บท(จะ)รัก: Please teach me how to love (สนพ.พิมพ์คำ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 863,429 Views

  • 7,971 Comments

  • 12,409 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    226,453

    Overall
    863,429

ตอนที่ 31 : EP10 พนักงานใหม่ของแผนก 1/4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 78
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1396 ครั้ง
    16 ธ.ค. 61

นาฬิกาในข้อมือบอกเวลาว่าอีกสิบนาทีจะถึงเวลานัดที่คุณพีทจอมโหดนั่นนัดฉันไว้ แต่รถที่ติดไม่ยอมขยับเขยื้อนนี้ไม่มีวี่แววว่าจะพาฉันไปส่งได้ทันเวลาเลยแม้แต่น้อย หนทางที่เร็วที่สุดของฉันตอนนี้คงต้องออกวิ่ง

 

ใช่ ฉันต้องวิ่ง!!

 

ฉันขอลงจากรถเมล์ที่ยังจอดติดไปแดงอยู่โดยไม่สนสายตาผู้โดยสารคนอื่นๆว่าจะมองฉันอย่างไร วินาทีนี้ฉันต้องไปถึงห้องของเขาให้เร็วที่สุด 


รถจักรยานยนต์ที่ขับปาดซ้ายปาดขวาอยู่บนท้องถนนทำเอาฉันเกือบล้มไม่เป็นท่า แต่สุดท้ายฉันก็ผ่านมาถึงฟุตบาทได้อย่างปลอดภัย

 

โชคดีที่วันนี้ฉันเลือกใส่รองเท้าส้นสูงธรรมดาเลยทำให้การวิ่งนั้นไม่ยากลำบากนัก ฉันต้องวิ่งให้เร็วแถมยังต้องคอยหลบวินมอเตอร์ไซค์ที่ขับสวนมาบนฟุตบาท สภาพตอนนี้ไม่ต่างกับอยู่บนสนามรบเท่าไหร่นัก

 

อากาศที่ร้อนจัดบวกกับการวิ่งทำให้เหงื่อฉันไหลออกมาท่วมกาย มือน้อยๆใช้ปาดเหงื่อออกจากใบหน้าเพื่อไม่ให้บดบังสายตา ในขณะที่ขาก็ยังคงต้องวิ่งไปอย่างไม่หยุดยั้ง การหายใจฉันเริ่มหอบถี่ขึ้นเรื่อยๆจนรู้สึกว่าร่างกายเริ่มจะไม่ไหว

 

แต่แล้วป้ายตึกขนาดใหญ่ที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษว่า EKKAVECH TOWERก็ทำให้ฉันมีแรงฮึดขึ้นมาอีกครั้ง อีกไม่ถึงหนึ่งร้อยเมตรเท่านั้น ในหัวของฉันนึกภาพไปถึกีฬาสีสมัยเด็กๆที่ต้องวิ่งสี่ร้อยเมตร แข่งขันกันเพื่อชิงเหรียญทองที่ทำจากปูนปลาสเตอร์

 

อีกนิดเดียวก็จะถึงแล้ว

 

ไม่มีเพื่อที่ถือริบบิ้นเป็นเส้นชัยรอคอยอยู่ปลายทาง มีเพียงประตูลิฟต์ที่กำลังจะปิดลงตรงหน้า ฉันใช้แรงเฮือกสุดท้ายในชีวิตถีบตัวจากจุดที่อยู่เพื่อไปให้ถึงประตูลิฟต์ให้เร็วที่สุด ถ้าฉันพลาดรอบนี้ต้องรออีกนานกว่าลิฟต์จะมา แน่นอนว่าฉันต้องไม่ทันนัดแน่ๆ

 

“รอด้วยยยย”

 

ในจังหวะห้าเมตรสุดท้าย ฉันกระโดดไปสุดตัวและเอื้อมมือไปสุดแขนเพื่อกดเปิดประตูลิฟต์ไว้ให้ได้

 

 

ติ๊ง!!

 

เสียงประตูลิฟต์เปิดออกอีกครั้ง ท่ามกลางสีหน้าของผู้คนในลิฟต์ที่มองฉันด้วยสายตาประหลาด สภาพของฉันตอนนี้คงไม่น่ามองเท่าไหร่นัก ใบหน้าและเสื้อผ้าเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ผมเผ้ายุ่งเหยิงไปหมด รองเท้าเปรอะเปื้อนจากการเหยียบน้ำขังที่ฟุตบาท

 

เวลานี้ฉันไม่สนอะไรทั้งนั้น จิตใจจดจ่ออยู่กับตัวเลขที่ขึ้นอยู่บนหน้าจอของลิฟต์ ให้ตายสิ คนยิ่งรีบ แต่ลิฟต์กลับจอดทุกชั้นตั้งแต่ชั้นหนึ่งจนมาถึงชั้นสิบห้า และยังคงแวะจอดอีกเรื่อยๆ จนในที่สุดตัวเลขก็มาหยุดที่ชั้นยี่สิบห้า

 

ฉันวิ่งออกจากลิฟต์แบบไม่คิดชีวิตเพื่อตรงไปยังห้องทำงานของมนุษย์หุ่นยนต์คนนั้น และเมื่อประตูห้องของเขาถูกเปิดออก ฉันก็รีบตรงไปรายงานตัวกับเขาที่โต๊ะทันที

 

“แฮ่กๆ! ฉัน แฮ่ก! ฉันมาแล้ว” น้ำเสียงของฉันติดขัดจากการหายใจที่หอบเหนื่อย แต่คนตรงหน้ากลับมองมาด้วยสายตาที่เฉยชา ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

 

“ช้าไปสองนาที”

 

ฉันมองเขาด้วยสายตาที่หลากหลาย ทั้งตัดพ้อ ขุ่นเคือง โกรธ เขาไม่เห็นถึงสภาพแห่งความพยายามของฉันแม้แต่นิด ไม่มีความเห็นอกเห็นใจ ทั้งๆที่ฉันตั้งใจวิ่งมาขนาดนี้

 

“คุณต้องถูกลงโทษ” น้ำเสียงเยียบเย็นของเขาดังขึ้นอีกครั้ง

 

ฉับพลันร่างสูงก็ลุกขึ้นมาพร้อมกับก้าวมาประชิดตัวฉันก่อนจะช้อนเอาร่างฉันขึ้นไปไว้แนบอก แววตาของเขายังคงนิ่งสนิท ในขณะที่ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขาจะทำอะไรบ้าๆไม่ได้นะ

 

“นี่คุณจะทำอะไร”

 

“เงียบซะถ้ายังอยากมีชีวิต” สีหน้าและแววตาของเขาทำให้ฉันต้องหุบปากให้สนิท ดวงตาทั้งสองข้างเริ่มมีน้ำตาอุ่นๆมาคลอ

 

ไม่ว่าฉันจะพยายามดิ้นสักแค่ไหนแต่ก็ดูเหมือนจะไม่กระเทือนเขาแม้แต่นิด คนใจร้ายยังอุ้มฉันและก้าวเดินไปอย่างไม่พูดไม่จา เขาเดินออกจากห้องและตรงไปยังอีกห้องหนึ่ง

 

มันเป็นห้องขนาดใหญ่ที่ภายในมี เครื่องซักผ้าฝาหน้าขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่จำนวนมาก เสียงเครื่องซักผ้าที่กำลังปั่นดังกึงกังดูน่ากลัว ร่างกายฉันสั่นเทาอย่างห้ามไม่อยู่

 

เขาพยายามใช้มือข้างหนึ่งเปิดฝาเครื่องซักผ้าโดยที่มืออีกข้างยังคงกอดรัดฉันเอาไว้ รอยยิ้มชั่วร้ายก็ปรากฏที่มุมปาก และแล้วเขาก็ทำในสิ่งที่ฉันไม่คาดคิด

 

“จะทำอะไร มะ...ไม่นะ”

 

ร่างสูงจับฉันยัดเข้าไปในเครื่องซักผ้ายักษ์นั่นก่อนจะปิดฝาลงโดยที่ฉันยังกรีดร้องอยู่ในเครื่อง

 

“ปล่อยฉันไปเดี๋ยวนี้”

 

ไม่ว่าฉันจะกรีดร้องและตะเกียกตะกายแค่ไหน แต่เขาก็หาได้สนใจไม่ มือหนาค่อยๆเคลื่อนที่ช้าๆโดยมีจุดหมายคือปุ่มกดซักผ้าอัตโนมัติ

 

“ไม่ได้นะ ปล่อยฉัน!!

 

ปังๆๆๆ

 

“ปล่อยฉัน!! อย่ากดนะ!!

 

คนโรคจิตอย่างเขายืนมองฉันอย่างเลือดเย็น เสียงกรีดร้องของฉันไม่สามารถทะลุเข้าไปในจิตใจเขาได้เลยแม้แต่น้อย ปลายนิ้วของเขาสัมผัสที่ปุ่มกดนั่นและ และเขากำลังออกแรงกดมัน

 

“อย่านะ...ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”

 

กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!

.

.

.

เฮือกก!!!

 

นาฬิกาปลุกที่กำลังแผดเสียงดังลั่นทำให้ฉันลืมตาโพลงพร้อมกับเด้งตัวขึ้นจากที่นอนทันที  ความหวาดกลัวทำให้ฉันหายใจหอบอย่างห้ามไม่ได้ ฉันมองไปรอบห้องอย่างหวาดๆ ที่นี่ยังคงเป็นห้องนอน ไม่มีเครื่องซักผ้า ไม่มีปีเตอร์ คิม

 

บ้าจริง ถ้าจะฝันร้ายขนาดนี้...ตื่นก็ได้


Image result for bae joohyun gif

.

.

.

Talk น้องเครียดจนเอาไปฝันแล้วคุณพีทเอ๊ยยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.396K ครั้ง

64 ความคิดเห็น

  1. #7917 Lyla . (@watermelon45) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:29
    สารสารนางงงงง
    #7917
    0
  2. #7101 mayjitnaree (@mayjitnaree) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:14
    หลอกหลอนกันในฝัน5555สงสาร
    #7101
    0
  3. #5484 palllll (@palllll) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 18:07
    ถึงกับเอาไปฝัน
    #5484
    0
  4. #5388 Ben4TracerDva (@Ben4TracerDva) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 18:07
    น้องกลัววววว55555
    #5388
    0
  5. #4709 Iglues_M (@mieexol) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 00:09
    บันเทิงมากตอนนี้ ตลกน้องงงง
    #4709
    0
  6. #3723 กระต่ายส้ม (@chayapaseehakun) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 00:45
    5555555555 น้องดาฝันขนาดนี้เลยหรอ โธ่ลูกกกกกกกกก
    #3723
    0
  7. #3654 Nouliming (@Nouliming) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 13:22
    สงสารนางนะ กลัวขนาดเก็บไปฝัน
    #3654
    0
  8. #2932 NattPaweena (@NattPaweena) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 14:32
    ใจร้ายยยยยย
    #2932
    0
  9. #2262 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 11:41

    น้องดาลูกกก ฝันเป็นตุเป็นตะอะไร ขนาดน้านนน ฮ่าๆๆๆ

    #2262
    0
  10. #1743 moonnietare (@moonnietare) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 20:07
    โอ้ยยยน้องงง ถึงกับเก็บไปฝันเลย555555
    #1743
    0
  11. #1675 JennyJN (@jennytty) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 22:46
    อหห ตลกกกก ดื้อนักก็จับยัดเครื่องซักผ้าแม่มม55555
    #1675
    0
  12. #1674 siranyaa_jeen (@siranyaa_jeen) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 18:28
    ฉงฉานน้องงงงมาก 55555 คุณพีทเบาๆหน่อยค่ะ#คุณพีทคนโหด 2018
    #1674
    0
  13. #1671 เนตรสีทอง (@wayside) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 11:13
    สงสารนางอ่ะ
    #1671
    0
  14. #1669 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 08:16
    ทามได้นะไรท์ 5555
    #1669
    0
  15. #1668 fern >_ (@fernlovespk) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 22:19
    น้องดาของพรี่ โถ่ลูก ~~ ฝันร้ายแท้
    #1668
    0
  16. #1667 WipadaWaraput (@WipadaWaraput) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:52
    ต้องกลัวขนาดไหนถึงฝันร้ายขนาดนี้
    #1667
    0
  17. #1666 FullmoonG (@FullmoonG) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:41
    น้องดาลูกกกกกกกกก
    #1666
    0
  18. #1665 ขจรจบ (@mairoh) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:03
    ฮ่าาาา ไรท์อ่า
    เกือบช็อค
    #1665
    0
  19. #1664 pimon9172 (@pimon9172) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 19:57
    อืม แค่ฝันไปลุ้นยิ่งกว่าคนฝันก็คนอ่านนี่แหล่ะ555
    #1664
    0
  20. #1663 Waan_hyper (@Waan_hyper) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 19:43
    ถึงขั้นเก็บไปฝันว่าโดนปั่นในเครื่องซักผ้า โถๆน้องดา
    #1663
    0
  21. #1662 minnie_binnee (@platinumpinin) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 19:20
    ทางนี้ด่าคุณพีทว่าทำน้องแรงไปนานมากจนน้องตื่น ขอโทษคุณพีทจริงๆนะคะ .กราบ
    #1662
    0
  22. #1661 Naenn (@Naenn) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 19:18
    ปัดโถ้ นี่ก็อินไปแล้ว ...ฝัน
    #1661
    0
  23. #1660 natty2338 (@natty2338) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 16:28

    พี่พีทแกล้งจนเก็บมาฝันเลย
    #1660
    0
  24. #1659 borwornluck_kv (@borwornluck_kv) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 16:08
    เอ็นดูน้องดาค่ะ5555 //กลัวคุณพีทฝังใจจนเก็บไปฝันเลย หนูเอ้ย
    #1659
    0
  25. #1658 Gaogi ู^ ^ (@gaosukhonyaphat) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 15:23
    เป็นเรื่องที่ฉากไม่ดราม่าเราก็ร้องไห้ได้ไม่รู้เป็นอะไร555
    #1658
    0