[Fic Stardew Valley : Sebastian x You] ชาวไร่มือใหม่หัวใจงุ๊งงิ๊ง

ตอนที่ 3 : Chapter 2 : ภารกิจกางเกงในที่หายไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,056
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    17 เม.ย. 59

Chapter 2 : ภารกิจกางเกงในที่หายไป

            จะว่าไปนี่ก็ผ่านมาสัปดาห์กว่าๆ แล้วหลังจากที่ผมเพิ่งมาที่นี่

            สัปดาห์แรกผมเน้นการทำสวน และตัดต้นไม้รวมถึงจัดการพื้นที่จากหน้าบ้านผมให้โล่งมากขึ้นจะได้ปลูกผักหรือทำอย่างอื่นได้

            ใบไม้ผลิบานปลิวไสวไปตามสายลมผ่านตัวผมลงไปยังพื้นดิน ผมยื่นมือของตัวเอไปรับใบไม้สีชมพูอ่อนที่หล่นร่วงลงมา ก่อนจะปล่อยให้มันร่วงตามปกติของมันต่อ

            ฤดูใบไม้ผลินี่ดีจริงๆ นะ

            หลังจากชมวิวตอนเช้าผมก็ออกกำลังกายยามเช้าด้วยการเก็บผักที่ปลูกได้ที่แล้ว จะว่าอย่างไรดีละ ผมคงชินกับการอยู่ที่นี่แล้ว ดังนั้นการเก็บผักหรือตัดต้นไม้คงไม่ใช่ปัญหาที่ผมจะต้องกังวลว่าผมจะเหนื่อยแค่ไหนอีกต่อไป

            ร่างสูงโปร่งก้มตัวลงไปเก็บผักแต่ละชนิดอย่างขะมักเขม้น ก่อนจะเดินไปยังตะกร้าที่ไว้เก็บของไว้สำหรับขาย พอเสร็จหมดผมก็ปาดเหงื่อแล้วค่อยไปขุดดินต่อสำหรับปลูกผักต่อไป และรดน้ำรอไว้ก่อน

            เก้าโมงพอดี

            ผมเดินเข้าไปยังตัวเมืองเพื่อจะซื้อเมล็ดเพิ่ม ตอนนี้ผมมีเงินทีได้จากการเก็บของป่าหลังจากไปสำรวจทั่วเมืองมาแล้ว ร่างบางตรงดิ่งไปยังร้านเดิมที่ไปประจำ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเจอกับป้ายหน้าร้านที่ประกาศเอาไว้

            ฉันต้องการกางเกงชั้นในสีม่วงคืน ถ้าหากใครเจอแล้วรีบนำมาให้ฉันด้วย จากลีวิส

            ฮะ? กางเกงในหาย เฮ้ยเดี๋ยว...

            ผมว่ามันต้องมีอะไรแปลกๆ

            เป็นอะไรหรอครับ

            เสียงที่ดังขึ้นจากด้านหลังทำให้ผมผละออกไปจากประกาศแปลกๆ นั่นจากลีวิส ร่างสูงใหญ่ที่สวมชุดกาวน์มองหน้าผมแล้วยิ้ม นัยน์ตาที่อยู่ภายใต้เลนส์ใสของแว่นมองผมอย่างสงสัย ให้ตายสิ เวลาโดนคนตัวสูงขนาดนั้นก้มลงมองตอนรู้สึกตกใจอยู่มันยิ่งทำให้ประหม่านะ

            เปล่าครับคุณหมอ

            คุณหมอฮาร์วี่ไม่ฟังคำที่ผมพูดเท่าไหร่ ผมชะเง้อมองประกาศที่อยู่ใกล้ตัวผมก่อนจะแอบยิ้มออกมา ถึงเขาจะพยายามเม้มปากเหมือนฝืน แต่ต่อให้เด็กอนุบาลมาดูก็รู้อยู่ดีว่าเขากำลังขำ

            ถ้าอยากทำผมก็ไม่ว่านะครับ เงินดีนะ

            เฮ้ คุณหมอ...คือว่า

            เอาน่าครับ ผมไม่ถือหรอก ผมได้ยินลือๆ มาจากคนไข้มาบ้างว่าลีวิสสนิทกับมานีอยู่ เธอคงรู้จักสินะ

            นั่นไงหมอ ทำไมหมอต้อง...หาทางให้ผมรับข้อเสนอบ้าๆ ที่มาติดอยู่ตรงนี้ด้วยเนี่ย

            ร่างสูงใหญ่ดึงแผ่นกระดาษที่ปักอยู่ตรงบอร์ดนั้นออกแล้วยื่นให้ผมทันที ก่อนจะยิ้มให้ผมด้วยใบหน้าซื่อแล้วเดินกลับเข้าไปในคลินิก ผมที่กำลังงงงันก็ไม่ทันได้ไปโต้แย้งอะไรนอกจากมองกระดาษในมือด้วยสายตาว่างเปล่า

            ผมต้องทำสินะ?

            น้ำตาจะไหล เควสมันช่างโหดร้ายต่อผู้ชายแสนบอบบางคนนี้เหลือเกิน

            ผมได้แต่ปั้นหน้ายิ้มทั้งน้ำตาเข้าไปในร้านปิแอร์แล้วซ้อเมล็ดเพิ่ม ปิแอร์ที่เหมือนจะเห็นกระดาษในมือผมก็รู้โดยทันทีโดยที่ผมไม่ต้องพูดอะไร แต่ยังโชคดีที่เขายังไม่พูดให้ผมอาย

            อ้าว สวัสดีค่ะ นี่หาซื้ออะไรหรอ

            แคโรไลน์ภรรยาของเจ้าของบ้านแห่งนี้ทักขึ้นมาเมื่อเห็นผม เธอกำลังจะเดินไปชวนเพื่อนบ้านคนอื่นมาเต้นแอโรบิกตามปกติของเธอ ผมเองก็เพิ่งมารู้ตอนที่เธอชวนผมเมื่อวันศุกร์ เสียดายนะที่ผมไม่ชอบเท่าไหร่เลยปฏิเสธไป

            แล้วนี่อบิเกล ลูกกินข้าวเสร็จแล้วหรอ

            เรียบร้อยแล้ว

            หญิงสาวในชุดกระโปรงสีดำที่มีเข็มขัดคาดไว้พร้อมกับแจ็กเก็ตสีน้ำเงิน และรองเท้าบู้ทสีน้ำตาล เอ... นี่ผ่านมาเป้นสัปดาห์ผมยังไม่เคยเจอกับคนๆ นี้เลย

            นี่นายคงเป็นชาวไร่คนใหม่สินะ ฉันอบิเกล

            เธอบอกผมด้วยสีหน้าเรียบเฉยก่อนจะเดินจากไปทันทีปล่อยผมไว้ตรงนี้อย่างงุนงง แต่ก็ไม่ว่าอะไรหรอก เวลาเจอคนแปลกหน้าถ้าไม่มีเรื่องอะไรก็คงไม่อยากจะคุยด้วยเท่าไหร่

            อบิเกลก็แบบนี้แหละจ้ะ ขอโทษแทนเธอด้วยนะ

            ไม่เป็นไรครับแคโรไลน์ ผมไม่ถือเท่าไหร่

            ผมยิ้มให้หญิงสาวร่างบางที่กำลังจะเดินออกไป จะว่าไปผมกับเธอออกไปพร้อมกันก็ได้นี่ ร่างสูงโปร่งเดินไปเปิดประตูให้หญิงสาววัยกลางคน แคโรไลน์ยิ้มกลับมาก่อนเธอจะเดินจากไป และผมก็เดินออกมาเช่นกัน

            เป้าหมายต่อไป บ้านลีวิส!

            ผมเดินตรงมาตามทางเพื่อไปบ้านลีวิส ใบหน้าเริ่มขาวซีดเล็กน้อยเพราะแอบประหม่า นี่ผมต้องไปบอกเขาจริงหรอว่าผมจะเป็นคนจัดการเรื่องนี้ให้

            ก๊อกๆ

            ผมเคาะประตูบ้านลีวิสแล้วเดินไปเดินมาหน้าบ้านเขาอย่างประหม่า มือก็กำแน่นจนเป็นรอยของเล็บ ส่วนปากก็เม้มจนแดงก่ำ ถ้าเป็นผมเป็นคนที่ชินกับเรื่องพวกนี้ก็ดีสินะ

            อ้าว ไหงไปเดินอยู่หน้าบ้านแบบนั้นละ ดูสิแก้มแดงก่ำเลย ตากแดดมากเกินไปหรอพ่อหนู

            นั่นมาถึงก็ทักซะแบบนี้ ผมควรจะบอกดีไหมเนี่ย

            ชายชราเชิญให้ผมเข้าบ้านทันที ผมก้าวขาตามไปก่อนจะหยุดที่โต๊ะโซฟาและโต๊ะเตี้ยที่อยู่ด้านหน้าตัวผม มือบางเลื่อนไปหยิบใบประกาศออกมาก่อนจะวางบนโต๊ะดังแหมะแล้วหันหน้าไปทางอื่น ผมไม่กล้าสู้หน้าเขาเลย

            นี่เธอจะหาให้หรอ ก็ดีนะ แต่ฉันจำไม่ได้แล้วว่าไว้ที่ไหน แต่สำม่วงนะ หาให้เจอด้วย

            เขาพูดจบก็ไล่ผมออกจากบ้านทันทีและปิดประตูดังปัง ปล่อยให้ผมทำหน้าหงิกหน้างออยู่หน้าบ้านเขาเกือบ 5 นาที นี่ช่วยให้ก็ดีแค่ไหนแล้ว

            ผมเดินปึงปังออกมาทันทีก่อนมุ่งหน้าตรงไปยังชายหาด ด้วยความที่นี่ก็เที่ยงกว่าแล้ว ไหนจะเรื่องที่คุณหมอฮาร์วี่ย์บอกว่ากางเกงเอ่อ ชั้นในเนี่ย มันอยู่กับป้ามานี แต่ถ้าป้ามานีไม่อยู่ร้าน ผมก็ไม่รู้จะไปทำไม นี่คงต้องรอจนกว่าจะพ้นวันนี้ไปแล้วละนะ

            ร่างสูงโปร่งที่เดินมาถึงสะพานก็ต้องสะดุดนิ่งไปเมื่อเจอผู้ชายผมยาวที่กำลังนั่งดูวิวอยู่ที่สะพาน ใบหน้าสวยที่ดูดติดเศร้าดูไม่ต่างจากอะไรไปจากเซบาสเตียนมากนัก เพียงแต่ต่างกันที่การทอดสายตา เซบาสเตียนเหมือนยอมจำนนต่อบางสิ่งบางอย่าง แต่ชายหนุ่มตรงหน้าเขาเหมือนกำลังคิดถึงใครซักคนอยู่

            คนรักหรือครอบครัวกันนะ?

            สวัสดีครับเอลเลียต

            อ้ะ? อื้ม สวัสดีครับ ทำหน้าดูซีดแปลกๆละครับ

            เอลเลียตหันมายิ้มให้อย่างสุภาพ ตั้งแต่เขารู้จักคนในหมู่บ้านมา นี่คงเป็นผู้ชายที่อ่อนโยนและสุภาพที่สุดแล้ว คุยด้วยก็ไม่รู้สึกอึดอัด

            ต่างจากอีกคนจังเลยนะ ที่บรรยากาศที่อยุ่ด้วยชวนน่าอึดอัด

            ว่าแต่จะกลับไปคิดถึงทำไมกันนะ

            คือผมสะดุดล้มตรงหน้าด้านลีวิสแล้วเขาหันมาเห็นพอดี เลยตกใจหน้าซีดไปหน่อย

            งั้นหรอครับ

            เขาหัวเราะคิกคักกับตัวเองก่อนทอดสายตาชมวิวต่อไป ตอนนี้สายตาที่ทอดยาวนั่นดูดีกว่าเก่ามากนัก ถึงจะกำจัดความรู้สึกที่เหมือนจะถูกเก็บไว้ของเขาไม่หมดก็เถอะ

            ผมเดินมายังชายหาดก่อนนำไม้ 30 แผ่นมาทำการซ่อมแซมสะพานที่ชำรุดลง โชคดีหน่อยที่ปะไว้ไม่นานก็เสร็จ  ผมทดสอบไม้เหล่านั้นด้วยการเดินข้ามไป อย่างน้อยวันนี้ก็ยังมีโชคดีที่ไม้ไม่พัง

            สายตาของผมสาดส่องไปยังพื้นที่ด้านหน้า มันเหมือนเกาะเล็กๆ ที่ยังมีน้ำขังอยู่บางจุดและมีปะการังที่พร้อมจะให้ผมเก็บ มือบางหยิบกระเป๋าออกมาก่อนจะหยิบปะการังเหล่านั้นลงไปทีละชิ้น แล้วก็เดินกลับจากทางที่จากมา

            ร่างสูงโปร่งเดินกลับบ้านทันทีที่ได้ของแล้วนำเมล็ดพันธุ์ที่เพิ่งซื้อเมื่อตอนสายมาวางเมล็ดหลังจากที่เคลียพื้นที่เสร็จไปตั้งแต่เช้าแล้ว ส่วนเวลาที่ผมยังเหลืออยู่ ก็กลับไปตัดต้นไม้ต่อเพราะยังมีแรงเหลืออยู่บ้าง

            จนกระทั่งสี่ทุ่ม ผมมองนาฬิกาข้อมือของตัวเองก่อนมองสวนตรงหน้า แม้มันจะยังเป็นสวนขนาดเล็กที่ยังดูไม่มีอะไร แต่มันก็ดีกว่าครั้งแรกที่มาถึงมาก

            เมี้ยว

            เอ นี่ผมลืมบอกไปหรือเปล่าว่าผมเลี้ยงแมวด้วย ความจริงมันก็เป็นแค่แมวที่ถูกเก็บมาโดยมานี เธอนำมันมาให้ผมดูแลต่อ ผมที่เป็นพวกขี้สงสารอยู่แล้วก็เลยให้มันมาอยู่ด้วย

            แมวน้อยเข้ามาคลอเคลียขาของเจ้านายของมันอย่างเอาใจ ผมก้มตัวลงแล้วลูบหัวมัน เสียงร้องเหมียวๆ ที่เริ่มดังมาเป็นระยะเพราะความสบายตัวของมัน ก่อนที่มันจะผละจากผมไปนอนต่อข้างนอกใกล้ๆ กับแคมป์ไฟที่ผมจุดไว้ตลอดทั้งคืนเพื่อนให้มันอบอุ่นและยังเพิ่มแสงสว่างด้วย

            ร่างบางเดินเข้าไปยังตัวบ้านที่ยังเป็นบ้านขนาดเล็กอยู่ก็รีบจ้ำอ้าวไปยังเตียงและนอนทันที

 

            พอถึงวันต่อมาผมก็ตื่นตามปกติและก็ดูสวนตัวเองในตอนเช้า เสียดายวันนี้ไม่มีใบไม้ร่วงมาตามสายลมอีกแล้ว แต่ก็ดีอย่างผมจะได้ไม่ต้องเก็บกวาดเศษพวกนั้น ร่างสูงโปร่งขะมักเขม้นรดน้ำผักและตัดต้นไม้ต่อ วันนี้วันพุธผมไม่อยากจะเน้นไปกับการปลูกผักมาก วันนี้กะว่าจะไปเอาไอ้กางเกงในบ้านั่นกับตกปลา แต่ปลาที่นี่ดื้อมาก กว่าจะตกได้ซักตัวแทบทำเอาตัวตกลงไปในน้ำด้วย

            เสร็จแล้ว ผมปาดเหงื่อมองผลงานที่ทำไว้ ตอนนี้มันก็กินแรงผมเยอะเหมือนกัน แต่ถ้าจำไม่ผิดเหมือนจะมีสปริงเกอร์ด้วย แต่ผมคงต้องทำเอง ดังนั้นผมจะจัดสวนไว้ก่อนเพื่อรองรับสปริงเกอร์ในภายหลัง

            ผมพาตัวเองมาด้านล่างของฟาร์ม ความจริงผมก็พึ่งรู้เหมือนกันว่าด้านล่างของฟาร์มเชื่อมกับทางไปบ้านมานีแล้วก็ทางเข้าป่า นี่ผมพลาดอะไรไปหรือเปล่านะ อุตส่าห์เดินอ้อมตั้งไกล สุดท้ายอยู่แค่นี้เอง

            ผมเดินมาจนสุดและพบกับทางโล่ง ส่วนด้านหน้าสุดก็เป็นแม่น้ำสายเล็กที่ไหลไปตามทาง น้ำสีใสสะท้อนกับแสงอาทิตย์ตอนสายทำให้ดูสว่างและน่าเก็บภาพไว้ เสียดาย ผมไม่ได้เอากล้องมา

            แต่ช่างมันเถอะ ผมเลิกสนใจมันก่อนจะเดินเข้าร้านของมานี ตอนนี้มานีอยู่เคาท์เตอร์พอดีซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่พบได้ยากมากพอๆ กับโรบินอยู่ร้าน(ผมเปล่านินทาแค่เล่าสู่กันฟัง)

            “Howdy”

            อย่าไปนึกถึงตัวละครจากเกมอื่นนะ มันหมายความว่าเธอเป็นอย่างไรสไตล์ลูกทุ่งมากกว่า ผมได้แต่ยิ้มรับและเข้าเรื่องทักที

            ก็เหนื่อยอยู่ครับ ขอบคุณ

            แล้วจะมาซื้ออะไรหรอ ถ้าจำไม่ผิดเธอยังไม่ได้เลี้ยงพวกสัตว์นี่

            คือ...ว่า

            มานียิ้มให้ผมอย่างเอ็นดู เธอเป็นเหมือนคุณแม่ใจดีคนหนึ่ง แต่ไม่ทันที่ผมจะได้พูดต่อ แจส เด็กหญิงผมสีม่วงก็เดินเข้ามาหาแล้วทำหน้าไม่เป็นมิตร เหมือนจะกลัวไม่ก็ระแวงผมมากกว่า นั่นสิน้า ตอนนี้ผมยังคงเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเธอ

            สวัสดี

            แจสทักผมเพียงครั้งเดียวก่อนเธอก่อนออกไป ร่างเล็กเปิดประตูแล้ววิ่งออกไปทันที คงน่าจะไปเรียนตามปกติของพวกเด็กนั่นแหละ ผมหันกลับมาหามานีก่อนจะกำมือแน่น เอาวะบอกก็บอก

            คือผมจะขอเข้าไปหากางเกงสีม่วงของลุงลีวิสได้ไหมครับ

            มานีก้มหน้างุดลงไปอย่างเขินอายก่อนพยักหน้า เธอผายมือไปทางห้องของเธอซึ่งอยู่ด้านหน้าพอดี ส่วนผมเองก็เดินหน้าแดงเข้าไป แล้วหยิบกางเกงชั้นในสีม่วงนั่นออกมาทันที แต่ก็ไม่ลืมขอบคุณมานีเหมือนกัน

            ขอบคุณครับ

            ผมเดินออกจากร้านมานีพร้อมกางเกงชั้นในสีม่วงแปร๋นเด่นหลาออกมา ส่วนใบหน้าก็แดงก่ำพยายามหาที่ซุกกางเกงชั้นในนี้ไว้ก่อนเพื่อเอาไปให้ลีวิส แต่ทว่า...

            นั่นคุณทำอะไรน่ะ?”

***************************************************************

สวัสดีค่ะ

หลังจากวันนี้ไปเฟรอาจจะไม่ได้ลงช่วงเที่ยงหรือบ่ายแล้วนะคะ

อาจจะไปลงช่วงเย็นเลย เพราะติดเรียนพิเศษ กำลังจะเข้าม.4ค่ะต้องขยัน

ถามว่าอยากเข้ารร.ไหนก็ยังไม่รู้ค่ะ ไม่ได้หวังอะไรกับพวกรร.เด็กฉลาด สมองยังไม่ขนาดนั้น โถ

เอาละนอกเรื่องไปไกล ตอนนี้เซบบี้เรามาเห็นอะไรไม่ดีแล้วค่ะ

ทำไมเจอกันครั้งที่2ถึงเป็นแบบนี้ น่าสงสาร(กระซิกๆ)

อันนี้ได้ไอเดียจากเพื่อน นางประชดมาเมื่อคืนแต่ปรากฏว่าเก๋กู้ดค่ะ ชอบ

แอบสปอยล์นิดนึงค่ะ(ไม่เชิงเท่าไหร่)

รูทเซบบี้นี้จะไปเอี่ยวกับแอบบี้และแซมมี่เยอะเป็นพิเศษนะคะ

แต่ไม่ขอบอกนะว่าเอี่ยวเรื่องหัวใจกับใคร อุกิ้วๆ

ยังไงเราก็มีเพจแล้วนะ ไปไลค์ได้ค่ะ https://www.facebook.com/Coffee00gallery/

ถุงคาเฟอีน(แก้วกาแฟ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

202 ความคิดเห็น

  1. #198 toy6342 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 22:47
    ชอบๆๆ????????
    #198
    0
  2. #96 Zethius (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 21:20
    หมอน่ารักดี อิอิ

    ในเกมเราก็เลือกเลี้ยงแมวค่ะ ชอบท่านอนมันมากเลย >///<

    #96
    1
    • #96-1 caffeine_811(จากตอนที่ 3)
      21 พฤษภาคม 2559 / 01:09
      ชอบแมวเหมือนกันค่ะ นางเป็นสมชว.ที่น่ารักและอยากเข้าไปไซร้ (แต่ตอนนี้แมวเราไปแล้วค่ะ ;----; แก่ตาย นางเกิดก่อนเราซะอีก)
      #96-1
  3. #95 Zethius (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 21:20
    หมอน่ารักดี อิอิ

    ในเกมเราก็เลือกเลี้ยงแมวค่ะ ชอบท่านอนมันมากเลย >///<

    #95
    1
    • #95-1 caffeine_811(จากตอนที่ 3)
      21 พฤษภาคม 2559 / 01:09
      ชอบแมวเหมือนกันค่ะ นางเป็นสมชว.ที่น่ารักและอยากเข้าไปไซร้ (แต่ตอนนี้แมวเราไปแล้วค่ะ ;----; แก่ตาย นางเกิดก่อนเราซะอีก)
      #95-1
  4. #77 “ ขาหมู . (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 16:23
    หวังว่าจะไม่ใช่เซบนะ เซบยิ่งไม่ค่อยพอใจชาวไร่อยู่ ยิ่งไปเห็นชาวไร่ถือกางเกงใน
    อยู่ เดี๋ยวจะพาไม่ชอบเข้าไปอีก แงๆ 555
    #77
    1
    • #77-1 caffeine_811(จากตอนที่ 3)
      3 พฤษภาคม 2559 / 20:39
      ไม่ทันแล้ว เซบบี้เห็นไปแล้ว โธ่ ชาวไร่ 55555
      #77-1
  5. #38 สาวน้อยผู้มาดแมน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 15:30
    สนุกมากค่ะ ว่าแต่ใครหนอออ 
    #38
    1
    • #38-1 caffeine_811(จากตอนที่ 3)
      19 เมษายน 2559 / 22:02
      คนที่คุณก็รู้ว่าใครค่ะ ถถถถ
      #38-1
  6. #35 เซริว ฮิคาริ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 20:03
    ใคร เซบบี้หรือคนอื่น?
    #35
    1
    • #35-1 caffeine_811(จากตอนที่ 3)
      18 เมษายน 2559 / 20:57
      รอตอนต่อไปโลดค่ะ ฟฟฟฟ
      #35-1
  7. #33 .•:*´Lenna`*:•. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 23:20
    หมอออ หมอออกมาด้วย #ทีมหมอจะไม่ทน #ขอติ่งหมอแปบนะคะ #ผิด

    เจอเซบบี้แน่เลย จะโดนหาว่าเป็นโรคจิตพกกางเกงในมั้ยเนี่ย 555+
    #33
    1
    • #33-1 caffeine_811(จากตอนที่ 3)
      17 เมษายน 2559 / 23:40
      คุณหมอน่ารักค่ะ เฟรจิทนไม่ไหวเดี๋ยวทนคงแต่งเรื่องแยกด้วย ฟฟฟ #ทำหน้าแอบคนนอกใจเซบบี้ไปตอดหมอบ่อยๆ
      จะเจอใครน้า คึคึ นายเอกเรากลายเป็นโรคจิตไปเลย ลีวิสไม่น่าสรรหาอะไรมาให้ทำแบบนี้เลย 5555
      #33-1
  8. #31 Knom_Jean™ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 20:15
    น่าจะเป็น เซบบี้แน่ๆเบย มั้ง(?) เซบบี้ดูดารก์จุงเบย (ปกติก็ดารก์อยู่แล้ว) คือขอโทษที่ได้เม้นตอนก่อน คิดว่าเราจะมาคอมเม้นตอนล่าสุดเลย เราคิดว่าเรื่องนี้เป็นที่ดีมักกมากก ตอนแรกกดเข้ามาเห็นอะไร you you ก็นึกว่าตัวเอกเราจะเป็นหญิง ที่ไหนได้เป็นชาย ถูกใจมากๆเลย ส่วนตัวเป็นชอบ yaoi อยู่แล้ว เขียนต่อไปเรื่อยๆนะคะ รอให้เซบบี้หื่นอยู่ หึหึ 
    #31
    1
    • #31-1 caffeine_811(จากตอนที่ 3)
      17 เมษายน 2559 / 20:27
      ขอบคุณค่า ว่าแต่เฟรแต่งดาร์กไปมากเปล่า เพราะเฟรกลัวว่าเราจะควบคุมตัวละครไม่อยู่ เฟรแต่งนิยายทีไรชอบหลุดกรอบตัวละครไปทุกทีเลย แหะๆ ว่าแต่ขอบคุณเม้นนี้เลยนะคะที่ทำให้เรานึกได้ สงสัยเราต้องจั่วหน้าแล้วว่าเป็นYaoi ขอบคุณมากค่า
      #31-1
  9. #26 aom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 14:14
    หน้าแดง

    แล้วใครกันที่มาทักนายเอกเรา

    ดูกันต่อไป๊

    ...... : อย่ามาไกล้หนูน๊าาาา กลัวผี

    เซบาน : โฮ เมียจ้าาาาา มันแค่ข่าวลือ ผมไม่ได้เป้นผี กลับมาก่อนนน

    ...... : ม๊ายยเอ๊าาาาาาา กรื้ดดดดด /วิ่งหนี

    เรา : มอง เอาละไง = =
    #26
    1
    • #26-1 caffeine_811(จากตอนที่ 3)
      17 เมษายน 2559 / 15:18
      เดี๋ยววว ใจเย็นๆข่า 5555
      #26-1
  10. #25 Pitchayapak Uppakarat (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 14:12
    ให้เดา...อาจจะเป็นเชน
    #25
    1
    • #25-1 caffeine_811(จากตอนที่ 3)
      17 เมษายน 2559 / 14:37
      เดี๋ยวเฉลยตอนหน้าค่ะ คึคึ
      ตอนหน้าน่าจะลงพรุ่งนี้ซักดึกๆ นะคะ :3
      #25-1