I Don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ

ตอนที่ 6 : I don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ >>>>> 4 [แก้ไขคำผิด]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5609
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    6 ม.ค. 59

I don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ ตอนที่ 4


ไม่นานไกด์ก็กลับเข้าห้องมาพร้อมกับข้าวต้ม ยาและเกลือแร่ ร่างสูงเดินเข้าไปในห้องก็พบว่าทัชกำลังนั่งดูการ์ตูนบนเตียงโดยที่เปลี่ยนเสื้อเรียบร้อย

“ออกมากินข้าว”ทัชหันมามองไกด์ที่ยืนพิงประตูสั่งแล้วถอนหายใจก่อนจะปิดการ์ตูนแล้วลุกขึ้น ไอ้ความขี้ประชดประชันลุกเร็วไปทำให้ช่องรักเสียดสีจนเจ็บจนต้องล้มลงไปนั่งปุกลงที่เดิม โดยมีเสียงโอดโอยดังตามมาเหมือนเอฟเฟกต์

“โง่”ไกด์ด่าออกมาพลางดึงแขนร่าเล็กให้ลุกขึ้นยืนแล้วประคองออกมาที่โต๊ะอาหาร

ฟอด

“เฮ้ย! มึงทำอะไรอ่ะ”ทัชร้องเสียงหลงหลังจากที่ไกด์หอมซอกคอร่างเล็ก

“ได้กลิ่นหอมๆกูนึกว่ามึงอาบน้ำ”ไกด์พูดเสียงเรียบแล้วจ้องหน้าทัช

“มึงบ้ารึไง สภาพกูแบบเนี้ยจะอาบน้ำคงหัวฟาดพื้นตายห่าไปละ”ทัชบอกออกมาแล้ค่อยๆนั่งเก้าอี้อย่างเบาๆ

“ปากดี แปลว่าหายแล้ว”ไกด์จ้องร่างเล็ก อันที่จริงทัชแทบจะไม่มีแรงเดินเหินหรือทำอะไรอีกแล้วถ้าไม่ติดว่าไม่อยากแสดงด้านอ่อนแอออกมาให้คนตรงหน้าเห็นป่านนี้เขาคงนั่งร้องไห้ไปแล้ว ทัชถอนหายใจแล้วนั่งตักข้าวต้มกินไปเงียบๆ

“เหมี๊ยว”แมวอ้วนสีขาวกระโดดขึ้นตักของไกด์แล้วนอนคลอเคลียอย่างอ้อนๆ ทัชมองแมวตัวเองที่ดูเหมือนจะชอบไกด์แล้วทำตาปริบๆ

“มาเฟีย พ่อแกอยู่นี่นะเว้ย”ทัชพูดกับเจ้าเหมียว มาเฟียหันมามองทัชครู่เดียวก็ไปคลอเคลียไกด์ต่อ

“ไอ้แมวบ้าจะเอาไปปล่อยวัดให้เข็ดเลย”มาเฟียลุกขึ้นนั่งมองหน้าทัชก่อนจะสะบัดหน้าหนีไปหาไกด์เหมือนจะฟ้อง แล้วกระโดดลงจากตักของไกด์ไปนอนที่เบาะของตัวเองอย่างสบายใจ ทัชได้แต่ทำหน้าบึ้งๆงอนแมวตัวเอง

“กินให้หมด”ไกด์พูดเสียงเรียบเมื่อเห็นทัชกินไปแค่สองสามคำแล้วก็ดันถ้วยข้าวออก

“กูอิ่ม”

“มึงกินไปนิดเดียวเอง”

“ก็กูอิ่ม”ทัชขึ้นเสียงนิดไกด์มองหน้าทัชนิ่งๆก่อนจะยื่นยากับน้ำมาให้

“กูไม่กิน”ทัชเมินหน้าหนีแล้วทำท่าจะลุกขึ้น

“อยากให้กูป้อนยาใช่มั้ย คงจะรู้นะว่ากูจะป้อนวิธีไหน”ร่างเล็กเม้มปากแน่นแล้วมองยาเม็ดสีๆอย่างระแวง

“แค่ยาแก้ปวดแก้อักเสบ ไม่ใช่ยาปลุกเซ็กส์หรอกน่า สภาพมึงยังกะผีกูไม่มีอารมณ์เอาหรอก”ไกด์พูดให้ทัชผ่อนความระแวงลงไปบ้าง มือเล็กเอื้อมมาคว้ายาและแก้วน้ำไปก่อนจะกินด้วยความรวดเร็ว

“พอใจมั้ย”ทัชพูดแล้วลุกขึ้นยืนอย่างลำบาก แล้วร่างเล็กก็ลอยขึ้นเพราะถูกร่างสูงอุ้ม

“มึงจะทำอะไร”ทัชพูดอย่างระแวงแต่ก็กอดคอไกด์ไว้แน่นเพราะกลัวตก

“จะพาไปนอน”

“นะ....นอน ไม่ๆๆปล่อยกูลงนะ ไอ้ชั่วกูไม่สบายนะ”ทัชดิ้นพล่านตลอดทางที่ร่างสูงเดินมาถึงห้อง พอวางร่างเล็กไกด์ก็ขึ้นคร่อมทันที ทำให้ทัชตกใจกว่าเดิม

“เฮ้ยๆกูยังเจ็บอยู่เลยนะ ไกด์ปล่อยกูไปเถอะ”ร่างเล็กเสียงอ่อนลงอ้อนวอนแล้วทำตาปริบๆขอความเห็นใจ

“กูก็ไม่ได้ทำอะไรนี่”

“ก็มึง...”

“เพ้อเจ้อละ นอนนิ่งๆซะ เลิกทำหน้าทำตาแบบนั้นได้ละเดี๋ยวกูก็เอามึงจริงๆหรอก”ทัชได้ยินดังนั้นก็หลับตาลงทันที ปากบอกไม่ทำอะไรแต่ทำไมยังไม่ลงไปจากตัวเขาล่ะวะ

“มึงลงไปได้ละ....อุ๊บส์”ทัชพูดขึ้นทั้งๆที่หลับตาไกด์จึงบดรีมฝีปากจูบลงมาลิ้นร้อนตวัดไปทั่วโพรงปากหวานสักพักก็ถอนริมฝีปากออกมา เห็นได้ชัดว่าร่างเล็กหน้าแดงและดูตื่นตระหนกขนาดไหน แบบนี้ไงเขาถึงชอบแกล้งร่างเล็กนี่นัก

“หึ อย่าให้กูได้ยินว่ามึงพูดอะไรนะกูจูบมึงอีกแน่”พูดจบไกด์ก็ลงไปจากตัวของทัช ร่างเล็กลืมตาเพื่อมอหาว่าร่างสูงยังอยู่มั้ยแต่พอเห็นสายตาดุๆของไกด์ก็ต้องรีบหลับตาลงแล้วหลับไปเพราะฤทธิ์ยาในที่สุด

ไกด์เดินดูนู้นนี่รอบห้องแล้วกลับมาที่ห้องนอนดังเดิม ร่างสูงนั่งลงที่เตียงแล้วจ้องมองร่างเล็กที่หลับไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่เขามองใบหน้าหวานที่หลับตาพริ้มอย่างหลงใหล ขนตายาวเรียงสวยเป็นแพจมูกโด่งได้รูปรับกับริมฝีปากสีซีดที่เริ่มจะมีเลือดฝาดขึ้นบางแล้ว รสจูบเมื่อคืนและเสียงหวานๆที่ร้องเรียกเขามันยังคงดังก้องอยู่ในหัวเขาอยู่เลย รวมทั้งรอยรักเป็นจ้ำๆสีแดงที่ละคอขาวยังคงปรากฏแม้ว่าจะเริ่มจางไปบ้าง ปฏิเสธไม่ได้เลยจริงๆว่าการมีอะไรกับผู้ชายด้วยกันมันรู้สึกดีขนาดนี้

ริมฝีปากนี่เขาเคยได้ลิ้มลงมาแล้วและมันทำให้เขาอยากจะลิ้มลองอีกครั้ง ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆโน้มลงหาริมฝีปากซีด

“ฮื้ม”เสียงครางเพราะถูกขัดใจของร่างเล็กทำให้ไกด์เริ่มจะกดจูบแรงขึ้น ลิ้นชื้นสอดข้าไปสัมผัสลิ้นร้อนของคนตัวเล็กที่พยายามหลบหลีกลิ้นของเขาจนมันทำให้ร่างสูงย่ามใจเริ่มลงจูบที่แรงมากขึ้นเรื่อยๆ

“อื้อ อื้อ”มือบางเริ่มทำหน้าที่ดันไกด์ออกร่างสูงผละจูบออกช้าๆดวงตากลมโตเปิดขึ้นมองร่างสูงที่ใบหน้าเขายังคงห่างไม่ถึงเซน ทัชหอบหายใจเล็กมือบางยังคงกำเสื้อของไกด์อยู่

“จูบอีกได้มั้ยวะ”

พลัก

ร่างของไกด์ถูกผลักออกจนหงายลงนั่งนั่งอยู่ข้างเตียง

“อะ....ไอ้บ้า ไอ้หื่น มึงแม่ง ทำอะไรของมึงห๊ะ โรคจิตเหรอวะมาลักหลับกูเนี่ยไอ้บ้า”ทัชลุกขึ้นนั่งแล้วชี้หน้าด่าไกด์ ร่างสูงยิ้มออกมาน้อยๆ

“หายแล้วล่ะสิมีแรงผลักกูขนาดนี้”

“.........”ทัชไม่ตอบแต่หันหน้าไปทางอื่น ไกด์มองร่างเล็กที่เมินเขาแล้วยิ้มออกมา เพราะเวลาเขินมันน่ารักไงเลยชอบแกล้งแบบนี้

“มึงยังไม่ได้ตอบกูเลยนะ”

“ตอบอะไร”ทัชถามนิ่งๆ

“จูบอีกได้มั้ย”จบคำหมอนใบใหญ่ก็ลอยใส่ใบหน้าหล่อของไกด์ทว่าร่างสูงคว้าเอาไว้ได้แล้วยนขึ้นเตียงก่อนจะกระโดดขึ้นไปตาม ทัชเห็นดังนั้งก็รีบถอยกรูชิดหัวเตียงไกด์ตามมาประชิดตัวได้อย่างรวดเร็วแล้วเอามือยันพนักเตียงไว้

“ไม่ตอบแปลว่าได้”

“มะ....อื้ม”ยังไม่ทันที่ทัชจะได้ทักท้วงอะไรร่างสูงก็ประกบริมฝีปากลงมาอย่างรวดเร็วแต่มัน...อ่อนโยน อ้อยอิ่งไม่รุนแรง

“อื้อ...อื้อ”ทัชทุบไหล่กว้างเพราะรู้สึกว่าจะได้อากาศไม่เพียงพอไกด์ถอนจูบออกช้าๆแต่จมูกทั้งสองยังคงชิดกันอยู่ ทัชหน้าแดงแปร๊ดด้วยความเขินอายรู้สึกว่าตัวเองอยู่ในท่าที่ล่อแหลมคือเจ้าตัวถูกร่าสูงนั่งคร่อมเอาไว้แล้วไอ้เสื้อบรรลัยนี่ก็ดันคอลึกจนเห็นถึงไส้ติ่งอีกทั้งมือเล็กที่กำเสื้อของไกด์เอาไว้อีก

งับ

ไกด์ขมวดคิ้วพร้อมกับลูบจมูกตัวเองแล้วมองคนตัวเล็กที่บังอาจมากัดจมูกเขาอย่างคาดโทษ

“มันเจ็บนะเว้ย เป็นหมาบ้ารึไง”

“มึงดิบ้า จูบกูอยู่ได้ บ้า”ทัชขยับตัวลงนอนแล้วเอาผ้าห่มคลุมโปงแก้เขิน ไกด์ได้ตาหัวเราะในลำคอ

“นี่.....มึงเป็นเกย์เหรอวะ”ทัชถามเสียงอู้อี้เพราะซุกหน้าลงกับหมอน ไกด์นิ่งไปสักพัก พอทัชเห็นว่าไกด์นิ่งก็โผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม

“ไม่ตอบแปลว่าใช่”

“กูเปล่า”

“ฮะ?”

“กูไม่ได้เป็น”

“แล้วมึง....”ทัชหน้าแดงอีกรอบไม่พูดต่อ

“กูไม่รู้”ทัขขมวดคิ้วเป็นปม ไม่รู้เหรอ? ไม่รู้แล้วจะทำทำไมวะ แต่มันก็บอกว่าไม่รู้นี่หวา เฮ้ยงงอ่ะ ความเงียบเริ่มเข้ามาปลกคลุมจนทำให้บรรยากาศเริ่มจะไม่ดี

“แล้วบ้านช่องมึงไม่มีรึไงวะ กูหายแล้วมึงกลับบ้านมึงไปได้แล้ว”ทัชแกล้งโวยวายกลบเกลื่อนความเงียบ

“ห้องกูอยู่ชั้นบนนี่เองรีบไล่กูจังวะ”ทัชเบิกตากว้างเมื่อได้ยินว่าไกด์อยู่คอนโดเดียวกัน ถึงว่าวันนั้นถึงได้วิ่งไปชนซะข้าวของกระจุยกระจาย

“มึงจะไปไหน”ร่างสูงถามขึ้นเมื่อเห็นทัชลุกขึ้นยืนหยิบเสื้อผ้าตัวใหม่ในตู้

“ไม่ต้องเสือก”ร่างเล็กพูดใส่หน้าเสร็จก็วิ่งเข้าห้องน้ำ ไม่นานร่างเล็กก็ออกมาพร้อมกับชุดใหม่ดูเหมือนจะออกไปไหนสักที่ ทัชหยิบกุญแจรถของตัวเองก่อนจะนิ่งไปเมื่อจำได้ว่ารถของเขาอยู่ที่ผับ

“รถมึงอยู่ผับไม่ใช่รึไง”ไกด์ถามขึ้น

“เดี๋ยวกูนั่งแท็คซี่ไปเอารถก็ได้ มึงอ่ะกลับห้องมึงไปได้แล้วไปกูจะไปธุระ”ทัชพูดโดยไม่มองไกด์แล้วเดินไปที่ประตู

หมับ

“เฮ้ย”

“เดี๋ยวกูไปส่ง”ไกด์เดินมาด้านหลังตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้มาดึงกุญแจรถของร่างเล็กไปถือเอาไว้ ทัชจ้องร่างสูงกลับอย่างเอาเรื่อง

“เอามานะ กูไปเองได้”ทัชเอื้อมมือมือไปหยิบกุญแจที่ไกด์ยกมือชูไปด้านหลังทำให้ทัชต้องเอื้อมไปใกล้ มือหนาได้โอกาสกอดเอวบางไว้แน่นทัชตัวแข็งทื่อเมื่อถูกรมหายใจร้อนๆรดแก้ม ไกด์เอาแก้มตัวเองแนบแก้มทัชเพื่อวัดไข้

“ไข้ก็ยังรุมๆอยู่เลย ออกไปเป็นลมตายห่าไปทำไงวะ”เสียงทุ้มกระซิบอยู่ข้างหูทำเอาทัชขนลุกเกรียวไม่กล้าแม้แต่ขยับตัวไปไหน ไกด์ยิ้มออกมาเล็กๆแล้วขบเม้มใบหูเล็กแกล้งๆ

ผลัก

“ไอ้บ้าวันนี้หลายรอบแล้วนะเว้ย มึงแม่ง เออๆจะไปส่งกูใช่มั้ยเล่าไปสิ ยิ้มเหี้ยอะไรกันนักหนาวะ”ทัชผลักอกแกร่งแล้วเหวใส่ก่อนจะวิ่งออกจากห้องตัวเองมือก็ถูกแก้มถูปากตัวเองไปมาก็จริงแหละเขารู้ตัวดีว่าตัวเองยังไม่หายไข้ดีแต่ช่างเหอะ นี่มันตัวเขาจะเดือดร้อนอะไรด้วยล่ะ

โรงพยาบาลABC

“มาที่นี่ทำไม”ไกด์ถามขึ้นขณะเดินตามร่างบางขึ้นตึกผู้ป่วยในในมือถือดอกทิวลิบสีแดงสดที่แวะก่อนถึงโรงพยาบาลซื้อเดินยิ้มอย่างมีความสุข

“ยุ่งน่าทำไมกูต้องบอกมึงด้วยเป็นพ่อกูรึไง”ทัชหันมาพูดใส่แล้วหันไปเดินไปยังจุดหมายของตัวเอง

“กูก็เป็นผัวมึงไง”

กึก ทัชหยุดเดินแล้วหันมาถลึงตาใส่ไกด์ ซึ่งร่างสูงก็ยักคิ้วกลับไปอย่างไม่สนใจแมวเหมียวที่ขู่ฟ่อๆอยู่ตรงหน้า

Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

ไกด์ชะงักเท้าแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับ

“มีไรวะ”

( “พี่ไกด์ไม่คิดจะเข้าร้านบ้างเหรอวะพี่” )เสียงของโจ้เด็กที่ร้านถ่ายรูปของไกด์ถามขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงตอบรับ

“กูขี้เกียจ”

( “โหยพี่ไม่มาตั้งหลายวันจนมันจะกลายเป็นร้านของผมไปแล้วนะเนี่ย......เฮ้ยมึงไม่ต้องมาเสือกเลย” ) เสียงด่าใครบางคนของโจ้ดังแว่วมา

“เออฝากดูไปก่อนเหอะ แค่นี้นะเดี๋ยวกูเข้าไป”

( “ดีครับพี่มาเร็วๆนะมาช่วยเอาไอ้ห่ารากนี่ออกไปให้พ้นชีวิตผมด้วย ติ๊ด” )โจ้พูดจบก็ตัดสายทิ้งไป ไกด์หัวเราะในลำคอเบาๆเพราะรู้ว่าคนที่ลูกน้องตัวแสบหมายถึงคือใคร แต่....ไอ้ตัวเล็กมันหายไปไหนแล้ว?!

ไกด์เดินไปทั่วก็ไม่เจอจนเขาตัดสินใจไปรอที่รถ สักพักใหญ่ๆก็เห็นร่างเล็กเดินกับมาพร้อมกับรอยยิ้ม

“มาเยี่ยมใครวะยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูละ”ไกด์ทักทันทีที่ทัชเปิดประตูรถเข้ามานั่งข้างคนขับ ร่างเล็กหุบยิ้มทันที

“ไม่เสือกสักเรื่องได้มั้ย เออขับกลับคอนโดได้ละ อ้อเดี๋ยวแวะร้านดูแลสัตว์เลี้ยงตรงซอยXXแป๊ปนึงนะ”ทัชพูดบอกแล้วเปิดโทรศัพท์ตัวเองเพราะเพิ่งนึกได้ว่าปิดโทรศัพท์มาตั้งแต่เช้า

“ได้ทีสั่งกูใหญ่เลยนะ”

“อ้าวก็มึงเอากุญแจรถกูไปเองช่วยไม่ได้”ทัชเบ้ปากแล้วเอนตัวพิงเบาะรู้สึกปวดหัวอีกแล้ว

แหมะ

มือหนาของคนที่นั่งฝั่งคนขับเอื้อมมือมาแตะที่แก้มใสทัชขยับตัวออกเหมือนไม่อยากให้จับตัวแต่ก็ถูกร่างสูงดึงใบหน้ากลับมา ก่อนจะหันกลับไปขับรถ

ร้านดูแลสัตว์เลี้ยง

“ต้า!!!”ทัชตะโกนใส่หูเพื่อแกล้งต้าเด็กในร้านของตนและเพื่อนจนร่างเล็กที่กำลังลูบชนแมวเปอร์เซียสีขาวสะดุ้งโหยง

“พี่ทัช เล่นอะไรก็ไม่รู้ตกใจหมด”เสียงนุ่มๆของต้าพูดขึ้นแล้วถอนหายใจพลางเอามือทาบอก

“ฮ่าๆๆแล้วนี่อยู่ร้านคนเดียวเหรอวะ”ทัชถามแล้วขำท่าทางของต้า

“อ้อพี่กล้ากับพี่โอมช่วยกันตัดขนน้องหมาอยู่ข้างในน่ะครับ”ต้าพูดอย่างสุภาพแล้วยิ้มให้กับไกด์ที่ยืนอยู่ด้านหลังทัช ต้าเป็นน้องชายแท้ๆของกล้าแต่ว่ามีนิสัยต่างกับไอ้กล้าโดยสิ้นเชิงอ่อนโยน น่ารัก ไร้เดียงสา ไม่ทันคน อ่อนต่อโลก แต่ไอ้กล้ามันกล้าสมชื่อ กวนตีน ปากหมา นักเลงสารพัด ทัชนึกสงสารต้าเหมือนกันที่มีพี่ชายแบบนี้

“ผมไปตามพี่ๆให้มั้ย”

“ไม่ต้องๆ”ทัชพูดขึ้นทันทีที่เห็นว่าน้องชายเพื่อนทำท่าจะลุก “ไอ้คิวไม่มาเหรอ”

“ไม่เห็นพี่คิวแต่เช้าแล้วนะครับ”

“อืมๆ อ่ะกูเอาไอ้นี่แล้วก็อาหารแมวสองกล่องด้วย”ทัชพูดแล้วเดินไปเล่นกับลูกแมวในกรง ที่ร้านดูแลสัตว์เลี้ยงเล็กๆแห่งนี้มีทัชและคิวเป็นเจ้าของร่วมกันแล้วก็ได้โอมและต้าเพื่อนรักแก๊งเดียวกันมาช่วยดูแลส่วนต้าก็ต้องมาช่วยพี่ชายตัวเองทำงานทุกวัน

ต้าเดินไปหยิบกล่องอาหารแมวสองกล่องแต่ทว่าด้านล่างมันหมดและมันไปอยู่ชั้นบน ต้าทำหน้ายุ่งๆนิดๆแล้วเขย่งตัวไปหยิบ ทว่าแขนแกร่งของใครบางคนหยิบมันมาให้

“เอาไอ้นี่ใช่มั้ย”เสียงนิ่งๆถามขึ้นพร้อมกับใบหน้าเรียบเฉยที่ดูหล่อเหลาทำให้ต้าชะงักไปนิด

“คะ...ครับ ขอบคุณครับ”ต้ารีบรับกล่องอาหารแมวมาใส่ถุง

“นี่ครับพี่ทัช”ทัชหันมายิ้มให้พร้อมกับรับถุงมาแล้วยื่นเงิน

“เอ่อ...พี่เป็นเจ้าของร้าน”

“เอาไปน่าเดี่ยวบัญชีกูไม่ตรง เออต้าเดือนนี้ฝากเคลียร์บัญชีร้านให้ด้วยนะ”

“ได้เลยครับ”ทัชยักคิ้วแล้วยิ้มให้ก่อนจะเดินออกมาจากร้านกลับคอนโด ไกด์แวะซื้อข้าวก่อนกลับด้วย

ห้อง 1606

“มึงไม่มีงานมีการทำรึไงวะ ตามกูอยู่ได้ทั้งวัน สนใจกูเหรอ”ทัชยื่นหน้ามาถามทันทีที่ไกด์ปิดประตูห้องสำเร็จ

“ปัญญาอ่อนละ เอ้าเนี่ยกินข้าวเสร็จแล้วกินยาด้วยนะมึงกูไปละ”ไกด์ผลักหัวของร่าเล็กไปแรงๆก่อนจะยัดข้าวยัดยาใส่มือเล็กแล้วเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ทัชยืนทำหน้าเป็นแมวงง ดวงตาหวานกระพริบปริบๆมองข้าวของในมือตัวเองแล้วมองประตูสลับกันไปมา

“อะไรของมันวะ”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

695 ความคิดเห็น

  1. #406 i2zindiella (@i2zindiella) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 13:56
    คู่นี่น่ารัก แต่..ต้าได้หลงเสน่ห์ไกด์รึปล่าว?!
    #406
    0
  2. #368 โอรี' โอ้ (@bmmm3) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 23:17
    สนใจก็บอกไปเถ๊อะะ55
    #368
    0
  3. #300 rmrm1023 (@crisrmjames) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 23:16
    น่ารักกกกโอ๊ยยยยย ชอบบบบบบ
    #300
    0
  4. #241 Akane View (@viewcanon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 15:06
    แหม แค่ผัวไม่กลับบ้านมาอ้อยถึงที่เลยเหรอ55555
    #241
    0
  5. #173 apple_72 (@piyapa72) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 18:36
    น่ารัก^_^
    #173
    0
  6. #162 Jiraprapa Sinsok (@09098585) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 15:52
    อยากได้ฉากเรทคะ yuiloveclashandss501@hotmail.com
    #162
    0
  7. #143 JR Yuute Shirin (@jr-shirin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 09:38
    ต้าเป็นน้องกล้าจริงป่าวเนีย
    #143
    0
  8. #129 qunutty18 (@qunutty18) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 19:10
    แม้ ;3; ดูแลเมียจังเลยน้าาาาา
    #129
    0
  9. วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 15:13
    เค้าก้อดูแลเมียไง ไม่รุ้หรอ อิอิ
    #44
    0