I Don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ

ตอนที่ 37 : I don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ >>>>> 21 [แก้ไขคำผิด]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    25 ม.ค. 59


I don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ ตอนที่ 21


ย้อนเวลากลับไปเมื่อตอนหนึ่งทุ่มกว่าๆ

“เมื่อไหร่เรื่องนี้มันจะจบวะ กูเริ่มรำคาญมันละนะ”ภพพูดอย่างหัวเสียเมื่อฟังเรื่องที่ไกด์เล่าขณะขับรถ

“กูก็เบื่อเต็มทน”

“นี่กูถามจริงๆนะ มึงจริงจังกับไอ้ทัชมันป่ะเนี่ย หรือแค่เห็นมันเป็นตัวแทนของใคร”ภพถามไกด์เร่งความเร็วให้เพื่อนขึ้นตามอารณ์ก่อนจะผ่อนลง

“กู.....ไม่รู้ว่ะ แต่กูไม่เคยเห็นมันเป็นตัวแทนของใคร”

“บางทีมึงควรจะตัดสินใจได้แล้วนะว่าจะเอายังไงกับมัน ความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนของมึงอ่ะอาจจะทำให้มึงเสียใจก็ได้นะ กูเตือนเอาไว้ก่อน”ภพบอกแล้วเอนหลังพิงเบาะ

Rrrrrrrrrrrrrrr

ภพหยิบโทรศัทพ์ของไกด์ขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นเบอร์แปลกที่ไม่ได้เมมเอาไว้ ภพรับแล้วเปิดสปีกเกอร์

[ฮัลโหล] แค่เสียงที่ทักเข้ามาก็รู้แล้วว่าเป็นใคร

“แม็ก”

[ดีใจจังจำชื่อเมียเก่าด้วย]

“ตอนนี้มึงอยู่ไหน”

[หืม....ว่าไงนะนี่กูได้ยินไม่ผิดใช่ป่ะ อยากมาหากูเหรอ]

“เออกูอยากให้มันจบๆไป มึงอยู่ไหนอยากให้กูถามซ้ำ”ไกด์กดเสียงต่ำ

[ใจร้อนจังนะ วันนี้จบแน่ๆ เอาเป็นว่ามาเจอกูที่โรงแรมZZห้อง1607 แล้วกันมาเร็วๆนะที่รัก หึหึ]

พอสายตัดไปไกด์ก็เร่งความเร็วเพื่อให้ไปถึงที่นั่นเร็วๆ

โรงแรมZZ

“ให้กูเข้าไปด้วยมั้ยวะ”ภพถามไม่ค่อยอยากให้เพื่อนเข้าไปคนเดียวแม้จะรู้ว่าคนอย่างไกด์คงไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรตัวเองได้ง่ายๆก็เหอะ

“มึงรอกูอยู่ข้างนอกนี่แหละถ้ามีอะไรกูจะส่งสัญญาณให้”ภพพยักหน้าก่อนที่ไกด์จะปิดประตูรถ ร่างสูงเดินเข้าไปในโรมแรมหรูแล้วไปยังห้องที่แม็กบอก

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ไม่นานประตูไม้ขัดเงาก็ถูกเปิดออกพร้อมกับแม็กที่ยิ้มให้ ร่างสูงเดินเข้าไปในห้องก่อนจะถูกผลักให้ติดผนังก่อนที่ร่างของแม็กจะทาบติดกับเขาจมูกของทั้งสองชนกัน ไกด์หันหน้าหนีพร้อมกับผลักแม็กอย่างแรง

“ทำรุนแรงกับกูจังนะ”

“.......”ไกด์ไม่พูดอะไรต่อ ร่างโปร่งเดินไปนั่งโซฟาแล้วหัวเราะหึหึพลางรินไวน์ชั้นดี

“ไวน์มั้ย”

“กูไม่มีเวลามากพอ”แม็กเม้มปากแล้วถอนหายใจ ก่อนจะลุกไปกอดร่างสูงแล้วโอบคอพลางบดเบียดร่างกายเข้าหาไกด์ หวังว่าไกด์จะเปลี่ยนใจเพราะเขากับไกด์เคยคบกัน เคยมีอะไรกัน และไกด์เคยพูดกับเขาว่า รักทั้งๆไกด์นั้นเป็นคนบอกรักยากมากแต่ก็ยังเคยพูดคำนั้นกับเขา แต่ทว่าแววตาของไกด์ที่มองกลับมานั้นช่างเย็นชาเป็นเหมือนมีดคมกริบที่กรีดเข้ากลางหัวใจของเขาเอง

 “มึงไม่รักกูแล้วเหรอวะ”แม็กทำเสียงออดอ้อน

“คำๆนั้นมันหมดไปตั้งแต่ที่มึงยอมเอาตัวเข้าแลกกับเงิน”ใช่ร่างสูงยังคงจำได้ดีวันที่เขาเปิดประตูห้องเข้าไปแล้วเห็นแม็กกำลังบรรเลงบทรักกับบางคน พอไกด์พูดจบน้ำตาของแม็กก็ไหลเป็นสาย

“กูขอโทษ”

“มันสายไปแล้วว่ะ แม็กมึงฟังกูนะ ตอนนี้กูชอบไอ้ทัช”

“มึงก็แค่ชอบมัน มึงกลับมารักกูไม่ได้เหรอวะ”ไกด์ถอนหายใจแล้วพาร่างโปร่งที่กอดเขาร้องไห้นั่งลงที่โซฟา

Rrrrrrrr

ไกด์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับหายของภพ

“มีอะไรวะ”

[ทัชถูกกิดจับตัวไป]

“ห๊ะ!!”ไกด์มองแม็กด้วยดวงตาแข็งกร้าว จำได้ว่าตอนนั้นที่แข่งรถกันแม็กอยู่กับ โหนและดิน ซึ่งเป็นไปไม่ได้ว่าแม็กจะไม่รู้จักกิด แม็กที่ได้ยินเสียงภพลอดออกมาจากโทรศัพท์ก็ยิ้ม

“มึงจะทำอะไรทัช”ไกด์กดเสียงต่ำถามแม็กพลางดันตัวของแม็กออก

“กูทำอะไรล่ะ กูก็อยู่กับมึงเนี่ยจะไปทำอะไรไอ้ทัชได้”แม็กพูดพลางยิ้มรอยน้ำตาได้จางหายไป

“ไอ้แม็ก!”ไกด์กระชากเสื้อของแม็ก

“หึหึ”ไกด์ง้างหมัด แต่สุดท้ายก็ได้แต่ผลักร่างของแม็กออก

“ถ้าทัชเป็นอะไรไปกูไม่เอามึงไว้แน่”ไกด์พูดรอดไรฟันแล้วรีบบึ่งลงมาหาภพที่ยืนติดเครื่องรอไว้

Rrrrrrrrrrrrr

ภพรีบรับโทรศัพท์ของคิว

[ภพ มันมาหยุดที่โกดังเก่าๆตรงท่าเรือXY กูกะว่าจะตามเข้าไปดู]

“ไม่ต้องเสือกเข้าไปนะแรด! กูกำลังตามไป รอจนกว่ากูจะไปถึง”

[ทำไมวะกูเป็นห่วงเพื่อนกูนะเว้ย]

“กูก็เป็นห่วงเมียกูเหมือนกัน ถ้ามึงเข้าไปแล้วโดนจับไปอีกคนทำไงวะ”

[ก็ได้กูจะรออยู่ที่นี่] คิวบอกเสียงอ่อยแล้วตัดสายไป

.

.

.

.

กิดที่ขับรถมาถึงโกดังก็อุ้มร่างบางที่สลบไสลเข้าไปในโกดัง โหนและดินลุกขึ้นมาหากิด ทัชเหมือนจะมีสติขึ้นมาบ้างแต่ยังไม่ครบร้อย

“อื้อหือ ตอนนี้แม่งโคตรน่ารัก”โหนพูดแล้วยิ้มหื่นๆ กิดเม้มปากแน่นแล้วค่อยๆวางทัชลงบนโซฟาเก่าๆตัวหนึ่งที่อยู่ในโกดังนี้ ทัชลืมตาขึ้นมามองเห็นกิดก็เบิกตากว้างและพยายามยันตัวลุกแต่ทั้งโหนและดินเข้ามาจับแขนเรียวและมองร่างบางด้วยสายตาโลมเลีย กิดลุกขึ้นแล้วเดินออกไป

“เฮ้ยมึงจะไปไหนวะ ไม่เอาด้วยเหรอวะ”ดินถาม

“ไม่ว่ะ”กิดบอกแค่นั้นก็เดินออกไปอย่างรีบๆ

“พะ...พี่กิด”เสียงเรียกของคนที่มีศักดิ์เป็นน้องชายต่างมารดาเรียกขึ้นทำเอากิดชะงักไปแต่ก็ก้าวเท้าเดินต่อ

“พี่กิด...ชะ...ช่วยผมด้วย”ทัชเรียกกิดด้วยเสียงแผ่วเบาร่างกายเหมือนจะไม่มีแรงเพราะฤทธิ์ยาสลบที่ยังไม่หายหมด

“เฮ้ย มันเรียกมึงอ่ะ ไม่คิดจะช่วยมันหน่อยเหรอวะฮ่าๆๆ”โหนหัวเราะร่าทั้งโหนและดินไม่รู้ว่ากิดกับทัชเป็นพี่น้องกัน กิดส่ายหัวแล้วรีบเดินออกไป ทัชมองภาพของกิดที่เดินจากไปด้วยน้ำตาคลอพลางพยายามหนีสัมผัสที่น่ารังเกียจจากสองคนนี้

“ปล่อยกู”ความเจ็บจี๊ดๆที่หลังคอทำให้ทัชนึกถึงใครบางคนขึ้นมา

ไกด์....มึงอยู่ไหน

“กูก็ว่าทำไมไอ้ไกด์มันถึงไม่ยอมปล่อยมึงไปสักทีที่แท้ มึงก็หวานไปทั้งตัวนี่เอง ฮ่าๆๆๆ”โหนพูดด้วยเสียงเย้ยหยันก่อนจะแกะกระดุดเสื้อของร่างเล็กออกพร้อมกับดูดเม้มลำคอขาวอย่างหื่นกระหายส่วนดินก็คอยจับและแทะโลมไปเรื่อยๆ

“ปล่อยกู!”ทัชตวาดลั่นพร้อมกับดิ้นสุดแรงและถีบโหนออกไปได้พร้อมกับสะบัดตัวให้หลุดออกจากดิน สติเริ่มกลับมาเต็มร้อย ร่างบางวิ่งหนีแต่ถูกอีกฝ่ายกระชากผมอย่างแรงจนหน้าหงาย

เพี๊ยะ!

ใบหน้าหวานหันไปตามแรงตบก่อนจะถูกเหวี่ยงลงพื้นแข็งๆแล้วโหนก็ลงมาคร่อมเอาไว้ทัชก็ไม่ยอมดิ้นไปดิ้นมาจนโหนชกเข้าที่ท้อง ทัชจุกตัวงอแล้วเอามือกุมท้องนิ่งๆ

“สิ้นฤทธิ์สักที ดินกูขอก่อนนะอดใจไม่ไหวแล้วเว้ย”โหนพูดจบก็ฉืกเสื้อตัวบางจนขาดออก

.

.

.

.

“กูจะไม่รอแล้วนะ”คิวบอกอย่างหงุดหงิดเมื่อเห็นกิดอุ้มเพื่อนเข้าไปในโกดังได้สักพักแล้วแต่พวกไกด์ยังไม่มาสักที

“ผมว่าเรารอก่อนเถอะนะครับ”ต้าบอกแล้วดึงแขนคิวเอาไว้ ไม่ถึงนาทีรถของทางไกด์และรถของทางกล้าก็เข้ามาพร้อมกันทันทีที่ลงรถไกด์ก็ปรี่จะเข้าไปในโกดังแต่ทั้งภพ กล้าและโอมช่วยกันรั้งเอาไว้

“อะไรของพวกมึงวะ”ไกด์บอกอย่างหงุดหงิด

“ใจเย็นดิวะแจ้งตำรวจก่อนมั้ย”ภพถามเพื่อนแล้วบีบไหล่ให้ใจเย็นๆ

“กูไม่รอใครแล้ว”ไกด์พูดจบก็เดินเข้าไปในโกดัง ทว่ามีใครบางคนมาขวางทางเอาไว้และคนๆนั้นคือ.....กิด

“จะไปไหน”กิดถามเสียงนิ่งๆ

“หลบไป”ไกด์กดเสียงต่ำ สักพักก็มีคนกว่าสิบคนออกมาจากข้างๆโกดัง แต่ละคนมีไม้เหล็กในมือเหมือนเด็กช่างจะตีกัน ภพ คิว กล้า โอมวิ่งเข้ามาหาไกด์

“พี่เข้าไปเลยเดี๋ยวพวกเราจะคอยกันให้”กล้าบอกพร้อมกับตั้งท่าเตรียมรับมือกันพวกอันธพาลปลายแถว พวกนั้นวิ่งเข้ามาทำให้พวกภพนั้นใส่กลับไปเหมือนกันไกด์เบี่ยงตัวหลบไม้หน้าสามที่ฟาดเข้ามาด้านหน้าพร้อมกับหันไปถีบสีข้างของอีกคนที่จะตีคิวแล้วหันไปตั้งรับกับอีกคนพุ่งมาต่อยเขาไกด์ฝ่าเข้าไปถึงในโกดังได้แล้วหยุดนิ่งชะงัก เส้นเลือดปูดโปนขึ้นด้วยความโกรธ มือหนากำแน่นเมื่อเห็นทัชถูกโหนคร่อมเอาไว้เสื้อผ้าหลุดกระจายและตามตัวมีรอยดูดรอยกัดเต็มร่างกาย

“ว๊ามีคนมาขัดจังหวะแล้วว่ะ”ดินพูดทำให้โหนผละออกมาจากร่างเล็กที่นอนสั่นทัชหันมาสบตากับร่างสูงฉับพลันน้ำตามันก็ไหลออกมาด้วยความดีใจ ดีใจที่ได้เจอคนที่อยากพบที่สุดในตอนนี้ ร่างบางถูกดินดึงขึ้นมาให้ยืนขึ้น



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

695 ความคิดเห็น

  1. #327 rmrm1023 (@crisrmjames) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2557 / 12:50
    เลวจิงๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #327
    0
  2. #281 Hye_kiki (@park_hye_ki) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 08:25
    ทัช...อีพวกบ้า!!!
    #281
    0
  3. #225 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 21:01
    กรี้ดดดดด น่ารักจรุง
    #225
    0
  4. วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 23:40
    ก่อนอื่นขอตบอิกิดก่อนได้ไหม ปล่อยความรักบังตาจนง่าวววเลย รายต่อไปจะเปนอิแม็ก รอแปบบบนะ อินเกิ้นน
    #65
    0