[The Gang #6] The Cold War : สงครามรักอันตราย [ จบ ]

ตอนที่ 21 : Wrecker [ ซวย ชิบหาย หายนะ ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,752
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    9 ก.ค. 57





บทที่ 18
Wrecker

ฉันมาถึงโรงพยาบาลด้วยสภาพที่มอมแมมเปียกปอน ในชุดเสื้อกล้ามกางเกงขาสั้นบางๆ ที่ใส่นอนแต่กลับเปียกฝนจนฉันหนาวสั่นไปหมด เฮ้อ... หนาวจัง ฉันห่อตัวในขณะที่เดินเข้าไปในล็อบบี้ของโรงพยาบาล มือของฉันกำโทรศัพท์มือถือในไว้แน่น ฉันยังไม่อยากทำโทรศัพท์เปียกน้ำอีกเป็นครั้งที่สองในหนึ่งเดือน

หยาง!!”

เสียงเรียกชื่อของฉันดังจนฉันต้องหันไปมองตามเสียง มาเฟียวิ่งฝุ่นตลบลงมาจากบันไดด้วยสีหน้าไม่ดี ฉันกัดริมฝีปากตัวเองด้วยความเครียด นี่... ฉันมาที่นี่ทำไม มาเฟียเป็นแฟนสกายนะ แล้วฉันล่ะเป็นอะไร เราคบกันไม่ถึงหนึ่งวันเต็มด้วยซ้ำไป ความสัมพันธ์ของฉันกับเขาไม่มีทางไปด้วยกันได้ แต่กับมาเฟีย...

หยาง... สกายอยู่ในห้อง กับนายน้อย" หยางว่าแล้วหอบหายใจไปด้วย "ไปเถอะ หมอยังเย็บแผลให้อยู่เลย...”

ฉันส่ายหน้าเบาๆ

ฉัน...”

ไม่ต้องอึกอักแล้ว หมอนั่นอยากเจอเธอมากกว่าเจอฉัน!”

 

ฉันนั่งกลืนน้ำลายอึกในขณะที่นั่งอยู่ข้างๆ เตียงของสกายที่นอนสลบเหมือดเพราะฤทธิ์ยา หลังจากที่นายน้อยเล่าให้ฟังว่า สกายไม่ยอมอยู่นิ่งๆ กับเตียง หมอเลยต้องจัดยาสลบไปให้หนึ่งดอก โธ่ ไอ้บ้าเอ๊ย... ฉันส่ายหน้าเบาๆ แล้วมองหน้าหมอนั่นที่เต็มไปด้วยแผลจากอาก้า โง่แท้ๆ ที่ไม่คิดสู้กลับ ไม่สิ... หรือว่าหมอนี่ฉลาดที่ไม่ยอมสู้กลับ... อืม ก็ลองนึกภาพสกายสู้อาก้ากลับ รังแต่จะทำให้อาก้าโกรธกว่าเดิมอีก...

ไม่ตายก็ดีแล้ว...” ฉันว่าแล้วมองหน้านายน้อยกับมาเฟียอย่างอึดอัด "ฉัน... ฉันกลับละ"

ไม่!!!”

นายน้อยกับมาเฟียว่าขึ้นพร้อมกันก่อนจะจ้องหน้าฉันเขม็ง

นี่มันจะตีสี่ตอนเช้าแล้วนะ พรุ่งนี้ฉันต้องไป... โรงเรียน" ฉันว่าแล้วไขว้นิ้วไว้ใต้เตียง ที่จริงฉันจะรีบกลับไปก่อนที่อาก้ากับหยินจะรู้ตัวต่างหาก และอีกอย่าง ไอ้เรื่องโรงเรียนเวรอะไรนั่น ฉันจะไม่มีวันกลับไปเหยียบอีกแล้ว เรียนไม่จบก็... ช่าง ขอแค่ได้อยู่ห่างๆ สกายก็พอ... “ฉัน... ต้องรีบกลับไปทำการบ้าน"

นายน้อยเลิกคิ้ว

อ๋อ งั้นก็แปลว่าเลิกล้มแผนที่จะหนีแล้วสินะ งั้นฉันโทร.บอกไอ้เวร... ชื่ออะไรนะ อาก้าใช่รึเปล่า ?”

เฮ้ย =[ ]=

ฉันส่ายหน้ารัวๆ แล้วทำนิ้วเป็นสัญญาณให้หมอนั่นเงียบ เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นสกายค่อยๆ ขยับตัว บ้าจริง คนอะไรถึกชะมัด ปกติโดนยาสลบมันต้องสลบไปสักคืนนึงเป็นอย่างน้อยไม่ใช่เหรอ แล้วนี่อะไรยังไง ทำไมถึงฟื้นแล้ว แบบนี้ฉันก็หาโอกาสลอบฆ่ามันลำบากน่ะสิ

หยาง... เหรอ ?”

สกายพูดอย่างช้าๆ ด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง ฉันกลอกตาใส่หมอนั่น

หมามั้ง...” ฉันว่าแล้วมองหน้าเขาอย่างเย็นชา "เป็นบ้าเหรอ ถึงได้ไปหานายน้อยแบบนั้น"

เดี๋ยวนะ ขอคั่นรายการแป๊บ ฉันไม่ได้แตะตัวมันเลยนะหยาง โอเค ฉันยอมรับว่าแล้วทุ่มมันแรงไปหน่อยตอนแบกมันขึ้นรถมาส่งโรงพยาบาลนี่ แต่ไอ้บ้านี่มันมาท้าต่อยฉันในสภาพที่แบบ... เยินจนแทบไม่เหลือความเป็นมนุษย์ ไม่รู้ว่ามันไปได้แผลมาจากไหน... ฉันเลยจัดการพามันมานี่ซะ กลัวมันจะตายคาสนามบาส" นายน้อยเล่าแทรกแล้วมองหน้าสกายอย่างหงุดหงิด "ไอ้เหี้ยเอ๊ย ขอบคุณสักคำก็ไม่มี...”

สกายหันไปมองนายน้อยอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเบือนหน้าหนีแล้วหันมามองฉัน

เธอยังจะหนีไปกับพวกอาก้าอยู่เหรอ...” สกายถามเบาๆ ริมฝีปากที่ช้ำเลือดและแตกบวมเป่งอย่างน่าสงสาร

ฉันพยักหน้าช้าๆ อย่างไม่ทันได้คิด... กะ ก็จะให้บอกว่า ไม่ ไม่หนีแล้ว ฉันยอมนายแล้วก็ได้งั้นเรอะ ???

หยาง... จะไปไหน ?” มาเฟียถามแล้วขมวดคิ้ว "เราไม่ใช่เพื่อนกันแล้วหรือไง ?”

ฉันสะอึก สกายนิ่งอึ้งไปเพราะคำพูดของมาเฟีย

เพื่อน...

ฉันเงยหน้ามองมาเฟียแล้วส่ายหน้าเบาๆ

ฉันก็อยากเป็นเพื่อนกับเธอนะ แต่ฉันเป็นไม่ได้...” ฉันว่าแล้วก้มหน้านิ่งอย่างรู้สึกผิดเล็กๆ สกายมองหน้าฉันอย่างตกใจ ใช่ เขารู้ดีว่าเรื่องที่ฉันจะบอกมาเฟียคืออะไร แต่เขาไม่มีแรงแม้แต่จะร้องห้าม "ไหนๆ ฉันก็จะไปแล้ว ฉันมีเรื่องจะบอก... ถ้าหลังจากฟังเรื่องนี้แล้วเธอยังอยากจะเป็นเพื่อนฉันอีก... ก็... ก็... ฉันก็จะไปอยู่ดี"

...”

ก่อนที่เธอจะขอสกายคบด้วย...” ฉันว่าแล้วกัดริมฝีปากแน่น "ฉันกับหมอนั่นคบกันก่อนหน้านั้นแล้วหนึ่งวัน..."

เหี้ยมาก...”

นายน้อยว่าแล้วเอามือกุมหัวอย่างหงุดหงิด มาเฟียเอามือปิดปากด้วยความตกใจ ดวงตาโตๆ เอ่อคลอไปด้วยน้ำใสๆ ฉันถอนหายใจแล้วเม้มริมฝีปากแน่นอย่างรู้สึกผิดมากกว่าเดิมอีก มาเฟียเริ่มร้องไห้เงียบๆ ในขณะที่นายน้อยเอาแต่มองสกายกับฉันสลับกันอย่างโมโห แหงล่ะ... นายน้อยนี่นา โดนสกายแย่งทั้งฉันทั้งมาเฟียไปแบบนี้

นายไม่เข้าใจหรอก นายน้อย นายมันก็ไม่มีหัวใจ นายเห็นผู้หญิงเป็นแค่ของเล่นนี่ พอสกายได้ทั้งสองคนไปนายก็เลยโกรธ แต่จริงๆ แล้วหมอนั่นแค่ทำตามคำขอของฉันที่บอกให้ตกลงรับมาเฟียเป็นแฟน ฉัน...” ฉันว่าแล้วเอามือกุมหัวก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ "ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ ฉันแค่... เหงา ฉันไม่มีใคร ฉันแค่เจ็บจากรักครั้งก่อนมากจนไม่อยากจะเสี่ยง ฉันแค่เผลอหลุดปากพูดไป แต่ต่อจากนี้จะไม่มีอีกแล้ว... สกายไม่ได้คิดอะไรกับฉัน สกายแค่อยากจะเอาชนะนายกับอาก้า"

นายน้อยเสยผมอย่างหงุดหงิด

หยาง เป็นบ้ารึไง!!!!” เขาตะคอกใส่หน้าฉันเสียงดัง

แล้วนายล่ะ!!! ดีกว่าฉันตรงไหน!” ฉันว่าแล้วมองหน้าหมอนั่นนิ่งอย่างเริ่มจะโกรธมากกว่าเศร้า อากาศเย็นจากเครื่องปรับอากาศทำให้ฉันต้องนั่งห่อตัวเอง "ถ้าเลือกได้ฉันก็อยากเป็นคนแบบนาย ไร้หัวใจ ไม่เจ็บปวด ไม่ต้องอกหักซ้ำซากเพราะไม่เคยมีใครรักฉันจริง... อย่างน้อยฉันหนีไปก็ยังดีกว่าอยู่ที่นี่ ฉันยังมีหยิน พี่สาวของฉัน!!"

พี่สาวที่คบกับแฟนเก่าเธอน่ะนะ ??” นายน้อยว่าแล้วสบถออกมาเบาๆ "คิดว่าเธอจะอยู่ร่วมชายคากับเขาไปได้อีกกี่น้ำ ทุกวันเธอต้องเห็นพี่เธอกับแฟนเก่าคุยกันแบบแฟน เดินด้วยกัน จับมือกัน กอดกัน จูบกัน... และอาจจะมากกว่านั้น บอกฉันว่าเธอรับได้ บอกได้เต็มปากไหมว่ามองภาพแบบนั้นแล้วจะทรมาณน้อยกว่าอยู่ที่นี่...”

นายมีความรู้สึกกับเขาด้วยเหรอ...” ฉันถามนายน้อยอย่างเลื่อนลอย

เธอรู้จักชื่อฉัน แต่เธอไม่เคยรู้เรื่องของฉัน เธอเห็นฉันยิ้มแบบนี้ แต่เธอไม่รู้หรอกว่าฉันก็เจ็บเป็นเหมือนกัน เธอเห็นว่าฉันกำลังทำอะไร แต่เธอไม่เคยรู้หรอกว่าฉันเคยทำอะไรมาบ้าง... หยุดตัดสินฉันจากมุมมองของเธอคนเดียวได้แล้วหยาง" นายน้อยพูดพลางกัดฟันด้วยความโมโห "...ฉันกำลังให้คำแนะนำเธอในฐานะของเพื่อน ไม่ว่าเธอจะมองว่าฉันเป็นเพื่อนหรือไม่ก็ตาม เธอ... ต้องออกห่างจากอาก้า ก่อนที่เธอจะเจ็บไปมากกว่านี้"

ฉันกำมือแน่นด้วยความโกรธ ก่อนจะตะคอกใส่หน้านายน้อยผ่านสกายที่นอนตาปรืออยู่บนเตียง

คนอย่างฉันไม่มีที่จะอยู่แล้ว นายจะให้ฉันไปที่ไหนอีก อย่างน้อยอยู่ที่นั่นฉันก็ยังเห็นหน้าอาก้าได้!!!!”

ก็เธอไม่เคยเปิดใจให้ใครเลย วันๆ เอาแต่คิดถึงเรื่องอาก้า จนตายเธอก็ไม่ลืมหรอก!!!”

นายน้อยตะคอกกลับใส่ฉันบ้าง มาเฟียยิ่งร้องไห้หนัก เอาเข้าไป บ้ากันเข้าไปใหญ่แล้ว

ทำไมถึงได้อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ แบบนี้ เมื่อตอนเที่ยงยังคุยด้วยกันอยู่ดีๆ" นายน้อยว่าแล้วสบถออกมาอย่างหยาบคายเสียงดังด้วยความหงุดหงิด "นี่แหละผู้หญิงของแท้ พยายามทำความเข้าใจมากแค่ไหนก็ไม่เข้าใจ บอกว่าเจ็บใจๆ ทั้งๆ ที่ตัวเองไม่เคยเปิดตาดูแล้วว่ามีคนข้างหน้าคอยยื่นมือให้ความช่วยเหลือมากแค่ไหน... เมนส์มารึไงวะหยาง ปกติเธอไม่ได้เป็นแบบนี้...”

ฉันมองหน้าหมอนั่นอย่างโกรธปนอาย เมนส์มาบ้าอะไรกันเล่า แค่...

วันนี้วันที่เท่าไหร่...” ฉันโพล่งถามนายน้อยขึ้นอย่างลืมตัว

สิบแปด...” นายน้อยว่าแล้วมองหน้าฉันอย่างงุนงง "เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ จริงด้วย"

คืนปาร์ตี้ก่อนเปิดเทอม คือคืนวันที่สิบห้า วันเปิดเทอมคือสิบหก วันที่ฉันไปโรงเรียนคือสิบเจ็ด และวันนี้วันที่ยี่สิบเอ็ด...

ระยะปลอดภัยคือเจ็ดวันก่อนมีประจำเดือน เจ็ดวันหลังจากมีประจำเดือนวันแรก...

ประจำเดือนของฉันหมดไปตั้งแต่วันที่สิบสองแล้ว... ระยะหลังจากวันที่หมดประจำเดือนคือวันที่ไข่ตกพอดี และ... บ้า ไม่จริง... ฉันเอามือปิดปากด้วยความตกใจ ลืมคิดถึงเรื่องนี้ไปเลย เอาแต่คิดว่าจะหาทางทำลายวีดิโอกับเรื่องเมื่อคืนนั้นทิ้งไปยังไงดี จนลืมคิดถึงเรื่องนี้ไปเลย... จนกระทั่งตอนที่นายน้อยพูดเมื่อกี้ แล้วนี่มันก็เกือบครึ่งเดือนแล้วด้วยตั้งแต่ที่เกิดเรื่องนั้นขึ้น

หยาง...” นายน้อยเรียกชื่อแล้วมองหน้าฉันด้วยสายตาหวั่นๆ "เกิดอะไรขึ้น...”

ไม่... แต่หลังจากนั้นสกายซื้อยาคุมฉุกเฉินมาให้แล้วนี่นา โอกาสแทบจะไม่มีด้วยซ้ำใช่ไหม...

ฉันหันไปมองหน้าสกาย เหงื่อเย็นๆ ไหลซึมชื้นปนกับน้ำฝนที่เปียกชุ่มตัว

มันไม่มีอะไรเกิดขึ้น ใช่ไหมสกาย... คืนนั้น...” ฉันหันไปถามสกายที่นอนตาปรือด้วยน้ำเสียงสั่น "บอกฉันมา...”

ฉัน...”

อะไรก็ตามที่นายจำได้ นายต้องบอกความจริงแล้วนะสกาย นี่ไม่ใช่เวลาที่นายจะมาเล่นเกมแล้ว"

มาเฟียพูดด้วยน้ำเสียงปนเสียงสะอื้น ยัยนั่นหยุดร้องไห้ได้แล้ว แต่ดูเหมือนจะเป็นเพราะช็อคเรื่องฉันกับสกายเลยหยุดร้องมากกว่า บ้าจริง... ฉันจะทำยังไงดี ฉันเอามือก่ายหน้าผาก ร้อนๆ หนาวๆ ไปหมด อารมณ์ก็ขึ้นๆ ลงๆ จริงๆ อย่างที่นายน้อยว่า ฉันทะเลาะกับสกายด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง แล้วยังหนีออกมาจากคอนโดฯ อาก้า นี่มันบ้า บ้า บ้า...

ฉันจำไม่ได้เลย...” สกายว่าแล้วส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะมองหน้าฉันนิ่ง "ขอโทษนะหยาง...”

ไปตรวจกับหมอกัน...” นายน้อยพูดแล้วเดินวนเตียงมาหาแล้วคว้าแขนฉันไว้ "ไปกับฉัน ฉันจะพาเธอไปเอง"

มันอาจจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ได้...”

ฉันพูดเสียงเบาแล้วมองหน้านายน้อยสลับกับสกาย หมอนั่นมองฉันด้วยสายตาที่อิดโรยและเหนื่อยจนแทบจะปริปากออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ แต่เขาพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง... ฉันกลั้นหายใจแล้วมองหน้าหมอนั่นนิ่ง ตั้งใจรอฟังคำตอบของเขา สกายอาจจะรู้อะไรบางอย่างแต่ไม่ยอมบอกเพื่อผลประโยชน์ของใครบางคน เพื่อตัวของเขาเอง...

...หยาง...” สกายพูดอย่างแผ่วเบาและเหนื่อยล้า ก่อนจะหลับตาลง

...บอกฉัน ว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้น" ฉันว่าแล้วกัดริมฝีปากแน่น ดวงตาทั้งสองร้อนผ่าว

...หยาง... ไปตรวจกับหมอซะ...” สกายพูดเสียงเบาและแหบแห้ง... “ฉันไม่ไว้ใจตัวเอง...”

หัวใจของฉันแทบหยุดเต้นในวินาทีนั้น มือทั้งสองข้างเย็นเฉียบ ร้อนๆ หนาวๆ ไปหมด ทำอะไรไม่ถูก คลื่นไส้ ปวดหัว ทุกความรู้สึกเลวร้ายถาโถมเข้าใส่อย่างไร้ความปรานี นายน้อยประคองตัวของฉันไว้ก่อนจะลากฉันเดินออกจากห้อง ในขณะที่มาเฟียกำลังสองจิตสองใจระหว่างเฝ้าสกายหรือตามไปกับฉัน นายน้อยหันไปมองยัยน่ัน

มาเฟีย เธอเองก็ด้วย...” นายน้อยพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

...”

ทุกครั้งที่อยู่กับเธอ ฉันไม่เคยไว้ใจตัวเองได้เลย"

นายน้อยพูดแล้วมองหน้ามาเฟียอย่างเอาจริงเอาจังผิดกับครั้งไหน

 

ไม่เอา ฉันไม่กล้า...”

ไม่ได้ เธอต้องไป"

ไม่... ไว้วันอื่นไม่ได้เหรอ ?”

จะรอให้ป่องก่อนเหรอไง ??”

นายน้อยตะคอกใส่หน้าฉันเสียงดังในแผนกสูตินรีเวชของโรงพยาบาลเดียวกันกับที่สกายนอนแหมะเป็นผักอยู่ที่ชั้นบน นายน้อยลากฉันมาที่แผนกนี้ได้ก็บุญโข ทั้งฉันทั้งมาเฟียอายจนหน้าแดงแล้วแดงอีก คนก็มองแล้วมองอีก แหงล่ะ หญิงสอง ชายหนึ่ง แถมอายุยังเป็นแค่เด็กม.ปลาย ไม่ถูกคิดว่าเป็นเด็กใจแตกแว๊นบอยสก๊อยเกิร์ลก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว

นายน้อยใช้มือข้างหนึ่งคว้าต้นแขนของฉันไว้ ส่วนมืออีกข้างคว้าแขนของมาเฟียไว้แน่นเหมือนคีม ดิ้นยังไงก็ไม่หลุด ยกเว้นว่าจะกระโดดถบีบนั่นล่ะ ซึ่งก็ไม่ดีแน่ เพราะรปภ.ยืนอยู่ไม่ไกล ฉันยังไม่อยากเพิ่มคดีให้ตัวเอง เท่านี้ชีวิตฉันก็เขียนทำเป็นหนังเรื่องเดียวยังไม่พอแล้ว ถ้าให้เพิ่มเข้าไปอีกคงได้เป็นหนังไตรภาค เจ็ดภาพ ฯลฯ แหงๆ

ตรวจครรภ์ครับ -__-” นายน้อยว่าแล้วกระชากแขนฉันไปยืนที่หน้าเคาน์เตอร์ซึ่งนางพยาบาลสองคนนั่งอยู่และมองลอดแว่นมาที่ฉัน ก่อนจะสลับไปมองนายน้อย แล้วก็มองต่อไปที่มาเฟียซึ่งอยู่ในสภาพตาแดงบวมช้ำจากการร้องไห้ อืม... คือ... ง่า... ฉันจะอธิบายยังไงดี... “ครับ ไม่ต้องมองมากครับ ผมอึดอัด ทั้งสองคนนั่นแหละครับ -__-”

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก

อายยยยยย T^T อายเหลือเกิน แม่เจ้าโว้ยยย อายจริงๆ

อ่า... ขอชื่อกับนามสกุลด้วยค่ะ แล้วรอประกาศเรียกชื่อนะคะ"

พยาบาลสาวคนนั้นพูดพร้อมกับยิ้มๆ ให้นายน้อย ก่อนจะยื่นบัตรคิวสองใบให้

สี่สิบแปดกับสี่สิบเก้า...

ไปนั่งรอ... ฉันจะไปซื้อน้ำให้" นายน้อยว่าแล้วผลักฉันกับมาเฟียไปที่ม้านั่งรอยาวๆ ซึ่งมีคนรออยู่จำนวนไม่น้อย

เฮือก

ฉันกับมาเฟียมองหน้ากันอย่างไม่ค่อยจะติดแล้วค่อยๆ นั่งลงผู้หญิงหน้าตาสะสวยที่วัยดูไม่น่าจะเกินจากฉันไปมากเท่าไหร่ ดีไม่ดีจะอ่อนกว่าด้วยซ้ำ เธอคนนั้นหันมามองฉันด้วยสีหน้าเศร้าๆ แล้วยิ้มเศร้าๆ ให้ โอ๊ยยย แม่คุณจะเศร้าไปไหนวะคะ เธอทำเอาฉันพาลเศร้าไปด้วยนะเนี่ย ฮือออ ฉันมันเลว เรียนม.ปลายก็ไม่จบ แถมยังมีลางว่าจะ... ท้อง...

นั่นพ่อเด็กเหรอคะ ?”

ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยปากถามแล้วเหลือบมองไปที่นายน้อยซึ่งเดินหายไปตามทางเดิน

ฉันส่ายหน้ารัวๆ จนหัวแทบหลุดออกจากบ่า

ไม่อ่ะ ให้ฟรีแถมเงินฉันก็ไม่เอา...” ฉันว่าแล้วมองไปที่มาเฟีย "แต่...”

ไม่ใช่ของฉันเหมือนกัน" มาเฟียพูดด้วยน้ำเสียงเบา "ไม่มีอะไรเกิดขึ้นค่ะ...”

อ๋อ... นึกว่าเป็นพ่อของเด็กซะอีก แค่อยากบอกว่ายังดีนะ ที่มีคนมาด้วย อย่างฉันน่ะ คนๆ นั้นเขาทิ้งฉันไป ไม่เชิงว่าทิ้งหรอก แต่เขาไม่ได้จริงใจกับฉันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว พวกผู้ชายมันก็แบบนี้แหละ... สุดท้ายฉันจะเอาเด็กออกก็ทำไม่ลง... เลยต้องแอบมาหาหมอแบบนี้ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะปิดที่บ้านไปได้อีกนานแค่ไหน...”

เอื๊อก...

ผู้ชายพวกนั้น นี่มันพวกนายน้อยไม่มีผิด...

มาเฟียเริ่มกัดฟันกรอดด้วยความโกรธ จริงสิ... ยัยนี่อ่อนไหวมากกับเรื่องแบบนี้ เรื่องผู้ชายที่มองผู้หญิงเป็นของเล่น มาเฟียยังบอกฉันอยู่เลยว่าจะเปลี่ยนนายน้อยกับสกายให้ได้ แต่สุดท้ายยัยนั่นต้องมาเจอกับตัวเองแบบ... นี้... ฉันคิดในใจแล้วนึกอะไรขึ้นมาได้... ฉันเอง ก็ไม่ต่างอะไรกับมาเฟียเลยนี่นา...

แล้วพ่อของเด็กเป็นใครเหรอคะ ?” ผู้หญิงคนนั้นถามต่อแล้วมองหน้าฉัน

...ฉัน...” ฉันว่าแล้วกัดริมฝีปากแน่น "ฉันไม่รู้...”

ผู้หญิงคนนั้นตาโตด้วยความตกใจ คำพูดหมดไปจากปากสวยๆ นั่น

เรื่องของฉันแย่กว่าเธออีกใช่ไหม... อย่างน้อยเธอก็รู้ว่าเป็นใคร แต่ฉันไม่รู้อะไรเลย ถึงฉันจะตื่นมาข้างๆ สกาย แต่ตัวการอาจจะไม่ใช่สกายก็ได้ อาจจะเป็นนายน้อยที่อยู่ปลายเตียงในตอนนั้นก็ได้ หรืออาจจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยก็ได้... ซึ่งมัน... ดูเหมือนจะเป็นการมองโลกในแง่ดีไปหน่อย... นั่นน่ะผู้ชายนะหยาง ผู้ชาย... ผู้ชายน่ะไว้ใจไม่ได้หรอก โดยเฉพาะผู้ชายอย่างสองคนนั่น นายน้อยกับสกาย คนที่อันตรายที่สุดเท่าที่เคยเจอมา

หยาง...” มาเฟียพูดขึ้นเสียงเบาก่อนจะหันหน้ามามองฉันด้วยดวงตาที่เอ่อคลอไปด้วยหยดน้ำตา "ถ้า...”

มาเฟีย ฉันจะไม่บอกใครเรื่องนี้... ฉันสัญญา" ฉันว่าแล้วจับมือยัยนั่นไว้ แต่มาเฟียกลับส่ายหน้า

ถ้าเกิดว่าฉัน หรือเธอ ไม่ก็ทั้งฉันและเธอท้องจริงๆ เราจะทำยังไงล่ะหยาง...”

มาเฟียพูดแล้วมองหน้าฉันอย่างวิตกกังวลจนน่ากลัว

ฉันส่ายหน้าเบาๆ ไม่รู้สิมาเฟีย ฉันต่างหากที่ควรกังวล อาการของฉัน... ทั้งๆ ที่กินยาคุมฉุกเฉินไปแล้ว... ฉันเล่าให้นายน้อยฟัง แต่หมอนั่นบอกว่ายานั่นมีโอกาสสำเร็จ 75% ซึ่งยังมีโอกาสที่จะพลาดเหลืออยู่อีกถึงหนึ่งในสี่ ในคืนปาร์ตี้คืนนั้น ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรระหว่างเราสี่คน ไม่มีหลักฐานของการป้องกันอย่างถุงยางอนามัยหรืออะไรอื่น...

แล้วฉัน... ตอนนี้ยิ่งอารมณ์แปรปรวนเหมือนคนท้องจริงๆ

เธอจะเก็บไว้ไหม...” ฉันหันไปถามมาเฟียด้วยน้ำเสียงเบาหวิวและสีหน้าเครียด

เก็บ...”

ฉันหันขวับไปมอง นายน้อยยืนค้ำหัวของฉันและมาเฟียอยู่ตรงหน้า แต่เราทั้งสองคนใจลอยเกินกว่าที่จะเห็น หมอนั่นยื่นกระป๋องน้ำอัดลมให้ฉันกับมาเฟียคนละกระป๋อง เขามองฉันด้วยสีหน้าจริงจังและมองมาเฟียด้วยสีหน้าจริงจังยิ่งกว่า แต่มาเฟียกลับเบือนหน้าหนีหมอนั่น...

นายไม่มีสิทธิ์...”

ทำไมจะไม่... ฉันจะไม่มีทางปล่อยให้เธอทำอะไรบ้าๆ เด็ดขาด โดยเฉพาะทำแท้ง อย่าหวัง"

นายน้อยพูดเหมือนผลออกมาแล้วว่ายัยนั่นท้องจริงๆ ซึ่ง... ฉันต่างหากที่กำลังเครียดกว่า...

ถ้าหากว่าฉันท้อง ถ้าหากว่าพ่อของเด็กเป็นสกาย ฉันจะทนรับความจริงได้ยังไง สกายคือคนที่ฉันเกลียดนะ ฉันเกลียดมาตลอด และยังไม่ชอบหน้าจนถึงตอนนี้ หมอนั่นเห็นฉันเป็นแค่เครื่องมือ ในขณะที่ฉันเองก็มองเขาเป็นคนแก้เหงา... ไม่มีทางโว้ยยย แต่ยังไงก็ช่างเถอะ... เห็นนายน้อยปลอบมาเฟียที่กำลังร้องไห้อยู่แบบนั้นมันก็ยิ่งเศร้าเข้าไปใหญ่นะ ในเมื่อฉันไม่มีใครอยู่ข้างๆ เลยสักคนเดียว...

ฉันรู้สึกเหมือนชีวิตเดินมาถึงทางตันซะแล้ว เพิ่งจะเข้าใจความรู้สึกของคนที่อยากฆ่าตัวตายก็วันนี้...

แค่คิดว่า... ถ้าผลออกมาแล้วกลายเป็นว่าฉัน... ท้อง ฉันจะทำยังไง ฉันเนี่ยนะจะเป็นแม่คนได้ ? ทั้งชีวิตฉันยังเอาตัวเองแทบไม่รอด ถ้าจะให้มีอีกหนึ่งชีวิตเพิ่มขึ้นมาล่ะก็... ฉัน... อาจจะยอมตายเสียตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่า... ฉันก้มหน้านิ่งแล้วเอามือปิดหน้าด้วยความเครียด เนื้อตัวเย็นเยียบไปหมดด้วยความกลัวปนกับความกังวล...

แล้วฉันจะเอาเรื่องนี้ไปบอกอาก้า หยิน และโซโล่ยังไง...

บัตรคิวหมายเลข 48, 49 ค่ะ"

ฉันเงยหน้าขึ้นมองตัวเลขคิวที่อยู่บนจอเหนือหัว เวรกรรม ดันเรียกเข้าห้องพร้อมกันเลยงั้นเหรอ...

นายน้อยมองหน้าฉันกับมาเฟียแล้วดึงให้ฉันลุกขึ้นพร้อมๆ กับมาเฟีย ก่อนจะกึ่งเดินกึ่งลากฉันกับยัยนั่นเข้าห้องตรวจของหมอไปด้วยท่าทางที่ดูไม่สบอารมณ์นัก คนไข้คนอื่นมองเราสามคนด้วยสีหน้าแปลกๆ ให้ตายเถอะ... ฉันกัดริมฝีปากแน่นจนเจ็บ เล็บทั้งสองจิกเข้าไปในฝ่ามือ... เพราะเมาแท้ๆ เพราะเหล้าที่ทำให้ฉันขาดสติจนจำอะไรไม่ได้...

ต่อไปไม่เอาอีกแล้ว เลิกขาดเลย...

ตรวจครรภ์ใช่ไหมคะ ?” แพทย์หญิงท่าทางใจดีถามฉันด้วยสีหน้ายิ้มๆ

ฉันพยักหน้าอย่างอายๆ ปนเครียดๆ

สองคนครับ...” นายน้อยพูดขัดแล้วดันตัวมาเฟียขึ้นไปหาหมอ "คนนี้ด้วย... แต่มันอาย...”

ใคร... เป็นพ่อของเด็กคะ ?” หมอถามด้วยสีหน้างุนงงแล้วมองฉันกับมาเฟียสลับกัน...

ไม่ใช่มันหรอกค่ะ เขาเป็นแค่เพื่อนร่วมห้องของฉัน..." ฉันว่าแล้วยื่นแขนให้หมอเจาะเลือดเพื่อไปตรวจสอบ ก่อนจะเงยหน้ามองหมอแล้วถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะใช้มืออีกข้างก่ายหน้าผากด้วยความเครียด "หมอคะ จริงๆ แล้วฉันอาจจะกังวลไปเองก็ได้ คืนนั้นอาจจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยก็ได้... แต่...”

มันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ไง เธอคิดว่าคืนนั้นพวกเราร้อนกันมากจนแก้ผ้านอนกันทั้งสี่คนหรือยังไง ??”

นายน้อยแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

เดี๋ยวนะคะ... สี่คน...” หมอว่าแล้วทำหน้าอึ้งๆ "พวกเธอยังเป็น... เด็กมัธยมกันเลยนี่!!!!”

ฉันกลอกตาใส่หมออย่างหงุดหงิด รู้ว่าต่อให้อธิบายเรื่องให้ฟัง ยัยหมอนี่ก็ไม่มีทางเข้าใจ

เอาเป็นว่าตอนเช้าตื่นขึ้นมาก็เจอหน้าไอ้นี่ ยัยนั่น แล้วก็ผู้ชายอีกคนที่นอนอยู่ในห้องพิเศษ แล้วก็... ทุกคนไม่มีเสื้อผ้าเหลือติดตัว ไม่มีใครจำอะไรได้เลย" ฉันว่าแล้วเอามือเสยผมในขณะที่เข็มฉีดยาทิ่มลงที่ท้องแขนเพื่อเอาเลือดออกจากเส้นเลือดดำใหญ่ ฉันสะดุ้งนิดๆ เพราะความเจ็บเหมือนมดกัด หมอยังคงมองหน้าฉันต่อไป "หมอคะ มันช่วยไม่ได้นี่... คืนนั้นทั้งฉัน แล้วก็ทุกคนเมากันมากจนจำอะไรไม่ได้...”

ขอโทษนะคะ...” หมอว่าแล้วเอามือกุมหัวอย่างเครียดๆ "แล้วถุงยางล่ะคะ ?”

หมอคะ แค่จำยังจำไม่ได้เลย เรื่องนั้นเราจะไปนึกออกได้ยังไง" มาเฟียว่าแล้วกัดริมฝีปากแน่น

พวกเธอยังเป็นวัยรุ่นอยู่เลยนะ อยากจะจบอนาคตของตัวเองแค่นี้หรือยังไงกัน ???” หมอถามอย่างโกรธๆ ก่อนจะปิดพลาสเตอร์ลงบนแผลของฉัน แล้วมองหน้าฉันกับมาเฟียอย่างจริงจัง "แล้วหลังจากที่... อาจจะมีเพศสัมพันธ์กัน ได้กินยาอะไรเข้าไปบ้างไหม ?”

ฉันกินยาคุมฉุกเฉินไปแล้วค่ะ" ฉันว่าแล้วเอามือปิดหน้าด้วยความอาย

แล้วประจำเดือนมาแล้วยัง ?” หมอถามด้วยสีหน้าโกรธๆ เล็กน้อย

ฉันส่ายหน้าเบาๆ เพราะงี้ไงถึงได้มาหาหมอ...

ปกติแล้วหลังจากกินยาเข้าไป ประจำเดือนจะมาในอีกหนึ่งสัปดาห์ อาจจะมีผลข้างเคียงคือปวดหัว คลื่นไส้ ไม่สบายตัวหมอต้องการวันเวลาที่แน่ชัดทั้งหมด เพื่อที่จะนัดเธอมาพบหมอในครั้งต่อไป...” หมอว่าแล้วเขียนยุกยิกๆ ลงในกระดาษที่อยู่บนโต๊ะด้วยลายมือแบบหมอๆ ที่คนธรรมดาอย่างฉันอ่านไม่ออก "ทั้งสองคน วันที่เกิดเหตุ วันที่กินยา วันที่ประจำเดือนมาวันแรก...”

หมอว่าแล้วยื่นกระดาษให้ฉันกับมาเฟียเขียนข้อมูลลงไป ก่อนจะเก็บหลอดเลือดของฉันและมาเฟียไป และเชิญเราสองคนออกจากห้องเพื่อรอฟังผลอยู่ที่หน้าห้องรอ... หัวใจของฉันกระวนกระวายจนแทบบ้า หัวใจเต้นแรงไม่หยุด มือเย็นเฉียบ หน้าซีด ตัวสั่น ในขณะนั้น... นายน้อยกำลังเฝ้าปลอบมาเฟียอยู่ตลอด

คุณปราณปรียา คุณกีรติ...” เสียงประกาศดังออกมาจากเคาน์เตอร์ "เชิญพบแพทย์หญิงอรอุมาที่ห้องตรวจ 2 ค่ะ...”

หัวใจของฉันหล่นวูบ... ก่อนจะหันไปมองหน้านายน้อยกับมาเฟียอย่างหวั่นๆ รู้สึกเวียนหัวคล้ายจะเป็นลม

นายน้อยกำมือของฉันกับมาเฟียแน่น ก่อนจะเปิดประตูแล้วผลักฉันเข้าไปในห้อง เผชิญหน้ากับแพทย์หญิงคนเดิม...

"หมอต้องขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ...” หมอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ด้วยถ้อยคำยินดี แต่สีหน้าของหมอไม่ยินดีด้วย

หัวใจของฉันเต้นแรง อาจจะเป็นฉัน หรือมาเฟีย หรืออาจจะเป็นทั้งสองคน... ไม่ว่าจะเป็นใคร เรื่องนี้จบไม่สวยแน่...

คุณปราณปรียาคะ...” คุณหมอพูดแล้วมองหน้าฉันนิ่ง "คุณกำลังตั้งครรภ์ค่ะ...”

 









.........
............
...............

อย่าเพิ่งทิ้งนิยายเรื่องนี้นะคะ... ส่วนเรื่องเมื่อคืนนั้น อย่าลืมว่า ยังไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นนะคะ
+
ขอตอบคอมเม้นเรื่องนางเอกยังซิงหรือไม่นะคะ 

หยาง... ไม่ซิงแล้วค่ะ ตั้งแต่เรื่องอาก้าxหยิน จะเห็นว่า หยางกับอาก้ามีอะไรกันแล้ว ส่วนตัวไม่อยากให้ยึดค่านิยมว่า ผู้หญิงที่ซิง คือผู้หญิงที่ดี ส่วนผู้หญิงที่เสียความบริสุทธิ์ไปแล้ว คือผู้หญิงใจแตก ง่าย อะไรแบบนี้น่ะค่ะ บางคน ตัดสินใจพลาด... แต่ไม่ได้หมายความว่า ผู้หญิงคนนั้นจะเป็นคนไม่ดีค่ะ แต่สิ่งที่ไม่ดีคือ ความไม่รู้จักการยับยั้งชั่งใจที่ทำให้เกิดความประมาท ซึ่งจะนำมาสู่การมีเพศสัมพันธ์ที่ไม่ได้ป้องกัน ซึ่งมีผลเสียหลายอย่าง เช่น ท้องในวัยเรียน โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ 

สังคมไทย ที่ค่อนข้างจะอนุรักษ์นิยม ต้องการให้ผู้หญิงรักษาความบริสุทธิ์ไว้ แต่ในทางกลับกัน ผู้ชายกลับถูกมองว่า ยิ่งได้หญิงเยอะยิ่งดี ยิ่งมีหญิงมาติดยิ่งเท่ ง่ายๆ ในเรื่องก็คือ ล่าแต้ม นั่นเองค่ะ ผู้ชายอยากได้ผู้หญิงซิง แต่ตัวเองกลับเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้หญิงเสียความบริสุทธิ์ แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมดนะคะ เวลาผ่านไป ผู้ชายเริ่มเปลี่ยนความคิด(เพราะผู้หญิงซิงหายากเรอะ 5555) เปิดกว้างมากขึ้น... 

ที่พี่อยากจะสื่อคือ การมีเพศสัมพันธ์ ไม่ว่าจะในวัยไหนก็ตาม ควรจะมีเมื่อ 'พร้อม' คำว่าพร้อม คือ การพร้อมที่จะรับผิดชอบในผลของการกระทำของตัวเอง ไม่ว่าจะเด็กหรือแก่ ถ้ายังไม่รู้จักป้องกันก็ไม่ควรมีทั้งนั้นประเทศเราควรให้การศึกษาเรื่องนี้มากกว่านี้เนาะ ปัจจุบันเรื่องนี้พูดกันไม่ได้เลย เลยเป็นปัญหาท้องในวัยเรียนเยอะมากกกกกกก พี่ไม่ได้สนับสนุนให้น้องไปมี sex กับใครนะคะ 5555 แค่อยากบอกว่า อย่ามองผู้หญิงที่ไม่ซิงแล้วว่าเป็นคนไม่ดี คนเรามันไม่ได้ตัดสินกันที่เยื่อบางๆ ตรงนั้น(ซึ่งปัจจุบันนี้ การใช้ชีวิตสุด extreme ของผู้หญิงในสมัยนี้ที่ไม่เหมือนก่อนทำให้มันแทบไม่เหลือแล้วค่ะ โดดยาง ปั่นจักรยาน อะไรแบบนี้มันก็ไปแล้วมั้ง)

กลัวโดนด่าค่ะ 5555 ขอบคุณสำหรับคอมเม้นค่ะ.... 
ปล. เผื่อถาม พี่ยังซิงค่ะ 5555555555555555555555+

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,327 ความคิดเห็น

  1. #1303 t_g_k (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 11:58
    ท้องงง -[]-
    #1,303
    0
  2. #899 2nd'daughter ツ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2557 / 19:21
    สะท้อนสังคมมากๆค่ะอ่านแล้วได้ข้อคิด...อีกอย่าง สนุกมากกกกกอะ สนุกแบบอร้ากกกมัน ไม่ใช่แค่นิยายตบจูบร่วมรักที่เห็นตามท้องตลาด(?) แต่เป็นนิยายสะท้อนสังคมวัยรุ่นโดยแท้
    #899
    0
  3. #794 Tanyawan Khwantong (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 12:22
    รู้สึกรักไรต์เรื่องนี้จัง เเต่งนิยายสนุกเเล้วไม่พอ ยังมีเเง่คิดมาให้อีก 

    ข้าน้อยขอคารวะค่ะ!!!
    #794
    0
  4. #403 Thepyuda Wipatkrut (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2557 / 20:34
    รีบมาต่อเถอะค่ะรอนานเเล้วจะอกเเตกตาย
    #403
    0
  5. #401 KamPoo KaniJang (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2557 / 06:25
    ต่อด่วนๆๆๆๆ ><~
    #401
    0
  6. #400 Whiskie Jinko (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 19:59
    หยางท้องอ่ะ ลุ้นๆ อยากอ่านต่อเเล้ว อัพไวๆนะคะ
    #400
    0
  7. #398 ladyarmy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 17:25
    อ๋อยยยยยย~ รออัพแย่ละน้าาาา
    #398
    0
  8. #397 Lava ' mesense (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 22:06
    หยางงงท้องงงเุอะดีใจแปปปป. รอๆๆๆมาอัพต่อไว้ๆน่ะค่ะ
    #397
    0
  9. #396 skattaq (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 20:49
    555 ซวยจริง ๆ 
    รออ่านต่อนะคะ 
    อัพไม่ไหร่ อ่านเมื่อนั้น 
    รอค่ะ  
    #396
    0
  10. #395 Just a girl (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 21:19
    holy !!!! โอ๊ยยยย ลุ้นอ่ะไรท์ กลับมาต่อเถอะนะ มันค้างมากกกกกก อยากรู้ว่าจะเป็นไงต่ออ่า
    #395
    0
  11. #392 jinvadee (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 17:24
    นางเอกท้องงงงงง=[]=!!
    #392
    0
  12. #391 บิวกิส นะคะ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 16:06
    ค้างอ่ะอัพๆ หยางท้อง ... -0-
    #391
    0
  13. #389 คนดีนิสัย13 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 10:48
    หยางท้องจริงอ่ะ อัพต่อๆ วันนั้นเกิดไรขึ้น?
    #389
    0
  14. #388 Omelet (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 23:51
    เอาจริงๆ ไอ่หยางท้องหรอ แล้วกับใครล่ะ? แล้วมาเฟียจะท้องไหม อัพด่วนนนนนนนนน
    #388
    0
  15. #387 Win Ny (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 21:54
    หยางท้องจริงอ่ะแล้วมาเฟียล่ะ แต่ขอชมชาร์ปนี้นายน้อยแมนสุดๆเลยอ่ะ
    #387
    0
  16. #386 --M=o=D-- (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 21:31
    คลิปคะ คลิป เปิดดดด ต้องเปิด อ้ากกกเกิดอารายขึ้นนน
    #386
    0
  17. #385 Leo. (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 21:26
    หนัก
    #385
    0
  18. #384 Praw >< (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 20:53
    หยางท้องงงง เปิดคลิปดูด่วนนนนนน!!!!!
    #384
    0
  19. #383 NiNew_P&A (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 20:40
    หนูชอบข้อคิดที่พี่ให้ตอนท้ายในทุกตอนและทุกเรื่องมากค่ะ เมื่อได้เรียนวิชาแนะแนวประมาณว่าข้อคิดการใช้ชีวิต ชอบมาก!!!! และอยากให้พี่ทำอย่างนี้ต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ว่าแต่หยางท้องจิงอ่ะ OMG!!!!
    #383
    0
  20. #382 NiNew_P&A (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 20:40
    หนูชอบข้อคิดที่พี่ให้ตอนท้ายในทุกตอนและทุกเรื่องมากค่ะ เมื่อได้เรียนวิชาแนะแนวประมาณว่าข้อคิดการใช้ชีวิต ชอบมาก!!!! และอยากให้พี่ทำอย่างนี้ต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #382
    0
  21. #380 tee-ty (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 20:23
    เอาล่ะหยางเอ้ยยยยยย  จะทำไงล่ะทีนี้
    #380
    0
  22. #379 Joy Chidchamai (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 19:47
    รีบๆอัพนะคะไรท์
    #379
    0
  23. #378 Thepyuda Wipatkrut (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 19:45
    โอ้โน้วววว ท้องจริงดิ
    #378
    0
  24. #377 Top Secret (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 18:31
    หยาง.....!!!!!!
    ท้องเหรอออออออออออ


    OMG!!!!

    อัพต่อเร็วเถอะค่ะไรท์ พลีสสสสสสสส
    #377
    0
  25. #376 Poison_M.KS. (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 18:31
    กรี๊ดๆๆๆๆ หยางท้อง สกายได้เป็นพ่อคนเเล้วหรือนี่ หุหุหุหุ
    #376
    0