I Don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ

ตอนที่ 40 : I don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ >>>>> กล้าต้า[8] [แก้ไขคำผิด]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3191
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    28 ม.ค. 59


I don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ [กล้าต้า] ตอนที่ 8


หลายวันต่อมา

ต้ายืนอยู่ด้านในของผับABC มือเรียวเกาะแขนพี่ชายไว้แน่นเมื่อเห็นสายตาโลมเลียจากนักท่องราตรีคนอื่นๆที่มาเที่ยว กล้าเลือกโต๊ะที่มีคนไม่พลุกพล่านแล้วสั่งเครื่องดื่มเบาๆให้กับต้า

“ไม่ต้องกินเยอะเดี๋ยวเมา”กล้าบีบจมูกต้าซึ่งคนตัวเล็กก็ย่นจมูกใส่ก่อนจะยกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ขึ้นดื่ม ไม่นานโอมและโจ้ก็เดินเข้ามาในผับมา

“มันยังไม่มาอีกเหรอวะ”โอมถามเมื่อไม่เห็นเพื่อนคนอื่น

“ไอ้คิวยังไม่มาแต่ไอ้ทัชแม่งโทรไม่ติด”กล้าบอกก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นร่างโปร่งของเพื่อนเดินเข้ามาแล้วนั่งข้างๆโจ้พร้อมกับกระซิบกระซาบกัน

“อ้าวไอ้ทัชอ่ะ”คิวถาม

“มันมาไม่ได้มั้งโทรไปไม่รับ”กล้าตอบ

วันนี้คิววางแผนให้คนที่รับจ้างอ่อยไปทดสอบภพจนในที่สุดภพก็รู้แล้วก็เกิดการดราม่าเล็กๆแต่ก็คงจะจบด้วยดี(มั้ง) ก็เห็นแผ่นหลังของภพตามไปอยู่นี่นา แต่ขณะที่ดวงตาคมมองภพที่วิ่งตามคิวไปอยู่นั้นก็ได้ไปพบใครบางคนที่กำลังมองมาทางโต๊ะเขาแต่ผู้ชายคนนั้นไม่ได้มองเขา ไม่ได้มองโอม ไม่ได้มองโจ้ แต่มันมองร่างเล็กที่นั่งยิ้มหัวเราะอยู่ข้างๆเขาต่างหาก!

กล้าขยับไปกอดเอวของน้องชายพร้อมกับหอมแก้มใส ต้าหันขวับแล้วทำหน้าสงสัยใบหน้าหวานแดงก่ำเพราะแอลกอฮอล์แต่ก็ยังพอมีสติบ้าง

“พี่กล้าทำอะไรเนี่ย”ต้ากระซิบถาม

“มีคนมองมึงอยู่”ต้าชะเง้อไปด้านหลังแล้วก็สบตากับบางคนทางนั้นยิ้มให้เขาพร้อมกับยกแก้วไวน์ในมือต้าลดสายตามามองหน้าหล่อๆของพี่ชายแล้วยิ้มแห้งๆก่อนจะเอนตัวพิงอกแกร่ง

“แหม่ มึงสองคนนี่ไม่เหมือนพี่น้องกันเลยน๊า มีอะไรที่กูไม่รู้ป่ะเนี่ย”

“ไม่ต้องเสือกอยากรู้”กล้าตอกกลับแต่มีหรือคนอย่างโอมจะยอมแพ้

“กูอยากเสือกว่ะ”กล้ากลอกตาไปมา

“โจ้เอาผัวมึงไปเก็บดิ๊”

“ไรอ่ะพี่เกี่ยวไรกับผมวะ อยากทำไรมันทำไปเลยพี่”โจ้บอกก่อนจะแลบลิ้นใส่ร่างสูงที่หันมาทำหน้าบึ้ง

“เดี๋ยวคืนนี้โดนนะโจ้”โจ้หน้าแดงแล้วรัวหมัดใส่โอมไม่ยั้งจนโอมต้องรวบตัวเข้ามากอดเอาไว้

“ไม่ต้องมาเนียนนะมึง ยังไงๆ เล่าเลยกูไม่ลืมง่ายๆหรอก”โอมบอกหลังจากที่กอดรัดฟัดเหวี่ยงโจ้ให้อยู่นิ่งๆได้สำเร็จ

“ต้าบอกดิ”กล้าสะกิดร่างบาง ต้าส่ายหัวรัวๆจนปวดหัวไปหมดก่อนจะเอนมาซบที่อกหนาของกล้า

“ไม่เอา ไม่บอก”

“อ้าวเมียกูไม่ให้บอกมึงก็ไม่ต้องรู้หรอก”กล้าบอกพลางยิ้มก่อนที่เพื่อนรักทั้งสองจะสบตากันแล้วหัวเราะออกมา

“สัส ถ้ากูไม่ฉลาดนี่กูคงไม่รู้ว่ะฮ่าๆๆ ว่าแต่เรื่องจริงเหรอวะ”โอมถามอีกครั้ง

“ให้กูจูบโชว์มั้ย”

“ก็ดีนะ”โอมก็บ้าจี้ ต้าทุบอกของกล้าแรงๆไปหนึ่งที แต่มันก็ไม่แรงมากหรอก แรงของคนเมามันอ่อนเปลี้ยอยู่แล้ว

“เป็นไรวะ”

“พี่กล้าอ่า.....ต้าอาย”

“อายอะไรเป็นเมียกูมันน่าอายมากเหรอวะ”

“ก็.....ก็เราเป็นพี่น้องกันนี่นา”แววตาของกล้าเปลี่ยนไปเป็นนิ่งเรียบ ต้าหลุบตาลงก่อนจะลุกเดินเซนิดๆไปที่ห้องน้ำ โจ้มองต้าก่อนจะลุกตามไปด้วยความเป็นห่วง เดินเซแบบนั้นเดี๋ยวก็ล้มจนได้ พอโจ้ตามต้าไปโอมก็ตบไหล่เพื่อนเบาๆ

“เอาน่ามึงจากน้องมาเป็นเมียมันก็คงทำใจยากอยู่แหละ”กล้าถอนหายใจ

“ที่กูทำอยู่มันผิดใช่มั้ยวะ”กล้าถามขึ้น

“กูเห็นแก่ตัวมากเลยใช่มั้ยมึง กูรักมันขนาดไหนมึงก็น่าจะรู้ แต่กูว่าความรักของกูมันผิดโคตรๆเลยว่ะ”

“ความรักมันไม่มีผิดมีถูกหรอกเว้ย มันอยู่ที่คนสองคนว่ะ”

“กูว่าไอ้ต้ามันรักกูเหมือนพี่ชายมันคนหนึ่งนั่นแหละ มีแต่กูที่เห็นแก่ตัว”

“มึงนี่มันนักคิดมากจริงๆ”โอมพูดแล้วถอนหายใจพลางกดโทรศัพท์ไลน์หาคนรัก ไอ้คู่นี้มันห่างกันไม่ได้ไม่

“อ้าวพี่กล้า ไม่นึกว่าเราจะได้เจอกันนะคะ น้ำขอนั่งด้วยได้มั้ย”กล้าพักหน้าพลางยกเหล้าขึ้นดื่ม น้ำเป็นผู้หญิงที่สวยเคยเป็นหญิงสาวที่กล้าเคยคุยด้วยถึงขนาดจะคบเป็นแฟนแต่มีเรื่องที่ว่าน้ำไม่ชอบต้าและทำร้ายน้องชายที่เขารักที่สุด กล้าเลยไม่สนใจและไม่สานความสัมพันธ์ต่อ

“แล้วน้องชายไม่มาด้วยเหรอคะ”น้ำเน้นคำว่าน้องชายชัดๆ

“ไม่รู้”กล้าตอบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดที่ต้าหายไปในสถานที่แบบนี้เขาไม่ไว้ใจคนที่มาเที่ยวที่นี่หรอกไอ้ต้ามันไร้เดียงสาน่าขย้ำจะตายไปแต่พอคิดว่ามีโจ้อยู่เป็นเพื่อนก็สบายใจขึ้น

“กูไปเข้าห้องน้ำนะ”โอมบอกเมื่อรับรู้ถึงสายตาของหญิงสาวกล้าพยักหน้า

“น้ำดีใจนะคะที่ได้เจอพี่กล้าอีก”

“.........น้ำ”กล้าเงียบไปสักพักก็เรียกชื่อหญิงสาว

“คะ?”

“พี่ขอจูบเราหน่อย”

“มากกว่าจูบน้ำก็ให้พี่กล้าได้ค่ะ”ริมฝีปากแดงสดราวด้วยลิปสติกสีแดงเกรดเอสีติดทนนานยิ้มพลางขยับตัวไปนั่งตักหนาพร้อมกับยกแขนโอบคอ กล้ากอดเอวเล็กเอาไว้ก่อนจะประกบริมฝีปากแนบแน่นและร้อนแรง!

.

.

.

.

“ต้า....ต้ารอเราด้วย”โจ้เพิ่มความดังเมื่อร่างบางของต้าเดินฉับๆไม่ฟังเขาเลย ต้าหยุดแล้วหันมาทำหน้าปกติ

“ว่าไง”

“โอเคมั้ย”ต้าเม้มปากแล้วพยักหน้ารัวๆ

“หนีพวกบ้านั่นมาได้ละไปดื่มกันเหอะ ไม่มีใครห้ามแล้ว”โจ้บอกพร้อมกับรอยยิ้มแล้วดึงแขนของต้าให้ไปที่บาร์โจ้สั่งเครื่องดื่มให้ตัวเองและต้าและพอจะจ่ายเงินนั้นก็มีมือของบางคนยื่นมาซะก่อน

“ของน้องสองคนนี้แล้วก็เอามาอีกแก้ว”ดินพูดเรียบๆพนักงานรับเงินไปแล้วทำตามโจ้มองหน้าของดินขณะที่ต้านั่งก้มหน้า

“ขอบคุณที่เลี้ยงเครื่องดื่มเรานะครับแต่คราวหลังไม่จำเป็นหรอก พวกผมมีเงินมากพอ”โจ้จำได้ว่าเป็นคนเดียวกับที่ทะเลแม้ว่าตอนนั้นจะเห็นไม่ชัดเท่าไหร่แต่เซ้นส์มันบอกว่าคนๆนี้ไม่น่าจะใช่คนดีเท่าไหร่

“ไม่คิดจะมองหน้ากูหน่อยเหรอวะต้า”ดินพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะเอื้อมมือมาเชยคางมนให้ต้าเงยหน้าขึ้น ต้าหันหน้าหนีก่อนจะยกแก้วแอลกอฮอล์ชนิดไม่แรงขึ้นดื่ม ไม่รู้ทำไมอยู่ๆก็น้อยใจกล้าอยากจะดื่มเยอะๆๆให้มันเมาๆไปเลย

ตึ๊ง!

เสียงไลน์ของโจ้ดังขึ้นก่อนที่ร่างเล็กจะหยิบขึ้นมาตอบคนที่ไลน์มาหาพลางลอบมองต้าและดิน

“เดี๋ยวเรามานะต้า”ต้าพยักหน้ารับโจ้เดินเข้าไปกระซิบข้างหูใกล้ๆ

“อยู่ได้นะ”ต้ายิ้มแล้วพยักหน้า โจ้เดินออกไปแต่หันไปมองเพื่อนแทบทุกๆก้าวเดิน

“เฮ้ย!”โจ้ร้องขึ้นเมื่ออยู่ๆก็ถูกใครบางคนดึงไปกอดพร้อมกับหอมแก้มดังฟอดร่างบางกระแทกทั้งศอกและกระทืบเท้าใส่คนที่อยู่ด้านหลังอย่างแรงและหลายครั้งแม้ไม่รู้ว่าเป็นใครแต่โจ้ก็ไม่ชอบให้ใครมาทำอะไรกับร่างกายของตนนอกจากโอม

“โอ๊ยๆๆ พอแล้ว กูเจ็บนะครับเมีย”คนที่ถูกทำร้ายร่างกายแต่ก็ยังจะกอดเอวบางเอาไว้พูดขึ้น โจ้ได้ยินดังนั้นก็นิ่งไปแล้วกระทุ้งข้อศอกใส่ไปยังคนด้านหลังอย่างแรง

“โอ๊ย มือหนักตีนหนักชิบหาย”

“เล่นเหี้ยอะไรห๊ะ ตกใจหมด”

“หึหึหึ กูจะได้ว่างใจไงว่าถ้ามีใครมายุ่งกับมึงมึงจะไม่ยอมให้มันทำอะไรได้ไง”โอมพูดพลางลูบท้องตัวเอง

“แล้วนี่มีไร”โจ้ถามแล้วเหล่ตามองคนรักที่เสแสร้งแกล้งสำออยนั่งกุมท้องตัวงอ

“อย่ามาลีลาเดี๋ยวกูถีบ”

“โหดจังนะ คืนนี้อย่ามาร้องให้กูกอดแล้วกัน”จบคำของโอมโจ้ก็ย่นจมูกใส่ก่อนจะถามคำถามเดิมอีกครั้ง

“มีไรล่ะกูไม่อยากปล่อยไอ้ต้าไว้คนเดียวหรอกนะ”

“นี่ไอ้ดินมันยังไม่เลิกยุ่งกับต้าอีกเหรอวะ ตื้อจริงๆไอ้เหี้ยกล้าแม่งก็เลวจริง ตอนนี้นัวเนียกับเมียเก่ามันไปแล้วมั้ง”โจ้ตาโตเมื่อโอมพูดจบแล้วส่งเสียงจิ๊จ๊ะไม่พอใจกับการกระทำของกล้า

“เดี๋ยวเคลียร์เรื่องไอ้ต้าก่อนแล้วค่อยให้ต้ามันไปจัดการกับไอ้กล้าเอาเอง”โอมบอกก่อนจะเดินไปที่ด้านหลังบาร์แล้วกระซิบบอกโจ้ว่าต้องทำอย่างไร โจ้ยิ้มแล้วออกไปหาต้า พอมาถึงโจ้ก็สั่งเครื่องดื่มพร้อมกับจ่ายเงินแล้วยื่นอีกแก้วให้กับดิน

“ผมไม่ชอบให้ใครมาเลี้ยงหรอกนะ แก้วนี้ผมขอเลี้ยงคืนแล้วกัน”โจ้บอกพลางยกแก้วดื่ม

“จะกลับรึยังต้า”โจ้ถาม

“เดี๋ยวกูไปส่งมันเอง”ทั้งต้าและโจ้หันขวับกับสิ่งที่ดินพูด

“ผมเป็นเพื่อนต้าผมจะไปต้าเอง ขอบคุณกับความมีน้ำใจ”ใบหน้าของดินจากที่มักจะยิ้มอย่างคนที่ถือไพ่เหมือนกว่าอยู่เสมอกลับขมวดคิ้วแล้วมองแก้วเหล้าในมือก่อนจะมองโจ้ซึ่งเจ้าตัวก็คุยกับต้าทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

“กูนึกได้ว่ามีธุระ ไปก่อนล่ะ ไว้เจอกันอีกนะต้า”ดินไม่พูดเปล่าก้มหอมแก้วใสฟอดใหญ่จนเจ้าตัวเบิกตาค้างตัวแข็งทื่อแล้วดินก็จากไป

“ธุระระเบิดส้วมน่ะสิ”โจ้หัวเราะคิกคัก

“นี่โจ้ไปแกล้งอะไรเขาเนี่ย”

“แค่นิดหน่อยน่ะ เห็นแล้วหมั่นไส้”โจ้เบ้หน้า

“เอ้อต้านี่เราถามจริงๆนะต้าคิดกับพี่กล้าแค่แบบพี่น้องรึเปล่า”ต้านิ่งไปเมื่อโจ้พูดจบแล้วส่ายหน้า

“เราไม่รู้อ่ะโจ้ เรา....เราไม่รู้อ่ะ”

“งั้นเราจะให้ต้าตัดสินใจเองนะว่าจริงๆแล้วต้าอยากเป็นน้องหรือมากกว่านั้น”โจ้พูดจบก็ฉุดมือของต้าให้ลุกขึ้นแล้วพาเดินกลับโต๊ะในระยะหนึ่งที่มันสามารถมองเห็นโต๊ะที่กล้านั่งอยู่ได้

ต้ายืนมองภาพที่เห็นตัวแข็งทื่อ ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำแล้วเอ่อด้วยน้ำตาที่ใกล้จะไหลออกมาทุกเมื่อ ร่างทั้งร่างสั่นเทิ้มจนโจ้แตะไหล่บางของเพื่อนแอบรู้สึกผิดที่มาให้ต้าเห็นภาพอะไรแบบนี้แต่ถ้าไม่พามาต้าก็คงไม่รู้ใจตัวเอง แต่จะว่าไปไอ้พี่กล้ามันก็น่าฆ่านัก เป็นบ้าอะไรไปจูบกับผู้หญิงคนอื่นอย่างดูดดื่มแบบนั้น จากที่มึนๆด้วยความเมาหายไปเป็นปลิดทิ้ง

“อยากจะทำอะไรก็ทำนะก่อนที่มันจะสายไป”โอมที่เดินเข้ามาเมื่อไหร่ไม่รู้พูดขึ้น ต้านิ่งคิดตัดสินใจก่อนจะเดินไปที่โต๊ะนั้น

หมับ

ร่างของน้ำถูกดึงออกไปจากตักของกล้า ก่อนที่ต้าจะไปนั่งบนตักของร่างสูงซะเองแล้วกอดคอของกล้าเอาไว้หลวมๆ กล้ามองหน้าน้อยชายนิ่งๆหญิงสาวตกใจก่อนจะทำหน้าไม่พอใจนิดๆ

“อะไรของน้องต้าคะเนี่ย!”น้ำกระแทกเสียงใส่อย่างไม่พอใจ

“อย่ามายุ่งกับพี่กล้านะ”

“ฉันจะยุ่งหรือไม่ยุ่งมันเกี่ยวอะไรกับนายไม่ทราบยะ”

“เกี่ยวสิครับ”ต้าบอกแล้วหันหน้าไปหากล้า ดวงตาที่เอ่อน้ำตามองใบหน้าหล่ออย่างอ้อนๆ ริมฝีปากบางทาบลงบนริมฝีปากหยักได้รูปลิ้นเล็กไล้เลียริมฝีปากหยักเพื่อเชิญชวนให้กล้าจูบตอบเขากลับร่างสูงก็ไม่ขัด แทรกลิ้นเข้าไปในโพรงปากหวาน

“นะ....นี่มันอะไรกัน”หญิงสาวมองภาพตรงหน้าแล้วทำท่าเมือนอยากจะกรีดร้อง ต้าผละตัวออก

“พี่กล้าเป็นของผม”

“อย่าบอกนะว่า.....”

“อย่างที่คิดนั่นแหละครับ พี่กล้ามีเมียแล้วและคนฉลาดๆอย่างคุณก็น่าจะรู้ด้วยว่าเมียพี่กล้าเป็นใคร การที่มายุ่งกับผัวคนอื่นมันไม่ใช่เรื่องดีหรอกนะครับ”ต้าพูดจบเสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นก่อนที่น้ำจากระทืบเท้าเดินปึงปังออกไป คำพูดของต้าคงจะแรงที่สุดเท่าที่เคยได้ยินมาแล้วสำหรับกล้า

“ไอ้ต้ามันเมาป่ะเนี่ยดูมันกล้าดีจัง”โอมถามโจ้ขณะสังเกตการณ์ โจ้หัวเราะคิกคัก

“ก็งี้อ่ะนะเทรนมาดี”โจ้ยักไหล่สบายๆ

“ครับ เมียผมเก่งครับ”โอมบอกแล้วพอเห็นว่าสถานการณ์ดูไม่น่าเป็นห่วงแล้วก็จะพาโจ้กลับเพราะนี่มันก็ดึกแล้ว

ทางด้านกล้าและต้า

กล้ามองใบหน้าหวานแล้วยิ้มเรียกความเขินจากต้าได้เป็นอย่างดีแล้วยิ่งเห็นน้องเขินก็ยิ่งแกล้ง

“มองอะไรเล่า”

“มองเมีย”

“ไม่ใช่ซะหน่อย”ต้าพูดแล้วหลุบตาลงพยายามจะดันตัวลงจากตักหนาแต่กล้าโอบเอวเอาไว้ซะแน่นไม่ยอมให้ลุกออกไป

“งั้นเหรอแล้วเมื่อกี้ใครมันประกาศปาวๆว่าเป็นเมียกูวะ”

ตุบ!

ตุบ! ตุบ! ตุบ!

“กูเจ็บแล้วนะต้า”กล้าทำเสียงเข้มเมื่อคนตัวเล็กบนตักตีไหล่เขาแรงๆอยู่หลายที ต้าทำท่าฮึดฮัดก่อนจะกัดปากของกล้าจนเลือดออก

“โอ๊ย! ไอ้ต้า!

“พี่กล้านิสัยไม่ดี! คนบ้า! บ้าๆๆ ไปจูบคนอื่นนอกจากต้าได้ยังไงห๊ะ ทำได้ยังไง ใจร้ายที่สุดเลย!”น้ำตาไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยจนกล้าต้องยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้

“ก็เราสองคนเป็นพี่น้องกันไง ทำไมกูจะไปจูบกับคนอื่นไม่ได้”กล้าพูดขึ้นทำให้ต้าหน้ามุ่ย

“อื้อไม่เอาแล้ว ไม่เป็นพี่น้องแล้ว”

“แล้วอยากเป็นอะไร”ต้าหน้าขึ้นสีเมื่อกล้าถาม

“ไม่พูดแล้วพี่กล้าก็รู้อยู่แก่ใจนี่นา”ต้าทำท่างอนๆแล้วลุกจากตักของร่างสูงแต่กล้าก็ยังกอดเอวและดึงให้ลงมานั่งเขาจึงได้แต่นั่นหันหลังให้พิงอกของกล้า

“ครับเมีย หึหึ”ทำไมกล้าจะไม่รู้ว่าตอนนี้หน้าหวานๆจะแดงขนาดไหน แต่ก็สงสารน้องมันไม่อยากแกล้งแล้วล่ะ เพราะยังไงคืนนี้ก็คงได้แกล้งทั้งคืนแน่

“แล้วนี่กินไปกี่แก้วแล้ว”

“อะไรอ่ะ”

“ไวน์น่ะกินไปกี่แก้วแล้ว”

“เอ่อ...ไม่รู้อ่ะ”ต้าตอบพลางเอียงคออย่างจั๊กจี้เมื่อกล้าใช้จมูกของตนไล้ดมตามคอขาวตั้งแต่ต้นคอจนถึงไหล่เนียน

จุ๊บ

ต้าสะดุ้งเมื่อกล้ากดจูบเน้นๆที่ไหล่เนียนแล้วสร้างรอยเอาไว้ก่อนจะเลียที่รอยแดงเป็นจ้ำนั้นอย่างทะนุถนอม

“ต้า กลับบ้านกันเถอะ”

“ทำไมอ่ะโจ้กับพี่โอมยังไม่มากันเลยนะ”

“ไอ้พวกนั้นช่างมันเหอะแต่ตอนนี้.....”กล้าเว้นช่วงแล้วขยับริมฝากมาที่ข้างใบหู

“กูอยาก”



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

695 ความคิดเห็น

  1. #231 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 21:49
    ดราม่ามา หวังว่าจะหมดแล้วนะ
    #231
    0
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. #229 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 21:42
    ชัดเจนกันแล้วววว กล้าต้า
    #229
    0
  4. #228 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 21:42
    ชัดเจนกันแล้วววว กล้าต้า
    #228
    0
  5. #227 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 21:42
    ชัดเจนกันแล้วววว กล้าต้า
    #227
    0