บท(จะ)รัก: Please teach me how to love (สนพ.พิมพ์คำ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 855,329 Views

  • 7,919 Comments

  • 12,313 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    218,353

    Overall
    855,329

ตอนที่ 12 : EP3 ดินเนอร์ที่แสนพิเศษ 5/5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18693
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1242 ครั้ง
    28 พ.ย. 61

หลังจากที่เดินออกมาถึงหน้าร้าน ฉันก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่มีรถ ฉันแอบหันกลับไปมองใบหน้านิ่งๆที่เดินตามหลังมาอยู่ครู่หนึ่ง ไม่อยากไปกับเขาเลย...

ฉันตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากะว่าจะโทรหาลุงชัย แต่ข้อความที่ถูกส่งมาจากใครบางคนทำให้ฉันเลือกที่จะล้มเลิกความคิดนั้น มันเป็นข้อความที่ทำให้ฉันรู้สึก…ไม่อยากกลับบ้านเลย

‘พ่อต้องไปประชุมต่อที่โรม กลับช้ากว่าที่กำหนด ไว้จะซื้อกระเป๋าไปฝากนะ’

สงสัยต้องซื้อตู้เก็บกระเป๋าเพิ่มแล้วล่ะมั้ง…


“คุณจะไปไหนมี มีรถ?”

“ไม่มีค่ะ” ฉันตอบเขาเสียงเบา ไม่มีค่อยมีอารมณ์โวยวายเท่าไหร่นัก ก่อนจะค่อยๆหันหลังกลับไปเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจที่ตอนนี้อยากจะขอเขาพักรบซักหนึ่งวัน

“งั้นก็มารอตรงนี้ครับ” เขาพูดต่อด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบก่อนจะใช้สายตาเป็นตัวบอกว่าให้ฉันไปยืนตรงไหน

“รถคุณอยู่ตรงนี้เหรอคะ” ฉันถามด้วยความแปลกใจ บริเวณนี้เป็นหน้ารั้วของร้านที่ติดกับถนน ไม่ใช่ลานจอดรถ แล้วเขาจะไปเอารถมาจากไหน หรือว่าคุณมาตรจะขับมารับ…ก็ไม่น่าใช่ เขาน่าจะต้องอยู่กับพี่จิ้นนี่นา

“เปล่า”

“แล้วเราจะไปกันยังไงคะ” 

“แท็กซี่”

แท็กซี่…โอวววว มายก๊อดดดดดดด ที่เคยบอกว่าจะสงบศึกขอยกเลิกตอนนี้เลยแล้วกัน

“นี่หมายความว่ายังไง จะให้ฉันนั่งแท็กซี่เนี่ยนะ” ฉันส่ายหน้าพรืดพร้อมกับทำหน้าเบ้แบบไม่คิดจะเก็บอาการ 

เกิดมาชาตินี้รถญี่ปุ่นธรรมดาฉันยังไม่เคยนั่งเลยด้วยซ้ำ แล้วเขาเป็นใครมาบอกให้ฉันนั่งแท็กซี่

 “ฉันไม่เคยนั่งรถอะไรแบบนั้นหรอกนะ ฉันไม่ขึ้นเด็ดขาด

“ตอนนี้ผมไม่มีรถ และผมคงไม่เดินไปส่งคุณแน่นอน”

จบประโยครถแท็กซี่สัญญาติญี่ปุ่นสีชมพูก็เข้ามาเทียบจอดบริเวณที่เราสองคนยืนอยู่ ตาคุณพีทนั่นก็จัดการเปิดประตูอย่างรวดเร็วก่อนจะเอ่ยกับฉันที่กำลังอ้าปากค้างอยู่

“ไม่เคยก็รีบขึ้น จะได้เคย” คำตอบกลับเสียงเรียบ สายตาของเขาบ่งบอกว่ากำลังรำคาญฉันอยู่ไม่น้อย

“ไม่ขึ้น ไม่ไป ฉันกลับเองได้” ฉันส่ายหน้าทันที แม้ว่าจะยังไม่รู้ว่าจะกลับยังไงก็เหอะ

“บอสให้ผมไปส่งคุณ งานของผมคือต้องไปส่งคุณ เชิญครับ อย่าให้ผมต้องเสียเวลา” ใบหน้านิ่งๆของเขากำลังขู่ฉันทางอ้อมอีกครั้งว่าถ้าฉันยังดื้อดึงอีกเขาอาจจะมีมาตรการอะไรบางอย่าง

“ฉันไม่…”

“จะเดินขึ้นเองดีๆ หรือให้ผมช่วยดีครับ...” ไม่ทันที่ฉันจะได้พูดจบสายตาที่เขามองมานั้นทำให้ฉันรู้สึกไม่ไว้คำว่า ‘ช่วย’ ของเขาเท่าไหร่นัก วันนี้ก็เจ็บตัวมากแล้ว ฉันยังไม่อยากเจ็บเพิ่ม 

“ขะ…ขึ้นเอง” 

“แล้วเมื่อกี้คุณบอกว่าไม่อะไรนะครับ” ร่างสูงขยับเขามาใกล้พร้อมกับมองมาด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก อย่าให้ฉันต้องเดาใจมนุษย์จักรกลคนนี้เลย ฉันรู้ว่าเขาพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ภารกิจของเขาลุล่วง

“ฉันไม่มีปัญหา สบายดี เดินได้ และจะขึ้นรถแล้วว” ฉันรีบตอบเสียงสั่นก่อนจะรีบซุกตัวเข้าไปในรถสีชมพูนั่นอย่างทุลักทุเล 

“ก็ดี”

ปึง

เสียงปิดประตูรถดังขึ้นตามหลังฉันพร้อมกับร่างสูงของคนบางคนที่เบียดกายเข้ามานั่งข้างฉัน เขายกข้อมือมองนาฬิกาครู่หนึ่งก่อนจะหันมาคุยกับฉัน

“ช่วยบอกทางกลับบ้านคุณด้วยครับ” 

“ลักซ์คอนโดค่ะ” ฉันรีบตอบคำถามเขาเพื่อนไม่ให้เขาอารมณ์เสียอีกพร้อมกับมองเขาด้วยสายตาหวาดระแวง 

“อ้อ ผมรู้จักครับ” คนขับแท็กซี่เอ่ยขึ้นพร้อมกับออกรถทันที

คุณพีทหันมามองฉันด้วยความแปลกใจ พี่จิ้นเคยพาเขาไปที่บ้านของฉันด้วย เขาคงงงที่ฉันไม่กลับบ้าน…แต่ในวันที่ฉันไม่อยากกลับบ้าน ฉันก็มักจะไปนอนที่คอนโดแบบนี้แหละ บางทีคนเราก็ต้องมีพื้นที่สบายใจเป็นของตัวเองบ้าง

แม้ว่าจะมีสีหน้าสงสัย แต่คุณพีทก็ไม่ได้ถามอะไรออกมา เขานั่งเงียบๆ และมองออกไปนอกหน้าต่างโดยที่ไม่ได้สนใจอะไรฉัน ซึ่งนั่นก็เป็นเรื่องที่ดี เพราะถ้าเขาหันมาฉันอาจจะต้องเจ็บตัวอีกก็ได้ ก็เขามันพวกบ้าพลัง บอกไว้เลยนะที่เขาเคยจับฉันกดกับพื้นน่ะ ฉันจำจนวันตาย

ผ่านไปเกือบสี่สิบนาทีในที่สุดแท็กซี่ก็มาจอดที่หน้าคอนโดของฉัน แต่แทนที่ฉันจะลงมาคนเดียวกลับกลายเป็นว่าตาหุ่นยนต์นั่นก็ตามมาด้วย

“ส่งฉันถึงที่แล้วไงคะ กลับไปสิ” ฉันเอ่ยปากไล่ทันที วันนี้ฉันไม่อยากจะเจอหน้าใครทั้งนั้น กะว่าเขาไปในห้องจะไปเปิดฝักบัวใส่หัวร้องไห้ระบายอารมณ์กับเหตุการณ์ที่เจอทั้งหมดในวันนี้เสียหน่อย และเวลาแบบนั้นก็ไม่ควรจะมีใครมาขัดจังหวะ

…โดยเฉพาะตานี่

ถ้าเป็นพี่จิ้นก็ว่าไปอย่าง

“เดินนำไปห้องคุณเถอะครับ ผมขี้เกียจอธิบาย” ประโยคไร้เยื่อใยของเขาทำให้ฉันต้องกัดฟันเพื่อเก็บความโมโหเอาไว้ ให้ตายสิ นอกจากจะไม่กลับไปแล้วยังไม่บอกอะไรอีกด้วย

แต่สุดท้ายฉันก็ทำได้แค่สูดหายใจเข้าลึกๆ กำมือไว้ให้แน่น ก่อนจะเดินนำเขาไปที่ลิฟต์โดยที่ไม่สามารถปริปากบ่นได้ ก็สีหน้าและท่าทางของเขามันพร้อมจะจับฉันอุ้มขึ้นพาดบ่าแล้วน่ะสิ

ประตูห้องเปิดออกพร้อมกับความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากตัวห้อง เพราะว่าห้องของฉันมีหน้าต่างอยู่ทางทิศตะวันตก ตอนเย็นจะได้รับแสงแดดและทำให้ห้องค่อนข้างอุ่น แต่ถ้าช่วงหน้าร้อนก็จะไม่ต่างอะไรกับเตาอบมากนัก 

ที่เลือกห้องนี้เพราะว่าวิวสวยดี ฉันวางของไว้ที่โซฟาพร้อมกับเดินไปเปิดไฟตามจุดต่างๆทั่วห้อง ในขณะที่คุณพีทหน้านิ่งนั้นยังยืนรอที่หน้าห้อง

“คุณจะกลับแล้วใช่ไหม ไปสิ ขอบคุณนะที่มาส่ง” ฉันโบกมือไล่เขาด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตรทันที ที่ขอบคุณก็แค่พูดตามมารยาทเท่านั้น

“คอคุณมีแผล” คำตอบของเขาทำให้ฉันเผลอเอามือไปแตะที่คอ ความเจ็บที่ลืมไปก่อนหน้านี้กลับมาอีกครั้ง 

ร่างสูงก้าวเท้าเข้ามาในห้องพร้อมกับประชิดตัวฉัน มือหนาเชยคางฉันขึ้นพร้อมกับจ้องมองไปที่ลำคออย่างพินิจพิจารณา การเข้าใกล้แบบไม่ทันได้ตั้งตัวนี้ทำให้หัวใจฉันเต้นเร็วด้วยความตกใจ เสียงหัวใจมันดังจนคิดว่าเขาก็น่าจะได้ยิน

น่าอายชะมัด

“แผลไม่ลึกมาก ยังอยู่ในชั้นหนังกำพร้า ไม่ต้องทำอะไรเดี๋ยวก็หายเอง แผลพวกนี้ไม่ค่อยทำให้เป็นแผลเป็นหรอก” น้ำเสียงนิ่งๆของเขาทำให้ฉันรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูก แต่ฉันก็เลือกที่จะละเลยมันไป

“อ้อ ขอบคุณที่บอก เชิญค่ะ” ฉันยังคงไล่เขาให้กลับไปเหมือนเคย แต่เขากลับเงยหน้าขึ้นมาสบตาฉันด้วยสีหน้าราบเรียบ

“วันนี้คุณคงกลัวมาก ตอนนี้ตัวคุณก็ยังสั่น ผมจะอยู่เป็นเพื่อนคุณ” น้ำเสียงของเขาฟังดูอ่อนโยนมากขึ้น จนฉันเริ่มรู้สึกผิดที่พยายามไล่เขาไป

คำว่า ‘อยู่เป็นเพื่อน’ ทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด มันเป็นคำที่ฉันไม่ค่อยได้ยินเท่าไหร่นักในช่วงชีวิตที่ผ่านมา แล้วการที่บางทีเขาก็อาจจะเป็นเพื่อนที่ดีได้ในสถานการณ์ที่ฉันกำลังต้องการใครสักคนแบบนี้

“เอ่อ…ขอบคุณนะ ที่คิดจะอยู่เป็นเพื่อนฉันน่ะ” เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกขอบคุณเขาด้วยใจจริง 

แต่ประโยคถัดมาของเขากลับทำให้ฉันอยากถอนคำพูดทั้งหมดคืน

“ผมไม่ได้คิด บอสสั่ง”

“จะไปไหนก็ไป ฉันอยู่คนเดียวได้!!!”

.
.
.
Talk มาแล้วจ้าา คุณพีท ไม่เคยอ่อนโยนเลย ฮืออออ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.242K ครั้ง

61 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:25
    เอ็นดูน้องดาาาาา
    #6801
    0
  2. #5479 palllll (@palllll) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 16:04
    555555
    #5479
    0
  3. #4686 Iglues_M (@mieexol) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 21:49
    เกือบดีแล้ว 55555
    #4686
    0
  4. #3710 กระต่ายส้ม (@chayapaseehakun) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 23:28
    โธ่ คุณพีท!!!
    #3710
    0
  5. #1916 aappss (@ap_rachinicorn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 16:23
    เอ็นดู 555555
    #1916
    0
  6. #1346 moonnietare (@moonnietare) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 09:50
    บอสสั่ง5555555
    #1346
    0
  7. #1248 Styles97 (@namfanontacha) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 21:24
    หนูดาโครตเหงาบอกเลย สงสารร
    #1248
    0
  8. #983 aunaunmtyj (@aunaunmtyj) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 09:12
    ยิ่งอ่านยิ่งรักน้องเพิ่มขึ้นจริงๆ น้องน่ารักและดีในแบบของน้อง รอคุณพีทมาช่วยน้องเนาะ กำลังจะดีอยู่ละ งุ้ยยย
    #983
    0
  9. #903 EleJEEN (@jeenjoong) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 12:57
    T T สงสารน้องอะ
    #903
    0
  10. #841 Yok-Wnl (@Yok-Wnl) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 07:04
    น้องดาเหงามาก สัมผัสได้เลยทเอ็นดูววว คือคุณพีทชอบอยู่แล้วหรือว่าอย่างไร
    #841
    0
  11. #732 JubJujube (@JubJujube) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 20:32
    โอ้ยยยย อิคุณพีททททททททท ร้ายกาจมาก คือแบบหล่อก็พอ จะซึนขนาดไหนก็ได้หราาาา
    #732
    0
  12. #707 0858919470 (@0858919470) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 14:52
    สงสารคุณหนูดา 55555
    #707
    0
  13. #637 Kwan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 13:24
    จะไปไหนก็ไป! ใช่ค่ะ ไปไหนก็ไปเหอะอีตาจักรกล สงสารหนูดา จะขอเวลาส่วนตัวไปร้องไห้ซะหน่อยยังมีมารผจญ 555


    ไรท์คะ: คุณจะไปไหนมี(-มี) มีรถ?, ไม่มี(-มี)ค่อยมีอารมณ์, แท็กซี่สัญญาติ(ชาติ)ญี่ปุ่น,รู้สึกไม่ไว้(+ใจ)คำว่า"ช่วย", จะขึ้นรถแล้วว(-ว), เพื่อน(เพื่อ)ไม่ให้เขาอารมณ์เสีย



    #637
    0
  14. #636 nill_ar (@nill_a) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 10:37
    555 ไข่เจียว
    #636
    0
  15. #635 the moon and back (@janthappapha) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 01:18
    พีทไม่อ่อนโยน แต่จินยองอ่อนโยนต่อใจมากค่าาา
    #635
    0
  16. #634 Natthamon1993 (@Natthamon1993) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 01:04
    หน่วงจัง ความรู้สึกน้องดาอ่ะ ถ้าจะเศร้าขอเศร้าแบบร้องเป็นบ้าเป็นหลังเลยนะ นี่แค่ไม่กี่บทคือหน่วงแบบหายใจไม่ออก แต่ก็ไม่ถึงกับต้องร้องไห้ ทรมานจังอยากให้น้องดาได้ระบายบ้าง
    #634
    0
  17. #633 moonoiclub (@moonoiclub) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 23:55
    พี่พีท คนใจร้าย
    #633
    0
  18. #632 Jinlian (@Jinlian) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 23:44
    แหม๋...!!!! กำลังใจสั่นเลยโถ่ๆๆ
    #632
    0
  19. #631 fern >_ (@fernlovespk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 22:48
    โอ๊ยยยย พีท!
    #631
    0
  20. #630 THEQUEENYY (@THEQUEENYY) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 22:15
    เกือบดีแล้วเชียว
    #630
    0
  21. #629 SIRILUCK46 (@SIRILUCK46) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 22:02
    อิพีทเชิญทำตามคำสั่งบอสทุกอย่างเถอะ
    #629
    0
  22. #628 rosa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 21:27

    คุณพีทใจร้ายอ่ะ 555

    #628
    0
  23. #627 NokJS (@NokJS) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 20:19
    บอสสั่งจ้า คุณพีททท
    #627
    0
  24. #626 Dre4m00 (@Dre4m00) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 20:13
    เกือบจะดีละเชียว555
    #626
    0
  25. #625 Naenn (@Naenn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 20:01
    ไอเราก็อุตส่าห์เคลิ้ม เหมือนเอาข้อศอกท้าวโต๊ะแล้วก็วืด
    #625
    0