บท(จะ)รัก: Please teach me how to love (สนพ.พิมพ์คำ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 881,095 Views

  • 8,179 Comments

  • 12,499 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    244,119

    Overall
    881,095

ตอนที่ 16 : EP5 งานเลี้ยงและเด็กมีปัญหา 1/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1238 ครั้ง
    1 ธ.ค. 61

EP5

หลายวันต่อมา

 

หลังจากคืนนั้นฉันก็ไม่ได้เจอกับตาบอดี้การ์ดคนนั้นอีก ก็ขอบคุณนะที่ทำให้ฉันผ่านคืนนั้นมาได้ แต่ฉันก็ไม่ได้คิดจะญาติดีกับเขามาไปกว่านั้น ในเมื่อเขาก็ยังคงกีดกันฉันออกจากพี่จิ้นเช่นเคย 


ทำไมการจะนัดเจอพี่จิ้นมันถึงได้ยากนักนะ นี่ก็เกือบสองสัปดาห์แล้วที่ฉันยังไม่ได้เจอเขา

 

แต่สำหรับวันนี้โครงการเดินหน้าคว้าใจพี่จิ้นจำเป็นต้องระงับไว้ชั่วคราวเนื่องจากฉันมีงานใหญ่ที่สำคัญกว่าซึ่งก็คือ...งานเลี้ยง

 

เสียงเปียโนดังก้องกังวาลในงานเลี้ยงประจำปีสุดหรูหราที่คุณพ่อเป็นเจ้าภาพ ไม่ว่าจะรัฐมนตรี นายตำรวจทหารชั้นผู้ใหญ่ และนักธุรกิจชื่อดังต่างได้รับเชิญให้มาร่วมงานวันนี้ 


ฉันไม่รู้หรอกว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงของงานนี้คืออะไร แต่ที่แน่ๆ งานนี้เป็นงานฉันกับยัยลิต้าจะต้องมาประชันกันทุกปี

 

“รองเท้าของยัยนั่นก็แค่จิมมี่ชูที่ออกตั้งแต่ต้นปีที่แล้ว” ปอเอ่ยขึ้นขณะที่เรากำลังแอบมองยัยลิต้าเดินเข้ามาในงานในชุดเดรสเกาะอกสีน้ำเงินเข้มพร้อมกับรองเท้าส้นเข็มสีดำประดับด้วยคริสตัล

 

“แน่นอนว่าไม่สู้บีบีคอรัล คอลเลคชั่นล่าสุดของโมโนโล่บลานิกที่เธอกำลังสวมอยู่แน่นอนจ้ะ” แยมหันมายิ้มให้ฉันอย่างเอาใจ ในขณะที่ฉันยังคงมองยัยลิต้าไม่วางตา 


ท่าทางการเดินลอยหน้าลอยตาของลิต้าช่างน่าหมั่นไส้เป็นที่สุด และดูเหมือนว่าเธอกำลังจะเดินเข้ามาหาฉัน

 

 

“ยัยนั่นอาจจะตั้งใส่มาประชันกับเธอด้วยนะ ดูสิ” ปอเอ่ยต่อในพร้อมกับใช้โทรศัพท์ค้นหาชื่อแบรนด์ของเสื้อผ้าและเครื่องประดับของลิต้าต่อไป “เอลีซาบสปริงคอลเล็คชั่น2017”

 

ฉันเบะปากเล็กน้อยให้กับความตามเทรนด์ของยัยลิต้า  ปีนี้มันสองพันสิบแปดแล้วย่ะ

 

“ตุ้มหูของยัยนั่นก็เป็นรุ่นตกรุ่นของทิฟฟานี่” แยมพูดด้วยน้ำเสียงเหยียดๆ

 

ใช่ ทุกการแต่งกายของยัยลิต้าดูตกรุ่นและเทียบไม่ได้สักนิดกับสิ่งที่ฉันกำลังใส่อยู่ ไม่ว่าจะเป็นเดรสคอลเล็คชั่นล่าสุดของดิออร์ รองเท้า กระเป๋า หรือแม้แต่ตุ้มหูของลิต้าก็เทียบราคาไม่ได้กับของฉัน แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันต้องกัดกันให้กับความพ่ายแพ้ในครั้งนี้...

 

“สวัสดีจ้ะดา เป็นยังไงบ้าง ไม่เจอกันนานเลยนะ” น้ำเสียงหวานที่ฟังดูไม่จริงใจทักทายขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มโชว์ฟันขาวทั้งสามสิบสองซี่ของเธอ

 

มือเล็กทาบลงบนอกด้วยจริตที่งดงามพร้อมกับประกายของอัญมณีที่สะท้อนทิ่มแทงตาและจิตใจของฉัน แหวนเพชรประมาณห้ากะรัตที่สวมใส่อยู่บนนิ้วนางข้างซ้ายนั้นทำให้ฉันรู้สึกขอบตาร้อนผ่าว


สิ่งที่ฉันสู้เธอไม่ได้ในวันนี้คือแหวนแต่งงาน

 

“ก็ดีนะ” ฉันเหยียดยิ้มมุมปาก พยายามซ่อนความอิจฉาไว้ให้มิด เพราะถ้ายัยนั่นรู้เข้าล่ะก็เธอเหยียบฉันจมดินแน่ แค่นี้เธอก็อวดแหวนของเธอจะแย่

 

“โอ๊ะ ขอโทษทีนะจ๊ะ เธอคงแสบตาแย่เลย ฉันลืมตัวน่ะ พอดีว่าเพิ่งใส่มันได้ไม่นาน” ลิต้าเอ่ยต่อพร้อมกับทำหน้าเห็นใจแบบเสแสร้ง ก่อนจะลดมือซ้ายลงมากุมไว้

 

แม้ว่าฉันจะทำเป็นไม่สนใจแต่ยัยลิต้าก็ยังคงลากฉันลงมาเกี่ยวข้องกับเรื่องแหวนของเธอ ให้ตายสิฉันอุตส่าห์ทำเป็นมองไม่เห็นแล้วแท้ๆ

 

“อ้อ ยินดีด้วยนะ ว่าแต่แฟนเธอไปไหนแล้วล่ะ” ฉันถอนหายใจพร้อมกับถามตามมารยาท

 

“พอดีจิมมี่เขาต้องบินไปรับชุดแต่งงานของเราที่ฝรั่งเศสน่ะจ้ะ เลยมางานวันนี้ไม่ได้ ขอโทษน้าที่เสียมารยาท”

 

คราวนี้ฉันถึงกับควันออกหูแทบจะเก็บสีหน้าไม่อยู่ ปากก็กัดฟันแน่นพยายามจะฉีกยิ้มออกมา ปอกับแยมถึงกับต้องจับมือฉันเอาไว้ แข่งอะไรกับยัยลิต้าก็แข่งได้ แต่ทำไมแข่งเรื่องผู้ชายต้องแพ้ตลอดด้วยนะ

 

“แต่งกันวันไหนล่ะ” ฉันแค่นเสียงออกมาด้วยความโมโหพร้อมกับจ้องหน้าเธอ ใจจริงจะอยากถามว่าหย่ากันวันไหนมากกว่า

 

“ก็อีกสามเดือนน่ะ เธอต้องไปนะดา ไปเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้ฉันนะ”

 

คำพูดของยัยลิต้าทำให้ฉันต้องสูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อระงับอารมณ์เอาไว้ไม่ให้กรีดร้องออกมา งานเลี้ยงนี้มันเพิ่งเริ่มต้น รับรองว่าวันนี้เธอต้องได้สนุกสมใจแน่นอน

 

“ได้สิ”

 

“น่ารักที่สุดเลย เดี๋ยวเราเข้าไปหาคุณพ่อก่อนนะดาพอดี เหมือนว่าคุณพ่อจะมองหาแล้ว”

 

พูดจบลิต้าก็โบกมือเบาๆพร้อมกับส่งยิ้มหวานเพื่อเป็นการบอกลา ฉันอยากจะตะโกนใส่หน้าเธอเหมือนกันว่า ไปไหนก็ไป แต่เพื่อให้แผนของวันนี้ยังคงดำเนินต่อไป ฉันจะกระโตกกระตากไม่ได้

 

“วางยายัยนั่นสักสามเม็ดเลยได้ไหม เอาให้เดินกลับบ้านไม่ได้เลย” ฉันพ่นลมหายใจแรงๆเมื่อลิต้าเดินจากไป คนอะไรน่าหมั่นไส้ที่สุด

 

“ได้นะ ฉันซื้อมาตั้งหนึ่งแผง” แยมตอบอย่างรวดเร็วพร้อมกับยกแผงยาจากกระเป๋าขึ้นมาโชว์

 

“ทำอะไรก็ระวังหน่อยแล้วกัน ขอตัวไปหาอะไรกินก่อนนะ” มิ้นเอ่ยขึ้นขัดจังหวะฉันกับแยมก่อนจะเดินไปที่อีกมุมหนึ่งของงาน จะว่าไปเวลาทำเรื่องแบบนี้ มิ้นมักจะเป็นคนที่ไม่ขอยุ่งเกี่ยวและปลีกตัวออกไปตลอด แต่ไม่เป็นไร ฉันขอแค่คนที่สมัครใจ

 

“ไปเลยมิ้น ตามสบาย” ฉันตอบพร้อมกับพยักหน้าให้เธอ ก่อนจะหันกลับมาคุยกับแยมและปอต่อ

 

“ยานี้เขาเขียนไว้ว่ามีส่วนประกอบของเซนน่า(มะขามแขก) กินแล้วอาจจะมีปวดท้องร่วมด้วย มันดูเป็นธรรมชาติดีนะ ฉันว่าสามเม็ดไม่ตายหรอกมั้ง” ปอที่หยิบแผงยาจากมือแยมไปอ่านเอ่ยขึ้น ก่อนจะยื่นยามาให้ฉันสามเม็ด “อะ เธอจัดการเลย”

 

“อ้าว ไม่ช่วยฉันเหรอ”

 

“ถ้าเธอไม่ทำเองมันไม่สะใจรู้ไหม”

 

อืม ที่แยมพูดมามันก็มีเหตุผล ฉันจึงรับยามาไว้ในมือก่อนจะมองหาเป้าหมายอย่างลิต้า และพบว่าเธอกำลังสวัสดีคุณพ่อของฉันอยู่

 

“แล้วจะวางยังไงดีเนี่ย”

 

“เธอก็ถือไวน์ไปสองแก้วแล้วขอไปชนแก้วกับเธอสิ” ปอตอบพร้อมกับทำท่าชนแก้วกับฉัน

 

จริงด้วย ถ้าเป็นแบบนั้นลิต้าไม่ปฏิเสธแน่ๆ

 

“โอเคนะ เราขอไปหาอะไรกินก่อน ได้ผลยังไงเดี๋ยวมาวางแผนกันอีกที”

 

“ได้” ฉันรับคำกับสองคนนั้น

 

ไม่นานเพื่อนๆของฉันก็หายไปในโซนอาหาร เหลือเพียงฉันกับยาอีกสามเม็ด ในขณะที่ลิต้าก็ยังคงยืนคุยกับแขกผู้ใหญ่ จนในที่สุด ก็มีจังหวะที่เธอแยกตัวออกมายืนอยู่คนเดียว

 

ฉันเดินไปที่บริกรที่กำลังถือถาดน้ำอยู่พร้อมกับขอไวน์แดงเขามาสองแก้ว ฉันจ้องมองยาเม็ดกลมสีน้ำตาลสามเม็ดที่อยู่ในมืออย่างชั่งใจ ก่อนจะหย่อนยาทั้งสามเม็ดลงไปในแก้ว...เอาน่า ยัยนั่นไปตายหรอก แค่ท้องเสียเอง

 

“ยาเม็ดใหญ่ขนาดนั้นคุณคิดว่ามันจะละลายง่ายๆเหรอ” เสียงทุ้มของใครบางคนดังขึ้นข้างหลังฉัน

 

จริงด้วย ฉันลืมเรื่องนี้ไปสนิท ยาเม็ดสามเม็ดในแก้วไวน์ แล้วใครมันจะยอมกลืน

 

“ตายแล้ว ฉันลืมบด ขอบคุณนะคะที่...” ฉันตอบเขาพร้อมกับหันไปมองหน้าคนพูด ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อรู้ตัวว่าตัวเองกำลังทำอะไร และบุคคลที่มาเตือนนั้นเป็นใคร

 

ภาพที่เห็นเมื่อนหันไปคือคุณพีทในชุดสูทสีกรมท่ากำลังยืนเอามือไขว้หลังและหรี่ตามองฉันอย่างไม่ไว้ใจ แปลว่าเขาเห็นตอนที่ฉันหย่อนยาลงไปในแก้วแล้วน่ะสิ!!

 

 

“ว่าแต่นั่นยาอะไรครับ”

 

“ยะ...ยาอะไร ที่ไหน ไม่มี” ฉันรีบปฏิเสธจนลิ้นพันกัน ให้ตายสิ ทำไมคนที่มาเห็นฉากนี้ต้องเป็นนายคนนี้ด้วย

 

“ผมเห็น” เขาเอ่ยเสียงเรียบพร้อมกับจ้องมองฉันแบบนิ่งๆ

 

“วิตามินค่ะ วิตามินซี กินแล้วดี บำรุงผิว” ฉันยิ้มแห้งๆตอบเขาพร้อมกับใช้สกิลการแถแบบไม่เนียนนัก ปากคอสั่นไปหมดกลัวความเขาจะจับได้

 

“อ้อ...วิตามิน ก็ดีครับ” เขาพยักหน้าเบาๆเหมือนจะเข้าใจ และนั่นทำให้ฉันโล่งใจได้เปลาะหนึ่ง

 

“ใช่ค่ะ บำรุงไง บำรุง” ฉันตอบอีกครั้งพร้อมกับฉีกยิ้มให้เขา แต่ยิ้มยังไม่ทันสุดฉันก็ต้องหุบปากลงเมื่อเขาเอ่ยประโยคถัดมา

 

“งั้นกินให้ดูหน่อยสิครับ”

.

.

.

Talk คุณพีทคืนนั้นได้หายไปแล้ว เหลือแต่คุณพีทคนเดิม

ปล. ขออภัยที่มาเกือบเช้านะคะ ตอนเย็นจะลงชดเชยให้เน้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.238K ครั้ง

35 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:11
    ฟ้าส่งหนูดาลงมาเกิดแล้วทำไมต้องส่งนายพีทนี่มาด้วย โธ่!
    #6437
    0
  2. #6313 noojar27 (@noojar27) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 13:46
    คุนหนูก้จะฮาหน่อยๆละที่นี้55555
    #6313
    0
  3. #5481 palllll (@palllll) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 17:19
    ถถถถถถถถ
    #5481
    0
  4. #4691 Iglues_M (@mieexol) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:24
    เอาแล้วคุณหนู 55555
    #4691
    0
  5. #3713 กระต่ายส้ม (@chayapaseehakun) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 23:51
    555555555 ตายละคุณหนูดา
    #3713
    0
  6. #1350 moonnietare (@moonnietare) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 10:09
    เอาแล้ววๆๆๆๆ55555
    #1350
    0
  7. #907 EleJEEN (@jeenjoong) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 13:23
    คุณพีทมาก้ดีละ มาสอนให้ยัยน้องเข้ารูปเข้ารอยหน่อยข่าาาาาา
    #907
    1
    • #907-1 caneus (@carecaneus) (จากตอนที่ 16)
      2 ธันวาคม 2561 / 13:31
      ไรท์อัพสองเรื่องพร้อมกันนะคะ มาอ่านได้ อิอิ
      #907-1
  8. #892 Kwan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 09:20

    คุณพีทมาได้ไง แปลกแฮะปกติคงไม่ย่างกรายมาหาคุณหนูก่อนหรอก

    แต่ก็มาได้จังหวะดี เพื่อนหรือบ่างช่างยุอยากจิกระชากหน้ากากสงสารคุณหนูจริง


    ไรท์คะ: กับเขามา(มาก)ไปกว่านั้น, ก้องกังวาล(วาน), ตั้ง(+ใจ)ใส่มา, ฉันต้องกัดกัน(ฟัน)

    #892
    0
  9. #869 ริน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 20:40

    ดีที่เจอคุณพีท เพื่อนน้องดาแต่ละคนคบไม่ได้เลย

    #869
    0
  10. #867 moonoiclub (@moonoiclub) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 17:19
    คุณพีทอย่าแกล้งน้อง เดี๋ยวคุณพีทนั่นแหละที่จะต้องดูแล
    #867
    0
  11. #866 Nanew44 (@Nanew44) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 17:12
    แล้วเดี๋ยวก็ต้องเป็นคนดูแล????
    #866
    0
  12. #865 IKON_SS (@exo-phoenix) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 15:09

    อย่ากดดันน้องเลยยยยยยยย 5555555

    #865
    0
  13. #864 IKON_SS (@exo-phoenix) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 15:09

    5555555555555555

    #864
    0
  14. #863 miinzminny (@miinzminny) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 15:02
    สงสารน้องดาาา
    #863
    0
  15. #862 papayasalad (@papayasalad) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 14:47
    เอ็นดูน้องดา
    #862
    0
  16. #861 Nawaratdaa (@Nawaratdaa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 14:31
    5555555555 กินให้ดูหน่อยครับ
    #861
    0
  17. #860 NN_12 (@NN_12) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 14:18
    ขำหนักมาก555 อยากอ่านทั้งเล่มล้าสว
    #860
    0
  18. #859 Pui Ultralove (@puiultalove) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 13:57
    แกล้งน้องตลอดคุณพีท
    #859
    0
  19. #858 byuntp (@byun_pcy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 13:04
    โดนคุณพีทเจออีกแล้ว แผนจะพังก็คราวนี้แหละ
    #858
    0
  20. #857 Ratty Sukhothai (@ratty702) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 12:48
    ยัยคุณหนู ฮ่าๆๆๆ
    #857
    0
  21. #856 FullmoonG (@FullmoonG) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 11:43
    คุณพีททททท ท ท...
    #856
    0
  22. #855 Gulf Gulf (@gulfmiao) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 11:34
    555 คุณพีท ไม่เข้าข้างน้องเลย
    #855
    0
  23. #854 nsunny (@nsunny) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 11:25

    555ยัยหนูเอ้ยยย

    #854
    0
  24. #853 maew6244 (@maew6244) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 11:02

    ล้างห้องน้ำรอน้องดาไว้เลยพี่ขาว

    #853
    0
  25. #852 JubJujube (@JubJujube) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 10:43
    โถวน้องดา.....ลำไส้จะได้สะอาดนะลูกนะ
    #852
    0