คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

เรื่องจริงทะลุโลก (Extension)

ตอนที่ 527 : 10 ปัญหายิ่งใหญ่ที่ทำให้แต่งนิยายไม่จบ


     อัพเดท 15 ก.พ. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: มีสาระ/ความรู้รอบตัว
Tags: บทความ, ความรู้รอบตัว, สยองขวัญ, น่าขนลุก, แปลก, ลึกลับ, ประวัติศาสตร์, ข้อเท็จจริง, บุคคล, ความเข้าใจผิด, ศาสนา, เทคโนโลยี, วิทยาศาสตร์, ตำนาน, ความเชื่อ, บันเทิง, ท่องเที่ยว, อาหาร, รายการทีวี, วีดีโอเกม, อาชญากรรม, กฎหมาย, จิปาถะ
ผู้แต่ง : Cammy-เต่านรก ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Cammy-เต่านรก
My.iD: https://my.dek-d.com/cammy
< Review/Vote > Rating : 94% [ 330 mem(s) ]
This month views : 5,890 Overall : 2,763,472
22,182 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 7218 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
เรื่องจริงทะลุโลก (Extension) ตอนที่ 527 : 10 ปัญหายิ่งใหญ่ที่ทำให้แต่งนิยายไม่จบ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 7451 , โพส : 41 , Rating : 88% / 12 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

ตั้งเป็นกระทู้ครับ

http://www.dek-d.com/board/view.php?id=2683910&pno=1#comment

บทความนี้สามารถคัดลอกไปลงที่อื่นได้ เจ้าของบทความไม่ว่าแต่อย่างใด

 

ความจริงบทความนี้เป็นบทความฉลองยอดรีวิวบทความเว็บเด็กดีครบ 1,000,000 รีวิว แต่กว่าจะเสร็จนี้เขียน (และวาดรูป) ไปหลายเดือนเลยครับ (ฮ่า) เอาเป็นว่าขออภัยที่เขียนเสร็จช้าหน่อยน่ะครับ

 

เว็บเด็กดีเป็นศูนย์รวมนิยายมากมายหลายเรื่อง หลายประเภท ซึ่งก็มีหลายเกรด ทั้งเกรดดี ไปจนถึงเลวร้าย ที่น่าสนใจคือมีนิยายหลายเรื่องที่หลายคนแต่งไม่จบ ซึ่งมีหลายเหตุผลที่เราแต่งนิยายไม่จบมากมาย ซึ่งต่อไปนี่คือ 10 เหตุผลที่แต่งนิยายไม่จบ ซึ่งเหตุผลส่วนใหญ่จะเป็นปัญหาที่พบในการแต่งนิยาย

 

อันดับ 10. ตั้งมาตรฐานสูงเกินไป


            คุณเป็นแบบนี้หรือเปล่าครับต่อหน้าคนอื่นว่าคุณวิจารณ์ผลงานคนอื่นบอกว่าไม่ดีอย่างนั้นอย่างโน่น และบอกว่าจะแต่งนิยายให้ที่ดีกว่านี้ให้ดู แล้วหรือประกาศว่า “กรูจะเป็นนักเขียนที่เจ๋งที่สุดในประวัติศาสตร์” ต่อหน้าคนอื่นๆ แต่ปรากฏว่าเราเขียนงานออกมาไม่ได้เลย พูดง่ายๆ เก่งแต่ปาก ทำไม่ได้ตามที่พูดเอาไว้

                วินาทีที่คุณโม้หรือประกาศเอาไว้เยอะว่าจะแต่งนิยาย วินาทีนั้นเท่ากับเป็นฆ่าตัวเองแล้ว  สาเหตุเพราะ อย่างแรกคือการแต่งนิยายนั้นมันยากกว่าที่คุณคิดเอาไว้ ปากเราบอกว่าง่าย แต่เมื่อทำออกมาก็รู้ว่ายาก อีกทั้ง เรากดดันตัวเอง สร้างมาตรฐานสูงให้กับตัวเองมากเกินไป อยากให้สมบูรณ์แบบตั้งแต่เริ่มต้น    ทั้งๆ ที่ประสบการณ์แต่งนิยายเท่ากับ 0 ยิ่งเราโม้เรื่องนิยายให้คนอื่นฟังมากเท่าไหร่ ก็ทำให้คนอื่นเกิดอาการหมั่นไส้ แทนที่จะอยากติดตามเรา ด้วยความรู้สึกดีๆ กลับเป็นด้านลบ จ้องจับผิดนิยายเรา  หรืออยากดูนิยายเราว่าสมกับปากหรือไม่ ผลที่ตามมาก็คือทำให้ยิ่งกดดันตนเอง จนเกิดความรู้ว่าเราไม่สามารถแต่งนิยายให้สมกับปากของเราได้ว่า เรานิยายของเราจะออกมาดีหรือเปล่า ผลสุดท้ายก็กลายเป็นแค่เก่งแต่ปาก ล้มเหลวทั้งที่ไม่แต่งนิยายด้วยซ้ำ ไปดังนั้นทางที่ดีเราควรถ่อมตัวและอย่าคาดหวังความสมบูรณ์แบบในทันทีเพระไม่มีใครผลงานดีตั้งแต่แรกหรอก จงเขียนง่ายๆ ตามความคิดของตนเอง สิ่งที่คุณต้องการอยากสื่อในตอนแ

 

อันดับ 9. โลเล (พล็อต)

             
             
ใจโลเลยังคงเป็นปัญหายิ่งใหญ่สำหรับผู้ที่คิดจะเขียนนิยายสักเรื่องหนึ่ง โลเล หมายถึง นิสัยไม่แน่นอน ไม่มั่งคง เอาแน่เอานอนไม่ได้ ลังเล แปรปรวน เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา  ซึ่งปัญหานี้ให้หลายคนจอดแต่งนิยายไม่จบมาหลายรายแล้ว

ประมาณว่าคุณมีไอเดียมากมายหรือทางเลือกมาเกินไป อยากจะเขียนให้หมดไส้หมดพุง แต่เราไม่สามารถทำได้ เพราะหากทำมันจะมั่วพิลึก ใจโลเลนั้นสามารถเกิดขึ้นได้ทุกเวลาในการแต่งนิยาย ไม่ว่าจะเป็นช่วงคิดพล็อต ไปจนถึงช่วงเขียนถึงกลางเรื่องแล้ว  ไล่ตั้งแต่คิดพล็อต ที่ตัดสินใจไม่ได้สักทีว่าจะแต่งนิยายแนวไหน จะเอาแฟนตาซีตลกดี? หรือว่าจะเป็น แฟนตาซีแอ็คชั่น? หรือไซไฟดีไหน? หรือจะเป็นแนวสยองขวัญ? สมมุติว่าเราตัดสินใจนิยายเป็นแนวสยองขวัญ ปัญหาคือจะเอาสยองขวัญแบบเรื่องสั้นหรือเรื่องยาว พอตัดสินใจว่าเป็นเรื่องยาวจะเอาแนวซอมบี้หรือวิญญาณแค้น ต่อมาก็โลเลอีกว่าไม่เหมาะสยองขวัญ เลยเลือกใหม่จะเอาแนวไหนดี โลเลแบบนี้ไม่รู้จบ เขียนพล็อต วางพล็อตแล้ว แต่พอเจออะไรดีกว่า ก็ลบของเก่าทิ้งและเปลี่ยนแปลงใหม่ ตอนหลังอ่านแล้วไม่ดี ก็เอาเก่ามาใช้ดีกว่า และในอนาคตได้รับอิทธิพลอื่นๆ เข้ามาก็ใส่เข้าไปอีก เป็นแบบนี้จนไม่ต้องเขียนนิยายสักที

สาเหตุที่เป็นแบบนี้เพราะคนเขียนไม่ทราบว่าตนถนัดแนวใด คือคิดว่าตนถนัดทุกแนว (หรือไม่โดดเด่นสักแนว) ซึ่งนั้นได้กลายเป็นปัญหา เพราะ พอจะเขียนเข้าจริงก็ไม่รู้จะเรื่องแบบไหนดีที่จะเขียน บางคนเขียนแต่งนิยายไปแล้ว แต่พอมาถึงกลางเรื่อง ปรากฏว่าอ่านแล้วไม่สนุก กลับไปแก้ไขใหม่ ลบของเดิมทิ้ง ส่วนมากได้รับอิทธิพลจากสื่อหรือแรงบันดาลใจใหม่ๆ แต่แทนที่จะดีกลับทำให้นิยายเน่า (ล้มเหลว) จนออกทะเลในที่สุด

 

อันดับ 8. ใจโลเล (เลือกตัวละคร)


             แน่นอนว่าการจะเขียนนิยายแต่ล่ะเรื่อง สิ่งที่ขาดไม่ได้ก็คือตัวละครที่จะดำเนินเรื่องนิยายของเรา ซึ่งตัวละครนั้นจะมีกำหนดนิสัย ตั้งชื่อ การกระทำ (บท) ให้เข้ากับนิยายเรื่องนั้น

อย่างไรก็ตาม ขั้นตอนการเลือกตัวละครว่าตัวไหนควรใส่นิยายของเราถือว่ายากสุดๆ สำหรับคนใจโลเล โดยเฉพาะการเลือกพระเอกและนางเอก มันเป็นสิ่งที่ยากสุดๆ สำหรับใครบางคน โดยเฉพาะผม ซึ่งจนบัดนี้ก็ยังไม่สามารถเลือกว่าคนไหนจะเป็นนางเอกหรือพระเอกในนิยายของผมได้เสียที (เข้าทำนองรักพี่เสียดายน้อง)

ในขณะบางคนใช้อิทธิพลจากสื่อต่างๆ (ภาพยนตร์ไม่ก็การ์ตูน) มาเป็นแรงบันดาลใจ แต่พอแต่งๆ ไปแต่งมากับพบว่าตัวละครที่เราเลือกไม่เหมาะเลย (และได้รับอิทธิพลใหม่อีก)

 เมื่อเลือกตัวละครได้แล้ว ปัญหาต่อมาจะตั้งชื่อตัวละครยังไงดี เพราะชื่อถือว่าเป็นส่วนสำคัญต่อการเขียนและการดึงดูดแก่คนอ่านได้  ยิ่งเป็นชื่อไทยยิ่งตั้งยากเพราะจะใช้ชื่ออะไรให้ลื่นตา เขียนหรืออ่านแล้วไม่รู้สึกขัดใจแต่อย่างใด ซึ่งชื่อนั้นบางคนคิดเป็นปีๆ ก็มี

เมื่อเรื่องพระเอกและนางเอกพร้อมตั้งชื่อในนิยายของเราแล้ว ปัญหาใหม่ก็มาอีกนั้นคือตัวละครหลักๆ ในเรื่อง ที่เราเลือกไม่ถูกว่าจะเอาตัวละครตัวไหนมีบทอะไรดี  นิยายบางเรื่องยัดตัวละครอย่างกับสามก๊กทำให้มีปัญหาเรื่องการวางบท และบางตัวก็เล่นไม่คุ้มค่าตัว ส่งผลทำให้คุณตกนรกตัวละครที่สุด

ไม่แปลกหรอก ที่เรามักเห็นกระทู้จำพวก รับสมัครตัวละคร,ตั้งชื่อ หรือกระทู้ช่วยโหวตตัวละครให้หน่อย เป็นต้น

 

อันดับ 7. คนอ่าน (ในกรณีคนอ่านน้อย)

 
             กำลังใจถือว่าเป็นสิ่งสำคัญในการแต่งนิยายเรื่องหนึ่งในบรรลุถึงจุดมุ่งหมายได้ และการแต่งนิยายเรื่องหนึ่งๆ จะต้องมีความจุดมุ่งหมาย เป้าหมายเป็นสำคัญ คนเราส่วนมากเวลาจะทำอะไรก็มักจะหวังผลตอบแทนไม่มากก็ไม่น้อย การแต่งนิยายเหมือนกัน  นักเขียนและคนสร้างผลงานเกือบทั้งหมด  อยากให้คนติชม ตอบกลับบ้าง แม้มีคนอ่านเป็นพัน แต่คนไม่ตอบมาสักคน คนทำก็หมดกำลังใจ

                การที่นิยายของเรามีคนอ่าน จะมากหรือน้อยเราก็ภาคภูมิใจแล้ว แน่นอนว่าสำหรับคนเขียนนิยายครั้งแรกหรือพวกมือใหม่ก็อยากให้นักอ่านสักคนมาสนใจนิยายเราบ้าง แต่นั้นถือเป็นเรื่องยากยิ่งกว่ายาก (ยิ่งนิยายของเราอย่างกับรายงานเด็กประถมยิ่งยากเข้าไปใหญ่) หลายคนพยายามที่จะเรียกคนอ่านเข้ามานิยายของเรา หลากหลายวิธี ซึ่งต่อให้ใช้วิธีใดก็ต้องใช้เวลานาน (อย่างมากต้อง 3 ปีอย่างต่ำ)  ซึ่งหลายคนอดทนถึงจุดนั้นไม่ได้หวัง อยากได้ผลออกมาเร็วๆ  เมื่อคนอ่านน้อยก็ส่งผลต่อกำลังใจของเราจนเลิกแต่งนิยายกลางคันในที่สุด

ความจริงแล้วการแต่งนิยายนั้นเริ่มต้นเราอาจจะขาดทุนนิดหน่อย จะต้องอดทนและต้องเอาใจใส่ กว่าที่จะได้กำไร ที่สำคัญคือการแต่งนิยายให้สมกับการได้เม้นต่างหาก หากคุณเขียนนิยายกิ๊กก๊อก ปัญญาอ่อน จ้างให้ก็ไม่มีใครอยากให้เม้นหรอก ซึ่งนักเขียนมือใหม่มักลืมจุดนี้ไป

 

อันดับ 6. คนอ่าน (ในกรณีคนอ่านมาก)


           บางครั้งคนอ่านก็มีอิทธิพลต่องานเขียนเหมือนกัน ในกรณีที่คุณใส่ใจต่อเสียงของคนอ่านมากเกินไป จนขาดความเป็นของตัวเองไป แต่งตามใบสั่งของคนอ่าน แต่ผลกับได้แทนที่จะดีขึ้น กับเลวร้ายลง จนความสนุกนิยายหดหาย และเลิกแต่งต่อในที่สุด

การที่นักเขียนคนหนึ่งมีความสัมพันธ์กับผู้อ่านก็ถือว่าเป็นเรื่องดี ไม่ว่าจะเป็นการแลกเปลี่ยนความรู้ การได้กำลังใจ  แต่อย่างไรก็ตาม อย่าให้ผู้อ่านครอบงำอิทธิพลต่อการเขียนของคุณเด็ดขาด เพราะบางครั้งเม้นบางอย่างอาจมาแบบร้ายๆ มาเพื่อติคุณโดยเฉพาะ ซึ่งทำให้หมดกำลังใจในการแต่งไป แต่อย่างไรก็ตามหากเราตั้งสติและคุณต้องมีเหตุผลด้วยว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่จริง รับได้หรือรับไม่ได้ เช่น ตำหนิเรื่องเขียนถูกๆ ผิด (ผมโดนประจำ แต่หน้าด้านแล้ว ฮ่า)

นอกจากนี้บางครั้งคุณต้องแยกด้วยว่าอะไรควรทำ ไม่ควรทำ เช่น บางครั้งบางเม้นอาจมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจการดำเนินเรื่องในอนาคต เช่น ความคาดหวังอยากให้ตัวละครXกับตัวละครนี้ อยากให้ตัวละครนี้ตาย อยากให้เนื้อหาจบแบบนี้ เป็นต้น ซึ่งหากจะทำตามใบสั่งของคนอ่าน ก็ต้องวางโครงเรื่องให้เหมาะสม หากทำไม่ได้ผลคือความผิดพลาดครั้งใหญ่

จงแต่งนิยายตามใจคนแต่ง อย่าให้คนอ่านมีอิทธิพลมากเกินไป อย่าหักหลังคนอ่าน ในขณะเดียวกันก็ต้องสร้างเนื้อหาให้คนอ่านรับได้ไว้ด้วย

 

อันดับ 5. ความตั้งใจไม่พอ

                
           
เวลายังคงเป็นปัญหาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการแต่งนิยายเรื่องหนึ่ง เพราะเราจำเป็นต้องใช้เวลามากพอสมควรในการแต่งนิยาย ซึ่งการหาเวลาว่างแต่งนิยายนี้มันยากจริงๆ วันหนึ่งเราต้องไปเรียน ไปทำงาน ไปเที่ยว ทำกิจกรรมต่างๆ  กว่าที่จะเปิดคอมเพื่อเขียนนิยายนั้นก็เป็นเวลาช่วงค่ำไปแล้ว (มาตรฐานเด็กที่กำลังเล่าเรียน) ไม่รวมอุปสรรค์เหตุวิสัยอื่นอีกไม่ว่าจะเป็น คอมพิวเตอร์เสีย, ไวรัสคอมพิวเตอร์, เซฟโดนลบ, แต่งนิยายอยู่ดีๆ ไฟดับลืมเซฟหายวับ  (บางเจ้าลืมเชฟ) เป็นต้น ทั้งเสียเวลาและเสียอารมณ์ เลิกแต่งนิยาย (เม่ง) เหมือนกับว่าทำอะไรต้องมีมารผจญตลอด แต่นั้นถือเป็นเรื่องเล็กน้อยเมื่อเทียบกับเรื่องต่อไปนี้

สมมุติว่าเรามีเวลาที่แต่งนิยาย  มีความคิดที่จะแต่งนิยาย ครั้งแรกคุณเปิดคอม และเริ่มต้นเขียนนิยาย แต่แทนที่จิตใจจะจดจ่อแต่งนิยาย  จิตใจและสมองของคุณกลับจดจ่ออย่างอื่นแทน เพราะเจ้าคอมพิวเตอร์นี้ศูนย์รวมสิ่งล่อตาล่อใจของเราจริงๆ ไม่ว่าจะเป็น อินเทอร์เน็ต, อนิเมะการ์ตูน, ดูภาพยนตร์, ฟังเพลง, เล่นเกม, ดูคลิป ฯลฯ ซึ่งแต่ละอย่างเราอยากจะดู อยากจะเล่นมากกว่าแต่งนิยายมาก หากคิดเล่นๆ จะพบว่าเราเสียเวลากับอย่างอื่นในคอมพิวเตอร์ มากกว่าแต่งนิยายในคอมเสียอีก

                ปกติเรามักมีเหตุผลมากมายในทำอะไรอย่างอื่นก่อนที่แต่งนิยาย ไม่ว่าจะเป็นสร้างอารมณ์ เติมไฟให้ติด หรือมีความคิดประมาณว่าแค่ดูนิดๆ หน่อยน่าเดี๋ยวค่อยแต่งนิยาย แต่กลายเป็นว่ามันกลับทำลายสมาธิเราอย่างไม่รู้ตัว เช่น ตัวอย่างการ์ตูนด้านบน เมื่อเราเปิดคอม แต่ขี้เกียจเปิด Microsoft Word แต่ทีเปิดเน็ตนี้ลื่นซะงั้น เพราะว่าแต่งนิยายมันน่าเบื่อต้องใช้สมาธิสูง แต่พอเปิดเน็ตนี้มีแต่บันเทิง หรือเล่นเกมเมามัน ยิงพวกนาซี ดูฉากต่อสู้ ผลคือเวลาหมดไปโดยเปล่าประโยชน์ไปหลายชั่วโมง แถมสมองยังตัน คิดไม่เป็นระบบระเบียบ เบลอ ความรู้สึกตั้งใจแต่งนิยายหายหมดสิ้น เวลาหมดแล้วไปนอนดีกว่า ผลัดวันประกันพรุ่ง เป็นแบบนี้เรื่อยไป จนนิยายไปไม่ถึงไหน

นอกจากนี้ก็อยู่ที่บรรยากาศ พอตอนเล่นเกมนี้ไม่เท่าไหร่  แต่พอจะแต่งนิยายก็พบว่าบรรยากาศรอบตัวไม่เต็มใจเลย ไม่ว่าจะเป็นอากาศร้อนมาก หนาวบ้าง อากาศดีก็รู้สึกง่วง ยุงเยอะ มดเยอะ เสียงระ หรือเสียงเครื่องยนต์ดัง ฯลฯ สิ่งเหล่านี้ช่วยบันทอนจิตใจในการแต่งนิยาย และเลิกเขียนนิยายหันมาเล่นเกมดีกว่า เป็นต้น

                สรุปคือเราไม่มีความตั้งใจพอในการแต่งนิยาย การแต่งนิยายมันน่าเบื่อ และไม่ได้ตั้งใจ  ซึ่งเรามักสร้างเหตุผลต่างๆ เพื่อหลีกเลี่ยงแต่งนิยาย โดยอ้างว่าต้องการสร้างอารมณ์ แต่อารมณ์ที่ว่ากว่าจะมานั้นก็สายแล้วสำหรับแต่งนิยายสำหรับวันนี้ไป

                ดังนั้นทางที่ดีบังคับตนเองให้จดจ่อแต่งนิยายและเลิกสนใจทุกสิ่งทุกอย่างรอบข้างได้แล้ว!!

 

อันดับ 4. ความกลัวและความกังวล


            เป็นปกติของมนุษย์ที่จะต้องมีความกลัวและความกังวลไม่มากก็ไม่น้อย ที่ต้องเตรียมพร้อมเผชิญปัญหาหรือสถานการณ์ความเครียดต่างๆ  การแต่งนิยายก็เช่นกันที่เรามักรู้สึกกลัวและกังวลในเรื่องต่างๆ มากมาย ซึ่งเกิดทุกช่วงไม่ว่าจะเป็นช่วงคิดพล็อต ไปจนถึงช่วงแต่งนิยายเรา เรามักคิดหนักว่าอนาคตนิยายของเราจะออกมาดีหรือล้มเหลว

สาเหตุทำให้เกิดเรื่องเหล่านี้ขึ้นเพราะ การไม่รู้ ข้อเท็จจริงไม่ทราบ คลุมเครือ ไม่แน่ใจเรื่องฝีมือการเขียนนิยายว่าจะออกมาดีหรือมาร้าย หรือเคยเจอกับเรื่องไม่ดี เช่น เจอข่าวประเภทฟ้องนิยายลอกคนอื่นมา แล้วกังวลว่าพล็อตของเราจะโดนคนอื่นหาว่าลอกเขาหรือเปล่า   ผลคือเกิดความไม่แน่ใจของนิยายตนเอง ความกลัวก็จะมาแทนที่

ส่วนมากความกลัวที่พบบ่อยที่สุดในนักเขียน ก็คือกลัวจะไม่สนุก กลัวเหมือนคนอื่น กลัวไม่มีคนอ่าน กลัวเม้น เห็นได้ชัดในการตั้งกะทู้ต่างๆ ในบอร์ดนักเขียนที่มักมีคำถามที่แสดงความกลัวและกังวลอย่างชัดเจน เป็นต้นว่า กลัวนิยายไม่มีคนอ่าน (ทั้งๆ ที่ลงนิยายผ่านมาแค่ 3 วัน)  กลัวคนมาด่านิยายเรา กลัวโดนคนอื่นลอก กลัวโดนหาว่านิยายเราลอกคนอื่นมา กลัวไม่สมจริง กลัวโน้นกลัวนั้น ไม่แปลกที่บางครั้งมักมีคนถามคำถามแปลกๆ เช่นเอาจากสถานที่จริงมาใส่นิยายของเราได้หรือเปล่า?, จะแต่งแบบไหนดี, นิยายเราแต่งดีไหม, เขียนยังไงให้สนุก, เอาเรื่องศาสนามาใส่ได้ไหม  เป็นต้น  ซึ่งบางสิ่งบางอย่างไม่จำเป็นต้องถามเลย มันมีตัวอย่างที่โดดดังที่เห็นได้ชัดเจนอยู่แล้ว

สิ่งที่ผมอยากจะบอกเรื่องเหล่านี้คือ มีแต่คุณเท่านั้นที่จะตอบได้นิยายของคุณเป็นอย่างไร รู้แก่ใจอยู่แล้วว่านิยายแรงบันดาลใจหรือลอกคนอื่นมา สนุกหรือไม่สนุก สิ่งเหล่านี้คุณอยู่กับตัวคุณทั้งสิ้น จงเชื่อมั่นนิยายของตนเอง อย่าไปถามคนอื่น การแต่งนิยายคือการเสี่ยงอย่างหนึ่ง หากกลัว หรือมีความคิดครึ่งๆ กลางๆ ก็ไม่ต้องแต่ง เอาเวลาไปทำอย่างอื่นที่สบายใจจะดีกว่า  หากเราชนะความกลัวได้ ความก้าวหน้าก็จะมาหาเอง

 

                อันดับ 3. ตัน


              ครั้งหนึ่งเคยมีเม้นหนึ่งเขียนว่า “ช่วงนี้รู้สึกว่าไม่อยากเขียนนิยายเลย(แต่ก็ยังอ่านนิยายอยู่ตลอด) รู้สึกว่าตัน เขียนไม่ได้ ฟีลมันไม่เหมือนกับตอนแรก ๆที่เขียน ใครพอจะเป็นแบบผมหรือเคยเป็นบ้างครับ มีวิธีแก้ยังไง ขอบคุณมากครับ”

                ตันยังคงเป็นปัญหายิ่งใหญ่ในการแต่งนิยาย ตันในภาษาการแต่งนิยายหมายถึงไปต่อไม่ได้ คิดเนื้อเรื่องต่อจากนี้ไม่ได้  หรือติดอยู่ตรงนี้ ไปไหนไม่ได้สักที มุกหมด เขียนอะไรไม่ค่อยได้ ผลคือดองยาว ไม่มีท่าทีจะมาแต่งต่อแต่อย่างใด

                อาการตันนั้นเป็นปัญหาที่พบในนักเขียนทุกคนที่ตกหลุมตรงฉากใดฉากหนึ่งไม่ปักที เริ่มแรกประมาณว่า ตอนแรกสมองเราแล่น วาดภาพนิยายไว้แล้ว และเมื่อเริ่มต้นเขียน เมื่อมาถึงจุดหนึ่งเราก็เริ่มนึกไม่ออกแล้วว่าไปต่ออะไร หาไอเดียไม่ได้ เริ่มขี้เกียจเขียน สมองก็เริ่มคิดแล้วว่าจะแต่งนิยายเพื่ออะไร ผลคือเบื่อและล้มเลิกในการแต่งในที่สุด (บางคนแต่งนิยายใหม่ แต่ก็ตันอีก สรุปคือแต่งอะไรก็ไม่เคยจบ)

                ตามความเห็นของผมแล้ว ปกติการแต่งนิยายเราควรวางแผนให้ละเอียด ไม่ว่าจะเป็นสร้างพล็อตการดำเนินเนื้อเรื่องว่าตอนหน้าจะเป็นอย่างไร ซึ่งเราต้องคิด 3 ช่วงคือ ช่วงแรก ช่วงกลาง และช่วงจบ ไม่วาจะเป็นในหนึ่งตอน หรือแบบนิยายจบไว้ด้วย ซึ่งคิดด้วยว่าจุดประสงค์ที่ต้องการสื่อแต่ละตอนทำอย่างไร บลาๆ (แนะนำไปอ่านวิธีแต่งนิยายเอาเอง) ที่เหลืออยู่ที่ประสบการณ์และความสามารถของคนเขียนเองว่าคุณแต่งนิยายให้เป็นนิยายในแบบของเราได้ไหม

แต่คนที่แต่งนิยายในเว็บเด็กดีส่วนใหญ่ จะแต่งนิยายเรื่องยาวจะทำแบบการ์ตูนจัมป์ คือแต่งแบบไม่มีแผนงาน ไม่มีข้อมูลเพียงพอ ไม่รู้ว่าแท้จริงว่าตอนต่อไปจะจบยังไง ขอให้ได้หนึ่งตอนก่อน เมื่อลงหนึ่งตอนเสร็จ แต่ดันคิดไม่ออกว่าตอนต่อไปจะเอายังไงต่อ ไปต่อไม่ได้ ตอนที่สองเลยกลายเป็นว่าได้รับอิทธิพลอะไรก็มาใส่ เช่นเห็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องนี้น่ารักดีเอามาใส่นิยายดีกว่า ฉากนี้สนุกดีเอามาใส่ ผลคือผสมมัวปนไปต่อไม่ได้  อีกทั้งเมื่อเขียนออกมาก็ไม่ตรงใจกับที่เราคิดเอาไว้ เพราะเราตั้งมาตราฐานความรู้สึกสูงมากเกินไป ไม่อยากแต่งต่อ ทั้งหมดเหล่านี้นำมาซึ่งอาการตันทั้งสิ้น

ความจริงมีการแก้ปัญหาอย่างหนึ่งแต่มันใช้ไม่ได้สำหรับใครหลายคนแน่นอน นั้นคือการข้ามไปแต่งฉากอื่น หรือตอนอื่นที่คุณคิดว่าสามารถแต่งได้ แล้วค่อยวกมาแต่งตอนที่คุณเกิดอาการตันต่อ แต่ส่วนใหญ่นักเขียนในเว็บเด็กดีดันลงเป็นตอนๆ ไม่ได้แต่งให้จบ ผลคือเกิดอาการตันและดองแบบนี้แหละ

 

                อันดับ 2. เวลา+หมดไฟ


           การแต่งนิยายนั้นเป็นงานหนักและใช้เวลาที่ยาวนาน แน่นอนว่ากว่าจะแต่งนิยายจบสักเรื่องนั้นเราต้องทุ่มแรง ทุ่มเวลามากมายให้กับมัน ซึ่งการเขียนนิยายด้วยความรู้สึกแบบกลางๆ ไม่เต็มที่ไม่มีทางสำเร็จแน่นอน

ปกติแล้วเมื่อแต่งนิยายเรื่องหนึ่ง (โดยเฉพาะเรื่องยาว) จะใช้เวลาแต่งเสร็จขึ้นอยู่กับความสามารถของแต่ละคนอย่างต่ำก็สามเดือน (หนึ่งตอนนี้คงประมาณเดือนกว่าๆ) อย่างมาก 1 ปี ไปจนถึง 3 ปีก็มี สำหรับคนที่เบื่อง่าย หรือใจร้อน  อย่างเขียนเสร็จเร็วๆ ถือว่าไม่เหมาะเป็นคนแต่งนิยายเรื่องยาวเลยแม้แต่น้อย

เพราะการใช้เวลาแต่งนิยายจบนานนั้นเอง ทำให้หลายคนล้มเหลวในการแต่งนิยายมานักต่อหนักแล้ว โดยเฉพาะพวกมือใหม่ ที่แต่งนิยายครั้งแรก นยิ่งเป็นพวกพล็อตยิ่งใหญ่ที่ต้องใช้เวลานานแล้ว ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งที่ยากที่สุด เพราะมีปัญหามากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องจิตใจ ที่นานวันคุณก็เริ่มท้อใจ เบื่อหน่าย มุกตัน แต่งไปแต่งมาออกทะเล เวลาแต่งก็ไม่ค่อยมี เวลาไม่มีให้ ผลก็คือคุณเบิ่อหน่าย อ่อนล้ากายและใจ ไม่อยากแต่งนิยายแล้ว และเลิกแต่งนิยายกลางคันนี้เอง

อย่างไรก็ตาม บางคนก็มีความคิดที่จะดองนิยาย เพราะคิดว่าหากมีเวลาหรือมีไอเดียใหม่ๆ จะมาแต่งต่อ หากแต่ยิ่งนานวัน ก็ยิ่งห่างเหิน พอคิดจะมาแต่งต่อก็พบว่ามันไม่คุ้นเคย เหมือนเป็นคนอื่นคนไกล ไม่มีความรู้สึกอะไรแม้แต่น้อย ส่งผลไม่แต่งต่อ และดองแบบนั้นชั่วกาลนาน และแต่งนิยายเรื่องใหม่แทน แต่กลายเป็นว่าหนักยิ่งกว่าเดิม เพราะคุณทำอะไรไม่เคยสำเร็จ ซึ่งหากไม่แก้นิสัยไม่จริงจังของคุณ ต่อให้แต่งยังนิยายใหม่ก็เรื่องคุณก็ไม่มีทางแต่งนิยายเรื่องหนึ่งให้จบแน่นอน

 

                อันดับ 1. ตัวเราเอง


             จากอันดับทั้งหมดทั้งมวล สรุปได้เลยว่านั้นก็คือศัตรูที่น่ากลัวที่สุดก็คือตัวเราเอง จะแต่งนิยายเสร็จและไม่เสร็จขึ้นอยู่กับตัวเรา ไม่ว่าจะเป็นเพราะเหตุสุดวิสัย หรือจิตใจของเราเองที่ทำให้มีปัญหาการแต่งนิยาย แต่หลักๆ ก็คือปัญหาด้านจิตใจ ที่เรากดดันตัวเอง (ทั้งๆ ที่ไม่มีใครสักคนมากดดันเรา) การตั้งมาตรฐานสูง

นอกจากนี้การแต่งนิยายให้สมบูรณ์แบบนั้นเป็นเรื่องยาก โดยเฉพาะนักเขียนมืดใหม่ที่จำเป็นต้องมีความเชี่ยวชาญด้านภาษา, การศึกษาข้อมูล ประสบการณ์ , การหาเอกลักษณ์ของตนเอง และความรู้สึกไปกับการแต่งนิยาย (ชอบอ่าน ชอบเขียน ชอบจด ช่างสังเกต) หากเราขาดด้านใดด้านหนึ่ง หรือฝีมือไม่ถึงการแต่งนิยายก็ยังคงเป็นเรื่องยากสำหรับตัวเรา

ดังนั้นการแต่งนิยาย ครั้งแรกๆ จะมีปัญหามากมาย สิ่งสำคัญที่สุดคือการบังคับตนเองให้ผ่านจุดนั้นให้ได้ หากเราชนะตนเองได้ก็จะสามารถนำความสำเร็จมาให้ตัวเองได้ไม่ยาก คนที่แต่งนิยายไม่เสร็จเลิกล้มกลางคนก็คือแพ้ตนเอง ดังนั้นจะทำอะไรก็ต้องลงมือทำด้วยตนเอง หวังให้คนอื่นช่วยนั้นอย่าไปหวัง

                แน่นอนว่ามันไม่มีสูตรสำเร็จตายตัวที่จะทำให้เราเป็นนักเขียนชั่วคราวคืน แต่มีคาถาหนึ่งที่ทำให้เราจะทำให้เราเป็นนักเขียนได้ คือ ลงมือเขียนและแต่งให้จบ ที่เหลืออยู่ที่วิธีของแต่ละคน หากนักเขียนคนใดลงมือเขียนไปได้สักระยะหนึ่งแล้วร้อยทั้งร้อยก็จะเริ่มหาจุดที่เป็นตัวของตัวเองได้ ปีกกล้าขาแข่ง สรุปคืออยากได้ทักษะการเขียนนิยายคุณต้องหาเอง

 

จบแล้วครับ ขอบคุณที่อ่านจนจบ

 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
เรื่องจริงทะลุโลก (Extension) ตอนที่ 527 : 10 ปัญหายิ่งใหญ่ที่ทำให้แต่งนิยายไม่จบ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 7451 , โพส : 41 , Rating : 88% / 12 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 41 : ความคิดเห็นที่ 21248
ขอบคุฯมากๆค่ะ เราก็ติดนิยายเรื่องหนึ่ง(ในสถานะดองไม่ยาว)ฮา
PS.  สวัสดีคะ ทุกๆท่าน
Name : ยัยนักคลั่ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ยัยนักคลั่ง [ IP : 58.9.231.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 สิงหาคม 2558 / 11:20
# 40 : ความคิดเห็นที่ 21206
ขอบคุณค่ะ ㅠ ㅠ ตอบโจทย์มาก จะนำไปใช้คะ! ไม่เคยแต่งจบสักทีแต่รู้ตัวเองดีว่าทำไมถึงแต่งไม่จบ พอได้มาอ่านบทความนี้รู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาทันทีเลยคะ ขอบคุณมากๆๆๆเลยนะค่ะ ㅜ ㅜ
Name : iced tea aha! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ iced tea aha! [ IP : 1.10.218.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กรกฎาคม 2558 / 20:15
# 39 : ความคิดเห็นที่ 21193
อาจารย์!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Name : TJ-12 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TJ-12 [ IP : 171.4.191.84 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กรกฎาคม 2558 / 18:08
# 38 : ความคิดเห็นที่ 21095
โอ้! ไรต์สุดยอด ตรงเป๊ะเลยครับ
Name : greyworld < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ greyworld [ IP : 101.109.85.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2558 / 10:31
# 37 : ความคิดเห็นที่ 20424
มันใช่เลยค่ะ
Name : REDRUM < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ REDRUM [ IP : 125.27.72.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 สิงหาคม 2557 / 09:09
# 36 : ความคิดเห็นที่ 19782
10. เราไม่ค่อยตั้งมาตรฐานสูงเท่าไหร่ แค่ปรากฏสู่สายตาชาวโลก (หมายถึงเพื่อนร่วมห้องที่มีสองสามคน TOT) ก็พอ 9. เราตั้งไปแล้วว่าเป็นไซไฟ เน้นดราม่านิดหน่อย ตลก (แบบแป้ก =_=) 8.ตัวละครนี่ ตอนที่เริ่มแต่งก็คิดมากเหมือนกันนะ เลยลองเอาคาแรคเตอร์ตัวละครจากการ์ตูนที่ชอบดูมา หลังๆก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆจนเป็นแบบปัจจุบัน 7. บอกตัวเองว่า 'กรูจะแต่ง เมิงมีปัญหาอะไรมั้ย =_=???' 6. ข้อนี้เป็นไปไม่ได้เด็ดขาดดดดด 5. เราไม่ได้เขียนบ่อยอ่ะ ว่างเมื่อไหร่หรือนึกพ็ลอต หรืออารมณ์ดีก็แต่ง ^^ 4. ตอนนี้เราก็เป็น เนี่ย เครียดอีกแล้ว =_= // เผลอออกไปเปิดนิยาย 3. ตอนกลางคืน เราเป็นคนหลับยากอ่ะ เลยใช้ตอนนั้น (ที่ไม่มีอะไรทำ) มาคิดพล็อต เราเลยหาสมุดเล่มนึงมาคิดพล้อตกันลืมก่อนจะลงคอม 2. เฮอะๆ เราแต่งมาปีกว่าๆยังได้แค่ครึ่งเรื่องอยู่เลย =_= 1. ไม่ค่อยกดดันนะ คิดแค่ว่า แต่งตามที่คิด พอ ^^
ขอบคุณที่อ่าน m(_ _)m
Name : talnza [ IP : 110.49.241.179 ]

วันที่: 14 มีนาคม 2557 / 22:33
# 35 : ความคิดเห็นที่ 19750
โอ้จอร์จ ตรงเป๊ะ (ยกเว้นคนอ่านเยอะ) จะให้สำเร็จจงได้ ข้าจะไม่ยอมให้เรื่องแรกของตัวเองแต่งไม่จบ! T^Tq
PS.  ทุกสิ่งเกิดมามีชีวิตเป็นของตนเอง
Name : Ayagi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ayagi [ IP : 27.55.205.77 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มีนาคม 2557 / 23:46
# 34 : ความคิดเห็นที่ 19641
อ่อนหัด มีความตั้งใจแต่ก็อ่อนหัด! T^T #ท่านชัชชาติไม่ได้กล่าวไว้ ปล.ขอบคุณสำหรับบทความนะครับ ^ ^
Name : Jackros < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Jackros [ IP : 61.7.132.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:27
# 33 : ความคิดเห็นที่ 19602
อ่า...ใช่เลยละค่ะ เลยคิดว่าจะแต่งไม่จะอ่านคนเดี่ยว(?)
Name : sherrina < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sherrina [ IP : 223.204.197.16 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:01
# 32 : ความคิดเห็นที่ 19379
ชอบอันที่ 5 สุดๆ มันช่างตรงเสียจริงๆ

ดองจนเห็ดงอกแล้วT^T

แต่สิ่งที่ทำให้ไม่จบน่าจะเพราะขี้เกียจเป็นสำคัญ

เหอๆ
PS.  รักyaoiและอนิเมะเยี่ยงชีวิต/// yaoi จงเจริญญญญญญญญญญญญ!!! sasunaru shikanaru kakanaru 5927 ฯลฯ
Name : ->Helen of trOy<- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ->Helen of trOy<- [ IP : 49.230.90.89 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ธันวาคม 2556 / 19:52
# 31 : ความคิดเห็นที่ 19239
5555
ตรงใจมากๆเลยค่ะ!!!!!


Name : babylovelucky < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ babylovelucky [ IP : 101.109.191.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ตุลาคม 2556 / 12:41
# 30 : ความคิดเห็นที่ 19043
ข้ออื่นนี่แทบไม่มีปัญหา แต่ปวดร้าวมากกับหมายเลข 7 ;w;
เงียบเหลือเกิน...//โหยหวน
PS.  Yesterday is history .Tomorrow's a mystery.
Name : ⒻⒶⓁⒾⓄⓃⒶ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ⒻⒶⓁⒾⓄⓃⒶ [ IP : 110.49.241.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กันยายน 2556 / 00:05
# 29 : ความคิดเห็นที่ 18935
ของผมไม่เป็นไรครับเรื่องนางเอก เพราะกระจายบทให้เท่าๆกันหมด(ปกติจะเน้นภูมิหลังตัวละครที่โผล่มาไม่นานก่อน เพราะเขียนแนวดราม่า"พี่เมพ"นี่นะ)

แล้วก็เรื่องพล็อตกระจัดกระจายก็ไม่ต้องห่วงใดๆทั้งสิ้น ทุกอย่างลงตัวหมดแล้ว เพียงแค่ผมเขียนเรื่องต่อไปเรื่อยๆให้จบก็พอ!!!
Name : cycloeclipse [ IP : 202.28.62.245 ]

วันที่: 1 กันยายน 2556 / 22:52
# 28 : ความคิดเห็นที่ 18659
ปัญหาใหญ่ที่สุดก็คือ จากตัวเองนี่แหละ
ผลัดวันประกันพรุ่งมั่งล่ะ ไม่มีอารมณ์แต่งมั่งแหละ ตันมั่งแหละ
แบบว่าหาข้ออ้างแก้ตัวตลอด 555 

จบก็หลายเรื่อง ดองก็เยอะ เห็นด้วยกับทุกข้อที่กล่าวมา T^T

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 11 กรกฎาคม 2556 / 14:41
Name : เจ้าหญิงสีน้ำเงิน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้าหญิงสีน้ำเงิน [ IP : 124.120.18.186 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กรกฎาคม 2556 / 14:40
# 27 : ความคิดเห็นที่ 18416
ใช่เลย!
ดองนิยายตัวเองมาหลายปีละ ไม่จบสักเรื่อง 5555+
คาดว่าปีนี้จะทำให้จบสักเรื่องหนึ่งให้จงได้ เหอๆ

PS.  因为你是我的心肝宝贝...
Name : เจ้นจ้า! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้นจ้า! [ IP : 58.11.101.102 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2556 / 16:52
# 26 : ความคิดเห็นที่ 18391
มันจริงแท้ที่สุด T^T
เกือบครบทุกข้อเลยเรา แง้วววว
PS.  Did I ever tell you the definition of insanity?
Name : Romeo sane ★ . < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Romeo sane ★ . [ IP : 115.87.143.48 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤษภาคม 2556 / 13:17
# 25 : ความคิดเห็นที่ 18377
ดองไว้เยอะ บางครั้งก็คิดพล๊อตไม่ออก เเต่งเเค่4-5ปาไปเกือบเดือน ตอนเเรกจะเเต่งเเนวเเฟนตาซี ได้รับอิธพลจากเมะกับเปลี่ยนเเนวเรื่องการคัน เเต่งยังไงก็ไม่เคยลบทิ้งเเละไม่เปลี่ยนเป็นอะไรเเบบอื่นนอกจากชมรมครับ



ปล.ได้รับอิธพลมาจากฮารุฮิซะส่วนใหญ่
Name : king.com < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ king.com [ IP : 182.53.163.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2556 / 19:15
# 24 : ความคิดเห็นที่ 18254
ยังไม่ทันลงก็เลิกเเล้วอ่ะเรา เปลี่ยนเเนวไปมา ไม่ทันเริ่มด้วยซ้ำ
Name : kornfern [ IP : 125.24.108.67 ]

วันที่: 24 เมษายน 2556 / 06:24
# 23 : ความคิดเห็นที่ 18223
เราหัวคิดไปจนจบตอนพอนั่งหน้าคอมเกิดขี้เกียจพิมซะงั้น 555
ส่วนมุขตันนี่บ่อยมากเลยยิ่งใกล้ตอนจบถึงจะวางตอนเริ่มกับตอนจบแล้วแต่พอถึงกลางเรื่องนี่มันจะโยงไปตอนจบบางทีโยงไปไม่ได้ก็ค้างไปหลายวันเหมือนกัน


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 เมษายน 2556 / 20:35

PS.  ความรักมัน....ช่างเข้าใจยากจริงๆเลย.......
Name : wypokon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ wypokon [ IP : 27.145.90.13 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2556 / 20:33
# 22 : ความคิดเห็นที่ 18219
ความตั้งใจไม่พอ... (อ่านเจอประโยคนี้ขณะอ่านบทความพี่แคมมี่ก่อนเขียนนิยาย)

โอเค...ไปเขียนเดี๋ยวนี้แหละ...
PS.  พวกชอบตั้งกระทู้เสื่อมเสียความเป็นคน! ยอมจำนนซะ! ขณะนี้เจ้าหน้าที่ S.T.A.R.S. และตำรวจ R.P.D. ล้อมไว้หมดแล้ว! ถ้าขัดขืน เราจะกราดยิงด้วยกระสุนเว็บมาสเตอร์!!!
Name : Hell Angle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hell Angle [ IP : 124.121.34.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2556 / 22:09
# 21 : ความคิดเห็นที่ 18028
เรามีอยู่เต็มสมอง. แต่สองมือมันมักจะขี้เกียจและกังวลการใช้มุกที่หยาบคายและสรรพนาม การทำสิ่งต่างๆของตัวละคร ไอเรื่องพล็อตนี้แหละ สำคัญมาก เขียนไปเขียนมาออกทะเล๊ทะเล จนลืมเลย แบบว่า ถ้าไอเดียเรื่องใหม่มันผุดโคตรๆก้จะลงมอเขียนได้สัก1ตอน แล้วปล่อยร้าง5555+. ประมาณว่า ไม่อยากเค้นๆมันออกมา ต้องใช้จินตนาการ ไม่งั้น มุขแป๊ก หรือ เน่า ไปเลยก้เป็นได้ 555+. ก้ไม่เกี่ยวหรอกมั้ง 55555+(หรือเราอ่านข้าม?555)

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 21 มีนาคม 2556 / 10:53

PS.  คำว่า โอตาคุ มันเข้าสมองไปแล้ว คำว่า ยูริ มันเป็นชีวิตจิตใจ คำว่า ยาโอย มันเข้าสู่กระแสเลือด ของแบบนี้มันห้ามดูถูกย่ะ พวกแอนตี้น่ะ มาชกกันเลยมา!!-0-/
Name : The bLack EmPeror LosT < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ The bLack EmPeror LosT [ IP : 125.26.227.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มีนาคม 2556 / 10:51
# 20 : ความคิดเห็นที่ 17968
ตอนคิดก็คิดได้เยอะอยู่นะครับ แบบไอเดียทะลุกะบาลเลย
แต่ตอนพิมพ์ตัน นึกไม่ออก ไม่รู้จะใช้สรรพนามอะไรดี
ที่อยู่ในเครื่องนี่ก็ 4-5 เรื่องแล้ว แล้วผมดันเน้นหลักความจริงมากไปหน่อย เบื่อเลย
5555  คงเพราะนิยายส่วนใหญ่ที่ผมอ่านๆเอามีอิทธิพลกับผมด้วยเลยรู้สึกแม่งๆนะ

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 15 มีนาคม 2556 / 17:44
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 15 มีนาคม 2556 / 17:45
Name : 1Oseris < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 1Oseris [ IP : 101.51.77.171 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มีนาคม 2556 / 17:43
# 19 : ความคิดเห็นที่ 17939
ToT ไม่มีอะไรจะเข้าตัวผมไปมากกว่านี้แล้ว ฮืออออ คิดแล้วเศร้าาา
PS.  นิยาย คือ ตัวตนของนักเขียน ที่ถูกถ่ายทอดออกมาผ่านถ้อยคำมากมาย
Name : THUNDER < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ THUNDER [ IP : 202.29.185.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2556 / 09:50
# 18 : ความคิดเห็นที่ 17898
ตันคือจุดจบของทุกสิ่ง TT
PS.  ไม่ว่าสิ่งที่ทำจะออกมาอย่างไรขอให้เต็มที่กับมันก็พอ
Name : แป๋งแป้ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แป๋งแป้ง [ IP : 110.169.200.85 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มีนาคม 2556 / 13:37
# 17 : ความคิดเห็นที่ 17870
ฮะๆ.. ๆ ๆๆ ฮ่าๆ ๆๆ 
  =w='' ใช่เลยงะ
PS.   ...ชักไม่แน่ใจว่าชีวิตนี้ ใครเป็นคนกำหนดกันแน่...
Name : ~White~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~White~ [ IP : 124.121.140.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มีนาคม 2556 / 16:40
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android