เพียง หัวใจรัก

ตอนที่ 3 : นับจากจุดเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,373
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    29 ก.ย. 58

อีริคแทบจะอดใจไม่ไหว เขาเฝ้ารอเวลา เพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าของค่ำคืนนี้ ตัวเองก็จะมีโอกาสได้อยู่ใกล้ชิดลำพังกับผู้หญิงที่คิดว่าเป็นได้แค่ความฝันในจินตนาการของเขาเท่านั้น... แต่ใครจะเชื่อ ว่าอีกไม่นานเกินรอ เขาจะมีโอกาสได้สารภาพบอกรัก สร้างความเชื่อมั่นที่จะยอมตกลงเป็นแฟนกับเขา

 ตลอดงานปาร์ตี้พอลลี่จึงพยายามอย่างเต็มที่เพื่อจะมอมเหล้าแล้วส่งส่งนาถลดาให้ไปค้างคืนกับอีริค เธอมีแผนจะทำให้แพททริกตัดใจและล้มเลิกความคิดไม่ได้ความที่จะเอานาถลดามาแทนที่เธอ

คนอย่างฉัน ไม่ได้โง่พอที่จะปล่อยของรักให้เธอเอาไปเชยชมได้ง่ายๆ หรอกนะลดา นอกจากจะแย่งแพททริกไปจากฉันไม่ได้แล้ว เธอยังทำเงินให้กับฉันตั้งหมื่นเหรียญ ให้ได้ไปช้อปปิ้งฟรีๆ โดยที่นายอีริคหน้าโง่ไม่มีทางจะรู้ได้หรอกว่า สุดท้ายแล้วเงินก้อนนั้นมันตกมาเป็นของฉัน พอลลี่ยิ้มให้กับโชคชะตาโชคร้ายของนาถลดา

ขอโทษด้วยนะเพื่อนที่ฉันฉีกทำลายกฎความเป็นแม่ชีของเธอให้ย่อยยับเสียหาย ที่ผ่านมาเธออาจจะมองว่าฉันด้อยกว่าเธอในเรื่องการเรียน แต่ประสบการณ์โลกภายนอกของฉัน มันเหนือชั้นกว่าเธอมากนะลดา... เธอประเมินฉันต่ำเกินไปแล้ว

งานปาร์ตี้ล่วงเลยมาจนห้าทุ่ม ทุกคนยังสนุกสนานและเพลิดเพลินกับเครื่องดื่ม เมื่อผสมผสานกับเสียงเพลงที่ปลุกเร้าหัวใจให้ออกไปขยับปลดปล่อยร่างกายด้วยความลิงโลดของฮอโมนวัยหนุ่มสาว

 “ฉันขอกลับก่อนนะพอลลี่ รู้สึกมึนหัวจัง อาจเป็นเพราะฉันคงดื่มมากเกินไป” สองมือของนาถลดากอบกุมศรีษะ รู้สึกราวกับว่าพื้นที่ตัวเองยืนมันเริ่มโคลงเคลงจนทรงตัวไม่อยู่

“ไม่เอาน่าลดา เครื่องดื่มเบาๆ แค่ไม่กี่แก้ว กับเบียร์อีกนิดหน่อยมันจะทำให้เมาได้ยังไง อยู่ดื่มต่อกับพวกเราอีกนิดเถอะนะ... รับรองว่าเที่ยงคืนเมื่อไหร่ ฉันจะปล่อยให้เธอกลับบ้านไปนอนกอดตุ๊กตาหมีบนเตียงนอนเบบี๋ของเธอแน่นอน” เสียงเยาะเย้ยกึ่งขบขันของพอลลี่ ที่ได้เห็นอาการของคนที่แทบจะไม่แตะแอลกอฮอล์เลยอย่างนาถลาด พลอยทำให้เพื่อนๆ อดอมยิ้มตามไม่ได้

“แต่นี่มันก็ใกล้เที่ยงคืนแล้วนะ พรุ่งนี้ฉันยังต้องไปทำงาน” ถ้ายังขืนดันทุรังอยู่ต่อเธอได้ฟุบหลับคาโต๊ะที่นี่แน่ ความวิงเวียนทำให้นึกถึงที่นอนมาเป็นอันดับแรก  

ได้โปรดเถอะลดา อยู่ต่ออีกนิด กว่าเราจะรวมตัวกันได้ขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย ถ้าเธอกลับ เพื่อนทุกคนคงไม่ยอมแน่ๆ ...จริงมั้ยพวกเรา” เหตุผลที่พอลลี่ชอบขุดเอามาแอบอ้าง ทำให้เธอต้องยอมจำนนและเสียงของเพื่อนหลายคนก็คยั้นคยอให้อยู่ต่อ

ไม่ต้องเป็นกังวลนะ คืนนี้ถ้าเธอเมา ฉันสัญญาว่าจะส่งเธอให้ถึงเตียงเลยสาวน้อย... ดื่มให้เต็มที่ ถ้าเมาแล้วเธอจะได้หลับสบายอย่างไร้กังวลจนถึงเช้า เชื่อฉัน ประสบการณ์ตื่นเต้นแบบนี้เธอคงไม่มีโอกาสได้ทำมันบ่อยๆ หรอกน่า”

“ขอบใจนะที่เธอจะไปส่งฉัน ฉันรู้สึกไม่ไหวจริงๆ ไม่งั้นคงไม่รบกวนเธอ” ได้ยินคำมั่นแบบนั้น มันทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจในระดับหนึ่ง ว่าจะไม่ถูกปล่อยทิ้งให้ฟุบหมดสติโดยไร้คนเหลียวแล

จนใกล้เที่ยงคืน เสียงเชียสชนแก้วจากบรรดาเพื่อนๆ กลุ่มใหญ่ยังดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า แต่นาถลดารู้ถึงลิมิทตัวเองว่าเธอฝืนดื่มต่ออีกไม่ได้แล้ว แม้ตลอดเวลาอีริคพยายามจะตีสนิทแต่เธอก็คุยกับเขาน้อยนิดจนแทบจะนับคำได้

“ฉันขอตัวไปห้องน้ำนะ” รู้สึกว่าพื้นเริ่มหมุน ทันทีที่เธอพยายามทรงตัวลุกขึ้นยืน ก็โงนเงนจนต้องนั่งลงกลับไปตั้งหลักใหม่อีกครั้ง

“อาการเธอแย่กว่าที่ฉันประเมินไว้นะเพื่อน เดี๋ยวฉันส่งบอดี้การ์ดสุภาพบุรุษสุดหล่อ ดูแลเธอเป็นพิเศษก็แล้วกัน” พอลลี่รีบตรงเข้ามาช่วยแก้ปัญหา ราวกับเห็นอกเห็นใจ

อีริคขยับตัวลุกขึ้นยืนอย่างรู้งาน เมื่อพอลลี่ส่งสัญญาณที่ดีให้กับเขา... และแล้วเวลาที่เขาเฝ้ารอคอยก็มาถึงซะที ความฝันที่วาดหวังไว้กำลังจะถึงจุดสิ้นสุดในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า

“ฝากเพื่อนที่ประสบการณ์ดื่มไม่เอาไหนของฉันด้วยนะอีริค ดูแลเธอให้ดีล่ะ อย่าให้มีอะไรขาดตกบกพร่องเป็นอันขาด” พอลลี่ตบลงที่ไหล่ข้างหนึ่งของเขาแรงๆ เป็นอาการบอกใบ้ ว่าที่เหลือเป็นหน้าที่ ที่เขาควรจัดการด้วยตัวเองได้แล้ว

“แต่ว่า... ฉันอยากให้เธอไปเป็นเพื่อนฉันมากกว่านะพอลลี่”

แม้ตลอดเวลาอีริคจะแสดงออกอย่างสุภาพ แต่สายตาของเขาที่มองจ้องมาที่เธอ ทำให้นาถลดาไม่อาจเชื่อมั่นเขาได้สนิทใจ อาจเป็นเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ได้รู้จักกัน และเขาก็เป็นผู้ชาย เพศที่เธอไม่เคยเชื่อใจว่าจะไม่คิดอะไรแอบแฝงนอกเหนือจากความปราถนาดี

“ให้อีริคไปน่ะดีแล้ว เขาแข็งแรงกว่าฉัน เผื่อมีอะไรจะได้พยุงเธอได้ยังไงล่ะ ลำพังฉันเองคงช่วยอะไรเธอได้ไม่มาก เพราะฉันเองก็เริ่มมึนๆ นี่ก็ยืนแทบจะไม่อยู่แล้ว” พอลลี่รีบออกปากขอตัว

“แต่ว่า...”

“อีริคเป็นสุภาพบุรุษมากพอ เชื่อใจฉันสิ เพราะถ้าไม่ดีจริง ฉันคงไม่เลือกให้เขาดูแลเธอในคืนนี้แน่” คนเจ้าแผนการกล่าวทิ้งท้าย ก่อนจะหันไปเต้นระบำต่อกับกลุ่มเพื่อนๆ เลิกสนใจและมองปัญหาของนาถลดาเป็นเรื่องเล็กน้อย ที่ไม่ควรจัดลำดับให้ความสำคัญ

นาถลดาพยายามเดินประคับประคองร่างตัวเองเข้าห้องน้ำจนได้ในที่สุด รู้สึกโล่งใจที่อีริคไม่เสียมารยาทแตะเนื้อต้องตัวเธอระหว่างที่เดินประชิดด้วยความเป็นห่วง จนกระทั่งเธอเดินหายเข้าไปในห้องน้ำผู้หญิง... จากการสังเกตรูปลักษณ์ภายนอก อีริคก็ไม่ได้มีนิสัยเลวร้ายอะไรนัก จะมีก็แต่สายตาที่มองดูเธออย่างเดาความหมายไม่ออกนี่แหละที่นาถลดาไม่ไว้วางใจ  

เธอขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำครู่ใหญ่ อาการพะอืดพะอมที่จดจ่อตรงลำคอทำให้อยากอาเจียน และมันคงจะรู้สึกโล่งและสบายตัวกว่านี้ถ้าได้ปลดปล่อยมันออกมา แต่ในเมื่อร่างกายสั่งไม่ได้อย่างที่ต้องการ เธอจึงทำได้เพียงแต่ล้างหน้าให้รู้สึกสดชื่นและตื่นตัวขึ้นกว่าเดิมเพียงนิดหน่อยเท่านั้น

“ถ้าผมพอจะช่วยอะไรคุณได้ก็ขอให้บอก” บอดี้การ์ดที่พอลลี่ส่งมา เดินประกบด้วยสีหน้าเป็นห่วงเป็นใย เขายืนรอเธออยู่หน้าห้องน้ำตรงที่เดิม สาวเท้าเข้ามาหาตั้งแต่เดินพ้นจากประตูทางออก

“ฉันจะออกไปนั่งรอข้างนอก” คนที่เดินตามมาพยักหน้าเข้าอกเข้าใจ

 

“หวังว่าคุณคงอาการดีขึ้น” เขานั่งลงข้างๆ ด้วยความเป็นห่วง หลังจากเห็นนาถลดามีสีหน้าบ่งบอกถึงอาการวิงเวียนไม่ได้ดีขึ้นเท่าที่ควร

“ได้ออกมานั่งอยู่ตรงนี้รู้สึกดีขึ้น คุณไม่ต้องเป็นห่วงฉันนะคะ สามารถเข้าไปสังสรรค์ต่อกับเพื่อนคนอื่นๆ ได้เลย บอกพอลลี่ด้วยว่าฉันยังไม่ได้หนีกลับ”

ใจจริงนาถลดาไม่อยากอยู่ แต่ติดว่าเกรงใจเพื่อนๆ คนอื่น เลยคิดจะนั่งรออยู่ตรงนี้จนกว่างานเลี้ยงจะเลิกรา โชคดีที่อากาศด้านนอกทำให้รู้สึกหายใจได้โล่งขึ้น และที่สำคัญเธอต้องการหยุดเติมแอลกอฮอล์เข้าร่างกาย และหลบหลีกออกจากบบรรยากาศของคลับที่เต็มไปด้วยผู้คนเบียดเสียด และเสียงเพลงดังกระหน่ำหู

 “ถ้าคุณอยากกลับตอนนี้ก็ได้นะ เราจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น”

อีริคไม่อยากเสียเวลามากไปกว่านี้ จึงเป็นฝ่ายเปิดเกมรุก เขาอยากใช้เวลาสองต่อสองกับนาถลดาจนแทบจะอดใจไม่ไหว รอเวลาสำคัญอันตื่นเต้นนี้มาตั้งแต่พอลลี่แจ้งข่าวว่าเธอตกลงขายเวลาหลังเที่ยงคืนไปจนถึงเช้าอีกวันให้กับเขา แม้ว่าอาจจะเป็นราคาที่แพงไปสักหน่อย แต่สำหรับเขาถ้านับรวมไปถึงความพึงพอใจก็จัดว่าคุ้มแสนคุ้ม

“คุณพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง ทำไมฉันจะต้องใช้เวลาอยู่กับคุณ” นาถลดายิ่งปวดหัวหนัก กับคำพูดคลุมเครือของอีริคที่ยังเหมือนรอคอยและเฝ้าตามตอแยเธอไม่ถอยห่าง

“อ้าว ก็ข้อตกลงจากเงินหมื่นเหรียญที่คุณต้องไปค้างกับผมคืนนี้น่ะสิ” เขาอยากพาเธอเดินขึ้นรถ เพื่อไปต่อยังที่พักที่จัดเตรียมรอเธอจะแย่แล้ว

“ยิ่งคุณพูดฉันก็ยิ่งไม่เข้าใจ ฉันไม่รู้เรื่องเงินหนึ่งหมื่นเหรียญและไม่มีวันเห็นดีเห็นงามกับข้อตกลงไร้สมองพวกนั้น” นาถลดาโกรธจนตัวสั่น ใครกันมาแอบอ้างเอาชื่อเธอไปพูดจนทำให้อีริคเข้าใจเธอได้ผิดๆ ขนาดนี้

“แล้วที่คุณบอกว่าจ่ายเงินไปเป็นหมื่น คุณจ่ายให้กับใคร”

“นี่คุณไม่รู้เรื่องจริงๆ หรือว่าคุณกับพอลลี่กำลังเล่นเกมหักหลังผมอยู่กันแน่” ชื่อของเพื่อนรักทำให้นาถลดาอ้าปากค้างด้วยความคาดไม่ถึง

“ฉันไม่รู้เรื่องจริงๆ และคนอย่างฉันไม่มีวันทำอะไรที่สิ้นคิดแบบนั้น... คุณเชื่อเถอะว่ามันไม่มีทางเกิดขึ้นได้จริงๆ ” นาถลดาเสียงแข็ง สติที่มึนเมาก่อนหน้าเหมือนจะถูกกลบด้วยความโกรธปนความประหลาดใจ  

“ผมจะไปตามพอลลี่มาอธิบายเรื่องนี้อีริคยืนขึ้นเต็มความสูง นาถลดาต้องแหงนหน้ามองตามสีหน้าและท่าทางบึ้งตึงค่อนไปทางโกรธของเขา และตอนนี้เธอไม่รู้ว่าจะเชื่อใครดี

มีเหตุผลอะไรที่พอลลี่จะต้องทำแบบนั้น”

หรือว่าเรื่องนี้จะเป็นเพียงเรื่องหยอกล้อเล่นกัน แต่ดูจากหน้าตาท่าทางของอีริคแล้ว มันไม่มีแววล้อเล่นเลยสักนิด อีกทั้งเขายังดูหัวเสียกับเงินหนึ่งหมื่นเหรียญที่พาดพิงถึงอีกด้วย

“เดี๋ยวคุณก็จะได้รู้ว่าเขาทำแบบนั้นไปทำไม”

ถ้าพอลลี่กล้าทำถึงขนาดนั้น ต่อไปเธอก็ไม่รู้จะเชื่อใจใครได้อีก ยิ่งคิดก็ยิ่งคลื่นไส้ จนทำให้ทรุดตัวฟุบหน้าลงกับกระถางไม้ประดับขนาดใหญ่ที่ตั้งประดับอยู่หน้าร้าน

ก็ดีเหมือนกันจะได้เคลียร์กันชัดๆ ต่อหน้า... คุณนั่งรอตรงนี้ก่อน ผมขอเวลาห้านาที”

อีริคเดินกลับเข้าไปด้านในพร้อมอาการกระหายในความจริง แม้คืนนี้จะไม่ได้ตัวนาถลดาไปค้างคืนกับเขา แต่พอลลี่ก็ไม่ควรหาผลประโยชน์จากจากการกระทำที่ไร้สามัญสำนึก และเก็บเงินที่ไม่สมควรจะได้รับนั้นเข้ากระเป๋าตัวเอง


PS.ขอcomment เพื่อนเป็นกำลังใจกันด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

209 ความคิดเห็น

  1. #146 Beauty (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 20:33
    น่าสนุกจังเลย
    #146
    0
  2. #4 kaeng_fang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 07:43
    ต่อๆๆๆๆ ค้า ไรท์
    #4
    0
  3. #3 Jin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 20:44
    รอลุ้นต่อค่ะ เปิดเรื่องมาก้อให้ลุ้นกันหนัก ดีที่ลดาจะได้รู้ความจริงก่อนจะหลงเชื่อไปอีกนาน
    #3
    0