I Don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ

ตอนที่ 43 : I don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ >>>>> กล้าต้า [End] [แก้ไขคำผิด]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2998
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    30 ม.ค. 59


I don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ >>>>> กล้าต้า [End]


“เสร็จยังวะต้า”กล้าตะโกนเรียกน้องชายไม่สิน้องชายมันเป็นอดีตไปแล้วตอนนี้กลายเป็นเมียสุดที่รักขาดใจดิ้นที่อาบน้ำครึ่งค่อนชั่วโมง

“เสร็จแล้วฮะพี่กล้า”ต้าพูดแล้วเปิดประตูห้องน้ำออกมากลิ่นอายสบู่จางๆลอยแตะจมูกร่างสูงจนอดไม่ได้ที่จะ

ฟอด~

จุ๊บ

“อื้อพี่กล้า ต้าจะ...จะแต่งตัว....นะครับ”ต้ายกมือยันไหล่หนาที่หอมแก้มและจูบไหล่เนียนจนตัวเขาจะละลายไปตรงนั้น

“เฮ้อ....กูออกไปรอข้างนอกดีกว่า เดี๋ยวจะกดมึงซะตรงนี้ไม่ได้ไปกันพอดี”กล้าพูดจบก็เดินออกไปแต่เดินไปได้เพียงแค่สองก้าวก็หันกลับมาคว้าต้าไปจูบแรงๆและย้ำอีกก่อนจะผละแล้วเดินออกไป ต้ายืนกัดปากตัวเองที่แดงเจ่อเพราะความรุนแรงของจูบเมื่อสักครู่ แล้วรีบแต่งตัว

.

.

.

.

สายลมเบาๆแสงแดดอ่อนๆแล้วยอดหญ้าสีเขียวที่ไหวไปตามลมทำให้เรานึกถึงเรื่องต่างๆที่ทำให้เรามีความสุขได้ ผู้ชายสองคนที่นั่งคุกเข่าอยู่หน้าป้ายหินที่มีการแกะสลักเป็นชื่อสองชื่อและวันที่บางอย่างก็เช่นกัน พวกเขากำลังยิ้มให้กับป้ายหลุมศพของชายหญิงอันเป็นที่รักของพวกเขา

แหมะ

กล้าดึงร่างน้องชายเข้ามากอดเอาไว้ทันทีที่เห็นน้ำตาของอีกฝ่าย ร่างเล็กที่โผกอดพี่ชายสั่นไหวเล็กน้อย

“ไม่ร้องนะต้า พ่อกับแม่คงไม่อยากเห็นมึงร้องไห้”กล้าลูบหัวของต้าเบาๆก่อนจะหันไปมองป้ายหลุมศพ

“พ่อครับ แม่ครับ ผมขอโทษครับ ที่ผมรักไอ้ต้าแบบที่พ่อแม่อยากให้เป็นไม่ได้ พ่อกับแม่ไม่โกรธผมใช่มั้ยครับ”ร่างเล็กสั่นไหวหนักขึ้นจนกล้าต้องกอดต้าเอาไว้แน่น ดวงตาคมเอ่อน้ำใส

“ผมสัญญาครับ ว่าผมจะรักต้า และจะดูแลมันตลอดไป”พูดจบกล้าก็ประคองใบหน้าหวานขึ้นมาก่อนจะปาดน้ำตาให้อย่างแผ่วเบา ใบหน้าคมเลื่อนเข้ามาใกล้ๆแล้วจรดริมฝีปากกับหน้าผากมนอย่างอ่อนโยน

“ต้าก็รักพี่กล้า และจะรักตลอดไป”

“พวกเรารักพ่อแม่นะครับ”ทั้งสองพูดพร้อมกัน กล้าวางช่อดอกกุหลาบสีขาวไว้ที่หลุมศพแล้วเดินออกมา

“ร้อนมั้ย”กล้าถามหลังจากที่เดินออกมาจากสุสาน แดดแรงพอสมควร

“นิดหน่อยครับ”ต้าบอกนิดหน่อยแต่จริงๆแล้วเหงื่อโชกหน้าเลยต่างหาก

“เดี๋ยวกูไปซื้อน้ำแป๊ปนึงรออยู่ตรงเก้าอี้นั่นนะ ฝากด้วย”กล้ายัดโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋าของต้าแล้วรีบไปหาน้ำ

Rrrrrrrrrrrr

เคยเป็นมั้ยโทรศัพท์อยู่กับตัวทั้งวันไม่มีใครโทรมาแต่พอเอาไว้นอกตัวเท่านั้นแหละดังเลย ต้าหยิบโทรศัพท์กล้าขึ้นมาดูเป็นเบอร์ที่ไม่มีชื่อจึงกดรับ

[กล้าคะวันนี้ว่างมั้ยคะ เราไม่ได้เจอกันตั้งสองอาทิตย์แล้วนะคะ] เสียงออดอ้อนจนน่ารำคาญทำให้คนฟังขมวดคิ้วฉับ อะไรคือการที่บอกว่าไม่ได้เจอกันมาสองอาทิตย์นี่แปลว่าพี่กล้าต้องเคยไปเจอผู้หญิงคนนั้นแล้ว หางคิ้วเรียวกระตุกเมื่อคิดแบบนั้น

“ขอโทษนะครับ คุณโทรผิดเบอร์แล้วมั้งครับนี่เบอร์แฟนของผม”ต้ากดวางสายแล้วยัดเก็บใส่กระเป๋าหนังของตนดังเดิม ไม่นานกล้าก็วิ่งเข้ามา

“เป็นไรวะหน้าหงิกเป็นมะเหงกเลย”กล้านั่งลงแล้วเปิดน้ำก่อนจะยื่นให้กับต้าแต่คนงอนหันหน้าหนี

“เมื่อกี้คนโทรมาหาพี่กล้าครับ เป็นผู้หญิง เขาอยากให้พี่กล้าไปหา”พูดจบต้าก็ลุกขึ้นแล้วเดินกระแทกเท้าไปที่รถก่อนจะปิดประตูรถเสียงดัง

“พังแล้วมั้งรถกู”กล้าพึมพำแล้วหัวเราะเบาๆ แล้วขึ้นตามไป

เงียบ....

บรรยกาศในรถมันช่างเงียบจนสามารถถ่ายรายการคนอวดผีได้ กล้าติดเครื่องเปิดแอร์แต่ไม่ขับไปไหน ต้าก็นั่งมองไปนอกรถ

หมับ

“อ๊ะ!”ต้าตกใจไม่น้อยที่อยู่ๆกล้าก็ขยับตัวมาคร่อมเขาไว้อย่างรวดเร็วและปรับเบาะนั่งเป็นเอนนอน

“หึหึหึ เดี๋ยวนี้ความหึงของมึงมันพัฒนานะ”กล้าว่าก่อนจะก้มลงไซร้ลำคอขาวแต่ต้าดิ้นแล้วผลักกล้าออก จนกล้าต้องรวบมือเล็กๆทั้งสองดึงไปไว้เหนือหัว

“พี่กล้า!

“แหม่มีขึ้นเสียงใส่กูด้วย”

“ผมเปล่าหึง”

“อ๋อเหรอ”กล้าทำหน้าทะเล้นแล้วล้วงมือเข้ามาในเสื้อยืดของต้า

“จิ๊! พี่กล้า!”ต้าขึ้นเสียงจริงจังทำเอากล้าหยุดการกระทำแล้วใบหน้าหน้าสวยให้สบตาเขา

“ฟ้านะต้า กูกับผู้หญิงคนนั้นไม่ได้มีอะไรกันเลย เขาเป็นแค่เพื่อนของเพื่อนกู”กล้าค่อยๆอธิบาย

“แล้วเขามีเบอร์พี่กล้าได้ยังไง”

“ก็เขาขอ กูจะไม่ให้ก็น่าเกลียดป่ะวะ”ต้ามองไปทางอื่นไม่สนใจคนรัก

“กูสัญญากับพ่อแม่ไว้แล้วไงว่ากูจะรักมึงคนเดียว”พูดจบกล้าก็จูบลงที่กลีบปากบางอย่างนุ่มนวลและรุนแรงสลับกันจนได้ยินเสียงหวานที่ร้องครางออกมาเบาๆ

“หายงอนกูนะครับ”

“อื้อ   ต้าขอโทษที่ไม่ฟัง ต้าขอโทษที่งี่เง่านะครับ”ทั้งสองคนยิ้มให้กัน กล้ายกมือขยี้หัวของต้าจนฟูแล้วหอมแก้มซ้ายขวาอย่างหมั่นเขี้ยวก่อนจะลุกไปนั่งฝั่งคนขับและขับรถออกไป ขณะที่รถแล่นออกจากเขตสุสานต้ามองไปที่ท้องฟ้าที่ไกลออกไปไปยังที่ไหนสักแห่งที่มีพ่อกับแม่ของเขาอยู่ที่นั่น

พ่อกับแม่โปรดเป็นกำลังใจให้กับความรักของเราด้วยนะครับ

 

- END -



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

695 ความคิดเห็น

  1. #108 NU Amp Mee (@natthanicha_2544) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2557 / 20:14
    อร้ายยยยยย ตอนพิเศษล่อซะฟินเลยยยย ขอขวัญพี่ไกด์น่ากินมาก
    #108
    0
  2. วันที่ 4 มิถุนายน 2557 / 15:15
    อิอิ หวานเวอร์อิจฉานะว้อยยยย เอิกๆๆ
    #69
    0