สยบรักจอมบงการ

ตอนที่ 2 : คนที่ไม่คู่ควร 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,878
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    20 ส.ค. 62

              เจ๊คะ เดี๋ยววันนี้รินขอกลับไวหน่อยนะคะ พรุ่งนี้รินต้องเตรียมตัวเข้ารับปริญญาแต่เช้า

ระรินทำงานพาร์ทไทม์ในบาร์แห่งนี้มาได้สามปี ส่งเสียตัวเองสำเร็จการศึกษา นำมาซึ่งความภาคภูมิใจของเจ๊อ้อซึ่งเป็นเจ้าของ...ที่จริงเธอก็อยากให้ทุกคนที่ทำงานที่นี่ประสบความสำเร็จและมีชีวิตที่ดี รวมถึงเด็กสาวที่ใครๆ เรียกพวกเธอว่า สาวโฮสเตส

หน้าที่ของเธอคือนั่งดริงก์กับลูกค้า และสามารถออกไปค้างคืนกับแขกข้างนอกได้ถ้าเป็นความเต็มใจ หากโชคดีสาวๆ เหล่านี้อาจจะได้ทิปหนักๆ จากแขกมหาเศรษฐีที่ซื้อบริการ แต่ของอย่างนี้ก็ขึ้นอยู่กับโชควาสนา บางคนได้แต่งงานไปกับแขกขาประจำที่มาใช้บริการ มีไม่น้อยที่เขาพาบินไปชุบชีวิตใหม่อยู่ต่างประเทศ

 จึงไม่น่าแปลกใจที่บาร์แห่งนี้จะมีเด็กสาวหน้าตาดีจากทั่วทุกสารทิศมุ่งหน้ามาทำงาน เพื่อหวังหลุดพ้นจากความยากจน บางคนก็ทำตามความฝันตะเกียกตะกายไปจนถึงดวงดาว แต่บางคนที่มัวแต่หลงระเริงก็มีชีวิตดิ่งลงเหว ตัวอย่างมีให้เห็นไม่เว้นวัน

                เวลามันผ่านไปไวเหลือเกิน...ว่าแต่พอจบปริญญาแล้วยังจะมาทำงานให้ที่นี่อยู่อีกรึเปล่า เราน่ะทำงานเก่งคล่องแคล่ว ให้หยิบจับเงินทองก็ไว้ใจได้ ไม่เหมือนคนอื่นๆ

แม้จะรู้สึกเสียดายถ้าจะเสียคนทำงานดีๆ แต่เจ๊อ้อผู้ผ่านโลกมาอย่างโชกโชนก็ไม่เคยคิดจะเหนี่ยวรั้งอนาคตของใครไว้

                รินต้องไปทำงานออฟฟิศตอนกลางวัน ไม่รู้จะมาทำให้เจ๊ไหวรึเปล่านะคะ

                เอาเถอะ ถ้าได้งานได้การดีๆ ก็ไม่ต้องลำบากมาช่วยเจ๊หรอก รินมีอนาคตสดใสเจ๊ก็ดีใจด้วย เห็นมาตั้งแต่เป็นสาวน้อยจนตอนนี้เป็นสาวสวยสะพรั่ง สถานที่อย่างนี้ก็ไม่เหมาะให้ผู้หญิงดีๆ มีอนาคตอย่างรินมาคลุกคลีด้วยเท่าไหร่ เดี๋ยวผู้ชายที่หมายปองคิดจะเอาเราไปทำเมียเขาจะดูถูกเอาได้...ที่สำคัญบรรดาแขกที่นี่ก็ล้วนแต่เป็นเสือโหย มันมองจ้องรินจนน้ำลายไหลย้อย เจ๊ไม่ไว้ใจพวกมัน เกิดรินไปพลาดท่าเสียทีใจอ่อนยอมพวกมันเข้า เจ๊คงต้องมานั่งเสียใจที่ไม่รีบตัดไฟเสียแต่ต้นลม

ถือเป็นโชคดีที่ตลอดสามปีที่อยู่ที่นี่เธอมีเจ๊อ้อคอยดูแลปรามไอ้พวกที่มันคิดจะมาทำเจ้าชู้ใส่ ทำให้รอดพ้นจากเหล่าเสือสิงห์กระทิงแรดทั้งหลายที่เดินเข้าออกที่แห่งนี้

                อาชีพไหนอาชีพสุจริต ไม่ได้โกงหรือลักขโมยใคร รินว่าน่ายกย่องทั้งนั้น...หลายคนที่ทำงานที่นี่ต้องแบกภาระส่งเสียเงินทองหาเลี้ยงครอบครัวที่ยากจนอยู่ต่างจังหวัด

แม้จะไม่ได้นึกรังเกียจอาชีพที่เธอคลุกคลีและคุ้นเคย แต่ระรินก็ไม่เคยคิดจะลงไปยึดอาชีพแบบนั้นเหมือนกับคนอื่นๆ โชคดีที่ชีวิตเธอยังมีทางออก ได้มีโอกาสเรียนหนังสือหาวิชาความรู้ใส่ตัว ไม่ต้องตกเป็นเครื่องระบายอารมณ์ของพวกผู้ชายที่ต่างก็มองว่าหญิงสาวเหล่านี้เมื่อเสียเงินซื้อชั่วโมงพวกเธอออกไปค้างคืนด้วย เขาก็ต้องได้รับการตอบสนองจนคุ้มค่าคุ้มราคากับเงินที่เสียไป

                มันก็ถูกนะ ถ้าเลือกได้คงไม่มีใครอยากมาทำอาชีพนี้หรอก...ว่าแต่รินเถอะ เห็นมีหนุ่มฝรั่งหน้าตาดีมาคอยเฝ้าป้วนเปี้ยน คิดจะจริงจังกับเขารึเปล่า

                เขาดีกับริน รินก็ดีตอบเท่านั้นเองค่ะ...อีกไม่นานเขาก็คงต้องบินกลับประเทศ ฐานะรินกับเขามันต่างกันมาก บ้านเขามีธุรกิจโรงแรมใหญ่โตอยู่ที่บอสตัน แล้วดูรินสิ บ้านจะพังไม่พังแหล่อยู่แล้ว คงเป็นไปได้ยากที่เขาจะมารักรินจริงจัง

                รินก็รับๆ เขาไว้พิจารณาบ้าง ผู้ชายต่างชาติบางคนก็ดีจริงๆ นะ ถ้าเขารักใครเขาก็ไม่สนใจฐานะหรือแม้กระทั่งอดีตของผู้หญิงคนนั้นหรอก แต่บางคนก็คิดไม่ดี คิดแต่ว่าผู้หญิงไทยน่ะใจง่าย โดนมันหลอกให้เจ็บใจร้องไห้มาหาเจ๊เยอะแยะ ของอย่างนี้ก็ต้องศึกษานิสัยใจคอเขาให้ดีอย่าใจเร็วด่วนได้

                รินไม่มีเวลาไปสนใจเรื่องไม่เป็นเรื่องพวกนี้หรอกค่ะ ชีวิตของรินยังต้องทำงานหาเลี้ยงยาย รินอยากให้ยายมีบ้านสวยๆ อยู่ มีชีวิตที่สุขสบายกว่านี้ ยายลำบากเพราะรินมาเยอะแล้ว

                เด็กที่มีความกตัญญูอยู่ที่ไหนก็ไม่วันตกอับหรอก เจ๊ก็ขอให้รินโชคดีในวันรับปริญญาพรุ่งนี้ก็แล้วกัน...นี่เป็นรางวัลแก่เด็กที่ขยันขันแข็งนะ...รับเอาไว้เถอะ 

                    เจ๊อ้อยื่นซองที่บรรจุเงินห้าพันบาทมอบให้ แต่ระรินมีท่าทีลังเลเพราะเกรงใจ จนเจ๊อ้อต้องยัดใส่มือ เธอจึงรับมาด้วยความสำนึกในบุญคุณ

ถ้าไม่ได้เจ๊อ้อที่คอยจุนเจือช่วยเหลือให้ทำงานเป็นแคชเชียร์ที่บาร์แห่งนี้เพื่อหาเงินส่งเสียตัวเอง และดูแลหาเลี้ยงยายที่อายุเริ่มเข้าสู่วัยชรา ชีวิตเธออาจจะเป็นเด็กสาวที่เดินอย่างไร้ทิศทางอยู่ตรงไหนก็ไม่รู้

 

ระรินลงจากรถโดยสารประจำทางในเวลาเกือบห้าทุ่ม ผู้คนบนท้องถนนยังพอมีเดินให้เห็น วันนี้ยังไม่ถือว่าดึกมากนัก จึงคิดจะเดินกลับเข้าบ้านในซอยที่ค่อนข้างลึกย่านคลองเตย

ที่นี่เป็นแหล่งชุมชนเก่าแก่แต่ไม่ได้จัดว่าเป็นชุมชนแออัด เพราะสามารถเชื่อมต่อกับถนนสุขุมวิทที่เต็มไปด้วยคอนโดหรูและที่อยู่อาศัยของคนต่างชาติและพวกฐานะมีอันจะกิน ยายของเธอตั้งรกรากอยู่ที่นี่มานานมากแล้ว 

เรียกว่าตั้งแต่ยายทวดเลยด้วยซ้ำ จนราคาที่ดินแถวนี้แพงยิบตาและโอบล้อมไปด้วยตึกสูง แต่ยายก็ยังไม่เคยคิดจะขายหรือย้ายบ้านไปอยู่ที่ไหน ทั้งที่มีคนมาติดต่อขอซื้อมากมายและให้ราคาที่ฟังแล้วต้องตาโต

ถ้าขายไปก็ไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหน เงินทองได้มาเดี๋ยวเดียวก็ใช้หมด ถึงจะอยู่แบบลำบากอดมื้อกินมื้อแต่เราก็มีบ้านและที่ดินเป็นของตัวเราเอง ถึงไม่มีเงินแต่เราก็ยังมีที่ซุกหัวนอนไม่ต้องไปงอนง้อใคร

ยายเป็นคนขยันขันแข็ง แม้จะแก่แต่ก็ไม่เคยหยุดทำงาน เริ่มตั้งแต่ทำขนม รับซ่อมแซมเสื้อผ้า และอีกหลากหลายอาชีพที่ทำแล้วได้เงินยายไม่เคยเกี่ยง

ทำไมวันนี้กลับเร็วจังเลยริน ไม่อยู่ทำโอทีรึไง ลุงหมายวินมอเตอร์ไซค์หน้าปากซอยที่เธอมักใช้บริการเป็นประจำเอ่ยทักทาย

รินต้องรับปริญญาค่ะลุง เลยต้องรีบกลับมานอน เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นมาสวยสู้เพื่อนไม่ได้ ระรินตอบรับด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส แค่นึกถึงวันเวลาสำคัญของชีวิตหัวใจก็พองฟูรับรู้ถึงความสุข

สวยเหมือนนางงามขนาดริน ยังจะมีใครกล้ามาสวยแซงหน้าอีกรึไง เธอคุ้นชินและยิ้มรับกับคำชมของลุงมอเตอร์ไซค์ใจดีอยู่เสมอ แกเห็นเธอมาตั้งแต่เป็นเด็กถักผมเปียและใช้บริการกันทุกวัน

ขึ้นรถมา เดี๋ยวลุงไปส่ง ไม่อยากปล่อยให้บัณฑิตต้องเดินน่องโตระรินกระโดดขึ้นมอเตอร์ไซค์รับจ้างอย่างคล่องแคล่ว โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งจดจ้องมองเธออยู่ตลอดเวลา

วายุจ้องมองสาวน้อยที่เขาให้คนขับรถสะกดรอยตามมาจนถึงบ้าน เห็นแล้วก็ไม่นึกแปลกใจ เพราะเธอเป็นสาวสวยหน้าคมหวานซึ้งตามแบบฉบับสาวไทย แม้จะตัวเล็กบางแต่ทรวดทรงองค์เอวก็โดดเด่นท้าทายสายตา ถึงไม่มีส่วนประกอบของเสื้อผ้าราคาแพงๆ ประดับบนเรือนร่าง แต่ความสวยระดับนี้เขาเชื่อว่าสามารถเรียกร้องความน่าสนใจจากผู้ชายทุกคนที่เธอเดินผ่านได้ไม่ยาก

ถึงว่าอลันถึงไม่ยอมฟังคำทัดทานของใคร

ขอบคุณมากนะคะลุง เธอไหว้ลุงหมายที่มาส่งจนถึงประตูรั้วและไม่ยอมรับเงินค่าโดยสาร อ้างว่าให้เป็นของขวัญสำหรับวันรับปริญญา

 

วายุตัดสินใจเดินเข้าไปหา เมื่อเห็นว่าสาวน้อยตรงหน้ากำลังไขประตูรั้วบ้านสีเก่ามอซอด้วยความชำนิชำนาญ เขาต้องรีบฉวยโอกาสก่อนเธอจะเดินเข้าบ้านไปซะก่อน...

อดสงสัยไม่ได้ในประเด็นที่ว่า ย่านนี้จัดเป็นย่านคนรวยแต่ทำไมกลับมีบ้านเก่าสภาพทรุดโทรมหลังนี้แฝงตัวซ่อนอยู่ท่ามกลางความหรูหราฟู่ฟ่าของถนนสุขุมวิท

คุณชื่อระรินใช่รึเปล่า?”

##################

ตามมาราวีเค้าถึงที่เลยนะคุณวายุ 





จองจำหัวใจ ด้วยไฟรัก
นันทมาลี
www.mebmarket.com
(เคยตีพิม์เป็นเล่ม)‘ปรมัทท์(ปรินซ์) ถิรการกุล เซดริกซ์’  

   

วิวาห์รักหัวใจทระนง
นันทมาลี
www.mebmarket.com
(เคยตีพิมพ์เป็นรูปเล่ม – ฉบับe-book เพิ่มตอนพิเศษ)“อย่านะ!” ชุดราตรีเนื้อบางถูกปลดออกจากร่างอย่างไร้ความทะนุถนอม

   

แสนร้ายพ่ายรัก
นันทมาลี
www.mebmarket.com
(เคยตีพิมพ์เป็นรูปเล่ม)“ที่ทำแบบนี้เพราะอยากเห็นผมร้ายผมเลวนักใช่มั้ย… พูดความจริงแค่นี้ถึงกับระคายหูรับไม่ได้

   

สยบรักจอมบงการ
นันทมาลี
www.mebmarket.com
(เคยตีพิมพ์เป็นรูปเล่ม)“ฮือ...หยุดนะคะคุณวายุ ฉันไม่เต็มใจจะเป็นของคุณ... และไม่คิดอยากเป็นของเล่นใคร” มือข้างหนึ่งโอบรัดสะโพกงามงอนเพื่อทัดทานการดิ้นขลุกขลักหวังการหลบหนี  

   

เล่ห์รักลวงวิวาห์
นันทมาลี
www.mebmarket.com
(เคยตีพิมพ์เป็นรูปเล่ม) “ลงมา” ปริญญ์ตะคอกเสียงดังแข่งกับเสียงคลื่นและสายลมแรง

 

เพียงหัวใจรัก
นันทมาลี
www.mebmarket.com
(เคยตีพิมพ์เป็นรูปเล่ม)“ฉันต้องเซ็นต์ ตรงที่มีกระดาษโน้ตแปะไว้นี่ใช่ไหมคะ”

   

เกียรติยศหัวใจ
นันทมาลี
www.mebmarket.com
เมื่อวังเก่าจวนล่มสลาย เธอจึงต้องหาทางออกนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น ของปัญหาใหม่ที่เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยเพราะเมื่อเธอก้าวออกจากวัง ปัญหาต่างๆล้วนประดังมาหาเธอมิตรมีเพียงหยิบมือ ขณะที่ศัตรูหัวใจนั้นมากมายเหลือคณา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "เขา"ผู้นั้น

 

เมื่อความรักเพรียกหา
นันทมาลี
www.mebmarket.com
ความเจ็บปวดในวันวาน  ไม่อาจต้านทานเสียงของหัวใจ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,241 ความคิดเห็น