[Fic Stardew Valley : Sebastian x You] ชาวไร่มือใหม่หัวใจงุ๊งงิ๊ง

ตอนที่ 15 : Chapter 14 : วันที่ผมไปถ้ำ...มอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 601
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    11 ก.ค. 59

Chapter 14 : วันที่ผมไปถ้ำ...มอง 

            ถึงอย่างนั้นมันก็ยังไม่หายฝนตก

            ความจริงเมื่อวานตอนที่ผมไปหาเซบาสเตียน ฝนเริ่มซากว่าปกติบ้างแล้ว แถมยังหยุดอีกด้วย ตอนแรกผมก็แอบหวังให้วันนี้ฝนหยุดบ้างนะ ผมจะได้ไปทำอย่างอื่นบ้างซักที

            แต่มันก็คงเป็นได้แค่ความหวังสินะ

            สวัสดีครับ พบกันอีกครั้งกับรายการ...

            เสียงของพิธีกรคนเดิมจากรายการทีวีที่มีเพียงแค่ไม่กี่อย่างก็สร้างความน่าเบื่อให้กับผมได้มาก หากไม่เป็นรายการซ้ำๆ เดิมๆ ก็จะมีแค่พวกคลื่นซ่าเท่านั้น ผมละเกลียดฝนจริงๆ ทั้งไม่มีอะไรทำแล้วต้องมานั่งดูอะไรซ้ำซาก

            มือเล็กคว้ารีโมตทีวีมาปิดทันที รายการที่เปิดขึ้นไปเมื่อกี้ก็เป็นรายการเกี่ยวกับพวกเรื่องเล็กน้อยเกี่ยวกับการเกษตรทั้งหลาย ทั้งพวกเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่หลายคนยังไม่รู้ หรือราคาพืชสวนบางอย่างที่อาจจะมีเปลี่ยนแปลงไปตามกลไกตลาด ความจริงผมก็ควรดูนะ เผื่อบางอย่างที่ผมยังไม่รู้

            แต่ผมก็รู้อยู่ทุกเรื่องแล้วนี่นา ผมอยู่การชีวิตแบบนี้มาปีกว่าแล้วนะ

            ความคิดเริ่มตีกันไปตีกันมาระหว่างเปิดต่อกับนั่งนิ่งเฉยไม่ทำอะไร ผมลองชั่งน้ำหนักความคิดไปบ้าง พยายามหาเหตุผลมาคิดอยู่ แต่สุดท้ายก็เปิดไปเถอะ ก็ดีกว่าไม่มีอะไรทำ ถึงเปิดไปก็ไม่ได้เสียหายอะไรและพอรำคาญก็ปิด

            ถ้าในช่วงนี้คุณผู้ชมทางบ้านจะเห็นได้ว่ามีพายุเข้ามาอย่างหนักถึงสัปดาห์หนึ่งแล้ว พยากรณ์อากาศคาดว่าอีกไม่น่าเกินสองสามวันก็คงจะหมดลง แต่หากว่าไม่มีอะไรทำในช่วงนี้จริงๆ เราก็สามารถเข้าเหมืองได้เหมือนกัน เวลาแบบนี้มักจะมีอัญมณีหรือแร่ขึ้นมามากเป็นพิเศษ...

            หืม? อัญมณีและแร่จะมาเป็นพิเศษ

            นี่ผมอยู่มาตั้งปีนึงทำไมถึงเพิ่งมารู้เนี่ย ทำไมรู้ผมรู้สึกพลาดอะไรไป ฝนตกแต่ละทีไม่เคยคิดจะไปเหมืองแร่เลย ยกเว้นถ้าไม่มีอะไรจะทำจริงๆ

            ผมควรขอบคุณรายการนี้สินะที่ทำให้ผมเพิ่งรู้ ร่างเล็กรีบเดินไปยังตู้เก็บของที่อยู่ข้างประตูพร้อมหยิบรองเท้าบู๊ต ร่ม และอุปกรณ์ที่ใช้ขุดแร่ใส่กระเป๋าเป้ใบโตแล้วเดินออกไป แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ลืมที่จะให้อาหารแมวก่อนไปนะ

            เมี้ยว

            ไปนอนตรงนั้นไปลูกป๋า เดี๋ยวป๋าไปขุดทองแป๊บ

            ลูกรักของผมไม่ตอบอะไรเพียงแต่ส่ายหางแล้วเดินจากไปนอนที่เตียงนุ่มของมัน ผมมองมันอย่างเอ็นดูแล้วเดินออกมา มือบางกางร่มและสะพายเดินไปยังทางลัดเพื่อจะรีบไปให้ถึงเหมืองอย่างรวดเร็ว

            สายฝนที่หยดลงมาไม่ขาดสาย แม้จะไม่แรงมากแต่ก็ยังคงมีลมพัดมาอยู่เรื่อยเหมือนกัน บางครั้งที่ผมต้องใช้ร่มกันลมด้านหน้าที่สาดฝนมาเต็มหน้า ส่วนมือที่เหลือพยายามโอบกอดตัวเองเพื่อคลายหนาวบ้าง ถึงอากาศจะเป็นอับมากกว่าหนาวและสร้างความอึดอันมากกว่า แต่มันก็ทำให้ผมอุ่นมากกว่า ยังดีกว่าเป็นไข้ละกัน

            ไข้เมื่อตอนนั้นยังหลอนไม่หายเลย ถึงว่าจะมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นก็ตาม

            พูดถึงเรื่องดีๆ ก็ต้องนึกถึงเซบาสเตียน ความสัมพันธ์ของผมกับเขาจากที่เริ่มแรกมันแทบจะติดลบไป ตอนนี้เริ่มเป็นการผูกพันและเติมเต็มบางส่วนให้กันและกัน ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้เกลาบางส่วนให้เข้ากันแบบสมบูรณ์ แต่ผมว่าผมกับเขาซักวันต้องมีวันนั้น วันที่เราพร้อมจะใช้ชีวิตไปด้วยกันแน่นอน

            ฮิ่ววว ทำไมพูดแล้วผมดูเท่แบบนี้นะ

            พออารมณ์ดี ผมก็จะเป็นพวกฮัมเพลงโดยอัตโนมัติ เสียงเพลงที่ค่อนไปทางเพี้ยนมากกว่าเพราะก็ดังออกมาจากริมฝีปากเล็ก ปากเล็กที่เผยอขึ้นเล็กน้อยเพื่อจะผิวปากตามไปด้วย แต่ก็ต้องปิดปากลงก่อนเพราะน้ำฝนเข้าไปในปาก

            แหวะ น้ำฝนหยดไม่ใหญ่มากกระเด็นเข้ามาใส่ปากผมให้รสชาติเฝื่อนปาก ใบหน้าหวานที่เบ้ไปพร้อมกับเร่งฝีเท้า ถ้าขืนผมยังคงเดินอืดแบบนี้ อีกกี่ปีผมจะถึงเหมืองกันนะ

            ร่างเล็กที่เดิมทะลุป่ามาจนถึงเขตทะเลสาบทางตอนเหนือก็เริ่มใจชื้นมากขึ้น รองเท้าบู๊ตที่เปื้อนดินโคลนผมอยากจะถอดมันจังเลย แต่ก็ยังฝืนเดินเตาะแตะต่อไป ดินแถวนี้ถึงจะออกมาแล้วแต่ก็ไม่ได้เละต่างจากที่บ้านผมหรือป่ามากเท่าไหร่

            สายตาที่สอดส่องตามอาณาบริเวณที่เดินไปตามจุดหมายต้องชะงัดเมื่อเจอสิ่งมีชีวิตเปลือยท่อนบนกำลังขลุกอยู่กับบิ๊กไบค์คันสีดำมะเมื่อมตรงหน้า

            ตาหวานเบิกกว้าง ไม่ใช่ว่าตกใจแต่กำลังพยายามซึมซับความเซบาสเตียนตรงหน้าให้ได้มากที่สุด ร่างกายของเซบาสเตียนที่ถึงจะไม่ได้ใหญ่โตหรือเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อมากแบบอเล็กซ์ แต่ก็ไม่ได้ผอมแห้งจนเกินไปแบบเอลเลียตอยู่ตรงหน้า กล้ามหน้าท้องเล็กเป็นลอนดูทำให้ผมอยากเข้าไปจิ้ม เอ้ย อยากเข้าไปถามเฉยๆ ว่านอกจากจะนั่งหมกอยู่กับคอมแล้วออกมากำลังกายยังไง แถมยังเอาแต่สูบบุหรี่และไม่ค่อยไปไหนด้วย นี่ยังไม่นับกล้ามเนื้อแขนที่มีอยู่ เส้นเลือดขอดที่อยู่แซมตามกล้ามเนื้อเหล่านั้นแทบทำผมตายอยู่ตรงนี้

            เหมือนพวกผู้หญิงเวลาเจอผู้ชายหล่อลาก เลย ผมเข้าใจแล้วว่าเขาคนนั้นรู้สึกยังไงเวลาเดินอยู่กับผมแต่ก็ยังคอยหันไปหาคนอื่นอยู่ ถึงผมจะไม่ชอบใจ แต่เขาก็เป็นแบบนี้เสมอ

            ไม่สิ... เวลานี้ไม่ควรคิดอะไรแบบนี้

            ร่างเล็กสะบัดหัวอย่างแรงเพื่อจะเอาใบหน้าของใครซักคนออกไปจากสมอง ก่อนจะลอบมองเซบาสเตียนไปเป็นพักๆ จนสุดท้ายอีกฝ่ายก็รู้ตัวจนได้

            ชาวไร่?”

            ครับ

            นี่ทำอะไรอยู่... ครับ

            เจ้าตัวที่ดูเหมือนพยายามจะพูดครับให้ติดปากดูแล้วก็แอบน่าสงสารอยู่เหมือนกัน ด้วยความที่ตัวเองก็ไม่ได้หัดพูดมาตั้งแต่เด็ก จู่ๆ ตอนมาพูดหางเสียงให้ดูเรียบร้อยคงไม่ชิน

            ถ้านายฝืนพูดครับก็ไม่เป็นไรหรอก ผมไม่ถือ

            ก็มันดูแปลก คุณอายุมากกว่าผมซะอีก

            นี่นับถือเรื่องอายุเป็นด้วยหรอ

            เจ้าตัวหน้าแดงก่ำก่อนจะขะมักเขม้นจัดการกับบิ๊กไบค์คันโตต่อไป ส่วนผมก็ได้แต่ยืนตากฝนพรำๆ และดูตามไป การที่เห็นคนเปลือยท่อนบนแล้วซ่อมพวกนี้มันรู้สึกดีจังเลยน้า...

            แล้วนั่นนายทำอะไรอยู่หรอ

            ก็ซ่อมมอเตอร์ไซด์ครับ ไม่ได้ใช้นานแล้ว ครั้งล่าสุดตั้งแต่สมัยยังเรียนอยู่ด้วยซ้ำ หลังจากก็ใช้บ้าง แต่ไม่บ่อยมากนักหรอก ผมกลัวมันจะเสียซะก่อน

            นายขี่บิ๊กไบค์ด้วยหรอ

            แล้วนี่ผมซ่อมอยู่นี่จักรยานหรอครับ

            “...”

            ผมแทบไปไม่ถูก หมอนี่มีมุมกวนคนอื่นแบบนี้ด้วยหรอ แต่ไม่ละ ไม่ฮา เป็นมุกที่ไม่ฮอาและพาผมเครียดเข้าไปอีก ผมได้แต่ไม่พูดอะไรแล้วนิ่งดูเขาซ่อมรถต่อไป

            ความจริงเมื่อก่อนผมรักที่จะขี่มันจากนี่ไปที่ที่นึง เป็นที่ที่ผมเจอตั้งแต่สมัยเรียนละนะ ช่วงนั้นไม่ค่อยอยากกลับบ้านเท่าไหร่ ผมเรียกมันไม่ถูกหรอก แต่ว่ามองจากตรงนั้นเข้าไปในเมือง สำหรับผม ผมว่ามันก็เป็นที่ที่ช่วยให้ผมรู้สึกสงบลงมาบ้างหลังจากทะเลาะกับที่บ้านละนะ แต่ก็รู้สึกโดดเดี่ยวเวลาอยู่ตรงนั้นเหมือนกัน

            หืม? ตรงไหนหรอ ไกลมากไหม

            ไม่ไกลมากหรอก เดี๋ยวผมพาไปนะ

            ได้สิ

            “แต่คุณก็เคยอยู่ในเมืองมาก่อนนี่ จะไม่รู้สึกเฉยๆ กับมันหรือไง

            เอาน่า ฉันอยู่ได้ทุกที่นั่นแหละ นายพูดมาขนาดนี้จะไม่ให้ฉันไปหรือไง

            โอเค แต่ไปกันแค่สองคนนะ

            หืม? แน่นอน

            หลังจากผมให้สัญญากับเจ้าตัวแล้วก็หันมามองเจ้าตัวจัดการรถของตัวเองต่อไป จนกระทั่งเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ร่างสูงก็สไลด์ตัวจากใต้ท้องรถออกมา และพาตัวเองมาอยู่ด้านหน้าผมโดยไม่กลัวว่าตัวเองจะเปียกฝน

            ใบหน้าคมที่ติดน้ำมันเครื่องอยู่บางส่วนของหน้า รอยเปื้อนที่ไล่จากเข้มไปจางอ่อนเป็นรอยเล็กขนาดเท่านิ้วมือแสดงว่าน่าจะเป็นรอยจากการปาดเหงื่อไม่ก็น้ำฝนที่กระเซ็นเข้ามา  รวมทั้งน้ำมันที่เปรอะผมบ้าง

            เลอะไม่หมดแล้วเนี่ย เปียกด้วย

            ผมแทบจะปล่อยมือจากของที่อย่างที่ถือในมือแล้วปัดปอมผมของเขาทัดหู จากนั้นก็มาใช้นิ้วโป้งเช็ดไปที่คราบน้ำมันอย่างเบามือ คนตัวโตที่ดูหลับตาพริ้มเหมือนพร้อมจะให้เช็ดมันก็ดูน่ารักเหมือนกันนะ อยากแกล้งตอนนี้แต่ก็กลัวเสียบรรยากาศ

            ผมกับเขายังคงอยู่แบบนั้นต่อไป เจ้าตัวมีแบบครางออกมาเบาๆ เหมือนกำลังรู้สึกดีที่ผมเข้าไปลูบแบบนั้น มองไปมองมาก็แอบเหมือนน้องหมาเลยนะ อยากขยี้ผมจังเลย

            “อย่าขยี้ผมนะ

            เซบาสเตียนที่เหมือนแอบลืมตามาเห็นผมจ้องเขม่งอยู่กับผมของเขาก็โพล่งออกมา ท่าทางเจ้าตัวคงรู้ทันสินะ ผมหงอยลงไปเล็กน้อยจนกระทั่งเขาเป็นฝ่ายขยี้ผมของผมเอง

            ทั้งที่บอกว่าห้ามขยี้แล้วตัวเองก็มาขยี้แบบนี้เนี่ยนะ งี่เง่าชะมัด

            ไม่เป็นไรหรอก ก็ผมของผมมันเลอะน้ำมันนี่นา เดี๋ยวมือคุณก็เลอะน้ำมันหรอก

            อย่างงั้นหรอ นั่นสินะ น้ำมันเต็มหัวเลย

            เดี๋ยววันอื่นสระผมมาให้ขยี้ละกันนะ

            เจ้าตัวที่พูดเสร็จไปก็เหมือนว่าจะแอบหลุดขำออกมาบ้าง แต่ช่างมันเถอะ ผมว่ามันคงไม่มีอะไร ส่วนตัวหมอนั่นเองก็ไม่ค่อยจะมีนิสัยขี้แกล้งหรอกละมั้ง...

            ฝนตกแบบนี้กลับบ้านไปได้แล้วมั้ง เดี๋ยวก็เปียกหมดหรอก แค่นี้ก็เปียกขนาดนี้แล้ว พรุ่งนี้ก็หาเสื้อกันฝนมาใส่แทนร่มด้วยนะ เดี๋ยวก็เปียกเหมือนวันนี้หรอก เสื้อเปียกขนาดนี้แล้ว ถ้าให้ยืนให้ลมพัดต่อไปเดี๋ยวเป็นไข้อีกนะ

            อย่าพูดรัวลิ้นแบบนั้นสิ วนไปวนมาด้วย ไม่รู้เรื่อง

            เอาเป็นว่าวันนี้กลับก่อนเถอะ วันหลังใส่เสื้อกันฝนมานะ กลับทางเดิมระวังเลอะเท้านะ กลับทางเมืองก็ได้ ถึงอ้อมคงไม่เป็นอะไรหรอก

            นั่นสินะ งั้น บาย

            บายครับ

            เจ้าตัวเข้ามาจูบตรงขมับจนผมที่ไม่ทันได้ตั้งตัวสะดุ้งแล้วหน้าแดงก่ำโดยไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างเล็กรีบเดินจากไปโดยไม่ใส่ใจอีกคนที่ยืนยิ้มขำและโบกไม้โบกมือยั่ว

            ผมที่เดินกลับไปทางเมืองแม้จะอ้อมบ้างแต่ก็ไม่เป็นไร พอจะทักทายชาวเมืองที่เดินผ่านไปอย่างคุณแคร์โรไลน์ คุณหมอ ลีวิส ทั้งสามก็ทำหน้าแหยใส่ผม เหมือนจะมาพูดด้วยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ปล่อยให้ผมเดินเปียกไปจนถึงบ้าน ลูกตัวน้อยของผมก็ทักขึ้นแล้วก็เยื้องระยาดกลับไปนอนที่ของมัน

            มือเล็กลูบผมมันเล็กน้อยแต่มันสะบัดตัวออก มันเหม็นตัวผมหรอ หรือว่าอะไร

            ร่างเล็กเดินเข้ามาแล้วเก็บร่มรวมถึงของเรียบร้อย ก่อนจะเตรียมผ้าขมหนูเข้าไปอาบน้ำ ร่างเล็กเสยผมขึ้นมาเล็กน้อยเพราะว่าน้ำจากผมแทบจะหยดลงมาจนผมมองทางไม่เห็นแล้ว

            แต่เดี๋ยวนะ ทำไมมือผมดำๆ

            มือเล็กเสยผมอีกสองสามครั้งปรากฏว่ามันดำกว่าเดิม ผมรีบจ้ำอ้าวไปยังห้องน้ำเพราะต้องการดูกระจก ก่อนที่จะแทบทุบกระจกทิ้งแต่ได้แค่กำมือแน่นจนรอยเล็บจิกเข้ากับเนื้อ

            ผมโดนเล่นแล้ว...

            ผมสีน้ำตาลอ่อนที่เต็มไปด้วยรอยคราบน้ำมัน คราบน้ำมันเยอะด้วยไม่ใช่น้อยๆ...

            เซบาสเตียน!

********************

ขอโทษที่ดองค่ะ ;w;

ตั้งแต่สิ้นเดือนที่แล้วงานเยอะมาก เพราะสอบสิ้นเดือนนี้ด้วยมั้งเวลาเรียนเหลือน้อย เลยต้องรีบเร่ง

แล้วยังมีสอบพวกพละด้วยค่ะ อันนี้อาศัยดวงล้วนๆ เลย อห. สอบได้แทบทุ่มบอลทิ้ง

ไหนจะที่เราทำเพจแปลมังงะวายด้วยค่ะ เจียดเวลาแทบไม่ทันทีเดียว

ขอโทษนะคะ ;w; ไม่เป็นไรเค้ามาอัพแล้ว

คราวนี้หวังว่าจะไม่ทิ้งระยะนานค่ะ เพราะสอบพละไป 2 อย่าง เหลือแค่ 1

น่าจะมีเวลา ถ้าไม่นับเรียนพิเศษยันค่ำนะคะ ถถถถ

ถ้ามีคนสงสัยว่าคนคนนั้นของน้องชาวไร่คือใคร ว๊ายบอกมิได้ เอาแค่ว่าเดี๋ยวนางก็มาค่ะ คึคึ

ถุงคาเฟอิน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

202 ความคิดเห็น

  1. #152 Kuromi Nekomata (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 15:37
    ไม่ได้โดนแกล้ง...แค่ถูกใช้เป็นผ้าเช็ดมือเอง 55555555+
    #152
    0
  2. #151 ยัยบ้าyaoi! (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 09:26
    ในที่สุดก็มา~~~~~~~ รอมานานมากกกกเลยไรท์ ^
    #151
    0
  3. #150 Vates (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 02:06
    เซบบี้ขี้แกล้งจังนะ 55555555
    #150
    0
  4. #149 Zethius (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 01:54
    โดนเซบบี้แกล้งซะแล้ว 555
    #149
    0
  5. #148 Ariana S.Florence (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 00:07
    เซบบี้น่ารักจัง อย่าแกล้งชาวสวนมากสิ แอร๊ยยยยยยย
    #148
    0