บท(จะ)รัก: Please teach me how to love (สนพ.พิมพ์คำ) เปิดให้อ่านถึง 25/5/2562

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,063,119 Views

  • 21,709 Comments

  • 16,546 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    337,344

    Overall
    2,063,119

ตอนที่ 108 : อัพเพิ่ม EP29 ไต้หวัน 3/4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45077
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4787 ครั้ง
    12 เม.ย. 62

เช้าวันต่อมา 

เนื่องจากมีนัดต้องไปให้ทันเก้าโมงเช้า พี่ขาวจึงช่วยฉันจัดเสื้อผ้าตั้งแต่เมื่อคืน ระยะเวลาคร่าวๆที่ต้องอยู่ที่นู่นก็น่าจะประมาณสัปดาห์กว่าๆ พี่ขาวจึงจัดกระเป๋าให้ฉันสองใบใหญ่ ทำให้ช่วงเช้าไม่มีอะไรต้องเร่งรีบมากนัก แต่กระนั้นฉันก็ต้องเร่งให้ลุงชัยรีบไปส่งที่สนามบิน เพราะถ้าขืนไปสายแม้แต่วินาทีเดียว รับรองว่าคนอย่างปีเตอร์ คิมก็ต้องหาอะไรมาลงโทษฉันแน่ๆ

แม้ความสัมพันธ์จะเปลี่ยนไป…เขาก็ยังคงเป็นเขาอยู่ดี

และก็เป็นดังคาด ทั้งที่รีบออกจากบ้านก่อนเวลา แต่พอถึงขาเข้าของสนามบินก็ดันมีเหตุขัดข้องเนื่องจากมีอุบัติเหตุทำให้การจราจรติดขัดพอสมควร จุดที่รถติดอยู่ห่างจากสนามบินไม่ถึงห้ากิโลเมตร แต่กลับไม่สามารถขยับเข้าไปได้เลย ท้ายสุดเราก็ติดแหงกกันอยู่บนถนนเป็นเวลาเกือบชั่วโมง และนั้นส่งผลให้ฉันไปสายเกือบห้าสิบนาที

เมื่อไปถึงสนามบิน ฉันรีบลากกระเป๋าทั้งสองใบไปยังจุดเช็คอินตามข้อมูลที่คุณพีทส่งมาให้ในอีเมล และเมื่อเป็นอิสระจากกระเป๋าสองใบยักษ์ สายตาก็มองหาร่างสูงที่ป่านนี้คงทำหน้านิ่งและคำนวณเงินค่าปรับรอฉันอยู่ หากแต่บุคคลที่พบกลับเป็นชายหนุ่มรูปงามผู้มีรัศมีมาเฟียอยู่รอบกาย 

“พี่จิ้นคะ” ฉันโบกมือเรียกพี่จิ้นที่กำลังยืนจ้องนาฬิกาข้อมือของตัวเองและทำท่าชะเง้อมอง ราวกับกำลังรอคอยใครสักคน

“อ้าว น้องดา มาแล้วเหรอ” พี่จิ้นมีสีหน้าแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นฉัน คงเป็นเพราะ…ฉันมาเร็วกว่าปกติขึ้นมากล่ะมั้ง

ด้วยความเคยชินฉันจึงก้าวเข้าไปเกาะแขนเขา พร้อมกับทำหน้าสำนึกผิด และรีบสารภาพบาป “ที่จริงคุณพีทนัดดาเก้าโมงตรง แต่รถติดมาก ดาเข้ามาไม่ได้”

“ก็ไม่เห็นต้องรีบขนาดนั้นเลย กว่าจะบินก็บ่ายโน่นเลย” พี่จิ้นใช้น้ำเสียงกึ่งขบขันพร้อมกับใช้มือลูบหัวฉันเบาๆ

ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปีต่อกี่ปี พี่จิ้นก็ยังคงเป็นพี่จิ้น สุขุม ใจเย็น เป็นสุภาพบุรุษ แม้จะเด็ดขาดถึงขั้นเย็นชาบ้างเป็นบางครั้ง แต่พี่จิ้นก็ยังใจดีกับฉันเสมอ และที่สำคัญคือความหล่อที่คงเส้นคงวาแม้ว่าอายุจะใกล้เข้าหลักสี่สิบแต่ใบหน้าของพี่จิ้นก็ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย เพิ่มเติมคือเสน่ห์ของผู้ชายที่มีความเป็นผู้ใหญ่และอบอุ่น

ความรู้สึกของฉันที่มีต่อพี่จิ้นตั้งแต่วันแรกที่เจอกันจนกระทั่งวันนี้ที่เขาส่งยิ้มมาให้ยังคงเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง หากแต่ฉันได้เรียนรู้แล้วว่าความรู้สึกนั้นมันไม่ใช่ความรัก แท้จริงแล้วมันคือความประทับใจ ปลาบปลื้ม ให้อารมณ์เหมือนพี่ชายที่ฉันสุดแสนจะภูมิใจ และกลับกลายเป็นว่าอยู่ๆฉันก็รู้สึกกับใครบางคนมากกว่านั้น มากแบบที่ไม่เคยเป็นกับใครมาก่อน

ใช่รักไหมนะ

“บอสคะ อีกเดี๋ยวจะเข้าเกตแล้วนะคะ” หญิงสาวรูปร่างผอมเพรียวในชุดแซกสีดำเดินเข้ามากระซิบพี่จิ้นเบาๆ แต่ก็ดังพอที่ฉันจะได้ยิน เธอคือคุณเจนนี่ ฉันจำเธอได้แม่น เรามีโอกาสได้ใกล้ชิดกันบ่อยๆ สมัยที่คุณพีทยังสั่งให้เธอตรวจค้นอาวุธจากตัวฉัน

“รอก่อน” พี่จิ้นตอบสั้นๆสายตาก็ยังคงมองหาใครสักคน ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรออก…เลขาสุดที่รักของเขาล่ะมั้ง

ฉันพยายามมองหาคนที่นัดฉันมาแต่เช้าจนทั่วแต่ก็ยังไม่เจอ ระหว่างนั้นพี่จิ้นก็ยังโทรศัพท์หาใครสักคนอยู่เรื่อยๆจนกระทั่งเสียงหวานของใครบางคนดังขึ้นจากทางด้านหลัง

 “อยู่นี่แล้วค่ะ” 

ไม่ต้องเสียเวลาคิด พี่จิ้นสะบัดแขนฉันของอย่างไม่รู้ตัวก่อนจะรีบก้าวขายาวๆของเขาไปหาผู้หญิงตัวเล็กที่ยืนหอบแฮ่กอยู่ด้านหลัง ท่าทางโหยหากันและกันของพวกเขาทำให้ฉันได้แต่กลอกตามองบนด้วยความหมั่นไส้ แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่านั้น ตรงนั้นไม่ใช่ที่ของฉันอยู่แล้ว…ว่าแต่ที่ของฉันไปไหนนะ

ภาพของหนุ่มสาวที่กำลังโอบกอดกันราวกับจะจากกันไปซักสิบปีทำให้ฉันต้องละลายตา และหาอะไรทำแก้เบื่อ โทรศัพท์ก็เป็นตัวเลือกที่ดี

“หายไปไหนมา” เสียงของพี่จิ้นยังคงดังเข้ามาในโสตประสาทของฉัน

“ไปธุระเรื่องเรียนไงคะ” เธอตอบ

“วันหลังอย่าไปคนเดียวแบบนี้อีก…ผมเป็นห่วงมากรู้มั้ย” 

ที่เห็นเขาตั้งหน้าตั้งตาโทรศัพท์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ชะเง้อหน้ามองแล้วมองอีกก็เพราะเป็นห่วงเลขาส่วนตัวของเขานี่เอง จะว่าไปพี่จิ้นนี่เวลาหลงเด็กก็ใช่ย่อยเลยนะ

“ขอโทษค่ะบอส จะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว” แม่เลขาสาวตอบด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

โอ้ย…อิจฉา

ฉันละความสนใจจากทั้งคู่อีกครั้งเมื่อไถหน้าจอโทรศัพท์ไปเรื่อยเปื่อย และพบกับข้อความที่มิ้นส่งมาให้เมื่อคืน คงเป็นเพราะฉันมัวแต่จัดของเลยทำให้ไม่ได้เช็คข้อความก่อนนอน แน่นอนว่าตอนนี้ฉันต้องการหาอะไรที่ดึงความสนใจฉันไปจากฉากสวีทของคนตรงหน้า การอ่านข้อความของมิ้นก็คงไม่ใช่เรื่องเลวร้ายนัก

…มั้ง

My_mint: ไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้ วันที่ดาเห็นคนอื่นดีกว่าเพื่อนที่คบกันมาตั้งหลายปี ขอให้สุขสมหวังแล้วกันนะดา

ข้อความแรกดูเหมือนจะทำให้ฉันน้ำตาคลอได้หน่อยๆเมื่อคิดถึงอดีตที่เคยผ่านมา แต่มันคงจะดีกว่านี้ถ้าฉันไม่เลื่อนไปอ่านข้อความถัดมา

My_mint: ระวังนิสัยตัวเองไว้ด้วยแล้วกัน ไอ้ที่ชอบเอาแต่ใจ กรีดร้องโวยวาย วันๆทำตัวไร้สาระ ทำงานทำการไม่เป็นน่ะ ผู้ชายเขาคงทนเธอได้ไม่นานหรอกนะ ระวังเขาจะหนีไปมีคนอื่น! แล้วขอบอกไว้เลยนะว่าถึงวันนั้นก็ไม่ต้องกลับมาหาพวกฉันแล้วนะ

My_mint: อย่าคิดจะนับว่าข้าวของที่เธอให้มาน่ะเป็นบุญคุญ ถือซะว่าเป็นการแลกเปลี่ยนกับการที่พวกฉันต้องเสียประสาทกับคนอย่างเธอ

นังพวกงูพิษ!!!

—————————อัพเพิ่ม—————————————-
อ่านข้อความจบฉันก็ได้แต่กัดฟันกรอด หายใจเริ่มติดขัด ทั้งๆที่คิดว่าจะจบด้วยดี และเหลือไว้เพียงความทรงจำดีๆ แต่ข้อความเหล่านี้มันทำให้ฉันรู้แล้วว่าฉันคิดผิด คนที่เงียบที่สุดกลับเป็นคนที่ร้ายที่สุด 

อย่างที่บอกว่าฉันเป็นคนที่ไม่สามารถเก็บสีหน้าได้ โกรธก็คือโกรธ หน้าตาตอนนี้คงเหมือนยักษ์ขมูขี ดวงตามีไฟแห่งความเกรี้ยวกราดลุกโชนอยู่ภายใน แต่ถามว่าทำอะไรได้ไหม…ก็ไม่ ได้แต่ก่นด่าสาปแช่งเพื่อนตัวร้ายในใจ ชาตินี้อย่าได้พบเจอกันอีกเลย 

มือที่ถือโทรศัพท์อยู่ก็แทบจะขว้างทิ้งราวกับกำลังถือของร้อน แถมพอเงยหน้าขึ้นมาก็ยังเป็นภาพคนมีคู่เขายืนกอดกันในขณะที่คนของฉันหายไปไหนก็ไม่รู้ 

เข้าใจคำว่าโมโหแล้วพาลมั้ย ตอนนี้เห็นอะไรก็ขวางหูขวางตาไปหมด 

ยัยเลขามองมาที่ฉันด้วยสายตายิ้มเยาะ ก่อนจะซุกเข้ากับแผงอกแน่นๆของพี่จิ้นอีกครั้งด้วยท่าทางก็รู้ว่ากำลังใช้จริตมารยายั่วโมโหฉัน

มายั่วอะไรวันนี้นะ คนยิ่งอารมณ์ไม่ดี วินาทีนี้ภาพมิ้นดันซ้อนขึ้นมาแทนหน้าของคุณภาณีซะงั้น

“มันจะเกินไปแล้วนะ”

ทำได้แค่สบถเท่านั้น และไม่ทันได้ตั้งตัว ก็มีแรงฉุดกระชากฉันให้ถอยไปด้านหลัง ก่อนจะลากให้เดินต่อตามเขาไปอีกทาง  “ถ้าคุณคิดจะกรีดร้องในที่สาธารณะแบบนี้อีก ผมจะเอาบัตรเครดิตคืน”

“อะไรของคุณเนี่ย”

“เห็นนะครับว่ากำลังจะทำอะไร”

“ก็เห็นอยู่ความกำลังยืนอยู่เฉยๆ”

“สีหน้าคุณมันฟ้อง”

ซวยซ้ำกรรมซ้อนอะไรที่ปีเตอร์ คิมต้องมาเล่นบทโหดในวันแบบนี้ด้วย นี่ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ ดูเหมือนทุกคนจะเข้าใจผิดฉันไปหมด ยัยเลขาก็คิดว่าฉันหวงพี่จิ้น ส่วนคุณพีทก็เข้าใจว่าฉันกำลังจะอาละวาด ทุกคนเป็นบ้าอะไรกันไปหมดเนี่ย

“ทำอะไรก็ผิดไปหมด อยากยึดก็ยึดไปเลย แล้วบอกฉันด้วยว่าฉันทำผิดอะไร” ฉันโพล่งออกมาด้วยความน้อยใจขณะที่เท้าก็ยังต้องเดินตามเขาไปเรื่อยๆจนกระทั่งถึงบริเวณที่คนไม่ค่อยมีเท่าไหร่นัก

“วันนี้คุณมาสายสี่สิบเจ็ดนาที” 

“จะปรับเท่าไหร่ก็ว่ามาเลยค่ะ แล้วนี่บัตรคุณ เอาคืนไป!!” พูดจบฉันก็หยิบบัตรเครดิตสีขาวขึ้นมาปาใส่เขาทันที

“คุณดา…”

“ผิดอะไรว่ามาอีกสิ จะลงโทษอะไรก็ทำเลย ให้เดินไปไต้หวันเลยมั้ย”

“ผมว่าคุณกำลังโมโห ใจเย็นๆก่อน”

“ไม่เย็นแล้ว นี่ลลดาไง เป็นคุณหนู ขี้โวยวาย เอาแต่ใจ ทำอะไรไม่เป็น อะไรอีกล่ะ อะไรไม่ดีอีก ถ้าไม่ชอบแบบนี้ก็ไม่ต้องมายุ่งเลยนะ แค่ยืนก็ผิดแล้วเนี่ย หายใจก็ผิดรึไง” 

ฉันระเบิดอารมณ์ใส่เขาโดยที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ รอบดวงตาทั้งสองข้างรู้สึกร้อนผ่าวและสัมผัสได้ถึงน้ำอุ่นๆที่เริ่มมาปริ่มที่ขอบตา

แต่ตอนนี้อะไรก็หยุดไม่อยู่แล้ว

“คุณคิดว่าฉันจะกรีดร้องเป็นเด็กๆ คุณยังคงเห็นฉันเป็นคนเดิม ไม่ว่าจะทำตัวให้ดีแค่ไหนคุณก็ไม่เคยมองเห็นมัน”

“ผมแค่…”

“คุณน่ะใจร้ายมาก” น้ำตาฉันเริ่มร่วงลงมาอย่างห้ามไม่ได้ โชคดีที่แถวนี้ไม่มีคนอื่นมาผ่าน “คุณคาดโทษฉันโดยที่ไม่ถามสักคำ ฉันมองหาคุณตั้งนาน พอเจอหน้าก็ทำเสียงดุใส่ ในสายตาคุณฉันก็เป็นคนนิสัยไม่ดีเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนใช่มั้ย”

ฉันจ้องมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อ ไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงได้น้อยใจเขาขนาดนั้น ทั้งข้อความของมิ้นและสีหน้าของเขาก่อนหน้านี้มันเป็นไปในทางเดียวกันจนฉันอดคิดไม่ได้ ว่าวันนึงเขาอาจจะทนไม่ไหว แล้วก็จากฉันไปจริงๆ

ทั้งที่ฉันกำลังโวยวาย แต่เขาก็ยังคงนิ่ง กอดอกยืนฟัง และปล่อยให้ฉันระบายอารมณ์ต่อไป

“ฮึกๆๆ…”

“…”

“ฉันต้องตื่นตั้งแต่ตีห้า อาบน้ำแต่งตัว รีบออกจากบ้าน แต่รถมันติดไง มันติดอยู่ตรงทางเข้าเนี่ยเกือบชั่วโมง ไม่ได้อยากสายซะหน่อย”


ร่างสูงขยับเข้ามาใกล้อีกครั้ง คราวนี้เขาไม่ได้พูดอะไรอีก มีเพียงอ้อมแขนอุ่นๆที่โอบล้อมร่างกายฉันไว้และดึงฉันให้ซุกเข้ากับอกแกร่งภายใต้เสื้อเชิ้ตสีดำของเขา มือหนาค่อยๆลูบที่แผ่นหลังของฉันเบาๆ ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านออกมาทำให้น้ำตาฉันไหลออกมามากขึ้น
 
“ขอโทษที่ตัดสินคุณแบบนั้น” น้ำเสียงของเขาอ่อนลงมาก 

“ฮึก…ก็ตั้งใจทำตัวให้ดีแล้วไง เลิกโวยวายมาตั้งนานแล้วทำไมไม่รับรู้บ้าง”

“รู้แล้วครับ รู้แล้ว”

“คุณก็คิดว่าฉันกำลังหวงพี่จิ้นใช่มั้ย” 

แม้แต่คุณภาณีก็ยังเข้าใจแบบนั้นเธอถึงได้ทำท่าทางยั่วโมโหแบบนั้น คนขี้แกล้ง ฉันก็พอจะเข้าใจเจอหน้ากันทีไรเธอก็เป็นแบบนี้ทุกที แต่ที่เสียใจคือคนที่ฉันคิดว่ารู้ใจฉันนี่สิ 

“ผม…”

“ใช่ ฉันหวงพี่จิ้น พอใจหรือยัง หวงมากด้วย!!!” สีหน้าสำนึกผิดของคนตรงหน้าทำให้อารมณ์ของฉันประทุขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับพยายามดิ้นออกจากอ้อมกอดเขา แต่เขากลับกระชับแขนให้แน่นขึ้นเพื่อให้ฉันสงบลง

“ไม่เอาไม่ประชดแบบนี้ คุยกันดีๆนะครับ” น้ำเสียงอ่อนโยนของเขาทำให้ฉันเย็นลงอีกครั้ง ถ้าวันนี้ฉันเป็นไฟ เขาก็คงเป็นเหมือนสายฝนที่กระหน่ำโปรยลงมาเพื่อดับไฟนั้น

“คนอุตส่าห์รีบมาหา มาแล้วก็ไม่เจอด้วย ฮึก…” 

“ไปเอาของให้บอสมา” เขากระซิบแผ่วเบา ริมฝีปากของเขาวนเวียนอยู่ที่บริเวณขมับของฉัน “กลับมาแล้วครับ”

“กลับมาก็ดุเลย ไม่ถามกันซักคำ” ฉันยังคงตัดพ้อต่อด้วยความน้อยใจ แม้ว่าความอบอุ่นของเขาจะทำให้รู้สึกดีมากขึ้นแล้วก็ตาม

“ผม…ขอโทษ”

“เสียใจไปแล้ว” 

ฉันเบ้ปากด้วยความไม่พอใจและกำลังจะเบือนหน้าหนี หากแต่คนตรงหน้ากลับใช้สองมือล็อคใบหน้าของฉันไว้ ก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้จนหน้าผากของเราทั้งสองสัมผัสกัน ดวงตานิ่งสงบของเขาจ้องมองเข้ามาในตาของฉัน

“ทำยังไงจะหายครับ”

“ไม่รู้…” 

ฉันตอบเสียงเบาพร้อมกับพยายามหลบสายตาของเขา แต่ก็ทำได้ไม่มาก ก็ในเมื่อมือของเขาก็ยังตรึงฉันไว้แบบนั้น อันที่จริงฉันก็เริ่มรู้สึกดีขึ้นตั้งแต่ได้ระบายอารมณ์ไปแล้ว หากแต่ข้อเสนอต่อมาของเขามันช่างน่าสนใจนี่สิ…

“ผมยอมทุกอย่างเลย”

ทุกอย่างเลยใช่ไหม…?

End Lalada’s talk

.
.
.
Talk2 คุณพีท ง้อน้องเลยนะ ง้อเดี๋ยวนี้
คนเรามันต้องมีซักวันที่ทุกอย่างมันดูเลวร้ายไปหมด ไรท์ก็มี และแน่นอนว่าเราไม่สามารถเข้มแข็งได้ตลอดเวลา อ่อนแอบ้างก็ได้ แล้วก็ลุกขึ้นมาใหม่
วันนี้ใครมีความสุข ถือเป็นเรื่องที่ดีค่ะ เป็นเรื่องน่ายินดี เล่าให้ฟังได้นะคะ ไรท์อยากมีความสุขตามไปด้วย
ส่วนใครที่มีความทุกข์ เชิญเศร้าได้เลยค่ะ คุณมีไรท์เป็นเพื่อน เราจะผ่านวันนี้ไปด้วยกัน
ปล.สอง กำลังจะนั่งวนกับพี่เอยต่อ แต่อาจจะอัพเช้าๆนะคะ 

Talk ดราม่าเล็กๆเท่านี้ก่อน ไปรดน้ำดำหัวผู้ใหญ่แป๊บค่ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.787K ครั้ง

259 ความคิดเห็น

  1. #20836 c_nattrisia (@c_nattrisia) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 17:00
    ชอบคูมพีทโหมดง้อแฟน อร๊ายยยย
    #20836
    0
  2. #18506 ทำไมต้องไอค่อน' (@tingerbel) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 02:49

    งอแงอ่ะน้อง พี่พีทนี่ก็น้า จะว่าพี่แกก็ไม่ได้ แต่น้องเลิกกรี้ดๆมาสักพักแล้วนะพี่ น่าน้อยใจนะเนี่ย

    #18506
    0
  3. #17470 0971364483 (@0971364483) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 08:25
    น้องถั่วน้อยของพี่พีทงอแงแย้วววว
    #17470
    0
  4. #16508 AnyaOil (@AnyaOil) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 08:00
    ง้อเลย ง้อด่วน ง้อชุดใหญ่ด้วย อินเนอร์จากรีดเอง 55555
    #16508
    0
  5. #16127 ปอปา (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 06:05

    สวัสดีปีใหม่ไทยค่ะ

    #16127
    0
  6. #16117 Ciztems (@zoezad) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 01:22
    เอ็นดูน้องดาอ่ะ

    คู่นี้ง้อกันน่ารักเกินไปแล้ว
    #16117
    0
  7. #16070 0030124425 (@0030124425) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 18:13
    แพ้ทางคุณพีชชชชชชช
    #16070
    0
  8. #15970 Thira88k (@Thira88k) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 09:08
    แพ้ทางจริงๆ5555เสร็จแน่คุณพีท5555
    #15970
    0
  9. #15969 nong-po (@nong-po) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 03:01

    มาอีกเมื่อไรคะไรท์><

    #15969
    0
  10. #15968 nong-po (@nong-po) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 03:00

    นึกไม่ออกเลย น้องดาจะให้ทำอะไร555https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-06.png

    #15968
    0
  11. #15967 Miw Kwanchanok (@miw5944) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 00:29
    หื่อร้องไห้ตอบน้องเลยเเบบเข้าใจฟิลน้องมากๆๆๆ
    #15967
    0
  12. #15966 AoaE (@aekaxiah) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 23:27
    พลาดนะคุณพีทททท .. ที่บอกว่ายอมทั้งหมดเนี่ยนน 5555
    #15966
    0
  13. #15964 sajung (: * (@mygirl029) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 15:39
    ขออะไรดีน้าาาา น้องดาาา
    #15964
    0
  14. #15963 moonnietare (@moonnietare) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 15:14
    เอ๋ ขออะไรน๊า เอ๊
    #15963
    0
  15. #15961 malihom_1607 (@malihom_1607) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 14:04
    ขออะไรก็ได้เหรอคุณพีท งั้นช่วยคิดแผนเอาคืนแก๊งนังงูพิษหน่อยจะเป็นพระคุณค่า
    #15961
    0
  16. #15960 panlinin (@panlinin) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 13:57
    อ๊ายยยย ยอมคุณพีททุกอย่างเลยเหมือนกัน ใช่มะ น้องดา
    #15960
    0
  17. #15959 Nouliming (@Nouliming) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 13:17
    สวัสดีปีใหม่นะคะทุกคนไรท์ด้วยนะคะ
    ขอให้มีความสุข
    ขอให้อย่าเจ็บอย่าจน
    ขอให้ทุกคนรัก
    ขอให้สิ่งที่หวังเป็นดั่งใจคิดทุกอย่าง
    สุดท้าย ขอ
    ให้มีแต่รอยยิ้มเพราะรอยยิ้มคือความสุขของคนที่เรารักและคนที่รักเรา
    #15959
    0
  18. #15958 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 11:49

    คุนพีทระวังตัวไว้หน่อยก้อดีนะ 555
    #15958
    0
  19. #15957 Maithip Meeklai (@maithip) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 11:15
    แง้งงงงง ทุกอย่างเลยยยยยย
    #15957
    0
  20. #15956 BOMBAM1993 (@BOMBAM1993) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 11:00
    คุณพีทททททท งื้อออ
    อยากสิงร่างน้องดา
    #15956
    0
  21. #15955 kung3488 (@kung3488) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 09:59
    มาอัพเร็วๆๆเลยคะรออยุ
    #15955
    0
  22. #15954 mielovekie (@mielovekie) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 06:58
    พี่พีทง้ออย่างงี้ละลายพอดี ><
    #15954
    0
  23. #15953 250nuch (@250nuch) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 06:57
    รักนะคะ
    #15953
    0
  24. #15952 IamaI1114 (@IamaI1114) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 01:25
    ทำไมรู้สึกรักไรท์ขึ้นทุกวัน ทุกวันก็ไม่รู้ ชอบทอล์คของไรท์มากเลยค่าาา <3
    #15952
    0
  25. #15950 jumpoh (@su_jumpoh) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 00:27

    ฟินนนนนนนนมากคะ
    #15950
    0
  26. #15893 Asmarah (@Asmarah) (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 07:24

    อบอุ่นมากค่ะ ตามอ่านงานไรท์ทุกเรื่อง ชอบทุกเรื่อง แต่เรื่องนี้มีความคล้ายคู่ของตัวเองตรงที่เราเคยเป็นคนเอาแต่ใจ งอแง งี่เง่ามาก จนน้องชายตัวเองยังเคยพูดใส่หน้าเลยว่า หน้าอย่างงี้ไม่มีใครเอา ไม่มีใครทนนิสัยร้ายกาจแบบนี้ได้หรอก แต่มาเจอผช.คนหนึ่งซึ่งตอนแรกเจอกันทางโปรแกรมแชทหนึ่ง เราคุยปรึกษาเขาทุกเรื่องเลย ทั้งเรื่องเรียน เรื่องงาน เรื่องการสร้างความสัมพันธ์กับคนรอบข้าง ทุกคืนติดเขามากต้องเข้ามาเล่าทุกเรื่องที่พบเจอแต่ละวัน เขาให้กำลังใจเราทุกอย่าง และให้คำแนะนำดีมาก จุุดเปลี่ยนมาช่วงเราเรียนจบ เริ่มทำงาน เริ่มมีคนมาจีบ เราก็ยังคงเล่าให้เขาฟังทุกอย่าง (ขอคำแนะนำเรื่องวิธีการวางตัวกับผช.อีก 555 ) เขาก็แนะนำดีแต่มักจะวิเคราะห์ให้เห็นพฤติกรรมแย่ๆของผช.ที่เข้ามาจีบเราแต่ละคนให้ฟังจนเราขยาด เลยไม่กล้าพัฒนาความสัมพันธ์กับใคร แต่สุดท้ายมีคนหนึ่งโปรไฟล์ดี เป็นนร.นอก ทำธุรกิจส่วนตัว คนนี้คุยไม่นานก็จะให้พ่อแม่มาสู่ขอเลย เราก็เล่าให้พี่(ผช.ในเงา)คนนั้นฟังอีก คราวนี้พี่เขาเลยหายไปเป็นเดือนเลย ตัดการติดต่อกับเราทุกทางตอนนั้นเสียใจมาก แต่ก็ตัดใจเพราะคิดว่าเป็นแค่คนคุยในโลกออนไลน์ ตัดสินใจตอบตกลงให้พี่นร.นอกมาสู่ขอได้ ซึ่งนัดวันสู่ขอช่วงเดือนต.ค. แต่สุดท้ายพี่เขาก็ติดต่อกลับมา แล้วขอนัดเจอ ขอคบและขอให้ยกเลิกนัดหมายสู่ขอจากพี่อีกคนเสีย นึกถึงช่วงเวลาที่คุยกันมากว่า 5 ปีเราเลยยอมคบ ซึ่งคราวนี้พี่เขาเลยให้ผู้ใหญ่มาสู่ขอเราและแต่งงานกันในเวลาที่เร็วมาก แต่หลังแต่งเขาทรีทเราโหดมาก เพราะนิสัยเอาแต่ใจ เหวี่ยงวีนของเราก็ยังอยู่ในชีวิตจริง พี่เขาดัด ทั้งขู่ทั้งปลอบ ทั้งท้าทายให้เราพัฒนาตัวเอง ท้าให้สอบต่อโท ม.ดังให้ได้ ท้าให้สอบเป็นผู้บริหารองค์กรให้ได้ (เราเลยเป็นผู้บริหารองค์กรหนึ่งตั้งแต่อายุ30 กว่าๆเท่านั้น) ท้าให้ดูแลตัวเองให้สวยเสมอ(อันหลังนี่ชอบ555) ในระหว่างนั้นก็ช่วยดูแลลูกทุกอย่าง(พี่เขาทำธุรกิจส่วนตัวเลยเลี้ยงลูกเองทุกคน) ปัจจุบันเราใจเย็นลงมากเพราะต้องควบคุมอารมณ์เวลาบริหารงาน พี่เขาบอกเทรนมาเกือบ 20 ปีรู้สึกคุ้มมากตอนนี้เหมือนได้เมียใหม่..555. เล่ายาวมากเพราะไรท์ทำให้เรานึกถึงความสุขตลอด 20 กว่าปีที่ผ่านมา ขอบคุณที่เขียนเรื่องดีๆมาให้อ่านค่ะ

    #15893
    10
    • #15893-8 Asmarah (@Asmarah) (จากตอนที่ 108)
      12 เมษายน 2562 / 11:03
      เขามีอยู่จริงค่ะ แต่แบบโหดมากช่วงแรกที่แต่งกัน ทะเลาะกันบ่อยมาก ท้ออยากเลิกหลายครั้ง แต่พี่เขาจะคอยสังเกตุพอเราเริ่มไม่ไหว ก็จะปลอบจนยอมดีกันอีก เขาเคยพูดเสมอว่า วันข้างหน้าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าลืมว่าเราเคยรักกันแค่ไหน เคยอยากอยู่ด้วยกันขนาดไหนในวันที่ไม่พบหน้ากัน (อันนี้เวลาปลอบ) ส่วนโมเม้นโหดก็เช่น ตอนที่เราไปสอบชิงทุนไปต่างประเทศ แล้วทำข้อสอบพลาดไปแค่สองข้อ เลยไม่ได้ไปต่อรอบสัมภาษณ์ กลับมาหน้าจ๋อย บอกพี่เขาว่า อ่านโจทย์พลาดไปจริงๆเขาให้เลือกข้อใดที่ไม่ถูก แต่ความมั่นใจว่าตัวเองอ่านหนังสือมาเยอะไม่ทันทวนโจทย์ที่เป็นนิเสธก็กาเลือกข้อที่เป็นคำตอบที่ถูกเลย มันเลยพลาด พี่เขาสวนกลับทันที ไม่มีข้อแก้ตัวสำหรับขุนพลที่รบแพ้ แบบจุกเลยค่ะ คนเฟลกลับมาแทนที่จะปลอบ..แต่ก็จำฝังใจ หลังจากนั้นทุกสนามสอบจะรอบคอบมาก ไม่มีคำว่าพลาดอีก
      #15893-8
    • #15893-9 yuisorracha (@yuisorracha) (จากตอนที่ 108)
      13 เมษายน 2562 / 21:58
      เป็นเรื่องรักที่น่าประทับใจมากอีกเนื่องนึง ยินดีด้วยนะคะ
      #15893-9