บท(จะ)รัก: Please teach me how to love (สนพ.พิมพ์คำ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 863,778 Views

  • 7,974 Comments

  • 12,412 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    226,802

    Overall
    863,778

ตอนที่ 14 : EP4 คนไม่ใช่ในวันที่ต้องการ 2/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19138
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1423 ครั้ง
    29 พ.ย. 61



เป็นเวลาหลายนาทีกว่าฉันจะกลับมามีสติอีกครั้งและค้นพบว่าตัวเองกำลังนั่งสั่นเป็นลูกเป็ดตกน้ำอยู่ในอ้อมแขนของคุณพีท ฉันใช้มือทั้งสองข้างปาดน้ำตาก่อนจะแอบชำเลืองมองเขาพบว่าเขากำลังเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ร่างกายทุกส่วนเขานิ่งสนิทแทบจะไม่หายใจด้วยซ้ำ 

เพราะว่าภายในห้องยังคงมืด มีแค่แสงจากเทียนหอมเพียงน้อยนิด ฉันจึงไม่เห็นสีหน้าของเขาว่าเป็นอย่างไร ถ้าเดาไม่ผิดก็คงเหมือนเดิมนั่นแหละ

“เอ่อ…ขอบคุณนะ”

ฉันเอ่ยขอบคุณที่เขามาได้ถูกจังหวะเวลาที่ฉันกำลังหวาดกลัวสุดขีด แต่ไม่ทันขาดคำ แขนแกร่งของเขาก็ถูกชักกลับไปเก็บแนบสนิทไว้กับตัวราวกับกลัวว่าฉันจะเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนเขาอีก ร่างสูงขยับหนีไปจากฉันเล็กน้อย

เฮอะ ทำเป็นรังเกียจ ฉันก็ไม่ได้พิศวาสนายหรอกย่ะ!

“ว่าแต่ คุณเข้ามาได้ยังไง” เมื่อตั้งสติได้ คำถามมากมายก็ผุดขึ้นมาในหัว จำได้ว่าฉันไล่เขาไปแล้วนี่นา

“กดรหัสเข้ามา”

ประตูห้องของฉันเป็นแบบกดรหัสไม่ต้องใช้คีย์การ์ด ให้ตายสิ นี่เขาแอบดูรหัสเข้าห้องฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต 

“ละ…แล้วเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่” ฉันถามเขาด้วยเสียงละล่ำละลั่ก นอกจากเขาจะแอบจำรหัสห้องฉันแล้ว นี่แปลว่าเขาเห็นพื้นที่ส่วนตัว ช่วงเวลาสุนทรีส่วนตัวของฉันที่แม้แต่พ่อก็ยังไม่เคยได้เห็น “เห็นอะไรบ้าง”

“ถ้านับตั้งแต่คุณเข้าไปอาบน้ำล่ะก็…เกินสองชั่วโมงแล้วมั้ง”

“งั้นนายก็เห็นหมดน่ะสิ ว่าฉันทำอะไร” ฉันหันไปหวีดร้องใส่เขาด้วยความตกใจ คนตัวสูงยกมือขึ้นมาป้องหูเพื่อลดทอนเสียงก่อนจะเอ่ยตอบ

“ดอกไม้ของคุณก็สวยดีนะ”

“กรี๊ดดดด ไม่ได้ ฉันหวงนะ ฉันไม่ให้คุณดู ลบภาพความทรงจำนั้นออกเดี๋ยวนี้!!” ฉันส่งเสียงร้องใส่เขาอีกครั้งด้วยความไม่พอใจ จะแค่มองแค่เห็นก็ไม่ได้ ฉันรู้สึกไม่เป็นส่วนตัว

“เฮ้อ” เขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะขยับกายให้ห่างออกไปจากฉันอีก

“โอเคผมจะไม่จำมัน แต่ช่วยลดเสียงคุณลงหน่อยนะครับ…ผมปวดหู”

“คุณกำลังบอกว่าฉันน่ารำคาญใช้มั้ย” ฉันแทบจะเต้นเร่าๆเพราะความกวนของคนตรงหน้า ให้ตายสิ เขาไม่ควรจะพูดแบบนี้กับผู้หญิงแต่เขากลับ

“ใช่ครับ มากพอสมควรด้วย”

“นะ..นาย…” 

แต่แล้วฉันก็ต้องรีบหุบปากเงียบสนิทก่อนที่จะกรี๊ดออกมาอีกรอบ พร้อมกับก่นด่าเขาในใจไม่กล้าส่งเสียงอะไรออกมาเมื่อเห็นภาพรางๆว่าเขาหยิบผ้าขนหนูผืนยาวขึ้นมา ถ้าเดาไมผิด…เขากำลังจะปิดปากฉัน

คนใจร้าย

แต่แล้วก็ต้องแปลกใจเมื่อเขากลับเดินไปที่ตู้เย็นก่อนจะเปิดชั้นบนสุดซึ่งเป็นช่องทำน้ำแข็ง เนื่องจากไฟยังดับอยู่ฉันจึงมองภาพได้เพียงลางๆ แต่เสียงดังขลุกขลักทำให้ฉันเดาว่าเขากำลังเคาะน้ำแข็งออกมา 

และไม่นานความเย็นที่สัมผัสบริเวณต้นแขนทำให้ฉันสะดุ้งเล็กน้อย และเมื่อหันไปก็พบกับผ้าขนหนูที่ห่อน้ำแข็งสองก้อนในมือเขากำลังประคบบริเวณรอยแดงที่ต้นแขนของฉัน

“พรุ่งนี้คงไม่ช้ำมากไปกว่านี้” เขาพึมพำเบาๆในขณะที่ฉันกลับเป็นฝ่ายนิ่งสนิท 

“…”

“คุณทำต่อเองแล้วกัน” เขาบอกพร้อมกับส่งผ้าขนหนูมาให้ฉัน 

ฉันรับของจากเขาไว้แบบงงๆก่อนจะประคบต้นแขนตัวเองต่อ ความเย็นของน้ำแข็งทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย คงเพราะมันเย็นแล้วทำให้ผิวชาล่ะมั้ง

ถุงพลาสติกสีขาวถูกโยนลงบนตักฉันในเวลาต่อมา ฉันได้แต่ก้มหน้ามองถุงนั้นด้วยความสงสัย ก่อนที่เสียงของเขาจะดังขึ้นอีกครั้ง

“นั่นยาแก้ปวด…หวังว่าคุณคงกินยาเม็ดได้นะ”

ไอ้(*&%$%@$#!$@#$568

แต่ก่นด่าเขาได้ไม่ทันไร เมื่อเห็นว่าเขากำลังจะเดินออกไปที่หน้าประตู ฉันกลับต้องร้องเรียกอีกฝ่ายเอาไว้ เขาจะปล่อยให้ฉันอยู่ในห้องที่ไฟดับคนเดียวแบบนี้ไม่ได้นะ

“นี่ จะไปไหนน่ะ”

“กลับไง คุณดูโอเคแล้ว” น้ำเสียงเย็นชาตอบกลับมาและเขาก็ยังคงเดินต่อโดยไม่คิดจะหยุด

“ไม่โอเค ไฟมันดับ อยู่เป็นเพื่อนกันก่อนสิ”

“ได้ข่าวว่าหม้อแปลงระเบิดเพราะฟ้าผ่า ถ้าจะให้ผมอยู่ด้วยจนไฟมา ไม่ต้องอยู่จนเช้าหรือไง” แม้ว่าเขาจะตอบมาแบบเหนื่อยหน่าย แต่อย่างน้อยเสียงฝีเท้าที่หายไปก็แปลว่าเขาหยุดเดินแล้ว

“ฉันอยู่ไม่ได้” น้ำตาเริ่มปริ่มออกมาที่ขอบตาทั้งสองข้างอีกครั้ง เสียงของฉันก็เริ่มสั่น ฉันไม่ได้เรียกร้องให้เขาสงสารนะ แต่ช่วยสงสารฉันเถอะ ฉันกลัวจริงๆ ไม่น่ามานอนนี่วันนี้เลย ถ้าอยู่บ้านอย่างน้อยพี่ขาวก็ต้องอยู่เป็นเพื่อนฉัน

“อยากได้ความเป็นส่วนตัวแต่อยู่คนเดียวไม่ได้?”

ฉันได้แต่พยักหน้าหงึกหงัก ฉันไม่อยากได้ความเป็นส่วนตัวอะไรทั้งนั้นในเวลาแบบนี้ ใครก็ได้อยู่เป็นเพื่อนฉันที ฉันกลัว…

เกิดความเงียบขึ้นมาระหว่างเราเมื่อฉันไม่ได้ตอบคำถามของเขา ไม่รู้ว่าเขาเห็นฉันพยักหน้าไหม แต่จู่ๆเสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นอีกครั้ง ไม่นะ เขากำลังจะไป

“ไม่เอานะ คุณจะไปไหน” น้ำตาของฉันหยดเผาะมาที่ใบหน้าทันทีที่รู้ว่าเขาจะไปจริงๆ

“คุณบอกให้ผมอยากไปไหนก็ไปไง” น้ำเสียงของเขาราบเรียบจนฉันไม่สามารถรับรู้อารมณ์ได้ แต่เขาคงโกรธที่ก่อนหน้านี้ฉันไล่เขาตลอดเวลา

“คุณพีท…ที่ที่คุณอยากไปวันนี้…เป็นที่นี่ได้ไหมคะ” ฉันอ้อนวอนเขาอีกครั้ง ได้แต่หวังว่าเขาจะเห็นใจ แต่ก็มีเพียงความเงียบที่เป็นคำตอบกลับมา

“…”

เกือบหนึ่งนาทีที่เราทั้งคู่ต่างเงียบ ฉันลุ้นในใจลึกๆว่าเขาจะเห็นใจฉัน อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ยังไม่ก้าวเท้าไปไหน

“คุณไปนอนเถอะ ดึกแล้ว” ในที่สุดเขาก็เอ่ยออกมา

“แล้วคุณล่ะ” ฉันถามเขา รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเป็นเด็กน้อยติดพ่อยังไงไม่รู้

“จะเฝ้าให้อยู่ข้างนอกนี้ จนกว่าคุณจะหลับ โอเคมั้ย”

“โอเคค่ะ…แต่”

“แต่อะไรอีกครับ” น้ำเสียงเขาติดจะหงุดหงิดอยู่สักเล็กน้อย แต่วันนี้ฉันจะไม่ถือสา

“ช่วยเดินไปส่งหน่อยค่ะ มันมืด”

ไม่มีคำตอบเป็นภาษาพูดมีเพียงเสียงพ่นลมหายใจแรงๆเพื่อระบายอารมณ์หงุดหงิดของเขา ก่อนที่ร่างสูงจะเดินกลับมาหาฉันก่อนจะเปิดไฟจากหน้าจอโทรศัพท์เพื่อช่วยนำทางให้

เขาส่งฉันแค่หน้าประตูห้องนอนเท่านั้น ความมืดและเสียงฝนที่ดังเข้ามายังคงทำให้ฉันรู้สึกไม่ดี ฉันหันไปมองเขาอย่างอาลัยอาวรณ์แต่เขากลับปิดประตูเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว เอาน่ะ อย่างน้อยเขาก็อยู่ข้างนอก

ฉันซุกตัวเข้าไปในผ้าห่มหนา หมอนนุ่มๆและผ้าห่มอุ่นๆช่วยปิดกั้นฉันจากเสียงที่ไม่ถึงประสงค์ได้ดี ความเหนื่อยล้าสะสมของวันนี้ทำให้ฉันรู้สึกเหนื่อยล้า และเผลอหลับไปอย่างง่ายดาย...
.
.
.
Talk น้องก็จะมีทั้งความน่ารำคาญและความอ้อนในเวลาเดียวกัน คุณพีทต้องทำใจนิดนึงนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.423K ครั้ง

47 ความคิดเห็น

  1. #6416 ohjesus (@rhmourwa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:55
    โหมดอ้อนคือแบบ ลงไปนอนตายที่พื้นเลย น่ารักกกก
    #6416
    0
  2. #4690 Iglues_M (@mieexol) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:18
    นอกจากพี่จิ้นแล้วมีแค่พี่พีทนะคะที่ได้เห็นน้องโหมดอ้อน
    #4690
    0
  3. #4505 Exoplanet (@planetss) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 15:51

    เด็กน้อยติดพ่อ555 คุณดาเริ่มน่ารักแล้วนะ คุณพีทก็น่ารัก นึกภาพออกเลยตอนถูกกอดแล้วทำตัวไม่ถูก พ่อคุณ

    #4505
    0
  4. #3712 กระต่ายส้ม (@chayapaseehakun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 23:37
    ดูคำอ้อนนั่นสิ หนูดารู้กกกกกกกกกกก อยากหอมหัว อ่านเฉยๆยังละลายใจอ่อน เเล้วคุณพีทละจะขนาดไหนเนี่ย
    #3712
    0
  5. #1349 moonnietare (@moonnietare) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 10:03
    งุยน้องขี้เหงา อ้อนเก่งจังลูก
    #1349
    0
  6. #1261 Styles97 (@namfanontacha) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 22:36
    งุ้ยยยย น่ารักกก
    #1261
    0
  7. #829 Pople (@chaokaew) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 00:12
    ทำไมเอ็นดูอ่ะ น่ารักจังเลยลูก!!!!!!
    #829
    0
  8. #744 Kwan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 12:49
    คุณหนูเอาแต่ใจ แต่อ้อนเก่งแบบนี้คุณพีทน้ำแข็งละลายไปสามสิบส่วนแล้ว ที่นั่งตัวแข็งนี่คงจะแอบเขินรึเปล่าน้า


    ไรท์คะ: น่ารำคาญใช้(ใช่)มั้ย, ถ้าเดาไม(ไม่)ผิด,

    #744
    0
  9. #743 Chaninnn (@Chaninnn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 00:50
    อ้าวเอ็นดูน้องดาแล้วเนี่ย นางน่าสงสารอ่า
    #743
    0
  10. #742 mαli. (@pa_ple) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 00:11
    น้องน่ารักหน่าาา คุณพีทไม่เอ็นดูจริงๆหรอ
    #742
    0
  11. #741 tanapassanan2 (@tanapassanan2) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 23:56
    น้องน่ารักนะเนี่ย
    #741
    0
  12. #738 minnie_binnee (@platinumpinin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 21:51
    คุณพีทเย็นชาขนาดนี้ ถ้าถึงวันที่รักเค้าขึ้นมานี่เสียหมาเลยนาาา
    #738
    0
  13. #737 TikkamonBln (@TikkamonBln) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 21:43
    คุณพีทมีอาการแหละ แต่ว่าไฟมันดับไง พวกเราเลยไม่รู้ 55
    #737
    0
  14. #736 natty2338 (@natty2338) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 21:42
    เค้าหลงรักพี่พีทแล้วอ่ะ
    #736
    0
  15. #735 JubJujube (@JubJujube) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 20:46
    ฮรืออออ น้องงงงง น่าสงสารอ่ะ ชอบประโยคที่ว่า ที่ๆอยากไปวันนี้คือที่นี้ได้ไหม??? โหววววววว ใจอ่อนยวบเลยอ่ะ น้องลูกโอ๋ๆนะคะ
    #735
    0
  16. #734 pimon9172 (@pimon9172) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 20:37
    คุณหนูไข่เจียวมีอ้อน
    #734
    0
  17. #731 moonoiclub (@moonoiclub) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 20:13
    น้องน่าสงสารนะ อย่าใจร้ายเลย นางถูกเลี้ยงมาตามใจสักหน่อย ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้
    #731
    0
  18. #730 Praewwa94 (@Praewwa94) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 19:42
    ยัยคุณ​หนูน่ารักเหมือนกันนะเราคุณพีชก็อบอุ่นไม่เบานะคะ
    #730
    0
  19. #729 STYN (@STYN) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 18:53
    เริ่มจะหลงรักยัยคุณหนูซะแล้ว
    #729
    0
  20. #728 sakaodeoaun (@sakaodeoaun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 18:48
    แบบนี้คุณปีเตอร์คิมเค้าจะไม่หวั่นไหวหรอทั้งอ้อนทั้งเอาแต่ใจ
    #728
    0
  21. #727 Thanawanp (@Thanawanp) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 18:15
    น่าร้ากกกกกกกกกกกกกก
    #727
    0
  22. #726 lovewookdear (@dearwook) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:56
    น่ารักกกก
    #726
    0
  23. #725 -w-o-n-d-e-r-4ea (@-w-o-n-d-e-r-4ea) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:43
    น่ารักๆๆๆๆๆๆ
    #725
    0
  24. #724 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:41
    มีความยอมอ้อนนะน้องดา
    #724
    0
  25. #723 lilgr (@lilgr) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:39

    ดอกไม้สวยดี

    แปลว่าไรคะคุณพีท
    #723
    0