้องน่ารักมากก เริ่มคิดถึงแบ่งปันคนอื่นบ้างแล้ว
    #12453
    0
  8. #10814 mexo9031 (@mexo9031) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 13:50

    น่ารัก
    #10814
    0
  9. #8537 0memory0 (@chillies) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:17
    โอ๊ะ พึ่งรู้ว่าคนเขียนคนเดียวกันกับเรื่องพี่เอย5555
    #8537
    1
    • #8537-1 caneus (@carecaneus) (จากตอนที่ 40)
      23 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:28
      จริงม้ายยยย ฮ่าๆๆ
      #8537-1
  10. #5486 palllll (@palllll) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 18:53
    ไปกินข้าวที่ห้องเขาคิดอะไรหรือเปล่า
    #5486
    0
  11. #4720 Iglues_M (@mieexol) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 01:13
    จะจ่ายให้น้องใช่มั้ยล่าาา //ดีใจด้วยนะคะไรท์ จะมีน้องแล้ววว
    #4720
    0
  12. #4674 Exoplanet (@planetss) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 19:42

    พ่อคุณ เลือกข้าวแทนเขาเบอร์นี้ จะไปกินข้าวกับเขาตลอดเลยสิ

    #4674
    0
  13. #3732 กระต่ายส้ม (@chayapaseehakun) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 01:26
    แล้วทำไมฉันมาเขินกับเรื่องง่ายๆแค่คำพูดที่ว่าผมไม่กินข้าวชนิดอื่น คือบั่บบบ กะจะมากินข้าวกับเขาทึกเย็นเลยว่างั้น
    #3732
    0
  14. #3054 backbunny1m (@backbunny1m) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 21:26

    มาช้าแต่นุ้งมาแน่นอน

    ปล. ยินดีด้วยนะค้า

    #3054
    0
  15. #3040 pinkyove (@pinkyove) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 11:32

    ยินดีด้วยนะคะ พักผ่อนเยอะๆนะคะ

    #3040
    0
  16. #2936 maymata3 (@maymata3) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 17:41
    จินยองเหมาะกับบทคุณพีทมากกกก ชอบบ

    ยินดีกับไรท์ด้วยนะคะ พักผ่อนบ้างนะคะ
    #2936
    0
  17. #2674 Suwanna Yoschalermwong (@makaroni) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 06:44
    ยินดีด้วยนะคะ ดูแลสุขภาพดีๆนะคะ น้องจะได้แข็งแรง
    #2674
    0
  18. #2566 SKYPy26 (@SKYPy26) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 21:18
    อยากอ่านแล้ววว เปิดเข้ามาเกิน10แล้ว ฮือออ
    #2566
    1
    • #2566-1 caneus (@carecaneus) (จากตอนที่ 40)
      29 ธันวาคม 2561 / 21:35
      รอก่อนน้า คืนนี้แหละะะ
      #2566-1
  19. #2564 pimon9172 (@pimon9172) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 10:46
    คุณพีทน้องดายังไม่ได้ชวนทานเลย กะจะไปทานกับเค้าทุกวันเหรอจ้า
    #2564
    0
  20. #2563 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 09:50
    คุนพีทเห็นความน่ารักขของน้องดาบ้างหรือยังคะ
    #2563
    0
  21. #2562 Warachaya_1994 (@Warachaya_1994) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 09:40
    โอ้ย!!!ใจละลายกะเจ้าชายจินยอง
    #2562
    0
  22. #2561 AhcintaNOwO (@AhcintaNOwO) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 09:28
    ตามต่อเร็วๆนะคเ
    #2561
    0
  23. #2560 -Whawa- (@-Whawa-) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 09:07
    คุณพีทน่ารักมาก สอนน้องดาดีมาก น้องดาก็น่ารัก นึกภาพตามออกเลยว่าความรักความผูกพันมาได้ยังไง
    #2560
    0
  24. #2559 minnie_binnee (@platinumpinin) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 08:31

    รักคุณพีทททท ดีใจนะที่น้องดาปรับตัว

    #ไรท์สู้ๆ
    #2559
    0
  25. #2556 Pummycherry (@Pummycherry) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 21:15
    สงสารนางมาก เคยเป็นงี้ เหมือนกัน ทำงานเดือนแรกแม่ตัดหางไม่เลี้ยง กินมาม่าหน้าเป็นเส้นเลย
    #2556
    0
  26. #2555 •.★*..miwzaza..*★.• (@mewzaza) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 20:50
    ไรท์ สู้ๆ นะคะ
    มีความรู้สึกว่าอ่านบทนี้แล้วน้ำตาไหล รู้สึกสงสาร ดีใจ ภูมิใจ นางเอกนางรู้จักปรับตัว นางโตขึ้น ความคิดนางเป็นผู้ใหญ่ขึ้น รู้จักคิดถึงคนอื่นมากขึ้น แล้วยิ่งพอไปจ่ายซื้อของแล้วแบบยิ่งสงสารมากจากคนที่ต้องกินแต่ของดีๆ แล้วแบบปรับตัวให้กินได้ทุกอย่าง คิดแล้วคิดอีกว่าเงินพอไหม ยิ่งสงสาร แต่คุณพีทนี่ใจแข็งมากเลย เป็นนี่คงใจอ่อนกะนางแน่เลย จริงๆ แล้วนางก็น่ารักนะ รอลุ้นๆ ติดตามนะคะ
    #2555
    1
    • #2555-1 hathairut2008 (@hathairut2008) (จากตอนที่ 40)
      28 มกราคม 2562 / 16:01
      +1 สงสารยัยคุณหนูไข่เจียวมากๆๆ จากที่เคยใช้เงินมือเติบ กลับมาได้เงินวันละ100 จะใช้อะไรก็ต้องคิดรถเมย์ยังขึ้นฟรี หวังว่าต่อจากนี้ไปนางคงโตขึ้น รู้จักใช้ชีวิตให้ดีๆๆ
      #2555-1