[The Gang #6] The Cold War : สงครามรักอันตราย [ จบ ]

ตอนที่ 19 : Salute the Lord [ ตีหน้าซื่อ... ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,662
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    27 มิ.ย. 57





บทที่ 16
Salute the Lord

โอ้ คุณพระ คุณอะไรก็ช่างหัวมัน แต่ตอนนี้...

โอ้แม่เจ้า...

ฉันต้องใช้โคตรมารยาสามล้านหมื่นตำราเพื่อปิดบังใบหน้าของตัวเองในตอนนี้ ในขณะที่มาเฟียดี๊ด๊าเหลือเกินกับการขอสกายเป็นแฟน โดยที่ยัยนั่นไม่รู้เลยว่าฉันแอบชิงตัดหน้าไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน แถมยังไม่ถึงวันด้วยซ้ำ ฉันรีบสวมหน้ากากหน้าตายให้ตัวเองอย่างไวแล้วยิ้มร่าให้กับสกายที่กำลังพยายามพยุงตัวเองลุกขึ้นมาจากสนามหญ้า

เฮ้ย สกาย นายก็รีบตกลงดิวะ นี่มาเฟียเลยนะ ดาวโรงเรียนเลยนะเว้ย ><" ฉันว่าแล้วคว้าคอมาเฟียมากอดไว้ ก่อนจะลากยัยนั่นให้ลงไปช่วยพยุงสกายลุกขึ้นยืน มาเฟียทำท่าเงอะงะแล้วค่อยๆ ดึงมือสกายขึ้นมาจากพื้น หมอนั่นมองหน้ามาเฟียอย่างงุนงงประหนึ่งล้มลงแล้วสมองหายไปด้วย "เอ้า จะมองหน้ากันอยู่ทำไม คนอย่างนายอายเป็นด้วยเรอะ ???”

สกายขมวดคิ้วมุ่นแล้วค่อยๆ ปัดฝุ่นที่ติดเสื้อนักเรียนออกก่อนจะหันไปมองหน้ามาเฟียอย่างจริงจัง

มาเฟีย... มันเร็วเกินไปไหม ?” สกายว่าแล้วกัดริมฝีปากตัวเองแน่น "บางทีเราน่าจะเริ่มจากเพื่อนก่อน...”

เพื่อนบ้าอะไรวะ... ถุ้ย" นายน้อยว่าแล้วกลอกตาใส่สกาย "อย่างมึงนี่มีเพื่อนคบด้วยเหรอ ?”

ฉันพยักหน้าเห็นดีเห็นงามกับนายน้อย นอกจากฉัน นายน้อย มาเฟีย ก็ยังไม่เคยเห็นสกายคุยกับใคร...

มนุษยสัมพันธ์หมอนี่แย่เข้าขั้นวิกฤตมาก...

ตกลงจะคบฉันไหม สกาย...” มาเฟียว่าแล้วทำตาหวานใส่ ก่อนจะยืนบิดไปมา

ฉันต้องเบือนหน้าหนี พอดีกับที่หันไปสบตากับนายน้อยพอดี

คิดเหมือนกันเปล่า =__=” นายน้อยว่าแล้วเอามือตบไหล่ฉันเบาๆ

ครั้งแรกที่ฉันเห็นด้วยกับนาย...” ฉันว่าแล้วเอามือถูแขนที่ขนลุกซู่

(กู)จะอ้วก...”

ฉันกับนายน้อยโพล่งพร้อมกันอย่างไม่ทันได้นัดหมาย ทำเอาไอ้คู่ชู้ชื่นตรงหน้าของฉันหันมามองอย่างงุนงง

ตกลงว่าไงล่ะสกาย...” ฉันกระตุ้นหมอนั่นอีกแล้วแสร้งทำเป็นยิ้ม ทั้งที่ในใจกำลังเปิดโบรชัวร์เลือกหากระโถนรุ่นที่จุได้เยอะที่สุด หมอนั่นมองฉันอย่างอึ้งๆ แล้วกัดริมฝีปากตัวเอง ฉันยิ่งต้องใช้สายตาข่มมองหน้าหมอนั่น จำไว้ว่าเรื่องของเราจะเปิดเผยให้ใครรู้ไม่ได้นะโว้ย "...เอางี้ มาเฟีย เธอจะรับสกายเป็นแฟนไหม ? จะรักเขา อยู่เคียงข้างเขา เอ่อ ไม่ต้องตลอดเวลาก็ได้ เออ ช่างหัวมัน ประมาณนั้นแหละ สรุปจะรับไอ้เวรนี่เป็นแฟนไหม ?”

ฉันจำต้องสวมบทบาทบาทหลวงจำเป็นให้ไอ้บ้าคนสองนี่ เพื่อที่พิธีเวรๆ จะได้เสร็จโดยไว และฉันจะได้ไปอ้วก

รับสิ รับแน่นอน" มาเฟียว่าแล้วพุ่งไปจับมือสกายไว้ ก่อนจะเอาไปซบที่หน้าอกตัวเอง

เฮ้ยยยยย =[ ]=

เอ่อ สกาย... นายจะรับผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนไหม ?” ฉันว่าแล้วมองหน้าสกายนิ่งๆ อย่างแอบหงุดหงิดเล็กน้อย ที่ทำเป็นอึ้งแบบนี้เพราะกำลังดีใจอยู่ข้างในสินะ อยากได้มานานแล้วนี่ มาเฟียน่ะ เฮอะ... ฉันแยกเขี้ยวใส่แล้วมองหน้าหมอนั่นด้วยสายตาไม่เป็นมิตร มาเฟียเริ่มมองฉันอย่างแปลกประหลาด ฉันจึงต้องละสายตาหนีแล้วหันไปมองนายน้อย "นายน้อย นายเป็นพยานไว้ด้วยแล้วกัน เอ่อ... มาเฟียกับสกายคบกันเป็นแฟนแล้ว..."

นายน้อยย่นจมูกแล้วทำท่าขยะแขยง

ขนลุกตายชัก"

เออ ฉันเข้าใจ" ฉันว่าแล้วแยกเขี้ยว ก่อนจะเอามือถูแขนอีกครั้ง

เสียงออดหมดคาบดังแทนเสียงระฆังแต่งงาน ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอกแล้วรีบพุ่งหนีออกไปจากสวนหย่อมในโรงเรียนเพื่อที่จะไปเข้าชั้นเรียน อย่างน้อยก็จะได้ไม่ต้องเจอหน้าสกายกับมาเฟีย แล้วก็ไอ้นายน้อยด้วยอีกคน แต่ที่สำคัญฉันต้องไปห้องน้ำ ต้องไปอ้วกโว้ยยยย อี๋ หวานจนน้ำตาลเข้าเส้นเลือด เชอะ อี๊ๆ

หยาง!!!”

ฉันชะงักกึก เท้าทั้งสองข้างเบรคเอี๊อดจนหัวแทบคว่ำ

เสียงเหมือนอาก้าเลย...

ฉันหันหลังไปมอง และก็ต้องแอบใจแป้ว เมื่อพบว่าเสียงนั้นไม่ใช่อาก้า แหงล่ะ จะเป็นอาก้าไปได้ไง หมอนั่นเรียนจบม.ปลายไปแล้ว แถมไม่ได้เรียนที่นี่ด้วย ฉันถอนหายใจแล้วเงยหน้ามองนายน้อยที่กึ่งวิ่งกึ่งเดินตามมาอย่างเหนื่อยหอบ ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ แล้วมองหน้าเขา

มีอะไรอีก ? อย่าบอกนะว่านายเอาบัตรเชิญงานแต่งของสองคนนั้นมาให้ ถ้าเป็นงั้น ฉัน...”

ไม่ใช่...” เขารีบชิงพูดแล้วตบบ่าของฉันเบาๆ "ฉันรู้ว่าเธอไม่พอใจที่สกายกับมาเฟีย...”

ฉันไม่ได้ไม่พอใจ แค่...” ฉันว่าแล้วกัดริมฝีปากแน่น "เออ ฉันไม่พอใจ มาเฟียเป็นบ้าอะไร อยู่ๆ ก็ทำแบบนั้น!!”

นั่นแหละ ที่ฉันกำลังจะบอก" นายน้อยว่าแล้วมองหน้าฉันนิ่ง "ในเมื่อทุกเรื่องเคลียร์แล้ว ฉันก็ขอโทษเธอก่อนเลยแล้วกันที่ทำให้เธอต้องมาอยู่ห้อง F ด้วย ฉันไม่ทันได้คิด และตอนนี้ฉันคิดได้แล้ว ฉันผิดเอง... หยาง ฉันจะชดใช้ให้ เพราะฉันรู้ว่าผู้หญิงหยิ่งๆ อย่างเธอคงไม่รับแค่คำขอโทษ...”

เดี๋ยว... เมื่อกี้นี่มันหลอกด่าฉันหรือเปล่า... แต่มันก็พูดถูก แค่ขอโทษ มันไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรได้เลย

จำได้ไหมที่ฉันเคยบอกว่าจะให้เธอเข้าชมรมเชียร์ลีดเดอร์" นายน้อยว่าแล้วมองหน้าฉันนิ่ง "ฉันพอจะมีเส้นสายกับผู้หญิงในชมรมนั่น ยัยพวกนั้นต้องการกัปตันชมรม... และฉันก็เสนอชื่อเธอไปด้วย บังเอิญอีกว่า... ฉันกับพวกผู้หญิงพวกนั้นสนิทกันนิดหน่อย..."

บอกมาว่านายนอนกับผู้หญิงพวกนั้นแล้วก็จบ" ฉันแทรกขึ้นอย่างหงุดหงิด

เอ่อ... ขอข้ามประโยคนั้นเถอะ =__=” นายน้อยว่าแล้วเอามือเกาหัวตัวเอง "เธอจะได้เป็นกัปตันชมรมลีดนะ"

ฉันยิ้มแล้วตบบ่าหมอนั่นเบาๆ

นายคิดว่าคนอย่างฉันเต้นแร้งเต้นกาแบบนั้นเป็นหรือไงยะ ?? ไม่เอา!” ฉันแหวใส่อย่างหงุดหงิด

ไอ้เต้นลีดน่ะง่ายนิดเดียว ใช้แค่เส้นของฉันก็ผ่านฉลุย แต่ไอ้ที่ยากคือถ้าเธอคุมผู้หญิงในชมรมได้ เธอก็จะได้นางรับใช้ฟรีๆ เลยไง ไม่ดีเหรอ เธอจะได้กลับเป็นราชินีอีกครั้ง อีกอย่าง... เธอกำลังแข่งกับสกายอยู่ด้วยนี่นา นี่ฉันกำลังช่วยเธออยู่นะ" นายน้อยว่าแล้วมองหน้าฉันอย่างสำนึกผิด แต่ลึกๆ ในความสำนึกของมันนั้น มีความหมายซ่อนอยู่ ฉันกำลังแข่งกันกับสกาย หมายความว่าถ้าฉันชนะ สกายแพ้ ไอ้นายน้อยก็ชนะไปด้วย เออ ไอ้ฉลาดดด แต่อย่างน้อยเรื่องนี้ฉันก็ได้ประโยชน์เยอะอยู่

นางรับใช้งั้นเรอะ ไม่เลวนี่...

ก็ได้...” ฉันว่าแล้วยืนกอดอกยิ้มๆ ให้หมอนั่น

ฉันว่าแล้วหันหลังให้ก่อนจะสะบัดบ๊อบแล้วเดินหนี

 

ไม่ใช่ค่ะ ตั้งการ์ดแบบนี้ ชูมือขึ้น อย่างอมือสิคะ"

แบบนี้ใช้ได้ยัง ?”

ไม่ได้ค่ะ บอกว่าอย่างอมือ"

แบบนี้ ?”

อย่างอมือค่ะ!!!!”

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก

ไอ้เวรนายน้อย ไอ้เวรตะไลขายยาหม่องยี่สิบกล่องก็ไม่หาย

ฉันจะฆ่ามัน ฉันจะฆ่ามันให้ตายคามือ ฉันน่าจะฆ่ามันทิ้งตั้งแต่ตอนที่อาก้ายังอยู่ ฉันไม่น่าไปห้าม ไม่น่าสงสารมันเลย ไอ้เวรนี่ส่งฉันมาขุมนรกแท้ๆ ไอ้ชมรมเวรลีดเดอร์มหาประลัยนี่เหมือนกัน ไอ้นายน้อยมันส่งฉันมาเป็นกัปตันนะโว้ย ไม่ได้ส่งมาเป็นทาส เดี๋ยวแม่ปั๊ดเผาโรงเรียนทิ้งเลย

หลังเลิกเรียนคาบสุดท้าย นายน้อยพาฉันมาส่งที่ลานกลางแจ้งหน้าโรงยิมอันเป็นที่ฝึกเต้นของพวกเชียร์ลีดเดอร์ และแนะนำให้ฉันได้รู้จักกับสาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มทั้งหลายในชมรมที่กำลังช่วยกันสอนฉันตั้งการ์ด ไอ้ท่าโง่ๆ ที่ต้องชูสองมือขึ้นเหนือหัวราวสี่สิบห้าองศา ระยะห่างแยกกันพอประมาณ แขนตรง มือนิ่ง ไม่งอมือ... ค่ะ สาวสวยทั้งชมรมต้องร่วมแรงร่วมใจกันสอนฉันที่ดูเหมือนจะไม่มีพรสวรรค์ในเรื่องเวรๆ นี่เอาเสียเลย

หยางคะ ถ้าเธอจะเป็นกัปตัน เธอต้องเต้นลีดให้ได้ด้วยค่ะ -___-”

นางรับใช้หมายเลขหนึ่งของฉันว่าแล้วเอามือเกาผมที่รวบเป็นหางม้าไว้ เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนมันเคยเรียบร้อยดี แต่ตอนนี้ผมยัยนี่กลับยุ่งมากจนน่ากลัวว่าจะพันคอของฉันทุกครั้งที่ยัยนั่นเดินเข้ามาใกล้เพื่อช่วยฉันตั้งการ์ดให้ดูสวยงามสมบูรณ์แบบ ซึ่ง... ฉันบอกตามตรงด้วยความสัตย์จริงนะ กะอีแค่การ์ดเนี่ย มันจะอะไรกันนักกันหนา แม่คุณผมม้าดันสายตาดีมองเห็นมือฉันงอได้เป็นมิลลิเมตร ฉันเลยต้องยืนตั้งการ์ดมาร่วมชั่วโมงแบบนี้

ว่าแต่ ไปรู้จักกับนายน้อยได้ไงเหรอคะ ?” สาวผมม้าถามฉันในขณะที่ช่วยฉันจัดมือ

มันอยากปล้ำฉันน่ะ... ล้อเล่น

พ่อมันเป็นเพื่อนห่างๆ ของป้าฉัน" ฉันว่าแล้วถอนหายใจก่อนจะมองตัวเองในกระจกหน้าโรงยิม "แบบนี้ใช้ได้ยัง ?”

สาวผมม้าถอยห่างออกมามองแล้วหรี่ตาน้อยๆ

โอเคค่ะ...” เธอว่าแล้วชูนิ้วชี้ขึ้น "แค่โอเค ไม่ได้แปลว่าดีมากนะคะ ต่อไปหยางจะต้องเต้นเพลงมาร์ชโรงเรียนค่ะ"

ห๊ะ... เดี๋ยวๆ นี่มันวันแรกของฉันในชมรมนะโว้ย =[ ]=

"น้องลีดคะ มาเต้นเพลงมาร์ชให้พี่หยางดูนะคะ อย่าให้ผิด คนไหนเต้นผิด พี่จะส่งน้องไปวิ่งรอบสนามฟุตบอลค่ะ"

ยัยนั่นสั่งด้วยสีหน้ายิ้มแย้มและน้ำเสียงเริงร่าผิดกับเนื้อความที่กำลังสื่อ

โอยย ยัยนี่มันมาเฟียสองชัดๆ คุณหนูโลกสวยบ้าบอคอแตก

ลีดพร้อม..."

นักเรียนหญิงราวสิบคน หน้าตาอยู่ในเกณฑ์ที่จัดว่าดีมากในชุดนักเรียนตั้งแถวสลับเป็นซี่ฟันปลาต่อหน้าฉัน ก่อนจะค่อยๆ ตั้งการ์ดนรกสุดโหดสุดหินที่ฉันฝึกมากว่าครึ่งชั่วโมงอย่างสวยงามและพร้อมเพรียงกัน สาวน้อยคนกลางแถวหน้าที่ดูสวยสะดุดตากว่าใครเพื่อนเป็นคนสั่งเริ่มเพลง

ฉันต้องอ้าปากค้างด้วยความตะลึง

ยัยพวกนี้เต้นพร้อมกันยังกับจับวาง มือไม้เหวี่ยงไปในองศาเดียวกันชนิดที่ว่าเป๊ะไม่มีพลาด ทั้งยังร้องเพลงมาร์ชโรงเรียนที่ฉันยังไม่คิดแม้แต่จะจำอย่างเสียงดังฟังชัด ขาสวยๆ ก้าวไปพร้อมกันตามเพลง มือที่วาดเป็นท่าทางดูงดงามสง่าสมกับที่ได้ชื่อว่าเป็นตัวแทนเชียร์ลีดเดอร์ของโรงเรียน และคำถามคือ... ฉัน มา ทำ อะไร... ที่ นี่...

อุ๊ย ฝนตก" เจ๊ผมม้าว่าแล้วใช้มือรองรับหยดน้ำฝนที่ร่วงลงมาจากท้องฟ้าด้วยสีหน้าประหลาดใจ

เออ ทำไม หรือที่บ้านเธอฝนันตกลงมาเป็นลูกอมเรอะ ?

ว่าแต่ ฝนตกก็ดีแล้ว...

ฝนตกแล้ว เลิกฝึกเถอะ" ฉันว่าแล้วรีบพุ่งไปหยิบกระเป๋า แต่...

ไม่ได้ค่ะ...” เจ๊ผมม้า(ตกลงมันชื่ออะไรวะเนี่ย) พุ่งเข้ามาขวางแล้วกางมือไว้พร้อมกับสายตามุ่งมั่นน่ากลัว "จนกว่าหยางจะเต้นเพลงมาร์ชได้ ต่อให้ชมรมเราต้องนอนค้างที่โรงเรียนเราก็ต้องทำค่ะ ใช่ไหม ???”

ใช่~” เสียงสาวๆ ทีมเชียร์ลีดเดอร์ว่าแล้วยิ้มแป้น

กรี๊ดดดดด นี่พวกหล่อนโดนล้างสมองหมดแล้วรึไงยะ ฝนตกนะโว้ย ไม่ใช่ลมพัด

เดี๋ยวก็เป็นไข้ตายหรอก" ฉันว่าแล้วมองหน้ายัยนั่นอย่างขอความเห็นใจ "ให้ฉันกลับเธอ ฉันมีการบ้านต้องทำ"

ไม่ได้ค่ะ" เจ๊ผมม้าว่าแล้วส่ายหน้าอย่างจริงจัง "ทุกคนที่นี่ยอมตายได้เพื่อทีมเชียร์ลีดเดอร์ใช่ไหม ???”

ใช่ ค่าา!!~”

อ๊ากกกกกกกกกกกก

แต่ฉันไม่ยอมมอบชีวิตที่มีค่าของฉันให้พวกแกหรอกโว้ยยย

ฉันคิดไปงั้น แต่ก็ไม่ทันได้พูด เมื่อสาวๆ ในทีมลากฉันเข้าไปแล้วเริ่มสอนท่าโคตรยากมหายากที่ต้องใช้ทั้งมือ เท้า แขน ขา หน้าอก หน้าท้อง หน้าแข้ง ขนรักแร้ ขี้เล็บ ฯลฯ อวัยวะทุกอย่างในร่างกายเพื่อช่วยในการเต้น แถมยังสอนวิธีหายใจให้ฉันใหม่อีกต่างหาก ให้ตายเถอะ นี่เพิ่งรู้ว่าที่ผ่านมาฉันหายใจผิดมาตลอด!!! บ้าเอ๊ย!!!!

 

โอเคค่ะ พอแค่นี้ก่อนก็ได้ ครึ่งเพลงสำหรับวันนี้ ถึงจะช้าไปหน่อยแต่พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่ค่ะ"

ยัยผมม้านรกนั่นว่าแล้วยิ้มหวาน ก่อนจะกดปิดเพลงมาร์ชที่ฉันต้องฟังเป็นรอบที่ห้าร้อยล้านในขณะที่ต้องปั้นหน้ายิ้มพร้อมกับขยับแขนขาให้เป็นท่าทางตามที่ยัยนั่นสอน คุณพระคุณเจ้า ให้ฉันไปตีกับใครกับโรงเรียนไหนก็ได้ พนันได้เลยว่ายังไม่ยากเท่าเต้นลีดเวรๆ นี่ เมื่อยก็เมื่อย เหนื่อยก็เหนื่อย โฮฮฮ แถมยังตัวเปียกโชกเพราะฝนหลงฤดูนี่อีก อ๊ากกกกก นี่มันชมรมเชียร์ลีดเดอร์หรือเขาชนไก่วะคะ

แล้ว... อีกอย่าง... ยัยพวกชมรมเชียร์ลีดเดอร์พวกนี้... กับนายน้อย...

แค่คิดฉันก็ขนลุก บางคนยังเพิ่งจะเรียนม.4 เองนะ...

หยาง นี่ซีดีเพลงพร้อมท่าเต้น คืนนี้ไปฝึกไว้ด้วยนะ" ยัยผมม้าว่าแล้วยื่นกล่องใส่ซีดีใสๆ ให้

ห๊ะ... ไม่ ไม่มีทางที่ฉันจะเต้นแร้งเต้นกาในห้องเด็ดขาด คืนนี้คือนอนอย่างเดียวเท่านั้นโว้ย

ฉัน...”

ไปล่ะ แฟนมาแล้ว"

ยัยนั่นว่า ก่อนจะควงแขนเดินไปกับนักฟุตบอลคนหนึ่ง ฉันเพิ่งสังเกตว่าสมาชิกชมรมแทบจะทุกคนมีแฟนกันหมดแล้วทั้งนั้น แถมยังดีกรีไม่ต่ำกว่านักฟุตบอลหรือนักบาสเก็ตบอลเลยด้วย อืม... ของมันแน่อยู่แล้ว คนสวยย่อมต้องคู่กับคนหล่อ แต่คนสวยมากอย่างฉัน ปัจจุบันยังหาคนที่คู่ควรไม่ได้เลย เฮ้อ...

อะ...”

ฉันเงยหน้าขึ้นมอง

นายน้อยถือร่มแล้วยื่นให้ฉัน แต่ฉันกลับส่ายหน้าแล้วยิ้มน้อยๆ

ตบหัวแล้วลูบหลังเหรอ ?”

บ้า...” นายน้อยว่าแล้วยื่นร่มให้ "ลีดที่ไหนก็ฝึกกันแบบนี้ทั้งนั้นแหละ"

ฉันสบตามองหน้าหมอนั่นอย่างหงุดหงิด

ฉันลาออกจากการเป็นพันธมิตรกับนาย จากชมรมเวรนั่นด้ย" ฉันว่าแล้วกระชากร่มมาถือไว้ "แล้วฉันก็จะเอาร่มนี้ด้วย"

นายน้อยถอนหายใจเบาๆ แล้วพยักหน้า

เอาไปเถอะ ตั้งใจเอามาให้นี่นา" หมอนั่นว่าแล้วหันหลังตากฝนเดินไป ก่อนจะโบกมือบ๊ายบายฉัน

เฮ้ย เดี๋ยว... ง่ายๆ แบบนี้เลยจริงดิ หรือว่าจริงๆ แล้วจะเป็นแผนทำเป็นตากฝนประชดชีวิตเพื่อนให้ฉันช่วยถือร่มให้

นี่!!! ฉันไม่ให้นายเดินในร่มกับฉันหรอกนะ" ฉันวิ่งตามแล้วตะโกนไล่หลังอย่างหงุดหงิด "นายน้อย ได้ยินฉันไหมเนี่ย!!”

อื้อ...”

เขาว่าแล้วหันมาพยักหน้า ผมของเขาเปียกโชกจนลู่ลงมาแนบหน้าเพราะฝนที่ตกหนัก แถมหมอนี่ยังเพิ่งจะไปเปลี่ยนเป็นชุดนักบาสเก็ตบอลอีก สงสัยจะมีซ้อมละมั้ง แต่ประเด็นคือ ไอ้โรงเรียนเวรนี่มันอะไรยังไง ซ้อมอะไรกันทั้งๆ ที่ฝนตก ถ้าพรุ่งนี้พวกนักเรียนขาดเรียนกันครึ่งห้องฉันจะไม่สงสัยเลยว่าทำไม -___-

เฮ้ย ไอ้มือปลาหมึก จะเดินตากฝนตัวเปียกแบบนั้นจริงอะ ?” ฉันว่าแล้ววิ่งไปดักหน้าหมอนั่นไว้

นายน้อยเลิกคิ้วแล้วหยุดเดิน ก่อนจะจับต้นแขนทั้งสองข้างของฉันแล้วจับตัวฉันลอยขึ้นอย่างง่ายดายเหมือนยกนุ่นก่อนจะวางลงบนพื้นข้างที่ไม่ขวางทางเดินของเขา ฉันอ้าปากค้างด้วยความงงสุดชีวิต นี่มันวันสิ้นโลกหรือไง นายน้อยไม่เถียงเป็นคอเป็นเอ็นเหมือนก่อน... คุณพระคุณเจ้า...

นายน้อย!!!” ฉันวิ่งตามไปแล้วดักหน้าหมอนั่นอีกครั้ง ก่อนจะยื่นร่มให้ "ฉันซ้อมลีดมา ปวดแขน เหนื่อยด้วย ฉันสั่งให้นายถือร่มให้ฉันเดี๋ยวนี้ แล้วก็ไปส่งฉันขึ้นรถกลับหอด้วย เข้าใจไหม นี่คือคำสั่ง ไม่ใช่คำถาม ไม่ต้องพยักหน้า ไม่ต้องพูดเหมือนเดิมนั่นแหละดีแล้ว ไอ้บ้า มีปากไว้ทำบ้าอะไรถึงไม่พูดยะ!!!”

ฉันพ่นพรวดเดียวใส่เขา ทุกคำที่เพิ่งจะกล่าวไปช่างขัดกันเองจนน่าปวดประสาท ก็เพราะใครล่ะ ไอ้บ้าตรงหน้านี่ไง เฮอะ อีตานี่โดนฆ่าสวมรวยหรือยังไง ถึงได้ทำตัวเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาได้ นายน้อยอมยิ้ม ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาแล้วรับร่มไปถือไว้ ก่อนจะเดินไปด้วยกันกับฉัน

หมอนั่นยังคงอมยิ้ม ฉันกัดฟันกรอดแล้วใช้ศอกกระทุ้งหน้าท้องของหมอนั่น

ห้ามยิ้มด้วย!!!”

 

ฉันกลับมาถึงอพาร์ทเม้นต์ก็ตอนที่พระอาทิตย์ตกดินไปหลายชั่วโมงแล้ว ตัวก็เปียกเหมือนลูกหมาเพิ่งโดนจับโยนลงคลองยังไงยังงั้น แขนก็ปวดไปหมดทั้งสองแขน เฮ้อ บ้าเอ๊ย ชมรมเวรๆ นั่น ฉันจะไปลาออกพรุ่งนี้เลย บ้าจริง บ้าาาาา ไอ้นายน้อยบ้า ไอ้ร่มบ้า... ฉันด่าร่มที่อยู่ในมือในใจแล้วผลักประตูห้องเข้าไป เพื่อที่จะพบกับ...

สกาย...

ฉันกลอกตาใส่หมอนั่นแล้วโยนร่มเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะถอดรองเท้าทิ้งไว้บนชั้นอย่างไม่เป็นระเบียบสุดๆ แล้วเดินไปที่โต๊ะเขียนหนังสือและวางของลงอย่างเหนื่อยๆ โดยที่ไม่สนใจผู้ชายหน้าตาเจ้าเล่ห์คนนั้นที่ถือวิสาสะนอนอยู่บนเตียงของฉันอย่างไร้ความเกรงใจ เฮอะ...

ไม่มีที่อื่นจะนอนแล้วหรือไง...” ฉันว่าแล้วกัดริมฝีปากแน่น "ไม่มีคนอื่นให้ไปหาแล้วเรอะ ?”

หมอนั่นเงียบ ไม่ตอบ ไม่พูดไม่จาเหมือนเดิม

เออ ดี ไอ้นายน้อยก็ไม่พูดเอาแต่ยิ้ม ไอ้เวรนี่ก็ไม่พูดเหมือนกัน และมันยังยิ้มเหมือนกันอีก...

เต้นลีดให้ดูหน่อย" เขาว่าแล้วลุกขึ้นกึ่งนั่งกึ่งนอนบนเตียง

ฝัน"

ฉันว่าสั้นๆ แล้วก้มหน้าลงถอดถุงเท้าทั้งสองข้างออก ก่อนจะโยนใส่ตระกร้าผ้าที่วางอยู่ตรงมุมห้อง ถอดโบว์ที่คอ ป้ายชื่อ และพับแขนเสื้อขึ้นอย่างหงุดหงิดและเหนื่อย สกายทำหน้าหงิกแล้วถอนหายใจเบาๆ อยู่บนเตียงด้วยท่าทางที่มันกวนใจข้ายิ่งนัก... ไอ้บ้านี่มันจะมาไม้ไหนอีกล่ะ ฉันโยนโทรศัพท์มือถือลงบนเตียง มันกระเด้งกระดอนสองทีแล้วหยุดแน่นิ่ง

เต้นไม่ได้ก็บอกมาเหอะ" สกายว่าแล้วเลิกคิ้วมองหน้าฉันกวนๆ

ของดีไม่ได้มีไว้ให้คนตาไม่ถึงดู" ฉันสวนกลับแล้วปลดกระดุมที่คอเสื้อออก "ออกไปได้แล้ว ฉันจะนอน เหนื่อย"

ฉันว่าแล้วหยิบหมอนข้างขึ้นมาก่อนจะฟาดใส่หมอน่ันเบาๆ สกายใช้มือรับไว้ได้เหมือนอย่างที่คาดไว้แล้ว

เธอโกรธเรื่องที่ฉันยอมตกลงคบกับมาเฟียนี่...” สกายว่าแล้วมองตาฉันปริบๆ "แล้วใครที่ส่งสายตาบังคับให้ฉันตกลงรับยัยนั่นเป็นแฟน ใครที่ดันเกิดบ้าอยากเล่นเป็นบาทหลวงขึ้นมา ใครที่เข้าขากันดีเหลือเกินกับไอ้นายน้อยทั้งๆ ที่เมื่อเช้ายังทะเลาะกับแทบเป็นแทบตาย... แถมมันยังมาส่งถึงที่..."

สกายว่าแล้วนั่งห้อยขาลงมาจากเตียง แววตาเจ้าเล่ห์เปลี่ยนไปเป็นเคร่งขรึมและดุจนน่ากลัว...

...ฉันเอง" ฉันว่าแล้วกอดอกมองหน้าหมอนั่นอย่างกวนตีน "ก็นายหายหัวไปไหนล่ะ ?”

คิดว่าฉันรู้ได้ไงล่ะว่าเธอทำอะไรอยู่ที่ไหน...” สกายตอบกลับอย่างกวนตีนกว่า

โธ่เว้ย ไอ้นกรู้นี่ ดันสอดแนมตามฉันอีก...

คนคบกัน เขาไม่สอดแนมสะกดรอยตามกันนะ" ฉันว่าแล้วมองหน้าหมอนั่นอย่างโกรธๆ "เลิกตามฉันได้แล้ว...”

ถ้าคบกันคนอื่นคงพอว่า แต่นี่คบกับเธอนะ เดาใจยากแถมยังฤทธิ์เยอะกว่าผู้หญิงคนไหนในปฐพี...”

ฉันขมวดคิ้ว นี่คือคำชมใช่ไหม คำชมใช่รึเปล่า ฤทธิ์เยอะ แถมเดาใจยาก...

อยากเลิกไหมล่ะ ?” ฉันว่าแล้วยักไหล่ก่อนจะเดินเข้าไปหาหมอนั่นแล้วยิ้มน้อยๆ "ถ้าจะเลิก ฉันจะเลิกให้ได้เลย"

ไม่" สกายตอบเสียงเขียวแล้วใช้มือดึงแขนของฉันให้นั่งลงข้างเขาๆ แต่ฉันขืนตัวไว้เพราะตัวเปียก มีหวังเตียงได้เปียกโชกจนราขึ้นกันพอดี ฉันส่ายหน้าแล้วถอยเท้าออกห่าง สกายทำหน้าหงุดหงิดแล้วลุกขึ้นยืนตรงหน้าฉันด้วยสีหน้าเซ็งๆ อย่างที่ฉันเดาไม่ถูกว่ามันคิดอะไรอยู่ หลังจากที่มองหน้ากันอยู่พักหนึ่ง จู่ๆ สกายก็โพล่งขึ้นมา "นี่... ฉันอยากเห็นเธอเต้น จริงๆ"

"หะ...”

ฉันอยากเห็นเธอเต้นก่อนที่คนอื่นจะได้เห็น... ก่อนผู้ชายคนอื่น"

ฉันถอนหายใจแล้วหันหลังให้หมอนั่น ก่อนจะตั้งการ์ดแล้วสั่งตัวเองไปด้วย รู้สึกโง่ๆ ไปด้วย เต้นคนเดียวแท้ๆ ทำไมต้องถามตัวเองด้วยนะว่าพร้อมหรือไม่พร้อม ฉันมองตัวเองในกระจกบานใหญ่บนตู้เสื้อเสื้อ สกายยืนมองฉันจากด้านหลังด้วยสายตาเรียบเฉยแต่ริมฝีปากของเขาแอบอมยิ้มน้อยๆ

ตั้งการ์ดแบบนี้ยังไม่ได้นะ...” เขาว่าแล้วเดินเข้ามาหาจากด้านหลัง "มือต้องสูงกว่านี้...”

เขาว่าแล้วจับมือฉันขึ้นไปสูงกว่าเดิม เหยียดตรงแล้วใช้มือจับไหล่ของฉันไว้

นายเป็นลีดมาก่อนรึไง หรือว่าจริงๆ แล้วนาย...”

ควายมองยังดูออกเลยว่าเธอตั้งการ์ดได้ห่วยมาก" สกายสวนกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แต่เจ็บจึก

อึก ควายมองยังรู้เลยเรอะ เจ็บว่ะ...

แบบนี้ใช้ได้แล้ว" สกายว่าแล้วใช้มือจับข้อมือทั้งสองข้างของฉันไว้... เดี๋ยว...

เสี้ยววินาทีนั้นที่ฉันเพ่ิงจะรู้ตัวว่าตกหลุมพรางของเขาเข้าเสียแล้ว สกายจับมือทั้งสองของฉันไว้หลวมๆ แล้วจับตัวฉันหมุนหันหน้าเข้าไปหาเขาโดยที่มือทั้งสองของฉันไขว้ไว้อยู่ตรงหน้าอก ถูกเขาพันธนาการไว้อย่างไม่มีทางหลุด เอื๊อะ... ฉันถอยหลังไปจนชนกับกระจก สกายยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์แล้วปล่อยมือข้างหนึ่งของฉันออก แล้วใช้มือของเขาปิดตาของฉันไว้ ก่อนจะก้มหน้าลงมาจูบฉันเบาๆ ทีหนึ่ง แค่ริมฝีปากสัมผัสกัน...

เลิกไหม ?”

สกายถามด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ ก่อนจะขยี้ริมฝีปากลงมาอีกครั้งด้วยความร้อนแรงที่มากกว่า

เออ ไม่เลิกก็ไม่เลิก...

ฉันถอนหายใจเบาแล้วค่อยๆ ผ่อนแรงที่มือออก... ริมฝีปากและลมหายใจร้อนๆ ที่เป่ารดลงบนต้นคอของเขาทำให้ตัวฉันที่เย็นชืดและเปียกโชกเริ่มร้อนขึ้นทีละนิด อืม... จะดีเหรอหยาง... ทำแบบนี้น่ะคิดดีแล้วเหรอ แน่ใจเหรอว่าไม่เลิก... ก่อนที่มันจะไปไกลกว่านี้... ฉันคิดในใจไปเรื่อยเปื่อย แต่ร่างกายกลับไม่คิดเช่นนั้น เมื่อมันกำลังตอบสนองเขาอย่างเต็มที่ ห้องที่ไม่ได้เปิดเครื่องปรับอากาศเริ่มร้อนขึ้นไปด้วย กระจกตรงหน้าเต็มไปด้วยฝ้าไอน้ำจากลมหายใจของคนทั้งสองคน ฉันหลับตาลง สกายค่อยๆ อุ้มฉันขึ้นมาจากพื้นพรมที่เต็มไปหยดน้ำจากตัวฉัน และตัวหมอนั่นที่ซึบซับเอาน้ำฝนไปจากฉันด้วย

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นจากบนเตียง สกายสบถออกมาอย่างหยาบคายด้วยความหงุดหงิดแล้วพุ่งตัวไปกดรับสาย

หยางอยู่กับกู แล้วมึงก็ไม่ต้องโทร.มาอีก!!!"

ฉันผงะแล้วรีบคว้าโทรศัพท์มาจากมือของหมอนั่น ก่อนจะกดดูรายชื่อของคนที่โทร.มาล่าสุด

'อาก้า'

 









สถานีต่อไป นรก สถานีต่อไป นรก next station hell ผู้โดยสารที่จะลงสถานีนี้โปรดคว้าบุญคว้ากรรมตามที่ได้สั่งสมมาด้วยค่ะ 555555555555555555555+ สกายเอ๊ย อยากตายก็แค่เดินไปในครัว หามีดมาเชือดมือตัวเองก็จบแล้ว จำเป็นไหมที่ต้องยื่นคอไปให้อาก้าเชือดเนี่ย!!!!!!! แล้วนี่ถ้าอาก้าไม่โทร.มา หยางคะ ถามจริง คุณเธอจะยอมสกายเหรอคะ ?? นั่นสกายนะเว้ยยย ไม่ใช่ขี้หมูขี้หมาที่ไหน!! 

หยาง แม่นางก็นะ บ้าบอ... เนียนจริงๆ ทั้งๆ ที่ในใจนี่คือ อะโห อะโห ฮืออออ ฟวกสดสฟกหดทสาฟกือ่ดาืเฟสวกหาทสวกหทดสฟากหเทสดาเื่ดกหวเดา ส่วนไอ้สกายนี่ต้องตามน้ำไปด้วย เดี๋ยวหยางโกรธ 5555 โอ่ยยย สงสารคู่นี้ มันจะได้คบกันจริงเหรอเนี่ยยยย~ 

ว่าแต่ ขอบคุณสำหรับเม้นมากๆ เลยค่าาาา~  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,327 ความคิดเห็น

  1. #1320 ballbonbon (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 20:27
    สงสารสกาย โทรศัพท์ขัดตลอด 55555555
    #1,320
    0
  2. #341 Porn'n La (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 23:03
    โอ้ยยยย ฟินๆ แต่อาก้าดันโทรมาก่อน5555555555
    #341
    0
  3. #339 ninjafa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 11:59
    ถ้าสกายมันไม่เลวก้คงจะเชียร์อยู่หรอกนะ ไม่รู้จะเชียร์ใครดี นายน้อยก้เลวได้อีก ส่วนอาก้าก็คู่กับหยินไปซะแล้ว หยางเอ้ย โสดดีแล้วลุก
    #339
    0
  4. #338 Praw >< (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 00:36
    เดี่ยวอาก้าบุกแน่เบยยย -.-
    #338
    0
  5. #337 Win Ny (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 22:50
    คู่นี้สมกันสุดๆ อาก้าจะโทรมาทำม้าย
    #337
    0
  6. #336 Moto2554 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 21:53
    รู้สึกรักสกายมากขึ้นทุกตอน นางก็มุ้งมิ้งกับเขาเป็นนะ อย่าประมาท สงสารโดนหยางกดดันด้วยสายตาให้คบกับมาเฟีย ชอบตอนสกายสอนหยางเต้นรีด อิอิ
    #336
    0
  7. #335 Moto2554 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 21:53
    รู้สึกรักสกายมากขึ้นทุกตอน นางก็มุ้งมิ้งกับเขาเป็นนะ อย่าประมาท สงสารโดนหยางกดดันด้วยสายตาให้คบกับมาเฟีย ชอบตอนสกายสอนหยางเต้นรีด อิอิ
    #335
    0
  8. #333 Top Secret (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 20:39
    หยาง : ตั้งการ์ดจนเส้นเอ็นเข็ดแล้วเฟ้ย -0- ยัยไรท์เตอร์ !!!!!!! 

    //นี่คงเป็นความรู้สึกของหยาง 555555555555

    อัพต้อเถอะไรท์ พลีสสสสสสสสส~~~~~
    #333
    0
  9. #332 fah (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 18:49
    อีกเดี๋ยวต้องเตรียมพวงหลีดให้สกาย 55
    #332
    0
  10. #331 hide (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 18:29
    อาก้านายจะโทรมาขัดทำไมวะ
    #331
    0
  11. #330 Poison_M.KS. (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 18:13
    อิอิ ชอบจังเลย มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ
    #330
    0
  12. #329 พรีม (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 18:12
    อาก้านี่ก็โทรมาขัดจังหวะทุกทีสิน่า รีบมาอัพนะค่ะ
    #329
    0
  13. #328 pk-kat (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 17:20
    อิจฉาหยางเบาๆ ไรเตอร์รีบมาอัพน้าาา กำลังตื่นเต้นเลย
    #328
    0
  14. #327 --M=o=D-- (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 17:00
    อร้ายยยยยยยยยยยย สกายยย ตกลงนายจริงจังมั้ยอ่ะ ><
    โถ่..อาก้า โทรมาถูกเวลามากๆค่ะลูกเพ่ !!!

    ปล.ไรท์ไฟต์ติ้งงงง
    #327
    0
  15. #326 ภรรยาเอ็กโซ94 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 16:35
    สกายแกไม่กลัวตายเลยนะ
    #326
    0
  16. #325 icecy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 13:49
    ว้ายยยย อาก้า โทรมาผิดเวลานะ สกายนี้ก้ไปรับสายเขา เดี๋ยวเเขาก็ฆ่าตาย
    #325
    0