I Don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ

ตอนที่ 14 : I don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ >>>>> 10 [แก้ไขคำผิด]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4305
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    10 ม.ค. 59


I don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ ตอนที่ 10

กริ๊ง!!!! กริ๊ง!!!!!

เสียงกรีดร้องของนาฬิกาปลุกโทรศัพท์ที่ทัชตั้งเอาไว้เพื่อดูพระอาทิตย์ขึ้นยามเช้าดังขึ้นมือบางคลำไปทั่วหัวเตียงเพื่อหามันแต่ก็หาไม่เจอจึงต้องขยับตัวลุกไปหยิบแต่เอ๊ะ! ขยับไม่ได้

“ฮืม....”เสียงครางอย่างไม่พอใจพร้อมกับแรงกอดรัดที่แน่นกว่าเก่าทำให้ทัชหน้านิ่วจ้องใบหน้าหล่อเหลาที่หลับพริ้มกอดตัวเขาอยู่

กริ๊ง!!!! กริ๊ง!!!!

ไอ้โทรศัพท์เวรก็ยังไม่หยุดอีกเฮ้ยยยยย ขยับไปปิดก็ขยับไม่ได้

“ปิดดิ๊”ไกด์เงยหน้ามาสั่งด้วยสีหน้ายุ่งๆ

“กอดกูขนาดนี้กูจะปิดได้มั้ย”ทัชพูดกระแทกใส่แล้วจ้องหน้าไกด์ สักพักร่างสูงก็คลายแรงกอด ทัชรีบปิดโทรศัพท์แล้วลุกจากเตียงทัชที

“ไปไหนแต่เช้าวะ”

“เสือก”ทัชพูดแล้ววิ่งออกจากห้องลงไปข้างล่าง เจอต้าและกล้าที่หน้าบ้านพอดีบรรยากาศรอบข้างยังคงมืดไร้แสงอาทิตย์แต่อีกไม่นานหรอกก็จะถึงเวลาที่ทุกคนรอคอย

“ผมไม่ใส่”

“มันหนาวอยากหนาวตายรึไง”

“ร้อนจะตาย”เสียงพี่น้องบ่นอะไรงุ้งงิ้งๆที่ทัชไม่ได้สนใจนักร่างโปร่งบางกระโดดกอดคอเพื่อนและน้องอย่างแรงจนทั้งสองเซ

“ตื่นเร็วจังวะพวกมึงอ่ะ”ทัชถาม

“ไอ้นี่อ่ะดิแม่งปลุกตั้งแต่ตีสี่จะนอนก็นอนไม่หลับล่ะ”

“ก็พี่บอกเองอ่ะว่าประมาณตีสี่”นั้นไงมันจะตีกันละ

“ทะเลาะไรกันวะไอพวกนี้”โอมเดินเข้ามาพร้อมกับยื่นขวดเบียร์ให้กับกล้า

“พี่จะกินแต่เช้าเลยเหรอ ไม่ต้องกินไม่ให้กิน”ต้าคว้าขวดเบียร์มาถือไว้ ทัชถอนหายใจกับพี่น้องคู่นี้จึงเดินไปนั่งข้างๆโจ้ที่นั่งหาวหวอดๆ

“เฮ้ยมึงจะม่อเมียกูเหรอ”โอมทักขึ้นกวนๆ ยังไม่ทันที่ทัชจะด่ากลับโจ้ก็หยิบรองเท้าแตะของตัวเองปาใส่โอมทั้งสองข้าง

แสงสีส้มอ่อนๆฉายขึ้นมาจากกลางทะเลทำให้ทัชและโจ้ลุกขึ้นวิ่งไปที่หาดรวมทั้งคนอื่นๆด้วยไอ้คิวที่ไม่รู้ว่ามันลงมาจากบ้านตอนไหนก็มาอยู่ข้างๆ

ดวงอาทิตย์ค่อยๆลอยโผล่จากผืนน้ำทะเลเป็นภาพที่สวยงามที่สุดที่เขาเคยเห็นเลย สัมผัสเบาๆที่เอวทำให้ทัชชะงักอารมณ์สุนทรีของตนไปเล็กน้อยแล้วหันไปมองคนที่บังอาจมาโอบเอวอย่างเอาเรื่องทว่าร่างสูงนั้นก็ทำหน้าไม่สนใจแล้วยังรั้งร่างเล็กให้ขยับเข้ามาใกล้มาขึ้นด้วย

“สวยว่ะ”

ฟอด

ทัชสะดุ้งโหยงแล้วทำท่าจะหันไปตั๊นหน้าขโมยหอมแก้มแต่ไกด์รู้ตัวรีบเดินขึ้นบ้านไปก่อนแล้ว

“แหม่ๆสวีทแต่เช้าเลยน๊า คิดผิดคิดถูกวะที่เอามึงมาเนี่ย อิจฉาชะมัด”กล้าแหย่ทัชที่กำลังหน้าแดงเป็นลูกตำลึง

“เคยตายมั้ยวะ!”ก็พูดได้แค่นี้ก็คนมันเขิน วันนี้ทั้งวันก็ไม่ได้มีอะไรมากแค่ไปนั่งรถเล่น ไกด์ก็ถ่ายรูปวิวสวยๆคนอื่นๆก็เดินเล่นตามหาด

แชะ!

เสียงชัตเตอร์ที่ดังด้านหลังทำให้ร่างเล็กที่ยื่นอ้าแขนรับลมทะเลชะงักกึกก่อนจะหันไปหาต้นเสียง

“มึงถ่ายอะไรอ่ะ”ทัชถามไกด์ที่เดินตามอยู่ด้านหลัง

“ถ่ายภาพ”เอิ่ม....ขอบคุณสำหรับคำตอบ

“กูไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น โว๊ะ...แม่ง”ทัชบ่นอุบอิบไม่สนใจหาคำตอบอีกต่อไป

“แล้วมึงมาเสือกอะไรด้วยเล่า ปล่อยกูนะ!!!”เสียงโวยวายคุ้นหูดังขึ้นก่อนทัชจะเห็นคิวสะบัดแขนตัวเองออกจากภพ

“ปล่อยไปมึงก็ไปแรดใส่มันอีกล่ะสิ”ทัชวิ่งไปหาเพื่อนตัวเองก่อนจะจับแขนภพ

“ปล่อยเพื่อนกูเดี๋ยวนี้นะเว้ย”ทัชตะคอกใส่ภพเพราะเห็นว่าแขนเพื่อนตัวเองเริ่มแดงๆแล้วอดเป็นห่วงเพื่อนไม่ได้

“ไอ้ไกด์เอาเมียมึงไปเก็บดิ๊ กูมีเรื่องต้องเคลียร์กับแรด”ภพกระแทกคำว่าแรดใส่คิวทำให้คิวพยศด้วยการสะบัดแขนแรงกว่าเดิม

“ไม่ต้องมายุ่งกับกูปล่อยสิสัส”

“ไอ้ภพคิวมันเจ็บนะเว้ยปล่อยดิวะ”ทัชบีบแขนแกร่งของภพเอาไว้สักพักร่างของทัชก็ถูกดึงไปอีกทาง

“ไอ้ไกด์ปล่อยกูเลยกูจะไปช่วยไอ้คิว”ทัชจับมือของไกด์ดึงให้ปล่อยแขนเขาแต่ยิ่งทำมันก็ยิ่งเจ็บจึงทำได้แค่ยืนมองภพฉุดลากเพื่อนตนไปในใจก็ร้องบอกขอโทษเพื่อนอยู่ พอไกด์เห็นว่าเพื่อนตัวเองเดินไปไกลแล้วจึงปล่อยแขนเล็กๆที่กำเอาไว้ ทัชหันมามองอย่างเคืองๆก่อนจะเดินหนีไปไกด์ถอนหายใจก่อนจะเดินกลับบ้านพัก ทางทัชที่เดินปึงปังออกมาไม่ดูอะไรก็ไปชนกับใครบางคน

“โอ๊ย โทษที”ทัชพูดส่งๆไปแล้วจ้ำอ้าวเดินแต่ถูกคนที่ตัวเองเดินไปชนคว้าแขนเอาไว้

“อะไรวะก็บอกขอโทษไปแล้วไง”ทัชพูดอย่างหัวเสียแล้วเงยหน้ามามองคนที่จับแขนเขาอยู่ สิ่งที่ทัชเห็นคือรอยยิ้มอย่างอ่อนโยน

“ผมยังไม่ได้ว่าอะไรเลยนี่นา”

“กิด”ทัชพูดพร้อมยิ้มแห้งๆไปให้

“เห็นหน้าผมแล้วทำไมต้องทำหน้าแบบนั้นด้วยล่ะ”กิดส่งยิ้มมาให้แล้วค่อยๆปล่อยมือออกจากแขนบาง

“หงุดหงิดอะไรมาเหรอครับ”

“เปล่าหรอกแล้วเพื่อนๆกิดล่ะ”ทัชถามกลับเสียงอ่อนกว่าเดิมเพราะไม่อยากจะใส่อารมณ์ใส่อีกฝ่าย

“นอนเล่นอยู่บ้านพักนั่นแหละ ว่าแต่ทำไมมาอยู่คนเดียวล่ะครับ”กดิถามกลับ

“ก็เบื่อๆอ่ะมีแต่เรื่องน่าเบื่อ”ทัชพูดออกมาตรงแล้วทำหน้าเบื่อโลกจนกิดขำออกมาเล็กน้อย

“งั้นไปเดินเล่นกันมั้ยครับ”ทัชพยักหน้ารับทันที

“เป็นนายแบบนี่เหนื่อยมั้ยครับ”กิดชวนคุยเพราะเห็นว่าเงียบมานาน

“ไอ้ตอนถ่ายก็ไม่เหนื่อยหรอกนะแต่เหนื่อยตรงที่ต้องมาทำอะไรที่มันขัดกับความรู้สึกน่ะ”ทัชพูดพลางถอนหายใจ

“ยังไง?”

“ก็เพราะเราเป็นคนของสังคมมีคนรู้จักเราก็เยอะเวลาที่เราหงุดหงิดมีเรื่องที่ไม่ได้ดั่งใจอยากจะอาละวาดแรงๆแต่ก็ทำไม่ได้ต้องเก็บเอาไว้ในใจเพื่อรักษาภาพพจน์”ทัชเงยหน้ามองท้องฟ้าทำไมนะเขาถึงรู้สึกว่าอยู่กับกิดแล้วผ่อนคลายสามารถที่จะพูดระบายอะไรก็ตามที่มันทำให้เขาสบายใจขึ้น

“เหนื่อยแย่เลยนะครับหาเวลาพักผ่อนบ้าง”

“กิดนี่พูดเหมือนแม่ของผมเลย”ทันระบายยิ้มเศร้าๆออกมาแล้วสูดหายใจลึกๆเหมือนพยายามลืมอะไรบางสิ่งในใจ

“ยังไงวันนี้ก็เป็นวันพักผ่อนของทัชแล้วมีอะไรไม่สบายใจอีกมั้ยครับระบายออกมาให้หมดเลยผมสัญญาจะไม่เอาไปบอกใครเด็ดขาด ด้วยเกียรติของลูกเสือเลย”กิดพูดพร้อมกับชูนิ้วสามนิ้วเหมือนเวลาลูกเสือปฏิญาณตนทำให้ทัชยิ้มได้แล้วหัวเราะออกมา

“ขอบคุณนะกิดแค่นี้ผมก็สบายใจเยอะเลยล่ะ”ทัชพูดพร้อมรอยยิ้มก่อนจะถอดร้องเท้าออกมาถือแล้วเดินนำไปข้างหน้าการให้เท้าสัมผัสกับธรรมชาติมันทำให้รู้สึกผ่อนคลายจริงๆ

.

.

.

.

“อ้าวพี่ไกด์มาอยู่นี่เองไม่ไปตามพี่ทัชเหรอคร๊าบ”โจ้เดินเข้ามาในบ้านพักก็แซวคนที่นั่งดูรูปอยู่ที่โซฟาเลย

“ทำไมกูต้องตาม”ไกด์พูดโดยที่ยังไม่ละใบหน้าจากกล้อง

“ไม่ไปตามตอนนี้ระวังมีคนมาคาบไปน๊า”ไกด์เงยหน้ามองรุ่นน้องของตนที่ทำหน้ากวนตีน

“เห็นเดินกระหนุงกระหนิงกับคนหล่อๆด้วย”ยัง ยังไม่เลิกอีก

“ไอ้โอมเอาเมียมึงไปเก็บซะ น่ารำคาญ”ไกด์พูดนิ่งๆแล้วก้มดูรูปต่อ

“ไม่ไปจริงดิพี่”คราวนี้โอมบ้างที่เป็นฝ่ายยั่วอารมณ์บ้าง

“แล้วทำไมกูต้องไป”ไกด์ถาม

“ก็....เฮ้อช่างมันเหอะผมเตือนแล้วป่ะโจ้อาบน้ำกันดีกว่า”โอมหันไปยิ้มหื่นกับแฟนตัวเอง

“มึงบ้าเหรอ กูไม่อาบ ไอ้โอม!”เสียงร้องดังๆไม่ได้กระทบกระเทือนประสาทของร่างสูงที่ดูรูปในกล้องเลนแม้แต่น้อยในหัวตอนนี้มีแต่

“เห็นเดินกระหนุงกระหนิงกับคนหล่อๆด้วย” คำพูดของโจ้ยังคงดังแว่วๆ

พรึบ

ร่างสูงลุกขึ้นแล้วเอากล้องวางเอาไว้ที่โต๊ะก่อนจะเดินออกจากบ้านไป




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

695 ความคิดเห็น

  1. #374 โอรี' โอ้ (@bmmm3) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 23:55
    ทัชงานเข้าแล้ว
    #374
    0
  2. #307 rmrm1023 (@crisrmjames) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2557 / 00:00
    ไกด์หึงใช่มั๊ยยยย
    #307
    0
  3. #202 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 01:06
    ไกด์รู้เรื่องราวครอบครัวทัชแล้ว
    #202
    0
  4. #201 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 00:53
    ไกด์ทำไมต้องไป555555555
    #201
    0