[ FiC KiD x CoNaN ] The Truth Of Hidden. ความลับของแสงสว่าง

ตอนที่ 7 : ☼ The Truth Of Hidden ♦ บทที่ 7 อีกครั้งกับ Black Diamond 2 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,791
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 165 ครั้ง
    11 เม.ย. 57

 

The Truth Of  Hidden  

บทที่  7

อีกครั้งกับ Black  Diamond 2  100% 

 

แล้วคุณจะกัดปากเมื่ออ่านตอนจบของตอน
 

กรี๊ดดดดดดดดด !



 


 

ถึงท่านที่ปรึกษาซึซึกิและแขกทุกท่าน
 

เป็นอีกครั้งที่เราจะได้พบกันอีก  เวลาที่ผมจะขโมย  Star คือ  ยามที่เข็มท้วม ณ  Lion ก้าวถอยสองก้าว  ให้  Little  lamb  ไล่ต้อน Cow ย้อนกลับ  เพื่อกระโดดอีกหนึ่งครั้ง คือจุดที่เข็มท้วมอยู่  ตามด้วยเข็มสูงเพรียว  เมื่อ  Drogon ย้ายไปอยู่จุดที่ Crab เคยตรงกันข้ามเพื่อเดินหน้าสามก้าวหา  Justice  ...ตะวันตกไปตะวันออก   และเข็มบางแบ่งครึ่งสองทิศทาง
 

คำใบ้ J : อะไรเอ่ย ? มีสัตว์อยู่  7  คนอีก 5 และเครื่องใช้อีก 1 ทว่ารวมกันเป็น 12 เราต่างรู้ดีเมื่อเกิดมา
 

จาก จอมโจรคิด

 

 

  อะไรกันเนี่ย !? ”  คุณลุงอุทานอย่างมึนงงเมื่อคุณจิโรคิจิอ่านสาส์นที่ถูกส่งมาให้พวกผมฟัง  ผมเองก็งงไม่ต่างกัน  คราวนี้ยากพอตัวเลยแฮะ

 

7+5+1 นี่ต้องเท่ากับ 13 ไม่ใช่หรือไง ? ทำไมถึงได้ 12 ล่ะ ”  คุณลุงชูนิ้วขึ้นเมื่อนับแล้วไม่ตรงกับตัวเลขในคำใบ้   

 

  สิงโต  แกะ  วัว  มังกร  ปู  ความยุติธรรม  ตะวันตกไปตะวันออก  คืออะไรน้า...  คนข้างกายผมพูดด้วยท่าทางสงสัย  ผมพูดทวนตามก่อนความคิดจะแล่นวาบอย่างรวดเร็ว

 

  รู้แล้วครับ มีสัตว์อยู่  7  คนอีก 5 และเครื่องใช้อีก 1 ทว่ารวมกันเป็น 12 เราต่างรู้ดีเมื่อเกิดมา  มันก็คือ...ราศีเกิดนั่นเองครับ !

 

ทั้งหมดหันมามองผมเป็นตาเดียว  หญิงสาวผมทองลูบคางคิดแล้วพูดเปรย ๆ

 

  จริงสินะ ถ้าชื่อกลุ่มดาวนักษัตรทั้ง 12 ล่ะก็  จะมีกลุ่มดาวแกะ  วัว  ปู   สิงโต  แมงป่อง  มังกร และปลา  คนก็จะมีกลุ่มดาวคนคู่  หญิงพรหมจารี   คนถือธนูและคนถือหม้อน้ำ  ส่วนสุดท้ายเครื่องใช้ก็คือ  กลุ่มดาวคันชั่งเท่ากับลงล็อกพอดี ”

 

  งั้นก็แสดงว่ากลุ่มดาวทั้งสิบสองแทนเลขของนาฬิกาสินะคะ  แล้วก็ขึ้นอยู่กับคำใบ้ว่าจะให้ขยับเข็มไปจุดไหนและหยุดที่ไหนเป็นเวลาอะไร ”  คุณซึซึกะพูดขึ้นอย่างเชื่องช้าเรียกรอยยิ้มจากผมและคุณจิโรคิจิ  แต่คุณลุงและคุณโอซามุก็พูดประท้วงขึ้น

 

“ เดี๋ยวสิ ถ้ากลุ่มคนมันต้องรวมได้ห้าไม่ใช่เหรอ ? แต่มีสี่กลุ่มดาวเองนะ ”

 

  โธ่...คุณพ่อก็ ”  รันครางเบา ๆ ก่อนจะอธิบาย “  ก็กลุ่มดาวคนคู่ยังไงล่ะคะ  นับเป็นสองคนหนึ่งกลุ่มดาว  ก็จะรวมคนได้ห้า ”

 

  ...อ้อเหรอ... แหะ ๆ ”

 

  ทีนี้ก็เหลือว่าจะวางกลุ่มดาวไหนแทนเลขอะไรแล้วค่อยดูคำใบ้เวลา  ต้องเริ่มจากตรงไหนนะ ”  คุณยูอิจิเท้าคางคิดส่วนผมที่อยู่นิ่ง ๆ กลับถูกหญิงสาวฝ่ายตรงข้ามทัก

 

  โคนันคุงแสดงว่ารู้อะไรเพิ่มแล้วสินะจ้ะ ” ประโยคนั้นของวิกตอเรียทำให้ทุกคนหันมามองผมและทำให้ผมชะงักเมื่อพบรอยยิ้มเหยียดท้าทายของเธอ

 

  จริงหรือโคนันคุง ”  คุณจิโรคิจิถามขึ้นอย่างกระตือรือร้น   ผมเบือนหน้าหนีเธอแล้วระบายรอยยิ้มร่าเริง

 

ถ้าท้ามาก็จัดให้...

 

  ครับ ! แต่ผมขอกระดาษกับปากกาหน่อยนะครับ ”

 

เพียงไม่นานผมก็ได้ตามคำขอ  จึงเริ่มวาดวงกลมขนาดใหญ่ในหน้ากระดาษแล้วเขียนตัวเลขเหมือนรูปหน้าปัดนาฬิกา  จากนั้นเริ่มเขียนชื่อกลุ่มดาวตั้งแต่ที่เลข 9 ว่า 'แกะ' เลข 10 'วัว'  แล้วเขียนเรียงตามเข็มต่อว่า 'คนคู่'  'ปู'  ' สิงโต'  'หญิงพรหมจารี' 'คันชั่ง' 'แมงป่อง' 'คนถือธนู' 'มังกร' 'คนถือหม้อน้ำ' และ 'ปลา'

 

“ ที่เขาใช้อักษรอัลฟาเบ็ตเพราะต้องการใบ้ถึงความสากลที่ใช้กันทั้งโลก  นั่นร่วมถึงคำว่าดาวในกระดาษ  ตามทฤษฏีดาราศาสตร์แล้วจักรราศีจะมีขนาดแบ่งมุมเท่า ๆ กัน 30 องศาโดยมีโลกเป็นศูนย์กลาง  การเรียงจักรราศีจะเริ่มตั้งแต่ทางทิศตะวันตกหรือทางซ้ายมือซึ่งเทียบเป็นเลข 9 แล้วเรียงไปทางทิศตะวันออกจึงเรียงราศีได้เป็นราศีเมษ  พฤษภ  เมถุน กรกฎ สิงห์  กันย์  ตุลย์  พิจิก  ธนู  มังกร  กุมภ์และราศีมีนที่เลข 8

 

  ทีนี้เราก็รู้แล้วว่าเหลือเพียงขยับเข็มทั้งสามให้ตรงกับคำใบ้  เริ่มจากสิงโตก้าวถอยสองก้าว  ราศีสิงห์อยู่ที่เลข 1 เมื่อถอยจะอยู่ที่เลข 11 ซึ่งตรงกับราศีเมถุน  แทนแกะไล่ต้อนวัว (เลข 10) ให้กระโดดหนึ่งครั้งเลขที่เข็มท้วมอยู่คือเลข...

 

  9 งั้นเข็มเพรียวยาวก็สื่อถึงเข็มยาวน่ะสิ ”  คุณลุงพูดก่อนจะทำสีหน้าครุ่นคิด  รันเอากำปั้นทุบมือแล้วพูด

 

  เมื่อมังกรย้ายไปอยู่จุดที่ปูเคยอยู่  มังกรเลข 6 ปูเลข 12 งั้นก็ต้องสลับสัตว์ทั้งสองกลายเป็นมังกร 12 แทน แล้วเดินก้าวหาความยุติธรรมนี่...

 

  ราศีตุลย์ยังไงล่ะหนูรันเพราะมันคือราศีคันชั่งที่วัดความยุติธรรมทั้งปวง ”  คุณจิโรคิจิพูดขึ้นยิ้มๆ คุณลุงเอามือตบโต๊ะแล้วพูดขึ้น

 

  เข็มวินาทีอยู่ที่เลข 6 สินะเพราะในกระดาษบอกว่าครึ่งหนึ่งของทั้งสองทิศ  ดังนั้นเวลาที่จอมโจรคิดจะลงมือก็คือ...

 

  3 ทุ่ม 15 นาที 30 วินาทีนั่นเอง  ดีล่ะทุกคน เราไปดูกับดักจับเจ้าคิดกันเถอะ !

 

“ เย้ !  คุณลุง  รันและผมร้องเย้เป็นการใหญ่เพื่อปลุกใจ  โดยมีสายตาคนอื่น ๆ  มองยิ้ม ๆ อย่างขบขันไม่เว้นแม้แต่หญิงสาวผมทองที่ยิ้มบาง ๆ อย่างพึงพอใจ

 

  ฉลาดสมกับที่ยัยนั่นคุยจริง ๆ  

 

  กับดักภายในโดมแก้วนี้มีหลัก ๆ อยู่ทั้งหมด 5 อย่างที่ใช้ความพยายามมาก ๆ ในการสร้าง  อย่างแรกที่บริเวณตู้กระจกที่จะโชว์แบล็กไดม่อนในเวลาสองทุ่มครึ่ง  ตู้โชว์สูงเมตรครึ่ง  กระจกจากพลาสติกที่มีองค์ประกอบคาร์บอนของเพชรทำให้มีความแข็ง  ทนทานความร้อน  การทำลาย  ทุบ  อัด  กระแทกต่าง ๆ ”

 

  กับดักแรกที่ช็อตไฟฟ้า ”  คุณจิโรคิจิชี้ไปยังส่วนต่าง  ๆ ซึ่งเป็นมุมอับของห้องพลางอธิบายว่า  เมื่อเขาเปิดสัญญาณหลังจากให้ทุกคนออกไปแล้ว  เครื่องช็อตไฟฟ้านี้จะตรวจจับสิ่งมีชีวิตที่เคลื่อนไหวและยิงกระแสไฟฟ้าไปยังสิ่งที่เคลื่อนไหวนั้น ๆ แต่แรงไฟฟ้านั้นไม่ถึงตายอาจบาดเจ็บเล็กน้อยหรือสลบไป  แต่ถ้าเป็นสิ่งไม่มีชิตก็ทำอะไรไม่ได้

 

กับดักที่สองคือพื้นที่เป็นกล่องยาวเมื่อมีคนเข้าใกล้และแตะที่ตู้กระจกจะทำให้หล่นลงไปและถูกขังไว้ใต้พื้นซึ่งมีอยู่ถึง  14  ช่อง  ขนาด 18x18  นิ้วและคุณลุงกับผมก็ได้โดนมันไปเต็ม ๆ ตั้งแต่ครั้งแรกครับ -_-

 

พลั่ก !

 

  ขอโทษครับคุณหนู  เป็นอะไรมากหรือเปล่าครับ ”  เสียงชายร่างสูงโปร่งในชุดพนักงานโรงแรมถามผมเมื่อผมที่ไม่มองทางเดินไปชนเขาจนนั่งจุมปุ๊กกับพื้น   ผมยิ้มแหย ๆ ส่ายหน้าเมื่อมีหลาย ๆ คนมองมาอย่างสนใจ

 

  ...ไม่เป็นไรครับ  ขอโทษคุณลุงด้วยนะฮะ ”

 

  ไม่เป็นไรครับคุณหนู ”  มือหนาในถุงมือตบตามตัวผมเบา ๆ ก่อนจะโค้งกายจากไป  ส่วนผมไม่ได้ติดใจอะไรเดินไปหายัยรันที่ถามคำถามเดียวกับพนักงานโรงแรมจนผมต้องบอกว่าย้ำว่าไม่เป็นไรนั่นแหละ  เธอจึงจูงมือผมไปหาคุณจิโรคิจิ

 

โธ่...ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ

 

กับดักที่สามคือควันยาสลบที่ต้องควบคุมด้วยรีโมทจากภายนอก  นอกจากนี้ยังมีอุปกรณ์ตรวจสอบสิ่งที่เคลื่อนไหวด้วยหากจอมโจรคิดจะขโมยเพชรต้องจำเข้าไปในโดมแก้วแห่งนี้  ในตอนแรกพวกผมสงสัยว่าแล้วคนอื่น ๆ ล่ะ  ทว่าคุณจิโรคิจิก็ให้คำตอบว่าพวกเขาจะเปิดแสดงแบล็กไดม่อนสองทุมครึ่งกับแขกทุกคนจนถึงเวลาสามทุ่ม  คนของคุณจิโรคิจิจะตรวจเช็คว่ามีใครยังอยู่ภายในโดมนี้บ้างแล้วจึงรีบออกไปเพื่อขังทุกสิ่งเอาไว้ในนั้น  เมื่อมีการตรวจพบผู้บุกรุกก็จะปล่อยควันยาสลบโดยอัตโนมัติ  รอจนเจือจางแล้วค่อยระบายอากาศออกใต้ช่องกับดักที่สอง  นอกจากนี้ภายในโดมยังมีกล้องวงจรปิดต่อเนื่องกันทุกซอกทุกมุมทำให้ไม่สามารถหามุมอับในโดมแก้วเพื่อหลบซ่อนได้  ถือว่าฉลาดดี

 

กับดักที่สี่  หุ่นอัศวินที่ตั้งอยู่ภายในโดมชิดกำแพงโดมจะเป็นตัวช่วย  เมื่อมีแรงกระทบกับกระจกโดมใกล้ๆ กับหุ่นอัศวินใดก็จะทำให้การขยับของอุปกรณ์เป็นไปตามแรงที่กระทบ    จุด ๆ นั้นเหมือนเป็นการส่งสัญญาณเพื่อเจ้าคิดหาทางเข้ามาได้และจะหาทางออกไปโดยการปีนกระจุก  เจ้าของกับดักว่ามาอย่างนี้ 

 

ส่วนอย่างสุดท้ายก็คือรหัสล็อกประตูโดมแก้วที่เป็นศัตรูกับขโมยทุกประเภทนั่นแหละครับ

 

แต่อาจจะเว้นไว้คนก็แล้วกัน

 

แม้ผมไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะเข้ามายังไงแต่มันก็คงไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ ที่จะเข้ามาแล้วขโมยออกไป  นอกจากนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าเจ้าหมอนั่นจะปรากฏตัวที่ไหนเพื่อปั่นหัวตำรวจอีก   ผมเดินออกมาสูตรอากาศนอกโดมแก้ว  ทางเข้าที่นี่จะมีเพียงสองทางคือลิฟต์แก้วของโรงแรมและประตูล็อกจากดาดฟ้านอกโดมแก้ว  เมื่อผมเดินออกมาข้างนอกเพื่อมองบรรยากาศกลางคืนก็ต้องเลิกคิ้วแปลกใจเมื่อเห็นเสาธงตามตึกรอบ ๆ มากมาย  อาจเอาไว้ประดับหรือเป็นสัญญาณของเฮลิคอปเตอร์เพื่อบ่งบอกว่าตึกนี้  ตึกนั้นสามารถลงจอดได้  เท่าที่เห็นเกือบ ๆ สิบกว่าเสาเลยทีเดียว

 

มือเล็กล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงก่อนจะต้องชะงักเมื่อพบของแข็งบางอย่างในกระเป๋า  ผมหยิบมันออกมาพบว่าเป็นกระดาษแผ่นหนึ่งซึ่งเขียนไว้ด้วยลายมือชุ่ย ๆ ที่ผมรู้ได้ว่าเป็นใคร  แม้จะแปลกใจที่เจ้าบ้านั่นเขียนด้วยมือแทนที่จะพิมพ์ดั่งทุก ๆ ครั้ง ( ก็นายมันพิเศษ กิ๊ว ๆ )

 

แต่ว่า...ตั้งแต่ตอนไหนกัน ?

 

 

ที่ ๆ ฉันจะอยู่คือที่ ๆ อันตรายที่สุด  นายว่าที่ไหนอันตรายบ้างพ่อยอดนักสืบ  ฉันจะยังอยู่ที่นั่นเวลานั้นเมื่อทุกคนหายไป  นายอย่าลืมมาเจอฉันล่ะ  ฉันมีของจะให้แถมไม่ได้เจอนายตั้งนาน  มันอดคิดถึงนายไม่ได้  J

 

ปล.ฉันคิดถึงนายมากนะ  :p

จอมโจร  1412

 

ผมหางคิ้วกระตุก  ขยำกระดาษแล้วโยนใส่ถังขยะใกล้ ๆ โดยไม่แม้แต่จะเหลือบมอง  ทำหน้าขนลุกเมื่อนึกถึงฝันร้ายเมื่อเช้า    อา...หวังว่ามันจะไม่ใช่ความจริงนะ -_-   เพราะถ้ามันเป็นจริงผมได้ประสาทแตกแน่

 

หลังจากนั้นแขกวีไอพีของโรงแรมก็เริ่มทยอยกันเข้ามา  ซึ่งที่นับ ๆ ดูทั้งหมดก็เกือบห้าสิบคน  คุณลุงกำลังถูกล้อมโดยกลุ่มคนที่ชื่นชมโคโกโร่นิทรา  ส่วนคุณจิโรคิจินั้นเตรียมตัวนำแบล็กไดม่อนขึ้นแสดงและเห็นว่าจะไปเช็คกล้องวงจรปิดด้วย 

 

โฮ่ง !

 

  หือ...  ผมหันไปตามเสียงเห่าที่ได้ยินก่อนจะยกยิ้มกว้าง  ย่อกายลงขยี้หัวของสุนัขพันธุ์บีเกิ้ลของอังกฤษซึ่งมันไม่ใช่ใคร  ลูแปงนั่นเอง

 

  แกก็มาด้วยเหรอเนี่ย ? ”

 

  โฮ่ง ๆ ! ผมเล่นกับมันอย่างสนุกสนานเพราะไม่มีอะไรจะทำ  จนได้เวลาเปิดตัวแบล็กไดม่อน  ไฟภายในโดมแก้วค่อย ๆ ดับลงเหลือเพียงแสงไฟจากแชงเดอเลียสลัว ๆ เรียกสายตาคนทั้งหมดให้หันมองตู้โชว์ว่างเปล่าที่บัดนี้ค่อย ๆ ปรากฏผ้ากำมะหยี่สีดำเงาที่ถูกดันโดยกลไกของตู้โชว์ขึ้นมาและกลางผ้านั้นมีเพชรสีดำแวววาวเป็นประกายวางอยู่

 

มันถูกเจียระไนจนเห็นเหลี่ยมมุมสวยงามชัดเจน  ไร้ซึ่งรอยตำหนิเรียกสายตาและน้ำเสียงชื่นชมจากทั้งหมด  ส่วนรูปเจียระไนของมันคือรูป...หัวใจเล็ก ๆ  สะท้อนแสงไฟสลัวอย่างสวยงามจริง ๆ

 

แต่เอ๊ะ...รูปร่างมันคุ้น ๆ แหะ ( ในฝัน ! )

 

ผมเกาหัวแกรก ๆ เมื่อมองรูปร่างมันก่อนจะไหวไหล่  คิดว่าคงเคยเห็นตามหนังสือแล้วเล่นกับลูแปงต่อจนเวลาผ่านไป  แขกทั้งหมดก็ถูกพาลงไปยังห้องรับรองที่ชั้นล่างเมื่อขึ้นมาดูเพรชดำอีกครั้งหลังการแข่งของคุณจิโรคิจิกับจอมโจรคิดจบลง 

 

คุณลุง  ผม  รัน  คุณโอซามุ  คุณยูอิจิ  คุณวิกตอเรียและคุณจิโรคิจิพากันลงไปยังห้องวงจรปิดของโดมแก้วที่อยู่ถัดมาเพียงชั้นเดียวเพื่อเปิดสัญญาณกับดักต่างๆ ให้พร้อม  มีกล้อง 5 ตัวที่จับตาดูตู้โชว์ที่ใส่แบล็กไดม่อนอยู่ได้แก่สี่ทิศข้างและเหนือตู้โชว์อีกหนึ่ง

 

เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ จนเหลือเพียงอีกสองนาทีก็จะหมดเวลา  พวกผมจับจ้องไปยังกล้องวงจรปิด  รอเวลาสามทุ่มสิบห้านาทีสามสิบวินาที  เพียงสิบวินาทีสุดท้าย  กลุ่มควันยาสลบก็เริ่มทำงานเมื่อรับรู้ถึงการเคลื่อนไหวของบางอย่างเรียกท่าทางสนใจจากพวกผมในทันที  ควันสีเทาหม่นฟุ้งตลบอบอวลโดยเฉพาะบริเวณตู้โชว์แบล็กไดม่อน  หลังจากระบายควันออกพวกผมก็ต้องตะลึงเมื่อพบว่าเพชรสีดำจากตู้โชว์ได้หายไป !

 

  ...หายไปแล้ว ”

 

  บ้าน่า  สัญญาณตรวจจับผู้บุกรุกยังไม่เห็นดังเลย ”  พวกผมมองจากมุมข้างหรือมุมบนก็เห็นเพียงผ้ากำมะหยี่สีดำที่ไร้ซึ่งประกายแวววาวของเพชรดำ  คุณจิโรคิจิสั่งการอย่างรวดเร็วให้คนของเขาแยกย้ายกันไปในทันทีส่วนพวกผมก็ขึ้นไปที่โดมแก้วอีกครั้งเพื่อดูให้เห็นกับตา  ผมเหลียวมองมันอีกครั้งแล้วออกจากห้องเพื่อตามคนอื่น ๆ ไป

 

ที่โดมแก้ว   

 

  มันหายไปจริง ๆ ด้วย ” วิกตอเรียอุทาน  คุณลุงเดินวนรอบตู้โชว์ก่อนจะลูบคางอย่างใช้ความคิด

 

  ไม่มีร่องรอยบุกรุก  แล้วเพชรนั่นหายไปได้ยังไงล่ะนี่ ”

 

  เจ็บใจนัก ”  คุณจิโรคิจิเอากำปั้นทุบมือพลางกัดฟันกรอด  สีหน้าแสดงความเจ็บใจที่เสียทีให้กับจอมโจรคิดจนได้  แต่ทันใดนั้น

 

  ท่านครับ ! เจอจอมโจรคิดแล้วครับ !

 

  ว่าไงนะ !  ทั้งหมดต่างกรูออกไปอย่างรวดเร็ว  ผมเหลียวมองดูตู้โชว์อีกครั้งแล้วหันกายจากไปพร้อมก้มลงเก็บบางอย่างที่อยู่ที่พื้น  สัมผัสที่เปียกชื้นเรียกสมองให้เริ่มครุ่นคิดบางอย่างอีกครั้ง  รอยยิ้มนิด ๆ ปรากฏที่มุมปากเมื่อมองของเล่นในมือ 

 

  นายนี่ก็สรรหาจริงนะ ”

 

นอกโดมแก้ว  บุรุษในชุดสีขาวสะอาดพร้อมหมวกนักมายากลสีเดียวกันกำลังยืนอยู่ห่างจากพวกเขาไม่กี่ช่วงตึกบน...ยอดเสาธงด้วยท่าทางสบาย ๆ และแสดงอาการเยาะเย้ยคุณจิโรคิจิเมื่อชูเพชรดำที่ส่องประกายแวววาวในมือ

 

ผมยกมือกดเลนส์แว่นตาที่ด้านข้างเพื่อซูมดูเพชรดำในมือชายหนุ่มชุดขาวที่ยืนหยัดอยู่โดยไม่มีอาการเซ  ก่อนจะทำหน้าเซ็งแป่วเมื่อเห็นมันชัด ๆ รู้ได้ในทันทีว่าเจ้าตัวแสบเอามันมาจากไหนเพื่อหลอกคุณจิโรคิจิและคนอื่น ๆ

 

“ มาแล้วหรือครับท่านที่ปรึกษา  ผมกำลังเบื่ออยู่พอดี  กับดักของคุณมันง่ายมาก  J รอยยิ้มเหยียดที่มุมปากยิ่งทำให้คุณจิโรคิจิคลั่ง  มือหนายกชี้บุรุษผู้อยู่ใต้ท้องฟ้าสีรัตติกาล

 

  แกต้องโดนฉันจับแน่เจ้าคิด !

 

  ฮะ ๆๆ ถ้าคิดว่าทำได้ก็มาสิครับ ผมรออยู่ ”  ร่างสูงพูดยั่วยุ

 

  หน็อย  เจ้าคิด ! รอก่อนเถอะ ลูแปง !

 

  โฮ่ง !  ทุกคนตามคุณจิโรคิจิไปเพื่อชิงเพชรดำจากจอมโจรคิดที่ยืนอยู่เฉย ๆ ก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็ว  หากเป็นคนอื่นคงสงสัยว่าเขาอยู่ที่ไหนแต่ผมรู้ดีจากคำใบ้ที่เขาเขียนส่งมาให้  ขาเล็กก้าวอย่างเอื่อยเฉื่อยเข้าไปในโดมแก้วอีกครั้งและพบว่าชายหนุ่มเมื่อครู่กำลังเปิดกระจกตู้โชว์เพื่อหยิบอะไรบางอย่างที่ว่างเปล่า ณ เบาะผ้ากำมะหยี่สีดำ  มือที่สวมถุงมือขาวกลับปรากฏสิ่งของบางอย่างที่ส่องประกายแวววาวในอุ้งมือ  หยดน้ำยิ่งขับประกายความงามของมันออกมาส่วนผมเพียงมองเฉย ๆ

 

  มันสวย...หายากและราคาแพงนะ  แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการ ”  จอมโจรคิดชูมันขึ้นดูแล้วถอดถอนหายใจอย่างชื่นชม  เพชรดำไม่ใช่สิ่งที่จะหากันได้ง่าย ๆ บนโลก  ยิ่งเพชรที่มีขนาดใหญ่และแทบไร้รอยตำหนิแบบนี้ยิ่งหายาก  และมันสมควรอยู่กับเจ้าของของมัน

 

  แล้วอะไรคือสิ่งที่นายต้องการล่ะ ”  ผมเอ่ยปกถามอย่างกังขา  หลากหลายครั้งที่เขาสามารถขโมยสิ่งของต่าง ๆ ได้อย่างง่ายดายทว่าก็ส่งคืนพร้อมบอกว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เขาตามหา  แล้วสิ่งที่นายตามหาล่ะคืออะไร ?

 

 มันคือกลุ่มอีกาสีดำที่หลบซ่อนในเงา ”  เขาตอบสั้น ๆ ทว่าทำให้ดวงตาสีน้ำเงินครามของผมเบิกกว้าง  กลุ่มอีกาสีดำ ! เพียงคำนี้ก็ทำให้ผมนึกถึงพวกนั้นในทันที  กลุ่มคนที่ชอบสวมชุดสีดำ...และหลบซ่อนตัวเพื่อทำอะไรบางอย่าง  ทั้งยังเป็นสาเหตุให้ผมต้องมาอยู่ในร่างเด็กตัวกระเปี๊ยก

 

องค์กรชุดดำ !

 

เป็นไปไม่ได้  หรือว่าเจ้าหมอนี่จะรู้จักกับพวกนั้น !?

 

แววตาผมเผยความเคร่งเครียดในทันทีจนไคโตะในคราบของจอมโจรคิดต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นเด็กชายสวมแว่นกัดริมฝีปาก  ดวงตาหลังเลนส์ที่หลุบต่ำทำให้เขาจับความรู้สึกของอีกฝ่ายไม่ได้  แต่ยังไม่ทันอ้าปากถาม  ผมก็เป็นฝ่ายเอ่ยปากถามอีกฝ่ายอย่างหยั่งเชิงก่อน

 

  นายตามหามันเพื่ออะไรล่ะ ? ”

 

  ฉันบอกไม่ได้ ”  ไคโตะสวนตอบทันควันโดยลืมนึกถึงความสำคัญบางอย่าง  ...เด็กชายถามว่าตามหาเพื่ออะไร  แต่ไม่ได้ถามว่ามันคืออะไร...

 

  นั่นสินะ  งั้นมาคุยเรื่องที่ว่านายขโมยเพชรดำออกไปได้ยังไงดีกว่า ”  เท่าที่ผมคาดเดาความรู้สึกเขา  คงไม่ได้เป็นฝ่ายเดียวกับพวกชายชุดดำแน่แต่อะไรก็ไม่แน่นอน  ผมจึงพูดเปลี่ยนเรื่อง

 

“ ทริคง่าย ๆ แต่ตาลุงนั่นก็หลงกลทุกที  ไหนนายลองเดาสิ ”  รอยยิ้มอ่านยากปรากฏที่ริมฝีปากอีกฝ่ายเป็นเชิงท้าทาย  ผมจึงกระตุกยิ้มตอบ  มือเรียวดันสันแว่นกลับให้เข้าที่ขณะกล่าวด้วยน้ำเสียงเอื่อย ๆ แต่แววตาคมกริบ

 

  น้ำ...นายใช้น้ำเป็นตัวช่วย  อาจติดตั้งอุปกรณ์บางอย่างในตู้กระจกนั้น  พอเกือบถึงเวลาที่แจ้งไว้ก็ปล่อยนี่...  หนูตัวน้อย ๆ ซึ่งเป็นของเล่นที่ถูกปรับแต่งให้เคลื่อนไหวได้อยู่ในมือเด็กชายที่โยนมันส่งกลับให้ชายหนุ่ม “  ฉันคิดว่านายคงเอามันไปซ่อนไว้ตรงไหนสักแห่งในโดมนี้  พอพวกเราออกไปจนหมดก็บังคับให้มันเคลื่อนไหวเพื่อทำให้ควันยาสลบที่จะทำงานโดยอัตโนมัติปล่อยควันออกมา  ช่วงเวลานั้นนายก็ปล่อยน้ำเข้าไปในกล่องแก้ว  หนึ่งในกลที่จะทำให้เพชรดำหายไป ”

 

เพชรดำ หรือ เพชรทั่วไปมีค่าความหักเหแสง ( Refrective Index: RI ) ที่สูงมากทำให้ไม่สามารถมองผ่านแล้วอ่านตัวอักษรที่วางทายได้  นอกจากนี้ยังมีความถ่วงจำเพาะที่หนักทำให้ไม่ลอยน้ำยกเว้นเพชรบางประเภทที่อาจลอยน้ำได้  สิ่งที่หัวขโมยหนุ่มทำคือปล่อยน้ำเข้าไปในกล่องแก้วที่วางผ้ากำมะหยี่และเพชรเอาไว้  และเพราะแสงที่มีน้อย  พวกผมมองผ่านกล้องวงจรจึงไม่เห็นช่วงเวลาที่เพชรค่อย ๆ จม  นอกจากนี้ผ้ากำมะหยี่จะอุ้มน้ำเมื่อโดนน้ำจะเริ่มพองขนาดกว่าเดิมจนบีบปิดภาพด้านข้างของแบล็กไดม่อนไว้  นอกจากนี้เมื่อไร้แสง  ประกายความวาวของเพชรดำก็จะไม่ปรากฏ ยิ่งอยู่ใต้น้ำแล้วด้วยทำให้เมื่อพวกผมดูผ่านกล้องวงจรปิดจะไม่เห็นความแวววาวของเพชรทำให้คิดว่าเพชรดำนั้นหายไป ส่วนเพชรดำในมือของเขาตอนแรกเป็นของปลอมที่เขาขโมยมันมาจากปราสาทของคุณจิโรคิจิในครั้งนั้น   แต่ที่ไม่เข้าใจคือพอขึ้นมาพอมองจริง ๆ มันหายไปได้ยังไง

 

  นายคงสงสัยใช่ไหมล่ะว่าทำไมขึ้นมาดูอีกทีจึงไม่พบ ” ชายหนุ่มพูดขึ้นเมื่อเห็นแววตาครุ่นคิดของเด็กชาย  มือหนากดรีโมทเล็ก ๆ ก่อนผ้ากำมะหยี่ในกล่องแก้วจะหมุนลงแล้วดันอีกด้านขึ้นซึ่งเป็นผ้ากำมะหยี่สีดำเช่นเดียวกันทว่าดูเปียกปอนกว่า  เท่านั้นผมก็ร้องอ้อในทันที

 

 นายคิดว่าใครเป็นคนทำตู้นี้ขึ้นมาแล้วหาผ้ากำมะหยี่ที่พองตัวเมื่อโดนน้ำมาล่ะ ”

 

  ฮะๆๆ นั่นสินะ  ใครกัน ”  ผมยิ้มบ้างก่อนจะร้องอุทานเมื่อเพชรดำถูกโยนส่งให้ผมรับ  คราวนี้ผมหนาวเยือกบ้างเมื่อพบว่าความฝันกับความจริงคล้ายกันมาก  แต่ก็ต้องถอนหายใจอย่างโล่งอกเพราะอีกฝ่ายไม่ได้พุ่งเข้ามาทำอะไรบ้า ๆ กับผมแบบในฝัน  ไคโตะยกยิ้มก่อนจะพูดขึ้น

 

  คำใบ้เรื่องเวลาในจดหมายนายก็คิดออกคนแรกสินะ  แถมนายยังหาฉันเจอด้วย  ฉันเองก็มีรางวัลจะให้เหมือนกัน ”

 

ผมเอียงคอมอง  ของขวัญงั้นเหรอ ?

 

  เดี๋ยววันพรุ่งนี้เช้านายจะได้รู้  เปิดที่ตู้รับจดหมายดูเอาเองล่ะกัน  ทีนี้นายพูดมาว่านายอยากได้อะไร ”

 

อยากได้อะไรงั้นเหรอ ?  ผมทำสีหน้าครุ่นคิดอีกครั้งแล้วถามด้วยน้ำเสียงหยั่งเชิง

 

  ถ้าฉันอยากรู้จักตัวตนจริง ๆ ของนายล่ะ ”

 

  ว่าแล้ว ”  ร่างสูงยิ้มแล้วพยักหน้า “  ได้สิ  แต่คงต้องรอนัดของเราล่ะนะ ”

 

  ได้จริง ๆ น่ะเหรอ ? นายไม่กลัวฉันพาตำรวจไปจับนายหรือไง ”

 

  ไม่ ”  เขาตอบชัดถ้อยชัดคำ  แล้วพูดขยายความ “ คนอย่างนายชอบที่จะจับให้ได้อย่างคาหนังคาเขามากกว่า  ถึงนายรู้ตัวจริงฉันก็แค่เงียบไว้แล้วคิดหาทางที่จะจับฉันจะ ๆ เท่านั้นเอง  ฉันรู้นิสัยนายดี  J 

 

  อย่ามาทำเป็นรู้จักนิสัยฉันดีเลย ”  ผมพูดสั้น ๆ ...เขายังไม่รู้จักผม  ยังรู้จักตัวผมไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ  ไม่รู้ตัวตนของผม  ไม่รู้ว่าผมเป็นใคร  กำลังพยายามทำอะไรและเพื่ออะไร  และผมก็ไม่คิดจะให้เขารู้เพราะ...เมื่อเขารู้  อันตรายก็จะรออยู่รอบด้าน  ผมไม่คิดจะให้เขามามีส่วนร่วม

 

  ก็นะ ” จอมโจรคิดไหวไหล่  แล้วยกอะไรบางอย่างที่อยู่มุมห้องมาให้  ส่วนผมที่เห็นมันก็ต้องงง

 

  อะไรเนี่ย...

 

  ดอกทานตะวันไง ”  ร่างสูงขมวดคิ้วเมื่อเห็นสายตาของเด็กชายแล้วส่งมันให้กับผม  ผมเซเล็กน้อยเพราะความใหญ่ของกระถาง  ครับ...มันคือกระถางดอกทานตะวันดอกใหญ่ซึ่งยังบานอยู่   แต่ที่ผมไม่เข้าใจคืออีกฝ่ายให้ผมทำไม ?

 

  อะ ๆ ไม่ต้องถาม  ถือว่าตอบแทนดอกกุหลาบสีน้ำเงินนั่นแล้วกัน ”  ผมก็เลยหุบปากฉับ  ย่อกายจับส่วนต่าง ๆ ของดอกทานตะวัน  เป็นต้นที่แข็งแรงและสวยมากเลยทีเดียวครับ  ท่าทางจะทนต่อการเลี้ยงดูซะด้วย

 

  ชอบหรือเปล่า ? ^^  ไคโตะมองแววตาของเด็กชายที่แม้ไม่ตอบแต่ก็บ่งบอกความชอบใจและตื่นเต้นเป็นอย่างดี  ยิ่งรอยยิ้มจาง ๆ ที่มุมปากนั้นยิ่งทำให้เขาขยับยกยิ้มขึ้นกว้างตาม  ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องลำบากแบกมันมาด้วยเพียงเพื่อดูรอยยิ้มของเจ้าเด็กแว่นตอนได้รับ

 

เขานี่ท่าจะบ้าแล้วแฮะ...

 

  โอ๊ะ...ฉันคงต้องไปแล้วล่ะนะ ”  ผมตอบโดยไม่มองเขา

 

  จะไปก็ไปเถอะ ”  เพราะตอนนี้ความสนใจของผมถูกดึงไว้ที่ดอกทานตะวันดอกใหญ่ดอกนี้แค่นั้น  ผู้นำมันมาให้ทำหน้าย่นเล็กน้อยเมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่สนใจ  จึงฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์  แกล้งก้มลงหอมแก้มเด็กชายดังฟอดแล้วปล่อยระเบิดควันลงพื้นทันทีพร้อม ๆ กับที่พวกคุณลุงกลับเข้ามาอีกครั้ง

 

  หน็อย...หนีไปจนได้ ”  คุณจิโรคิจิทำสีหน้าปั้นยาก  หลังตามไปที่ตึกที่คู่อริเคยอยู่ก็พบว่าอีกฝ่ายไม่อยู่เสียแล้ว  ส่วนผมที่นิ่งค้างรีบเอามือถู ๆ  ที่แก้มแล้วเดินนำเพชรดำไปส่งถึงมือผู้เป็นเจ้าของ ในใจก็สบถว่าไอ้ตัวแสบนั่นไปถึงรุ่นทวด

 

  ทำอะไรบ้า ๆ ”  ผมถูแก้มที่เริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อเพราะเขินหัวขโมยหนุ่มที่หายไป   แล้วสะบัดหัวไล่ความรู้สึกของริมฝีปากที่ตราตรึง  ยกมือกุมหัวใจที่เต้นตึกตักไม่เลิกอย่างคนพยายามสงบใจ

 

   โอ้...เก่งมาก ๆ โคนันคุง ”  มือที่ยกลูบศีรษะของผมโดยคุณยูอิจิทำให้ผมเงยหน้ายิ้มให้

 

หลังจากนั้นแขกเรื่อก็ขึ้นมาอีกครั้ง  คุณจิโรคิจิได้ปีนขึ้นไปบนแชงเดอเลียแล้ววางแบล็กไดม่อนเอาไว้ที่กึงกลางของดวงไฟ  จากนั้นจึงดับไฟลง  แล้วพวกผมก็ต้องมองอย่างตะลึงเมื่อแสงจันทร์สาดส่องเข้ามากระทบกับเพชรที่ได้รับฉายาว่าหินจากฟากฟ้าที่บัดนี้กระจายเป็นรังสีสีรุ้งสวยงาม  คุณจิโรคิจิอธิบายอย่างภูมิใจ

 

  แชงเดอเลียอันนี้ไม่ใช้แชงเดอเลียธรรมดาเพราะผมได้สั่งทำด้วยเลนส์ขยายเพื่อแสดงความสวยงามของแบล็กไดม่อนโดยเฉพาะเพื่อให้แขกทุก ๆ ท่านได้เห็นมัน ”  แสงสีรุ้งขยับวนไปมาพร้อมประกายระยิบระยับที่ราวกับมันมีชีวิตเรียกเสียงฮือฮาจากหลาย ๆ คน  หลังชมจบหลาย ๆ  คนยกตบมือให้กับผู้เป็นเจ้าของที่ลงทุนเพื่อให้แขกได้เห็นความงามของมัน  สมชื่อ Black  Diamond  อย่างแท้จริง

 

  กระถางดอกทานตะวันนั่นเอามาจากไหนหรือจ้ะโคนันคุง ” รันเอ่ยถามเด็กชายตัวน้อยที่มาอาศัยอยู่ในบ้านเธอด้วยแววตาสงสัยเมื่อเห็นเด็กชายโอบอุ้มกระถางดอกทานตะวันออกมาด้วย 

 

ผมกระตุกยิ้มที่มุมปากขณะตอบสั้น ๆ

 

  เพื่อน...เพื่อนให้ผมมาครับ ”

 

  งั้นหรือจ้ะ  งั้นต้องดูแลมันให้ดี ๆ นะ  มันสวยมากเลย ”  หญิงสาวเอ่ยกับเด็กชายสวมแว่นซึ่งนั่งข้าง ๆ คุณลุงที่กำลังขับรถอยู่ทำเสียงเฮอะในลำคอ

 

  อย่าให้มันเกะกะฉันล่ะกัน  ดูแลให้มันดี ๆ ด้วย ”

 

  คร้าบผม ”  ผมรับคำเสียงใสแล้วชะงักกึก  กระพริบตาปริบ ๆ เมื่อทวนความหมายของดอกทานตะวันในความทรงจำ

 

  ตายแล้วโคนันคุง  หน้าแดงอีกแล้วเป็นหวัดหรือเปล่า ?! คุณพ่อพาแวะคลีนิกที ”

 

  จะบ้าเรอะ ! ซื้อยาลดไข้ก็พอ  ฉันมีนัดไปก๊งเหล้ากันแล้วนะ !

 

  คุณพ่อ ! โคนันคุง  โคนันคุง !

 

  ง่า...ผม...ไม่เป็นไร ค...ครับ  -///-

 

 

 

  หึๆๆ นายต้องรู้ความหมายมันแน่  เจ้าเด็กแว่นนั่นจะทำหน้าตายังไงนะ ”  จะยิ้ม  จะทำหน้าบึ้ง  สบถด่าเขาหรือจะทำหน้าแดงเขิน ๆ กันอยู่แน่  ไคโตะที่ทรุดตัวนั่งโซฟาเอนกายลงนอนพลางเหม่อมองเพดานห้อง  ร่างสูงหัวเราะหึ ๆ ในลำคอเมื่อถึงหน้าตาและอากัปกิริยาของเจ้าเด็กแว่นตามที่คาดเดาไป

 

นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มปรายตามองดอกกุหลาบสีเดียวกับดวงตาของเขาในตู้กระจกทำความเย็น  แล้วยกมือลูบริมฝีปากของตัวเองเมื่อความรู้สึกที่ประทับแก้มนิ่ม ๆ ของเจ้าเด็กนั่นผุดขึ้นมาอีกครั้ง

 

  จะว่าไป  แก้มเด็กนั่นก็นิ่มดีแฮะ  แถมหอมอีกต่างหาก ” 

 

ไคโตะพูดขำ ๆ  ค่อย ๆ ปิดเปลือกตาลง  หวนนึกถึงความหมายของดอกไม้สีเหลืองที่มอบให้เป็นรางวัลและของขวัญของเด็กชาย

 

 

ความหมายของดอกทานตะวันคือ... 

 

...เฝ้ามองเพียงเธอ...  

 

เพียงเธอคนเดียวเท่านั้น...

 

 

.

.

.

 

แล้วเจอกัน...เร็ว ๆ นี้  J

 

รัร็ม่ถึน่  ท์หัรักั หึ

 

 

 

กรี๊ดดดดดดดด  แบบน่ากรี๊ดมากอ่ะ  พอไปเจอความหมายของดอกทานตะวันตอนเปิดอ่านเล่น ๆ ก็แบบ...ช็อตนี้มันโผล่ขึ้นมาเลย ^///^  ฟินไปอีกแบบค่ะ  ไรท์อัพวอดก้าแล้วด้วยเน้อ  โคนันด้วย  จะตามไปติด ๆ ไม่เกินสิบนาทีเลยค่า  สงกรานต์ไรท์ไปเล่นที่อยุธยาโน้นแน่ะ 

 

สุสัต์วัต์ล่น้ค้~~~

 

อย่าลืมคอมเม้นล่า ~~~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 165 ครั้ง

2,836 ความคิดเห็น

  1. #2785 pimfoxzysung (@pimfoxzysung) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 16:22
    ใช่ กัด กัดจริงๆด้วย!!
    #2785
    0
  2. #2624 quint (@Prince--Princess) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 18:59
    เขินหนักมาก หือออ
    #2624
    0
  3. #2567 MaybeTaweesook (@MaybeTaweesook) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 11:53
    กริ้ดดดดดดดด กุเขิลลลลลล
    #2567
    0
  4. #2566 MaybeTaweesook (@MaybeTaweesook) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 11:53
    กริ้ดดดดดดดด กุเขิลลลลลลบ
    #2566
    0
  5. #2545 Wanderer writer (@bklyui02) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 19:44
    โอ้ย! เรื่องนี้โคนันว่าเก่งเเล้ว ไรท์ยิ่งเก่งกว่าที่เเต่งออกมาได้ คิด~ เดี๋ยวนายก็โดนข้อหาพากผู้เยาว์หลอก(?)
    #2545
    0
  6. #2486 อาซาริ มิกะ (@mainajaah) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 21:23
    ไคโตะระวังคุกนะค่ะคุกคุกถึงสมองเป็นผู้ใหญ่แต่ตัวยังเป็นเด็น่า~ฉะนั้นระวังคุกสะละคุกคุกคุก
    #2486
    0
  7. #2260 หมูจีน้อย (@sopinpilast) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 03:34
    ค่าาาา ฟินๆกันไปกับความหมาย
    มีหอมกงหอมแก้มกันแล้วอ่ะ คนเรา
    5555555
    #2260
    0
  8. #2074 Nutsu_Nutsu (@Nutsu_Nutsu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 06:32
    ฟินความหมายดอกทานตะวันมาก
    #2074
    0
  9. #1958 kiru_may (@nanaho_may) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:36
    Darling your english have a lot of mistake, please fix it and if you aren't sure about grammar. I suggest to write in Thai about in () but i don't think that google translate is work in this case. However I appreciate that you brave to use English even it's wrong.
    Your fiction is good but have too much detail in my opinion. It might make story go too slow sometime.
    But keep write, and you will great soon.
    Good luck ka.
    #1958
    0
  10. #1857 Puntira Kusolruangchai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 11:19
    โอ้ย เขินแทนเลย ฟินมากกกกกกกกก
    #1857
    0
  11. #1823 Den_Fairy (@fern266) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 20:41
    เขินมากคะ อ๊ายยยย
    #1823
    0
  12. #1771 nichaluk (@nichaluk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 16:57
    อ้ากกกกกกกก เขรินนนนนนโว้ยยยยยยยย
    #1771
    0
  13. วันที่ 27 กันยายน 2559 / 15:35
    อ๊ากกกกกกก ฟหกดสวง กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด ///^///
    #1762
    0
  14. #1571 plavarin2547 (@plavarin2547) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 12:37
    กรี้ดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!! ฟินมากกกกกก (ภาพไคโตะกับชินอิจิแต่งงานกันโดยมีช่อดอกไม้เป็นทานตะวันเข้ามาในหัว...\>?</กรี้ดดดดดดดดดดดด!!!)
    #1571
    0
  15. #1456 nan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 21:16
    อ้าาากกกกกกขูดโต๊ะจิกหมอนนนนนนนน
    #1456
    0
  16. #1455 nan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 21:16
    อ้าาากกกกกกขูดโต๊ะจิกหมอนนนนนนนน
    #1455
    0
  17. #1433 _NRT (@ninthdj) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 10:45
    ไคโตะะะะะะะะ แอร่ก ฟินตัวระเบิด
    #1433
    0
  18. #1417 Danica909 (@Danica909) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 00:41
    ฟินม๊วกกกก
    #1417
    0
  19. #1339 Fifa30152 (@Fifa30152) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:58
    อีตอนสุดท้ายฟินหนักเลยค่ะ >//< ฟินแทนโคนัน
    #1339
    0
  20. #1184 w-rabbit (@nene-zero) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 22:23
    กรี๊ดดดดดด !!! >\\\\<
    #1184
    0
  21. #1173 mangalover (@lucius5122) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2558 / 12:14
    ไคโตะจะกินเด็ก...
    #1173
    0
  22. #1032 mangpor43 (@por2543) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 00:58
    อร๊ายยยยยย เขิลล
    #1032
    0
  23. #912 n.bob (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 23:44
    โอ้ยยยย คิดทำซะโคนันเขินเลยย. =//=
    #912
    0
  24. #901 ~Friendship!~ (@damon38) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 08:17
    กรี๊ดด้วยคน นี่มันฟิคในอุดมคติของฉ้านนนน
    #901
    0
  25. #872 zizi11 (@fonloveza) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 21:31
    อ๊ายยยยยยยย ฟิน >/////<
    #872
    0