I Don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ

ตอนที่ 7 : I don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ >>>>> 5 [แก้ไขคำผิด]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5267
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    7 ม.ค. 59


I don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ ตอนที่ 5

วันต่อมา

นายแบบร่างเล็กไปถ่ายแบบชดเชยเมื่อวานที่ไม่สบาย พอเจอเจ๊มีนกับเจ้าของงานก็รีบขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่แต่ก็ไม่ได้โดนว่าอะไรมากมาย

“ดีใชมั้ยเอ่ยนี่ชุดสุดท้ายแล้วขอบอกว่า.....ชุดนี้sexyมากเลยค่ะน้องทัช พอใส่ออกมาน้องทัชต้องน่ารักแน่ๆ”เจ๊มีนพูดพร้อมกับยื่นถุงเสื้อผ้าให้ร่างบางรับไปงงๆกับคำพูดของเจ๊ เซกซี่อารายยยยย แล้วแอบเหล่มองช่างภาพหน้าหล่อที่กำลังเปิดกล้องดูรูปที่ถ่าย แอบใจเต้นแรงแฮะ เอ๊ะ! ใจเต้นแรง บ้ารึไงทัชสะบัดหัวไล่ความคิดบ้าๆของตัวเองออกไปแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้า

!!

ซะ....เซ็กซี่!

เจ๊มีนคิดไงเอาเสื้อแบบนี้มาให้ใส่วะ!!!

นายแบบร่างเล็กมองตัวเองในกระจกห้องเปลี่ยนเสื้อนิ่งๆ เสื้อคอกว้างแทบจะเปิดไหล่แขนยาวสีขาวบางๆบางมากมากจนเห็นยอดอกสีหวานนั่นเลยแล้วบางขนาดนั้นมันยังจะเสือกมีรอยขาดแบบจงใจเป็นริ้วๆช่วงๆ กับกางเกงสีดำรัดท่อนขาเล็กมีรอยขาดใหญ่ๆเป็นช่วงๆเผยให้เห็นผิวขาวเนียน ดีนะที่ร่องรอยตามตัวมันจางไปแล้วไม่อย่างนั้น.....ไม่อยากจะคิดเล้ย ร่างเล็กมองตัวเองในกระจกอีกครั้งก่อนจะเปิดประตูห้องเปลี่ยนเสื้อออกไป

 

“อ๊ายยยยน่ารักมากเลยคะน้องทัช”ทัชยิ้มเล็กๆให้พลางกอดตัวเองอายๆแอบเหล่ๆไปมองไกด์บ้าง ทางไกด์ก็หันมามองเมื่อได้ยินเสียงเจ๊มีนพูดกับนายแบบตัวเล็กใบหน้าคมขมวดคิ้วเมื่อเห็นเสื้อผ้าของนายแบบของตัวเอง ทัชสะดุ้งเล็กๆเมื่อเห็นสายตานั้นแล้วเสมองไปทางอื่นไม่สนใจ

“วันนี้โคตรเซ็กส์อ่ะ”ภพพูดขึ้นมาเสียงหื่นๆรวมทั้งแววตาที่จองจะกลืนกินไปทั้งตัวนั่นด้วยไกด์เหล่อมองเพื่อนเนียนๆและทำท่าไม่สนใจ

“แหม่ ไม่ต้องมาเหล่มองกูหรอกวางใจได้กูไม่แดกของเพื่อน”ภพพูดแก้ตัวยิ้มๆแล้วสนใจกาแฟร้อนในมือแต่สายตาก็ยังคงมองปฏิกิริยาของเพื่อนที่แกล้งเปิดรูปดู

“วันนี้เราจะไม่ได้ถ่ายคนเดียวแล้วน๊า เรามีนายแบบหนุ่มหล่อมาถ่ายด้วย”เจ๊มีนพูดเสียงดัดเล็กแล้วควงแขนผู้ชายหน้าหล่อเข้ามาหา พอร่างเล็กเห็นเท่านั้นแหละ

“แม็ก! ว๊าวผมจะได้ถ่าบคู่กับนายแบบชื่อดังอย่างแม็กด้วยดีใจจังแฮะ”ทัชยิ้มแล้วจับมือของแม็ก ร่างสูงของแม็กยิ้มให้กลับแล้วมองร่างเล็กในชุดที่มัน....เซ็กซี่มากๆ คิ้วเรียวขมวดแทบจะผูกโบเมื่อมองเมือเล็กๆที่จับมือของนายแบบอีกคนอยู่

“แม็กเดี๋ยวกอดคอทัชนะคะแสดงความสนิทสนมเหมือนว่าเป็นเพื่อนสนิทกันและยิ้มแบบสนุกๆนะคะ”เจ้าของงานสั่งขึ้น แม็กยกมือแกร่งมากอดคอร่างเล็กทันทีทัชก็โอบเอวของแม็กแล้วยิ้มอย่างมีความสุขมองกล้อง

ดวงตาคมจ้องใบหน้าหวานในกล้องด้วยสายตาดุๆแล้วรีบกดชัตเตอร์รัวๆสองสามที

“คู่นี้ก็ดูเหมาะสมกันดีเนอะ”เสียงกวนๆไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร ไอ้ภพ

“เคยตายมั้ยมึง”ไกด์พูดลอดไรฟัน ภพหัวเราะร่า

“ไม่เคยว่ะ แต่กูเคยขึ้นสวรรค์ฮ่าๆๆ”ไกด์ส่ายหัวเอือมๆแล้วสนใจคนสองคนที่กำลังนั่งพัก

“ทีนี้ให้ทัชขี่หลังแม็กค่ะ”จบคำสั่งแม็กก็ย่อตัวลงหน้าทัช

“โทษทีนะแม็กถ้าตัวผมหนัก”

“ฮ่าๆๆไม่หนักหรอกครับขึ้นมาเลย”ทัชกอดคอร่างสูงเอาไว้แล้วกระโดดขี่หลังแม็กก็เอามือรองก้นของนายแบบร่างเล็กไว้กันตกเหมือนกัน ท่าทางน่ารักๆของทัชมันน่าแกล้งเหลือเกินแม็กโยกตัวทำให้ทัชตกใจกอดคอแน่นกว่าเดิม

“ฮ่าๆๆๆ”

“แม็ก! แกล้งผมเหรอนี่แน่ๆๆๆ”ทัชตีไหล่กว้างแต่ไม่แรงมาก

“โอ๊ยๆยอมแล้วครับยอมแล้วๆๆ”

“จะถ่ายกันได้รึยัง”เสียงเย็นๆชวนขนลุกของไกด์ทำเอาทั้งสองเงียบกริบไม่ใช่แค่สองคนนี้คนอื่นๆก็ด้วย

“อะ...เอ่อ....เดี๋ยวทั้งสองคนนะคะยิ้มหยอกล้อกันสนุกๆแล้วไกด์ก็ถ่ายได้เลยคะ”เจ้าของงานพูดติดขัดเล็กน้อยเกร็งๆ ทัชและแม็กได้ยินแบบนั้นก็เล่นกันต่อไม่สนใจสายตาดุๆที่ไกด์ส่งมาให้เท่าไหร่

“เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะขอบคุณทีมงานและนายแบบทุกคนนะคะ”เจ้าของงานพูดขึ้นพร้อมกับปรบมือ ทัชมองหน้าแม็กแล้วยิ้มให้กัน

“เริดมากค่ะ ขอบคุณแม็กมากนะคะ เดี๋ยวเจ๊ไปคุยกับเจ้าของงานก่อนนะคะ”เจ๊มีนวิ่งไปคุยกับเจ้าของงานขณะที่แม็กรับโทรศัพท์สายที่เข้ามา

“ครับๆ ได้ครับพี่”แม็กวางโทศัพท์แล้วส่งยิ้มให้กับนายแบบหน้าหวานตรงหน้า

“เป็นไงบ้างครับเหนื่อยมั้ย ถ่ายรูปรวมเล่มเนี่ยเหนื่อยเหมือนกันนะ”แม็กถามอย่างเป็นห่วงเพราะเขาก็เคยผ่านช่วงเวลานี้มาแล้ว

“ไม่เหนื่อยหรอกครับ สนุกดีเอ่อ....ขอบคุณนะครับแม็ก”

“ครับไม่เป็นไร เสียดายจังถ้าไม่มีงานด่วนผมจะขอเลี้ยงข้าวทัชสักมื้อ”

“ผมต้องเลี้ยงข้าวแม็กรึเปล่าครับฮ่าๆๆ”

“งั้นผมไปนะครับบายแล้วเจอกันครับ”

“ครับ”ร่างเล็กโบกมือบ๊ายบายให้นายแบบรูปหล่อที่เดินออกไปนอกสตูดิโอแล้วตนจึงจะเข้าไปเปลี่ยนชุดเพื่อกลับไปร้านเพราะตอนนี้เพิ่งจะบ้ายสองกว่าๆ พอร่างสูงเห็นทัชกำลังไปห้องเปลี่ยนชุดก็รีบส่งกล้องให้ภพแล้วเดินตามทัชไป ภพมองกล้องในมืออย่างงงก่อนจะอ๋อเมื่อเห็นไกด์ผลักทัชเข้าห้องเปลี่ยนเสื้อแล้วยิ้มกรุบกริบ

ปัง แกร็ก

เสียงปิดประตูพร้อมล็อคทำให้ทัชตวัดสายตามามอง

“มึงเข้ามาทำไป ออกไปเลยกูจะเปลี่ยนชุด”

“เปลี่ยนทำไมวะชุดนี้กูชอบ”ไกด์พูดพร้อมกับเดินมาล็อคเอวบางให้แนบชิดตน

“มึงนี่เอ็กซ์ชิบหาย”เสียงทุ้มกระซิบข้างหูแล้วกดจูบใบหูเล็กก่อนจะเลื่อนใบหน้ามาไซร้คอระหงอยากจะดูดอยากจะกัดแต่ก็ทำไม่ได้เพราะรู้ดีว่าถ้าเกิดรอยตอนนี้มันคงไม่ดีแน่คนข้างนอกมันเยอะ

“อะ...ไอ้บ้า ออกไปนะมึงนี่มันสตูนะเว้ย อย่ามาหื่นตอนนี้ได้มั้ยวะ”ทัชดันอกแกร่งออกแต่เรี่ยวแรงดันหายไปเมื่อมือหนาสอดเข้ามาใต้เสื้อและเค้นคลึงหน้าอกสะกิดเม็ดไตสีหวานจนร่างเล็กแอ่นตัวสะท้าน ใบหน้าคมผละจากซอกคอขาวแล้วฉกเข้าที่ริมฝีปากสีแดง

“อื้ม...อืม”

“มึงจะยั่วกูเกินไปแล้ว”ใบหน้าหวานขึ้นสี เสื้อตัวบางถูกเลิกขึ้นแล้วไกด์ก็ก้มไปดูดเม้มยอดอกสีหวานนั้น

“อ๊ะ...”

ก็อกๆๆ

“น้องทัชคะเสร็จนี่แล้วก็ไม่มีงานแล้วนะคะกลับบ้านได้เลยเจ๊กลับแล้วนะคะ”เจ๊มีนเคาะประตูบอก ทัชเม้มปากเพื่อกลั้นเสียงเอาไว้

“ตอบเขาไปสิ”ไกด์บอก

“คะ....อ๊ะ...ครับเจ๊ อื้อ”ทัชพยายามแล้วที่จะบังคับเสียงตัวเองไม่ให้สั่นกระเส่าเพราะร่างสูงรัวลิ้นหยอกยอดอกของเขา

“หึหึ”ไกด์หัวเราะในลำคอแล้วจ้องหน้าทัชที่หน้าแดงเป็นลูกตำลึง

“มองเหี้ยอะไรนักหนา หน้ากูเหมือนแม่มึงรึไง ออกไปได้แล้วกูจะเปลี่ยนเสื้อ”ทัชแกล้งโมโหกลบเกลื่อนความอายแล้วผลักอกของไกด์ออกก่อนจะหยิบชุดมาขึ้นมา

“ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องเหรอวะ กูบอกว่าจะเปลี่ยนเสื้อ”

“ก็เปลี่ยนไปดิ ยืนอ่อยกูอยู่ได้ หรือว่าอยากให้กูช่วยเปลี่ยน”

“พ่อมึงสิ เฮ้ย”ไกด์จะดึงเสื้อของร่างเล็กออกแต่ทัชขัดขืนเอาไว้

“กูโตแล้วเปลี่ยนเสื้อเองได้ไม่ต้องเสือก”

“งั้นมึงก็เปลี่ยน”

“มึงก็ออกไปก่อนดิ”

“อายเหรอวะ ไม่ต้องอายหรอกกูเห็นมาหมดแล้ว”

“เงียบไปเลยนะมึง”ทัชทำท่าฮึดฮัดก่อนจะหันหลังให้แล้วถอดเสื้อออกพอเปลี่ยนเสื้อเสร็จก็เหลือกางเกงพอหันไปก็เห็นไกด์ยืนมองอยู่

“หันหลังไปดิวะ มาอยู่ได้อยากเป็นตากุ้งยิงรึไง”ทัชพูดขึ้น ไกด์ยักไหล่

“ถ้าเห็นแค่นี้เป็นกุ้งยิง แล้วคืนนั้นกูเห็นอะไรๆมากกว่านี้อีกตากูคงบอดไปแล้ว”ทัชถอนหายใจแล้วรีบถอดเปลี่ยนกางเกงอย่างรวดเร็วและไกด์ก็ไม่ได้ทำอะไร

หมับ

“ไอ้สะ....”ไม่ทันจะได้ด่าริมฝีปากบางกูถูกประกบเข้าไปอย่างแรงลิ้นร้อนดูดดุนลิ้นเล็กๆรุนแรงแล้วขบกัดปากนุ่ม ทัชทุบไหล่ไอ้คนบ้าจูบอย่างแรงจนไกด์เจ็บและจัดการตรึงมือทั้งสองไว้ที่ผนังห้อง

“ไอ้สัส ปล่อยกูนะ กูจะกลับแล้วถ้ามึงจะเปลี่ยวก็ไปเปลี่ยวกับคนอื่น”

“จะรีบกลับไปหาไอ้นายแบบนั่นรึไง”ทัชชะงัก

“พ่อมึงสิแม็กเป็นเพื่อนกูไอ้ควาย”

“เหรอ แล้วเพื่อนที่....อุก”พอทัชรู้สึกว่าแรงที่ตรึงมือตัวเองผ่อนคลายไปเยอะก็ยกเท้าถีบท้องของไกด์อย่างแรงจนร่างสูงถลาไปแล้วออกตัววิ่งออกจากห้องไปอย่างรวดเร็วผ่านภพที่ยืนมองขำๆไปที่รถ

“ไอ้เวร เจ็บชิบ”ไกด์พึมพำกับตัวเองพร้อมเอามือกุมท้อง ตีนหนักเป็นบ้า

“ฮ่าๆๆเข้าไปอะไรกันวะสองคนนี้”ภพแซว

“ไม่ต้องเสือก”

“ติดใจมันแล้วรึไงวะ”ไกด์นิ่งไปนึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่ได้เป็นแบบไอ้ภพ

“ไม่ใช่แนว แต่แม่งกวนตีนกูแค่อยากปราบพยศมัน”

“งั้นเหรอ”

“ก็เออดิ!”ไกด์ตวัดสายตาคมมองเพื่อนที่หัวเราะอย่างยอมแพ้

“โอเคๆกูเชื่อฮ่าๆๆแล้วกูจะคอยดู”

 พอออกมาจากสตูดิโอร่างเล็กก็รีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาไอ้เพื่อนบ๊องๆที่หายตัวไปได้เกือบสองวัน เฮ้ยๆๆโทรติดว่ะ

( “มีไรวะกูยุ่งอยู่” )

“มีงหายไปไหนมาวะเมื่อวาน กูโทรหาก็ไม่ติด”

( “อ๋อ....คือ....กูทำโทรศัพท์พังว่ะเพิ่งซ่อมได้” )

“กูไปหาที่ร้านมึงก็ไม่ได้ไป”

( “เอ่อ......กู.....กูวางก่อนนะงานกูเยอะ ติ๊ด” ) อะไรของมันวะเฮ้อช่างแม่งเดี๋ยวก็ต้องได้เจอกันที่ร้านอยู่ดีทัชคิดก่อนจะขับรถไปทำธุระที่โรงพยาบาลพร้อมดอกทิวลิบสีแดงสดก่อนจะเข้าไปที่ร้านเหมือนเช่นทุกวัน

โรงพยาบาลXY

ตลอดทางเดินไปห้องผู้ป่วยพิเศษของโรงพยาบาลเหล่านางพยาบาลที่เดินผ่านต่างก็ส่งยิ้มให้บางคนก็เข้ามาคุยเพราะทัชมาที่โรงพยาบาลทุกวันเพื่อเยี่ยมใครบางคน

มือเรียวเปิดประตูสีขาวของห้องผู้ป่วยออกอย่างเบามือ ดอกทิวลิบสีแดงสดถูกใส่ในแจกันสีขาวสะอาดตาส่วนดอกไม้เก่าก็ทิ้งลงถังขยะ

จุ๊บ

นายแบบหน้าหวานก้มลงจุมพิตหน้าผากเนียนสีซีดของหญิงที่นอนหลับใหลเป็นเจ้าหญิงนิทราบนเตียงนุ่ม ทัชไล้มือไปตามแก้มซีดๆของเธออย่างแผ่วเบาฉับพลันน้ำตาก็เหมือนจะรื้อขึ้นมาทำให้ภาพตรงหน้าพร่ามัว

“ผมรออยู่นะ ตื่นขึ้นมาเร็วๆนะครับ.....แม่”ทัชหอมแก้มผู้ที่เขาเรียกว่าแม่หนึ่งทีแล้วเดินออกจากห้องไป

ร้านดูแลสัตว์เลี้ยง

“เฮ้ยแก....กรี๊ดๆๆๆ”พอนายแบบร่างเล็กเดินเข้ามาในร้านก็ต้องตกใจกับเสียงกรี๊ดของเด็กมัธยมปลายสามสี่คน

“พี่ทัชที่เป็นนายแบบใช่มั้ยคะ”เด็กสาวผมสั้นถามขึ้นแล้วยิ้มกว้าง

“เอ่อ...ครับ”

“หนูชอบพี่มากเลยอ่ะพี่น่ารักมากๆอ่ะหนูมีรูปพี่”น้องที่ถักเปียพูดรัวๆแล้วรีบหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมาโชว์รูป

“พี่เซ็นให้หนูหน่อย”น้องแกยื่นปากกามาให้เร็วจนแทบจะทิ่มตา ทัชกระพริบตาปริบๆมองเพื่อนรักทั้งสามและต้าที่ยืนยิ้มให้ตรงประตูห้องอาบน้ำตัดขนน้องหมาเหมือนอยากให้ช่วย

“ขอบคุณค่ะ”สาวเปียยิ้มเหมือนคนบ้าแล้วกอดกระเป๋าตัวเองแน่น

“หนูขอถ่ายรูปพี่หน่อยนะคะ”

“ได้ครับๆ”

“เฮ้ยแกฉันเอาด้วยๆ”ทัชยิ้มใส่กล้องน้องๆในใจก็ตื้นตันที่ตัวเองมีแฟนคลับที่.....น่ารักขนาดนี้

“ขอบคุณค่ะพี่ทัชหนูชอบพี่มากเลยคะพี่แม่งโคตรเคะเลย”จบคำพูดของน้องผมจุกไอ้เพื่อนสามตัวก็หัวเราะพรืดออกมา น้องพอได้ถ่ายรูปได้ลายเซ็นกันหนำใจแล้วก็อุ้มน้องมาน้องแมวที่เอามาฝากไว้กับร้านออกจากร้านไป

“เฮ้ย เคะคืออะไรวะ”ทัชถาม คิว โอมและกล้า ซึ่งพอทั้งสามได้ยินก็ฮากร๊ากออกมาโอมหยิบกระจกแถวๆนั้นขึ้นมาแล้วส่องหน้าทัช

“เป็นแบบเนี้ย”

“กูคือเคะเหรอวะ”ทัชยังคงไม่เข้าใจ

“คิคิคิ มึงนี่อ่อนต่อโลกไปมั้ยวะ ฮ่าๆๆ”คิวพูดขำๆแล้วลงไม่นั่งหัวเราะกับพื้น

“วู๊แม่งทะลึ่งแน่ๆเลยกูไม่อยากรู้ก็ได้”

“แต่กูอยากบอกว่ะ”กล้าแทรกขึ้นมาแล้วยิ้มกริ่ม

“เคะคือฝ่ายรับไงมึง ผู้ชายที่เป็นฝ่ายรับอ่ะ กูบอกแล้วว่าอย่างมึงอ่ะใครๆเขาก็หาว่าเป็นเมียคนอื่นเขา”

“ไอ้สัสกล้า”ทัชหน้าขึ้นสีไม่รู้ว่าอายหรือโกรธแต่ที่แน่ๆอะไรที่อยู่ใกล้มืออาทิ ปลอกคอน้องหมาเอย ขนมน้องหมา และอะไรก็ตามที่อยู่ใกล้ๆได้ลอยลิ่วไปที่ไอ้คนกวนอวัยวะเบื้องล่าง

“ไม่โดนเว้ย ไม่โดน”กล้ากระโดดหลบซ้ายขวาอย่างกับเดอะแมททริกทำให้คนที่อยู่ใกล้ๆอย่างโอมและคิวพลอยโดนลูกหลงไปด้วย

“โอ๊ย! มันเจ็บนะเว้ยไอ้ทัช”กล้าร้องเสียงดังเมื่อกระดูกชิ้นเป้งลอยกระแทกหัวของเขาพอดิบพอดี ทัชหัวเราะคิกๆอย่างสะใจ

“กูไม่ยอมเจ็บคนเดียวหรอกมานี่เลยมึงมาให้กูฆ่าเลย”กล้าพูดทีเล่นทีจริงแล้วกระโดดไปหาร่างเล็ก

“อ๊ากกกกกกก”ทัชวิ่งหนีรอบห้องท่ามกลางเสียงหัวเราะของเพื่อนๆ ทัชวิ่งหลายรอบจนเหนื่อยแล้วคว้าตัวของต้าที่นั่งหัวเราะอยู่มาเป็นที่กำบัง

“ไอ้ต้าหลบไป”กล้าบอกน้องชายที่ยิ้มชักดิ้นชักงอด้วยความจั๊กจี้เพราะทัชกอดเอวต้าเอาไว้

“ฮะๆๆฮ่าๆๆกะ...ก็ พี่ทัชจับต้าไว้นี่ครับ ฮ่าๆๆ”ทัชเริ่มมีความสุขกับการแกล้งเด็ก นายแบบหน้าหวานกอดเอวบางแน่นขึ้นแล้วไล้จมูกโด่งไปตามลำคอขาวอย่างยั่วพี่ชายทำไมเขาจะไม่รู้ว่าไอ้กล้ามันหวงน้องมันขนาดไหน

“ฮ๊ะ”ต้ายืนนิ่งตัวแข็งเมื่อทัชกดจมูกลงบนแก้มใสแล้วก้มมาจูบที่คอแอบแกล้งขบเม้มจนเกิดรอยแดง กล้าก็นิ่งไปแล้วเดินชนไหล่ของทัชเข้าไปในห้องอาบน้ำสุนัข

“มันโกรธอะไรวะ”ทัชถามไอ้เพื่อนสองตัวที่กอดอกยิ้มกริ่ม

“ฮ่าๆๆๆ”ทั้งคิวและโอมระเบิดหัวเราะออกมา

“อะไรวะ ว่าแต่ต้าใช้น้ำหอมอะไรอ่ะหอมดีนะ”พูดจบก็ขโมยหอมแก้มน้องมันไปอีกหนึ่งทีทำให้ร่างเล็กเม้มปากใบหน้าขึ้นสีแดงจัด

“โอ๊ยพอๆๆยิ่งดูยิ่งเหมือนคู่เลสเบี้ยนไปๆแยกๆ มึงอ่ะไปให้อาหารหมาเลย ต้ามึงไปดูพี่ชายมึงไปงอนเป็นตุ๊ดไปแล้วมั้ง”โอมพูดขึ้นแล้วจับทัชแยกห่างจากต้า

“ครับๆ”ต้าผงกหัวแล้วรีบวิ่งเข้าห้องอาบน้ำสุนัขไป

“เออๆ....แล้วเลสเบี้ยนแม่งคืออะไรวะ”หัวเราะให้ตับแข็ง นี่มันอยู่ในสังคมได้ยังไงวะ!




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

695 ความคิดเห็น

  1. #488 Name_Soda (@Name_Soda) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มกราคม 2559 / 11:45
    คือกล้าหึงทัชหรือหึงต้า นี่ยังใง 555
    #488
    0
  2. #407 i2zindiella (@i2zindiella) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 14:18
    ทัชใสมากลูก ส่วนกล้าต้านี่ยังไง พี่น้องแท้ป่ะ หรือแค่หวงตามประสาพี่ชาย 5555
    #407
    0
  3. #369 โอรี' โอ้ (@bmmm3) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 23:24
    ทัชอ่อนต่อโลกมาก555
    #369
    0
  4. #302 rmrm1023 (@crisrmjames) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 23:26
    ซื่อเกินล้าววววว เคะก้อไม่รู้ เลสเบี้ยนก้อไม่รู้ น่ารักกกก กล้าต้านั้นมีซัมติงใช่มั๊ย? ในห้องแต่งตัวฟินมากกกก
    #302
    0
  5. #301 rmrm1023 (@crisrmjames) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 23:24
    ทัชซื่อไปแล้วววว เคะก้อไม่รู้ เลสเบี้ยนก้อไม่รู้ น่าร๊ากกกกกก >////<
    #301
    0
  6. #195 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2557 / 23:09
    กล้าต้ามีซัมติงรึป่าวววว
    #195
    0
  7. วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 15:26
    เอิ่ม อินู๋กล้านะ ผัวรู้เมิงตายคาเตียง555
    #45
    0
  8. #33 win lost (@bk33) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 10:45
    น่ารักใสซื่อมากกกก
    #33
    0