[The Gang #6] The Cold War : สงครามรักอันตราย [ จบ ]

ตอนที่ 5 : Tempting seeing enemy suffered. [ ความสะใจลึกๆ ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,313
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    17 พ.ค. 57




บทที่ 3
Tempting seeing enemy suffered.

สกายกดฉันลงกับเตียงอย่างแรงจนแทบจะหายใจไม่ออก

สกาย ปล่อย..." ฉันว่าแล้วใช้มือดันเขาออกไป

ร่างสูงยังคงดึงดันรั้นจะกดฉันลงไปให้ได้ แต่เสียใจ ถ้าเป็นมาเฟียหรือผู้หญิงอื่นคงเสร็จหมอนี่ไปแล้ว ฉันรู้จักผู้ชายดี เพื่อนสนิทของฉันกว่าครึ่งก็เป็นผู้ชาย สกายซุกไซร้ใบหน้าลงมาที่ต้นคออย่างหนักหน่วง ฉันกัดฟันกรอดแล้วยื่นมือออกไปจับใบหน้าของเขาไว้ให้มองตรงมาที่ฉัน

...”

สกาย ฉันเคยคิดว่านายน่าสงสาร"

...”

แต่ตอนนี้ ฉันว่านายทุเรศมาก"

สกายก้มหน้าลงไป ทำเป็นไม่สนใจคำพูดของฉัน มือทั้งสองข้างฉีกเสื้อนักเรียนของฉันขาดออกจากกัน

สกายอยากชนะเดอะแก๊งจนสติหลุดไปแล้ว หมอนี่เข้าใกล้คำว่าบ้าแล้วจริงๆ

นายคิดจริงๆ เหรอว่าถ้าฉันจะหนีซะอย่าง นายจะทำอะไรได้...”

...”

เขาเงยหน้าขึ้นมามองฉันแวบหนึ่ง ส่วนสายตาของฉันเหลือบไปมองกล้องที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง... เลวมากสกาย ฉันไม่คิดว่านายจะตกต่ำขนาดถึงกับต้องถ่ายวีดิโอเอาไว้แบล็คเมล์ ฉันถอนหายใจเบาๆ แล้วสบตามองกับหมอนั่นที่นอนคร่อมอยู่บนตัวฉัน ร่างกายของเขาร้อนเพราะโทสะที่พุ่งพล่านในกระแสเลือด

ฉันยอมอยู่ที่น่ี เป็นตัวประกันของนายเพราะฉันยอมรับในผลของการกระทำของตัวเอง ฉันติดหนี้นาย ฉันจ่ายไม่ไหว เพราะงั้นฉันเลยมาลงเอยอยู่ที่นี่ กับนาย ตอนนี้" ฉันว่าแล้วใช้มือขยุ้มคอเสื้อของเขาลงมาใกล้ตัว "นายคิดจริงๆ เหรอว่าฉันจะยอมนายทุกอย่าง... เหมือนคนอื่น"

...”

พูด...” ฉันว่าแล้วกระชากคอเสื้อของหมอนั่นให้มองลงมาที่ฉัน "ตอบคำถามของฉัน!!!”

ฉันตะคอกใส่หน้าสกายอย่างหงุดหงิด

ร่างสูงที่อยู่เหนือยิ้มเย็น ก่อนจะยื่นมือมาปิดปากของฉันไว้แน่นและแรงจนเจ็บ มืออีกข้างจับข้อมือของฉันมัดรวมกันไว้เหนือศีรษะแล้วกดไว้ ฉันรังเกียจเขา ร่างกายที่สกปรกโสมมแนบสัมผัสกับฉัน... ไม่ใช่ว่าฉันสะอาดบริสุทธิ์ผุดผ่องมาจากไหน แต่ไอ้บ้านี่มันโสมมเกินไปจนฉันไม่อยากจะอยู่ร่วมโลกด้วย

ริมฝีปากร้อนไล่จูบตั้งแต่ต้นไปจนถึงเนินอก ฉันเหลือบตามองโทรศัพท์มือถือที่ตั้งไว้เพื่อถ่ายวีดิโอ มันอยู่ในมุมที่จะเห็นหน้าของฉันชัดเจน แต่จะเห็นแค่หลังของไอ้สกายนี่ มันฉลาดนักนะที่เลือกตั้งโทรศัพท์ไว้ตรงนั้น... ฉันไม่มีเวลาคิดต่อ มือใหญ่ของเขาจับต้นขาของฉันไว้ โอเค พอ สกาย หมดเวลาเวลาเล่นแล้ว

ฉันเหยียดขาออกแล้วถีบโครมเข้าที่หน้าท้องของหมอนั่นอย่างแรง ด้วยแรงมากขนาดนั้น สกายแทบจะกระเด็นตกเตียงไป ถ้าหากว่าฉันจับไม่คว้าคอเสื้อของเขาไว้ได้ซะก่อน หมอนั่นงงสุดขีดหลังจากโดนฉันถีบ ฉันไม่ปล่อยให้เวลาสูญเปล่า ขาทั้งสองข้างกระโดดลงไปคร่อมร่างของสกายไว้แล้วใช้เข่ากดหน้าอกของเขา ฉันรูดเน็กไทออกมาจากคอของสกายแล้วรวบแขนของเขาทั้งสองข้างมัดรวมไว้กับเสาที่ปลายเตียง

ขอบคุณทักษะในการต่อสู้ของฉัน ที่ได้มาจากเมื่อครั้งที่ฉันยังเป็นนักเลงคุมโรงเรียน...

ถ้านายยังเอาชนะฉันไม่ได้ ก็อย่าหวังว่าจะเอาชนะอาก้าได้"

ฉันว่าแล้วถอดเสื้อนักเรียนที่โดนฉีกขาดออกจากตัว ก่อนจะฉีกมันให้แหกเป็นเส้นยาวๆ แล้วใช้เศษผ้ามัดรอบปากหมอนั่นไว้ไม่ให้ส่งเสียงได้ ทั้งยังไม่ลืมมัดเงื่อนตายที่ข้อเท้าทั้งสองข้าง สกายมองฉันอย่างโกรธแค้น แต่ไม่มีเสียงใดเล็ดรอดออกมาจากปากให้น่ารำคาญ

ไปล่ะ ฉันมีนัด กับผู้ชายซะด้วย" ฉันบอกก่อนจะเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบเสื้อชุดใหม่ขึ้นมาสวมทับชุดชั้นใน

สกายมองฉันด้วยสายตาอาฆาตแค้น ฉันยิ้มเย็นๆ ให้ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าฉันต้องทำลายคลิปนั่นด้วย

ฉันเดินไปหยิบโทรศัพท์ของหมอนั่นออกมา ก่อนจะเปิดตู้เย็นในห้องแล้วหยิบน้ำอัดลมกระป๋องออกมาแล้วเปิดขวด เทน้ำใส่แก้ว ฟองฟู่ฟูหกเต็มโต๊ะ ฉันหยิบแก้วขึ้นมาโชว์ต่อหน้าหมอนั่นแล้วหย่อนโทรศัพท์มือถือลงไฟ เสียงไฟช็อตดังเปรี๊ยะและโทรศัพท์เครื่องนั้นก็ไปสู่สุขคติโดยที่ไม่ทันได้อำลาเจ้าของ...

ฉันหยิบกระป๋องโค้กที่เหลืออยู่ออกมาแล้วเทราดลงไปบนหน้าของสกาย

เผื่อนายจะหิวน้ำ เพราะดูท่านายต้องอยู่ที่นี่อีกนานเลย...” ฉันว่าแล้วยิ้มเยาะๆ ให้ แล้วเดินไปที่ลิ้นชักเก็บของ หยิบมีดเหลาดินสอขึ้นมาก่อนจะโชว์ให้สกายดู "ดูนี่นะ ของมีคมอย่างเดียวที่ฉันมีในห้อง เพราะนายไม่ยอมให้ฉันมีอาวุธชิ้นอื่น...” ฉันว่าแล้วก่อนจะเดินไปเปิดหน้าต่างแล้วโยนมันออกไปนอกหน้าต่าง

สกายส่งเสียงอึกอักเหมือนกำลังด่าพ่อของฉัน แต่เสียใจด้วย พ่อฉันตายไปนานแล้ว

ฉันคว้าเป้ ปิดประตูโครมแล้วล็อกห้องจากด้านนอก

ฉันไม่เสียใจกับสิ่งที่เพิ่งทำลงไปแม้แต่นิดเดียว

 

เธอควบเต่ามาเหรอ ?”

...โทษนะ ไม่มีอารมณ์จะเล่นด้วย" ฉันว่าแล้วกระแทกกระเป๋าลงบนโต๊ะกาแฟ "ไหนของๆ ฉัน"

ฉันพูดหลังจากที่นั่งลงบนเก้าอี้นวมในร้านกาแฟขมนมอุ่น ไอ้ประธานชมรมบาสมารออยู่ก่อนแล้ว หมอนั่นยิ้มแป้นเหมือนคนบ้าหลุดออกมาจากโรงพยาบาลทันทีที่ฉันมาถึง ถ้าเป็นเวลาปกติฉันคงเล่นด้วย แต่นี่ไม่ปกติ เพราะฉันเพิ่งจะทะเลาะกึ่งฆาตกรรมสกายมา...

กินก่อน...” หมอนั่นว่าแล้วยื่นแก้วนมกับขนมปังให้

ฉันเงยหน้าสบตามองเขา

เลี้ยงเหรอ ?” ฉันว่าแล้วหยิบขนมปังขึ้นแทะ

เปล่า หยิบเศษเงินจากในกระเป๋าเธอไปซื้อมาให้" เขาพูดแล้วมองหน้าฉันนิ่งๆ

...”

บ้าเหรอ ล้อเล่น ฉันเลี้ยง กินเข้าไป จะได้อารมณ์ดี" หมอนั่นพูดแล้วยิ้มกว้าง "ฉันชื่อนายน้อย...”

และมีแฟนชื่อมาเฟีย มาเฟียคือผู้หญิงที่สกายพยายามจะงาบ ส่วนฉันคือผู้หญิงที่นายพยายามม่อ...

หยาง ฉันบอกนายเป็นรอบที่สองแล้ว" ฉันว่าแล้วยกแก้วนมขึ้นดื่ม "กระเป๋า...”

เดี๋ยวสิ คุยกันก่อน" เขาพูดแล้วเบะปากเหมือนเด็กโดนแย่งขนม "ทำไมถึงย้ายมาที่นี่"

เรื่องมันยาว" ฉันว่าแล้วคิดในใจ ยาวมากด้วย เล่าไปก็ดูท่าจะไม่เข้าใจ

ฉันมีเวลาทั้งคืน พอดีว่าร้านนี้ของพี่สาวฉัน เปิดถึงเช้า" นายน้อยพูดแล้วชี้ไปที่เจ้าของร้าน

อ้อ ที่แท้ขนมนี่ก็ของฟรี... โถ่ ไหนบอกว่าเลี้ยง ไม่ใจนี่นา

...ฉันหนีคดีฆ่าคนมา" ฉันพูดแล้วบิขนมปังจุ่มลงในนม ก่อนจะเงยหน้ามองนายน้อย

หน้าขาวๆ หล่อๆ ของเขาผงะเงิบด้วยความตกใจ รูม่านตาขยายกว้าง ใบหน้าซีดเผือดจนน่ากลัว ฉันกระพริบตาปริบๆ มองเขาอย่างงุนงง อย่าบอกนะว่าเชื่อจริงๆ บ้าไปแล้ว คนบ้าอะไรจะเชื่อคนง่ายขนาดนี้ โง่จริงๆ ถ้าฉันฆ่าคนมาจริงๆ นายคิดว่าสิ่งแรกที่ฉันจะทำคือสมัครเข้าเรียนม.ปลายเรอะ ? แต่ก็นะ เป็นไปได้อยู่ที่หมอนี่จะโง่ขนาดนี้ วันหลังไปยืนหน้ากระจกแล้วคลำหัวตัวเองดูบ้างนะ เผื่อจะเจอเขางอกออกมา... ทั้งเรื่องยัยมาเฟียอีก

จริงดิ...” เขาถามด้วยน้ำเสียงตกใจ

ล้อเล่น..." ฉันว่าแล้วเลิกคิ้ว "ก่อเรื่องมานิดหน่อยนะ...”

ไม่น่าจะนิดนะ ถ้าถึงกับย้ายโรงเรียนเนี่ย" นายน้อยพูดแล้วเลิกคิ้วมองฉัน

คิดไงถึงสนใจเรื่องของฉันขึ้นมา ?” ฉันว่าแล้วท้าวคางมองหน้าเขาพร้อมกับรอยยิ้มน้อยๆ

จีบฉันสิ จีบฉันโว้ย... ฉันจะได้มีพวกไปถล่มไอ้สกาย ไอ้มาเฟียมันนอกใจแกแล้วนะ ทิ้งมัน ทิ้งมัน ทิ้งมานนน

ก็เห็นว่าเป็นเด็กใหม่ในชมรม...” เขาว่าแล้วยักคิ้วให้ "ก็เลยอยากทำความรู้จักเข้าไว้...”

ฉันอมยิ้มนิดๆ แล้วมองหน้าเขา...

หึ... มันรู้ตัวแล้วว่าฉันกำลังอ่อย ไม่เอาล่ะ ต้องเปลี่ยนแผน

ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทำเป็นดูเวลา

โห กี่โมงแล้วเนี่ย ฉันต้องไปล่ะ...” ฉันว่าแล้วลุกขึ้น ก่อนจะหันหลังกลับทำท่าจะเดินออกจากร้าน

เดี๋ยว...” นายน้อยว่าแล้วคว้ามือฉันไว้

นั่นไง ตามแผน... ฉันแอบยิ้มอยู่ในใจ รั้งสิ รั้งฉันไว้สิแก

ทำไมเหรอ ?” ฉันหันไปถามด้วยสีหน้าไร้เดียงสา แค่เห็นเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกยังรู้สึกอยากตบตัวเอง

เธอจะไม่เอากระเป๋าตัวเองคืนแล้วเหรอ ^^” หมอนั่นว่าแล้วยื่นกระเป๋าที่วางอยู่ข้างเขาให้ฉัน

เออ ลืม... เฮ้ย อายว่ะ

ขอบใจ...” ฉันว่าแล้วรับกระเป๋ามา ก่อนจะยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น "ขอบใจนะ"

ฉันฉีกยิ้มแห้งๆ ให้เขา เริ่มรู้สึกโง่ขึ้นมานิดๆ หลังจากขอบใจเขาไปสองครั้งถ้วน หยางเอ๊ย แค่ครั้งเดียวก็มากเกินพอแล้ว ถ้าแกทำตัวให้เหมือนผู้หญิงใจง่าย ผู้ชายจะหน่ายแกเร็วนะ ขอบใจมันไปทำไมตั้งสองครั้ง หยิ่งเข้าไว้ เชิดเข้าไว้ มันจะได้ดูไม่ออกว่าฉันอ่อย แต่ก็ต้องอ่อยให้ติดให้ได้ เอ๊ะ ยังไง ฉันเริ่มจะสับสนตัวเอง =*=

อ่า... ไปแล้วนะ" ฉันว่าแล้วยกมือขึ้นบ๊ายบายเขา

นี่นาย... ไม่คิดจะรั้งฉันอีกหน่อยเหรอยะ...

นายจะจีบฉันไม่ใช่เหรอ คืออะไรยังไง ทำไมปล่อยให้ฉันไปง่ายๆ แบบนี้...

ฉันกัดฟันกรอดแล้วหันหลังกลับอย่างหงุดหงิด เออ ช่าง... มีผู้ชายอีกเยอะในโรงเรียนที่ดีกว่าไอ้บ้านี่ เชอะ

เดี๋ยว หยาง...”

หือ...”

ฉันหันหลังกลับไป พยายามกลั้นยิ้มสะใจเอาไว้ข้างใน นายน้อยลุกขึ้นยืนแล้วมองหน้าฉันนิ่ง

ฉันว่า ฉันลืมหนังสือแคลคูลัสของเธอไว้ที่บ้านฉันล่ะ กลับไปเอาที่บ้านฉัน เดี๋ยวฉันไปส่งเธอกลับบ้านเอง"

 

บ้าจริง... บ้ามากๆ

ฉันนั่งกำมือตัวเองแน่นในขณะที่รถกำลังแล่นไปข้างหน้า ฉันนั่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับ โดยที่มีนายน้อยเป็นคนขับรถ เชื่อไหม ทั้งชีวิตฉันโดนผู้ชายจีบมาเยอะ แต่ไม่เคยมีใครที่ฉันตกลงปลงใจไปบ้านเขาตั้งแต่วันแรกที่รู้จักกันเลย อีตานี่เป็นคนแรก คนแรกและคนเดียวที่ฉันต้องลงทุนอ่อยทอดสะพานให้มากระดับที่ว่ามาเฟียยังต้องอาย

บ้านเธออยู่ที่ไหนเหรอ ?” เขาถามแล้วเปลี่ยนเกียร์ ก่อนจะเหยียบคันเร่งเข้าสู่ถนนใหญ่

ฉันอยู่หอ...” ฉันบอกแล้วแอบคิดต่อในใจ บ้านเบิ้นอะไรน่ะไม่มีหรอก

สรุปจะเล่าให้ฉันฟังได้แล้วยังว่าทำไมถึงย้ายมาเรียนตอนม.6 ?”

บอกแล้วว่าเรื่องมันยาว" ฉันว่าแล้วเอามือท้าวคาง

ยาวจริงๆ นะ ถ้าให้เล่าคงต้องเอามาสร้างเป็นหนังไตรภาคอ่ะ

สักวันเธอก็ต้องเล่าฉันอยู่ดี...” นายน้อยว่าแล้วเลิกคิ้วก่อนจะหันมามองฉัน "ใช่ไหม ?”

ถามอะไรกับฉันเล่า...”

ฉันว่าแล้วเบือนหน้าหนีด้วยความอายเล็กๆ ที่ก่อตัวขึ้น ทำไมฉันถึงตามเขามานะ อ๋อ ใช่ แกไปอ่อยเขาเองนี่นาหยาง เฮ้อ... นี่ถ้ามาเฟียกับสกายรู้เรื่องทั้งหมดนะ หึๆ มีหวังฉันได้หนีไปดาวอังคารแน่ๆ เรื่องถึงจะจบ คุณพระเอ๊ย คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ นะ ใสๆ แบ๊วๆ อย่างมาเฟียดันกลายเป็นผู้หญิง... มีนอ หน้าตาดูฉลาดปราดเปรื่องประเทืองปัญญาอย่างสกายดันกลายเป็นไอ้โง่ไปซะได้ และฉันที่ดูเป็นผู้หญิงกร้านโลกแถมยังถึกทนพร้อมฝ่าฟันทุกสถานการณ์ดันนั่งประหม่าอยู่ต่อหน้าผู้ชายเสี่ยวๆ อย่างอีตานี่เนี่ยนะ ?

งั้นฉันเปลี่ยนคำถาม เธอได้เบอร์ฉันมาจากไหน ?” เขาถามแล้วหันหน้ามามอง

ชิบหาย ลืมนึกเรื่องนี้ไปเลย

อ่า... คือว่า...” ฉันพูดอย่างตะกุกตะกัก "เอ่อ คือ... ที่หนังสือของนายมีชื่อเขียนไว้อยู่น่ะ ฉันเลยเอาชื่อนายไปถามข้อมูลกับที่ฝ่ายทะเบียนของโรงเรียน แล้วเขาก็ให้เบอร์ของนายมา"

แปลว่าเธอรื้อกระเป๋าฉันแล้ว" นายน้อยพูดแล้วมองฉันด้วยสีหน้ายิ้มๆ

ถึงหน้าตาฉันจะดูร้าย แต่ฉันก็มีมารยาทนะ ฉันยังไม่ค้น พอดีว่าเจอชื่อนายซะก่อน"

ฉันว่าแล้วแอบไขว้นิ้วไม่ให้เขามองเห็น คือ... ค้นไปหมดแล้วทุกซอกทุกมุม

ถึงแล้วล่ะ" นายน้อยว่าแล้วเลี้ยวรถเข้าไปจอดในโรงจอดรถ

อ่า...”

เดินลงมาสิ หรือจะให้อุ้มขึ้นไป...”

ฉันเปิดประตูแล้วเดินลงจากรถมินิคูเปอร์สีขาวของเขา ใช่ นี่คือเรื่องเหลือเชื่ออีกเรื่อง หมอนี่ขับมินิคูเปอร์ รถน่ารักๆ แบบนั้นไม่เห็นเข้ากับหน้าของเขาเลย หน้าใสๆ คิ้วเข้มๆ ดวงตาเจ้าเล่ห์นิดๆ ปนขี้เล่นหน่อยๆ ผมสีดำตัดสั้นรองทรง จมูกโด่งพอดีกับใบหน้า ไม่สูงเป็นสันเขื่อนแต่ก็ไม่บี้แบนเหมือนแมลงสาบโดนรถทับ ริมฝีปากบางที่มักระบายด้วยรอยยิ้มกวนๆ และที่สำคัญคือกล้ามแน่นมากค่ะ อื้อหือ ก็คนเล่นกีฬานี่เนอะ แน่นจนฉันกลัวว่าเขาจะเป็นเกย์แอ๊บแมนเลยด้วยซ้ำ สรุปว่ามันเป็นผู้ชายประเภทที่ดูหน้าแล้วอยากจะต่อยหน้าน่ะ ไม่เข้ากับรถน่ารักๆ เลยสักนิด

พ่อแม่ฉันไม่อยู่บ้านล่ะ" เขาว่าแล้วผลักประตูบ้านหลังใหญ่เปิดออก ก่อนจะเดินนำเข้าไป

ฉันเงยหน้าขึ้นมองโคมระย้าที่ห้อยอยู่กลางห้องนั่งเล่นกว้าง และเพดานสูงลิ่ว โห บ้านใหญ่จังแฮะ... ชั้นลอยที่ยื่นออกมาจากชั้นสองมีรั้วระเบียงไม้สักกั้นไว้ บ้านเงียบเหมือนไม่มีใครอยู่เลยอย่างที่หมอนั่นว่า ฉันเดินตามหลังเขาอย่างประหม่า... นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันมาบ้านผู้ชาย ทำไมต้องตื่นเต้นวะหยิน แกไม่ใช่สาวสิบหกไร้ประสบการณ์นะยะ

นายเป็นลูกคนเดียวเหรอ ?” ฉันว่าในขณะที่เดินตามเขาขึ้นบันไดไป

หือ เปล่า...” เขาว่าแล้วเอื้อมมือจับลูกบิด "ฉันมีพี่สาว ชื่อเจ้านาง พี่นาง! นี่หยางนะ ^^”

ฉันถึงกับผงะจนเกือบจะตกบันไดกลิ้งสามตลบ เมื่อพบกว่าห้องที่หมอนั่นเปิดประตูคือห้องของผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังหันหน้าออกมาหาฉัน และที่สำคัญคือสีหน้าของเธอดูจะรำคาญนิดๆ เมื่อต้องละสายตาจากเกมคอมพิวเตอร์ เพราะโดนนายน้อยเรียกให้หันมา ฉันยกมือขึ้นไหว้โดยอัตโนมัติ

หยางคือตัวอะไรวะ =__=?” คุณพี่เจ้านางถามด้วยสีหน้ารำคาญ "แล้วนั่นใคร ?”

หยางคือยัยนี่ไง พี่เล่นเกมไปเหอะ ผมไม่กวนแล้ว" นายน้อยว่าแล้วโบกมือให้ก่อนจะปิดประตูเบาๆ

อืม... หยางคือตัวนี้แหละค่ะ ยืนหัวโด่อยู่เนี่ย

อย่าเสียงดังนะโว้ย!!!!" พี่เจ้านางตะโกนออกมาจากห้องทันทีหลังจากที่นายน้อยปิดประตู

จ้าาา ^^”

นายน้อยตะโกนตอบกลับแล้วทุบประตูแรงๆ สามที เสียงพี่สาวของเขาด่าก่นโคตรแม่ออกมาจากในห้อง

อืม เล่นกันแรงดีนะคะพี่น้องคู่นี้...

พี่นางเป็นพี่สาวคนละแม่ของฉันเอง พ่อฉันแต่งงานใหม่ แล้วก็มีฉัน ^^” นายน้อยว่าแล้วเปิดประตูห้องที่ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าน่าจะเป็นห้องของเขา หวังว่าเขาคงไม่พาฉันไปแนะนำให้คนสวน คนครัว คนล้างจาน หมาที่บ้าน ไก่ในเล้า หรือหมูในคอกหรอกนะ ฉันพยักหน้าหงึกๆ ในขณะที่เขาอธิบายเรื่องราวชีวิตของเขาที่ฉันไม่ได้ถาม "พ่อฉัน แม่ฉัน แล้วแม่พี่นางอยู่ที่บ้านเดียวกันนี่แหละ วันนี้รู้สึกสามคนนั้นจะออกไปกินข้าวเย็นกันล่ะ"

โหด... ชิบ...

คือ เมียหลวง เมียน้อยอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน แถมยังมีลูกด้วยกันตั้งสองคน

ฉันชักอยากเห็นหน้าพ่อมันซะแล้ว...

เอ๊ะ =[ ]= หรือนี่จะเป็นสาเหตุที่มันจีบฉันทั้งๆ ที่มีมาเฟียอยู่แล้ว

คะ ควบสอง ปรองดองใจ

นั่งก่อนนะ เดี๋ยวไปเอาขนมมาให้กิน" นายน้อยว่าแล้วกดไหล่ให้ฉันนั่งลงบนเตียง เออนั่งก็นั่ง แต่...

นายน้อย...”

ฉันหลุดปากเรียกชื่อหมอนั่น นายน้อยหันมาแล้วยิ้มให้อย่างเจ้าเล่ห์ ดวงตาทั้งคู่มองฉันเหมือนรู้ทัน ประธานชมรมบาสเก็ตบอลที่มาพร้อมกับมุกเสี่ยวคนนั้นหายตัวไปแล้ว เหลือเพียงแค่ชายหนุ่มหน้าตาแสนเจ้าชู้ประตูดินในชุดนักบาสเก็ตบอลโรงเรียนยืนอยู่ตรงหน้าฉัน ริมฝีปากบางระบายด้วยรอยยิ้มจางๆ

ทำไมเหรอ ?” เขาถามกลับแล้วนั่งลงข้างๆ ฉันช้าๆ "มีอะไร ?”

อ๊ากกกกกกกกกก ไอ้ปากเวร จะไปเรียกชื่อมันทำไมเนี่ย

จริงๆ แค่เอาหนังสือให้ฉันก็พอแล้ว...” ฉันว่าแล้วขยับตัวหนีเมื่อรู้สึกว่าเขากำลังขยับตัวเข้ามาใกล้

กินขนมก่อนไหม...” นายน้อยว่าแล้วขมวดคิ้วนิดๆ

ไม่กงไม่กินมันแล้วโว้ย แล้วไอ้เตียงนี่ก็ออกจะกว้าง มันจะขยับมาทำไมเนี่ย!!

คนบ้าอะไรวะเนี่ย ทำไมมันช่างเลวทรามต่ำช้าได้ขนาดนี้ มีแฟนอยู่แล้วเป็นตัวเป็นตนทั้งคน มันยังคิดจะจีบฉัน แฟนก็ออกจะน่ารักน่าชัง ถ้าไม่ติดนิสัยว่ามีนองอกอยู่บนหน้านั่น ฉันเริ่มหายใจไม่ทั่วท้องเท่าไหร่เมื่อคนเลวตรงหน้ามองฉันด้วยดวงตาทั้งคู่ นานเท่าไหร่แล้วที่ฉันไม่ได้ถูกจ้องด้วยสายตาแบบนี้

ปกตินายเชิญเพื่อนมาที่บ้านบ่อยไหม...” ฉันถามแล้วเอนตัวหนี

ส่วนใหญ่ก็เพื่อนที่ชมรมบาสฯ" เขาตอบเสียงเบาแล้วมองหน้าฉัน "แต่ไม่ค่อยมีใครเข้ามาถึงในห้องหรอก...”

อืม... ฉันควรดีใจสินะ" ฉันว่าแล้วยิ้มแห้งๆ

สมอง สมอง คิดสิทำอะไรต่อดี!

ฉันวางแผนไว้ว่าจะใช้หมอนี่เป็นทางผ่านหาพวกให้ตัวเองเพื่อไปถีบหน้าไอ้สกาย แต่ไม่ได้วางแผนไว้ว่าจะทำยังไงให้ได้หมอนี่มาเป็นพวก และเตียงไม่ใช่ส่วนประกอบของแผนฉันแน่นอน ฉันกลืนน้ำลายเอื๊อกในขณะที่หมอนั่นเบียดตัวเข้ามาใกล้ หัวใจเต้นกระหน่ำชะชะช่าด้วยความกลัวว่าถ้าพลั้งมือพลาดไปอาจจะเสียโอกาสดึงประธานชมรมฯ เข้ามาเป็นพวกไปเลยด้วยซ้ำ คิดสิ คิดสิโว้ยหยาง

เออ นายจำเบอร์ฉันได้จริงๆ เหรอ ?” ฉันโพล่งขึ้นอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย นายน้อยถึงกับผงะ เปิดช่องให้ฉันเอี้ยวตัวแล้วหยิบหมอนหนุนขึ้นมากั้นกลางระหว่างเขากับฉันไว้ หมอนั่นทำหน้าเหมือนโดนขัดใจ อ๊าก ใจเย็นนะนาย ฉันไม่ใช่มาเฟียที่จะเสร็จไอ้สกายได้ง่ายๆ เฟ้ย นายน้อยพยักหน้าช้าๆ แล้วมองหน้าฉันนิ่ง "ไหนลองท่องมาสิ ?”

ฉันว่าด้วยน้ำเสียงและสีหน้านิ่ง หยิ่ง เชิดไปก็เท่านั้น ในใจฉันลนลานจนทำอะไรไม่ถูก

080-xx56609”

ปะ เป๊ะ...

เก่งจัง จำได้ไง" ฉันว่าแล้วปรบมือเบาๆ

ปะ ปัญญาอ่อนมากหยาง แกทำอย่างนั้นไปได้ยังไง ทำตัวเหมือนเด็กสิบสี่ที่เพิ่งมีคนมาจีบ!!

เธออย่าทำเป็นไม่รู้เรื่องสิ...”

...”

ฉันรู้นะว่าเธอกำลังคิดอะไร...”

...”

เฮ้ย ทำไมมันฉลาดจังวะ หรือว่ามันมียาดี อย่างนี้ต้องขอแบ่งไปให้สกายบ้าง...

ฉันกลืนน้ำลายเอื๊อกอย่างฝืดคอ มือข้างหนึ่งของเขาจับหมับเข้าที่ต้นแขนของฉันทั้งสองข้าง

เธอมองช็อคโกแลตบนตู้หนังสือของฉันอยู่ใช่ไหม ?”

ห๊ะ...

ฉันถึงกับเงิบไปสิบวินาที ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองตู้หนังสือของเขาที่อยู่ตรงข้ามกับเตียง หลังตู้มีถุงสีขาวๆ วางไว้ ฉันเพ่งมองและพบว่ามันคือห่อช็อคโกแลตจริงๆ อย่างที่นายน้อยว่า แต่... ฉันขอถอนคำพูดที่ว่าเขาฉลาด มันโง่มาก มันโง่มากระดับที่ว่าสกายต้องกราบเท้า

นายน้อยลุกขึ้นไปแล้วเอื้อมมือขึ้นไปหยิบถุงช็อคโกแลตที่อยู่บนตู้ ก่อนจะโยนทั้งถุงให้ฉัน

กินสิ" เขาบอกแล้วทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ "อันนี้พี่นางซื้อมาฝากจากเกาหลี เขาบอกว่าเอาไว้ให้แฟน"

ฉันเงยหน้าขึ้นมองหมอนั่น

นายเรียนวิธีจีบหญิงมาจากไหนเหรอ ฉันจะไปเผาสำนักมันทิ้ง...”

ฉันว่าด้วยสีหน้าตายแล้วกลอกตาใส่นายน้อยอย่างหงุดหงิด ตกลงมันจะติ๊งต๊องหรือมันจะฉลาด เอาไงแน่

ล้อเล่นน่ะ ^^ กินเถอะ นี่เห็นว่าเป็นเธอนะเลยให้กิน ฉันหวงของๆ ฉันมากเลยนะขอบอก"

นายน้อยว่าก่อนจะหักแท่งช็อคโกแลตออกเป็นสองส่วน ยัดแท่งหนึ่งเข้าปากฉัน ใช่ ยัด มันไม่ได้ป้อนหรือยื่นให้ แต่มันเอามายัดปากฉัน นี่แกคิดว่าไอ้แท่งนั่นมันเล็กเท่าลูกอมฮอลล์เหรอยะ!! ฉันไอค่อกแค่กแล้วดึงแท่งช็อคโกแลตออกมาจากปากก่อนจะหักเป็นสี่ส่วนแล้วโยนชิ้นแรกเข้าปาก

อร่อยนี่...” ฉันว่าแล้วพยักหน้าก่อนจะกินชิ้นที่สองเข้าไป "นายไม่กลัวอ้วนเหรอ นายเป็นนักกีฬา กินอะไรแบบนี้...”

เวลากินเข้าไปเยอะๆ ก็แค่หากิจกรรมที่ต้องใช้แรงเยอะๆ ทำก็พอแล้ว"

อืม อะไรคือ 'กิจกรรมที่ต้องใช้แรงเยอะๆ' ของเขานะ โปรดอธิบายพร้อมยกตัวอย่างประกอบ...

เธอรู้เรื่องมนุษย์มีความต้องการสามอย่างไหม ?”

เขาโพล่งขึ้นมา หัวข้อที่ไร้ความเกี่ยวข้องโดยสิ้นเชิงกับช็อคโกแลตในมือ อีตานี่ตก GAT เชื่อมโยงแน่ๆ

ฉันส่ายหน้า

หนึ่ง... นอนหลับ" เขาว่าแล้วใช้นิ้วเช็ดเศษช็อคโกแลตที่เปื้อนริมฝีปากของฉันออก "เธอคงนอนมาพอแล้ว...”

...”

สอง... กินอิ่ม" เขาว่าแล้วยื่นขนมอย่างอื่นให้ฉันรับไว้ "กินเข้าไปอีกสิ"

ฉะ ฉันว่ามันเริ่มจะมีอะไรทะแม่งๆ แล้วนะ

สาม...” เขาพูดแล้วใช้มือจับใบหน้าของฉันให้เงยหน้าขึ้นมองเขา

สาม... ?” ฉันทวนคำพูดของเขาแล้วเลิกคิ้ว

เซ็กส์"

 









อืม... 
อยากบอกว่า เรื่องนี้... จะยิ่งหลุดพ้นจากกรอบคุณธรรมไปมากกว่านี้อีก เพราะตัวเอกสองตัวแรก หยาง สกาย ก็ไม่ใช่พวกคนดีเหมือนพวกคอปเตอร์ อาก้า อะไรพวกนี้แล้ว สกายเป็นคนทรยศ มันคงไม่ดีขึ้นมาเพราะผู้หญิงคนเดียว 5555 หยางนางก็ซ่าอยู่แล้ว ถึงย้ายโรงเรียนก็ทิ้งนิสัยเก่าไม่ได้ค่ะ เพราะงั้น คำเตือนคือมันจะไม่เหมาะสมต่อเยาวชนอย่างแรง 5555555555555555 โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม ถ้าสังเกตจะพบว่า หยาง แทบจะไม่อายให้เห็นเลย ทุกครั้งที่หยางอายคือมารยาทั้งนั้น ยกเว้นว่าอายแบบไม่รู้ตัว ซึ่งไม่ค่อยมี สกายเองก็เหมือนกัน ทุกอย่างในหัวคือแผนการ ทุกความคิดคือจะล้มพวกเดอะแก๊งให้ได้(ขอให้นายโชคดี...)

เรื่องนี้จะต่างจากเรื่องที่ผ่านมาตรงที่ว่า... ปกติ เราจะเกลียดพระเอกกันใช่มั้ย แต่เรื่องนี้ อาจจะมีฉากให้เกลียดตัวเองฝั่งผู้หญิงกันเป็นระยะๆ TT__TT ไม่มีใครในเรื่องนี้ที่เป็นสีขาวสะอาดหรือดำสนิท ทุกคนเป็นสีเทาๆ และต่างคนต่างไม่รู้ว่าแต่ละคนผ่านอะไร เจออะไรมาบ้างถึงได้กลายเป็นแบบนี้ ส่วนตัวพวกเราคงรู้เรื่องหยางสกายดี แต่นายน้อยกับมาเฟีย จะค่อยๆ เล่าไปค่ะ ^^ เด็กโรงเรียนนี้ก็ไม่ได้แพ้วิชชาอนันต์หรือเซนต์ไมเคิลส์เลย อาจจะเกเรหนักกว่าอีกด้วยซ้ำ ติดตามด้วยนะคะ 

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นมากๆ ค่าาาาา <3 ขอโทษที่ให้คอยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,327 ความคิดเห็น

  1. #873 2nd'daughter ツ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 22:40
    ฮาหยางอะชอบนิสัย555555นางดูลุยๆดี แล้วไปประโยคสุดท้ายนั่นมัน...55555555กร้ากก สนุกกไปบทต่อปาย~~
    #873
    0
  2. #720 Tz\'Mild Moo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 12:41
    สงสารหยาง ผู้ชายแต่ละคนที่นางเจอแบบ น่าเอาเท้าลูบหน้ามากกก อย่างสกาย นายน้อยเงี้ยยย อ้ากกกกกก .
    #720
    0
  3. #679 --M=o=D-- (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 13:04
    เง้อออออ ไรท์ขาาาา อย่าเพิ่งงอนกันน้าาาา แอบหนีไปสอบมาเดี๋ยวจะไล่อ่านน้าาาาา คิดถึงไรท์
    #679
    0
  4. #98 Fah (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2557 / 20:08
    ช๊อกโกแลตต้องมีอะไรซักอย่าง-..-
    #98
    0
  5. #97 Fanning Fight (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2557 / 19:57
    รออ่านค่ะท่าจะสนัก หุหุ
    #97
    0
  6. #96 Praw >< (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2557 / 01:39
    เซ็กส์!!!!
    #96
    0
  7. #95 Top Secret (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2557 / 23:04
    อาห้ะ! อาห้ะ! 

    นี่ไรท์อย่าบอกนะว่า.... //ทำหน้าเจ้าเล่ห์
    .
    .
    .
    .
    ในช็อคโกแลตมียาปลุกเซ็กใช่ม้า~~~~ -..-
    #95
    0
  8. #93 บิวกิส นะคะ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2557 / 15:58
    อัพบ่อยๆน่ะคะ สนุกมากกเลยอ่านไปยิ้มไป ^^
    #93
    0
  9. #92 ืphr (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2557 / 09:50
    ทำไมชอบตอนนี้ 555555 ฮาตอนนี้อะ
    #92
    0
  10. #91 hide (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 23:55
    อยากอ่านที่เหลือต่อแล้วอ่าาา รอนะคะ
    #91
    0
  11. #90 หรรษา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 21:42
    รอ อ่านอยู่นะคะ
    #90
    0
  12. #89 Ball Nok Khawfang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 20:01
    หายไปหลายวันเบย กลับมาที แซบเวอร์(หยางนะ)
    #89
    0
  13. #88 ninjafa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 18:58
    อยากอ่านต่อเร็วๆ น่ะ
    #88
    0
  14. #87 Porn'n La (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 18:16
    ร้อนแรงมาก555555555
    #87
    0
  15. #86 Piengfah3 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 18:03
    กรึ๊ด นายน้อยทะไมฉันรู้สึกชอบนาย>_<
    #86
    0
  16. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  17. #84 Saisaaii_TB (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 18:05
    โหยยยย หยางแซ่บเวอร์
    #84
    0
  18. #83 ซากุระ ไอโกะ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 15:51
    กรี๊ดดดดดดดด!!! อัพแล้วๆๆๆๆ
    โรงเรียนนี้ชื่ออะไรคะ แต่ชอบหยางนะ นางดูฉลาดดี แล้วก็สมน้ำสกายด้วย เจอจับมัดไว้กับเตียง เอิ่ม นิยายปกติควรจะเป็นฝ่ายชาย (ที่ซาดิสม์) ทำกับฝ่ายหญิงไม่ใช่เรอะ นี่หยางทำกับสกาย โอ้ววววววววว แซ่บเวอร์!!!!!!! 

    #83
    0
  19. #82 เปิ้ล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 14:38
    รออยุ่ค่ะ อัฟเยอะๆๆๆน่ะ ฮือๆๆๆชอบมากๆๆๆ
    #82
    0
  20. #81 ladyarmy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 14:02
    ชอบๆๆๆๆ>< อัพด่วนๆ
    #81
    0
  21. #80 --M=o=D-- (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 13:10
    อ้ากกกกกกก นายน้อย!!! สรุปเธอใสๆหรือเธอแฝงอะไรไว้ ., เป็นกำลังใจให้นะค่ะไรต์
    #80
    0
  22. #79 ladyarmy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 12:29
    ชอบๆๆๆๆ>< อัพด่วนๆ
    #79
    0
  23. #78 ดาว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 12:15
    อัพต่อเร็วๆนะคะ^^
    #78
    0
  24. #76 Ying ying (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 11:57
    อัพตอนต่อไปด้วนนนน

    มันค้างอ่า
    #76
    0