I Don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ

ตอนที่ 48 : I don’t กูไม่ได้ยั่วนะครับ ตอนพิเศษ กล้าต้า [แก้ไขคำผิด]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2291
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    5 ก.พ. 59


I don’t กูไม่ได้ยั่วนะครับ ตอนพิเศษ กล้าต้า


 

“จริงเหรอ!.......ได้ๆอืม เราขอถามพี่กล้าก่อนแล้วกัน”เสียงหวานเจื้อยแจ้วจนกล้าที่ยืนพิงกรอบประตูห้องนอนมอนร่างบางที่นอนคว่ำคุยโทรศัพท์กับเพื่อนสายตาหื่นๆของกล้าไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามองไปที่ต้นขาขาวของน้อยชายที่กางเกงขาสั้นมันเลิกขึ้นมาจนเข้าขั้นอันตรายแล้ว

“คิกคิก ไม่ต้องก็ได้นะถือว่าช่วยกัน.......พูดเล่นน่า”ต้ายังคงคุยโทรศัพท์โดยที่ไม่รู้ถึงอันตราย กล้าเดินเข้ามาถึงเตียง

“โอเคๆเดี๋ยวพรุ่งนี้เราโทรไปบอกนะ....อื้มบาย”ต้าวางสายไปแล้วหันมานอนหงายพอดีกับที่กล้าโถมร่างใส่ลงมาทับ

“อ๊ะพี่กล้า ตกใจหมดเลย อื้ม...”เสียงหวานขาดหายไปเมื่อริมฝีปากหนาของปีกฝ่ายทาบลงมากพร้อมกับสอดลิ้นชื้นซนๆเข้ามาด้วย ต้ายกแขนกอดคอกล้าพร้อมกับดันให้แนบชิดมาขึ้นพร้อมกับเกี่ยวพันลิ้นซนๆนั่นกลับไป มือหนาก็ลูบขาอ่อนที่โผล่พ้นชายกางเกงขาสั้นอย่างสนุกมือ

“อื้อ...พี่...ฮะ...ฮื้อ”ต้าดันไหล่หนาออกเมื่อรู้สึกว่ากล้าเล่นแรงขึ้นเรื่อยๆและเขาก็จะหายใจไม่ออกกล้าถอนริมฝีปากออกมาแล้วซุกไซร้ลำคอขาวที่ยังมีรอยแดงๆของเมื่อคืนอยู่ต้าโกยอากาศเข้าไปแล้วหดคอหนี

“พี่กล้า...คิกๆหนวดขึ้นแล้วต้าจั๊กจี้”กล้าหอมแก้มใสแรงๆแล้วกอดเอวบางเอาไว้

“ต้าโกนหนวดให้เนอะ”ต้าพูดยิ้มๆแล้วทำท่าจะลุกแต่กล้ากอดเอวไม่ยอมปล่อย ต้าหน้าเห่อร้อนเมื่อเห็นสายตาของพี่ชายที่มองมา

“อ้อนกูจะเอาอะไรรึเปล่าหืม”กล้าถามตรงๆต้าทำปากยื่น

“พี่กล้าชอบรู้ทันอ่า”

“บอกสิจะเอาอะไร”

“คือ....วันศุกร์อ่ะ เพื่อนต้าที่เรียนคณะเดียวกันมันอยากให้ต้าไปสอนภาษาอังกฤษแทนเพื่อนที่ประสบอุบัติเหตุนอนอยู่โรงพยาบาล”ต้าบอกพร้อมกับกอดคอร่างหนาเอาไว้

“คือ...ต้าก็อยากไป พี่กล้าจะ...”

“ไม่ให้ไป”กล้าพูดตัด ต้าเม้มปากแล้วคลายอ้อมแขนจากคอของกล้าใบหน้าสวยงอง้ำ

“อืม....ต้าจะไปอาบน้ำ”ต้าพูดเสียงแผ่วแล้วดันร่างหนาออก เดินไปห้องน้ำพออาบน้ำเสร็จก็เดินผ่านกล้าไปเหมือนไม่เห็นหยิบโทรศัพท์และหนังสือการ์ตูนจะเดินออกจากห้อง

“ไปไหน”กล้าถามเมื่อเห็นท่าทางของน้องชาย ต้าเม้มปาก

“ผมจะไปนอนที่ห้องของผม”สรรพนามที่เปลี่ยนไปทำให้กล้ามั่นใจล้านเปอร์เซ็นต์ว่าไอ้ต้ามันงอน ต้าเดินออกจากห้องด้วยอารมณ์หงุดหงิดทำไมไม่ตามมาง้อวะ! พี่กล้าแม่ง โทรศัพท์ถูกปาลงบนเตียงที่เจ้าของห้องไม่ค่อยจะกลับมานอนเพราะจะนอนอยู่ห้องของกล้ามากกว่าบางวันกล้าก็จะมานอนที่ห้องนี้แต่ไม่บ่อยเท่า

อาการน้อยใจมันตีบตันขึ้นมาจุกที่คอ ทำไมถึงไม่ยอมให้เขาไปกันล่ะ เขาเรียนจบคณะมนุษย์ศาสตร์เอกอังกฤษเลยนะ แต่ไม่ได้มาทำงานที่ตรงกับสาขาที่เรียนมาเลยมันน่าเสียดายนะ ก็จริงอยู่ที่เขาชอบอยู่กับสัตว์แต่ว่า...ก็นั่นแหละเสียดายวิชาอ่ะ ต้านอนเล่นอยู่สักพักก็ค่อยๆหลับไปหลับคาโทรศัพท์นั่นแหละ

กล้าไขกุญแจที่ไอ้แสบมันล็อคห้องเอาไว้แล้วเดินเข้ามาอมยิ้มเมื่อเห็นว่าต้านอนมือถือโทรศัพท์คาไว้และห่มเสื้อกันหนาวของเขาแทนผ้าห่ม กล้าดึงโทรศัพท์ในมือบางมากดปิดแล้วอุ้มร่างเล็กให้ไปนอนที่ห้องของเขา

“อือ...”ต้าส่งเสียงออกมาแต่ไม่ยักจะตื่นก่อนจะกอดร่างหนาเอาไว้พร้อมซุกหน้าเข้าหาอกแกร่งเหมือนที่เป็นทุกคืน

เช้า

ต้าขยับตัวบิดขี้เกียจแล้วกอดรัดคนข้างกายอย่างปกติร่างหนาเองก็กระชับอ้อมกอดของตนเข้าอีกทว่าคิ้วเรียวขมวดฉับต้าจำได้ว่าเมื่อคืนเขานอนคนเดียว

“พี่กล้า”ทันทีที่ลืมตาขึ้นต้าก็เรียกคนที่นอนกอดตัวเองแล้วพยายามผลักอก กล้าตื่นพร้อมกับทำสีหน้ายุ่งๆหงุดหงิด

“อะไรวะ”กล้าพึมพำเสียงดุแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ ต้านิ่งไปนอนกัดปากตัวเองแล้วยันกายลุกขึ้นแต่กล้าจับแขนเอาไว้และดึงให้ต้านอนลงทับตน ต้าขัดขืนแต่กล้าบีบแขนเล็กจนต้าเลิกดิ้น

“ผมเจ็บนะ”ต้าพูดออกมาเพราะเจ็บจริงๆกล้าไม่คลายข้อมือ

“พูดเหมือนเดิม”

“อะไร”

“เรียกแทนตัวเองว่าต้าเหมือนเดิม”

“ทำไมผมต้องทำด้วยเล่า พี่จะซีเรียสอะไรเนี่ย”กล้าบีบแขนต้าแรงขึ้นจนใบหน้าหวานเหยเกและมีน้ำตาซึมที่หางตา

“พี่กล้าบีบแขนผมแรงเกินไปแล้วนะ ผมเจ็บ”

“กูจะบีบแรงกว่านี้อีกถ้ามึงไม่ทำตามที่กูบอก”ด้วยอารมณ์น้อยใจที่ค้างตั้งแต่เมื่อวานอีกทั้งกล้ายังทำเสียงดุเขาและทำให้เจ็บน้ำตาเลยรื้อออกมาได้ง่ายๆ

“พี่กล้าใจร้าย ฮึก ต้าเจ็บ ฮือ”กล้าคลายมือแล้วโอบตัวของต้าที่ตัวสั่นเพราะร้องไห้ กล้าถอนหายใจพร้อมกับลูบหลังปลอบ

“ถ้ามึงไม่ดื้อกับกูแต่แรกก็ไม่ต้องร้องไห้”ต้าไม่ตอบเสียงสะอื้นดังมาเป็นระยะ กล้าเอียงตัวให้ต้าลงมานอนข้างตนแล้วลูบหัวเบาๆ

“งอนกูเรื่องอะไรหืม ที่กูไม่ให้มึงไปน่ะเหรอ?”

“......”

“ฟังกูนะต้า ที่กูไม่ให้มึงไปเพราะเป็นห่วงมึงหรอก สอนเด็กน่ะมันเหนื่อยนะ ต้องพูดจนคอแห้งคอแหบ บางทีมึงต้องยืนนานๆหลายชั่วโมงมึงทำได้งั้นเหรอ”ต้าพยักหน้าหงึกๆที่อกแกร่งแรงสะอื้นหายไปแล้วแต่น้ำตายังมีอยู่ กล้าถอนหายใจกับความดื้อของน้อง

“อีกอย่างกูไม่อยากให้มึงห่างกูมากถ้ามีใครมาทำอะไรมึงกูจะทำยังไง มึงเป็นเมียกูนะต้า”ต้ากัดริมฝีปากหน้าร้อนวูบวาบไม่บ่อยนะที่พี่กล้าพูดแบบนี้ไอ้คำว่าเมียเมออะไรนี่ ฟังแล้วมันเขินแปลกๆ

“ต้าดูแลตัวเองได้ ต้าโตแล้วนะพี่กล้า”

“กูรู้แต่กูก็เป็นห่วงมึง เห้อ....เออๆๆอยากทำก็ทำอย่ามาบ่นให้กูได้ยินว่าเหนื่อยนะต้า”กล้าพูดแล้วหลับตาลงถ้าไม่ยอมมันมันก็จะงอนไม่จบอีก

“พี่กล้าให้ต้าไปทำแล้วเหรอ”ต้าผงกหัวขึ้นมามองหน้าหล่อๆ

“เออ”

จุ๊บ

“ขอบคุณนะฮะ”ต้าจุ๊บริมฝีปากหยักแล้วผละออกมาเร็วๆด้วยใบหน้าแดงจัด

.

.

.

.

“ไอ้ต้าไม่มาเหรอวะ”คิวถามทันทีที่เห็นกล้าเดินเข้ามาในร้านคนเดียวพร้อมใบหน้าเซ็งๆ กล้าเหล่ตามองเพื่อนรักที่นั่งตักของภพอย่างมุ้งมิ้งๆ ชิส์หมั่นไส้โว้ย

“มึงเห็นมันมั้ยล่ะ”กล้าตอบแข็งๆ คิวเกาหัวแกรกๆ

“อะไรของมันวะกูแค่ถาม”คิวพึมพำก่อนจะหันมาสนใจภพที่กลายมาเป็นลูกจ้างคอยเรียงบัตรลูกค้าให้คิว กล้าเดินเข้ามาในห้องแล้ววางกระเป๋าที่โต๊ะของตนก่อนจะเข้าไปเล่นกับหมาตัวนึง

หนึ่งวันทำไมมันช่างผ่านไปช้าเหลือเกิน กล้าเบื่อแสนเบื่อรอบๆตัวดูเงียบลงถนัดตาแม้ว่าจะได้ยินเสียงของคิวทะเลาะกับภพหรือโอมบ่นงุ้งงิ้งอยู่ข้างหูแต่เขาก็รู้สึกว่ามันเงียบเหงาอยู่ดี

Rrrrrrrrrr

กล้ารีบคว้าโทรศัพท์มาดูก่อนจะระบายยิ้มออกมาเป็นไอ้ตัวแสบที่มันทิ้งให้เขาอยู่คนเดียวนี่แหละ(?)

“ว่า?”

[ต้ากลับช้าหน่อยนะ] เสียงปลายสายทำให้คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน

“ทำไม”กล้ากดเสียงต่ำจนอีกฝ่ายแอบใจเสีย

[คือเพื่อนชวนไปกินข้าวอ่า นี่กำลังจะไปกัน//ใช่ค่ะพี่กล้าไม่ต้องห่วง//อ่าๆพี่กล้ากินข้าวไปก่อนต้าเลยนะ ต้าไปแล้วบายฮะ] กล้ายืนตัวแข็งทื่ออยู่แบบนั้นนี่มันไม่นึกถึงเขาเลยรึไงวะ กล้ากำลังหงุดหงิดใช่หงุดหงิดมากไม่มีใครกล้าเรียกขณะที่เขากำลังคร่อมมอเตอร์ไซด์ขับกลับบ้าน โอมและคิวมองหน้ากันก่อนจะยักไหล่ด้วยความไม่เข้าใจ

ต้ากลับมาถึงบ้านเกือบๆจะสองทุ่มร่างเล็กวางของแล้วเข้าไปอาบน้ำก่อนจะมานอนเล่นโทรศัพท์กดไปกดมาก็เมื่อยมือเลยโทรสไกป์กันและพูดภาษาอังกฤษใส่เพื่อนใหม่ที่เป็นคนต่างชาติ กล้ามองร่างน้องชายแล้วเดินออกจากห้องไปนอนห้องของไอ้ต้า ปล่อยให้มันนอนคุยกับเพื่อนมันนั่นแหละ

วันต่อมากล้าตื่นสายเมื่อคืนเขานอนไม่หลับเหอะบ้าจริงเขานอนไม่หลับเพราะไอ้ต้า กล้าเดินทั่วบ้านไม่เห็นต้า เห็นแต่โพสอิสสีเขียวที่แปะไว้ที่ตู้เย็นว่า

ต้าไปที่โรงเรียนสอนพิเศษนะ ทำกับข้าวไว้ให้ด้วย อุ่นแล้วทานนะฮะ....ต้า

กล้าถอนหายใจแรงๆเดินไปนู้นไปนี่รอบบ้านหงุดหงิด โคตรหงุดหงิด กล้าโทรไปหาโอมบอกว่าวันนี้ไม่สบายไม่ไปทำงานแล้วเดินวนรอบบ้านได้สามรอบก็หาอะไรทำเช่น ล้างรถ จัดบ้านให้มันเข้าที่ ปัดกวาดเช็ดถูบ้านทำตัวเหมือนแม่บ้านตอนที่สามีไปทำงานนี่เขาสลับตำแหน่งกับไอ้ต้าเหรอวะ? ร่างสูงล้มตัวนอนที่โซฟาห้องรับแขกอย่างเหนื่อยอ่อน ไม่น่าเชื่อว่าแค่งานบ้าน(แค่เรอะ!)มันจะทำให้เหนื่อยเหมือนเล่นบาสชั่วโมงนึงแบบนี้แต่ก็ดีแล้วล่ะเขาจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน หาเรื่องระบายอารมณ์ด้วยการใช้แรงก็ดีเหมือนกัน

ทางด้านต้า

“ขอบคุณมากๆนะต้าที่มาช่วยอ่ะ เด็กๆบอกว่าครูต้าสอนเข้าใจมากเลย”อิงยิ้มและบอกกับต้า ต้ายิ้มรับ

“เอาน่าถือว่าช่วยกัน แล้วนี่หาครูมาสอนแทนได้แล้วเหรอ”

“อื้ม พรุ่งนี้น่ะพี่กล้าจะได้ไม่ว่าต้าไง”อิงบอกเพราะรู้ดีว่ากล้าหวงต้ามาก และไม่ค่อยให้ไปไหนไกลกันต้ายิ้มแล้วโบกมือลาอิงเด็กๆในคลาสที่ได้เรียนกับต้าต่างทำท่าโอดโอยเมื่อรู้ว่าต้าจะไม่มาสอนแล้ว จะว่าไปก็จริงอย่างที่พี่กล้าว่าแหละว่ามันเหนื่อย เมื่อวานก็เหนื่อนแต่ติดที่สนุกกับงานใหม่พอมาวันที่สองก็เริ่มจำเจแล้วล่ะ อีกอย่างเจ็บคอแล้วด้วยเวลาสอนต้าไม่ใช้ไมค์ เพราะรู้สึกว่าเสียงที่ออกมาจะแปลกๆเลยสอนปากเปล่าไปเลยซึ่งเด็กๆก็ชอบตรงนี้ด้วย

ต้านั่งแท็คซี่มาที่ร้านดูแลสัตว์เลี้ยงยกมือไหว้ทัชที่วันนี้มาดูแลร้านแต่ไม่ยักจะเห็นไกด์ ร่างเล็กเดินเข้าไปด้านในเห็นโจ้กำลังจับน้องหมาตัวนึงให้กับโอมที่กำลังตัดเล็บน้องหมาอยู่

“สวัสดีฮะ”กล้าบอกคิวยิ้มให้พร้อมกับทำหน้าแปลกใจ โอมเลิกตัดเล็บน้องหมาหันมามองต้า

“ไปทำอะไรให้ไอ้กล้าโกรธรึเปล่า”

“ห๊ะ....ผมอ่ะนะ ไม่นะฮะ ก็ไม่เห็นจะได้ทะเลากันเลย”ต้าบอก

“เหอะๆ เมื่อวานมันทำท่าเหมือนจะแดกหัวคนให้ได้วันนี้ก็โทรมาบอกว่าไม่สบาย แม่งตอแหลชัดๆ โอ๊ยๆ โจ้กูเจ็บนะ”ต้าไม่สนใจเสียงทะเลาะกันของโอมโจ้แล้วเดินกลับออกมา ต้าโบกแท็คซี่กลับบ้าน

“โหบ้านแลดูสะอาด”ต้าหัวเราะคิกคักแล้วมองไปรอบๆบ้านก่อนจะหยุดที่หัวทุยๆของกล้าที่หนุนหมอนนอนอยู่บนโซฟาร่างเล็กนั่งลงที่พื้นข้างโซฟาแล้วยิ้มกว้างพลางเอานิ้วจิ้มแก้มของกล้าเบาๆ

“พี่กล้าง่วงก็ไปนอนบนห้องดีๆสิครับ”ต้าเรียกกล้าเบาๆทว่ากล้ากลับตื่นทันทีแล้วดึงร่างเล็กมากอด

“อืม...พี่กล้าต้าอึดอัดนะ รัดเกินไปแล้ว”ต้าบอกทำให้กล้าคลายอ้อมกอดลงบ้างต้าดันอกหนาแล้วยืนยิ้มล้อเลียนขณะที่กล้านั่งบนโซฟา

“เห็นพี่โอมบอกว่าพี่กล้าไม่สบายเป็นอะไรรึเปล่าฮะ”ต้าถามแม้ว่าจะรู้คำตอบว่ากล้าแค่ไม่อยากไปร้าน กล้ากอดเอวเล็กพลางซบใบหน้าลงที่หน้าท้องแบนราบของต้า

“กูไม่ชินว่ะถ้ามึงไม่อยู่ด้วย”กล้าพูดออกมาทำเอาอึ้งนิดๆ ปกติพี่ชายของเขาไม่พูดตรงแบบนี้นี่ทุกทีจะรักษามาดตลอดแต่ครั้งนี้พูดออกมาซะตรงเลยแหะทำเอาใบหน้าหวานเห่อร้อนแดงจัด มือเล็กๆกอดหัวของกล้าเอาไว้หลวมๆ

“อยู่กับกูนะต้า ไม่ต้องไปไหนแล้ว กูเหงา”ต้าเม้มปากแน่น ให้ตายสิจะทำให้เขาเขินไปถึงไหนว่ะพี่บ้า

“พี่กล้าต้า....เอ่อ....อ๊ะ”ต้าครางเสียงตกใจเมื่อกล้าเลิกเสื้อของเขาขึ้นตอนไหนไม่รู้แล้วกดลิ้นเข้าไปที่ร่องบุ๋มกลางแผ่นท้อง มือเล็กกำกลุ่มผมของกล้าแน่น

“อ๊ะ....พี่....หยุด...อ๊ะ”ต้าร้องแล้วดันไหล่หนาออกแต่กล้าไม่ปล่อยมือที่กอดเอวบาง

“บอกสิว่ามึงจะไม่ไปไหนน่ะ”กล้าทำเสียงเข้มแล้วเล่นกับจุดนั้นต่อ

“มะ...ไม่....อะ....ไม่ไป...ไหนแล้ว”

“หึหึมึงพูดแล้วนะ ไปต่อที่ห้องกันเถอะว่ะต้า”กล้าว่าแล้วดึงแขนเรียวให้ตามตนไปต้าร้องลั่นแล้วเกาะโซฟาเอาไว้ต้านแรงฉุด

“มะ...ไม่พี่กล้านี่มันเพิ่งจะบ่ายสองเองนะ”ต้าตะโกนแรงที่ดึงแขนมีมากขึ้น

“ก็กูจะเอานี่ มาเร็ว”

“อื้อ...พี่บ้า ไม่ไปปล่อยต้านะ ฮะ...เฮ้ย”ต้าตกใจเมื่อกล้าอุ้มตัวของเขาพาดบ่าขึ้นบันไดมือบางตีไหล่หนารัวๆทว่ามีหรือที่กล้าจะปล่อย หึหึ มันไม่สนใจเขาตั้งวันนึงจะจัดให้สมใจอยากเลย

 

 

-  End Part -




****จบหมดครบตอนแล้วค่าาาา รอติดตามเรื่องอื่นๆของเค้าต่อไปนะ ขบคุณที่อยู่ด้วยกันเรื่อยมาจ้าาาาา รักนะทุกคนรักมากๆ ขอบคุณมากๆทุกกำลังใจเยย ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

695 ความคิดเห็น

  1. #641 nenaexol (@nenaexol) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:07
    ไรท์ค่ะ ขอnc ทั้งหมดของเรื่องนี้หน่อยค่ะ
    asreena1212@hotmail.com
    #641
    0
  2. #640 nenaexol (@nenaexol) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:07
    ไรท์ค่ะ ขอnc ทั้งหมดของเรื่องนี้หน่อยค่ะ
    asreena1212@hotmail.com
    #640
    0
  3. #448 หนูลาเต้ (@cloveraum) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 16:33
    ไรท์คะเราพึ่งมาอ่านเรื่องนี้
    เราขอncทั้งหมดหน่อยค่ะ
    aumdcss@gmail. com
    #448
    0
  4. #424 annar_junior (@annar_junior) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 12:15
    สนุกมากๆค้า ชอบกล้าต้าที่สุดเลยยย
    #424
    0
  5. วันที่ 21 พฤศจิกายน 2557 / 21:49
    ขอnc หน่อยค่ะ limpaphaphan-pp@hotmail.com
    #271
    0
  6. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(