[The Gang #6] The Cold War : สงครามรักอันตราย [ จบ ]

ตอนที่ 14 : Work hard, Play harder. [ เรียนหนัก เที่ยวให้หนักกว่า ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,869
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    12 มิ.ย. 57




    


บทที่ 11
Work hard, Play harder.

'ยินดีต้อนรับเพื่อนร่วมห้อง F – นายน้อย'

ฉันกำโทรศัพท์มือถือเครื่องบางแน่นจนแทบจะหักกลาง... ให้ตายเถอะ ให้ตายเถอะ ฉันจะฆ่ามัน ฉันจะฆ่ามันให้ตายด้วยมือคู่นี้ ไม่ว่าจะต้องขายวิญญาณให้ปีศาจฉันก็จะทำ มือฉันสั่นอย่างควบคุมไม่อยู่ ฉันถอยออกห่างจะประตู เพราะรู้ตัวเองดีว่าถ้าอยู่ต่อไปอีกห้านาที ฉันต้องพังประตูห้องเรียนทิ้งแน่...

เท้าทั้งสองข้างของฉันรีบวิ่งลงบันไดอาคารเรียนมืดๆ ด้วยความโมโห

โครม!!!

อะไรอีกวะเนี่ย ??!!!”

ฉันตะคอกใส่ร่างในความมืดที่ฉันพุ่งชนเข้าอย่างจัง มันไม่ใช่ความผิดของฉันเลยนะที่เขาโผล่ออกมาที่มุมอาคารเรียนขณะที่ฉันกำลังวิ่งสุดฝีเท้า ฉันค้ำตัวกับผนังแล้วยืนอย่างโซเซแล้วเพ่งมองหน้าคนที่โผล่มาอย่างไม่รู้หมารู้แมวอะไรเลย ด้วยความที่อาคารเรียนมืดสนิท ทำให้ฉันต้องเพ่งตามองอยู่พักใหญ่

ไง...”

นายน้อย ?? แก!!!”

ฉันตะคอกใส่หน้าของร่างสูงด้วยความหงุดหงิด นายน้อยในชุดไปรเวทที่ไม่ใช่ชุดนักบาส ใบหน้าติดพลาสเตอร์ยาเต็มไปด้วย แขน ขา เต็มไปด้วยผ้าพันแผล หน้าหล่อๆ ของเขาหมดความหมายเมื่อเต็มไปด้วยแผลและยาแดงยาม่วง ฉันกัดฟันแล้วกำมือก่อนจะเหวี่ยงหมัดใส่หน้าหมอนั่นอย่างแรง

เขาคว้ามือฉันจับไว้ได้...

มืด เปลี่ยว อยู่ด้วยกันสองต่อสอง ทำอะไรดีนะ" เขาพูดลอยๆ แล้วจับแขนฉันไว้ ก่อนจะจ้องหน้าฉันนิ่ง

กระทืบนายแล้วขังไว้ในส้วม..." ฉันว่าแล้วกัดฟันกรอดอย่างหงุดหงิด "ไปตายซะ ไอ้... ไอ้เวรเอ๊ย!!!”

อือ... เกือบตายแล้ว" นายน้อยว่าแล้วมองหน้าฉันด้วยสายตาเย็นชา "แฟนเก่าเธออัดฉันเกือบตาย...”

ถ้าฉันรู้ว่านายจะทำอย่างนี้ ฉันจะบอกให้อาก้าฆ่านายให้ตายไปเลยจริงๆ!! ไอ้สวะรกโลกเอ๊ย!!"

ฉันตะคอกใส่หน้านายน้อยอย่างโมโหเต็มที่

เธอว่าอาจารย์จะคิดยังไงถ้ารู้ว่าอาก้าเป็นคนทำให้ฉันอยู่ในสภาพนี้ คิดว่าชีวิตนักศึกษาของไอ้เวรนั่นจะเป็นยังไงถ้าโดนจับได้ว่าไปก่อเรื่องมาอีกแล้ว จากเดิมที่ประวัติมันก็ไม่ได้ดีอยู่แล้ว...” นายน้อยพูดกับฉันเสียงเย็นแล้วมองหน้าฉันด้วยดวงตาที่เย็นชาแต่เต็มไปด้วยโทสะ "พักการเรียนในมัธยมปลายน่ะ มันก็แค่เสี้ยนหนามตำเท้า แต่พักการเรียนมหาวิทยาลัยน่ะ... หมายถึงอนาคตทั้งชีวิตของมันเลยนะ...”

ฉันสะอึกกับคำพูดของนายน้อย

อาก้า... ถ้าหมอนั่นโดนจับได้ ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวที่จะโดน แต่นั่นหมายถึง หยิน กับโซโล่ด้วย...

พักการเรียน มหาวิทยาลัย... แต่ร้ายแรงขนาดเข้าโรงพยาบาล หมอนั่นอาจจะ... โดนไล่ออก

นายต้องการอะไร ?” ฉันถามแล้วกำมือแน่นด้วยความหงุดหงิด จนมุมเข้าจนได้

เลิกดิ้นรนหาทางจะเข้าห้อง G ...เธอต้องใช้ชีวิตอยู่กับฉันที่ห้อง F”

นายน้อยว่าแล้วใช้มือจับใบหน้าของฉันให้มองหน้าเขา ความเกลียดขี้หน้าหมอนี่ในใจฉันพุ่งขึ้นอีกประมาณล้านเท่า ขยะแขยง อยากจะเอามีดมาจ้วงแทงมันให้ตายแต่ก็ทำไม่ได้ นายน้อยบีบหน้าฉันแรงจนฉันแทบจะร้องออกมา ฉันกำมือแน่น อยากจะต่อยหน้าเขาให้หน้ายุบ ให้หน้าอวดดีของมันพังยับเยินไม่เหลือดีให้อวดอีก

...”

"...และปาร์ตี้คืนพรุ่งนี้ เธอต้องไปในฐานะผู้หญิงของฉัน"

นายน้อยพูดก่อนจะปล่อยมือจากฉัน ร่างสูงเดินจากไปแล้ว ทิ้งไว้แต่ความชิงชังที่ยังเหลืออยู่กับฉัน

นายน้อย นายน้อย... ฉันสาบาน ฉันจะหาทางกระทืบนายให้จมดินให้ได้ ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองก็ตาม!!

ฉันหยิบโทรศัพท์มือถือในมือขึ้นมา ก่อนจะกดส่งข้อความหาคนๆ หนึ่ง ที่ไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะมีวันส่งหาเขา

'ถ้านายยังอยากจะกระทืบนายน้อยอยู่ คืนพรุ่งนี้ที่คลับฉันจะช่วยนาย...'

สกาย... ครั้งนี้ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยวิญญาณหรืออะไร ฉันก็ยอมแล้ว!!

สี่ทุ่ม เสียงเพลงมาร์ชโรงเรียนดังขึ้นเป็นสัญญาณว่าหมดเวลาทำข้อสอบ ฉันนั่งเอื่อยเฉื่อยรอมาเฟียซึ่งเป็นรูมเมทของฉันอยู่ที่หน้าห้องสอบ ไม่มียัยนั่นก็เข้าห้องนอนไม่ได้ เข้าห้องนอนไม่ได้ก็แปลว่าฉันไม่มีที่ไป สุดท้ายก็ต้องมานั่งรอที่นี่ ที่เดิม แค้นใจแต่ทำอะไรไม่ได้ โมโหมากไปเดี๋ยวจะต่อยหน้าอาจารย์แล้วมันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่กว่าเดิม...

หยาง!! หยาง!!”

ฉันหันไปมองตามเสียงเรียก มาเฟียนั่นเองที่วิ่งหน้าตั้งมาหาฉันด้วยสีหน้าตกใจสุดชีวิต

หือ มีอะไร ??” ฉันถามแล้วตบไหล่ยัยนั่นเบาๆ ในขณะที่มาเฟียหายใจหอบจนน่ากลัวว่าจะตาย

เขา... เขาว่ากันว่าเด็กใหม่ไม่ได้เข้าห้องสอบ...” มาเฟียพูดพลาง หอบพลาง "เด็กใหม่คนนั้นคือเธอ ???”

ฉันถอนหายใจเบาๆ แล้วพยักหน้้าช้าๆ

ทำไมข่าวในโรงเรียนนี้มันถึงไปไวยิ่งกว่าไฟลามทุ่งอีกนะ" ฉันว่าแล้วเอามือกุมหัว "อือ ตามนั้นแหละ"

ทำไม ??” มาเฟียถามแล้วทำหน้างุนงง "เกิดอะไรขึ้น ??”

มีคนขังฉันไว้ในห้องน้ำ พอฉันออกมาได้ บัตรเข้าสอบกับกล่องดินสอก็หายไปแล้ว ฉันกลับไปที่ห้องก็เข้าไม่ได้แล้วเพราะว่าสายเกินสิบห้านาที จบ... อ้อ ยังไม่จบ คนที่อยู่เบื้องหลังคือไอ้บ้านายน้อย" ฉันว่าแล้วกัดฟันกรอดอย่างหงุดหงิด "ช่างหัวเรื่องสอบแยกห้องเถอะ มาคิดเรื่องปาร์ตี้คืนพรุ่งนี้กัน...”

หือ ?? ปาร์ตี้เปิดเทอมน่ะนะ ? ไหนว่าไม่อยากไป ?” มาเฟียว่าด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ

ตอนนั้นไม่ ตอนนี้ใช่...”

ฉันว่าแล้วมองหน้ามาเฟียด้วยแววตามุ่งมั่น

ปาร์ตี้เปิดเทอมพรุ่งนี้... หึ นายน้อย... นายไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดแน่ ไม่ว่านายจะเป็นใครใหญ่มาจากไหน

ฉันจะลากคอนายลงมากระทืบซ้ำต่อหน้าคนทั้งชั้นเอง...

 

บ่ายแก่ๆ วันต่อมา บ้าน... ไม่สิ คฤหาสน์ของมาเฟียต่างหาก

อะ โห... นี่... ตู้เสื้อผ้า หรือว่าห้องผ้าส่วนตัวกันแน่เนี่ย ???”

ฉันร้องอุทานออกมาเมื่อมาเฟียเปิดสิ่งที่ยัยนั่นเรียกว่า 'ตู้เสื้อผ้า' ให้ฉันดู มันไม่ใช่ตู้เสื้อผ้า ถึงยัยนั่นจะยืนยันนั่งยันนอนยันว่ามันคือตู้เสื้อผ้า มันคือห้องนอนที่ใหญ่กว่าอพาร์ทเม้นต์ของฉันในตอนนี้ ห้องที่มีแต่เสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า เครื่องประดับ จิปาถะมากมายหลายแสนอย่าง บางชิ้นยังคงมีป้ายราคาติดอยู่ และพระเจ้า... ราคาเสื้อผ้าพวกนี้มากพอที่จะจ่ายค่าเทอมทั้งชีวิตของฉันได้เลย =[ ]= คุณพระ บ้านเธอพิมพ์ธนบัตรใช้เองได้หรือไง ???

ธีมงานคือ Mistress ซึ่งก็คือ... อืม -__-;; แปลตรงตัวว่าไงดี มันคือเจ้านายผู้หญิง อารมณ์ว่าหญิงเป็นนาย ชายเป็นทาส ผู้หญิงก็แต่งสวยๆ เป็นบอส ผู้ชายก็ช่างหัวมัน เพราะเราไม่ใช่ผู้ชาย" มาเฟียว่าแล้วท้าวสะเอวมองไปที่โคตรตู้เสื้อผ้ามหาอลังการของคุณเธอ "ซึ่งธีมนี้... ฉันเป็นคนคิดเองแหละ ^^ เพราะมันเหมาะกับเธอมาก แล้วอีกอย่าง ฉันเบื่อธีมสาวน้อยน่ารักด้วย จัดอะไรอยู่ได้ทุกปี ฉันเบื่อจะแต่งเป็นเจ้าหญิงเต็มทน ถึงฉันจะสวยก็เถอะ"

หะ... เดี๋ยวๆ แล้วยัยนี่ไปช่วยเขาจัดงานตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วไอ้คำพูดชมตัวเองตอนหลังนั่น...

มาเฟียลากฉันเข้าไปในห้องแล้วทาบชุด

เดี๋ยวๆ...” ฉันว่าแล้วกระพริบตาปริบๆ มองยัยนั่น "นั่นมันสั้นจนแทบจะเป็นกางเกงในแล้วนะ"

เพื่อให้เธอเป็นจุดเด่นของงานไง!!” มาเฟียว่าแล้วใช้มือจับผมยาวประบ่าของฉัน "แต่ผมเธอมีปัญหา...”

ปัญหาอะไรของเธออีก ผมฉันมันก็ยาวเท่าเธอนั่นแหละ -__-!!!

มาเฟียทำหน้ามุ่ยแล้วกดโทรศัพท์เพื่อโทร.ออกหาใครบางคน ในขณะที่ฉันสำรวจห้องเก็บเสื้อผ้าของยัยนั่นไปเรื่อยๆ เออ แปลกดี คนอะไรมีชุดแบบเดียวกันแต่สามสี รองเท้าแบบเดียวกันห้าสี เสื้อโค้ตหนาๆ แบบที่จะไม่มีวันได้ใส่ในประเทศไทย รองเท้าบูทยาวถึงเข่าที่ฉันยังไม่เคยเห็นคนไทยใส่เดินสยามเลยสักครั้ง

โอเค ฉันเรียกช่างทำผมมาแล้ว เตรียมตัวต่อผมกันเถอะ ^^"

มาเฟียว่าอย่างมีความสุขแล้วเอามือประสานไว้ที่หน้าอกเหมือนคนบ้า

เอ่อ ใจเย็นๆ นะ" ฉันว่าแล้วเริ่มรู้สึกว่ายัยนี่ประสาทหน่อยๆ

ฉันน่ะ อยากมีพี่น้องมาตลอดเลย เธอเหมือนคนที่ฟ้าประทานมาให้ฉันเลยล่ะ T__T”

เดี๋ยวสิแม่คู้ณณณณ =[ ]=

ฉัน...”

ช่างเถอะ ไม่ต้องพูดมากแล้ว"

มาเฟียว่า ก่อนจะลากฉันเข้าไปลองชุดอื่นต่ออย่างไม่สนใจใยดีเลยว่าสีหน้าของฉันเป็นยังไง ขอบคุณพระเจ้าที่ยัยนี่ไม่มีพี่น้อง เพราะไม่อย่างนั้น มาเฟียคงได้จับพี่น้องผองเพื่อนแต่งตัวทั้งวันแน่ๆ ฉันเข้าใจแล้วว่าต้องกลายเป็นของเล่นของคนอื่นมันเป็นยังไง โฮฮฮ ฉันจะช้ำตายไปทั้งตัวแล้วนะมาเฟีย T___T

หยิน ชุดนี้ก็ดีนะ สวยด้วย เซ็กซี่นิดๆ"

มาเฟียว่าแล้วยื่นชุดหนึ่งให้ฉัน

นะ นิดบ้านแกสิ...

เสื้อตัวแรกเป็นเสื้อสายเดี่ยวหนังสีดำเอวลอยแต่งด้วยหมุดสีดำและหนามสีเงินที่หน้าอก ตั้งแต่กลางตัวลงมาจนถึงชายเสื้อเป็นซิบที่รูดลงได้ง่ายๆ ไม่อยากจะคิดว่าถ้าใส่ชุดนี้เต้นสีกันไปๆ มาๆ ในคลับ จะเกิดอะไรขึ้น ถามว่าออกจากคลับแล้วยังมีเสื้อติดอยู่กับตัวไหมเลยยังดีกว่า... เสื้อตัวที่สองเป็นเกาะอกหนังสีดำสไตล์เดียวกันกับชุดแรก เพียงแต่ด้านหลังเป็นเชือกร้อยลงมาเหมือนเชือกรองเท้าผ้าใบ ไหนจะกางเกงหนังสีดำสองตัวที่ตัวหนึ่งสั้นโคตรสั้น อีกตัวยาวถึงข้อเท้าทว่าขาดเป็นริ้วๆ ตั้งแต่ต้นขาลงมา ที่สำคัญคือที่เอวกางเกงห้อยกุญแจมือ แส้ และโซ่ไว้เป็นพวงแบบนั้นอีก... นี่กะจะโชว์ทั้งท้อง ทั้งขา แขน ไม่เหลืออะไรให้จินตนาการกันแล้วเรอะ ???

แล้วประเด็นคือ... ยัยคนสวยใสไร้เดียงสาอย่างมาเฟีย มีชุดแบบนี้ได้ไง(วะ)

จะใส่เกาะอกกับกางเกงขายาว หรือสายเดี่ยวกับขาสั้นดี ? อ๊ะ ฉันเพิ่มถุงน่องตาข่ายให้ก็ได้"

ไม่ ใส่ โว้ยยยย เปลืองตัวตายชัก!!!

 

ผมหยางสวยจัง...”

มาเฟียว่าแล้วลูบผม 'ยาว' ของฉันอยู่พักใหญ่ หลังจากที่ช่างทำอะไรเจ็บๆ หนึบๆ ตึงๆ บนหัวของฉันสักพัก ผมสั้นของฉันเริ่มยาวขึ้นทีละนิดอย่างเนียนๆ ถ้าไม่สังเกตุระยะใกล้ประมาณว่าหายใจรดต้นคอกันได้ ก็คงมองไม่ออกว่าฉันต่อผมมา ฉันในตอนนี้เลยกลายเป็นสาวผมสีน้ำตาลแดงยาวถึงเอว ตรงปลายดัดเป็นลอนอ่อนๆ พริ้วๆ ดูเป็นธรรมชาติ

คุณหนูคะ จะให้แต่งหน้าเลยไหม ?” ช่างคนเดิมหันมาถามมาเฟียอย่างกล้าๆ กลัวๆ

แต่งสิยะ -__-” มาเฟียหันไปตะคอกใส่แล้วหยิบหวีขึ้นมาหวีผมให้ฉันอย่างเบามือ "ผมนิ่มมากเลย ชอบจัง...”

เอื๊อก... ทำไมน้ำเสียงมันต่างกันยังงั้นล่ะคะมาเฟี๊ยยยย =[ ]=

แต่งแบบไหนดีคะคุณหนู ?” ช่างถามมาเฟียอย่างหวาดระแวง

เอ่อ ไม่คิดจะถามฉันหน่อยเรอะ -__- นี่มันหน้าฉันนะว้อยยยย!!!

แต่งแบบไหนก็ได้ ที่ทำให้ผู้ชายเห็นแล้วหลงชนิดโงหัวไม่ขึ้นน่ะ"

มาเฟียหันไปพูดอย่างรำคาญ ก่อนจะหันหน้ามาหวีผมให้ฉันแล้วชื่นชมผมของฉันต่อด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปเหมือนคนละคน อะไรของยัยนี่คะเนี่ย แกเป็นคนสองบุคลิกหรืออะไรยังไง เกิดคุณเธอโมโหฉันขึ้นมา ยัยนี่จะไม่กินหัวฉันเหรอเนี่ย ?? ฉันแอบกลืนน้ำลายอย่างฝืดเคือง ถึงจะพอเตรียมใจได้ว่าจะมีอะไรสักอย่างเกิดขึ้นในคืนนี้แน่ๆ แต่ฉันก็...

คืนนี้ไม่ว่าใครก็ต้องหงายหลังเมื่อเห็นเธอแน่ๆ หยาง ฉันรับประกันเลย...”

มาเฟียว่าแล้วก้มหน้าซุกกับผมของฉันเหมือนลูกหมาได้ของเล่นใหม่ เอ่อ คุณเธอ... มิทราบว่าถ้าชอบผมยาวขนาดนั้น แล้วทำไมถึงไม่ต่อผมตัวเองวะคะ มาเล่นกับผมของฉันทำไม... เฮ้อ ฉันหยิบกระจกขึ้นมาส่องหน้า ผมยาวมันก็... ทำให้ฉันสวยขึ้นก็จริงอยู่ แต่ฉันรู้สึกว่าหน้าแก่ขึ้นเยอะเลยT___T

ท่องไว้นะหยาง สวย หุ่นดี มีสิทธิ์ได้รุมสกรัมนายน้อย...

 

สามทุ่มกว่าๆ คลับเดอะคิงดอม

เอื๊อก...

ไม่รู้ว่าฉันกลืนน้ำลายเป็นรอบที่เท่าไหร่ของวัน แต่สาบานได้ว่าตอนนี้น้ำลายในปากฉันมันหนืดคอแปลกๆ สมองเริ่มวิ้งๆ มึนๆ งงๆ จนแทบจับต้นชนปลายไม่ถูก ฉันกับมาเฟียอยู่ในรถของบ้านยัยน่ันด้วยกันที่หน้าคลับ... และคลับที่ว่า มันคือคลับที่ฉันเคยมาสมัยตอนที่ยังเรียนอยู่ที่เซนต์ไมเคิลส์ซะด้วยสิ เดอะคิงดอม... คือชื่อของคลับ และประเด็นคือ พนักงานในคลับ บาร์เทนเดอร์ ดีเจ ไปยันแม่บ้าน ทุกคนรู้จักฉัน... ในนามของควีนแห่งเซเว่นซินส์ เอื๊อกกกก

บอกเหตุผลฉันอีกทีสิว่าทำไมเราไม่ควรเข้างานตั้งแต่เปิดงาน -__-;;;”

ก็เพราะว่าเธอจะไม่เด่นน่ะสิ!!” มาเฟียว่าแล้วเขม่นตามองฉันเล็กน้อย "เธอแต่งตัวมาเต็มซะขนาดนี้ จะเข้างานพร้อมชาวบ้านเขาได้ไง ?? เดี๋ยวก็โดนรัศมีคนอื่นกลบกันพอดี รอให้งานเริ่มสักครึ่งชั่วโมงเหอะน่า รับรองว่าทุกคนต้องมองเธอเป็นตาเดียวแน่ๆ โดยเฉพาะพวกล่าแต้ม มันจะมองเธอชนิดที่ว่าจะกลืนเธอเข้าไปทั้งตัวเลย"

กะ ก็หวังว่ามันจะไม่ทำอย่างนั้นจริงๆ ก็แล้วกัน

โทรศัพท์มือถือของฉันสั่นเป็นรอบที่ร้อยเก้าสิบ เบอร์ที่โทร.เข้ายังคงเป็นเบอร์ของนายน้อย ผู้ชายที่ฉันสัญญาไว้ว่าจะมางานในฐานะคู่เดทของเขา แต่ ณ ตอนนี้ หมอนั่นคงเข้างานไปเรียบร้อย ส่วนฉัน ที่ควรจะเดินควงเขาเข้างานดันนั่งรอเล่นหมากเก็บกับยัยมาเฟียอยู่ในรถเก๋งสีดำเงาวับนี่

พรุ่งนี้เปิดเทอม วันนี้เข้าผับ เจริญ เจริญ โรงเรียนจงเจริญ การศึกษาไทยจงเจริญ...

ฉันนั่งกระดิกเท้าต่อไปเรื่อยๆ ในรถ มองคนเข้างานไปทีละคนสองคน อืม...

ไม่อยากจะคิดเลยว่าตอนเข้างานไปแล้ว คนจะมองฉันขนาดไหน

มาเฟียเลือกชุดให้ฉัน... แน่นอนล่ะ ในเมื่อเป็นตู้เสื้อผ้าของยัยนั่น ฉันก็ไม่มีสิทธิ์จะไปต่อปากต่อคำด้วย แต่... ให้ตายเถอะ ฉันไม่แน่ใจว่ายัยมาเฟียเป็นโดราเอม่อนกลับชาติมาเกิดหรือเปล่า ตู้เสื้อยัยนั่นมีทุกอย่างตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ =__= และเชื่อไหมว่า ทั้งๆ ที่ตู้เสื้อผ้ายัยนั่นมีครบทุกอย่างขนาดนั้น ชุดที่มาเฟียเลือกให้ฉัน...

คิดแล้วเสียวสันหลังวาบ... ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปตอนที่เลือกชุดได้ ฉันจะเลือกใส่เกาะอกหรือกางเกงขาสั้นจุ๊ดจู๋นั่นซะ

เพราะชุดที่มาเฟียเลือกให้ เมื่อฉันไม่ยอมใส่ชุดสีดำพวกนั้น...

เสื้อเชิ้ตแขนยาวของผู้ชาย สีขาว ตัวเดียว...

ใช่ แค่นั้นแหละ...

เหมือนยัยนั่นประชดใส่ยังไงก็ไม่รู้ จากเดิมที่มีทั้งกางเกงและเสื้อ ตอนนี้ฉันจึงเหลือแค่เสื้อเชิ้ตขาวๆ บางๆ โคร่งๆ ตัวเดียวปกคลุมร่างกาย ไม่รวมกางเกงขาสั้นแนบเนื้อที่ใส่ไว้ด้านในกันโป๊กับเสื้อชั้นในนะ ฉันมีแค่นั้นจริงๆ ทั้งเนื้อทั้งตัวฉันเหลือแค่เสื้อตัวเดียว... แม้แต่รองเท้า ยัยนั่นก็ไม่ยอมให้ใส่ อ๊ากกกก =[ ]= แบบนี้ให้แก้ผ้าเดินโทงๆ ไปเลยดีกว่าไหม ???

โชคดีที่มาเฟียเอาชุดสำรองมาให้

เอาไว้เปลี่ยนหลังจากเปิดตัวเธอแล้ว...”

นั่นคือสิ่งที่มาเฟียบอก... ส่วนยัยนั่นน่ะเหรอ หึ... ก็แค่ใส่เดรสสั้นสีดำน่ารักๆ สไตล์คุณหนูกับรองเท้าสีแดงแค่นั้นแหละ แต่ก็อย่างว่า คนมันทั้งน่ารัก ทั้งดัง ใส่อะไรก็สวย ใส่กระสอบก็สวย -__- ยัยนั่นแทบจะไม่สนใจเลยด้วยซ้ำว่าจะใส่อะไร คุณเธอเล่นสนใจแค่ฉันคนเดียว จนฉันต้องไล่ให้ไปแต่งตัวนั่นแหละ ถึงยอมไป...

โอเค"

มาเฟียว่าแล้วดูนาฬิกาในโทรศัพท์มือถือ

หือ ??” ฉันว่าแล้วเอียงคอมองหน้ายัยนั่น "จะเข้าไปแล้วเหรอ ?”

งานกำลังเริ่ม มีรูปของสกายกับนายน้อยลงในเว็บแล้ว เตรียมตัว"

มาเฟียว่าแล้วจับฉันนั่งตัวตรง ก่อนจะจัดผมของฉันให้เป็นที่เป็นทาง ถึงจะดูเหมือนไม่ได้ทำอะไรกับผมมา แต่ขอโทษ กว่าจะได้ผมยาวสลวยเก๋ๆ แบบนี้ ฉันต้องนั่งให้ช่างต่อผม หนีบ ไดร์ ม้วน ม้วน ไดร์ หนีบ กว่าจะเสร็จ ได้ลุคสวยธรรมชาติแบบนี้ก็กว่าสามชั่วโมง -__- แถมยังหน้าตาที่ดูเหมือนไม่ได้แต่งนี่อีก หารู้ไม่ว่า แต่งหน้าให้ดูเหมือนไม่แต่งนี่แหละยากที่สุด นานที่สุด นานจนฉันเกือบจะหลับไปเลยด้วยซ้ำ ตื่นขึ้นมาอีกที จากหน้าผีกลายเป็นหน้าคนเรียบร้อยแล้ว

สรุปว่างานนี้สวยแบบธรรมชาติ(ลงโทษ)แล้วกัน

เข้างานกัน...” มาเฟียว่าแล้วเปิดประตูให้ฉันเดินลงรถ "อย่าลืมนะ ข้อห้ามสี่ข้อ ^^”

จ้า -__-” ฉันว่าแล้วส่ายหน้าน้อยๆ "ไม่พูด ไม่สบตา ไม่มองหน้า ไม่ท้าใครต่อย"

ดีมาก" มาเฟียว่าแล้วพยักหน้าอย่างพอใจ "โดยเฉพาะข้อสุดท้าย ห้าม ท้า ใคร ต่อย เด็ดขาด!!”

มันจะห้ามได้เรอะ =[ ]= เหมือนห้ามฝนไม่ให้ตกนั่นแหละ

เท้าเปลือยๆ ของฉันแตะกับพื้นคอนกรีตแค่สองสามก้าว ก่อนที่พื้นจะกลายเป็นพรม โอย เคยทำอะไรบ้าๆ บอๆ มาก็ตั้งหลายครั้ง แต่ครั้งนี้ฉันว่ามัน... น่าอับอายที่สุด เอาง่ายๆ เลยนะ แค่สมมติว่าลืมใส่รองเท้าออกนอกบ้าน ก็อายชาวบ้านกันจนจะตายอยู่แล้วใช่ไหม ? แล้วฉันล่ะ ไม่มีทั้งรองเท้าและกางเกงโว้ยยยย

บะ... บัตรเข้างานด้วยครับ"

ฉันเงยหน้าขึ้นมองพนักงานต้อนรับที่หน้าประตูด้วยสีหน้านิ่งๆ ก่อนจะยื่นบัตรให้

กะ เก็บอาการหน่อยก็ดีนะ...

ฉันแอบคิดในใจ เมื่อพนักงานต้อนรับเพศชายคนนั้นมองฉันซะจนลืมกระพริบตา มองตาค้างชนิดที่ว่าต่อให้เอามีดจิ้มตาก็ยังได้ ฉันแอบอมยิ้มในใจแล้วหายใจเข้าออกลึกๆ เพื่อคลายความตื่นเต้น เอาล่ะ ไหนๆ ก็บ้าแล้ว ก็บ้าให้มันที่สุดไปเลยแล้วกัน คืนนี้ฉันจะทำให้ไอ้นายน้อยอกแตกตายจนอยู่ในโรงเรียน ไม่สิ ในโลกใบนี้ไม่ได้ไปเลย

เท้าทั้งสองของฉันก้าวเข้าไปในห้องมืดสนิท พื้นพรมนุ่มๆ สัมผัสแนบเท้าที่เปลือยเปล่าทำให้ฉันรู้สึกขนลุกแปลกๆ เสียงเพลงดังสะเทือนเลือนลั่นโลกาดังออกมาตามทางเดินที่มืดมิด มาเฟียแตะไหล่ของฉันไว้เบาๆ ในขณะที่เราสองคนก้าวไปข้างหน้าพร้อมๆ กัน อืม... ใจเย็นนะหยาง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แกมาคลับสักหน่อย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ทำอะไรเพี้ยนๆ แบบนี้...

ประตูอีกบานเปิดออก แสงไฟสีชมพู ฟ้า ส้ม แดง เหลือง เขียว หลากหลายสีสาดเข้าตา สลับด้วยไฟขาวที่สาดเหมือนแฟลชทุกวินาที เสียงเพลงดังกระหึ่มจนไม่ได้ยินเสียงจากคนรอบข้างเลยแม้แต่น้อย และ... เพราะฉันก้าวเข้ามาในงานเป็นคนท้ายๆ เมื่อประตูเปิดออก คนที่อยู่ข้างในจึงหันมามองตามสัญชาตญาณ

คะ คุณพระ... ฉันเตรียมใจไว้แล้วว่าต้องมีคนมอง แต่ไม่คิดว่าจะถึงขั้นตกเป็นเป้าสายตาแบบนี้!!!

ข้อที่หนึ่ง ไม่พูด

ฉันจึงเชิดหน้ามองขึ้นไปบนสัญลักษณ์รูปตัว K เหนือขึ้นไปจากเวทีที่ดีเจใช้สำหรับมิกซ์เพลง ในขณะที่เท้าก้าวไปข้างหน้าเรื่อยๆ แม้จะไม่ได้มองเต็มตาแต่ก็พอจะรู้ได้ว่า คนรอบข้างหยุดเต้นแล้วมองฉันเป็นตาเดียว พร้อมกันนั้นยังพร้อมใจหลีกทางให้ฉันเดินไปข้างหน้า

ข้อที่สอง ไม่สบตา ข้อที่สาม ไม่มองหน้า...

ฉันเผลอไปมองหน้าดีเจแวบหนึ่ง แวบเดียวเท่านั้น ฉันสาบานได้!! แต่ดีเจนั่นดันมองหน้าฉันอยู่พอดี สายตาของเราสองคนสบกัน ละ และ... เพลงหยุด!! =[ ]= นั่นไง เป็นเรื่องแล้ววว!!! เมื่อเพลงหยุด สิ่งที่ทุกคนจะทำคือมองไปที่ดีเจด้วยความสงสัย และไอ้ดีเจบ้านั่นดันมองฉัน ทำให้ทุกคนมองฉันไปด้วย เออดี ดีมาก!!! =[ ]=

สายตาของฉันเหลือบมองขึ้นไปบนผนัง เหนือสัญลักษณ์ตัว K ของผับ จอ LED บอกคะแนนเป็นเลข 00 ค่อยๆ เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ ทีละห้า สิบ สิบห้าบ้าง ฉันขมวดคิ้วแล้วพลางคิดไปในใจว่าไอ้ป้ายคะแนนเหมือนป้ายคะแนนในสนามบาสฯ นี่จะมาอยู่ในคลับเพื่ออะไร ทำไม และใครเอามันมา...

เดี๋ยวนะ สนามบาสฯ นัก... บาส...

แต้ม...

ฉันอ้าปากค้างด้วยความตกใจ เมื่อตรัสรู้ขึ้นได้สักทีว่าเลขสีแดงๆ ที่กระพริบอยู่นั้นคือแต้มของฉัน

และมันกำลังพุ่งสูงจนน่าตกใจ จากหลักหน่วยเป็นหลักสิบ และเกินครึ่งร้อยในเวลาไม่นาน

ฉันกำมือแน่นด้วยความหงุดหงิด แต่...

ข้อที่สี่ ห้ามท้าใครต่อย... ขันติไว้ลูก พุทโธ ธรรมโม สังโฆ บุโร โมหะ โทสะ มุทิตา อุเบกขา จรรยา มารยา...

ฉันกัดริมฝีปากตัวเองจนเจ็บ หายใจเข้าออกเริ่มไม่ทั่วท้องเมื่อโดนจ้องมากขึ้น เสียงซุบซิบดังขึ้นแทนที่เสียงเพลงที่จบไป ฉันกำลังจะหันไปถามมาเฟียว่าเอาไงต่อ แต่ยัยนั่นหายหัวหายตัวไปไหนแล้วก็ไม่รู้!! ยัย... อย่าให้จับตัวได้นะ จะลงจับฟาดกับขวดเหล้าให้หน้าแหกเลย ว่าแต่จะให้ฉันทำอะไรต่อวะเนี่ย T___T

ฉันกัดริมฝีปากอย่างหงุดหงิดปนเครียดๆ อายก็อาย... โกรธก็โกรธ ใครก็ได้ช่วยลากฉันออกไปจากที่นี่หน่อยสิโว้ย

เฮ้...”

เสียงดังพร้อมกับมือข้างหนึ่งที่แตะลงบนไหล่ ฉันหลังกลับไปมอง นายน้อยยืนอยู่ด้านหลังฉันในชุดสูทไม่เป็นทางการสีดำสนิททั้งตัว ฉันหันหลังไปมองแล้วยิ้มให้หมอนั่นเพียงเล็กน้อยที่มุมปาก เขามองฉันตาไม่กระพริบ... ฉันยิ้มให้แล้วเอียงคอมองหน้าเขาอย่างมีจริตจะก้านที่พร่ำเพียรฝึกมากว่าสี่ปี... ก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งจับแก้มของเขาเบาๆ

ฉันมาแล้ว ^^” ฉันว่าแล้วยิ้มน้อยๆ ให้นายน้อย "...รออยู่ใช่ไหม ?”

นายน้อยกัดฟันเบาๆ แล้วมองหน้าฉันนิ่ง ไม่ยิ้ม ไม่หือไม่อืออะไรจนฉันเริ่มรู้สึกแปลกๆ

ใครใช้ให้แต่งตัวแบบนี้...” หมอนั่นถามแล้วจ้องหน้าฉันอย่างโกรธๆ "ไปเปลี่ยนชุด"

ถ้าบอกว่าไม่ล่ะ ?” ฉันว่าแล้วกอดอกมองหน้าหมอนั่น

เสียงเพลงเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง นายน้อยกัดฟันกรอดจนกรามขึ้นสัน ก่อนจะค่อยๆ ปลดกระดุมถอดเสื้อนอกของตัวเองออก แล้วคลุมไหล่ของฉันให้โดยไม่พูดอะไร และเชื่อไหม... ทั้งๆ ที่เพลงดังขนาดนั้น แต่กลับไม่มีใครสนใจเพลงหรือแสงสีเลยแม้แต่คนเดียว สายตาทุกคู่จ้องมาที่ฉันและนายน้อย หมอนั่นจับมือฉันขึ้นมาแล้วจูบเบาๆ ที่นิ้ว

ฉันยิ้มให้ ก่อนจะปรายตามองไปที่ขั้นบันไดริมเวทีของดีเจ

ร่างสูงในชุดสูทดำ ตัดกับเน็คไทสีแดงที่เหมือนใส่มาประชันกันกับนายน้อยยืนเด่นเป็นสง่าก่อนจะค่อยๆ เดินลงมาหาฉันด้วยท่าทางที่สง่างามราวกับเจ้าชาย... ใบหน้าเจ้าเล่ห์ ดวงตาเหมือนเหยี่ยวมองฉันกับนายน้อยก่อนจะยิ้มให้อย่างสุภาพ มือข้างหนึ่งยื่นให้ฉันจับแล้วดึงตัวฉันเข้าไปโอบไว้ ฉันถอดเสื้อนอกที่นายน้อยคลุมให้ทิ้งลงกองที่ปลายเท้าอย่างไม่ใยดี ก่อนจะเดินควงแขนจากไปพร้อมกับเขาท่ามกลางสายตาคนนับร้อยเป็นพยานในความพ่ายแพ้ของนายน้อย...

เมื่อเห็นฉันทิ้งเขา... แล้วเดินควงไปกับสกาย...

 









สะใจ 55555555 อยากลงตอนต่อไปให้อ่านไวๆ จัง แบบมัน กรี๊ดกร๊าดมาก ต่อไปสกายจะมีบทเพิ่มเยอะแล้วค่าาา ตอนนี้ให้นายน้อยหน่อย ตัวหลักมีสี่คนคงต้องเฉลี่ยกัน 555555555 ไหนจะพวกอาก้าที่จะโผล่มาแย่งซีอีก(อุ๊ย สปอยล์ 555) ส่วนหยาง นางได้ผมยาวสมใจ คราวนี้สะบัดใส่หน้าคนได้แล้วนะ 5555 

ตอนแต่งหน้าจัดเต็มมากกก...



เวลาไม่แต่งก็...


สงสารนะ เมื่อก่อนก็เคยไว้ผมยาวแต่มันดูแลยากเลยตัด นิสัยก็ห้าวๆ เกรียนๆ เลยเหมือนทอมไปเลย จริงๆ นางออกจะหญิงมาก 55555555 ตอนนี้ก็ทิ้งทวนไว้ให้เลือกข้างนะคะ หยางจะแท็กทีมกับสกายตบหัวนายน้อยบ้างละ โดยมีมาเฟียเป็นแบ็คให้ ตอนต่อไป นายน้อยเตรียมกระอักเลือดตาย...

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นค่าาาาาาา เม้นเยอะๆ นะ เหงา ><


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,327 ความคิดเห็น

  1. #890 2nd'daughter ツ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 22:24
    สงสารนายน้อยยย
    #890
    0
  2. #248 Praw >< (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 23:31
    สกายยยยยยยยย. ฉันรอนายยยยยยยยยอยู่!!!! ขอบทเย้อออออเย้อออออออ
    #248
    0
  3. #247 Fah (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 21:47
    กรี๊ด หยางนางเริศ

    สมน้ำหน้านายน้อย

    สกายมาแบบสุภาพบุรุษรับจุดเทียน เฮ้ย ล้อเล่นๆ

    ตอนต่อไปรอสมน้ำนายน้อย

    แต่เราก็อยากให้นายน้อยเป็นพระเอกอยู่น่ะ

    ขอบอกเลยว่า อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน

    มาเป็นของฉันสะ ผิดๆ

    เจิมๆล่วงหน้า

    รอตอนต่อไปอิอิ



    #247
    0
  4. #246 Maprang Adipa Raikhaw (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 21:44
    ชอบมากกกกค่ะอ่านแล้วฟินมากๆไม่ใช่แค่เรื่องเดียวนะค่ะทุกเรื่งที่แต่งเลยมาอัพไวๆนะรออยู่
    #246
    0
  5. #245 ying ying (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 18:57
    ชอบหยางแล้วใช่มั้ย!^o^กรี๊ดดดด~ฟินคะฟิน
    #245
    0
  6. #244 YUYEE'ZA (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 08:53
    ​เจิมมมมมมมมมม
    #244
    0
  7. #243 YUYEE'ZA (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 08:53
    ​เจิมมมมมมมมมม
    #243
    0
  8. #242 --M=o=D-- (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 22:12
    หยางงงงง นางเริ่ดคร่าาาา ให้เต็มร้อยเลยกับการฉีกหน้านายน้อย อิอิ สมควรแล้วที่จะโดนแบบนี้ โถ่วววมาทำร้ายหยางของชั้นให้อยู่ห้องเอฟ แล้วจะบังคับให้เป็นผู้หญิงของนายในงานอีก ยอมไม่ได้ !!!เริ่ดค่ะหยาง ที่ทำแบบนี้ ฟินๆๆๆ แต่เอ...ที่นายน้อยบอกให้เปลี่ยนชุดนี้ าจากใจหรือแกล้งเนี่ย ถ้า าจากใจเพราะเป็นห่วงนะ ก้จะแอบแบ่งเศษเสี้ยวความสงสารให้นายอยู่หรอกนะ แต่ถ้าไม่นายโดนดีแน่ !!! (ออกแนวเกินหน้าเกินตาเนอะ เม้นท์นี้ อิอิ) เป็นกำลังใจให้ไรท์ต่อค่ะ จุ้บๆ...
    #242
    0
  9. #241 Poison_M.KS. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 21:49
    จะรอนะค่ะ ชอบมากๆเลย อิอิอิ
    #241
    0
  10. #240 Win Ny (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 21:09
    สนุกมากลุ้นตลอดรอค่ะ
    #240
    0
  11. #238 matanzz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 19:55
    อ๊ากกกกกกกก อยากอ่านต่อแล้วอ่ะ กำลังเข้มข้น^^
    #238
    0
  12. #236 Fanning Fight (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 19:36
    แซ่บเด้อค่า ติดตามๆ
    #236
    0
  13. #234 jinvadee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 17:43
    อ๊ากกก รออัพพพ
    #234
    0
  14. #233 Porn'n La (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 17:40
    หยางแซ่บมาก55555555555
    #233
    0
  15. #231 MintMint Moussy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 16:56
    ไรท์มาอัพเร็วๆนะ อยากอ่านต่อแล้วววว มันค้างอะ5555
    #231
    0
  16. #230 ซากุระ ไอโกะ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 16:28
    หยาวแรงมาก.... =[]= เอาอีกค่ะมันค้างสุดๆ
    #230
    0
  17. #229 ninjafa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 11:19
    นางเริ่ดได้ใจจริงๆ ชอบมาเฟียตอนนี้น่ะแลนางดูรักหยินดี
    #229
    0
  18. #228 hide (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 11:07
    หยินไว้ผมยาวแล้วน่ารักจังงงงง นายน้อยแกตายแน่ๆๆๆ
    #228
    0
  19. #227 pam (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 08:38
    หยินนางมั่นนางสวยมาก นางปิดตอนได้สะใจจิงๆๆ มาเฟียนางแอบโรคจิตนิดๆนะ
    #227
    0