[The Gang #6] The Cold War : สงครามรักอันตราย [ จบ ]

ตอนที่ 7 : Hypocritical [ คนเจ้าเล่ห์ คนมารยา ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,107
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    21 พ.ค. 57




บทที่ 5
Hypocritical

ฉันส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะบิดลูกบิดประตูอีกครั้งเพื่อเปิด

ยังเปิดไม่ออก...

ฉันก้าวเท้าถอยหลังกลับ เผื่อว่าจะมีอะไรสาดลงมาอีก แต่ก็เงียบ ไม่มีแม้แต่เสียงหายใจ ฉันได้แต่ขมวดคิ้วเงยหน้ามองขึ้นไปข้างบน ก่อนจะปิดฝาชักโครกแล้วนั่งลง หยิบโทรศัพท์มือถือจากในกระเป๋ากระโปรงขึ้นมาเพื่อที่จะโทร.ขอความช่วยเหลือ สกาย มาเฟีย หรือนายน้อย ? อืม... นายน้อยดีกว่า ฉันจะได้เล่นบทนางเอกผู้น่าสงสารที่โดนกลั่นแกล้ง เรียกคะแนนจากหมอนั่นได้อีกหลายแต้ม

โครม!!!

ฉันกัดฟันกรอดด้วยความโกรธจัด เมื่อสิ่งที่ตามมาไม่ใช่แค่น้ำ แต่เป็นถังขยะทั้งถัง...

เศษทิชชู่ใช้แล้ว ผ้าเช็ดหน้า ผ้าอนามัย กระดาษทด เปลือกลูกอม เศษหมากฝร่ัง ผม แป้ง ถุงเท้า ฯลฯ ทุกอย่างที่พบได้ในถังขยะร่วงใส่ตัวฉันที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำหอมๆ จากในห้องน้ำ ฉันกำมือแน่นด้วยความโกรธ เก็บโทรศัพท์มือถือที่ยังใช้ได้ใส่ไว้ในกระเป๋าก่อนจะแนบหูฟังเสียงที่ประตู

ฉันว่าพอแล้วล่ะ มันคงจะไม่กล้ายุ่งกับบอสแล้ว" เสียงแรกว่า

ฉันรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดบันทึกเสียงทันที เด็ดแน่ๆ

แต่ดูท่ายัยนั่นจะแสบพอตัวนะ" เสียงที่สองกล่าวตาม "หาทางทำให้มันลาออกไปเลยดีกว่า...”

ถ้ามันไปฟ้องอาจารย์ล่ะ พวกเราจะซวยไปด้วยนะ" เสียงที่สามพูดด้วยความกังวลนิดๆ

ฉันกำมือแน่นก่อนจะบอกตัวเองให้ใจเย็นเข้าไว้

ไม่ได้นะหยาง ไม่ได้... ถ้าพังประตูออกไปอัดยัยพวกนี้ ภาพลักษณ์สาวงามของแกจะเสียหายหมดนะ

มันไม่กล้าฟ้องหรอก เด็กใหม่ก็เงี้ย พ่อฉันไล่ออกมาหลายคนแล้ว" เสียงแรกพูดอีกอย่างภาคภูมิใจ

แต่ได้ข่าวว่าเด็กใหม่สนิทกับมาเฟียนะ"

มาเฟียแล้วไง ยัยนั่นติ๋มจะตาย ไม่กล้าหาเรื่องใครเขาหรอก" อีกเสียงแทรกขึ้น "ทำได้แค่อ่อยผู้ชายไปวันๆ"

โห... แล้วไอ้ที่พวกเธอกำลังทำนี่น่าชื่นชมตายล่ะ

บอสแค่หลอกมัน ตัวจริงน่ะฉัน" เสียงแรกว่าด้วยน้ำเสียงหยิ่งๆ ทนงตน "ไปตักทรายที่สนามมาหน่อยสิ"

ฉันกลอกตาใส่ประตู นี่คุณเธอจะเล่นกันแรงขนาดนั้นเลยเหรอ ??? แล้วไอ้บอสมันเป็นใคร เกี่ยวอะไรกับฉัน

บ้าจริง... อยากจะลากคอแล้วเอาหน้าสวยๆ จุ่มส้วมซะให้เข็ด แต่ทำแบบนั้นไม่ได้... โอ๊ย เอาไงดีล่ะหยาง คนอย่างฉันกับคำว่าแก้แค้นมันแยกออกจากกันไม่ได้อยู่แล้ว จะปล่อยให้มันไปซะง่ายๆ ก็ไม่ใช่วิถีของหยางเลย เอาล่ะ... โอเค ฉันจะเลือกวิธีที่เบาที่สุดก็แล้วกัน -__-

ฉันกดโทรศัพท์โทร.หานายน้อย หมอนั่นไม่รับ ฉันเลยส่งข้อความไปหา

'ช่วยฉันด้วย ฉันโดนขังที่ห้องน้ำหญิงตึก A ฉันไม่กล้าออกไป พวกผู้หญิงยังเฝ้าอยู่ รีบมานะ ฉันกลัว...'

หมอนั่นไม่ตอบกลับมา ซึ่งฉันก็ว่ามันถูกต้องแล้ว ถ้าเป็นสถานการณ์อื่น เช่นว่าฉันโดนข่มขืน ส่วนมันมัวแต่เสียเวลาตอบข้อความ ฉันคงตายก่อนที่มันจะมาช่วยทัน อย่างน้อยนายก็มีสมองในเรื่องนี้นะ ฉันแนบหูฟังพวกผู้หญิงพูดไปเรื่อยๆ คุณเธอพูดถึงผู้ชายที่ชื่อ 'บอส' ฉันพยายามจับใจความส่วนอื่น ยัยพวกนี้กำลังเถียงกันว่าจะเอาอะไรสาดลงมาอีกระหว่างทรายกับอาหารปลา โอ๊ยยย ตายแล้วแม่คุณ ถ้าวันๆ คิดเรื่องเรียนให้ได้แบบนี้บ้าง ประเทศไทยคงเจริญไปแล้ว

ฟังเสียงมันหน่อยสิ ตายแล้วยัง ??” ผู้หญิงคนแรกว่าแล้วเงียบเสียงลง

อ้าว ยังๆ ฉันยังไม่ตาย เดี๋ยวจะร้องไห้ให้ฟังหน่อยก็ได้...

ว่าแล้วฉันจึงทำเสียงสะอึกสะอื้นเบาๆ ทั้งๆ ที่ในใจอยากจะหัวเราะแทบบ้า

ร้องไห้อยู่ล่ะ โม"

อ๋อ ชื่อโม อืม ฉันออกไปได้เมื่อไหร่ คุณหนูโม เจอกันนะ ^^

หยาง!!!!”

อา... มาแล้ว

ฉันนั่งไขว้ห้างบนชักโครกเล่นเกมในโทรศัพท์เพื่อฆ่าเวลาระหว่างรอว่านายน้อยหรือทรายกับอาหารปลาจะมาถึงก่อนกัน และดวงก็เข้าข้างฉันเมื่อเสียงที่เรียกชื่อเมื่อกี้คือเสียงของนายน้อย ฉันรีบใช้มือขยี้ผมของตัวเองให้ดูพองๆ ฟูๆ ทุเรศๆ ขยี้ตาตัวเองให้แดงๆ ช้ำๆ นิดหน่อยพอสมจริง ฉันอายุสิบแปดปีแล้ว จะร้องไห้อะไรมากมาย

หยาง!!”

บอส ??”

ห๊ะ... อย่าบอกนะว่า บอส คือ นายน้อย ???

ฉันอ้าปากค้างอยู่ในห้องน้ำ ในขณะที่เสียงดังโครมครามดังอยู่ด้านนอกเหมือนใครเหวี่ยงโต๊ะเก้าอี้ลงกับพื้นอย่างแรง เสียงกรี๊ดด้วยความตกใจของผู้หญิง อืม เข้าใจแล้ว คงจะเอาเก้าอี้โต๊ะมาปิดประตูไม่ให้ฉันออกไปได้สินะ ฉันทุบบานประตูอย่างแรงจนมันเกือบจะหลุดออกมา พอดีกับตอนที่นายน้อยกระชากประตูจากด้านนอกเปิดออก

นายมาช้า...” ฉันว่าแล้วพุ่งตัวออกไปกอดคอหมอนั่นไว้

เป็นไง... เป็นไงล่ะ!!!

ผู้หญิงพวกนั้นมองฉันตาโตจนแทบจะถลนออกมาจากเบ้า อย่าเพิ่งจ้ะ อย่าเพิ่ง นี่เพ่ิงจะขั้นแรกเท่านั้นเอง

เธอเป็นอะไรรึเปล่า =[ ]= ?” นายน้อยว่าแล้วสำรวจตัวฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า มือใหญ่ลูบหัวของฉันเบาๆ อึก... อยากจะปัดมือหมอนั่นทิ้งแต่ก็ทำไม่ได้ เดี๋ยวแผนจะเสีย ฉันตีหน้าเศร้ามองหน้าเขา นายน้อยตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นฉันเปียกปอนและสกปรกไปทั้งตัว สิ่งที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นเมื่อหมอนั่นถอดเสื้อบาสฯ ออก ฉันแทบหงายหลังด้วยความตกใจเมื่อเขายื่นเสื้อให้ฉัน "ใส่ไว้ เสื้อเธอบางจะตาย เปียกจนเห็นไปถึงไหนต่อไหน...”

ฉันพยักหน้าช้าๆ แล้วก้มหน้ารับเสื้อตัวใหญ่ของเขาไว้

พวกเธอ...” นายน้อยหันไปหาพวกผู้หญิงสามคนนั้น "รู้ไหมยัยนี่เป็นใคร ?”

หนึ่งในนั้นพยายามจะหนีออกจากห้องน้ำ แต่สายไป... พวกผู้ชายจากในทีมบาสฯ แห่กันมารุมล้อมปิดทางออก ยัยสามคนนั้นเหมือนหนูติดกับดัก เข้าได้ ออกไม่ได้ หึๆ สนุกไหม ? ฉันไม่โต้ตอบเธอตอนนั้นไม่ได้แปลว่าฉันไม่รู้สึกอะไร แก้แค้นสิบปียังไม่สาย แต่ถ้าแก้ได้ในวันเดียวกันจะมันมากกว่าเยอะ

นายน้อย ช่างเถอะ...” ฉันว่าแล้วรั้งแขนหมอนั่นไว้

ช่างได้ไงหยาง...” หมอนั่นว่าแล้วกำมือแน่น "โม ฉันขอสั่งไม่ให้เธอยุ่งกับหยางอีก"

แต่ บอส...” ยัยโม(?) ว่าแล้วตีหน้าเศร้าใส่ ฉันอยากจะแลบลิ้นใส่หน้าคุณเธอนัก มารยาแค่นั้นหรือจะสู้ฉันได้

บอสบ้าบอสบออะไรกันโม ฉันชื่อนายน้อย! เลิกเรียกชื่อฉันแบบนั้นได้แล้ว"

หือ... หมายความว่าไง

นายน้อย พอเถอะ โมเขาคงไม่ได้ตั้งใจ" ฉันว่าแล้วรั้งแขนหมอนั่นไว้ ส่งสายตาขอความเมตตาให้เขา ทั้งๆ ที่ในใจฉันอยากจะกระโดดใส่ยัยนั่นแล้วถลกหนังมันออกมาย่างเกลือซะให้เกรียม ฝากไว้ก่อนนะยัยโม นายน้อยหันมามองฉันอย่างไม่สบายใจแล้วใช้มือโอบไหล่ฉันไว้เบาๆ ฉันจึงส่งสายตาปิ๊งๆ มองเขาอีกครั้งเป็นรอบที่สอง "นะ นายน้อย ฉันไม่อยากให้นายมีเรื่อง เดี๋ยวจะเป็นเรื่องใหญ่ถึงขั้นขึ้นห้องปกครอง"

นายน้อยกัดฟันกรอดด้วยความโมโหก่อนจะถอนหายใจเบาๆ

ก็ได้... โม ถ้าหยางไม่ขอไว้นะ...” นายน้อยพูดพลางกัดฟันด้วยความโกรธ "อย่าให้มีครั้งหน้าอีกก็แล้วกัน...”

นายน้อยพูด ก่อนจะพาตัวฉันออกไปจากห้องน้ำหญิงตึก A แทบจะในทันที

 

นายน้อยพาฉันมานั่งตรงระเบียงที่เปลี่ยวร้างไร้ผู้คนของตึก C หมอนั่นนั่งลงบนพื้นในขณะที่ให้ฉันนั่งบนม้านั่งยาวติดกับระเบียงของอาคารเรียน เขาทำหน้าเป็นห่วงเป็นใยวิตกกังวลวิกลจริตราวกับว่าฉันเพิ่งจะกลับมาจากสมรภูมิรบยังไงยังงั้น นายน้อยเอ๊ย แค่นี้น่ะจิ๊บๆ เยอะกว่านี้ฉันเคยโดนมาแล้ว แถมยังรอดด้วย แค่นี้น่ะยังไม่ทันคันๆ เลยด้วยซ้ำ แค่แค้นเอง ฮึ่ม...

เป็นอะไรเปล่า ?” นายน้อยถามแล้วสำรวจใบหน้าของฉันด้วยดวงตาคู่นั้นอย่างถี่ถ้วน

ไม่นี่...” ฉันว่าแล้วเลิกคิ้ว "สบายดี...”

แต่ยัยพวกนั้น ฝากไว้ก่อนนะ

หยาง!!!!”

ฉันหันขวับไปมองตามเสียงเรียก ร่างสูงของสกายยืนอยู่ที่สุดปลายทางเดิน หมอนั่นวิ่งเข้ามาหาฉันอย่างรวดเร็วเหมือนหมาป่าวิ่งเข้าตะครุบเหยื่อ ฉันถึงกับขมวดคิ้วมุ่น แต่ก่อนที่หมอนั่นจะเข้าถึงตัวฉัน นายน้อยลุกขึ้นยืนขวางไว้ได้ซะก่อน ทั้งสองคนมองหน้ากันด้วยสีหน้าเหมือนจะฆ่ากันให้ตายได้

เดี๋ยว นายน้อย... นี่ญาติฉันเอง" ฉันว่าแล้วลุกขึ้นเดินไปจับไหล่ของเขาไว้ให้ใจเย็น

หยาง นี่ใครวะ ?” สกายถามแล้วมองหน้านายน้อยอย่างหงุดหงิด "แล้วเธอไปโดนอะไรมา เขาลือกันทั้งโรงเรียน"

หือ ??” ฉันว่าแล้วขมวดคิ้ว "ลือกันทั้งโรงเรียน ได้ไง ? เรื่องมันเพิ่งเกิดเมื่อกี้เองนะ"

อย่างเธอเนี่ยนะจะ...” สกายพูดขึ้น แต่...

หยาง นี่ใคร ??” นายน้อยถามแล้วตีหน้าโกรธใส่ฉัน

บอกแล้วไงว่าญาติ!!!” ฉันตวาดใส่หน้าหมอนั่น

เวร ลืม...

...” นายน้อยมองหน้าฉันอย่างงุนงงปนโกรธๆ

ขอฉันคุยกับเขาแป๊บเดียวนะ...” ฉันว่าแล้วจับมือเขาไว้ ก่อนจะบีบเบาๆ "นะ...”

นายน้อยพยักหน้าให้ ก่อนจะเดินห่างออกไปตามทางเดิน ทิ้งให้ฉันกับสกายยืนมองหน้ากันด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดและอึดอัด สกายเอาแต่จ้องฉันจนแทบจะหายใจไม่ออก ดวงตาเรียวเล็กเหมือนหมาจิ้งจอกมองฉันราวกับจะมองทะลุเข้าไปข้างในให้ได้ ฉันกัดริมฝีปากแล้วพยายามจ้องหน้าเขาตอบ

ไม่ไหว... สงครามประสาทนี่...

ไอ้นั่นคือผู้ชายที่พาเธอมาส่งเมื่อคืนนี่" สกายว่าแล้วเอียงคอมองหน้าฉัน "คิดอะไรอยู่ ?”

ไม่คิดบ้างเหรอว่าคนอย่างฉันก็อยากใช้ชีวิตธรรมดาๆ เหมือนกัน" ฉันว่าแล้วกอดอกมองหน้าเขา

เธอไม่ได้รักมัน...” สกายพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ตอนนี้ยัง...” ฉันว่าแล้วเลิกคิ้ว "นายกับมาเฟียไปถึงไหนแล้ว ?”

ยัง แต่ฉันมีเรื่องจะมาบอกเธอ...” สกายว่าแล้วมองหน้าฉันนิ่ง

เรื่อง ?”

ไอ้นั่นน่ะ... นายน้อย"

หือ ?” ฉันว่าแล้วเอียงคอมองเขาอย่างประหลาดใจ คนที่มองฉันเป็นคู่แข่ง คนที่เกลียดขี้ฉันไม่น้อยไปกว่าฉันที่เกลียดขี้หน้ามันกำลังจะบอกอะไรบางอย่างกับฉัน อะไรบางอย่างที่ดู... เหมือนความหวังดี ไม่หรอกม้าง... คนอย่างสกายเคยทำอะไรให้คนอื่นฟรีๆ ซะที่ไหนกัน "มีอะไรก็พูดมาตรงๆ ฉันมีเวลาไม่มาก...”

ฉันว่าแล้วหันหลังไปมองนายน้อยที่ยืนรออยู่

เธอรู้เหตุผลไหมว่าทำไมทีมบาสฯ ถึงไม่มีผู้หญิงอยู่เลย"

ก็ผู้หญิงไม่นิยมเล่นบาสฯ นี่ เดี๋ยว... แต่ฉันรู้จักอยู่คนหนึ่ง...”

ฉันว่าแล้วมองหน้าสกายอย่างงุนงง

ใช่...” สกายกระซิบบอกเบาๆ แล้วยิ้มเจ้าเล่ห์

นี่นายกำลัง... ต่อแต้มให้คู่แข่งอยู่นะรู้ไหม ?” ฉันว่าแล้วหรี่ตามองเขา

สกายรู้เรื่องมาเฟีย ???

ฟังนะ...” สกายว่าแล้วมองหน้าฉันอย่างจริงจัง เฮือก สายตาแบบนี้น่ากลัวแฮะ สกายเอาจริง... เอาจริงแบบใช้สมอง ไม่เห็นมาตั้งนานแล้ว "จริงๆ แล้วไอ้พวกทีมบาสน่ะมันเป็นแค่ฉากบังหน้า จริงๆ แล้วพวกมันมีงานอดิเรกที่โสโครกกว่านั้นซ่อนอยู่เบื้องหลัง...”

และมันคือ ?” ฉันว่าแล้วเลิกคิ้วมองหน้าเขา "เล่นรีรีข้าวสารเหรอ ?”

...”

โอเคๆ ฉันผิดเอง ว่ามาๆ" ฉันว่าแล้วยกมือขอโทษหมอนั่นอย่างหงุดหงิด

อะไรกัน เล่นมุกหน่อยเดียวทำมาเป็น... หึ

รู้จักการล่าแต้มไหม ?” สกายถามแล้วเอียงคอมองหน้าฉัน "พนันได้ว่าเธอรู้จัก แต่คงไม่เคยทำ"

เออสิ" ฉันแหวใส่ ใบหน้าเริ่มร้อนๆ นิดๆ "โรคจิต ใครมันจะทำยะ ?”

อืม ใครนะ...” สกายว่าแล้วมองหน้าฉันก่อนจะดีดนิ้วดังเป๊าะ "แฟนเธอไง ไอ้นายน้อย"

ฉันขมวดคิ้วมุ่น ไอ้ผู้ชายมุกเสี่ยวแถมยังแป้กจนต้องร้องขอชีวิตเนี่ยนะ ??? แล้วอีกอย่าง มันไม่ใช่แฟนฉันนะ!!!

ลองคิดดูให้ดีว่ามันเคยทำอะไรกับเธอบ้าง...”

สกายถามด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ ทำเอาฉันถึงกับสะอึกไปหลายวินาที เมื่อคืน ในห้องของหมอนั่น...

ไม่จริงหรอกมั้ง...” ฉันว่าแล้วหรี่ตามองเขา "นายมั่วเอาเองเป็นตุเป็นตะมากกว่า...”

ถ้าเธอไม่เชื่อ ก็ไม่ต้องมาร้องห่มร้องไห้ทีหลังให้ฉันเห็น เพราะฉันจะไม่เช็ดน้ำตาให้เธอแน่"

สกายว่าแล้วยิ้มเหี้ยมๆ ให้ฉัน เออ รู้แล้วว่าไม่ได้ขู่ ฉันก็ไม่ได้อยากให้แกเช็ดน้ำตาให้สักหน่อย

แล้วก็มาเฟีย ?” ฉันถามต่อแล้วถอนหายใจ "มีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรเกี่ยวกับยัยนี่ไหม ?”

มี...” สกายว่าแล้วพยักหน้า "ไอ้พวกล่าแต้มมันจะพุ่งเป้าไปที่... ผู้หญิงที่ค่อนข้างจะ...”

หวังเด็ดดอกฟ้าว่างั้น ?” ฉันว่าแล้วเบะปากใส่ "มาเฟียสินะ...”

สกายพยักหน้าช้าๆ

และมาเฟียยังไม่เคยเสียอะไรให้พวกมัน สามเดือนแล้วที่นายน้อยตามจีบมาเฟีย จนเปิดเทอม เธอรู้ไหม... มาเฟียก็ยังไม่ยอมมัน" สกายเล่าต่ออย่างสะใจเล็กๆ "ฉันสืบเรื่องพวกมันมากตั้งนานก่อนที่จะเข้าโรงเรียนนี้อีก... ฉันนึกว่าเธอรู้เรื่องมาตั้งนานแล้ว ที่ไหนได้ ยังโง่สมองทึบเหมือนเดิม -__-”

ฉันต้องกลั้นใจไม่ให้ยกเท้าถีบหน้าสกาย

แล้วทำไมต้องมาบอกฉัน...” ฉันว่าแล้วเอียงคอถามหมอนั่น

เพราะเมื่อคืนเธอช่วยฉันไว้...” เขาพูดด้วยสีหน้านิ่ง "แต่ฉันจะไม่ขอบคุณเธอ"

เมื่อคืน ? ที่ฉันจับนายมัดไว้กับเตียงจนนายหายสติแตกนั่นน่ะนะ ?

อืม...” ฉันว่าแล้วพยักหน้าก่อนจะเอามือเกาแก้มเบาๆ "ยังไงดีล่ะ... นายไม่ขอบคุณ งั้นฉันขอบใจนายก็แล้วกัน...”

ฉันว่าแล้วถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะมองหน้าสกาย

หล่อ ฉลาด ปราดเปรื่อง เพอร์เฟ็ค สมบูรณ์แบบที่สุด แต่น่ากลัวเกินกว่าจะคบได้...

งั้นฉันไปแล้วนะ...” ฉันว่าแล้วลุกขึ้นยืน ก่อนจะมองหน้าเขาอีกรอบ "อ่า... ขอบใจนะ"

เดี๋ยว...” สกายเรียกแล้วดึงแขนเสื้อของฉันไว้ ฉันหันหลังกลับไปมองเขา "ยังมีอีกเรื่อง"

...”

เธอคงรู้แล้วว่านายน้อยกำลังจะเลิกจีบมาเฟีย พูดง่ายๆ คือมันไม่หวังฟันมาเฟียแล้ว และมาเฟียเป็นเหมือนผู้หญิงหมายเลขหนึ่งของที่นี่ เธอรู้ไหมว่านั่นหมายความว่าไง ?” เขาถามแล้วมองฉันในขณะที่มือของเขาจับข้อมือของฉันไว้ ฉันส่ายหน้าแล้วมองหน้าสกายอย่างงุนงง ไม่เข้าใจ

ฉันรู้เรื่องระหว่างมาเฟียกับนายน้อยเพียงแค่ว่าทั้งสองคนกำลังจะเลิกกัน และเป็นช่องว่างให้ฉันแทรกตัวเข้าไปได้

ไม่รู้...”

เพราะมันเพิ่งจะเจอเหยื่อที่คู่ควรกว่า ขนาดที่ว่ามันยอมทิ้งมาเฟีย ผู้หญิงหมายเลขหนึ่ง...”

...”

มันรู้แล้วว่าเธอคือหยาง ควีนแห่งเซเว่นซินส์ ราชินีแห่งเซนต์ไมเคิลส์"

หัวใจของฉันเต้นรัวหลังจากหมอนั่นพูดจบ สกายมองหน้าฉันนิ่งอย่างไม่อาจบอกได้ว่าเขากำลังคิดอะไร พนันได้ว่าใบหน้าของฉันตอนนี้คงซีดยิ่งกว่ากระดาษ ฉันทิ้งชีวิตแบบนั้นไปแล้วแท้ๆ ทิ้งชื่อ ฉายา ตำแหน่งไปหมดแล้ว ชีวิตใหม่ของฉันกำลังเริ่มขึ้น แต่ชีวิตเก่ากำลังหลอกหลอนและตามไล่ล่าฉันมาอยู่เรื่อยๆ แบบนี้...

ฉันคิดว่าฉันหลอกมัน แต่ที่ไหนได้ นายน้อยต่างหากที่หลอกฉันเสียสนิทใจ...

ฉันทรุดตัวลงนั่ง เอามือก่ายหน้าผาก สกายนั่งลงข้างๆ

นายจะเอายังไงต่อ...” ฉันว่าแล้วเอามือปิดหน้า "ฉัน... คิดอะไรไม่ออกแล้ว...”

กลุ่มไอ้นายน้อยเป็นกลุ่มที่มีอิทธิพลมากที่สุดในโรงเรียนนี้...”

แล้วนายคิดจะทำยังไง เดินดุ่มๆ ไปบอกว่าขอยืมคนไปตีกับแก๊งอื่นหน่อยงั้นเหรอ ?”

ฉันถามกลับแล้วหันไปมองหน้าเขาอย่างเพลียๆ

ผิดแล้ว...” สกายว่าแล้วมองหน้าฉันนิ่ง เขาใช้มือข้างหนึ่งเชยคางฉันให้เงยหน้ามองเขา "เคยได้ยินไหม ? เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม... ไอ้นายน้อยขึ้นสู่อำนาจได้ยังไง ฉันก็จะทำแบบนั้น ไอ้นายน้อยใช้เวลาสามปีกว่าจะขึ้นมายืนถึงจุดนี้ แต่อย่างฉันไม่ต้องใช้เวลาขนาดนั้น...”

...”

ฉันจะเริ่มจากมาเฟียเป็นคนแรก...”

ล่าแต้ม...

ฉันหันไปมองหน้าเขาอย่างงุนงง ในหัวตื้อไปหมด

นาย...”

หลังจากผ่านด่านของมาเฟียได้ คนต่อไปก็คือเธอ...”

สกายพูด ก่อนจะตบบ่าของฉันเบาๆ แล้วเดินจากไป

ฉันแทบจะเป็นลมล้มลงไปกองบนพื้นตรงนั้น ถ้าหากว่านายน้อยไม่วิ่งเข้ามาประคองฉันไว้ก่อน คำพูดของสกายยังคงก้องอยู่ในหัวอย่างไม่รู้จักจบสิ้น เริ่มที่มาเฟีย จบที่ฉัน ความหมายของหมอน่ันช่างตรงจนน่ากลัว รู้ทั้งรู้ว่าฉันเป็นคู่แข่ง แต่ก็ยังจะบอกข้อมูลเป็นแต้มต่อให้ แถมยังบอกให้ด้วยว่าตาต่อไปเขาจะวางหมากที่ไหน...

นายน้อย...” ฉันเอามือขึ้นก่ายหน้าผากแล้วรั้งแขนของหมอนั่นไว้

หือ... มีอะไรรึเปล่าหยาง ?” เขาว่าด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย

เลิกเสแสร้งทำเป็นห่วงฉันได้แล้ว" ฉันว่าแล้วลืมตาขึ้นมองหน้าเขาก่อนจะลุกขึ้นยืน

อะไรกันหยาง ???”

นายน้อยมองฉันด้วยสายตาใสซื่อ ดวงตาเรียวคู่นั้นมองฉันอย่างงุนงงและไม่เข้าใจ ไม่มีร่องรอยแห่งการหลอกลวงหรือเสแสร้งเลยแม้แต่น้อย ให้ตาย... แบบนี้ไงมันถึงได้หลอกฉันเสียสนิทใจ ฉันเอามือกุมหัวแล้วค่อยๆ ถอดเสื้อบาสฯ ของเขาที่ฉันสวมทับเสื้อนักเรียนไว้แล้วโยนให้หมอน่ันกลับคืน

เลิกเล่นบทชายผู้แสนดีได้แล้ว" ฉันว่าแล้วมองเขาตาขวาง

...”

ตัวจริงของนาย... ไม่ใช่ไอ้มุกเสี่ยวตบมุกแป้กใช่ไหม ?” ฉันว่าแล้วกอดอกมองหน้าเขา

...”

ถึงขนาดต้องยอมวางมือจากมาเฟียเพื่อจะได้พุ่งเป้าหมายมาที่ฉัน...”

ฉันว่าแล้วยิ้มเย็น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาของเขาอย่างรู้ทัน

รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ?” เขาถามแล้ว ริมฝีปากบางระบายด้วยรอยยิ้ม "ฉันว่าฉันแสดงได้เนียนมากนะ...”

ขอยอมรับเลยว่าฉันดูไม่ออก...” ฉันว่าแล้วกลอกตาใส่หมอนั่น ก่อนจะเดินวนรอบตัวเขาช้าๆ ใช้นิ้วมือไล้ไปตามท่อนบนที่เปลือยเปล่าของนายน้อย "นายนี่... ภายนอกดูเป็นคนดีแสนดี ไหนจะหน้าหล่อ การเรียนดี กิจกรรมเด่น เพื่อนฝูงอีกเยอะแยะ พูดง่ายๆ คือดีไปซะทุกอย่าง แล้วอะไรที่ทำให้นายจีบมาเฟียไม่ติดสักทีล่ะ ?”

ไม่ใช่สเป็คมั้ง ?” เขาว่าแล้วเลิกคิ้ว ก่อนจะมองหน้าฉัน "ว่ากันตรงๆ แล้ว ฉันชอบแบบเธอมากกว่า"

...”

ที่ร้านกาแฟ ฉันรู้ว่าเธอทอดสะพานให้ฉัน อ่อยฉันจนแทบจะกราบเรียนให้ฉันจีบเธอ ที่ห้องน้ำนั่นก็เหมือนกัน..." นายน้อยว่าแล้วดึงแขนของฉันขึ้นมาก่อนจะประสานมือไว้กับฉันแน่น "มือแบบนี้ต่อยประตูทีเดียวก็พัง เธอเองก็ตีบทนางเอกแตกเหมือนกัน ถ้าฉันไม่รู้มาก่อนว่าเธอเป็นใคร ฉันก็คงจะหลงเธอไปแล้ว"

ว่ากันตรงๆ แล้วฉันก็ชอบแบบนาย...” ฉันว่าแล้วเงยหน้ามองเขา "แต่จริงๆ แล้ว ก็ไม่เท่าไหร่...”

นายน้อยขมวดคิ้วมองฉัน

ยังอยากจะได้ตัวมาเฟียอยู่ไหม ?”

หือ...”

ฉันถามว่านายยังอยากจะล่าแต้มมาเฟียอยู่อีกรึเปล่า ?” ฉันถามแล้วกอดอกมองหน้าเขา

เขาเงียบแล้วมองหน้าฉันนิ่ง หลายร้อยคำถามซ่อนอยู่ในแววตาคู่นั้นแต่ไม่กล้าถามออกมา

มีอยู่เรื่องหนึ่งที่นายไม่รู้ คือมีคนๆ หนึ่งกำลังจะแย่งตำแหน่งของนายให้ได้... และหมอนั่นทำได้แน่” ฉันว่าแล้วมองหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง "ไอ้บ้าคนเมื่อกี้นั่นน่ะไม่ใช่ญาติฉัน แต่มันเป็นศัตรูของฉัน คู่แข่งที่อยากจะชิงตำแหน่งของนายในตอนนี้ มันจะเริ่มจากมาเฟีย มันจะเดินตามรอยเท้านาย กว่านายจะรู้ตัวก็ตอนที่นายเสียคนในกลุ่มไปหมดแล้ว...”

ฉันว่าแล้วสบตามองกับใบหน้าหล่อๆ ของเขา

แล้วทำไมเธอถึงบอกฉันซะหมดเปลือกล่ะ ?”

นายบอกเองนี่ว่าอยากรู้เรื่องของฉัน" ฉันว่าแล้วยักไหล่ "ซึ่งจริงๆ นายก็รู้มาหมดแล้ว...”

ก็ไม่เชิง...”

ฟังนะ นี่เป็นไพ่ตายใบสุดท้ายของฉัน... ฉันจะช่วยให้นายเข้าถึงตัวมาเฟีย"

และ... ขอทายว่าของฟรีไม่มีในโลก" เขาพูดต่อก่อนจะยิ้มน้อยๆ

แลกกับการที่นายต้องปกป้องฉัน เพราะเป้าหมายต่อไปของมัน คือฉันเอง"

งั้นฉันคงต้องขอเพิ่มรางวัลหน่อย...” เขาพูดแล้วยื่นหน้าเข้ามา ก่อนจะใช้มือจับผมของฉันไปทัดไว้กับหู

...”

ขอเป็นตัวเธอก็แล้วกัน...”

เขากระซิบที่หูของฉันเบาๆ แต่ทำเอาฉันขนลุกไปทั้งตัวด้วยความกลัว... หมอนี่ไม่ได้แค่ขู่

 









หยางแม่ง 555555555555555 น่าตบอะ คือความประพฤติแม่คุณนี่กวนตีนมาก 55555555 คือพวกคุณโมเนี่ยแกล้งใครก็ไม่สืบให้ดีนะ มีคนให้แกล้งเป็นล้านๆ มันดันมาแกล้งคนที่ไม่น่าแกล้งที่สุด ตัวประกอบน้อยๆ ก็โดนหยางสะบัดบ๊อบใส่ตามระเบียบค่ะ 

แต่... แต่... พวกตัวไม่ประกอบเนี่ยสิ =[ ]=

คราวนี้ก็เปิดเผยแก่นเรื่องแล้วนะคะ อืม... ตอนแรกก็ว่าจะไม่เขียนเรื่องนี้ แต่คิดๆ ไปก็อยากเขียนนะ มันท้าทายดี ล่าแต้ม เกมนรกหมวยยกล้อมากกกกกก นายน้อยคนเคยดีของเราก็ดันเป็น king of ล่าแต้มซะด้วยพ่อคุณ ไอ้สกายก็ดันจะวัดรอยเท้านายน้อยอีก ส่วนมาเฟียกับหยาง หึๆ สองคนนี้แต้มสูงชะลูดเป็นต้นมะพร้าวสามสี่ต้นต่อกันเลย คอยดูว่าใครจะพิชิตพวกนางได้... 

เรื่องนี้ ศีลธงศีลธรรมไปหมดแล้วนะคะ ไม่เหลือละ 5555 นางเอกของฉันคือนางเทพกว่าสกายไปแล้ว ณ จุดนี้(แต่จุดหลัง... ไม่แน่) หยางนี่แบบ โอยยย สมควรแล้วที่นางเป็นควีนจริงๆ ต้องอ่านไปเรื่อยๆ นะคะ อย่าหายอย่าทิ้งกันนะ 55555 ชีวิตนาง adventure มาก หยาง สกาย นายน้อย มาเฟีย จะเจอเรื่องราวที่มันแบบ... บรรยายเป็นคำพูดไม่ได้อีกเยอะค่ะ ติดตามกันด้วยนะคะ

อ้อ ตอนแรกๆ นี้หยางยังผมสั้นเหมือนหยินนะคะ แต่ต่อไปจะมีเหตุให้นางต้องต่อผม 5555555

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นค่ะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,327 ความคิดเห็น

  1. #1318 ballbonbon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 13:45
    เห้ยยย ทุกคนโรคจิตมากกกก
    #1,318
    0
  2. #1312 Urmygirl (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กันยายน 2558 / 20:50
    ชอบอ่ะ ชอบมากกก นางเอกแบบหยางเนี่ย พูดเลย
    #1,312
    0
  3. #1273 Fari (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 02:24
    โห๊ะ นายน้อยฉันหลงกลแกแล้ว -*-

    แค่เริ่มก็ปวดหัวแล้วคิดตามไม่ทัน 5&55
    #1,273
    0
  4. #875 2nd'daughter ツ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 23:05
    สรุป...เนียนกันทั้งคู่555555 อร้ากกกกกความมันเริ่มมาเยือนแล้ว แต่ละคนนี่แบบ กินมันสมองเป็นอาหารรึ ทำไมถึงฉลาดตลบกันไปมาแบบเน้! #ที่ล้ำสุดคือไรท์เตอร์555 สนุกมากกก อ่านมาทุกเรื่องสนุกทุกเรื่องเลยค่ะ แต่เรื่องนี้มาอ่านช้าไปหน่อยพลาดมาก T T ไม่เป็นไร! ยังไงตอนนี้ก็ได้อ่านแล้วว วางไม่ลงเลย อ่านตอนต่อไปป~
    #875
    0
  5. #721 Tz\'Mild Moo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 12:59
    นายน้อยฉันอุสาคิดว่าแกน่ารักกก !! ที่ไหนได้ ร้ายชิบ!!
    #721
    0
  6. #121 Ployy125 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 22:32
    ต่อเลยยยยยยย นายน้อยแกเล่นละครเนียนมาก!
    #121
    0
  7. #120 --M=o=D-- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 18:27
    แวะมาอ่าเอาความฟินอีกรอบ ก่อนไปชาร์ปต่อไป อิอิ ชอบบบบบ อยากรู้จังทำไมหยางต้องต่อผม ><
    #120
    0
  8. #119 Fanning Fight (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 06:45
    อยากอ่านแว้วน่าสนุกมาก
    #119
    0
  9. #118 PaengRumTumNa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 17:17
    ไรท์ทิ้งท้ายได้ค้างมากค่ะ-.,- มาอัพเร็วๆน้าา~
    #118
    0
  10. #117 บิวกิส นะคะ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 11:12
    ไม่ทิ้งกันแน่แต่ไรท์เตอร์อัพไวๆน้าาา
    #117
    0
  11. #116 Top Secret (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 20:30
    โอ้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    นายน้อย -..-
    สกาย -..-


    โอ้ย.....!? จัดว่าเด็ด -.,-
    #116
    0
  12. #115 tumtim (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 20:07
    ต่อๆคะ ร้ายมากทั้งคู่เลยย >
    #115
    0
  13. #114 ninjafa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 19:48
    แต่ละคนร้ายมากกกกก
    #114
    0
  14. #113 Porn'n La (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 19:44
    แรงทั้งคู่5555555555
    #113
    0
  15. #112 --M=o=D-- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 18:20
    ขอบอกเลยค่ะว่าแอบระแวงสกาย สกายน่าจะวางแผนอะไรซ่อนไว้ ไม่น่าบอกหยางหมด อิอิ แอบอิน., สนุกมากๆค่ะไรต์ สู้ๆสู้ตาย fighting!!!!
    #112
    0
  16. #111 Ball Nok Khawfang (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 17:50
    พระนางคือ
    #111
    0
  17. #110 hide (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 / 13:11
    อยากกอ่านต่อแล้ววว หยางสมกับที่เป็นควีนมาก
    #110
    0