[Fic Stardew Valley : Sebastian x You] ชาวไร่มือใหม่หัวใจงุ๊งงิ๊ง

ตอนที่ 18 : Chapter 17 : คืนดีกันนะครับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 571
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    23 ส.ค. 59

Chapter 17 : คืนดีกันนะครับ

            ใครครับ” 

            ผมก็แกล้งถามไปอย่างนั้น ร่างของผมที่ยังคงที่เดิมไม่ไปไหน ผมว่าเขาคงยังไปไม่ไกลมากหรอก อย่างน้อยต้องมีอะไรบางอย่างล่อให้เขาออกมาแทนที่ผมจะเดินออกไป

            จะง้อทั้งทีเราต้องง้อแบบราชา เน้นตบหัวแล้วลูบหลัง ด้วยรักจากชาวไร่

            นี่รักนะถึงเอ็นดู

            อ้าวไม่มีหรอ

            แกล้งตะโกนออกไปเสียงดังน้อยกว่าเมื่อกี้นิดนึง แต่เหมือนเจ้าตัวก็ยังคงนิ่งเงียบ ไม่มีแม้แต่เสียงหายใจตอบกลับมา เหลือแต่เสียงกรนของคนบนเตียงเท่านั้น

            งั้นเปลี่ยนเสื้อให้ต่อล่ะกันนะ

            พรึบ!

            ใบหน้าที่คุ้นเคยชะโงกมาจากบานประตูที่เปิดไว้ ใบหน้าที่ดูหงิกงอและเหมือนจะสามารถเรียกว่า จ๋อย ก็ว่าได้ ผมสีม่วงดูแอบยุ่งเล็กน้อย ท่าทางพอได้ยินคงวิ่งมาทำให้ผมมันปลิวแบบนี้

            หูไวจังเลยนะ

            เซบาสเตียนมาทำไมหรอครับ

            เซบบี้

            นี่ขนาดดูท่าทางกำลังงอนอยู่แต่เขาก็ยังคงไม่ลืมสินะ หมอนี่น่ารักจังเลย

            สายตาของเซบาสเตียนเริ่มเบนไปข้างหลังผม ร่างเท่าหมีที่กำลังนอนแบะเป็นหมีตายซากอยู่บนเตียงยิ่งทำให้เจ้าตัวดูหงุดหงิดมากขึ้น มันก็ไม่เห็นมีอะไรเลยนี่นา ไอ้หมีหัวทองนั่นยังไม่โดนถอดบ็อกเซอร์เลย

            ชอบเขาหรอ

            เปล่า คุณต่างหากล่ะ มันคือยังไงก็ได้

            คงงอนได้ไม่นานเลยพูดอกมาแบบนี้ แต่พอพูดจบท่าทางของคนตัวโตก็เริ่มดูเกร็งไปทันที สงสัยนั่นพูดออกมาโดยไม่ตั้งใจสินะ ผมว่ากำลังจะหันไปสนใจทำอย่างอื่นต่อแต่พอสะดุดกับใบหน้าของเซบาสเตียนแล้วต้องกลั้นขำ

            ไอ้หัวม่วงเอ้ย กัดฟันแล้วหน้าแดงขนาดนั้น ไม่มีใครเขาดูออกเลยเนอะ

            เข้ามาข้างในก่อนสิ

            อืม

            เจ้าตัวพยักหน้ารับแล้วเข้ามานั่งตรงเก้าอี้ ส่วนผมเดินไปรินน้ำเปล่าใส่แก้วแล้วยื่นให้เขา ก่อนจะเดินกลับไปที่ครัวเพื่อหาอะไรรองท้องให้เขาด้วย

            นายกินอะไรมารึยัง

            ก็กินแล้ว

            ตั้งแต่เมื่อไหร่

            อย่าคิดว่าผมไม่รู้แกวนะ อย่าหมอนั่นน่ะ กินอาหาร มื้อเช้าปาไปมื้อเที่ยง  ส่วนมื้อเที่ยงก็เที่ยงนะ เที่ยงคืน...

            หกโมง

            มื้ออะไรครับ

            เจ้าตัวดูน่าสลดลงไปเลย ถ้าเซบาสเตียนกลายเป็นน้องหมาเมื่อไหร่ ผมคิดว่าเขาคงจะหูลู่และหางตกแน่นอน แต่ท่าทางแบบนั้นไม่ได้หมายวามว่าผมจะใจอ่อนซะหน่อย

            มื้อ ไหน ครับ

            ผมกดเสียงให้ต่ำลงพร้อมแสยะยิ้มหวานที่ดูเหมาะกับคำพูดไปให้ เซบาสเตียนมักจะทำให้ผมเป็นห่วงอยู่เสมอเลย

            มื้อเย็น...

            ก็ดีกว่ามื้อเที่ยงละนะ

            พูดจบก็ค้นแซนวิชที่ไม่รู้ทำไว้ตั้งแต่ชาติไหนมาหันซ้ายหันขวาและดมว่ามันเสียหรือยัง จากนั้นผมก็วาง ไม่สิ ถ้าเรียกให้ถูกมันต้องเรียกว่าปามากกว่า ลงบนโต๊ะไม้ดังแหมะ ส่วนเซบาสเตียนก็ดูสงบปากสงบคำกินอย่างเรียบร้อยต่างกับตอนมาเป็นอย่างยิ่ง

            ดีมาก แกล้งดุนิดหน่อยก็จ๋อยแล้ว

            แต่ก็แอบสงสารนะ ผมไม่น่าแกล้งเขาแบบนี้เลย

            เหมือนผมที่กำลังจะเริ่มสำนึกตัวเองได้บ้างเลยเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเล็กข้างเขา มือบางลูบไปที่ผมยุ่งๆ นั้นอย่างเบามือ ผมนุ่มจังเลยน้า

            อย่ามองแบบนั้นสิ

            เขินหรอ

            เปล่าซักหน่อย

            วันนี้เขาเริ่มแปลกไปจากหลายครั้งเลยนะ จากคนที่ไม่แสดงความรู้สึกอะไรออกมาเริ่มมีโกรธ หงุดหงิด สำนึกผิด และเขิน ถึงมันจะไม่ได้ดีอะไรมาก แต่ก็ดีแล้วที่เขาแสดงความรู้สึกออกมา

            เป็นแบบนี้บ่อยๆ ก็ดีสินะ อย่าเก็บความรู้สึกไว้คนเดียวสิ นายโตแล้วนะ จะมีเรื่องให้เครียดก็ไม่แปลก

            เขาไม่ตอบอะไรให้กินแซนวิชคำสุดท้าย ก่อนจะลุกออกไปล้างมือโดยไม่คิดจะขอผมซักคำ เอาเถอะ วันนี้และตอนนี้ ความจริงหมอนั่นควรโกรธผมอยู่ด้วยซ้ำ ถ้าผมไม่เบนประเด็นล่ะนะ

            ที่นอนอยู่นั่นเป็นใคร

            เพื่อนสมัยตอนเข้าทำงานใหม่ๆ น่ะ

            แค่เพื่อน?”

            ถ้าตอนนี้มันก็ใช่

            หมายความว่าไง?”

            ไม่รู้สิ ผมก็บอกไม่ถูกหรอกนะ ก็คงเพื่อนสนิทละมั้ง

            ผมพยายามแถออกไปเรื่อยๆ แต่ถึงอย่างนั้นความจริงมันก็คงจะประมาณนี้ แค่ใส่สีตีไข่เข้าไปหน่อยพร้อมกับทำหน้าใสซื่อเหมือนไม่มีอะไร เขาคงจะจับไม่ได้หรอก

            เอาความจริง

            ไม่โกรธนะ

            จะพยายาม

            จะพยายามมันมีฤทธิ์น่ากลัวมาก มันไม่ใช่การตอบรับแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ และก็ไมได้ปฏิเสธร้อยเปอร์เซ็นต์เช่นกัน ผมไม่สามารถรู้ได้เลยว่าเขาจะโกรธไม่ก่อน

            แต่ก็น้า มันมีแนวโน้มไปทางบวก ดังนั้นผมบอกไปคงไม่ว่าอะไรหรอก

            ความสัมพันธ์ของเรามาแปลกๆ น่ะ อยู่ด้วยกันมานาน จากคนไม่มีอะไรจนมีทุกวันนี้ จะบอกว่าคนรักมันก็ไม่ใช่ แต่มันก็มากกว่าเพื่อนสนิทไปแล้ว... นิดนึง

            พอเห็นใบหน้าที่ดูเริ่มจะโกรธมากขึ้นผมเลยต้องเติม นิดนึง ให้มันดูไม่น่าเกลียดจนเกินไป แต่ผมคงไม่กล้าบอกอะไรไปมากกว่านี้ ไม่อย่างนั้นเขาคงจะไม่อยากมียุ่งกับผมอีกก็ได้

            ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย แต่ก็เสียดายถ้าต้องบอกไป

            ความรู้สึกน่ะ เอากลับมาไม่ได้หรอกนะ

            ผมเข้าใจเขานะ เพราะเขาก็เหมือนผมนั่นแหละ เหมือนผมในตอนนั้น

            ก็แค่โกรธ โกรธที่อีกคนมีใครอีกคน คนที่เราไม่รู้จัก และอีกฝ่ายก็ไม่คิดจะอธิบายอะไรซักอย่าง

            แต่ถ้าผมยังนิ่งแบบนี้จะซ้ำรอยสมัยตอนผมกับไอ้หมีหัวทองนั่นไหมนะ

            แต่ถือว่าผมบอกความจริงแล้ว คงไม่ว่ากันนะ แต่นั่นมันก้แค่อดีต ทุกวันนี้มันก็แค่เพื่อน

            เพื่อนแบบไหน?”

            ซักจังเลยนะ

            ตอบ

            ท่าทางผมคงเบี่ยงประเด็นไปไหนไม่ได้แล้วสินะ พยายามจะพูดให้น้อยที่สุด ทุกอย่างมันต้องใช้เวลาอธิบาย ผมคงไม่สามารถบอกทุกอย่างทั้งหมดได้หรอก มันต้องอาศัยเวลาทำใจ และเข้าใจมัน... ด้วยตัวเอง

            ก็ไม่ชอบขี้หน้า แต่ก็ขาดกันไม่ได้

            อย่างนั้นหรอ

            ไม่เอาสิ อย่าทำหน้าแบบนั้น ผมกับเขาเมื่อก่อนโดนแกล้งบ่อยน่ะ เลยต้องมาพึ่งกันและกันบ่อยๆ ถ้าหากผมไม่มีเขาหรือเขาไม่มีผมในวันนั้น ป่านนี้ก็ไม่รู้จะเป็นยังไงเหมือนกัน

            มันคือความรู้สึกผิด?”

            ก็ไม่เชิงหรอก

            สำหรับผมมันไม่ใช่ความรู้สึกผิดนะ มันคงเรียกว่าความผูกพัน

            หมดคำถามหรือยังครับ

            ไม่มีอะไรกันแน่นะ เอ่อ... ตอนนี้น่ะ

            ครับผม

            พอพูดจบประโยคผมลุกขึ้นไปอยู่ด้านหลังแล้วกอดคอเขา เซบาสเตียนดูเหมือนจะตกใจอยู่บ้างแต่ก็อยู่นิ่งให้ผมกอดแบบนั้น จนกระทั่งเจ้าตัวดึงแขนผมให้มาอยู่ด้านข้าง

            แล้วจากนั้นก็ผลักให้ผมนั่งตัก

            หนักจัง

            เฮ้ มีใครเข้าให้นั่งตักแล้วบ่นกันแบบนี้บ้างเล่า

            คนบ้าแบบนี้คงมีแค่หมอนั่น พูดตรงแบบนั้นมันน่าหมั่นไส้จังเลย ถ้าไม่มีคดีติดตัวพ่อจะแกล้งให้ลืมไปเลยว่าแม่ชื่ออะไร

            ถ้าไม่ใช่คุณผมไม่ให้นั่งหรอก

            ผมขอยกความพูดเมื่อกี้ แบบนี้มันน่ารักเกินไปแล้ว

            พูดจบเขาก็แอบหอมแก้มผมทีนึงแล้วหันไปหยิบโทรศัพท์ว่านั่งเล่นเฉยเลย แต่ถึงอย่างนั้น หน้าของเขาก็แดง แดงจนตัดกับสีผมและสีผิวไปหมดแล้ว

            เซบบี้

            หืม

            ผมขยี้หัวเขาเล็กน้อยแล้วหัวเราะ วงแขนของผมโอบเข้าไปให้หัวของเซบาสเตียนแนวที่อกผม จากนั้นก็ลูบผมเหมือนเอ็นดู ต้องใช้คำว่าเหมือนถูกไหม เพราะว่าตอนนี้ผมอาจจะขยี้ผมนั่นมันกว่าลูบซะอีก

            คินดีกันนะครับ

            ไม่ล่ะ

            อ้าว

            บรรยากาศกำลังเป็นไปด้วยความอบอุ่นของลูกลิงที่กำลังอ้อนแม่ลิงถูกจบลงด้วยคำว่าไม่เพียงคำเดียว ผมเลิกคิ้วแล้วเขย่าตัวหมอนั่นจนเขาคงมึนไปหมด ก็อ้อนตั้งนาน ตอบคำถามก็ตอบแล้ว อย่าทิ้งกันดื้อๆ แบบนี้สิ(โว้ย)

            หมายความว่าไง

            ความจริงก็ไม่ได้โกรธแต่แรกไง แค่งอนเอง

            จ้า

            จ้า... จ้า... จ้า...

            และเจ้าจะจำเสียงเอคโค่นี้ไปได้ตลอดชีวิตของเจ้า เซบาสเตียน

            หึ

            ผมพ่นลมหายใจเฮือกใหญ่พร้อมกับลุกออกไปด้วยแรงมหาศาล และไม่ได้ลุกไปไหนไกลด้วย ผมลุกเข้าไปในห้องขนาดเล็กที่เราเรียกกันว่าครัว

            ห้องครัวเป็นห้องสำหรับใช้ประกอบอาหาร จะมีอุปกรณ์ทำครัวมากมายไว้ใช้สอบเพื่อทำอาหารไว้รับประทาน ทั้งกระทะ ตะหลิว เตา ตู้เย็น ซิงค์ รวมไปถึง มีด

            โอ้แม่สาวน้อย เธอช่างน่าเกรงขาม ดุนั่นสิ ปลายอันแหลมคม ทำไมรู้สึกว่าวันนี้มันเหมาะที่จะได้แทงคนจังเลย

            คนๆ นั้นอยู่ไม่ไกลแล้วสิ ดูนั่นสิ โอ้ เธอคนนั้นดูหวาดระแวง เริ่มกลัว จนตัวสั่น

            จังหวะนี้แหละที่เหมาะสมในการดำรงชีวิตเพื่อสืบเผ่าพันธุ์ต่อไป

            ไปตายซะ ไว้เวรเซบาสเตียน!

********

ขอโทษที่หายไปค่ะ

หลังจากอ่านหนังสือไปสอบเสร็จ ประกาศผลว่าไม่ติด ก็... โอเค ไม่ต้องอ่านหนังสือแล้ว ;w;b

ดังนั้น เราจึงมีเวลามานั่งโง่ๆ โดยงอแงไม่ยอมทำการบ้าน แถมที่มาลงดึกเพราะเราชอบหลับตอนเย็น

ตอนกลางคืนอยู่ได้ยันเช้า แต่เวลาไปเรียนหลับตลอดเลยค่ะ หลับบ่อยมาก หลับแบบฟลุบหลับ

หลับไปในคาบ หลับแบบชาตินี้ไม่เคยนอนมาก่อน

เอาเถอะค่ะ หลังจากเสียสุขภาพมานาน วันนี้ก็จะเสียอีกรอบ นั่งปั่นฟิค

ความจริงจะลงฟิคก่อน แต่เพื่อนขอลัดคิวลงมังงะวายที่แปลไว้ก่อน (นางแปลให้) เห็นแก่บุญคุณเพื่อชาติปางก่อน

อ่ะเค้าแปลก่อนก็ได้

ยังไงก็ฝันดีค่ะ ตอนต่อไปคงเว้นระยะนานไม่มาก

ถุงคาเฟอิน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

202 ความคิดเห็น

  1. #189 furi02 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:57
    ทำไมฮา 55555555555 
    #189
    0
  2. #165 Kuromi Nekomata (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 23:55
    โอ้แม่สาวน้อย 55555555+ คู่รักคู่กัดดีจริงๆ.....ไปๆมาๆรู้สึกอยากให้ 3p..... ไม่ผิดใช่มั้ย? แค่เอากลับไปมโนต่อ นิดนึง(?)เอง
    #165
    0
  3. #164 Zethius (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 23:20
    เดี๋ยวดิเฮ้ย!!!!
    #164
    0
  4. #163 ยัยบ้าYaoi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 20:48
    ในที่สุดก็มาาาาา//กระโดดกอดรัดฟัดฟิคนี้แปป+โดนไรท์เหวี่ยงออกไป---

    จะรอตอนต่อไปนร้าาาา>{}<
    #163
    0
  5. #162 NonameXll (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 12:10
    เดี๋ยวๆๆ จะทำอะไรคะนั่น!?
    #162
    0
  6. #161 Lady Fox (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 08:26
    เดี๋ยวคุณชาวไร่!!!!จะทำไรอะ!?
    #161
    0