[Fic Stardew Valley : Sebastian x You] ชาวไร่มือใหม่หัวใจงุ๊งงิ๊ง

ตอนที่ 24 : Chapter 23 : เช้าวันสดใส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 536
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    6 ต.ค. 59

Chapter 23 : เช้าวันสดใส 

            นี่ผมหลับไป ตื่นมาอีกทีก็สายขนาดนี้แล้วหรอเนี่ย

            ร่างบางดิ้นขลุกไปมาด้วยความตกใจ หลังจากที่ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยสภาพเหมือนซอมบี้ พอหันไปมองนาฬิกาที่ตั้งอยู่บนตู้ไม้เท่านั้นแหละ ผมนี่แทบลุกพรวดออกมา นี่ก็ล่อไปสิบเอ็ดโมงแล้ว อีกชั่วโมงมันก็เที่ยงวันแล้วนะ ถ้าไม่ติดผักเน่าที่นอนแบ็บเหมือนคนตาย ผมคงลุกไปแล้ว

            หนักก็หนัก จะปลุกก็เกรงใจ แต่ทิ้งไว้แบบนี้ผักผมเน่าแทนเซบาสเตียนแน่นอน

            ตืด

            เสียงโทรศัพท์ดังครืดหนึ่ง ผมที่โดนอัดอยู่ก็พยายามเอี้ยวตัวไปหยิบโทรศัพท์และเปิดมาดู เพื่อนของผมมันส่งข้อความว่าช่วยงานในฟาร์มหมดแล้ว พร้อมกับเซลฟี่พร้อมกับไก่ผม และด้านหลังเหมือนจะเห็นรอยคลับคล้ายคลับคลาเหมือนไข่แดงเละๆ พร้อมเปลือกไข่

            ไอ้คนชั่วร้าย! ทำร้ายชีวิตลูกเจี๊ยบของผมได้ยังไง!

            อยากจะทึ้งผ้าเช็ดหน้าและตะกุยมัน ผมทำใจไม่ได้ รับไม่ได้ด้วย น้ำตาลูกผู้ชายอยากจะไหลแต่ก็เค้นออกมาไม่ได้เพราะน้ำตาผมหมดไปตั้งแต่เมื่อคนแล้ว

            คิดเรื่องเมื่อคืนแล้วเศร้า ไม่อยากเข้าโหมดนั้นแบบสับสวิตซ์แล้ว เปลี่ยนไปเปลี่ยนมารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนท้องเลย...

            ตื่นแล้วหรอครับ

            ยังไม่ตื่นมั้งครับ นั่งเด๋ออยู่แบบนี้แล้วนะ ใบหน้าของคนที่หล่อ(แต่น้อยกว่าผม)ซุกเข้ามาที่นม เอ้ย หน้าอกของผม จากนั้นก็พยายามเลื่อนหน้าลงมาอย่างรวดเร็วถึงถึงกางเกงนอน ฟันคมกัดเข้าที่กางเกงนอนและกระชากลงทันที เล่นเอาซะผมลุกพรวดราวจนตกเตียงดังตึง แถมข้างล่างก็ไม่มีเบาะปูด้วย

            ไอ้คนเลวร้ายยิ่งกว่าฆาตกรลูกเจี๊ยบ ไอ้เสี้ยนบาดตี-เอ้ย

            ผมเช็ดน้ำตาและคลำก้นตัวเองป้อยๆ หายดรามาไปคืนเดียวก็หาเรื่องแกล้งผมเลยหรือไง

            อ้าวเฮ้ย ไม่คิดจะขอโทษเลยหรอ

            เจ้าตัวมองผมสภาพที่ตกเตียงไปแล้วด้วยสายตาแบบที่ผมไม่อยากอธิบาย มันเหมือนอยากจะสนแต่ก็ไม่สนดีกว่า จากนั้นก็หลับต่อหน้าตาเฉย

            อย่าบอกนะว่าจะลากผมขึ้นมาเพื่อจะให้ตัวเองได้นอนต่อน่ะ

            หากคิดอย่างนั้นจริง อย่าคิดว่าจะได้นอนเลยเซบาสเตียน!

            ผมไม่ปล่อยนายไว้แน่

            ผมโถมตัวทับลงบนพุงนุ่มของหมอนั่นเสียเต็มแรง คนที่แทบไม่ได้ออกกำลังกายน่ะ ทับไปไม่เจ็บที่นอน แถมมีพุงนุ่มๆ รองรับด้วย ผมเค้นแรงทั้งหมดที่มีทั้งฟัดทั้งเหวี่ยงอยู่อย่างนั้น ถ้าข่วนได้ก็คงจะข่วนไปแล้วด้วย ผมดิ้นขลุกๆ อยู่เหนือซากผัก ส่วนผักเน่าที่ไม่ทันได้ตั้งตัวก็ได้แต่กันอย่างเดียว

            แกร๊ก

            แม่

            เสียงตะโกนของคนใต้ร่างเข้าโซนประสาทหูของผม เอาซะเรียกความสนใจของผมไปทั้งหมด ใบหน้าหวานหันตามเซบาสเตียน ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรนะ ซักพักหน้านี่ซีดเลย...

            เดี๋ยวนะ... เซบาสเตียนตะโกนว่าอะไรนะ

            แม่? เฮ้ย เวรแล้วไง ไปพรากลูกเขาแล้วแม่เขามาเห็นแล้ว ว่าจะทำตามศีลธรรมอยู่ในหูในตาผู้ใหญ่ สุดท้ายมันกลายเป็นแบบนี้แล้วหรอ

            ถึงไม่ได้ปิดบังที่คบกัน แต่สภาพอย่างนี้มันไม่ใช่ไง ยิ่งฟัดเหวี่ยงกันไปพักใหญ่ก็ทำให้เหงื่อไหลโชก ใบหน้าแดงก่ำ เสียงหอบแฮกด้วยความเหนื่อย และที่สำคัญตอนนี้ผมกำลังคร่อมเขาอยู่ในสภาพตัวเองที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ย

            สภาพนี่มองเผินๆ นึกว่าไปฉุดลูกสาวกำนันแล้วพ่อดันจับได้

            เชิญตามสบาย

            มาตามสบงตามสบายอะไรกันเล่า โรบินผายมือออกและปิดประตูดังปัง ผมกับเซบาสเตียนนี่สะดุ้งเหมือนโดนน้ำร้อนลวก

            ทำไมจู่ๆ รู้สึกความผิดบาปมันเริ่มเข้ามาเกาะกุมจิตใจ

            เซบาสเตียน ให้ผมลุกก่อนให้ผมลุกไปขอขมาลาโทษท่านกำนันก่อน...

            ไม่เอา จะนอน ก็คร่อมอย่างนี้ไปสิ ถ้าเมื่อยก็แค่นอนทับลงมาก็พอ

            อ้อหรอ

            มือบางล่นชายเสื้อของคนใต้ร่างขึ้น คนที่ดูไม่แสดงออกอะไรกลับทำตาวับๆ แวมๆ ฮึ่ย เห็นแล้วหมั่นไส้

            หยิกหัวนม แม่ง!

            โอ้ย เฮ้ยๆ ปล่อยผม ปล๊อย

            เซบาสเตียนร้องเสียงโอดโอย ร่างบางยิ่งได้ใจเลยบิดไปมากกว่าเดิมเพิ่มเติมคือจักจี้เข้าไปอีก เอาสิ เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับผม

            ไม่ปล่อย นายต้องปล่อยมือที่เอวผมก่อน

            ครับๆ

            ร่างหนาปล่อยเอวผมไป ส่วนผมก็ทยอยเลื่อนตัวออกมา แต่สุดท้าย กลับคว้าง... คว้างแบบคว้างไปเลย

            จากสายตาที่กำลังมองไปยังพื้น ทำไมจู่ๆ รู้สึกตัวลอยขึ้นมาและเห็นเพดาน ท้ายที่สุดยังเห็นหน้าไอ้ผักเน่าที่ชื่อเซบาสเตียนอีกด้วย

            เดี๋ยว บอกให้ปล่อยไงเล่า

            ก็บอกให้ผมปล่อยมือจากเอวไม่ใช่หรอ นี่ไง ผมเอาตัวทับแทนมือแล้ว

            ไม่ใช่อย่างนั้นซักหน่อย(โว้ย)

            เดี๋ยวแม่นายก็ว่าหรอก

            ผมโตแล้วนะครับ นี่ผมช่วยแม่พาสะใภ้เข้าบ้านด้วย

            อยากจะด่าแต่ก็ด่าไม่ออก ได้แต่บุ้ยหน้าหันไปทางอื่นแทน แต่หมอนั่นก็หันตามผมไป แถมยังยิ้มแป้นแล้นได้หน้าตาเฉย นี่ไม่สำนึกตัวเองเลยหรือไง

            เห็นแบบนี้แล้วมัน...

            ออกไปเถอะน่า ผมตัวเหม็นยังไม่ได้อาบน้ำเลย

            ไม่เห็นเหม็นเลย

            เจ้าตัวซุกนม เอ้ย หน้าอกของผม ใบหน้าใสที่เริ่มมีหนวดเคราขึ้นเล็กน้อยก็ครูดไปกับเสื้อผมจนผมจักจี้ไปหมด ร่างเล็กดิ้นพล่านบนเตียงไม่ต่างจากโดนน้ำร้อนลวก ริมฝีปากหวานก็ส่งเสียงหัวเราะออกมาโดยไม่สนใจสภาพตัวเองตอนนี้เลย

            ปล่อยเถอะ นะนะ จักจี้

            ก็ได้ครับ

            คราวนี้มาแปลกแฮะ ยอมปล่อยง่ายขนาดนี้?

            มันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่นอน

            ปล่อยแล้วไปอาบน้ำด้วยกันนะครับ

            อาบน้ำ?”

            อืม อาบน้ำ

            นั่นไง ไอ้ที่ไม่ชอบมาพากลคืออย่างนี้นี่เอง ไอ้คนเจ้าเล่ห์เอ้ย

            โอเค อาบด้วยก็ได้

            ดีแล้วนะ ที่ไม่ดื้อ... ไม่งั้น...

            ไม่งั้นอะไร

            ไม่บอกหรอกครับ

            หนอย ทำมาเป็นมีความลับ แต่ช่างมันเถอะ ผมไม่ถือ ส่วนเรื่องที่ล่อให้ไปอาบน้ำเนี่ย... ถือว่ายอมๆ ไปละกัน ยอมซักวันจะเป็นไรไปเล่า

            ชายร่างสูงออกจากตัวผมแล้วอุ้มร่างของผมขึ้นมา ผมเห็นหน้าของเขาดูเกร็งขึ้นมาเล็กน้อย จะสงสารก็สงสาร หุ่นเรามันต่างกันไอ้หนู ชาวสวนกับโปรแกรมเมอร์ ลากผมไปให้ถึงห้องน้ำให้ได้ละกันนะ

 

[Stranger Part]

            ผมกำลังรำคาญเด็กคนหนึ่ง

            คุณครับ คุณมาทำงานที่นี่หรอ

            ว้าว สุดยอดมากเลย คุณได้เป็นผู้จัการทั้งที่อายุเท่านี้เองหรอครับ

            เอ... มาทำงานแต่เช้าคุณขยันจังเลยนะครับ

            คุณว่าน้ำสตรอวเบอร์รี่กับน้ำข้าวโพดอันไหนอร่อยกว่ากันครับ

            ถึงเดือนนี้จะร้อนแต่ระวังฝนหลงฤดูนะครับ อ่ะนี่ผมพกร่มมาเผื่อ

            ไอ้เด็กหัวทองที่เซ็ตผมซะตั้งเหมือนจะไปปล่อยพลังที่ไหนเอาแต่พูดปากเปียกปากแฉะเหมือนชาตินี้เพิ่งพูดได้เป็นครั้งแรก ตั้งแต่ผมทำงานมาก็เพิ่งเจอคนแบบนี้แหละ

            น่ารำคาญจนอยากจะไล่ออก แต่เห็นเป็นแค่พนักงานพาร์ทไทม์ตาดำๆ เลยไม่อยากทำอะไร

            ผมมาที่นี่เพื่อที่จะทำงานควบคู่ไปกับการง้อเพื่อน ก็ไม่คิดว่าจะมาเจออะไรแบบนี้ซักหน่อย ให้ตายสิ ผมอยากฆ่าเด็กคนนี้จังเลย

            สายตาของผมเบนไปยังร่างสูงที่กำลังถูพื้นอย่างตั้งใจ ถูจนสะอาดไปหมด ท่าทางจะเชี่ยวชาญน่าดู ผมอยากรู้จังเลยว่าหมอนี่มาทำงานพิเศษนานรึยัง

            มีอะไรหรือเปล่าครับผู้จัดการ

            เปล่า ว่าแต่เด็กนั่นชื่ออะไร มาตั้งนานยังไม่ได้ถามเลย

            ถึงปากจะปฏิเสธ แต่สุดท้ายผมก็ถามออกไป มอร์ริสที่ประจำการอยู่สาขานี้ก็ครุ่นคิดเพียงพักเดียวก่อนจะตอบผมกลับมา

            แซมครับ บ้านเด็กคนนั้นอยู่ไม่ไกลจากที่นี่มาก มาทำงานพาร์ททาร์มอยู่แค่ไม่กี่วัน เพราะต้องไปเรียนมหาลัยด้วย

            ไม่ใช่ว่าอยู่ไฮสกูลหรอ

            เห็นหน้าแบบหน้านึกว่าเป็นพวกเด็กไฮสกูล วัยต่อต้านอะไรทำนองนี้ซะอีก ไม่คิดว่าจะโตเป็นเด็กมหาลัยแล้ว

            ถึงจะเป็นแบบนั้น แต่ก็ตั้งใจทำงานนะครับ ไม่เสียแรงที่จ้างเท่าไหร่ ถึงจะกวนประสาทไปบ้าง

            ถึงจะกวนประสาทไปบ้าง? ผมว่ามันไม่บ้างเลยนะ กวนประสาทถึงขีดสุดซะมากกว่า

            นั่นไงไอ้ตัวดีเงยหน้าขึ้นมามองเหมือนรู้ว่าคุยเรื่องมัน แถมยังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เกาหลังคอยังกับเขินอะไรซักอย่าง

            ผมจะตั้งใจทำงานนะ

            เออ

            เป็นไม่กี่ครั้งที่คนสุภาพอย่างมากแบบผมจะพูดไร้หางเสียงและไร้เยื่อใย ถ้าผมมองไม่ผิด ชายผมทองมองผมแวบนึงด้วยความน้อยใจและลงไปถูพื้นต่อ

            มีมาน้อยใจด้วย นี่ผมผิดหรอ

            งั้นเดี๋ยวผมมา ไปดูร้านก่อนเลย

            ครับ

            มอร์ริสพยักหน้าแล้วเดินจากไปหน้าร้าน ทิ้งไว้ให้ในร้านเหลือเพียงแค่ผมกับพนักงานเพียงไม่กี่คน ร่างสูงก้าวอาดๆ ไปยังแซม ผมมองชายร่างเล็กและพยายามไล่ความคิด

            ผมควรขอโทษเขาไหมนะ

            ผู้จัดการมีอะไรหรือเปล่าครับ

            นี่มีมาทักด้วยน้ำเสียงน้อยใจอีก

            เปล่า แค่จะมา... ขอโทษ

            หมอนั่นตาโตเท่าไข่ห่าน มันน่าตกใจนักหรือไงที่ผมยอมขอโทษเขา จากเจ้าตัวที่สภาพเป็นหมาหงอยตอนนี้กำลังส่ายหางดิกๆ แล้วถูพื้นเฉไปเฉมาอย่างตื่นเต้น ดูแล้วเหมือนกับเด็กน้อยที่กำลังได้ขนมเลย

            ทำไมต้องดีใจขนาดนั้นด้วย

            ก็ผู้จัดการยอมคุยกับผมแล้วนี่ครับ ขอโทษผมด้วยล่ะ

            จากนั้นเจ้าตัวก็พูดไม่หยุด พูดเป็นต่อยหอย พูดเหมือนปกติ พูดเหมือนชีวิตนี้กลับบ้านไปจะโดนแม่เย็บปาก พูดขนาดผมรู้สึกผิดที่เข้าไปขอโทษเขา

            หยุดพูดเถอะน่า ผมรำคาญ

            คนที่สุภาพอย่างผม ยังต้องมีตบะแตกกันบ้าง อยากจะถนอมน้ำใจแต่คนอย่างแซมต้องพูดยาวต่อไปแน่นอน ดูอย่างตอนนี้สิ ทักไปก็ชะงักไปพักนึงแล้วบ่นต่ออย่างไม่มีที่สิ้นสุด

            ผมไปทำงานก่อนนะ

            ไม่เอาสิ มาคุยกับผมก่อน เพื่อนผมมันติดแฟนจนไม่ได้มาเจอกับผมเลย โธ่ พวกคนเห็นเมียดีกว่าเพื่อน

            ถ้านายมีบ้างนายก็คงเข้าใจเองแหละ งั้นผมไปทำงานก่อนนะ

            จะใช้คำว่าเมียผมก็ไม่กล้า เอาเป็นว่าผมใช้คำให้ซอฟต์ลงมาหน่อยแล้วกัน

            ไม่เอาอ่ะ แต่เอ... คุณบอกว่าถ้าผมมีแล้วผมจะเข้าใจใช่ไหม งั้นเอางี้ คุณก็เป็นเมียผมล่ะกัน

            ฮะ

            ฮะ... เฮ้ย! คนอย่างผม สิ่งมีชีวิตที่สูงร่วม 2 เมตร หน้าตาหล่อเหลา ฐานะก็ดี แถมไม่ได้เป็นเกย์เนี่ยนะ

            ไม่ใช่ว่าเหยียดเพศ แต่ผมไม่โอเค

            ผมไม่อยากเสวนาต่อไปหันหลังแล้วเดินจากไป ไอ้ตัวยุ่งข้างล่างมันก็กำลังดุกดิกๆ บิดๆ ถูๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำอะไรอยู่ จนกระทั่งผมเดินไปถึงหน้าร้าน ก็ได้ยินเสียงตะโกนมาจากข้างหลัง

            เป็นคำพูดที่เล่นเอาผมตัวชาแล้วแทบทรุดอยู่ตรงนั้น

            งั้นผมจะจีบคุณให้เป็นเมียผมให้ได้ คอยดูละกัน

**********

ขอโทษที่ดองค่ะ

จะว่ากล่าวอะไรน้องหญิงจะไม่ถือโทษโกรธเคือง

แต่นี่ก็ผ่านเข้าค่ายกับสอบมาแล้ว วิ๊งๆ ปิดเทอมแล้วค่ะ ฮิ้ว

จะพยายามมาอัพบ่อยๆ นะคะ แพตใหม่ก็มาแล้ว(แต่ยังไม่เริ่มเล่นเลยแก โธ่)

แต่ว่าไปสอยนิยายกับมังงะมือสองที่เพจเราได้นะคะ แค่กๆ ต้องขายของ ช่วงนี้งบหมด แค่กๆ

แล้วนี่จะไม่ดองแซมเซบแล้วด้วย ก่ะว่าจะต่อภายในสองสามวันนี้ เป็นพาร์ทเวนเหล่านางเวอร์ยัง

แต่ถึงอย่างนั้นอาจจะมีดองบ้า— เอ้ย ลงช้าบ้างเล็กน้อย เพราะตอนนี้ติดเมะค่ะ แฮ่กๆ ยูริออนไอซ์ นี่รอมาตั้งแต่เมษาแล้ว

อุอุอิอิ ฝันดีค่ะ มโนต่อเอาเองนะคะว่าเราจะให้แซมเมะหรือแซมเคะ เสาไฟฟ้าจะโดนกดหรือเป็นคนกด ถถถ

ถุงคาเฟอิน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

202 ความคิดเห็น

  1. #200 สาววายในตำนาน (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 12:04

    มาต่อทีค่ะะะะ

    #200
    0
  2. #194 furi02 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 23:48
    ใจเย็นนะลูกแซมมมมม ฟฟฟฟฟ มาอัพต่ออออออ
    #194
    0
  3. #181 เพลิงเจ้าหญิงซาตาน (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 00:51
    ใจเย็นลูก เดี๋ยวได้เป็นเมียเค้าแทน
    #181
    0
  4. #180 ยัยบ้าyaoi! (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 18:55
    แซมเคะ~~~~~~~~~~~~~~~~~~//โดนกระป๋องโจจ้าฟาด
    #180
    0
  5. #179 Zethius (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 13:06
    แซมจะไปกดเค้าหรือโดนกดแทนเองล่ะเนี่ย...
    #179
    0
  6. #178 Lady Fox (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 08:46
    คู่แซบบี้นี่หวานจนมดตายทั้งรังเลย ส่วนอีกคู่นี้ก็น่ารักจริ๊งงง แซมนายอะจะไปกดเสาไฟฟาได้ไง!!!ถึงส่วนสูงไม่มีผลต่อแนวราบก็เถอะ!!!แต่แบบนี่ก็ไม่ด้ายยย!!!
    #178
    0