เกียรติยศหัวใจ (สนพ.บางรัก)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 216,569 Views

  • 811 Comments

  • 2,343 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    300

    Overall
    216,569

ตอนที่ 5 : หมดความไว้ใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9802
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    11 ก.ย. 60

มรว.ภาณุเทพ มองเหม่อออกไปนอกหน้าต่าง ตลอดคืนที่ผ่านมาเขานอนไม่หลับ  เพราะคิดไม่ตกว่าจะหาเงินจากที่ไหนมาซื้อคืนวังวรทัศน์ให้กลับมาเป็นกรรมสิทธิ์ของตัวเองได้ดั่งเดิม

“ตื่นเช้าจังเลยนะคะคุณชาย ได้ข่าวว่าวันนี้จะไปคุกเข่าขอร้องลูกสาวผู้เย่อหยิ่งให้ยอมไปเป็นนางบำเรอของคุณอิศรานนท์ เพื่อค้ำประกันให้ได้อยู่บ้านหลังนี้ต่อหรือคะ” เสียงประชดประชนของนพดาราผู้เป็นภรรยาดังแทรกขึ้นมา ทั้งที่เธอเพิ่งตื่นลืมตาและยังไม่ลุกออกจากเตียงนอนซะด้วยซ้ำ

“ผมนัดยัยบัวกับปานพิมกินอาหารเช้าพร้อมกัน” มรว.ภานุเทพหันกลับมาตอบด้วยน้ำเสียงไม่สะทกสะท้าน ก่อนจะก้มลงติดกระดุมค้างอยู่ที่ปลายแขนเสื้อต่อให้ครบทุกเม็ด   

“อ้อ นัดกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา หวังว่าแม่บัวเผื่อนจะยอมทำตามที่คุณขอร้องนะคะ... ฝากไปบอกเมียรับใช้คุณหน่อยก็แล้วกัน ว่ายินดีด้วยที่ลูกสาวกำลังเจริญรอยตามการเป็นนางบำเรอเหมือนกับตัวเอง” 

แค่ได้ยินชื่อสองแม่ลูกหลุดออกจากปากผู้เป็นสามี อารมณ์ของนพดาราก็พาลขุ่นเคืองราวกับมีปุ่มเปิดปิดอัติโนมัติ เธอพยายามจะกำจัดคู่แม่ลูกให้พ้นหูพ้นตาอยู่หลายครั้งแต่ก็ยังทำไม่สำเร็จ


หลังแต่งงานเข้ามาเป็นสะใภ้บ้านนี้ใหม่ๆ หม่อมปรางค์ทิพย์แม่สามีที่ในขณะนั้นยังมีชีวิตอยู่ คอยถือหางทำให้เธอจัดการอะไรได้ไม่ถนัด เหตุผลที่ท่านรักสะใภ้นอกกฎหมายมากกว่าสะใภ้ตบแต่ง อาจเป็นเพราะปานพิมเคยเป็นคนสนิทรับใช้ใกล้ชิดท่านมาก่อน

“ระวังคำพูดหน่อยคุณดารา อย่าลืมว่าตอนนี้เราต้องหวังพึ่งยัยบัวเท่านั้น ถ้าคุณยังอยากอยู่บ้านหลังใหญ่มีคนรับใช้รองมือรองเท้า คุณก็ควรวางตัวให้นิ่ง อย่าล้ำเส้นไประรานคนอื่น” หลายปีมานี้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับนพดาราแทบจะเรียกว่ากล้ำกลืนแบบสุดๆ  

“อ้อ เดี๋ยวนี้ที่คุณกล้ากล่าวหาว่าฉันระรานคนอื่น เป็นเพราะคุณต้องง้อลูกเมียทางนั้นสินะคะ... ฉันลืมไปว่าคุณชายนามสกุลสูงส่งอย่างคุณกำลังตกอับจนกระทั่งยอมเร่ขายลูกสาวกิน” เธอรู้สถานการณ์ทุกอย่างดีว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น อิศรานนท์กำลังบีบบังคับให้ครอบครัวของเธอไร้ซึ่งทางออก

“หยุดพูดจาน่าเกลียดได้แล้วคุณนพดารา ก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ” ช่วงหลังมาเขากับภรรยาทะเลาะกันแทบรายวัน ยิ่งตอนไหนที่ขอเงินแล้วได้ไม่เท่าตามจำนวนที่เธอต้องการ นพดาราก็จะอาละวาดโวยวายด้วยถ้อยคำที่ไม่หลงเหลือความเป็นผู้ดีที่เธอมักยกย่องตัวเองอยู่เสมอ

“คุณชายนั่นแหละหยุดทำหน้าบางได้แล้ว ยอมรับความจริงซะทีว่าคุณก็ไม่ต่างจากผู้ดีจนตรอก... กับแค่จะส่งลูกจากเมียน้อยให้ไปเป็นนางบำเรอเศรษฐี ฉันไม่เห็นว่ามันจะแปลกตรงไหน ที่คุณนนท์เขาเปิดรับชาติตระกูลต่ำต้อยของยัยบัว ก็นับว่าเป็นบุญนักหนาแล้ว”

“ถ้าคุณนนท์ไม่ยอมรับในตัวยัยบัว คุณจะส่งยัยแป๋มกับยัยปิ่นไปแทนอย่างนั้นหรือ”

ภัคสิรี และติญญา คือลูกสาวอีกสองคนที่มีอายุไล่เลี่ยกัน ทั้งสองเพิ่งเรียนจบกลับมาจากต่างประเทศ ยังไม่ได้ทำงานที่ไหน จึงยังแบมือขอเงินพ่อแม่ใช้อยู่ 

“คุณจะยกใครใส่พานให้เศรษฐีใจดำอย่างคุณนนท์ก็เชิญเลยค่ะ แต่อย่ามาแตะต้องลูกของฉันเด็ดขาด” ครั้งแรกที่ทนายของอิศรานนท์ติดต่อเข้ามา นพดาราทั้งตื่นเต้นดีใจคิดจะส่งภัคสิรีเข้าไปแทนที่ตำแหน่งพี่สาว การได้เป็นสะใภ้ ‘กาญจนกุล’ ถือเป็นสิ่งเชิดหน้าชูตา และเชิดชูเงินในกระเป๋าให้เฟื่องฟูขึ้นมา แต่พอรู้เจตนาของเขา เธอก็รีบปกป้องลูกสาวสองคนทันที

นึกแล้วยังเสียดายไม่หายที่อาภาภัสร์ไม่ยอมเชื่อฟังคำทัดทานของเธอ หันไปคว้าเอาธาดาที่มีนิสัยเจ้าชู้ปากหวานมาแต่งงานด้วย  ทั้งสองเจอและรู้จักกันได้ไม่นาน แต่เสน่ห์และคารมของธาดาก็สามารถมัดใจจนอาภาภัสร์หลงจนโงหัวไม่ขึ้น ทั้งสองลักลอบมีความสัมพันธ์กันหลายครั้ง จนกระทั่งอาภาภัสร์พลาดท่าตั้งท้องจึงต้องทำให้เกิดงานวิวาห์สายฟ้าแลบกลายเป็นที่โจษจันกันไปทั้งบ้านทั้งเมือง

ความจริงเธอไม่ได้รังเกียจธาดา แต่แต่ถ้าเลือกได้ก็อยากได้อิศรานนท์เป็นลูกเขยมากกว่า

“คุณเองก็เป็นแม่คน มีลูกสาวเหมือนกันกับปานพิม น่าจะเข้าใจบ้างนะว่าพูดแบบนี้คนอื่นจะเสียใจแค่ไหน หรืออย่างน้อยก็ควรจะแคร์ความรู้สึกของยัยบัวบ้าง แค่นี้ผมก็ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อที่ลำเอียงจนรู้สึกอายแก่ใจมากพอแล้ว” ไม่ใช่เขาไม่รู้ว่าปัทมนคิดกับตัวเองอย่างไร ทุกครั้งที่ตาคมคู่นั้นจ้องมองมาพร้อมกับถามหาความยุติธรรม มันทำให้เขาต้องคอยหลบไม่กล้าแม้แต่จะสบตาลูกสักครั้ง

“ทำไมฉันต้องแคร์ ลูกของฉันเป็นลูกเมียตบเมียแต่ง จะให้ลดตัวทำไร้สกุลรุนชาติยอมเป็นนางบำเรอชั้นต่ำ เห็นทีฉันจะรับไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าคุณนนท์เขายอมจดทะเบียนสมรสเป็นเรื่องเป็นราวกับยัยแป๋มหรืยัยปิ่น ฉันก็เต็มใจสนับสนุน... แต่นี่ไม่มีอะไรรับประกันสักอย่าง เหมือนยกลูกสาวให้ไปอยู่กับเขาฟรีๆ อย่างนี้ก็สมควรแล้วที่คุณจะต้องไปเลือกลูกจากเมียน้อย” 

“จะพูดจาอะไรก็ควรระมัดระวังบ้างนะคุณดารา คุณนนท์เขาไม่ได้ต้องการจะเอาลูกผมไปเป็นนางบำเรอเหมือนที่คุณกำลังกล่าวหา” หลายปีมานี้เขากับนพดาราทะเลาะมีปากเสียงกันแทบทุกวัน ที่ต้องทนใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันก็เพราะหน้าตาทางสังคมเท่านั้น 

“ขอโทษทีค่ะ ลืมสนิทว่ากำลังพูดกับผู้ดีมีเชื้อมีสาย ถ้าอย่างนั้นฉันขอเลี่ยงไปเรียกว่า ‘เมียนอกสมรส’ ก็แล้วกันนะคะ ใครได้ยินจะได้ไม่แสลงหู” 

บางครั้งเธอก็เบื่อความเป็นผู้ดีแปดสาแหรกของสามีเสียเต็มประดา ทำตัวเจ้ายศเจ้าอย่างแต่ข้างในกลวงแทบไม่เหลือสมบัติติดตัว 

“ความจริงผมไม่มีสิทธิ์จะไปบังคับยัยบัวเลยด้วยซ้ำ ถ้าถูกปฏิเสธ ผมก็ต่อว่าอะไรแกไม่ได้” การเจรจาเช้าวันนี้เขาก็คงทำได้แค่ขอร้องให้ปัทมนเห็นใจ ไม่ได้จะไปบีบบังคับอย่างที่นพดาราคาดหวัง

“สิทธิ์ในการทวงบุญคุณยังไงล่ะที่คุณสามารถทำได้ สองแม่ลูกนั่นถ้าไม่มีคุณคุ้มกะลาหัวป่านนี้ต้องซัดเซพเนจรไปอยู่ที่ไหนแล้วก็ไม่รู้”

“อย่าลืมว่ายัยบัวก็ขึ้นชื่อว่าเป็นลูกผมคนหนึ่งเหมือนกัน”

“อ้อ เดี๋ยวนี้คุณปกป้องลูกจากเมียบ่าวไพร่แล้วเหรอคะ ไม่ว่าฉันพูดอะไรถึงได้เข้าข้างมันไปซะหมด... คนเราแม่มันเป็นยังไงลูกก็ต้องเป็นแบบนั้น กาไม่มีวันย้อมปีกสีดำให้ขาวเป็นหงส์ได้หรอกค่ะ”

“อย่าลืมว่าปานพิมเสียสละเพื่อเราสองคนมามากแค่ไหน เขาก็อยู่ในส่วนของเขา อย่าพูดพาดพิงให้คนอื่นเสียหาย” เขารู้ว่าการพูดเข้าข้างฝั่นนั้น จะเป็นการจุดชนวนไฟชั้นดีให้อารมณ์เดือดดาลของนพดาราลุกโชน แต่มาถึงตอนนี้มันหมดเวลารักษาน้ำใจกันแล้ว

“คำพูดของฉันมันคงไร้ความหมายแล้วจริงๆ ก็อย่างว่าอาหารสกปรกข้างถนน บางทีรสชาติมันก็อาจแซ่บถึงใจมากกว่าอาหารบนภัตตาคาร หนำซ้ำก็ยังราคาถูกซื้อหารึก็ง่าย ไม่อย่างนั้นคุณชายสูงศักดิ์อย่างคุณคงไม่ลืมตัว เผลอหยิบเก็บขึ้นมากิน จนกระทั่งมีลูกด้วยกันเป็นนังบัวนี่หรอก” 

”คุณดารา!! นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะ” ปากคอเราะร้ายของนพดาราแทบจะทำให้เขากลั้นโทสะไว้ไม่อยู่ “ถ้าคุณจะดูถูกผม แล้วมองผู้หญิงที่เป็นเมียผมว่าต่ำ เป็นอาหารริมทางข้างถนน แล้วคุณล่ะดีกว่าเขามากแค่ไหน บางทีอาหารที่จัดจานเสิร์ฟสวยหรูอยู่บนภัตตาคาร ที่มาของวัตถุดิบก็ไม่ได้แตกต่างกันนักหรอก เผลอๆ กินเข้าไปอาจต้องผิดหวังจนคายทิ้งเลยก็ได้”

“หยุด! อย่าเอาฉันไปเปรียบกับอดีตผู้หญิงชั้นต่ำของคุณ ต่อให้คุณพยายามจับคางคกขึ้นวอนำมาไว้บนหิ้ง แต่กำพืดของมันก็ชอบที่จะอยู่ในโคลนตมเน่าเหม็นอยู่ดี และตอนนี้ก็ถึงเวลาแล้วที่ลูกกาฝากของนังปานพิมจะต้องทดแทนบุญคุณข้าวทุกเม็ดหรือแม้แต่แกงทุกถ้วยจากวังวรทัศน์ที่ราดหัวเลี้ยงดูมันมา”

นพดาราแผดเสียงดังจนลืมกริยาความเป็นผู้ดีชั่วขณะ แต่ไหนแต่ไรมาสามีเธอไม่เคยถือหางเมียหลังบ้านอย่างออกหน้าออกตา เวลาเธอพูดพาดพิงอย่างดีก็แค่นิ่งเงียบ แต่ครั้งนี้เขาทำร้ายจิตใจเธอมากเกินไป เพราะฉะนั้นเธอก็จะไม่เกรงใจเขาเช่นกัน

“ผมคิดผิดจริงๆ ที่เลือกคุณมาเป็นคู่ชีวิต” มรว.ภานุเทพมองจ้องหน้าภรรยา ความรู้สึกเจ็บลึกอย่างสูญสิ้นความรักความศรัทธาทุกอย่าง

“คุณคิดได้เมื่อสายเกินไปซะแล้วล่ะค่ะ... ยังไงวันนี้คุณต้องบังคับยัยอาจารย์หน้าหยิ่งให้ยอมไปอยู่กับคุณนนท์ให้ได้ ไม่อย่างนั้นเราทุกคนก็ต้องเดือดร้อนหาทางขยับขยายไปอยู่ที่อื่น คุณลองนึกสภาพดูนะว่ามันจะน่าสังเวชขนาดไหน ครอบครัวระดับปลัดกระทรวงถูกยึดบ้านกะทันหัน ต้องเก็บข้าวของย้ายบ้านกันจ้าละหวั่นราวกับมดย้ายรังหนีน้ำ... หวังว่าคุณจะไม่งอมืองอเท้าปล่อยให้ภาพไม่เป็นมงคลอย่างนี้เกิดขึ้น”

“บอกแล้วไง ถ้ายัยบัวไม่เต็มใจ ผมก็จะไม่บังคับ” ทำเสียงแข็งก็แล้ว แต่นพดาราก็ยังไม่มีทีท่าจะยอมรับฟังความจำเป็นของคนอื่น

“ก็เอาซี้... ถ้าคุณกล้าพอที่จะถอดหัวโขนทิ้งลงพื้นง่ายๆ หรืออยากให้คนเขาโจษจันว่ามรว.ภานุเทพ วรทัศน์ ทายาทตระกูลผู้ดีเก่ามั่งคั่งกำลังจะสิ้นเนื้อประดาตัว ไม่เหลือแม้แต่บ้านจะใช้ซุกหัวนอน” เพราะรู้จักสามีตัวเองดีว่าเป็นคนหน้าบางกับเรื่องพวกนี้มากแค่ไหน เกียรติและหน้าตาทางสังคมที่แบกไว้บนบ่า จะทำให้เขาไม่ยอมเสียบ้านหลังนี้แน่นอน

“ยังไงคุณก็กดดันผมไม่ได้ ลืมไปแล้วหรือไงว่าผมมีบ้านเก่าที่จรัญสนิทวงศ์อีกหลัง” บ้านหลังที่เขากล่าวถึงค่อนข้างทรุดโทรมเพราะไม่มีคนอยู่อาศัย มีเพียงคนสวนและคนรับใช้เก่าแก่สองคนผัวเมียดูแลให้อยู่เท่านั้น ถ้าคิดจะเข้าไปอยู่ต้องเสียเงินปรับปรุงอีกเป็นจำนวนมาก

“ถ้าคุณจะไปอยู่ที่บ้านเก่าโกโรโกโสในตรอกเก่าคับแคบนั่นล่ะก็เชิญตามสบาย ส่วนฉันกลับลูกๆ จะไปขออาศัยอยู่กับยัยปิ๋ม”

สำหรับนพดารา หนทางเดินเส้นไหนลำบาก เธอจะไม่ยอมก้าวเท้าเข้าไปเหยียบให้เสียสง่าราศี ทุกวันนี้การต้องทนอยู่กับสามีข้าราชการที่เต็มไปด้วยหนี้สิน ก็ทำลายความมีชีวิตชีวาเธอจนป่นปี้ อึดอัดและเบื่อหน่ายที่จะอยู่กับความซ้ำซากจำเจ แม้จะได้ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาปลัดกระทรวง แต่ช่วงหลังมาเงินทองก็ไม่ได้ลื่นไหลเหมือนในอดีต จะซื้อข้าวของที่อยากได้หรือเที่ยวต่างประเทศแต่ละที ต้องอ้อนวอนกันหลายรอบ จนเธอรู้สึกว่าชีวิตกำลังถูกสตาฟให้หยุดนิ่งไม่เหลือความก้าวหน้า

 “ขอบคุณที่ทำให้ผมรู้ว่าแท้จริงแล้วคุณก็รักแค่ตัวเอง... ไม่ว่าบ้านหลังนี้จะถูกทุบทิ้งหรือไม่ เชิญคุณรีบขนข้าวของไปอยู่กับยัยปิ๋มตั้งแต่ตอนนี้ได้เลย” ความเห็นแก่ตัวที่เธอแสดงออกมามากมายทำให้เขาหมดความอดทน หากวันนี้ชีวิตการแต่งงานของเธอกับเขาจะสิ้นสุด เขาก็จะไม่ฉุดรั้งไว้อีก

“ไม่ต้องมาท้า นึกเหรอว่าฉันพอใจนักหนาที่ได้อยู่บ้านหลังใหญ่แต่ข้างในเหลือแต่ความกลวงของคุณ” ในความคิดเธอ สามีที่ดีต้องเลี้ยงดูแลเอาใจใส่ครอบครัวให้มีความสุข หากลูกเมียอยากได้สิ่งไหนควรจัดหาให้ได้ ไม่ใช่ปล่อยให้น้อยหน้าคนอื่น  

“ที่ไหนอยู่แล้วคุณสบายใจก็เชิญได้เลย พร้อมจะเซ็นใบหย่าวันไหนก็นัดมา” เขาเดินออกจากห้องด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ถึงอย่างนั้น เสียงของนพดาราก็ยังไม่วายดังแทรกให้ได้ยินไล่หลังก่อนที่ประตูจะถูกปิดให้สนิท

“ฉันไปแน่ เชิญคุณอยู่บนเชิงตะกอน รอเวลาให้เจ้าหนี้มาจุดไฟเผาคุณเถอะ” 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 เพราะนพดาราร้ายและเห็นแก่ตัวขนาดนี้ แม่ของปัทมนถึงไม่กล้าหือ... ใจเย็นๆ นะเจ้ ไม่อยากอยู่ก็เก็บเสื้อผ้าออกไป ไม่มีใครเหนี่ยวรั้งไว้หรอก   


บันทึกบทความนี้เป็นเรื่องโปรด



       
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #373 Thittayaiem (@Chariyaiem) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 21:29
    ขนาดอยู่อย่างไม่มีสุขยังมีลูกด้วยกันถึง3 คน
    #373
    0
  2. #320 tungkn4841 (@tungkn4841) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 18:21
    ปากร้ายสุดยอดคุณนพดารา 
    #320
    0
  3. #168 Love Have (@rakmee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 13:50
    อยากให้บัวมาได้ยินว่าพ่อของเธอปกป้องเธอและแม่อย่างไรบ้างค่ะ เผื่อบัวจะลดทิฐิลงบ้างค่ะ
    #168
    0
  4. #24 จุ๋ม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 15:48
    หวังว่าพระเอกเรื่องนี้จะไม่กินหญ้า เห็นความร้ายกาจของพวกนี้ด้วยนะคะ ไม่ใช่ร้ายแต่กับบัวคนเดียว

    เอาแบบฉลาดๆๆร้ายกาจ ปากร้ายได้ใจไปเลย
    #24
    0
  5. #23 พี่น้อย0105 (@pimpilai2505) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 11:12
    ขอให้หล่อนออกไปจากวังนี้จริงๆเถอะนพดารา หล่อนร้ายและเห็นแก่ตัวสุดๆ
    #23
    0
  6. #22 GerrardPang Rangsiya (@gerrardpang253) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 10:57
    ร้ายกาจจจ รออ่านตอนต่อไปค่า
    #22
    0