บท(จะ)รัก: Please teach me how to love (สนพ.พิมพ์คำ) เปิดให้อ่านถึง 25/5/2562

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,109,694 Views

  • 22,140 Comments

  • 16,268 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    383,919

    Overall
    2,109,694

ตอนที่ 39 : EP12 วันนี้วันหยุด 2/4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26506
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2038 ครั้ง
    29 ธ.ค. 61

Lalada’s talk


อยากจะกรีดร้องให้ดังไปถึงดาวอังคาร!!!

 

ก็อีต้าบ้านี่เล่นจับฉันห่อด้วยเสื้อสูทแถมยังมัดไว้แน่นจนแทบขยับไม่ได้ ฉันแค่ล้อเล่นนิดหน่อยเท่านั้น ใครจะไปคิดว่าเขาจะลงมืออะไรรุนแรงแบบนี้ และที่สำคัญเรายังอยู่กันในลิฟต์ 


นี่ถ้าไม่ติดว่าเขาส่งสายตามาเตือนว่าหากฉันส่งเสียงร้อง เขาอาจจะหาอะไรมาปิดปากฉันด้วย ฉันคงจะกรีดร้องโวยวายใส่เขาไปแล้ว

 

เมื่อลิฟต์เปิดออกก็พบว่ามีพนักงานสองสามคนยืนรออยู่ที่หน้าลิฟต์ พวกเขามองฉันด้วยสายตาแปลกๆก่อนจะเบือนหน้าไปทางอื่นเพื่อกลั้นหัวเราะ ในขณะที่คนใจร้ายอย่างเขาก็ใช้แขนเสื้อจูงฉันให้เดินตามไปที่ห้องทำงาน ให้ความรู้สึกเหมือนฉันเป็นลาโง่ๆตัวหนึ่ง

 

 นี่มันเวรกรรมอะไรของฉันที่ต้องมาอยู่ในสภาพนี่เนี่ย

 

เขาเดินไปยกเก้าอี้มาวางไว้ที่โต๊ะทำงานเพิ่มอีกหนึ่งตัวทำให้ตอนนี้ที่โต๊ะมีสองที่นั่ง ก่อนจะหันมาบอกฉันด้วยสายตาว่าให้ไปนั่งที่ตำแหน่งข้างเขา 


ฉันมองเขากลับตาขวาง ในใจก็ก่นด่าคนตรงหน้าอย่างไม่มีชิ้นดี แต่เท้าก็ยังคงเดินไปตามคำสั่งก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงที่เก้าอี้ข้างเขา

 

“พร้อมทำงานเมื่อไหร่ก็บอกนะครับ” เขาเอ่ยขึ้นโดยไม่ให้หันมามองฉัน ในขณะที่เขาหยิบคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คออกมาจากลิ้นชัก

 

ฉันแอบเบะปากด้วยความหมั่นไส้ จะนั่งเงียบๆแบบนี้แหละ ทำงานไปคนเดียวเถอะ!!

 

แล้วก็ตามคาด เขาทำงานโดยไม่ได้หันมาสนใจฉันสักนิด ดวงตาเย็นชาคู่นั่นจับจ้องอยู่แค่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่มีโปรแกรมประหลาดที่ฉันไม่รู้จักเปิดอยู่ ตารางตัวเลขมากมายที่ฉันไม่คิดว่าฉันจะอ่านรู้เรื่องนั้นเขากลับมองมันอย่างเพลิดเพลินราวกับกำลังอ่านหนังสือนิทาน

 

“0.98%นี้เป็นรายได้ของพ่อคุณต่อเดือนจากบริษัทนี้” จู่ๆเขาก็เอ่ยขึ้น พร้อมกับขยายตัวเลขบางอย่างให้ฉันดู

 

ศูนย์จุดเก้าแปดเปอร์เซ็นอาจจะฟังดูน้อยนิด แต่เหมือนเทียบจำนวนเต็มที่เป็นหลักพันล้านนั่นล่ะก็ มันไม่ใช่จำนวนน้อยเลย

 

“เขาไม่ได้นั่งกินนอนกินแล้วได้เงินมา...แบบที่คุณเคยเป็นหรอกนะ”

 

“ฉัน...”

 

แบบที่ฉันเคยเป็นงั้นเหรอ

 

ข้อนี้ก็เถียงไม่ออก พ่อให้ฉันทุกอย่างที่อยากได้ เงิน อาหาร เสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า ไม่ต้องเอ่ยปากขอ ทุกอย่างก็มาวางอยู่ตรงหน้า อยากใช้เท่าไหร่ก็ใช้ เอาเงินไปโปรยเล่นพ่อก็ไม่เคยจะว่า จนฉันลืมคิดไปเลยว่ากว่าเขาจะหามาได้นั้นต้องแลกกับอะไรมาบ้าง

 

ในขณะที่พ่อหาได้เงินเดือนละไม่รู้กี่ล้าน...วกกลับมาที่ฉัน วันละร้อยยังยากเลย

 

“ตัวเลขนี้เป็นเงินบริจาคให้กองทุนเด็กยากไร้ ที่พ่อคุณกับบอสตั้งขึ้นมา”

 

เขาเปิดไปที่ตัวเลขอีกตัวที่ก็เป็นจำนวนเงินไม่น้อยทีเดียว ฉันนึกย้อนไปถึงช่วงที่เดินไปขึ้นรถเมล์ ข้างทางที่มีขอทาน มีคนไร้บ้านอยู่เต็มไปหมด ยังมีผู้คนที่ขาดแคลน ไม่มีแม้แต่อาหารอีกมาก พวกเขาไม่มีแม้แต่โอกาสจะลืมตาอ้าปาก ในขณะที่ฉันเอาเงินไปแจกเพื่อเล่นๆ...

 

พ่อกับพี่จิ้นทำอะไรแบบนี้ด้วยเหรอเพิ่งรู้นะเนี่ย สมแล้วที่เป็นผู้ชายที่ฉันรัก...

 

ฉับพลันสายตาก็ไปปะทะเข้ากับใบหน้าด้านข้างของใครบางคนที่กำลังจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยสีหน้าจริงจัง เส้นผมด้านหน้าที่ยาวจนเกือบปรกตานั้นไม่ได้บดบังความมุ่งมั่นที่อยู่ในดวงตาเขาเลยแม้แต่น้อย 


เขากัดริมฝีปากเบาๆ เหมือนกำลังใช้ความคิด ในขณะที่มืออีกข้างก็พิมพ์บางอย่างลงไปในคีย์บอร์ดรัวๆ และไม่ทันที่ฉันจะละสายตาจากเขา ดวงตาคู่นั้นก็หันมาสบตาฉันพอดี

 

บ้าจริง...หลบไม่ทัน

 

เราสบตากันอยู่ไม่กี่วินาที ก่อนที่เขาจะหันกลับไปทางเดิมโดยที่ไม่ได้พูดอะไรออกมา สายตาของเขาเป็นอะไรที่หยั่งลึกและคาดเดาไม่ได้ และนั่นก็ทำให้ฉันทำตัวไปถูกเช่นกัน

 

“คะ...คือฉัน...”

 

“ครับ”

 

“อยากทำงานแล้ว” ฉันเอ่ยขึ้นเสียงแผ่ว รู้สึกว่าการนั่งมองเขาเงียบๆแบบนี้มันช่างไร้ประโยชน์


เขาหันมาจ้องหน้าฉันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้จนฉันรู้สึกประหม่า มือหนายื่นมาที่บริเวณหน้าอกเพื่อคลายปมแขนเสื้อที่ถูกผูกเอาไว้ กระดุมเสื้อถูกแกะออกทีละเม็ดอย่างเชื่องช้า ทุกจังหวะวินาทีนั้นหัวใจฉันเต้นแรงขึ้นเรื่องๆ

 

ฉันคงกลัวเขาล่ะมั้ง

 

“คราวนี้ใส่เสื้อให้ดี อย่าให้ต้องมัดอีก”

 

“ค่ะ...”

 

ฉันตอบรับเสียงอ่อย พร้อมกับทำหน้าสำนึกผิด ก่อนจะขยับเสื้อสูทของเขามาสวมให้ดี แขนเสื้อทั้งสองข้างเป็นรอยยับจากการผูก แต่ฉันก็ต้องใส่ ลองถอดออกสิคราวนี้โดนจับมัดทั้งตัวแน่ กลิ่นเสื้อของเขามีกลิ่นหอมอ่อนๆเหมือนพวกดอกคามิเลีย

 

“หาข้อมูลแล็บของคุณต่อ” คำสั่งสั้นๆก่อนจะหันไปทำงานอีกครั้ง

 

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน ภายในห้องมีเพียงเสียงแอร์และเสียงคีย์บอร์ดที่พิมพ์อยู่เป็นระยะ เขาทำงานโดยที่ไม่ได้หันมาคุกคามอะไรฉัน 


ส่วนฉันก็เหมือนหลุดเข้าไปอีกโลกหนึ่งที่เต็มไปด้วยข้อมูลของแล็บต่างๆเช่นกัน ข้อมูลพวกนั้นแทบจะซึมซับเข้าไปในหัวฉันเลยก็ว่าได้ เพิ่งรู้ว่าการตั้งใจทำงานมันทำให้ลืมเรื่องรอบตัวไปได้ขนาดนี้

 

“หิวมั้ย” เสียงจากคนข้างกายดังขึ้น ดึงฉันให้ออกจากภวังค์ ก่อนจะหันไปมองต้นเสียง และพบว่าเขากำลังก้มลงมองนาฬิกาข้อมือสีเงินอยู่

 

ฉันหันกลับมามองนาฬิกาในหน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง นี่ก็เกือบบ่ายโมงแล้ว น่าแปลกที่ก่อนหน้านี้ฉันไม่รู้สึกหิวเลย จนกระทั่งเขาทักเมื่อครู่

 

“หิว”

 

“งั้นเก็บของ”

 

“จะพาไปกินข้าวเหรอ”

 

“ครับ”



.

.

.

Talk มาแล้วค่ะ

เมื่อคืนไม่ได้บอกได้กล่าว...สลบเจ้าค่ะ ยังคงมีอาการเวียนๆเมาๆเช่นเคย วันนี้จะไปหาหมอแล้ววว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.038K ครั้ง

71 ความคิดเห็น

  1. #16426 AnyaOil (@AnyaOil) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 19:25
    ช็อตนี้ก็ยังคงความเขินอยู่ งุ้ย ๆ
    #16426
    0
  2. #12450 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 00:09
    เหมือนไม่มีอะไร แต่โคตรเขินเลยค่ะ งื้อออ
    #12450
    0
  3. #4719 Iglues_M (@mieexol) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 01:05
    คุณพีทอ่อนโยนจังเลยยย
    #4719
    0
  4. #3731 กระต่ายส้ม (@chayapaseehakun) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 01:19
    ไปๆมาๆคำว่าครับนี่ก็ทำเขินเหมือนกันนะเนี่ย
    #3731
    0
  5. #2295 Jenny (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 09:36

    หายเร็ววันเร็วคืนน่ะรอ อ่าน นิยายยุ

    #2295
    0
  6. #2294 zee_kimkim (@creamzii_nooch) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 08:40
    งุ้ยยยย พี่พีทละมุนจังเลยคะ
    #2294
    0
  7. #2293 maymumo (@maymumo) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 06:56
    Get well soon naka
    #2293
    0
  8. #2292 decemberrain (@decemberrain) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 02:14

    wish you feeling better soon...xxxx

    #2292
    0
  9. #2291 Chani.p (@Binaa) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 00:16

    ในบรรดาพระเอกของคุณไรท์ คุณพีทนี่น้าลักขโมยกลับบ้านมากที่สุดเลย. หูยยยยยยย ไรท์รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ช่วงนี้อากาศสวิงอย่างกะรถไฟเหาะ ยังไม่พอนักเขียรต้องรักษาทั้งสุขภาพกายสุขภาพใจไรท์สู้ๆนะหายไวๆ นักเขียนหลายคนที่เราตามแต่งนิยายจนต้องพบแพทย์เพราะทั้งป่วยไม่สบายและบางคนเครียดด้วย ยังไงไม่ไหววันไหนก็พักนะคะไรท์ จากคนที่ตามนิยายไรท์มาเรื่องนี้เรื่องที่สาม 5555 สุขภาพไรท์สำคัญที่สุดเด้อ
    #2291
    0
  10. #2290 tiktanit (@tiktanit) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 00:08

    หายไวไว

    #2290
    0
  11. #2289 princeespat (@princeespat) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 00:04
    ชอบบทคุณพีทมากๆๆๆๆ ไรท์หายไวๆนะคะ
    #2289
    0
  12. #2288 ่jjmee (@jjme) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 23:36
    คุนไร้ท รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ไม่งั้นจะไปยึดคุณพีทนะ!!!!
    #2288
    0
  13. #2287 Panadda c (@panaddac53761619) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 22:53
    อ่านวนไป10 รอบ
    #2287
    0
  14. #2286 Maukcamas (@Maukcamas) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 22:03
    ความอ่อนโยนในความไม่อ่อนโยน
    #2286
    0
  15. #2285 ทานตะวัน (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 20:41

    ติดงอมแงมซะแล้วสิ ...หายไวๆ นะคะ

    #2285
    0
  16. #2284 Panadda c (@panaddac53761619) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 20:17
    หายไวไวนะคะ
    #2284
    0
  17. #2283 yoonwora (@-sasimaporn15) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 19:54
    เขินได้มั้ยย แงง
    #2283
    0
  18. #2281 rukkeeiz4772 (@rukkeeiz4772) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 17:54

    พพี่พีทน่าร้ากกกกก

    #2281
    0
  19. #2280 Meawwk (@Meawwk) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 17:37
    น่ารักกกก
    #2280
    0
  20. #2279 Miss-SayeThong (@Miss-SayeThong) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 16:26
    คุณพีทคือดี น้อยๆแต่หนักมาก
    #2279
    0
  21. #2277 kimzj (@kimkai_88) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 16:10

    เขินนะคุณพีท
    #2277
    0
  22. #2276 mindiek (@mindiek) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 16:06
    อิมเมจตร๊งตรงง
    #2276
    0
  23. #2275 TikkamonBln (@TikkamonBln) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 15:58
    ไรท์ ทำไมแค่พระเอกของไรท์พูดว่า ครับ ก็มำให้เราละลายได้
    #2275
    0
  24. #2274 manejanb (@manejanb) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 15:01

    ชอบก็บอก
    #2274
    0
  25. #2273 LaLaLayla (@flowers-6789) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 14:59

    ชอบเขาก็บอกสิคุณพีทททท

    #2273
    0