[Fic Stardew Valley : Sebastian x You] ชาวไร่มือใหม่หัวใจงุ๊งงิ๊ง

ตอนที่ 8 : Chapter 7 : ว่าด้วยวันเกิดของแม่สาวกินแร่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 756
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    4 พ.ค. 59

Chapter 7 : ว่าด้วยวันเกิดของแม่สาวกินแร่

            พรึบ

            เสียงของขวานเล่มเงินที่จามเข้ากับตอไม้จนมันหักเป็นท่อนขนาดเล็กตามที่ต้องการ สายลมที่พัดตามทิศของมันพัดแรงขึ้นมารอบหนึ่งก่อนจะกลับไปเอื่อยเฉื่อยแบบเดิม ร่างบางแอบขนลุกซู่ขึ้นมาเพราะอากาศที่เริ่มหนาวขึ้นมา ใบไม้แห้งกรอบตกลิ่วตามลู่ลมมาเต็มพื้นดิน

            ทีนี้ก็ได้ไม้ครบไปสร้างคอกสัตว์แล้ว

            หลังจากฤดูร้อน ผมก็เก็บเงินอย่างหักโหมอย่างหนักเพื่อเตรียมเงินไว้สำหรับการเตรียมตัวในหน้าหนาวที่กำลังจะมาถึง ตอนนี้ก็กลางฤดูใบไม้ร่วงแล้ว อย่างน้อยขอสร้างคอกสัตว์แล้วสร้างพวกเครื่องแปรรูปผลผลิตจากสัตว์ต่างๆ เพื่อที่จะไว้ใช้ในหน้าหนาว อีกทั้งยังตั้งเก็บอาหารไว้ให้ได้มากที่สุด เพราะตอนนี้ผมมีที่ตุนอาหารพวกนั้นแล้ว เหลือแค่สร้างคอกสัตว์

            ฟางแห้งที่ถูกนำมาวางรวมกันในหอขนาดเล็ก ผมหญิงหญ้าแห้งที่เพิ่งตัดมาวางสุมกันไว้ในนี้ก่อนจะปิดมันลง ผมมองไปยังแปลงข้าวโพดไม่ไกลที่ปลูกไว้ตั้งแต่ฤดูร้อน ตอนนี้มันเริ่มออกมาผลมามากมาย รวมถึงบ้านน้ำผึ้งที่ไว้สำหรับทำน้ำผึ้ง เห็นปิแอร์เคยบอกผมว่า ถ้าปลูกดอกไม้จะช่วยให้น้ำผึ้งมีคุณภาพมากขึ้น จนตอนนี้โกดังบ้านน้ำผึ้งของผมแทบกลายเป็นสวนดอกไม้ไปแล้ว ปลูกไปหลายๆ ดอกแล้วค่อยคละเก็บอีกที

            เจ็ดโมง ยังไม่สายมาก ผมเด็ดดอกไม้เพื่อนำไปขายกับปีแอร์เพราะจะได้เงินไวทันใจคนหล่อมา ถ้าผมตั้งทิ้งไว้ที่กล่องหน้าบ้านอีกตั้งวันหนึ่งกว่าผมจะได้เงิน สู้ขายไปแล้วซื้อของที่ต้องการมาเลยจะดีกว่า

            เอ... ถ้าขายนี่ ผมจะมีเงินเท่านี้ แล้วก็จะมีเงินเหลือจากการสร้างคอกสัตว์อีกเกือบพัน ผมน่าจะมีเงินไปซื้อพวกสลัดไว้สำหรับ...

            ทำไมจู่ๆ คิดถึงคนที่จะให้แล้วหน้ามันก็แดงก่ำขึ้นมาทันทีเลยนะ

            ด้วยความที่ช่วงนี้ไม่ได้ลงเหมืองมาก ทำให้มีแค่พวกอัญมณีแค่ไม่กี่อย่างที่ติดอยู่กับตัวไม่กี่อย่างทำให้ต้องซื้อสลัดทดแทน

            ผมเดินเก็บดอกไม้ต่อด้วยท่าทีลุกลี้ลุกลน มือเริ่มไม่อยู่สุขเด็ดมั่วเด็ดเมาจนกลายเป็นว่าเด็ดไปหมดแปลง

            เวร

            อยากจะเอามือตีหน้าผากตัวเองดังปั๊ก แต่ทำได้แค่รดน้ำเผื่อไว้ก่อน ส่วนดอกทานตะวันที่ได้เมล็ดมาตอนเก็บดอกไม้ด้วยก็ปลูกไว้ที่สวนของมันเหมือนเดิม อีกสัปดาห์กว่าคงจะได้เก็บ

            ผมเดินเข้าเมืองแวะไปที่ร้านของปิแอร์ทันที วันนี้มีภารกิจต้องสร้างคอกสัตว์ ดังนั้นรีบขาย รีบไปหาโรบิ้น ถ้าไปช้า เจ้าตัวหายหาไม่เจออีก หรือไม่พอเจอถ้าตามไปขายคงโดนว่า

            ปิแอร์คร้าบ ผมมีของมาขายผมลากเสียงยาวก่อนมองหน้าปิแอร์ เจ้าตัวกำลังก้มหน้าอ่านหนังสือพิมพ์ไปพลางดื่มกาแฟ ดูท่าทางเจ้าตัวยังงัวเงียอยู่เลย สงสัยเมื่อคืนนอนดึก

            ขายอะไรอีก

            กุหลาบหนู(Fairy rose) ดอกทานตะวัน แล้วก็จะซื้อกุหลาบหนูด้วย

            ผมโยนกุหลาบหลากสีกำใหญ่และดอกทานตะวันที่โต๊ะคิดเงินของปิแอร์ ชายสูงวัยมองผมลอดแว่นแล้วคิดเงิน ส่วนผมก็เดินไปเลือกเมล็ดพันธุ์ที่ต้องการแล้วเดินกลับมา

            ผมมองไปที่ร่างของชายที่กำลังนั่งอยู่ ลำคอของเขาดูมีรอยช้ำจากบางสิ่งบางอย่าง ถ้าดูเผินๆ กูคงรู้ว่ามันมาได้อย่างไร เอาเป็นว่าผมขอละไว้ในฐานที่เข้าใจนะ

            ชาวไร่

            ครับ?”

            จู่ๆ ปิแอร์ก็ชวนผมคุยเฉย ทั้งที่ปกติดูจะง่วงซึมแล้วก็ไม่คุยกับผม มีแต่ผมเข้าไปชวนคุยจนตอนนี้ก็เริ่มอยู่ในฐานะเพื่อนแล้ว ถ้าไม่นับครั้งแรกที่เจอกัน นี่คงเป็นครั้งแรกที่เขาทักผม

            วันนี้วันเกิดลูกสาวฉันล่า

            เขาลากเสียงอย่างเล่นทีจริงที ก่อนจะชี้ไปยังปฏิทินในบ้านที่วงด้วยสีแดงจ๋า เจ้าตัวหันมายักคิ้วให้เขาก่อนจะคิดเงิน

            แล้ว ผมควรให้อะไรเธอดีล่ะ

            แอบบี้เธอชอบพวกอัญมณีเป็นส่วนใหญ่ แต่ชอบมากสุดคงเป็นอะเมทิสต์ อัญมณีสีม่วงล้ำค่าที่มีอยู่ในเหมืองของเมืองเรา ยังไงก็ ฝากแฮบปี้เบิร์ดเดย์เธอด้วยนะ ฉันยังไม่ได้บอกเธอตอนเช้าเลย เธอออกไปไหนก่อนก็ไม่รู้ สงสัยไปแถวบ้านเซบาสเตียนละมั้ง

            ตอนแรกก็ว่าจะไม่ฟัง พอคำว่าเซบาสเตียนมาปุ๊บเหมือนสมองของผมจะรับรู้โดยอัตโนมัติ แอบรู้สึกร้อนใจเล็กน้อย แต่จะพยายามไม่แสดงออกละกัน

            ภาพลักษณ์เราคือชาวสวนแสนดีผู้แจกสลัดในทุกสัปดาห์ หรือด้วยนามย่อว่า ส(สวน)ส(แสน)ส(สลัด)ส(สัปดาห์).

            อ้อ ฉันว่าฉันจะทำเค้กช็อกโกแลตของโปรดเธอกับแคโรไลน์ล่ะ  เธอต้องชอบแน่ๆ

            ครับ

            แต่อย่าบอกเธอนะ ฉันอยากเซอร์ไพรส์

            โอเคครับ

            ผมพยักหน้ารับคำแล้วเดินออกไป วันนี้วันเกิดของ... แอบบี้? อบิเกลหรอ ผมมองไปยังปฏิทินที่ปักหมุดไว้พร้อมกับใบหน้ารวมถึงชื่อเจ้าของวันเกิดในแต่ละวัน อบิเกล ผู้หญิงที่ผมสีม่วงงั้นหรอ เธอคงชอบอะเมทิสต์ขนาดย้อมสีผมตัวเองตามเลยสินะ

            ผมรีบวิ่งกลับบ้านเพื่อไปหยิบอะเมทิสต์มาแล้วเดินเลาะไปทางลัดเพื่อเข้าบ้านของโรบิ้น โชคดีที่ใช้เวลาเพียงไม่นานพอจะถึงก็เพียงแค่เที่ยงเท่านั้น ดังนั้นมั่นใจได้ว่าเธออยู่แน่นอน

            อ้าวไงชาวไร่ จะเอาอะไรเอ่ย

            คือจะสร้างคอกสัตว์ครับ ของครบแล้วนะตามที่บอก ส่วนที่ที่จะสร้างผมบอกไปแล้วยังไม่ลืมใช่ไหม

            แน่นอน จะลืมได้ยังไง ลูกค้ามีน้อยฉันจำได้อยู่แล้ว

            อ่า นี่เธอกำลังประชดตัวเองอยู่หรือยังไง?

            เธอยิ้มไม่หุบเพราะเงินกำลังไหลเข้ากระเป๋า ก่อนที่จะเดินออกไปจากร้านเพื่อไปสร้างคอกสัตว์ให้ผม แล้วนำพวกวัสดุต่างๆ ไปด้วยด้วยรถกระบะคันไม่ใหญ่มากนักที่จอดอยู่ในโรงรถ

            เดี๋ยวนะ ชาวไร่

            ครับ

            เธอเปิดกระจกลงมาเพื่อทักผม ใบหน้าหวานเลื่อนออกมาด้านข้างพร้อมกับยิ้มให้ผมแล้วชี้ไปด้านทะเลสาบ ผมมองตามก็พบกับหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังเป่าขลุ่ยสบายอารมณ์ สายลมที่พัดผ่านทำให้ผมสวยสีม่วงสยายปลิวพร้อมกับใบไม้ที่ร่วงหล่นลงมา ใบหน้าหวานหลับตาพริ้มแล้วเป่าขลุ่ยด้วยท่วงท่าสง่างามช่วยขับให้ภาพที่เห็นนั้นดูดีจนน่าตกใจ

            วันนี้วันเกิดแอบบี้ล่ะ ถ้าเธอสนิทกับเซบบี้แล้วก็อย่าลืมเธอด้วยล่ะกัน เธอเป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยยังเด็กแล้ว ฉันคาดหวังที่ตัวเธอมาก แล้วก็อยากให้เธอมีเพื่อนเยอะๆ เช่นกัน

            คาดหวัง ผมไม่รู้หรอกนะว่าเธอคาดหวังอะไร เธอพูดจบก็ขับรถออกไปตรงทางที่ผมมา ผมก็ไมได้ปิดฟาร์มไว้หรอก เปิดตลอดเวลายกเว้นตอนกลางคืนอยู่แล้ว ดังนั้นโรบิ้นสามารถเข้าไปสร้างคอกสัตว์ได้เลย

            ผมค้นกระเป๋าแล้วหยิบอะเมทิสต์ขึ้นมาก่อนมองร่างบางเธอยังคงไม่รู้ว่าผมอยู่แถวนี้ หรือเธออาจจะรู้แต่ไม่สนใจ แต่ก็ไม่น่าแปลก เพราะโอกาสที่ผมเจอกับเธอมักคลาดกันเสมอ หรือเวลาเจอก็มักจะไม่มีโอกาสได้คุยกันอยู่ดี

            สวัสดี

            เอ๊ะ” 

            เธอดูตกใจเล็กน้อย มือบางผละจากขลุ่ยแล้วถือไว้ข้างกาย เธอมองผมอย่างสงสัย ท่าทางคงจะจำผมไม่ได้สินะ

            ผมชาวไร่ที่เพิ่งย้ายมาเมื่อสองเดือนก่อน ยินดีที่ได้รู้จักครับ

            ค่ะ ฉันอบิเกล

            วันนี้เห็นเป็นวันเกิดของเธอใช่ไหม ยังไงก็ถือเป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ ละกันนะครับ

            ผมยื่นอะเมทิสต์ที่ดูมีคุณภาพมากที่สุด อัญมณีสีม่วงวาวที่ถูกแม้ไม่ได้ถูกเจียระไนมาแต่กลับให้ความงดงามตามธรรมชาติของมัน รอยหยักและหน้าตัดของมันดูส่องประกายวาวตามที่ดวงอาทิตย์ส่องลงมา อบิเกลที่ตอนนี้ดูเหมือนจะดีใจมาก เธอยิ้มร่าแล้วดูร่าเริงต่างจากที่ผมเคยเห็น

            นี่ขนาดเจอกันครั้งเดียวแต่แค่ให้แร่เนี่ยนะ

            สงสัยต้องเอามาฝากบ่อยๆ ซะแล้ว

            ยังไงผมคุยกับคุณได้ใช่ไหม

            ได้สิ ฉันยังว่างอยู่ นั่งตรงนี้ก่อนก็ได้

            อ๋อครับ

            ซักพักเราทั้งสองคนก็เงียบไป ทั้งที่ผมเป็นคนจะชวนขอเธอคุยแท้ๆ แต่กลายเป็นว่าผมกับเธอกลับเงียบกริบทั้งสองฝ่าย จนกระทั่งกลายเป็นหญิงสาวที่ทักขึ้นมา

            ถ้าวันไหนว่างก็มาแถวนี้ได้นะคะ คือฉันฝึกเล่นขลุ่ยอยู่น่ะ  ถ้าไม่รังเกียจก็มาฟังได้นะ

            เอ๋จริงหรอครับ ถ้าว่างผมจะหาโอกาสมานะ

            แล้วก็จบที่ตรงนี้เหมือนเดิม นี่ผมคงไม่ถนัดคุยกับผู้หญิงสินะ กับเฮย์ลี่เธอก็ดูคุยเรื่องแฟชั่นแล้วเหยียดผมไว้เยอะเหมือนกันตอนมาใหม่ แต่ช่วงนี้ก็เริ่มดีขึ้นมาบ้างแล้ว มารุก็ดูน่ารักสดใสตามสไตล์ แต่คิดจะแอ้มพี่ชายเขาดังนั้นเราจะต้องเอ็นดูเข้าไว้ เพนนีนี่ออกแนวดูจะไม่ค่อยสดใสร่าเริงเท่าไหร่ คุยแล้วแอบหดหู่ใจ ถ้าเราต้องเจอแบบนั้นบ้างจะเป็นยังไง ส่วนลีอานั่นสาวติสแตก ผมคุยไม่รู้เรื่อง

            ว่าแต่เห็นคุณมาแถวนี้บ่อยเหมือนกันมาทำไมหรอคะ

            เอ่อ... ก็มาหาเซบาสเตียนตามปกติน่ะ

            เอ๋? เขาจะมีเพื่อนนอกจากฉันกับแซมแล้วหรอดีเหมือนกันนะ

            อบิเกลยิ้มให้ผมก่อนมองไปตรงทะเลสาบ สายตาที่ลอดผ่านไปดูติดเศร้าไปมากกว่าน้ำเสียงที่เหมือนจะพยายามสื่อมาเมื่อซักครู่นี้

            นี่อบิเกลหวงเพื่อน หรือเป็นห่วง หรือมีอะไรมากกว่านั้นกัน

            คือฉันกับเซบาสเตียนเราสนิทกันมาตั้งแต่เด็กน่ะค่ะ ดังนั้นก็อยากเห็นเขามีเพื่อนนอกจากพวกเราเหมือนกัน

            หรอครับ แล้วคุณคิดยังไงกับเซบาสเตียนหรอ

            เธอมองหน้าผมแล้วไม่ตอบ ผมคงจะถามเร็วไป คงจะแปลกมากสินะกับการถามคนที่เพิ่งทำความรู้จักกันไม่ถึงวันเรื่องความรู้สึกของเขา

            ฉันก็ไม่แน่ใจนักหรอก

            ผมนิ่งอึ้งไปพักหนึ่ง ก่อนที่เธอจะหัวเราะออกมาเหมือนพยายามทำ ผมดูออกแต่ก็ไม่อยากขัดเธอนะ การที่เธอพยายามจะปกปิดแสดงว่ามันก็ไม่ควรพูดถึง จริงไหม?

            เอ นี่ก็จะเย็นแล้ว ฉันต้องกลับแล้วล่ะ ลาก่อน

            ลาก่อนครับ ไว้เจอกันอีกนะ

            ผมโบกมือลาเจ้าตัวที่กำลังเดินผ่านหน้าบ้านของโรบิ้นเพื่อกลับเข้าไปยังตัวเมือง แล้วเป็นจังหวะเดียวกับที่มีเสียงเปิดประตูดังออกมาพร้อมกับร่างของชายหนุ่ม

            อ้าวเซบาสเตียน จะไปสูบบุหรี่อีกหรอ เดี๋ยวเสียสุขภาพนะ

            เอาน่า จะทำอะไรมันก็เรื่องของฉันน่า

            นายนี่มันขี้รำคาญชะมัด

            ก็ที่รำคาญอยู่ก็รำคาญเธอไม่ใช่หรือไงแอบบี้

            เหอะ

            หลังพูดจบเธอก็เดินจากไปทันทีอย่างแง่งอน ผมที่มองดูอยู่ด้วยหัวใจที่เจ็บปวดรวดร้าวอย่างน่าสงสาร(กระซิกๆ) ก็ยืนลุ้นว่าเขาจะเดินไปง้อหรือไม่แต่สุดท้ายกลับนิ่งเฉยแล้วเดินมาที่ริมทะเลสาบเหมือนปกติ

            วันนี้ผมจะไม่สูบบุหรี่ล่ะกัน ยังไงคุณก็คงไม่ชอบสินะ

            ถ้านายเลิกสูบบุหรี่ไปได้ตลอดเลยมันคงจะดีกว่า

            มันยากนะ

            ก็พยายามสิ

            ตอนนี้เซบาสเตียนเริ่มคุยกับผมมากขึ้นแล้ว ถ้านับจากวันนี้ตอนนี้หัวใจก็เพิ่มขึ้นมาเป็นสี่ดวงแล้ว ผมยื่นสลัดให้เขาก่อนที่จะเดินกลับบ้าน

            เดี๋ยวสิ

            อะไรหรอ?”

            อยู่ต่อยืนคุยกันอีกซักครู่หนึ่งสิ ยังไงเดี๋ยวช่วงค่ำก็มานั่งกินด้วยกันไหมล่ะ ยังไงนายก็เอามาแล้ว

            ผมนิ่งอึ้งอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะเหม่อไปพักหนึ่งจนเขาต้องเดินมาสะกิดที่ข้างตัว

            ตกลงเอาไง

            ตกลงสิ

            และแล้วเย็นทั้งทั้งเย็นผมก็ได้กินสลัดกับเซบาสเตียนด้วยกัน ชามเดียวกันอีกต่างหาก พอตกดึกผมก็ออกมาพร้อมกับดี๊ด๊าดีใจแล้วหลับไปอย่างฝันดีโดยเหมือนจะลืมบางอย่างแล้วก็มานึกได้ตอนเช้าพอดี

            เวรแล้วไง ลืมปลูกดอกกุหลาบ แล้วนี่กลางเดือนแล้วกว่าดอกไม้นี่จะโตก็ปาไปอีกครึ่งเดือน สุดท้ายน้ำผึ้งก็เป็นแค่น้ำผึ้งคุณภาพธรรมดาน่ะสิ

            โธ่...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

202 ความคิดเห็น

  1. #140 porukimi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 00:28
    อบิเกล น่าสงสารนะแต่ตัดใจซะเถอะ ยังไงเซบบี้ก็ต้องเป็นของชาวไร่อยู่ดี #หัวเราะอย่างแม่มด555
    #140
    0
  2. #99 Zethius (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 21:52
    ฟินค่ะ >///<
    #99
    1
    • #99-1 caffeine_811(จากตอนที่ 8)
      21 พฤษภาคม 2559 / 01:10
      ตอนหน้าฟินอีกแน่นอนค่ะ ;w;b รอได้เยย
      #99-1
  3. #88 King Mana (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 00:54
    สนุกที่สุดในสามโลกกกก(ก.ล้านตัว) ไม่มีไรมากเเค่อยากจะบอกว่า มาอัพต่อด้วยค่า~
    #88
    1
    • #88-1 caffeine_811(จากตอนที่ 8)
      14 พฤษภาคม 2559 / 02:51
      ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวต่อให้น้า เพราะตอนนี้เคลียร์คิวของมอร์ริสปิแอร์จบแล้ว ตอนนี้เดี๋ยวจะอัพต่อค่ะ ตอนแรกคิดจะว่าจบช่วงนี้ ดั๊นนน ยังไม่จบ 5555
      #88-1
  4. #87 โบ้บบ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 22:45
    เเอบบี้เธอจะเเย่งเซบไปจากชาวสวนหรอ หยุดเลย ชั้นจะเเย่งเอ---- /ชอบมากๆ ติดตามอ่านอยู่นะคะไรท์ >7<
    #87
    1
    • #87-1 caffeine_811(จากตอนที่ 8)
      7 พฤษภาคม 2559 / 01:50
      ขอบคุณค่าาา เซบบี้สามีของชาติ ของดีก็แบ่งๆกันค่ะ ถถถถถ
      #87-1
  5. #86 ramail (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 11:57
    โธ่ ชาวไร่ ขี้ลืมจริงๆ สมเเล้วที่บอกว่าขี้ลืมเหมือนคนเล่น------- เเค่ก! #คนอ่านก็ลืมไปเลย #เจอเซบทีลืมสิ้นทุกสิ่ง 5555

    เรื่องสาวน้อยอย่างเเอบบี้นี่ ไม่ลองตามจีบดูเลยล่ะ จะได้เป็นการป้องกันศัตรูกันใจอีกทาง----- (ล้อเล่น) (เเต่ในเกมเราทำงี้นะ จะได้ไม่ไปวอเเวกับเซบเรา 5555)
    #86
    1
    • #86-1 caffeine_811(จากตอนที่ 8)
      4 พฤษภาคม 2559 / 22:55
      แต่คนเล่นขี้ลืมจริงๆนะค-----
      วิธีเราไม่ต่างกันค่ะ จีบกันไว้นางจะได้ไม่ต้องมายุ่ง คึคึคึ
      #86-1
  6. #85 A弥 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 08:53
    เจอเซบบี้เมื่อไร เป็นต้องลืม ภารกิจที่จะทำในวันนั้นไปโดยปริยาย~ 55555 //ขี้ลืมนะเนี่ยชาวสวน
    สนุกทุกตอนเลย แต่ว่ามีคำผิด คำซ่ำ เยอะไปหน่อยน๊า แต่ไม่เป็นไร เราพยายามอ่านให้เข้าใจได้ด้วยเวลาอันรวดเร็ว มาต่ออีกน๊า~ รออยู่หนออออ~~
    #85
    1
    • #85-1 caffeine_811(จากตอนที่ 8)
      4 พฤษภาคม 2559 / 10:54
      ขอบคุณค่า เดี๋ยวค่อยรีไรท์แก้ทีเดียวนะคะ ไม่ค่อยได้อ่านทวนเท่าไหร่ยิ่งตอนที่ลงล่าสุดง่วงหนักมาก ;w; เดี๋ยวจะนำไปแก้นะคะ
      #85-1
  7. #84 เซริว ฮิคาริ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 08:34
    เย้ๆ มาต่อแล้ว แอบบี้เรื่องนี้เธอคงไม่ได้คู่เซบบี้แล้วละนะ
    #84
    1
    • #84-1 caffeine_811(จากตอนที่ 8)
      4 พฤษภาคม 2559 / 10:54
      แอบบี้ไม่ได้คู่เซบบี้หรอกค่ะ ยังไงเซบบี้ก็ต้องเลือกเราแน่นอ---- #เอ๊ะ
      #84-1
  8. #83 “ ขาหมู . (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 06:30
    อบิเกลยัยตัวกินแร่เธอแอบชอบ
    เซบบี้อยู่ใช่ไหม อย่ามาเป็นคู่แข่งกับชาวไร่ของ
    เรานะ เราไม่ยอมอ่ะ เราไม่ยอม #อินจัด 55555
    #83
    1
    • #83-1 caffeine_811(จากตอนที่ 8)
      4 พฤษภาคม 2559 / 10:53
      สาวกินแร่ต้องไม่ใช่คู่แข่งค่ะ ถึงเป็นคู่แข่งเซบบี้ก็ต้องเลือกเร---- #เอ๊ะ
      #83-1
  9. #82 사랑 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 03:57
    สนุกชอบๆๆๆๆๆ ต่ออีกนะๆๆๆๆ อิอิ
    #82
    1
    • #82-1 caffeine_811(จากตอนที่ 8)
      4 พฤษภาคม 2559 / 10:52
      ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวจะต่อให้จบจบเลยนะ :3
      #82-1