เพียง หัวใจรัก

ตอนที่ 22 : ลุ่มหลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,451
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    11 พ.ย. 60

“คุณจะรู้ได้ยังไง ว่าผู้ชายที่มาส่งฉัน สี่ห้าวันที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เราพูดจาตกลงอะไรกันบ้าง ฉันอาจจะเป็นเจ้าสาวของเขาในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้ก็ได้” 

จุดประสงค์คือจะยั่วให้เขาสำนึกได้ว่าเธอมีเจ้าของแล้ว เพื่อจะได้ผละห่างหนีไป โดยไม่คิดจะแตะต้องร่างกายผู้หญิงที่ไม่ได้มีใจให้เขาสักนิด

“เรื่องนั้นผมไม่ให้ความสำคัญและไม่นึกอยากใส่ใจ ผมจะมองแหวนที่นิ้วมือคุณเป็นหลัก ถ้ามันยังว่างเปล่า ก็เท่ากับว่าคุณยังเป็นโสด และคืนนี้สามารถสนุกกับผมได้เต็มที่” 

เขาตำหนิเย้ยหยัน สายตาคุโชนเพ่งมองเธอเต็มไปด้วยความปรารถนาแห่งวิถีของบุรุษเพศที่ฝักใฝ่ในสตรีที่เขาหมายจะเสพสม

“ฉันไม่มีวันสนุกไปกับคุณ ปล่อยฉันได้แล้วคุณเรอัล ถ้าไม่อยากได้ชื่อว่าเป็นผู้ชายที่ใช้กำลังขืนใจผู้หญิงอย่างน่าไม่อาย”

นาถลดาพยายามบิดตัวหนี แต่ฝ่ามือแข็งกระด้างของเรอัลไม่ยอมปล่อยให้เธอหลุดไปได้ง่ายๆ เขาขยับมือจากอ้อมกอดที่รัดเธอแน่น ถลกเสื้อยืดที่เธอใส่ขึ้นไปกองอยู่เหนือเนินอก

“อย่าทำแบบนี้กับฉันเด็ดขาด... ฉันไม่ยอม”

 เธอตะโกนเสียงดังใส่หน้าเขา พยายามยกมือผลักหน้าสากระคายที่ก้มต่ำลงมาหา แต่แรงอารมณ์อัดอั้นทับถมของเรอัลมันเกินที่เธอจะต้านทานได้แล้วในตอนนี้

“อย่าทำตื่นเต้นไปหน่อยเลย ผมก็แค่จะทำแบบที่ผู้ชายคนอื่นๆ ทำนั่นแหละน่า เผลอๆ อาจจะสร้างความประทับใจได้มากกว่าไอ้เบื๊อกหุ่นขี้ยานั่นทำให้ด้วยซ้ำ”

เขาพูดจาทับถมคู่ต่อสู้จนเสียภาพลักษณ์เละเทะ ไบรอนไม่ได้มีหุ่นเหมือนขี้ยา หนำซ้ำเขายังตัวล่ำกล้ามใหญ่เพราะต้องทำงานหนักนอกสถานที่ ไม่ได้เหมือนคุณชายเรอัลที่วันๆ ก็กระดิกนิ้วใช้งานคอยสั่งการอยู่บนหอคอย

“คุณมันผู้ชายยอดแย่ ฉันไม่น่ารู้จักกับคุณเลย” เธอเค้นเสียงใส่เขาด้วยความเจ็บใจ

“แต่ผมว่าตัวเองโชคดีนะที่ได้รู้จักกับคุณ และพยายามทำให้คุณรู้สึกว่าตัวเองก็โชคดีที่ได้รู้จักกับผมเช่นกัน”

 เขาไม่ใช่เรอัลใจดีขี้เล่นที่เธอคุ้นเคยและรู้จัก ยามนี้อารมณ์ของเขาขึ้นๆ ลงๆ จนปรับสภาพตามไม่ทัน เดี๋ยวโกรธ เดี๋ยวเกลียด เดี๋ยวปลอบ ปะปนจนเธอสับสนแยกแยะไม่ออก

“รู้ไหมว่าทำแบบนี้แล้วฉันยิ่งจะเกลียด...”

นาถลดาดิ้นเร่าๆ ปากก็พร่ำด่าเขาไม่หยุด แต่แล้วเสียงของเธอก็ถูกริมฝีปากหยักหนาได้รูปปิดซับให้ขาดหายจมไปในลำคอ มือแกร่งบีบกระชับบังคับลำคอระหง ไม่ให้ใบหน้าเล็กเรียวปฏิเสธจูบจาบจ้วงจากการลงโทษของเขา

แค่เพียงจูบแรกแบบมาราธอนที่เขามอบให้ ก็ทำให้นาถลดาแทบจะทรุดร่างลงกับพื้นถ้าไม่ได้เขาฉุดประคองรั้งไว้

 “คุณมันผู้ชายจอมมารยาสร้างภาพ คุณแกล้งทำดีช่วยเหลือฉัน แต่สุดท้ายก็หวังจ้องทำลายฉันจากความเห็นแก่ตัวและเอาแต่ได้ของคุณ นับจากวันนี้ ไม่มีวันที่ฉันจะรู้สึกแบบเดิมกับคุณอีกแล้ว” เธอมองเขาด้วยความสิ้นหวังและเจ็บปวด

“ก็ทำดีแล้วมันไม่ได้อะไร ก็ไม่รู้จะโง่ทำต่อไปทำไม”

สิ้นคำ เรอัลก็ใช้ร่างกายใหญ่โตของตัวเองดันร่างบางจนไปชิดติดกับผนัง เขากดร่างและทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดบดเบียดไปกับเรือนร่างของนาถลดาที่ตอนนี้ยืนสั่นเทิ้มด้วยความตกใจปนหวาดหวั่นกับการจู่โจมชนิดถึงเนื้อถึงตัวแบบที่ไม่เคยพานพบมาก่อน 

ยิ่งเธอรับรู้ถึงความแข็งแกร่งร้อนระอุที่ซุกซ่อนอยู่ใต้กางเกงที่เขาสวมก็ยิ่งเกิดอาการใจสั่น เหมือนสิ่งสิ่งนั้นกำลังจงใจแผดเผาหน้าท้องแบนราบของเธอให้ได้รับความทุกข์ทรมาน และเรียกหาเส้นทางการปลดปล่อย

“คนเลว ฉันเกลียดคุณ” พอสู้แรงที่มากกว่าของเขาไม่ได้ก็น้ำตาคลอด้วยความคับแค้นใจ

“จุ๊ จุ๊ ไม่เอาน่าสาวน้อย ทุกอย่างเพิ่งเป็นแค่การเริ่มต้น เพราะฉะนั้นอย่าเพิ่งด่วนตัดสินใจแทนร่างกายตัวเอง บางทีนี่อาจจะเป็นความสุขที่คุณแอบคาดหวังมันอยู่ในใจลึกๆ ก็ได้” เรอัลจดจ้องมองดูแววตาเจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีดลงที่กลางใจของนาถลดา

“ฉันไม่เคยคาดหวังนึกอยากได้ความสุขจากคุณ ไม่ว่าทางไหนก็ตาม เก็บเศษเงินไร้ค่าของความเป็นมหาเศรษฐีเอาไว้คอยไปซื้อความสุขจากผู้หญิงคนอื่นเถอะ ฉันไม่ใช่โสเภณีราคาถูกที่คุณคิดจะรังแกเหยียบย่ำเอาตอนไหนก็ได้”

นาถลดาไม่สนใจว่าถ้อยคำของเธอจะกระทบจิตใจเขารึเปล่า เธอจะพูดจนกว่าเรอัลจะสำนึกได้และหยุดพฤติกรรมคุกคามเธอ แต่ยิ่งพูดก็เหมือนยิ่งสาดน้ำมันเข้าใส่กองเพลิง เพราะนอกจากเรอัลจะสำนึกไม่ได้แล้ว ยังไปเพิ่มความดุดันกราดเกรี้ยวให้อารมณ์ที่ผสมแอลกอฮอล์ของเขาพวยพุ่งขึ้นไปอีก

“เป็นคำกล่าวหาที่เกินไปหน่อยแล้วนะลดา คุณคงไม่รู้ว่าคนอย่างผมไม่เคยเสียเงินสักเหรียญเดียวกับเรื่องเล็กน้อย เช่นการหากิจกรรมสร้างความสุขบนเตียงกับผู้หญิง”

เขาไม่ได้พูดโอ้อวดเกินจริง ผู้หญิงทุกรายที่ผ่านมา มีความสัมพันธ์กับเขาด้วยความเต็มอกเต็มใจแทบทั้งสิ้น บางคนแค่ได้สบตาและรู้ว่าเขาเป็นใคร ก็พร้อมจะทุ่มทั้งตัวและหัวใจเข้ามาพัวพัน ว่าก็ว่าเถอะ แม้แต่กระดิกนิ้วเขาก็ยังไม่ต้องเหนื่อยออกแรง ไม่เห็นจะมีใครพูดยากพูดเย็น ทำตัวน่าปวดหัวแบบที่นาถลดาเป็นอยู่นี้เลยสักคน

“ถ้าคุณทำอะไรฉัน ฉันจะแจ้งความว่าคุณบุกรุกและทำร้ายร่างกาย” นาถลดาพอจะเห็นเค้าลางของทางรอดว่ามันเหลือริบหรี่เต็มที

“ก็เอาซี้ อยากรู้เหมือนกันว่าคุณจะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนพาตัวเองไปถึงสถานีตำรวจ” คำท้าทาย พร้อมแววตากระหายในตัวเธอทำให้นาถลดาห่อตัวหนี

“ฉันเมมเบอร์โทรฉุกเฉินไว้ในโทรศัพท์” 

แต่เธอไม่ได้คิดหรอกว่าโอกาสจะได้คว้าโทรศัพท์มาถือนั้นมีอยู่กี่เปอร์เซ็นต์ อีกทั้งใครจะกล้ารับประกัน ว่าคดีที่ฟ้องไปจะไม่หายเข้ากลีบเมฆ ในเมื่อตัวคนร้ายอย่างเรอัลร่ำรวยเกินหน้ามนุษย์ปกติทั่วไป

“อ้อ ผมลืมไปว่าคุณเป็นผู้หญิงเก่ง เก่งขนาดที่ถูกเพื่อนรักหักหลังมอมเหล้าจนต้องหนีโซซัดโซเซ จนต้องไปฟุบแน่นิ่งอยู่บนทางเท้า นั่นไงบทพิสูจน์ความเป็นผู้หญิงเก่งของคุณ แล้วทีอย่างนั้นทำไมไม่ฟ้องเพื่อนตัวดีเข้าคุกล่ะ” เขาเท้าความน่าอับอายกลับมาตอกย้ำ

“นั่นก็เพราะว่าฉันไว้ใจคนอื่นมากเกินไป เหมือนกับที่ไว้ใจคุณ แต่สิ่งที่คุณทำกับฉัน ก็ไม่ต่างจากเพื่อนทรยศคนนั้นหรอก คุณกับพอลลี่มีนิสัยแย่พอๆ กัน”

เรอัลตอบแทนคำเยินยอที่เธอมอบให้ ด้วยการขยับร่างหนาที่แนบชิดติดร่างเธอไปมาอย่างยั่วยวนเร้าอารมณ์

“อย่า!

นาถลดากรีดร้องเมื่อเขาเร่งจังหวะปลุกปั่น จนกระทั่งเชื่อแน่ว่าเธอกำลังตอบสนองความพร้อมของร่างกายเขา แม้เจ้าตัวจะพยายายามต่อต้านอย่างถึงที่สุดแล้วก็ตาม

“ผมรู้ดีหรอกน่า ว่าร่างกายภายใต้เสื้อผ้าของคุณนั้นสวยแค่ไหน... ถอดมันออกเถอะนะลดา”

สายตาจาบจ้วงจดจ้องเพ่งมองเธอนั้นร้อนแรงขึ้นทุกขณะ มือแกร่งของเขาไม่คิดจะรั้งรอเพื่อเอาคำตอบ ตรงเคลื่อนเข้าจับเสื้อยืดที่เธอสวมอยู่ พร้อมกับขยับสูงขึ้นไปจนถึงฐานหน้าอก

“กรี๊ด!! อย่าเรอัล นี่คุณกำลังทำมากเกินไปแล้วนะ”

น้ำเสียงแหบพร่าร้องขึ้นมาด้วยอาการของคนขวัญเสีย แต่ช้าไปเสียแล้ว เมื่อเสื้อยืดตัวบางถูกรูดขึ้นจนสุดแขนเล็กเรียว โดยมีเรอัลออกแรงฉุดรั้งดึงมันขึ้นไป จนกระทั่งจัดการให้เสื้อตัวนั้นพ้นออกจากร่างเธอได้สำเร็จ

“จะห้ามผมทำไมให้เปลืองแรงล่ะลดา คุณก็รู้นี่นาว่าผมต้องการคุณมากขนาดไหน ผมรับปากว่าจะสอนบทรักบทใหม่ที่แตกต่างไปจากประสบการณ์ที่คุณเคยได้รับจากคนอื่น... คุณจะได้เข้าใจซะที ว่าการได้รู้จักกับผมน่ะมันเป็นเรื่องดีและวิเศษสุดแค่ไหน” 

เขายังคงข่มขวัญ พร้อมกับร่างกายเดินหน้าบุกทะยานบดเบียดเข้าใส่ร่างเธออย่างเต็มที่

“อย่าทำกับฉันแบบนี้นะ!!

เธอทำเสียงสูงต่อต้าน ส่งกำปั้นทุบลงไปที่ร่างกายเขานับครั้งไม่ถ้วน แต่ความบึกบึนแข็งแกร่งของเรอัล ทำให้รู้ว่าแรงที่เสียไปนั้นสูญเปล่า เพียงไม่นานนาถลดาก็อ่อนล้าหมดแรง ทิ้งกำปั้นน้อยๆ นั้นลงข้างตัวอย่างหมดหวัง

“สัญญาว่าจะไม่ทำอยู่แค่นี้หรอก ยังมีอีกหลากหลายท่าทางที่เราต้องทำกันต่อให้จบ... รับรองว่าคุณจะได้กรีดร้องแบบไม่มีเบื่อ

เรอัลฝังหน้าลงหาเนินเนื้ออวบอิ่มที่เบียดชิดอยู่ในบราสีหวาน เขาเลือกที่จะปล่อยหูทวนลมและให้เธอทุบตีเขาให้พอ แต่สิ่งเหล่านั้นไม่สามารถหยุดยั้งความต้องการแห่งวิถีเพศชายของเขาลงได้ ส่งฝ่ามืออีกข้างทำหน้าที่ปลดตะขอบราจากทางด้านหลัง และเขาก็ทำมันสำเร็จได้ภายในไม่กี่วินาที

“ไม่ว่าท่าไหน ฉันก็ไม่ต้องการจะให้ความร่วมมือกับคุณทั้งนั้น... คุณทำอย่างนี้เท่ากับหยามเกียรติฉัน

 เมื่อยับยั้งอาการตอบสนองแรงกระตุ้นของเขาไม่ได้ เธอก็คิดสรรหาถ้อยคำมาเล่นงานเขา

และถ้าคุณไม่หยุด ฉันจะไม่มีวันให้อภัยกับการกระทำของคุณเป็นอันขาด” หวังว่าคำพูดปลุกจิตสำนึกเหล่านี้จะหยุดยั้งความบ้าของเรอัลได้บ้าง

“ผมให้ตามที่คุณขอไม่ได้หรอกนะลดา ไม่ว่าคุณจะโกรธจนไม่คิดจะให้อภัย ผมก็หยุดสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นไม่ได้อยู่ดี” 

เสียงเขางึมงำขณะกดฝังใบหน้าและครางสากระคายเข้าหาทรวงอกสล้าง พยายามใช้ปากชำนาญงาน โรมรันหน้าอกที่งดงามราวกับบัวปริ่มน้ำสีสวยอวบตึงนั้นอย่างย่ามใจไปกับความหลงใหล

“อ๊า... เรอัล ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้” เธอร้องครางราวกับละเมอ เมื่อเรอัลใช้ปลายลิ้นตวัดหยอกล้อไปมาที่จุดปลายของยอดอก นาถลดาดิ้นเร่าอยู่ในอ้อมกอดเขาด้วยความเสียวสะท้านจนลำตัวบอบบางแอ่นโค้ง

“อืม จะให้ปล่อยได้ยังไงเล่า ก็หน้าอกคุณสวยขนาดนี้”

เขาเอ่ยชื่นชม บรรจงเพิ่มความเร่าร้อนด้วยการซุกไซ้ขบเม้มลากลิ้นวนเวียนบนอกอวบนุ่มเนียนนั้นอย่างเมามันและหลงระเริง

“เรอัลหยุดเถอะค่ะ”

เขาไม่สนเสียงวิงวอน ส่งปากลวกร้อนดูดกลืนยอดอกชูชันนั้นไว้ในปากต่อไป ส่วนมืออีกข้างก็เคล้นคลึงอย่างย่ามใจโดยไม่คิดจะสนเสียงคำทัดทานกึ่งเว้าวอน

 

เพียงไม่กี่นาทีเรอัลก็ปรนเปรอจนสมองเธอมึนเบลอและลืมการต่อต้านไปหมด มีบางช่วงที่ร่างบางคิดจะแอ่นกายถดถอยหนี แต่ยิ่งเธอขยับกลับเปิดทางให้เขาส่งความแข็งแรงร้อนราวกับไฟเข้ามาแนบชิดมากขึ้นกว่าเดิม

จนเมื่อความเสียวซ่านค่อยๆ เสียดแทงเข้าไปแทบทุกอณูของร่างกาย ในที่สุดนาถลดาทนที่จะแบกรับความอับอายนั้นไว้เสียเอง

 เธอขยับเบียดร่างแอ่นโค้งเข้าหาร่างแกร่งของเขาตามสัญชาตญานการเรียกหาการเติมเต็มชนิดไม่รู้เนื้อรู้ตัว ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น เธอมั่นใจว่าเธอได้พยายามจะต่อต้านอย่างถึงที่สุดแล้ว

“กอดผมไว้ที่รัก... ผมรู้ว่าคุณพร้อมเหลือเกินแล้วที่จะยอมเป็นผู้หญิงของผม” เรอัลเว้นระยะหายใจ เมื่อเห็นร่างอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมกอดแทบจะทรงตัวยืนต่อไม่ได้

“คุณทำอะไรกับฉันคะเรอัล คือ... ฉันยืนไม่ไหวแล้ว”

ตัวตนของนาถลดาในตอนนี้ เธอรู้ว่าเธอเก็บความเย่อหยิ่งในศักดิ์ศรีที่เคยมีใส่ลิ้นชักล็อกกุญแจไว้หมดแล้ว คิดอยู่อย่างเดียวคือทำอย่างไรจะให้ร่างกายหลุดพ้นจากความทรมานที่เรอัลจุดมันขึ้นมาเพื่อหวังจ้องข่มเหงเอากับเธอ

“คุณสวยมากลดา คืนนี้เป็นของผมเถอะนะ” เสียงเขาอู้อี้ดังมาจากซอกคอขาวผ่อง พร้อมกับร้องขอสิ่งที่อยากได้จากเธออย่างตรงไปตรงมาไม่มีอ้อมค้อม

“ไม่ค่ะ คุณกำลังเข้าใจฉันผิดนะคะ” 

เธอรีบชี้แจงเสียงสั่น หวังต่อสู้เอาตัวรอดเป็นเฮือกสุดท้าย แม้ว่าร่างกายจะกำลังด่าวดิ้นเพื่อฝืนบางสิ่งบางอย่างสุดกำลัง

“จะผิดหรือถูก ตอนนี้ผมไม่คิดจะสนใจเลยสักนิด” 

เรอัลรู้ดีแก่ใจแล้วว่า รสชาติของสาวสวยที่เขาตามตื๊อจีบเธอมาหลายวันนั้นแสนหวานน่ารักน่าใคร่มากแค่ไหน ความเพลิดเพลินจนกลายเป็นลุ่มหลงในลักษณะนี้ เกิดขึ้นได้ไม่บ่อยเลยสำหรับผู้ชายที่ผ่านอะไรมาโชกโชนอย่างเขา

“คุณทำให้ผมคลั่งไคล้กับเสน่ห์ที่คุณมี คุณคงพอรู้แล้วสินะว่าหลังจากนี้ผมจะทำยังไงกับคุณ”

เขาแทบจะไม่อาจละสายตา หรือผละห่างออกจากร่างแบบบางได้เลยแม้แต่เศษเสี้ยววินาที โดยเฉพาะอกคู่งามอวบอิ่มที่เขาได้เคล้าคลึงสัมผัสอย่างเต็มไม้เต็มมือก่อนหน้านี้... มันสวยงามตามที่จินตนาการไว้ เนื้อสาวทั่วทั้งตัวเต้นสั่นระริกภายในอุ้งปากที่ถูกเขาครอบครอง นาถลดาปลุกอารมณ์ความต้องการของเขาให้เตลิดจนกู่ไม่กลับ

“คืนนี้ให้ผมค้างที่นี่นะ... เปิดโอกาสให้ผมได้แสดงความต้องการที่มีต่อร่างกายคุณ... นะครับลดา”

ต่อให้เขาไม่เอ่ยขอ ก็พอจะรู้ว่าชะตาชีวิตคืนนี้ ไม่มีทางหลีกหนีผู้ชายที่ควบคุมทั้งอารมณ์และร่างกายอันอ่อนด้อยประสบการณ์การของเธอไปไว้ในกำมือเขาหมดแล้ว

@@@@@@@@@@@@@@@@

มาไกลขนาดนี้ลดาไม่รอดเงื้อมมือเรอัลแน่ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

209 ความคิดเห็น

  1. #160 รจนา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 10:51
    อย่างนี้แล้วนาถลดาจะเอาไงต่อ
    #160
    0
  2. #159 Beauty (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 22:06
    ฝันหวานเลยคะ ไรท์ สนุกคะ Have a good dream na ka
    #159
    0
  3. #71 Yuth (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 14:14
    ลดาโดนล่อลวงฟินๆ
    #71
    0
  4. #69 แม่หม้ายดำ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2558 / 12:39
    เรียบร้อย รร.เรอัล เฮ้อ สงสารลดาง่ะ
    #69
    0