SOTUS : พี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่ง [Yaoi]

ตอนที่ 2 : กฎของปีหนึ่งข้อที่ 2 : ต้องตอบคำถามพี่ว้ากให้ได้ทุกข้อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 168,388
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 714 ครั้ง
    13 ส.ค. 56

SOTUS  :  พี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่ง


 

 

 
 

กฎของปีหนึ่งข้อที่ 2  : ต้องตอบคำถามพี่ว้ากให้ได้ทุกข้อ

 





 

            “ใครให้พวกคุณเงยหน้าขึ้นมา หมอบลงไปให้หมด!!



 


 

อย่าเข้าใจผิด...นี่ไม่ใช่การฝึกทหารแต่อย่างใด เพราะมันคือคำสั่งจากความหวังดีของเฮดว้ากปีสามชื่ออาทิตย์ ที่อยากจะให้ร่างกายน้อง ๆ ได้รับวิตามิน D จากแดดตอนเที่ยง





 

...ถูกต้องครับ...แดดตอนเที่ยงตรง กลางสนามฟุตบอล ส่องจนหน้าแทบไหม้ เหงื่อนี่ชื้นท่วมเต็มหลัง แต่เขาก็ยังคงรักษาท่าทางนิ่งประหนึ่งว่าผิวหนังสังเคราะห์แสงจนชิน ไม่ออกอาการสะทกสะท้าน เพื่อข่มขวัญน้อง ๆ ที่ก้มลงไปนอนคว่ำอยู่กับพื้นหญ้าเลอะดิน เพราะถูกลงโทษด้วยสาเหตุเพียงประการเดียว 

           


“พวกผมนัดพวกคุณกี่โมงครับ”




           

เสียงอ้อมแอ้มของน้อง ๆ พึมพำตอบกลับหึ่ง ๆ เหมือนผึ้ง จนเฮดว้ากต้องเปลี่ยนเป็นเร่งเสียงตะโกนจนดังลั่นทั่วสนาม




“พูดให้มันชัด ๆ พวกผมนัดคุณกี่โมง!!


 

“เที่ยงครับ/ค่ะ”



 

...เออ...ก็แค่เนี่ย! ถามดี ๆ ไม่ชอบต้องให้ตวาดจนเจ็บคอ  สนามก็กว้างไม่ใช่แคบ ๆ เหมือนอยู่ในห้องประชุมเชียร์เสียงจะได้ก้อง


 

น้องไม่รู้รึไงครับว่าพี่ว้ากทุกคนต้องกลับไปซดน้ำผึ้งผสมมะนาว จนมะนาวแทบขายหมดตลาดอยู่แล้ว แต่ทั้งหมดก็ต้องอดทนไว้ เพราะอยากแสดงสปิริตโดยไม่ต้องใช้ไมค์หรือโทรโข่งให้น้องเห็น ยิ่งกับเขาที่เป็นเฮดว้ากแล้ว เลยต้องรับบทพูดมากเป็นพิเศษ



 

อาทิตย์จึงกระแอมไอเพื่อคลายเส้นเสียงเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยประโยคคำถามใส่อีกครั้ง



 

“แล้วคุณรู้มั้ยครับว่าตอนนี้มันกี่โมง” 


 

มีคำงึมงำจากน้อง ๆ ตอบกลับมาไม่เป็นภาษาอีกครั้ง จนคนฟังชักหงุดหงิด ต้องรีบเบรกด้วยไม่อยากจะตะเบ็งเสียงใส่ให้เจ็บคอ



           

“พอ! ไม่ต้องตอบ! ผมจะบอกให้เอง ตอนนี้เวลา สิบสองนาฬิกา สิบแปดนาที ห้าสิบเจ็ดวินาที พวกคุณมาสาย ปล่อยให้พวกผมต้องยืนรอ ผมอยากรู้ว่านี่มันใช่หน้าที่ของพวกผมเหรอครับ ความรับผิดชอบมีกันบ้างมั้ย หรือพวกคุณไม่ได้เอามันติดตัวมาหาผมด้วย!!


 

อาทิตย์กวาดสายตามองน้อง ๆ ซึ่งนอนก้มหน้านิ่งไม่กระดิก เงียบกริบกันไปหมด หลังได้ยินคำด่าประชดร่ายยาว แต่อยากจะบอกว่าที่พูดไปมันแค่นำร่องเบาะ ๆ  เพราะของจริงกำลังจะมาชุดใหญ่


 

“ไม่เป็นไร นี่ถือเป็นครั้งแรก ผมจะให้โอกาสพวกคุณใหม่อีกครั้ง”


 

คำตัดสินเหมือนรอดโทษประหารชีวิต ทำเอาน้องที่หมอบอยู่หลายคนเผลอถอนหายใจอย่างโล่งอก  หากยังปล่อยไม่เต็มปอด เสียงจากเฮดว้ากกลับดังขัดจังหวะ


 

“แต่....ผมจะสุ่มเรียกให้เพื่อนของคุณมาตอบคำถาม และถ้าเพื่อนคุณตอบไม่ได้ พวกคุณต้องโดนทำโทษทั้งหมด!


 

แสงไฟของน้องเฟรชชี่ดับวูบลงทันควัน ความรู้สึกคล้ายคนถูกตบหัวแล้วลูบหลังปิดท้ายด้วยการถีบซ้ำเข้าให้อีกรอบ


            ...เอาแค่ช่วยกันตอบทั้งรุ่นยังทำให้พี่ว้ากหงุดหงิดไม่พอใจขนาดนี้แล้ว นี่ยังต้องมาฝากความหวังไว้ที่คน ๆ เดียวอีก มันจะไม่ยิ่งพากันตกนรกกันหมดเลยรึไงวะ



 

...ที่สำคัญ คนถูกสุ่มเรียกต้องถือว่าซวยสุด ๆ เพราะจะต้องแบกภาระชีวิตของทุกคนในรุ่น ถ้าเกิดตอบคำถามจากพี่ว้ากไม่ได้ขึ้นมา นอกจากคนนั้นจะถูกลงโทษแล้ว คงได้รับการสาปแช่งถึงโคตรเหง้าบรรพบุรุษในหลุม


 

ซึ่งแน่นอนว่าเรื่องพวกนี้อาทิตย์รู้ดีอยู่แล้ว ถึงตั้งกฎกติกาเอาไว้ และเหยื่อที่เขาเลือกจะถีบลงไปกลางวงให้โดนประณามหยามเหยียดก็มีเพียงแค่คนเดียว




 

“รหัส 0062  ยืนขึ้น ก้าวออกมาข้างหน้า!!




 

เจ้าของชื่อลุกขึ้นก้าวออกมาตามคำสั่ง แม้เพื่อน ๆ อยากจะส่งสายตาให้กำลังใจ แต่ติดตรงที่ต้องก้มหมอบกันอยู่จึงไม่สามารถทำอะไรได้  ตรงข้ามกับมุมมองของเฮดว้ากซึ่งสังเกตเห็นสีหน้าของไอ้เด็กอวดดีอย่างชัดเจนว่ามันเคร่งเครียดกว่าปกติ



 

หึหึ...สิบปีชำระแค้นยังไม่สาย แต่นี่เพิ่งผ่านมาแค่หนึ่งวัน คนอย่างอาทิตย์ย่อมไม่มีทางลืมว่าเมื่อวานเขาถูกไอ้เด็กนรกมันปีนเกลียวหยามศักดิ์ศรีไปยังไงบ้าง



 

อยากพาพวกเพื่อนไปนัดกันรุมกระทืบสั่งสอนในที่ลับตาคนเหมือนกัน แต่มันก็ดูไร้อารยธรรมเกินไป เขาเลยต้องเปลี่ยนมาเลือกสถานที่ใหม่ ให้มีพยานเห็นกันชัด ๆ เป็นร้อย ไม่จำเป็นต้องมีการทำร้ายร่างกายใด ๆ  บอกแล้วครับว่าเรารับน้องกันอย่างผู้ดีมีการศึกษา ด้วยการใช้วิธีเลือดเย็นกว่า มันถึงจะสะใจสมราคาแค้นของเขา



 

อาทิตย์นึกกระหยิ่มยิ้มหย่องภูมิใจให้กับแผนการเชือดน้องสุดเพอร์เฟคของตัวเอง  เขากวาดสายตามองก้องภพ รหัส 0062 ที่หยุดอยู่ยืนนิ่งเบื้องหน้าเพื่อรอฟังคำถาม ซึ่งเขาเตรียมพร้อมไว้เรียบร้อย แล้วจึงเอ่ยประโยคชี้ชะตาออกไปด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด



 

“ที่ผมถามคุณไปเมื่อวานว่ารุ่นคุณมีทั้งหมดกี่คน คุณจำได้มั้ย!


 

“จำได้ครับ คณะวิศวกรรรมศาสตร์รุ่นปี 56  มีนักศึกษาทั้งหมด 1178  คน เฉพาะภาควิชาอุตสาหการมีทั้งหมด 216 คนครับ”



 

เสียงตอบรัวเร็วฉะฉานทำเอาคนถามถึงกับอึ้ง นึกว่ามันจะไม่รู้ที่ไหนได้ดันไปศึกษาล่วงหน้ามาแล้ว  จริง ๆ เขาก็จำไม่ได้หรอกว่านักศึกษาปีหนึ่งของทั้งคณะวิศวะมีกี่คน แต่รายชื่อของนักศึกษาปีหนึ่งภาควิชาอุตสาหการที่เขาไปเช็คมามี 216 คนเป๊ะ แสดงว่าไอ้คนพูดไม่ได้มั่วนิ่มแน่ ๆ


 

...โห...เคี้ยวยากไม่ใช่เล่นเหมือนกันนะไอ้น้อง สงสัยเขาคงประเมินฝีมือมันต่ำเกินไป  แต่อย่าคิดว่าโดนแค่นี้แล้วเขาจะยอมแพ้ เพราะเขามีแผนสำรองไว้เรียบร้อยแล้ว 

 

 

“ดี! แต่นี่ไม่ใช่คำถามของผม  ผมแค่อยากเตือนความจำคุณ ...คราวนี้ คุณลองมองไปรอบ ๆ แล้วช่วยนับดัง ๆ ให้ผมได้ยินสิว่าเพื่อนของคุณมากันกี่คน”


 

คนถูกสั่งหันไปตะโกนนับเพื่อนซึ่งก้มลงหมอบตามแถวไปเรื่อย ๆ   โดยมีพี่ว้ากยืนรอฟังอย่างใจเย็น ทั้งที่มองแว๊บเดียวก็รู้แล้วว่ายังไงก็ไม่ครบ แต่ที่ต้องให้นับเลข เพราะมันจะยิ่งสร้างบรรยากาศกดดันให้ตึงเครียดมากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อเสียงนับหยุดลงตรงคนสุดท้าย ซึ่งเป็นตัวเลขอันน่าใจหาย



 

            “เพื่อนของผมมาทั้งหมด 162 คนครับ”


 

            “สรุปแล้วรุ่นของคุณขาดไปกี่คน”


 

            54 คน ครับ”



 

            คำนวณบวกลบอย่างรวดเร็วสมเป็นเด็กวิศวะ อาทิตย์พยักหน้าเข้าใจ แล้วเปลี่ยนไปเอ่ยเข้าประเด็นสำคัญที่เคยค้างไว้



 

            “ถ้าอย่างนั้น นี่คือคำถามที่ผมจะถามคุณ และคุณก็ต้องตอบให้ได้”



           

            เขามองสบดวงตาของรุ่นน้องที่จ้องตอบกลับมาไม่หวาดหวั่น ก่อนจะเหยียดยิ้มเหี้ยม แล้วพูดประโยคลงดาบซึ่งทำเอาคนฟังทุกคนแทบหยุดหายใจ




 

“...ผมอยากรู้ว่าเพื่อนของคุณที่ไม่มาทั้ง 54 คน พวกเขาหายไปไหน?"




 

            “...................”

 



 

 ....ไม่มีคำตอบ



 

...ใช่...เพราะต่อให้อัจฉริยะฉลาดล้ำเลิศเท่าไอสไตน์ ก็ไม่มีทางรู้ได้อยู่แล้วว่าคนไม่มาร่วมเข้าประชุมเชียร์ไปอยู่ที่ไหนทั้งหมด


 

จริง ๆ ภาควิชาอุตสาหการของเขาไม่ได้บังคับให้น้องทุกคนต้องเข้าว้ากหรอกครับ แต่ถ้าไม่เข้าความซวยก็จะมาตกอยู่ที่บรรดาเพื่อน ๆ โดยอัตโนมัติ ซึ่งมันก็เหมือนเป็นการบังคับกลาย ๆ ว่าต้องเข้าร่วมอยู่ดีถ้าไม่อยากเห็นเพื่อนถูกทำโทษ 



 

            ด้วยเหตุนี้ จุดประสงค์ของเขาจึงล้วนปูทางไปสู่การลงโทษทั้งสิ้น ยกเว้นแต่เขาเลือกเหยื่อมาเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาให้มันน่าสนุกมากขึ้น และเพื่อเป็นการฉีกหน้าของไอ้เด็กนรกที่บังอาจมาทำเปรี้ยวใส่เขาเมื่อวาน ซึ่งตอนนี้มันปิดปากเงียบสนิทใบ้แดกไปเรียบร้อย

 


 

            ...หึ หึ เป็นไงล่ะ เล่นกับใครไม่เล่น เสือกมาลองดีกับกูก่อน รู้จักเฮดว้ากอย่างกูน้อยไปหน่อยซะแล้ว คราวนี้มึงก็เตรียมโดนพวกเพื่อนมึงโห่ใส่ เพราะเป็นต้นเหตุให้โดนทำโทษทั้งหมดได้เลย




           

            อาทิตย์แอบลอบยิ้มอย่างคนกุมชัยชนะ หากยังไม่สาแก่ใจมากพอ เขาจึงหันไปหาบรรดาน้อง ๆ ที่นอนหมอบอยู่ พลางพูดด้วยน้ำเสียงสั่งประจาน




 

            “เงยหน้าขึ้นมา! พวกคุณเงยหน้าขึ้นมามองดูเพื่อนของพวกคุณที่ไม่มีคำตอบให้ผม  เพราะฉะนั้น ผมจะลงโทษพวกคุณทุกคนด้วยการ...”



 

“พวกเขาไม่ได้หายไปไหนครับ”




 

            คำแทรกดังขัดโดยไม่ทันจบประโยค จนอาทิตย์ต้องรีบหันกลับไปหาที่มาของเสียง ก่อนเลิกคิ้วถามย้ำชัด ๆ อย่างไม่แน่ใจ



 

“ไหนคุณพูดใหม่อีกทีสิ”



 

            “พวกเพื่อนผมทั้ง 54 คนเขาไม่ได้หายไปไหนครับ”




 

            ข้อความยืนยันตรงข้ามกับความจริงทำเอาคนฟังเบิกตากว้างด้วยไม่อยากเชื่อว่าอีกฝ่ายจะกล้าพูด



 

            ...วอนแล้วมึง ก็ว่าจะให้จบสวย ๆ แล้วนะ แต่ปากหมา ๆ แบบนี้ถ้าไม่โดนดีสักทีคงไม่รู้สำนึกใช่มั้ย 



 

....ได้...อยากลองของอีก เดี๋ยวมึงเจอกู...   



 

 

“คุณแหกตาดูสิว่าพวกเพื่อนคุณอยู่ครบมั้ย!! แล้วเสือกบอกว่าไม่ได้หายไปได้ยังไงวะ!!



 

            คนโมโหตะคอกใส่พลางชี้มือกวาดไปยังน้องที่นอนหมอบอยู่กับพื้นสนามร้อน ๆ หากคู่สนทนากลับมีคำอธิบายยืนยัน และเป็นคำยืนยันที่ต้องนิ่งฟังด้วยความตะลึง




 

“พวกเขาไม่ได้หายไปไหนจริง ๆ ครับ เพราะพวกเขาอยู่ในใจของพวกผม ถึงตัวจะไม่อยู่ แต่พวกเขาส่งใจมาให้แทนครับ”




 

...ห่ะ? มันพูดบ้าอะไร  ไม่ได้หายไปไหน เพราะส่งใจมาให้แทน


 

ถุย! โคตรน้ำเน่า!! นี่มึงเลียนแบบละครมากเกินไปรึเปล่าวะ นึกว่าตัวเป็นพระเอกเกาหลี ปกป้องไม่ให้เพื่อนถูกทำโทษรึไง  แต่ฟังดูก็รู้ว่ากำลังแถชัด ๆ


 


 

“อ้อ พวกเพื่อนคุณมีน้ำใจกันดีนะ ถ้าอย่างนั้นไอ้ใจที่ส่งมาให้ คงมากพอที่พวกคุณทุกคนจะวิ่งรอบสนาม 54 รอบเท่ากับจำนวนคนที่ขาดไปใช่มั้ย!”


 

“ไม่ใช่ครับ พวกเพื่อนส่งใจมาที่ผมคนเดียวครับ”


 

“แล้วพวกเขาจะส่งใจมาที่คุณคนเดียวทำไมไม่ทราบ!!


 

“เพราะจะได้เอาไว้ใช้แทนหัวใจของผมที่มอบให้พี่ไปหมดแล้วไงครับ!”




 

“........................”




 

...ใบ้แดกกันทั้งสนาม




            บรรยากาศมาคุเปลี่ยนเป็นกลิ่นอายสีชมพูปนม่วงรำไร เมื่อพี่เฮดว้ากโดนน้องปีหนึ่งจีบกันซึ่ง ๆ หน้า แถมเป็นประโยคโคตรเสี่ยวฟังแล้วชวนอ้วก แต่ตอนนี้นายอาทิตย์ไม่ได้กำลังคลื่นไส้ แต่กำลังโมโหเดือดจัด ตวาดเรียกชื่ออีกฝ่ายดังลั่น

 


 

“ก้องภพ!!


 

“ครับผม”


 

“ไปวิ่งรอบสนาม 54 รอบ ปฏิบัติ!!


 

“ครับ”





 

คนถูกสั่งรับคำอย่างง่ายดาย ก่อนเริ่มออกวิ่งไปตามสนามฟุตบอลไซต์ใหญ่ ด้วยอุณหภูมิแดดร้อนเปรี้ยง ๆ  ท่ามกลางสายตาเห็นใจของเฟรชชี่คนอื่นที่เผลอมองตามเพื่อนตัวเอง ซึ่งกล้าปกป้องพวกพ้อง



 

“ไม่ต้องหันไปมอง!! พวกคุณทุกคนก็ต้องถูกลงโทษ ลุกนั่ง 54 ครั้ง ตะโกนดัง ๆ ด้วย ถ้าไม่พร้อมกันให้เริ่มต้นใหม่จนกว่าจะพร้อม ปฏิบัติ!!




 

อาทิตย์ตะคอกคำสั่งใส่ แล้วเดินหันหลังกลับไปประจำตำแหน่ง โดยไม่สนสายตาของน้อง ๆ ที่มองเขาอย่างอาฆาตแค้น ตรงข้ามกับประกายตาแสดงความชื่นชมต่อตัวก้องภพ ซึ่งเปล่งรัศมีออกมาผิดแผนของเขาที่อยากจะประณามไอ้เด็กอวดดีให้จมดิน เลยกลายเป็นว่าตอนนี้ตัวเขากลับเป็นฝ่ายถูกน้องปีหนึ่งเกลียดแทนซะเอง




 

....เอาคืนไม่ได้ แถมโดนมันเล่นงานกลับด้วย  แม่งเจ็บใจโว้ยยยย!!  อย่าให้ถึงทีเขาบ้างแล้วกัน ฝากไว้ก่อนเถอะ ...ไอ้ก้องภพ!!




 

            ...ประเดิมศึกชิงเกียร์ครั้งนี้     พี่ว้ากพ่ายแพ้ปีหนึ่งไป  0 - 1  

 

 



 

 

        -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 


 

TBC




 

 

 

 

สวัสดีค่ะ กลับมาต่อให้แล้ว  

ตกใจจำนวนคอมเมนต์กับยอดวิว รู้เลยว่าสาววายทำอะไรไม่แพ้ชาติใดในโลกจริง ๆ (ฮา)

ถึงอีกสักพักกระแสคงซาไป แต่ก็อยากแต่งต่อเป็นตอน ๆ ไปเรื่อย ๆ

ลักษณะคล้ายเรื่องสั้นจบในตอนเดียว แนวชีวิตประจำวันแบบ  Slice of life ไม่ได้ผูกกันไปให้เป็นเรื่องราว 

เพราะเราชอบโมเมนต์ของบรรยากาศแบบนี้มากกว่า

และก็จะเน้นไปที่อารมณ์เบา ๆ ใส ๆ มุ้งมิ้ง ไม่มีฉากรุนแรง ไม่มี NC

ต้องขออภัยที่อาจไม่ถูกใจใครหลายคน

แต่ถ้าใครชอบเรื่องทำนองนี้ และยังอยากติดตามต่อ ก็ดีใจที่ยังอยู่ด้วยกันค่ะ

 

ขอบคุณทุกคนมาก ๆ ที่ติดตามนะคะ


 


             

 

BitterSweet



 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 714 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14,150 ความคิดเห็น

  1. #14148 อคิมโบ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 13:32

    นิยายสนุกมากครับ แต่อยากถามแค่ว่า ใครเป็นรุกใครเป้นรับ

    #14,148
    0
  2. #14133 Spices_smile (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 20:10
    จะชนะไหมหล่ะอาทิ๊ตตตตตตตตต
    #14,133
    0
  3. #14080 taetan06518 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 19:54
    อื้อหือออ เขินนนนนนนนนน ตายๆๆๆ
    #14,080
    0
  4. #14074 AikoLovemovie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 10:31

    ไร้สาระจริงๆ-ระบบรุ่นพี่รุ่นน้องเนี่ย

    #14,074
    0
  5. #14056 bingso (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 13:22
    พี่อาทิตย์ดุจัง แต่น่ารัก
    #14,056
    0
  6. #14023 pinkpeat (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 17:19
    โดนนำไปแล้ว 0-1 นะคะพี่อาทิตย์ 55555
    #14,023
    0
  7. #13998 RileyRen (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 15:50
    แหมมม หวังดี อยากให้ร่างกายน้องๆ ได้วิตามิน D จากแดดตอนเที่ยง 5555 มันเปรี้ยงไปค่ะ จะดำบวกมะเร็งผิวหนังเกินวิตามินที่ได้รับนะ 555 ขำมุก


    จะบอกว่า ชอบเรื่องนี้มากกกกกกกกกก เพราะไม่มีฉากรุนแรง ไม่มี NC นี่ล่ะค่ะ ชอบความใส ชอบบรรยากาศ โอ๊ย ชอบทุกอย่าง
    เมื่อก่อน ไม่ค่อยได้อ่านนิยายวายเพราะรู้สึก NC กันหนัก (แต่ตอนนี้ก็พอรับได้แล้วนะ 555) เลยพลาดเรื่องนี้เลย 

    ปกนิยายสวยดีค่ะ ชอบๆ
    #13,998
    0
  8. #13943 yuy1950 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:02
    จีบแบบซึ่งๆหน้า ได้ใจ
    #13,943
    0
  9. #13932 FK_29 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มกราคม 2560 / 17:41
    เฮดว้ากโดนเล่นแล้ววว 5555
    #13,932
    0
  10. #13930 0062+0206 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มกราคม 2560 / 17:28
    พีคตรงใบ้แดกกันทั้งสนาม555555 //พี่ว๊ากโดนเต๊อะซะแล้ววว
    #13,930
    0
  11. วันที่ 21 มกราคม 2560 / 23:09
    หื้มมแบบนี้ก็ได้หลออ 55
    #13,926
    0
  12. #13899 ทำไมต้องไอค่อน' (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 13:53
    อ่านนิยายมันฟินอย่างนี้นี่เอง จะว่าไปซีรีย์ทำออกมาดีมากๆเลยนะ ให้อารมณ์เดียวกันเลย
    #13,899
    0
  13. #13892 KT-Kiss (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 00:16
    ย้อนกลับอ่านแล้วละ 55555 คิดถึงจังคะ.
    #13,892
    0
  14. #13853 เหมียวขนฟู (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 20:06
    จีบต่อหน้าเพื่อนๆและพี่ๆเลยเห้ยย
    #13,853
    0
  15. #13832 วายนะเออ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 19:43
    ค่ะ...พี่อาทิตย์หวังดีมากค่ะ!(ประชด)

    ก้องภพนายนี่สุดยอดมากๆเปลี่ยนบรรยกาศมาคุเป็นสีชมพูปนม่วงรำไรได้ด้วยประโยคเดียว

    "เพราะจะได้เอาไว้ใช้แทนหัวใจของผมที่มอบให้พี่ไปหมดแล้วไงครับ!"

    เงิบแดร๊กกันเลยทีเดียว....
    #13,832
    0
  16. #13825 khawkhun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 11:09
    นุก นุก ชอบๆ
    #13,825
    0
  17. #13804 แคนต้าลูปปปป ^^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 18:53
    โอ๊ยยยย น่ารักกก ดูไปทั้งหนังทั้งอ่านนน
    #13,804
    0
  18. #13773 Minrt (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 18:59
    เรื่องนี้ ที่เค้าเอาไปทำซีรี่ย์ใช่มั้ยค่ะ
    #13,773
    0
  19. #13753 YamaLuffyijikO (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 01:13
    น่ารักมากกก
    #13,753
    0
  20. #13705 3874119 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 23:53
    น่ารักค่ะ ภาษาที่เขียนน่ารักดี
    #13,705
    0
  21. #13698 Sudaratchompoo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 01:00
    ก้องแม่งเจ๋งว่พ
    #13,698
    0
  22. #13646 0616343918 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 21:03
    ฮาว่ะ555
    #13,646
    0
  23. #13630 Zebus (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 11:15
    พี่อาทิตย์ถึงกับสตั๊น 55555555
    #13,630
    0
  24. #13510 atita22049 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 21:27
    เต๊าะกันงี้เลยเหรอวะ 55555555
    #13,510
    0
  25. #13468 boonyaokaisri99 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 20:40
    ดีชอบมาก
    #13,468
    0