SOTUS : พี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่ง [Yaoi]

ตอนที่ 31 : Fan Fic : พี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 165,448
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 188 ครั้ง
    29 ก.ย. 56

Fan Fic : พี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่ง

 



 

Fan Fic นี้เขียน โดยนักอ่านใจดีหลาย ๆ คน

ที่จับเอาตัวละครใน “พี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่ง”  มาเรียบเรียงในแบบฉบับของตัวเอง

จะหวาน สนุก เฮฮา แค่ไหน ลองติดตามดูนะคะ

ขอบคุณมาก ๆ สำหรับกำลังใจค่ะ



 

 

BitterSweet

 



 

 

Credit Fan art   By : Jessica 






 

Short Stories เรื่องสั้นๆ แต่รักมันยาว (Yaoi)   By :  2Pun's

 

http://writer.dek-d.com/imk3-pp/writer/view.php?id=777049

 


 

 

FIC SOTUS : Naughty Baby <premwaad/เปรมวาด> YAOI   By : aleym-*

 

http://writer.dek-d.com/aleymeny/writer/view.php?id=1020852

 



 

------------------------------------------------------------------------------------------------------


 

พี่น็อต X น้องเอ็ม   By :  Phassararee


 

เด็กปี 1 กับ พี่ปี 3 





น๊อตรู้สึกว่าช่วงนี้ตัวเองแปลกๆไป อยู่ดีๆก็ลุกมาตัดผมตัดเผ้า มาร์คหน้า พอกหน้า ขัดผิว ฟิตหุ่นอย่างหนัก ทั้งๆที่ความจริง


เขาไม่ต้องทำอะไรก็มีสาวๆกริ๊ดดเขาอยู่แล้ว แต่คราวนี้มันไม่ใช่ ! 

วันนี้เอ็มโทรมาขอร้องให้เขาช่วยติววิชาฟิสิกส์ให้ เนื่องจากว่าเขาได้ A มาตลอด 

ทำไงได้ก็คนมันอัจฉริยะอ่ะ ! แค่วิชานี้วิชาเดียวเท่านั้นแหละนอกนั้นก็.. 

น๊อตเปิดประตูตู้เสื้อผ้าแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่รู้ว่าใส่เสื้อตัวไหนแล้วจะดูดีที่สุด ถึงแม้บางครั้งเขาจะชอบคิดเข้าข้างตัวเองว่า เขาเป็นพวกดูดีทุกเวลาอยู่แล้ว แต่วันนี้มันกระวนกระวายอย่างบอกไม่ถูก มือหนาเลือกเสื้อยืดแขนยาวมาวสวม อย่างน้อยใส่เสื้อตัวโปรดไปก็น่าจะเรียกความั่นใจมาได้บ้าง เขาเลื่อนตัวไปส่องกระจกที่ติดอยู่ที่ผนังก่อนจะฉีกยิ้มกว้างจนแทบจะถึงใบหู 

เสียงของไอโฟนดังขึ้น เขารีบถลาไปรับอย่างเร็วหวังว่ามันจะเป็นเบอร์ของคนที่เขาต้องการจะคุยด้วย และมันก็เป็นตามที่เขาคิด พราะปลายสายขึ้นชื่อที่เขาคุ้นเคย

'น้องยิ้ม' ตอนแรกที่เขาขอเบอร์เอ็มมาก็กะจะเมมชื่อว่าน้องเอ็ม แต่ก็กลัวไอ้พวกเพื่อนเขาแอบมาเปิดโทรศัพท์เขาเลยตั้งโง่ๆกันไว้ก่อน

อีกอย่างชื่อน้องยิ้มเองมันก็เหมาะกับเอ็มอยู่ไม่ใช่น้อย ก็ยิ้มน่ารักซะขนาดนั้น

"ฮัลโหล"น๊อตพยายามปรับเสียงเป็นปกติไม่ให้ปลายสายจับได้ว่าตนเองกำลังตื่นเต้นอยู่

"พี่น๊อตครบ..แค่กๆ..คือวันนี้ผมขอโทษจริงๆนะครับผมไม่สบายลุกไปที่คณะไม่ไหวจริงๆ เรื่องที่จะให้ติววันนี้ขอยกเลิกนะครับ" เสียงอีกฝั่งแหบพร่าซะจนเขาแทบจำไม่ได้

คนโตกว่าไม่ได้รู้สึกโกรธหรืออะไร แต่ในใจกลับรู้สึกเป็นห่วงแปลกๆ

"แล้วเป็นไงบ้าง ไปหาหมอ กินยารึยัง"

"ไม่เป็นไรแล้วล่ะครับ นอนพักก็น่าจะหายอยู่"

"เฮ้ยย แต่เสียงมึงไม่ไหวนะ เดี๋ยวกูไปดูมึงเอง"

"ไม่ต.."น๊อตตัดสายอย่างเร็วแล้วรีบพุ่งตัวออกไปจากห้องประหนึ่งจรวด ไม่ถึง 10 นาทีเขาก็มาถึงหน้าห้องของเอ็ม คนโตกว่าไขกุญแจเข้าไปโดยไม่มีการเคาะประตูหรือกดกริ่งแม้แต่น้อย

ทำไมเขาถึงมีกุญแจห้องของเอ็มได้นะหรอ 

หึหึหึ..
ของแบบนี้ต้องอาศัยความชำนาญในการขโมยกุญแจมาปั๊มนะสิ
เผื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน จะได้เขาไปช่วยได้ทัน(หรอ?)

ร่างเล็กกำลังนอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ทั้งๆที่ไม่สบายแต่ก็ยังเปิดแอร์เย็นฉ่ำอีกนะ น๊อตวางกระเป๋าลงบนโซฟาแล้วเดินไปปิดแอร์ให้ ขนาดคนที่ร่างกายแข็งแรงแบบเขา ยังรู้สึกหนาว แล้วยิ่งไอ้เด็กนี้ไม่สบายคงได้สั่นตายแน่ๆ ร่างสูงเดินไปข้างๆเตียง ใบหน้าหวานของเอ็มกำลังหลับตาพริ้มอย่างไร้เดียงสา เขาอยากจะบอกตั้งหลายครั้งแล้ว


ว่าให้เอ็มเลิกมัดจุกบนหัวสักที มันดูน่ารักซะจนเขาแทบจะอดใจไม่ไหวทุกครั้งที่เห็น ลมหายใจของเอ็มร้อนเพราะพิษไข้ คนโตกว่าเอามือไปวางบนหน้าผาก แต่เขาชักมันออกอย่างเร็วเพราะ
ความร้อนที่แผ่กระจายเข้ามา

"ทำไมถึงได้ตัวร้อนแบบนี้ว่ะ.." 

"หือ.." ดูเหมือนน๊อตจะพูดดังไปหน่อยเอ็มเลยรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา

"พี่น๊อตหรอ ?."เอ็มปรือตาขึ้นมามอง 

"เออ กูเอง ทำไมมึงตัวร้อนแบบนี้ว่ะ กินข้าวยัง กูซื้อข้าวต้มข้างล่างมาฝาก แล้วก็แวะไปร้านขายยามาเมื้อกี้ด้วย"

"มาทำไมเนี้ย บอกแล้วไงไม่ต้องมา เดี๋ยวก็ติดหวัดหรอก"

"ถ้าเถียงได้แบบนี้คงไม่เป็นไรแล้วละมั้ง ..ไม่ต้องห่วงหรอกนะเด็กปี 3 ไม่เป็นหวัดกันง่ายๆหรอก"

เอ็มขมวดคิ้วกับทฤษฎีแปลกๆของคนเป็นพี่เขาอยากจะลุกขึ้นมาเถียงกลับมากแต่แค่จะขยับตัวยังไม่มีแรง มีหวังวันนี้ได้นอนเป็นผักเน่าอยู่บนเตียงแน่ๆ 

"อาบน้ำรึยังนะ?"

"ยังครับ.."

"อาบให้มั้ย ?" 

"ไม่ต้องครับ"

"กินข้าวมั้ย?"

"ไม่ครับ"

"หนาวรึเปล่า"

"ผมจะนอน!!..พี่เลิกยุ่งกับผมสักทีดิ แล้วก็กลับไปได้แล้วเดี๋ยวผมก็กระโดดเตะให้หรอก" เอ็มตะโกนกลับไปด้วยความรำคาญ เขาอยากจะอยู่เงียบๆคนเดียวไอ้พี่น๊อตก็ชอบมาถามเซ้าซี้ให้รำคาญอยู่ได้ปวดหัวจนจะระเบิดอยู่แล้วเนี้ย

"แค่ขยับตัวยังทำไม่ได้เลยไม่ใช่รึไง หลับๆไปเลยไอ้เด็กเวร คนอุตส่าห์เป็นห่วง " 

"เหอะ แค่นี้ผมไม่ตายหรอกนะ..ก็แค่หวัด!"

"นอนได้แล้ว! ยังจะเถียงอีก"

เด็กหนุ่มไม่ตอบอะไรน็อตยิ้มให้แล้วนั่งอยู่นิ่งๆ เสียงลมหายใจสม่ำเสมอบ่งบอกว่าคนตรงหน้าจมเข้าสู่ห้วงนิทราไปเรียบร้อยแล้ว น๊อตเกลี่ยมผมที่หลุดหลงมาออกจากใบหน้าเนียน


มือหนาลูบไล้ไปตามดั้งจมูกของเอ็มอย่างหมั่นเขี้ยว วันที่พบกันครั้งแรก เอ็มกำลังหาคอนแทคเลนส์ที่ตกอยู่และเขาก็ไปช่วยหา


รอยยิ้มในครั้งนั้นเขายังคงจำมันได้ รอยยิ้มที่ทำให้เขาไม่สามารถละสายตาออกจากเด็กคนนี้ไปได้ 
หลังจากวันนั้นเขาก็ตามจีบเอ็มอยู่ตลอด เขาไม่เคยสนว่าเอ็มจะเป็นผู้ชาย แค่อยู่กับเอ็มแล้วเขามีความสุขแค่นี้พอไม่ต้องหาเหตุผลอะไรเยอ 


ต่อให้ความสัมพันธ์ของพี่กับน้องจะเปลี่ยนไปแต่เขาก็ไม่สน ช่วงแรกเอ็มมันก็รำคาญแถมยังดูรังเกียจแต่พอหลังๆเขาเริ่มรุกหนักมันก็เลย


สงบปากสงบคำลงบ้างนั้นแหละ -.- แต่มันก็คงรู้แหละว่าตัวเขาเองไม่ได้คิดกับมันแค่น้อง 

ไอ้เด็กหัวรั้น หัวดื้อ ไม่ยอมใคร
ก็เพราะมันเป็นแบบนั้น เขาถึงได้หลงมัน! 


"มีใครเคยเห็นหน้ามึงตอนหลับบ้างรึเปล่านะ.." 

เอ็มกระพริบตาตื่นขึ้นมาในตอนบ่ายๆ รู้สึกว่าพิษไข้จะเริ่มลดลงแล้ว เอ็มยันตัวลุกขึ้นเพื่อจะไปอาบน้ำแต่ก็ต้องพบกับความผิดปกติในห้องที่เคยรกเป็นรังหนูกลับถูกทำความสะอาดเรียบร้อย พอมองไปทางห้องครัว


ที่เคยมีจานกองใหญ่อยู่ บัดนี้มันหายไปหมดแถมยังดูสะอาดไม่มีเชื้อราอีกด้วย พอมาสำรวจตัวเองก็พบว่าชุดนอนของเขาเปลี่ยนไป กลายเป็นเสื้อยืด และกางเกงวอร์มสบายๆ พอลูบไล้ไปตามหน้าก็พบว่าบนหน้าผากของเขามีเจลลดไข้ติดอยู่


และพอหันไปมองข้างๆตัว ก็พบกับพี่น๊อตที่นอนแผ่อยู่กับพื้น 

'ทั้งหมดเนี้ยพี่น๊อตเป็นคนทำหร' 

เอ็มคิดอยู่ในใจ เขากับพี่น๊อตเองช่วงนี้ก็ดูจะสนิทกันมากพอสมควรพอๆกับพี่อาทิตย์แล้วก็ไอ้ก้อง แล้วที่สำคัญสุดๆ ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพี่น๊อต

มันไม่ใช่พี่กับน้องธรรมดาๆ แต่มันมีอะไรมากกว่านั้น แต่เขาแล้วตัวพี่น๊อตเองก็เลือกที่มันจะไม่พูดออกมา ปล่อยให้มันคลุมเครือแบบนี้ต่อไป มันก็คงจะแฟร์ๆทั้งสองฝ่ายแหละ เป็นผู้ชายด้วยกันทั้งคู่นิหนา


เขารู้แค่เพียงว่า ทุกครั้งที่มีปัญหา คนที่อยากจะให้มาอยู่ด้วยคือพี่น๊อต ถึงพี่น๊อตจะเป็นกวนประสาทแค่ไหนแต่ว่ามันก็เป็นนิสัยของพี่น๊อตที่เขาชอบอยู่ดี
ใบหน้าหวานระบายยิ้มออกมาอย่างไม่รู้สาเหตุ 


เพราะแบบนี้ไง เขาถึงไม่อยากให้พี่น๊อตอยู่ห่างจากตัว อยากให้พี่น๊อตเป็นของเขาคนเดีย

. .. . . 

เฮ้ย ! กรูคิดอะไรเนี้ยยย แบบนี้มันเหมือนกับเด็กผู้หญิงที่อยู่ในห้วงแห่งรักเลยไม่ใช่หรอว่ะ!
เอ็มสลัดความคิดออกจากหัวแล้วคว้าผ้าเช็ดตัวตรงไปยังห้องน้ำทันที

คนที่นอนอยู่ที่พื้นลืมตาขึ้นมาช้าๆ ก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์

"อยากจะจับมามาเคี้ยวซะให้เข็ดเลย ไอ้เด็กนี้แมร่งน่ารักเกินไปแล้ว" น๊อตพูดไล่หลังไปเบาๆ ก่อนจะไถตัวขึ้นไปนอนบนเตียงอย่างถือวิสาสะ 

"กลิ่นไอ้เด็กนี้หอมชะมัดเลย" เขาซุกหน้าลงไปที่หมอนใบใหญ่ก่อนจะผล็อยหลับไป

------------------------------------------------------------------------------------------------------




 

 

พี่น็อต X น้องเอ็ม    By :  Phassararee

 




SHORT FIC น๊อต เอ็ม ><   เก็บตกหลังจากงานแต่งเฮียตั้ม 

 

 

น๊อตเลี้ยวรถเข้าไปยังหอของเปรมเป็นคนสุดท้าย หลังจากจบงานแต่งพวกเขาก็ไปกินเหล้ากันต่อจนดึกดื่นและน๊อตก็ต้องทำหน้าที่เป็นผู้ไปส่งเพื่อนๆ

"ไอ้เปรม อาบน้ำด้วยนะมึง"น๊อตเลื่อนกระจกแล้วชะโงกหน้ามาบอก

".เออกูจะล้างให้หมดทุกซอมทุกมุมเลย มึงเองก็เหมือนกันขับรถช้าๆด้วยนะเว้ย เดี๋ยวไปบี้อยู่กลางถนน"

"เออกูไปล่ะ"น๊อตขับรถออกจากห้องของเปรมและกว่าเขาจะถึงหอของตัวเองก็ล่อเข้าไปเกือบตี 1 ขณะที่กำลังจะขึ้นหอเขาก็พบกับร่างๆนึงกำลังเดินกัดซาลาเปาจาฟเซเว่นขึ้นบันไดอยู่แต่วันนี้คนอันคุ้นเคยมา
แปลกไม่รอช้าสองขาของเขารีบพุ่งตรงไปยังเป้าหมายทันทีแล้วตะโกนเรียกเสียงดัง

"ไอ้เอ็ม!"

"ห๊ะ..งั่ม"เอ็มเผลออ้าปากแต่เขาก็งับซาลาเปาที่กำลังจะหล่นไว้ได้ เอ็มอยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงวอร์ม ผมเพ้าหยุ่งเหยิงเหมือนคนเพื่งตื่นนอนและที้ใบหน้าเขาก็สวมแว่นตากรอบดำอันเบ้อเร่อเปลี่ยนลุคจากเด็กซนกลายเป็นเด็กเนิร์ดในทันที

"อี๋อ๊อต อัดอีอับ เอิ่งอับอ่อ??"เอ็มพูดจาอู้อี้ทำเอาน๊อตขมวดคิ้วเป็นปม

"เฮ้ย ใครสั่งใครสอนให้พูดตอนมีของอยู่ในปาก"น๊อตดึงซาลาเปาที่อยู่ในปากของเอ็มออกเพื่อให้เขาพูดดีๆ


"พี่น๊อต นั้นอาหารมื้อดึกของผมนะครับ.."


"มื้อดึก?"


"ใช่ครับ .."


"ซาลาเปาเซเว่น?"


"อือ.." เอ็มพยักหน้ารัวๆเป็นคำตอบ เขาแบบมือมาตรงหน้าเพื่อขอซาลาเปาคืนจากผู้เป็นพี่ แต่ฉันพลับความคิดบรรเจิดก็ปรากฏขึ้นในหัวของรุ่นพี่ตัวดี 


หิวว่ะขอกินแล้วกันนะ” น๊อตพูดกวนๆก่อนจะยัดซาลาเปาอีกครึ่งลูกเข้าไปในคำเดียวท่ามกลางสายตาของเอ็มที่ยืนตกตะลึงอยู่ 


พี่น๊อตทำอะไรนะ!! .ใครสอนให้กินซาลาเปาของคนอื่น นิสัยไม่ดี!เอ็มตะโกนกลับไปตอนนี้ใบหน้าของเอ็มเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความหงุดหงิด กะว่าจะเอาขึ้นไปกินตอนเล่นเกมสักหน่อยดันโดนไอ้รุ่นพี่แสนกวนส้นแย่งไปกินซะได้ แล้วที่สำคัญการกินของต่อจากคนอื่นมันคือการจูบทางอ้อมไม่ใช่รึไง !!! 

แต่ไอ้พี่น๊อตที่เป็นพวกโง่ตรมขนาดนี้คงไม่รู้หรอกมั้ง

เฮ้ย..หน้าแดงนิหว่า..อย่าบอกนะว่าถือเรื่องจูบทางอ้อมนะ

เชี้ยยยย มันรู้!!!!!!

ผะ..ผมไม่ได้ถืออะไรหรอกครับ แล้วพี่จะทำยังไงเนี้ย พี่แย่งซาลาเปาผมไปแล้วนะ คืนนี้ถ้าผมหิวตายขึ้นมาผม0จะเป็นวิญญาณไปหลอกพี่แน่!

สนใจเป็นข้าวต้มร้อนๆสักถ้วยมั้ย?”

เลี้ยงป่ะล่ะ ?”

เออ..กูชวนกูก็ต้องเลี้ยงดิ

ได้ งั้นขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแปปเอ็มทำท่าจะวิ่งขึ้นไปเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่ก็ถูกน๊อตดึงแขนรั้งเอาไว้ เอ็มที่ถูกกระชากแรงๆเสียหลักทำให้เซไปชนเข้ากับแผงอกของน๊อตอย่างเสียมิได้

อะ..เอ่อเอ็มค้างเติ่งอยู่แบบนั้นเพราะขยับตัวไม่ได้ ไม่ใช่เพราะขาของเขาแพลงหรืออะไร แต่ไอ้มือที่ใหญ่กว่ากลับโอบรอบเอวของเขา

หอม..

ไอ้พี่น๊อตครับ ปล่อยผม! ทำบ้าอะไรเนี้ยพอได้ยินเสียงกระซิบที่ข้างหูสติของเอ็มก็กลับมาทันที เขาดิ้นแรงจนมือนั้นหลุดออก 

ผมว่าผมไม่หิวแล้ว ขอตัวไปนอนก่อนแล้วกัน

เฮ้ย..ไม่ได้กูหิว แล้วมึงต้องไปกินเป็นเพื่อนกู ไป!น๊อตไม่สนใจคำพูดของเอ็มและใบหน้าของเอ็มที่ตอนนี้แดงไปจนถึงหู เขากระชากของมือเอ็มให้ตรงไปที่รถของเขาก่อนจะเหวี่ยงคนตัวเล็กกว่าให้นั่งฝั่งข้างคนขับ พอตัวเองเข้ามาแล้วก็ไม่ลืมที่จะล๊อครถแล้วขับออกไปทันที

น๊อตขับรถไปตามกรุงเทพยามค่ำคื่น มันช่างแสนสบายที่ถนนโล่งไม่ต้องหงุดหงิดกับรถติดยิ่งได้มากับไอ้เด็กที่เอาแต่จ้องออกไปข้างนอกแล้วยิ่งทำให้รู้สึกมีความสุขไปอีกเท่าตัว ไม่นานรถของน๊อตก็มาจอดที่ร้านข้าวต้มโต้รุ่งเจ้าดังที่เขากับเพื่อนมากินกันบ่อยๆเวลาแฮงค์จากการดื่ม

ลุงขอข้าวต้ม มา 4 ชาม ด่วนๆ

รอไปไอ้น๊อต ลูกค้าเยอะเว้ยตามคิว

ครับๆ.. 

พี่น๊อตเป็นลูกค้าประจำร้านนี้อ่อเอ้มเอ่ยปากถามออกไป ในขณะที่มือกำลังรินน้ำบริการรุ่นพี่อยู่

เออ..เวลาเมาพวกกูมากินที่นี่ทุกครั้งแหละ

เออ ใช่ ผมว่าจะถามอยู่ พี่ไปไหนมาถึงได้แต่งตัวซะหล่อเลย นัดบอร์ดหรอ?” 

เปล่า..ไปงานแต่งเฮียตั้มมานะ

อ้อ งั้นหรอครับและแล้วความเงียบก็เข้าปกคลุมทั้งสองคน จนกระทั่งข้าวต้ม 4 ชามมาเสริฟที่โต๊ะน๊อตจึงเป็นฝ่ายเอ่ยพูดเป็นคนแรก

เฮ้ย แว่นมึงเป็นฝ้าแล้วนะ..น๊อตพูดกลั้วหัวเราะไอร้อนจากข้าวต้มตอนนี้ปกคลุมไปทั่วแว่นของเอ็มจนเขามองไม่เห็นดวงตาของอีกฝ่าย คนร่างเล็กถอดแว่นออกมาเพื่อจะเช็ดแต่คนตรงหน้ากับแกล้งเขาโดยการดึงแว่นไปจากมือ

เอ๊ย..พี่น๊อตทำอะไรอีกเนี้ยเอามา ผมมองไม่เห็น!คนถูกแกล้งเริ่มโวยวาย

เดี๋ยวเช็ดให้..ว่าแต่ปกติเห็นแกใส่คอนแทคไม่ใช่หรอแล้วทำไมวันนี้ใส่แว่นซะได้ล่ะ?”

พี่ไม่คิดจะให้ตาผมพักเลยรึไงล่ะ เขาวิจัยกันมานะว่าใส่คอนแทคเลนส์บ่อยๆตาจะบอดเอานะ

อ้อหรอ..แต่กูว่านะมึงใส่แว่นแล้วดูดีกว่าใส่คอนแทคเลนส์เยอะเลยว่ะ

ไม่หรอก..เชี้ยย ร้อน!เอ็มที่กำลังตักข้าวต้มเข้าปากสะดุ้งสุดตัวเพราะความร้อนจากข้าวต้มที่ไปแตะลิ้น เพราะความหิวแท้ๆทำให้ลืมไปว่าควรจะเป่าให้มันเย็นก่อนเข้าปากก

เอาน้ำๆน๊อตยื่นแก้วตัวเองให้กับเอ็มที่ใช้มือแปะไปทั่วโต๊ะเพราะมองไม่เห็น พอรับแก้วน้ำได้เอ็มก็ดูดอย่างเร็ว

แม่ไม่เคยสอนอ่อ ว่าเวลากินของร้อนๆต้องเป่าด้วยน๊อตพูดเสียงยียวนแกล้งคนตรงหน้า

ผมลืมอ่ะ..พี่น๊อตคืนแว่นมาสักที่ดิผมมองไม่เห็นอะไรเลยเนี้ย น๊อตคืนแว่นกรอบใหญ่ให้กับเอ็ม พอเจ้าตัวสวมก็เริ่มลงมือกินอีกครั้งแต่ไม่ลืมที่จะเป่าให้หายร้อนอีกครั้งแต่กินได้ไม่เท่าไหร่ตัวขัดความสุขก็พูดขึ้นมาอีก

เฮ้ย เอ็ม เมื้อกี้นี้มึงกินน้ำกูอ่ะ หลอดกูด้วยยย..อี๋!! รังเกียจว่ะเอ็มชายตามองคนด้านหน้าที่ทำท่าทำทางรังเกียจแก้วน้ำที่เขายื่นมาให้ เหอะ คิดจะแกล้งเขาเรื่องจูบทางอ้อมล่ะสิ ไม่สนแล้วเว้ย ลืมไปว่าเขาถือแต่เฉพาะกับผุ้หญิงผู้ชายไม่เกี่ยว! 

พี่ก็ไปเอาหลอดใหม่ดิไม่เห็นยา

เอ็ม

อะไร?”

แม่เคยสอนมั้ย ว่าเวลากินข้าวนะอย่ากินมูมมามจนเลอะปากนะมือหนาเอื้อมไปเช็ดริมฝีปากที่มีข้าวติดอยู่ให้อย่างเบามือ ทันทีที่สองตาประสานกันก็เหมือนกับเวลาทั้งโลกหยุดเดิน ร้านข้าวต้มเสียงดังโหวกเหวกกลับเงียบลงกะทันหัน ได้ยินเพียงแต่เสียงหัวใจของตัวเขาเองที่เต้นไม่เป็นจังหวะ

คล้ายกับ

คนที่เป็นโรคหัวใจ

เฮ้ยยพี่..ผมก็เป็นแบบนี้นั้นแหละ กินข้าวเหอะ ผู้ชายแมร่งก็ต้องกินเลอะ พี่ว่าป่ะ

เออ..เอ็มไม่ได้พูดอะไรต่อเขาก้มหน้าก้มตากินข้าวต้มต่อไป แต่สิ่งที่แปลกไปคือ การกินข้าวต้มครั้งนี้มันทำให้จิตใจของเขาปั่นป่วนจนแทบจะระเบิดออกมาแถมร่างกายก็ยังร้อนไปหมด 

สงสัยกุใกล้ตายแล้วแน่ๆเลย

วันต่อมา

เอ็มมมม หล่ออ่า >< พอใส่แว่นแล้วดูดีมากเลยอ่าเสียงของเพื่อนสาวในห้องดังขึ้นมาหลังจากเขาก้าวเข้ามาในห้อง

หรอ..เค้าก็หล่อแบบนี้ทุกวันนะ^^”

แหม หลงตัวเอง

ชอบป่ะล่ะ ?”

ที่สุดเลยแหละ ><” เอ็มหยอกล้อกับผู้หญิงคนนั้นสักพักนึง ก่อนจะเดินไปหากลุ่มเพื่อนของตนที่กวักมือเรียก

เฮ้ยย วันนี้มาแปลกเว้ยไอ้เอ็ม มาซะเด็กเนิร์ดเลยปกติกูเห็นมึงไม่ชอบใส่แว่นนิหว่าทิวเอ่ยทักเป็นคนแรก

กูใส่คอนแทคไม่เข้าว่ะ?”

ห๊ะ?”

เมื่อเช้าตื่นมาพอจะใส่คอนแทคแมร่งก็ลื่นหล่นพื้นกว่าจะหาเจอ พอใส่ได้เดินๆไปได้ไม่กี่ก้าวแมร่งก็หลุด รำคาญไม่ใส่แมร่ง!

เฮ้ยย แต่มึงใส่แว่นแล้วโคตรเอ๋อเลยว่ะ ฮ่าๆ

เรื่องของกูเหอะ

ก็เพราะไอ้พี่น๊อตนั้นแหละทำเอาใส่คอนแทคเลนส์ไม่เข้าซะงั้นแทบจะทิ่มตาตัวเองบอด

ว่าแต่..ใส่แว่นแล้วดูดีจริงรึเปล่านะ! 

เอ็มนั่งส่องกระจกอยู่เกือบชั่วโมงได้ พอเพื่อนทักเรื่องแว่น เขาเลยต้องจำยอมถอดออกและนั่งมองไม่เห็นจนหมดเวลาเรียน 

ก็คนมันอายให้ทำไงว่ะ !!! 

------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 



 

พี่เปรม X น้องวาด   By :  FWZ

 


Fanfiction SOTUS [Original by BitterSweet, Fanfiction by FWZ]



 

เปรมกำลังรอรถเมล์อยู่หลังจากมาเที่ยวงานใหญ่ประจำปีที่มหาวิทยาลัยในอีกวิทยาเขต เขาตั้งใจไว้ตั้งแต่วันก่อนว่าจะไปนอนหอเพื่อนใกล้ ๆ นี้ ซึ่งเพื่อนเขาก็โยนกุญแจหอให้ก่อนจะไปกลับเริงร่ากับเสียงเพลงต่อ และในยามเกือบห้าทุ่มที่ไม่มีรถเมล์วิ่งผ่านสักคันอย่างนี้ เขาคงต้องเดินกลับ

 

ตอนแรก เปรมไม่ได้คิดจะมาเที่ยวหรอก เพราะงานมันจัดคืนวันอาทิตย์ วันจันทร์เขาก็ต้องตื่นเช้าไปเรียนต่อ โทรไปชวนอาทิตย์กับน็อต ทั้งคู่ก็ปฏิเสธด้วยเหตุผลว่ามีควิซในวันรุ่งขึ้น แต่เพราะอาจารย์ที่สอนคาบวันจันทร์ของเขายกคลาส บวกกับเพื่อนที่เรียนอยู่ฝั่งนี้ชวน เขาเลยตัดสินใจลุยเดี่ยว มาเที่ยวกับเพื่อนสมัยม.ปลายที่สุดท้ายก็ไปหลั่นล้ากับเพื่อนร่วมคณะ พัก ๆ จึงจะหันมาหาเขาสักที เขาซึ่งไม่รู้จักใครอีกเลยเริ่มเบื่อ ตัดสินใจกลับไปนอนกลิ้ง เล่นเน็ต นั่งอัพรูปงานวันนี้ลงเฟสบุ๊ก เพราะถึงจะอยู่ไม่จบงาน แต่เขาก็เก็บรูปบรรยากาศทั่วไปมาได้มากพอสมควรเพราะมานั่งรอเพื่อนตั้งแต่บ่ายสามโมง

 

ร่างสูงกำลังจะก้าวออกเดิน ก็ดันได้ยินเสียงพูดคุยโช้งเช้งดังกระทบรูหู ทำให้เขาหันไปมองเพราะความรำคาญ ก่อนจะเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยเพราะได้เจอคนที่คาดไม่ถึงเข้าเสียก่อน

 

วาดกำลังสนุก เพราะอย่างน้อย ถึงวิทยาเขตนี้จะมีสาว ๆ ไม่มากเท่ากับวิทยาเขตที่เขาเรียนอยู่ แต่ก็สวยน่ารักหลายคน อีกทั้งเสียงเพลงที่บรรเลงอย่างเมามันก็เร้าอารมณ์คึกคะนองได้ไม่น้อย เขาตั้งใจจะอยู่จนจบงาน เพราะนาน ๆ ทีจะได้มาเจอก๊วนเพื่อนซี้สมัยม.ปลาย ซึ่งมารวมตัวกันตามคำชวนของมิก เพื่อนที่เรียนอยู่ทางฝั่งนี้

 

แต่ความสนุกก็ต้องมีวันเลิกรา โดยเฉพาะครั้งนี้ ที่ดูเหมือนโชคไม่เข้าข้างวาดอย่างบอกไม่ถูก เพราะยังไม่ทันห้าทุ่ม คนโทรชวนเพื่อนก็ดันเมาคอพับคออ่อน ให้เขากับเพื่อนอีกสามคนต้องหาวิธีลากมันกลับหอ

 

“เฮ้ย มิก ไหวมั้ยวะ” วาดถามเพื่อนที่เพิ่งโก่งคอล้วงเอาข้าวเย็นออกจากกระเพาะ ด้วยสายตาระอาเล็ก ๆ

 

“หวายยยยย” คนเมาตอบเสียงยานคาง กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึกทำให้คนถามย่นหน้า นึกด่าเพื่อนในใจ รู้ตัวว่าคออ่อนยังจะกินอีก พนันได้เลยว่ามันกินไปไม่ต่ำกว่าสองสามขวดแน่นอน

 

“แท็กซี่มาแล้ว ๆ” ภพ เพื่อนอีกคนร้องบอกก่อนจะรีบโบกแท็กซี่ที่วิ่งมาจอดตรงหน้าพวกเขา เจรจากันอยู่สักพัก ภพก็พยักหน้าให้ช่วยกันลากมิกที่เมาไม่รู้เรื่องขึ้นรถ

 

“นั่งอัดกันไหวมั้ย วาด” เจตที่เข้าไปนั่งถัดจากมิกที่โดนยัดเข้าไปตามหลังภพหันกลับมาถาม วาดส่ายหน้า ไม่ใช่นั่งเบียดกับคนอื่นไม่ได้ แต่กลิ่นเหล้าจากตัวเพื่อนมันฉุนเกินกว่าจะรับไหว ยิ่งเขาไม่ค่อยชอบเหล้าด้วยยิ่งแล้วใหญ่

 

“ไปกันเหอะ เดี๋ยวตามกลับไปทีหลัง กลิ่นเหล้าแรงเกินไป” เพื่อนที่เหลือพยักหน้าเข้าใจ เพราะรู้ดีอยู่แล้วว่าเพื่อนตัวเองไม่ชอบกลิ่นเหล้า แต่ก็ยังเป็นห่วงอยู่นิด ๆ

 

“ให้อยู่เป็นเพื่อนมั้ย” ล็อก ชายหนุ่มที่สูงที่สุดในกลุ่มถาม มือคาอยู่ที่ประตูเบาะหน้าแต่ยังไม่เปิด ร่างที่ตัวเล็กกว่าส่ายหน้าอีกรอบ “ไม่ต้องหรอก ไอ้เจตกับไอ้ภพก็ต้องแบกไอ้มิก เปิดปิดประตูอะไรคงลำบาก ไปช่วยพวกมันเหอะ”

 

เมื่อตกลงอะไรกันเรียบร้อย คนที่ขึ้นไปนั่งจัดการตัวเอง(กับเพื่อนที่เมาแอ๋)เสร็จแล้ว รถแท็กซี่สีเหลืองเขียวก็เคลื่อนตัวออกไป วาดยืนมองตามแท็กซี่คันนั้น พอจะเดาได้ว่าตอนนี้คงไม่มีรถเมล์แล้ว และก็วางแผนไว้ว่าจะเดินกลับ แต่ก่อนจะได้ทำอะไรก็ต้องสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อมีเสียงทักจากข้างหลัง

 

“ไม่กลับไปพร้อมเพื่อนรึไง”

 

วาดหันขวับ พอเห็นเป็นร่างสูงของรุ่นพี่ร่วมคณะปีสาม ที่เคยมีเรื่องกันในวันรับสมัครนักกีฬาลงแข่งเฟรชชี่เกมส์ เขาก็ขมวดคิ้วมุ่น แต่ปากก็ยังคงทำงานได้ดี

 

“แล้วมันเรื่องอะไรของพี่ล่ะ” ถึงจะไม่ชอบหน้าแค่ไหน แต่วาดก็ยังไม่ลืมว่าอีกฝ่ายอายุมากกว่า เพราะฉะนั้น ถึงจะไม่ยกมือไหว้ แต่เขาก็ยังคงเรียกเป็นพี่

 

“ถามดี ๆ ก็ย้อน อยากมีเรื่องเหรอ ปีหนึ่ง”

 

“ก็คงอยากล่ะมั้งครับ”

 

“งั้นกินหมัดแทนดีมั้ย”

 

“ถ้ากล้าก็เอา ผมไม่กลัวอยู่แล้ว” พูดไม่พูดเปล่า วาดถลกแขนเสื้อขึ้น บิดคอไปมาขณะที่นัยน์ตาแวววับอย่างเอาเรื่อง ต่างจากเปรมที่เปลี่ยนท่าทีจากครั้งที่แล้ว จนหนุ่มเชื้อสายจีนงุนงง

 

“จะทำอะไรก็ทำ ขี้เกียจมีเรื่องว่ะ” วาดขมวดคิ้วมุ่นเพราะเดาท่าทีของร่างสูงไม่ออก ไม่รู้ว่าจะมาไม้ไหน ต่างกับเปรมที่ดูสบาย ๆ เพราะไม่ได้คิดไปต่อยด้วยจริง ๆ ไม่ใช่ว่าไม่ฉุน แต่บังเอิญเขาไม่มีอารมณ์จะไปวิวาทกับใครก็เท่านั้น

 

“กลัวรึไง” เสียงของปีหนึ่งดังท้าทาย เรียกเสียงหัวเราะอย่างคนที่เหนือกว่าจากปีสามได้ไม่น้อย

 

“ทำไมต้องกลัว ก็แค่ลูกหมาดี ๆ นั่นล่ะ” จากเป็นฝ่ายยวนกลายเป็นฝ่ายโดนยวน และดูจะยวนขึ้นเสียด้วย เพราะตอนนี้วาดกำลังเดือดจัดจนพูดอะไรไม่ออก แต่พอเตรียมจะส่งหมัดไปชกอีกฝ่าย คำพูดจากร่างที่สูงกว่าก็ทำให้การกระทำทุกอย่างชะงักกึก

 

“หอเพื่อนอยู่ไหน”

 

“ห๊ะ”

 

“หูหนวกรึไง ผมถามว่าหอเพื่อนคุณอยู่ไหน”

 

วาดที่กำลังงง เปลี่ยนอารมณ์กลับมาหงุดหงิดอีกรอบเมื่อได้ยินประโยคเหน็บแนม แม้ดูจะไม่มากเท่าเมื่อครู่ก็ตาม ทำให้คำตอบที่คนที่แก่กว่าต้องการกลายเป็นคำพูดกวนโมโหแทน

 

“แล้วทำไมต้องบอกไม่ทราบ”

 

“รถเมล์หมดแล้ว แถวนี้คนจรจัดก็เยอะ อยากกลับคนเดียวก็ตามใจ” คำพูดของเปรมทำให้คนกวนชะงักกึก แม้คำพูดจะยังคงเหน็บแนมประชดประชัน แต่ความนัยทีแฝงมา มันทำให้หัวใจวาดเต้นผิดจังหวะไปวูบหนึ่ง คงเพราะไม่นึกว่าอีกฝ่ายจะใจดีขนาดนี้ก็เป็นได้ และมันทำให้เขาเผลอตัวบอกไป

 

“หอ xxx ตึก y ถนน zzz

 

“บอกมาแต่ต้นก็จบแล้ว จะหาเรื่องทะเลาะทำไม”

 

“แล้วไม่ใช่ว่าพี่มาเหน็บผมก่อนรึไง”

 

“ก็แล้วมึงกวนก่อนทำไมวะ” เปรมชักเริ่มอารมณ์เสียขึ้นมาจริงจังแล้ว ไอ้เด็กนี่มันช่างกวนโทสะเขาเสียเหลือเกิน นี่ตกลงว่าเขาคิดถูกรึเปล่า ที่จะไปส่งเจ้าเด็กชอบปีนเกลียวนี่ที่หอเพื่อนมัน ซึ่งเป็นหอเดียวกับเพื่อนของเขา

 

เขาเริ่มรู้สึกอารมณ์เสียยิ่งกว่าเดิมเมื่อเห็นคนที่อายุน้อยกว่ายักไหล่ อยากจะชกหน้าอีกฝ่ายสักเปรี้ยงแต่ก็ต้องห้ามใจ นับหนึ่งถึงสิบไม่ให้เผลอไปต่อยมัน ไม่อย่างนั้นถ้าใครมาเห็นเข้า เรื่องคงไม่จบง่าย ๆ

 

ตลอดระยะเวลาครึ่งชั่วโมงกว่าที่เปรมกับวาดเดินมาด้วยกัน ทั้งสองคนไม่พูดอะไรเลยสักนิด ต่างฝ่ายต่างเดินจ้ำเอา ๆ ก่อนจะมาหยุดที่หน้าจุดหมาย ซึ่งไม่รู้ว่าใครลิขิต ให้คู่แค้นคู่นี้ต้องมานอนหอเดียวกัน เปรมลอบถอนหายใจ ยังดีที่อยู่คนละตึก

 

ร่างสูงเดินแยกไปอีกทาง เมื่อเห็นว่าร่างที่เตี้ยกว่าเดินตรงไปยังประตูทางเข้าตึกหลังแรก แต่แล้วก็ต้องชะงักฝีเท้า เพราะเสียงพูดหลังจากเงียบมานานของคนที่เดินร่วมทางมาด้วยกันตั้งแต่ป้ายรถเมล์

 

“ขอบคุณ”

 

ไม่รู้ทำไม รอยยิ้มถึงได้ปรากฏบนใบหน้าคมคายของเปรมอย่างหุบไม่ได้ จนกระทั่งชายหนุ่มตบแก้มตัวเองเบา ๆ เรียกสติ สะบัดหัวสองสามทีแล้วเริ่มก้าวต่อ นึกคิดว่าตัวเองคงประสาทกลับ เพราะดันมีความคิดที่ไม่น่าจะมีผุดขึ้นมาในหัว

 

 

...ไอ้เด็กคนนั้น ดู ๆ ไปก็น่ารักดีเหมือนกัน...

 

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 188 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14,150 ความคิดเห็น

  1. #14008 FA_Venis (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 15:37
    ชอบคู่น็อตเอ็มน่าร๊ากกก
    #14,008
    0
  2. #13670 Sasikan. Nanuth (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 00:22
    อยากให้มีต่อๆๆๆชอบน็อตเอ็ม
    #13,670
    0
  3. #13523 ยัมมี่หมีคยอม (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 15:38
    พี่ว้ากเวลาใจดีนี่อบอุ่นมากเลย โอยชอบบบบ
    #13,523
    0
  4. #13442 pafe_love (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 14:46
    สนุกมากกกกกก อยากให้มีต่อจังค่า
    #13,442
    0
  5. #13215 uasi (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 12:31
    พี่ว้ากเป็นเมะ กันหมดเลยทำไมมีพี่อาทิตย์คนเดียวที่เป็นเคะ TnT
    #13,215
    1
    • #13215-1 zee2312(จากตอนที่ 31)
      16 ตุลาคม 2559 / 13:28
      เพราะพีไออุ่นเค้าเตี้ยมั้ง 55555
      #13215-1
  6. #13075 Pii_nana (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 21:12
    เฮ้ยยยย!!! เกินคาดอ่า เปรม+วาด #สายโหด น่าร้ากกกก
    #13,075
    0
  7. #12978 psarunya55 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 03:00
    พี่เปรม-น้องวาด
    แมน ๆ คุยกันครัช โดนใจอ่ะ คริคริ ><
    #12,978
    0
  8. #12945 กษิดิศ ปักษี (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 16:32
    ชอบทุกคู่เลย~~~~
    #12,945
    0
  9. #12817 WIFE_ENGINEER (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 20:00
    เปรมวาดทั้งใจ มันดีต่อใจ
    #12,817
    0
  10. #12771 Mini'ELFs (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 02:12
    ชอบคู่พี่น็อตน้องเอ็มจัง กวนๆแต่มุ้งมิ้ง ส่วนคู่พี่เปรมกับน้องวาดนี่สายเถื่อนชวนทะเลาะชกต่อยกันตลอด น่าร๊าากกกก
    #12,771
    0
  11. #11955 noparat (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 17:19
    น่ารัก พี่น็อตน้องเอ็ม พี่เปรมน้องวาด ^^
    #11,955
    0
  12. #11783 Nantashi (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2558 / 01:39
    เฮ้ยยย แอบไปกุ๊กกิ๊กกันหรอพวกเธอ
    #11,783
    0
  13. #11418 nafr (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 21:04
    อ๊อย  น่ารักเวอร์ ๆ อ่ะ
    #11,418
    0
  14. #11262 Kuroko Tetsuya_kun (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2557 / 17:42
    น่ารักเว่อร์ อ่านแล้วฟิน -..-
    #11,262
    0
  15. #11228 หนูมาลีมีแมวเหมียว (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 16:44
    เอ็มxน๊อต / เปรมxวาด 



    อร๊ายย 
    #11,228
    0
  16. #10943 Genie_dp (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 มีนาคม 2557 / 19:59
    อ่านกี่รอบก็ฟิน -.,-
    #10,943
    0
  17. #10904 K_W (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 14:21
    ชอบบบบบบบบบบบบ
    #10,904
    0
  18. #10872 tncp.boombeam (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 15:17
    ชูป้ายน็อต×เอ็ม ผูกผ้าเปรม×วาด โปกธง อาทิตย์×ก้องภพ 555555 ///ขอเลือดด่วนนน
    #10,872
    0
  19. #10869 ฤดูใบไม้ผลิ-aki (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 16:00
    พี่อาทิตย์รุกชักที่นะ    
    #10,869
    0
  20. #10755 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:37
    อะไรจะน่ารักกันขนาดนั้น 
    #10,755
    0
  21. #10731 Maylita (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:45
    จะผิดไหมมม ถ้าอยากได้แบบนี้อ่าาาาา ><
    #10,731
    0
  22. #10652 nampoz (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:38
    อยากได้~T..T
    #10,652
    0
  23. #9974 SuJuHanHyuk (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2556 / 10:38
    น๊อตเอ็ม น่ารักอ่าาาาา
    #9,974
    0
  24. #9859 mitake (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 22:18
    พี่น๊อตกับเอ็มนี่คู่มึนหรืออะไรเนี่ย 5555555555555555555

    แต่พี่เปรมนี่ต้องใจเย็นๆหน่อยนะคะ เด็กมันดื้อ เราต้องคอยปราบนิดนึงง ฮิๆ ><
    #9,859
    0
  25. #9810 infinite_1388 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 19:04
    ค้างๆๆ ไม่ได้หยุดยิ้มไม่ได้ ตบแก้มเรียกสติ
    #9,810
    0