( yaoi ) NITI man, society and lover #มนุษย์นิติสังคมและคนรัก [END]

ตอนที่ 6 : บรรพ : ๐๕ แค่คืนเดียวทำเด็กปืนกลายเป็นอื่น (Rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 90,815
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,239 ครั้ง
    20 พ.ย. 61

                


  

บรรพ 5

ว่าด้วย...แค่คืนเดียวทำเด็กปืนกลายเป็นอื่น

 

 

 

          เอ้กอีเอ้กเอ้กเอ้กกกก เอ้กอีเอ้กเอ้กเอ้กกกก เอ้กอีเอ้กเอ้กเอ้ก!

          แหม่...ไก่ขันซะบ่ายเชียว 

          ไม่ต้องตกใจครับ นี่คือเสียงนาฬิกาปลุกของนิติกรคนหล่อเอง

          ตอนแรกมันก็เป็นเสียงติ๊ดๆ ปกติเหมือนชาวบ้านชาวช่องเขานั่นแหละ แต่วันเปิดเทอมแม่มาส่งแล้วนอนค้างที่หอด้วย พอเช้าวันต่อมานาฬิกาปลุกดังแล้วผมเสือกไม่ตื่นไง แม่เลยไล่ให้ไปตั้งเสียงใหม่ ก็กดให้แกฟังแล้วดันถูกใจเสียงไก่เนี่ย พอใช้ไปนานๆเข้ามันก็โอเคดี ปลุกรอบเดียวขี้ตากระเด็นเลยครับ

          ถ้าตั้งเสียงเบสิกแล้วไม่ตื่น ลองใช้วิธีนี้ดูนะ ปลุกยันห้องข้างๆ เดินมาเคาะประตูบอกให้เปลี่ยนเสียงนาฬิกาปลุกใหม่เถอะ แต่หล่อไม่สน หล่อเชื่อแม่

          หลังจากปิดเสียงนาฬิกาปลุก(ที่ไม่รู้ว่าไปตั้งไว้ตอนไหน)ทิ้งแล้ว ผมก็ได้แต่นอนดิ้นขลุกขลักไปมาอยู่ใต้ผ้าห่ม มองดูนาฬิกาบนมือถือก็เห็นว่าบ่ายสามแล้ว รู้สึกปวดเนื้อ ปวดตัว รวมทั้งปวดหัวด้วย คงเพราะนอนบนพื้นแข็งๆนานเกินไปบวกกับยังมีอาการเมาค้างอยู่

          โอ้โห...ไม่อยากจะเซดวีรกรรมของนิติศาสตร์ปืนใหญ่กับวิศวะหมาโสดเลยครับท่าน พอมารวมๆกันแล้วเป็นอะไรที่นรกดีๆนี่เอง

          ไม่มีหรอกร้านเหล้าปิดแล้วกลับ เมาแล้วก็ไปนอน มีแต่ร้านไหนเปิดต่อกูจะไป หัวราน้ำแค่ไหนกูก็ทน ยาดงยาดองมีเท่าไหร่รินมา นั่งแดกมันยันเจ้าของร้านจะเอาน้ำมาสาดนั่นแหละถึงรู้ตัว

          ไม่พอก่อนกลับยังเหมาะเจาะกับที่พระเดินมาบิณฑบาตผ่านหน้าร้าน พวกแม่งก็หาซื้ออาหารเช้าที่แม่ค้าขายอยู่ใกล้ๆแถวนั้นแหละมาใส่บาตร

          เมื่อคืนแดกเหล้า เช้ามาทำบุญ ไม่รู้ว่าจะได้บุญหรือได้บาปกลับมา

          เมื่อคืนก็จำได้ว่าเมาได้ที่อยู่ เลยปวดหัวมาจนถึงตอนนี้ ก็แหม่...ไปแล้วจะไม่ให้กินเลยมันก็ยังไงๆอยู่ครับ แต่เพราะดันมีควายตัวหนึ่งติดสอยห้อยตามมาด้วยอย่างกับเห็บหมาแบบไม่ถงไม่ถามสุขภาพผมสักคำ

          ถึงห้องปุ๊บมันก็ทิ้งตัวลงนอนกางขาแผ่หรรมอยู่บนเตียงไม่เกรงใจใครหน้าไหน ทำให้เจ้าของห้องอย่างผมต้องระเห็จร่างตัวเองลงมานอนขดอยู่ที่พื้นห้องจนปวดเนื้อปวดตัวไปหมดเนี่ย

          ถ้าเป็นแต่ก่อนผมคงไม่คิดอะไรมาก ยังไงซะก็ผู้ชายด้วยกัน พวกไอ้แจ็คก็มานอนค้างด้วยบ่อยๆ ตัดภาพมาตอนนี้ อย่าหวังว่าผมจะยัดตัวลงไปนอนร่วมเตียงเดียวกับมันซึ่งก็คือคนเดียวกันกับที่เมาแล้วปากบอกว่าจะจับผมแดกทั้งคืนนั่นแหละ 

          นึกถึงทีไรก็ยังขนลุกไม่หาย แล้วผมมานอนบนเตียงได้ยังไงนี่สิคือคำถาม

          “เสียงนาฬิกาปลุกดูเข้ากับหน้ามึงดีนะ

          “..........

          “ตื่นแล้วก็ลุกไปอาบน้ำ จะได้ไปหาไรกิน

          เสียงที่ดังมาจากปลายเตียงฟังดูคุ้นหูแปลกๆ แถมพอได้ยินแล้วยังคันเท้ายิกๆ ทำให้ผมต้องมองลงไปก็เห็นสภาพร่างโทรมๆ ของใครคนหนึ่งที่กำลังนั่งก้มหน้าคร่ำเครียดกดมือถืออยู่

          จะใครที่ไหน ก็ไอ้วิศวกรคนของปวงชนชาวมอไง เห็นหน้ามันแล้วเบื่อว่ะ

          มันยังอยู่ในชุดเมื่อคืนคือเสื้อยืด Adidas สีดำไม่มีลวดลายอะไรกับกางเกงยีนส์สีเข้ากัน ผมเผ้าก็ชี้โด่ชี้เด่ ไม่บอกก็รู้ว่าเพิ่งตื่นนอนได้ไม่นาน ผมลุกขึ้นมานั่งเกาหัวตัวเอง มองไปที่มันอย่างเซ็งๆ ปากก็หาวไม่หยุด ง่วงครับ แต่ก็หิวด้วย

          “มึงยังไม่กลับไปอีกหรอ

          “กลับไปแล้วมึงจะเห็นหรือไง” 

          เออ ผมก็นึกว่าที่กำลังคุยอยู่ด้วยนี่คือซากศพเนี่ย อยากจะโพสต์รูปมันลงเฟซบุ๊กแล้วแชร์ให้คนทั่วมหาลัยเห็นว่านี่น่ะหรอคนของสังคม บอกได้เต็มปากเต็มคำเลยว่าพัง ถึงหน้ามันจะยังสด ใสกิ๊งไม่มีสิวสักเม็ดก็เถอะ

          “แล้วกูมานอนบนเตียงได้ไง จำได้ว่ากลับมาถึงก็นอนพื้น

          มันเงยหน้าจากมือถือขึ้นมองมาทางผมนิ่งๆ ในขณะที่ผมเองก็ได้แค่ลุ้นขี้แทบเล็ดว่ามันจะตอบอะไรกลับมา

          ก็ไม่เข้าใจหรอกว่าทำไมจะต้องลุ้นทุกครั้งขนาดนั้น

          “กูจับขามึงลากขึ้นมาแล้วก็ฟาดหัวลงเตียง

          “ไอ้สัด

          “ตัวโคตรหนัก หัดลดน้ำหนักบ้าง

          ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมผมจะต้องลุ้น เพราะลุ้นให้ตายยังไงมันก็ไม่เลิกกวนตีนอยู่ดี ไอ้ฟรวย ทีเมื่อคืนนี้เรื้อนอย่างกับหมา แล้วดูหน้ามันตอนนี้สิ น่าถีบให้ลอยกระเด็นออกนอกระเบียงไปเลยจริงๆ

          “เออ กูก็เพิ่งรู้ว่าหนักแล้วมันไปหนักหัวคนอื่นด้วย มึงตื่นแล้วก็รีบๆไสหัวออกไปจากห้องกูดิ ผมออกปากไล่มัน ขืนอยู่ด้วยกันนานกว่านี้คงได้มีใครสักคนถูกหามส่งโรงพยาบาลแน่ๆ

          ผมหนักแค่ 63 กิโลเอง สูงตั้ง 178 ใครๆก็บอกว่าหล่อผอมหุ่นดี ตัวมันอย่างกับควายไม่เห็นผมเอามาหนักหัวตรงไหนเลย

          “ทำไมกูถึงมานอนห้องมึง” จู่ๆมันก็ถามกลับในแบบไม่ฟังที่ผมไล่เลย

          “ก็คีมแม่งบอกว่าหอมึงเข้าไม่ได้ ควรสำนึกบุญคุณกูไว้นะที่ให้ที่มึงซุกหัวนอนอ่ะ

          เรื่องจริงครับ คงเพราะผมอยู่หอพักนอก แถวๆหลังมอที่เดินออกมาก็เจอสามแยกไปร้านเหล้าเลย จึงนับว่าเป็นตัวเลือกดีที่สุดที่จะพาคนเมาไม่รู้เรื่องอย่างมันกลับมา ซึ่งปกติไอ้แจ็ค ไอ้คีมและพี่สิงห์ก็เคยมาสถิตอยู่ทั้งตอนเมาและไม่เมามาแล้ว จนคิดว่านี่คือหอของพวกมันเองซะอีก

          แต่นั่นก็แค่ส่วนหนึ่งครับ อีกส่วนหนึ่งคือเมื่อคืนไอ้บอมเล่นตัวติดกับผมจนโดนพวกเพื่อนมันกับเพื่อนผมแซวแทบไม่เหลืออะไร แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะผมเองก็เมาไม่ต่างกัน ดีที่ยังมีสติอยู่ ก็ได้แค่นั่งฟังมันบ่นห่าไรไม่รู้ เมาแล้วแม่งพูดมากชิบหาย

          “กูอยู่หอใน หลังเที่ยงคืนเขาให้ลงชื่อ” มันตอบกลับ มิน่า...วันที่เล่นดนตรีเสร็จคืนนั้นก็รีบกลับเลย

          “เรื้อนกว่าหมาอย่างมึงเขาคงไม่ให้เข้าหรอก

          “กูเรื้อน?” มันทำหน้างงพร้อมมองผมที่เดินไปหยิบนู่นหยิบนี่เพื่อเตรียมตัวเข้าห้องน้ำ “ยังไง...จำไม่ได้

          โหย ทำมาเป็นจำไม่ได้ มาเดี๋ยวกูรื้อฟื้นให้!

          “มึงแม่งเมาแล้วนั่งกอดขวดเหล้าเอาแต่จ้องนมผู้หญิงโต๊ะข้างๆไง

          “หรอ” หน้ามันเหมือนไม่อยากจะเชื่อตัวเองเท่าไหร่ว่าทำอะไรแบบนั้นลงไป ก็แหง ผมโกหก

          “หน้านี่อย่างหื่น โคตรน่ากลัวอ่ะกูพูดเลย

          “.......

          “แถมยังบอกอีกนะว่าแม่งนมใหญ่โคตรน่าจับเย จนเค้าย้ายโต๊ะหนี หมาไหมล่ะมึง” 

          ผมแอคติ้งสีหน้าเข้าไปด้วย หัวเราะเยาะเพื่อเพิ่มความสมจริง นี่ซึมซับเอาความตอแหลมาจากไอ้แจ็คล้วนๆเลยนะ แต่สุดท้ายก็ไม่วายโดนมันมองกลับมานิ่งๆ เอาจริงๆ คือหน้ามันแทบไม่เปลี่ยนมู้ดเลย โห...นี่คนหรือเสาหิน อยากเอาค้อนปอนด์ทุบหัวให้แตกจริงๆ

          “อะไร มองงี้ไม่เชื่อกูหรอ

          “เปล่า

          “หรือว่ามึงอยากมีเรื่อง

          “ก็แค่สงสัย

          “สังสัยไร

          ที่พูดว่ากูเรื้อนใส่อ่ะ หมายถึงผู้หญิงโต๊ะข้างๆหรือมึง กูเนี่ยแหละ!!

          “สัด ผู้หญิงดิ” ผมตอบโดยไม่ได้หันไปมองหน้ามัน แต่ตั้งหน้าตั้งตาควานหาเสื้อผ้าในตู้ลูกเดียว

          บทมันจะฉลาดก็ฉลาดเป็นกรดจริงๆครับ ความตอแหลของไอ้แจ็คก็ช่วยอะไรไม่ได้ พอมานึกดูอีกที เออ ขนาดแจ็คมันตอแหลผมยังจับไต๋ได้เลย ต้องไปให้ไอ้คีมสอนแล้ว ตอแหลยังไงให้คนเชื่อ ต้องทำหน้านิ่งๆด้วยนะ ไม่งั้นไม่เรียล

          “ปวดหัวไหม ไม่สบายรึเปล่า” เมื่อผมหันกลับมามันก็ถามอีก ถามอยู่นั่นแหละ

          “ไม่สบายแล้วจะมายืนคุยกับมึงได้รึไง” 

          “นี่เรียกว่าคุยแล้ว?

          “รีบกลับไปซะที ถามมาก กูรำคาญ

          “รำคาญแล้วหน้าแดงหรอ

          “......

          “หูก็แดงด้วย

          “มึงช่วยแหกตาดูแดดประเทศไทยตอนบ่ายสามด้วยครับ กูแค่ร้อนเว้ย!” ผมรีบปิดประตูห้องน้ำใส่หน้ามันทันทีที่พูดจบ ก่อนปิดก็เห็นว่ามันยิ้มมาด้วย

          ร้อนจริงๆนั่นแหละ ขนาดปรับแอร์เป็น 18 องศายังร้อนเลย พอมาส่องกระจกจริงๆ โอ้โห นี่หน้ากูหรอ นึกว่าไปตกถังบลัชออนของเจ๊อารุ่ยมา รู้สึกพลาดอีกแล้ว แล้วนี่มือจะสั่นทำไม ใจด้วย ก็แค่มันยิ้มเอง

          ผมใช้เวลาในการอาบน้ำแต่งตัวเกือบครึ่งชั่วโมง ใส่เสื้อผ้าออกมาจากห้องน้ำเสร็จเรียบร้อย แต่พอเปิดประตูห้องน้ำออกมา นึกว่ามันจะกลับไปแล้ว แต่ก็ยังเห็นไอ้บอมนั่งทำหน้าโง่ๆอยู่ที่เดิม 

          ได้แต่กลอกตาเซ็งๆ เพราะคุณหลวงท่านเล่นบอกว่าเพื่อนไม่มีใครว่างมารับเลย แล้วก็หิวมากด้วยเลยรอออกไปกินข้าวด้วยกัน พร้อมให้ผมไปส่งที่หอ

          ร้อนถึงผมต้องไปควานหาเสื้อผ้าที่ตัวใหญ่ที่สุดออกมาให้มันใส่ ซึ่งก็คงหนีไม่พ้นเสื้อบอลสีแดงแมนยูที่ไซส์ใหญ่กว่าตัวอื่นๆ แต่เพราะว่ามีหลายตัวมากจึงไม่มีตัวไหนที่หวงเป็นพิเศษ ได้แต่โยนลวกๆพร้อมกับกางเกงบอลคู่กันไปให้มัน 

          มันคิ้วขมวดในทีแรก แต่ก็ยอมรับไป เป็นไงล่ะ...เด็กปืนแต่ต้องมาใส่เสื้อผี เห็นหน้ามันแล้วสะใจชิบหาย

          “กูไม่มีกางเกงในให้เปลี่ยนนะ” 

          แค่ให้ที่ซุกหัวนอนกับหาเสื้อผ้าให้ใส่นี่ก็มากพอแล้ว อย่าหวังเลยว่าจะได้ใส่กางเกงในของผม ไม่ใช่ไอ้แจ็คกับไอ้คีมที่เป็นเมทกันแล้วแม่งชอบใส่กางเกงในสลับกันนะเว้ย ยังดีที่มีแปรงสีฟันแพ็คสามอันที่แม่ซื้อไว้ให้ตอนเปิดเทอม ไม่งั้นคงได้คุยกันไป เหม็นขี้ปากกันไปแน่ๆ

          “ก็ไม่คิดจะใส่ของมึงอยู่แล้ว ถ้ากูใส่มันต้องคับมากแน่ๆ

          “งั้นก็เอาที่มึงสบายใจคับพ่องดิ แค่เรื่องกางเกงในยังสามารถเอามาข่มผมได้ กวนตีนตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ ก็ไม่รู้ว่าจะเอาอะไรไปเถียงสู้มันอีก มันยักคิ้วมาให้เมื่อถูกผมถอนหายใจใส่ ก่อนจะเดินไปคว้าเอาผ้าเช็ดตัวของผมที่ยังเปียกชื้นอยู่เข้าห้องน้ำไป

          ผมที่เตรียมตัวเสร็จแล้วก็เลยทำได้แค่นอนเล่นมือถือรออยู่บนเตียง หนีไม่พ้นการเข้าไปเช็คเฟซบุ๊กตามประสาคนติดโซเชียลอีก แจ้งเตือนบนลูกโลกตรงมุมขวาบนก็ยังแดงเป็นตัวเลขหลักร้อยและยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนอดไม่ได้ที่จะละจากการกดไลค์สเตตัสหน้าทามไลน์เพื่อเข้าไปดู

          พอเห็นว่าเป็นชื่อแจ็คแจ็ค ดุจปีศาจ ก็รู้เลยครับว่าความหายนะตามชื่อของมันได้มาเยือนไอ้จินคนนี้แล้ว

          มันนี่ก็มีความสามารถเนอะ ต่อให้เมาแค่ไหนก็ยังมีสติมากดถ่ายภาพ กดอัดวิดีโอหรือไม่ก็อัพตัสบอกชาวบ้านเขาได้ เรื่องแบล็คเมล์นี่ผมควรจะชินได้แล้วเพราะจริงๆก็มีทุกครั้งนั่นแหละ ถ้าเป็นแต่ก่อนคงรู้สึกพลาดนิดหน่อย สุดท้ายก็เฉยๆไป แต่ตอนนี้โคตรกลัวใจมันเลย

          ผมกดดูสิ่งที่ไอ้แจ็คแท็กมาให้ เป็นคลิปวิดีโอสั้นๆ 25 วินาที ในคลิปเป็นพวกนิติกับวิศวะเพื่อนผมที่กำลังเต้นนัวอยู่กับผู้หญิงโต๊ะข้างๆ เสียงเพลงนี่ดังกระหึ่ม และก็ยังเสือกถ่ายมาติดผมนั่งจิบเบียร์อยู่ที่โต๊ะ เพิ่มเติมคือมีไอ้บอมนั่งอยู่ข้างๆด้วย

          หน้านี่ซุกอยู่ที่ซอกคอกู ดูเมาไม่รู้เรื่องเหี้ยอะไรกับเขาเลย...

 

แจ็คแจ็ค ดุจปีศาจ

ชั่วโมง. วีดิโอ

มีคนเคยบอกผมว่าคนเมาก็เหมือนคนบ้า บ้างก็ว่าเมาแล้วเรื้อนเหมือนหมา วันนี้ผมได้รู้แล้วว่านอกจากเมาจะเหมือนคนบ้าและหมาแล้ว ยังเหมือนงูด้วย ชอบเลื้อยยยยยยยย — กับ Wisavakorn Bumrungkiat และ จิน แมนแมนคุยกัน

ถูกใจ 950     ความคิดเห็น 142     แชร์ 23 ครั้ง รับชม 1.8 พัน ครั้ง

 

          นึกภาพไอ้แจ็คพูดคำว่าเลื้อยแล้วลากเสียงยาวๆด้วยใบหน้าแป้นแล้นของมันออกเลย ผมได้แต่กุมขมับตัวเอง เพิ่งอัพไปแค่สี่ชั่วโมงเอง พอเรื่องไหนเป็นเรื่องที่มีไอ้บอมเข้ามาเกี่ยวด้วยทุกอย่างมักจะเพิ่มจากหนึ่งเป็นสองเท่าเสมอ ยอดวิวและการกดแชร์ก็เช่นกัน

          ไอ้เหี้ยแจ็ค ไอ้ปีศาจ ไอ้จอมมารบู!


You Yuttachai เลื้อยขนาดนี้ ไม่จับกลืนลงท้องเลยล่ะครับเพื่อนครับ

สิงหา จะเป็นคนเลว ขนาดนี้แล้ว ถ้ายังไม่ได้จับแดกถือว่ามึงกากมากเลยนะบอม

อุ่น อุนอุ๊นนน ขนาดนี้แล้ว ถ้ายังไม่ได้จับแดกถือว่ามึงกากมากเลยนะบอม

JayJay Jettapon ขนาดนี้แล้ว ถ้ายังไม่ได้จับแดกถือว่ามึงกากมากเลยนะบอม

ซองนิติปืนใหญ่ เด็กปืนโต ขนาดนี้แล้ว ถ้ายังไม่ได้จับแดกถือว่ามึงกากมากเลยนะบอม

สิงหา จะเป็นคนเลว อ้าวก็อปกู

K Keam 555555


          ผมกดเข้าไปดูเพื่อนร่วมกันของผมกับไอ้บอมก็เห็นว่ามีทั้งไอ้แจ็คและพี่สิงห์ร่วมด้วยแล้ว ก่อนจะกลับมากดรับแอดพวกนิติที่พร้อมใจกันแอดมา แค่นั่งแดกเหล้าด้วยกันคืนเดียวพวกแม่งก็สนิทกันถึงขนาดล้อได้เลยหรอวะ เกินไปแล้ว

          ผมรีบย้อนกลับมาที่โพสต์เดิมแล้วไล่อ่านความคิดเห็น แต่ละอันมีแต่ความสันตีนทั้งนั้น จนกระทั่งมาเจอกับความเห็นที่มีความเคลื่อนไหวล่าสุดเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว

     

Wisavakorn Bumrungkiat ลบเถอะ

แจ็คแจ็ค ดุจปีศาจ อ้าว ฟื้นแล้วหรอครับเพื่อนบอม

Wisavakorn Bumrungkiat ลบคลิปเถอะ คนแชร์เยอะแล้ว

แจ็คแจ็ค ดุจปีศาจ ขำๆ มึงจะไรมากวะ 55555

Wisavakorn Bumrungkiat เดี๋ยวจินมาเห็น ขี้เกียจเถียงกับมัน

แจ็คแจ็ค ดุจปีศาจ เป็นผัวอ่อ ทำไมต้องมาออกหน้าแทนกันด้วย

Wisavakorn Bumrungkiat เปล่า

แจ็คแจ็ค ดุจปีศาจ แล้วตอนนี้มันอยู่ไหน

Wisavakorn Bumrungkiat หลับอยู่

Wisavakorn Bumrungkiat เพิ่งอุ้มให้ขึ้นมานอนบนเตียงเมื่อตอนเที่ยง

Wisavakorn Bumrungkiat เหมือนจะไม่สบายว่ะ

แจ็คแจ็ค ดุจปีศาจ โห งั้นก็อย่าลืมป้อนข้าวป้อนยามันด้วยนะ มันเป็นหมาที่กินยากหน่อย ช่วงป่วยๆนี่ก็อย่าขัดใจมัน ถือซะว่าโปรดสัตว์ได้บุญ


          เหมือนจะมาดีละ แต่ก็มาตกม้าตายตรงประโยคสุดท้ายเนี่ย

          นี่มันเป็นเพื่อนผมปะถามจริง แถมไอ้บอมก็เห็นคลิปนี้แล้วด้วย แสดงว่ามันต้องรู้ว่าที่ผมหลอกมันว่าเรื้อนมองนมผู้หญิงเป็นเรื่องโกหก          

          อ่านจบผมก็ได้แต่ยกมือขึ้นมาจับหน้าผากตัวเอง รู้สึกได้ถึงอุณหภูมิอุ่นๆที่แผ่ออกมา ซ้ำอาการปวดตามร่างกายก็ยังไม่หายไปด้วย คงเพราะเมื่อคืนนอนตากแอร์มาตลอด อย่าให้รู้นะว่าเพื่อนคนไหนมันเล่นเปิดทิ้งไว้ให้ 18 องศา นี่ขนาดผมมีผ้าห่มด้วยยังนอนขดขนาดนี้ แล้วไอ้บอมมันจะไม่หรรมหดหรรมแข็งเลยหรอวะ

          นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ไม่นานนักแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมาอีก ผมจึงไม่รีรอที่จะกดเข้าไปดู


Wisavakorn Bumrungkiat เหมือนจะไม่สบายว่ะ

Cute & Cool Boys บีบอม นี่มันอะไรกันคะ พี่งงไปหมดแล้ว อยู่ด้วยกันกับน้องจินแล้วหรอ ฮืออออ

แจ็คแจ็ค ดุจปีศาจ ตอนนี้ยังครับ พี่ใจเย็นๆ

Cute & Cool Boys เห็นที่เขาแชร์กันมานึกว่าแกล้งกันเล่นๆซะอีกนะคะน้องแจ็ค

แจ็คแจ็ค ดุจปีศาจ ตอนนี้ยัง แต่ต่อไปไม่แน่ครับ ทูบีคอนทินูว

Cute & Cool Boys กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


          บอกแล้วครับว่ามีเพื่อนอย่างนี้อย่ามีเลยดีกว่า นอกจากจะประสาทแดก อดตาย แล้วมันยังชอบทิ้งขี้ไว้ให้กูไปตามเช็ดอีก ไอ้พวกสารเลว!

          ผมเลิกสนใจความคิดเห็นพวกนั้น รวมทั้งแจ้งเตือนแชทเฟซจากเพจของเจ๊อารุ่ยด้วย นี่ก็จะอินอะไรนักหนาไม่เข้าใจ เขาก็บอกอยู่ว่าเล่นๆไง ไม่เชื่อก็ไม่ต้องมาวุ่นวายกันดิ 

          ผมเลือกที่จะกดเข้าไลน์เพื่อไปตอบแชทสาวที่คุยค้างไว้ตั้งแต่เมื่อวานแทน รู้สึกกระชุ่มกระชวยทุกครั้งที่ได้หยอดวันละคนสองคน รอไม่ถึงครึ่งชั่วโมงไอ้บอมก็อาบน้ำทำธุระของมันเสร็จ หัวนี่เปียกชุ่มเชียว แต่ผมไม่ให้เวลามันเป่าหรอก ไปเปียกๆแบบนี้แหละ จะได้ไม่ต้องมาแย่งซีนกัน

          “อยากกินไร มันถามขณะที่เรากำลังเดินไปที่ลานจอดรถ ก่อนหน้านั้นก็โยนกุญแจรถให้มันแล้วซึ่งมันก็ไม่ได้ถามอะไรนอกจากรับไปอย่างงงๆ

          จริงๆผมก็ขับเป็นนะ แต่ถ้ามีคนนั่งด้วยแล้วถ้าอีกฝ่ายขับเป็นผมจะให้คนนั้นขับมากกว่า เอาง่ายๆคือผมขี้เกียจครับ แหม่ แต่ถ้ามีผู้หญิงสวยๆมานั่งข้างๆจะแอคทีฟอาสาขับให้เป็นพิเศษนะ ตามสโลแกนที่ว่า...ที่นั่งข้างคนขับของผมจะต้องเป็นคนรู้ใจเท่านั้นเว้ย

          “ไก่รสทิพย์

          “ร้านไก่แถวๆหลังมอก็มี ทำไมต้องไปกินที่ไกลๆ” มันรีบสวนกลับมา คงเพราะว่าไก่รสทิพย์เป็นร้านอาหารเมนูไก่ที่อยู่อีกฝั่งของมหาลัย พูดง่ายๆคือตรงข้ามกันเลยก็ว่าได้ ซึ่งถ้าขับจากหอของผมไปก็ถือว่าอยู่ไกลพอสมควร

          แต่เพราะว่าเป็นร้านประจำที่พวกผมชอบไป ถึงจะไกลแค่ไหน ถ้าใจมันอยากกินมันก็ไปได้ปะวะ

          “ก็กูอยากกิน” ผมตอบตามความรู้สึกจริง ร้านมีเมนูไก่ให้เลือกเยอะ มีสลัด สั่งรวมกันได้หลายอย่าง พนักงานเสิร์ฟเร็ว มีน้ำอัดลมให้ฟรี นั่นร้านประจำพวกกู” 

          ผมกับมันยืนมองหน้ากันอยู่ที่ข้างประตูรถแต่เป็นคนละฝั่ง

          “ถ้ามึงไม่อยากไปก็แวะไปส่งมึงที่หอก่อนเลยเดี๋ยวกูไปชวนแจ็ค ตอนเย็นกูจะไปเตะบอลกับพวกมันอยู่นี่ก็อุตส่าห์หอบสตั๊ดลงมาพร้อมเลยนะเนี่ย

          “เตะได้ไงมึงเท้าเจ็บรู้ครับ แต่เอาไปเผื่อไว้เฉยๆไม่ได้ไง๊

          “ช่างกูเหอะ ว่าแต่มึงจะเอาไง จะไปไม่ไป ถ้าไม่ไปกูไปเองก็ได้

          “พูดมากว่ะ” เอ้า ไอ้ควาย ด่ากูอีก นี่ก็จะพูดด้วยกันดีๆได้ไม่เกินสิบนาทีใช่ไหม ชอบให้กูเหวี่ยงใช่ไหม ถ้ายังยืนอยู่ตรงนี้อีกสักหน่อยได้มีเหวี่ยงจริงแน่ๆ หมัดกับตีนกูนี่แหละ กูหิวมากแล้วด้วย อย่านะอย่า อย่าให้คนหล่อต้องโมโหหิว เดี๋ยวจบแล้วศพไม่สวยนะจะบอกให้

          ก็มึงแม่งทำหน้าเหมือนไม่อยากไป กูก็ไม่ได้บังคับปะวะ เนี่ยก็จะไปส่งไง

          “ใจเย็นดิ” 

          “............

          จะพาไปตั้งแต่มึงบอกว่าอยากกินแล้ว

          เออ...เหมือนจะชนะนะ แต่ทำไมรู้สึกแพ้วะ

 

 **********

 

          “แค่คืนเดียวเปลี่ยนเด็กปืนให้เป็นผีได้เลยหรอวะ

          “ทั้งเสื้อ ทั้งกางเกงเลยมึง กูว่าคนนี้ไม่ธรรมดาว่ะ

          ไม่รู้ว่าโลกกลมหรืออะไร แต่ที่แน่ๆไม่ใช่พรหมลิขิตแน่นอน 

          เมื่อผมเปิดประตูร้านเข้ามาก็เจอไอ้ยูพร้อมทั้งคู่หูอย่างไอ้อุนเบอร์ 32 นั่งหน้าสลอนอยู่ในร้านไก่รสทิพย์

          หน้าตาของพวกมันก็เหมือนเพิ่งขนกันออกมาจากที่นอนไม่ต่างกัน คงเพราะพวกมันทั้งแก๊งเป็นแฟนอาร์เซนอล พอมาเจอไอ้บอมใส่เสื้อแมนยูเข้าก็คงจะมีขุ่นเคืองกันบ้าง นี่ไม่ได้ตั้งใจเลยนะ ผมแค่บังเอิญหยิบตัวที่ใหญ่สุดมาให้ต่างหาก

          ผมไม่ได้ตอบอะไรนอกจากยักคิ้วให้พวกมันที่เบ้ปากกลับมาใส่ ส่วนไอ้คนที่เดินตามหลังมาเงียบๆแล้วนั่งลงที่โต๊ะเดียวกันกับพวกมันสองคนก็ได้แต่ถอนหายใจ 

          ผมถามออกไปว่าทำไมมาโผล่ที่นี่ได้ ไอ้ยูก็ตอบว่าเดินข้ามถนนไปก็เป็นหอพวกมันสองคนแล้ว ที่เลือกอยู่โซนฝั่งนี้ก็เพราะอยู่ใกล้กับคณะนิติศาสตร์ที่สุด ผมก็ว่าสมเหตุสมผล ยังดีกว่าใครบางคนที่อยู่หอในแต่เสือกอยู่ไกลคณะตัวเองเหี้ยๆ

          และก็ขอถอนคำพูดเถอะที่เคยว่าไอ้บอมผมเปียกแล้วมันจะไม่แย่งซีนผม คนทั้งร้านแม่งหันมามองมันตาเดียวเลยหลังจากที่เปิดประตูเข้ามา

          ยิ่งกว่าเรียกว่าแย่งซีน คือกลบรัศมีของกูหมดสิ้น อาเมน

          พอมานั่งอยู่โต๊ะเดียวกันเรื่องที่คุยส่วนใหญ่ก็คงหนีไปไม่พ้นผลบอลเมื่อคืนและเรื่องฟุตบอลระหว่างคณะนัดต่อๆไปที่จะลงแข่ง

          ทีมพวกมันโคตรอินดี้ มองเกมแทบไม่ออกเลยเพราะเปลี่ยนอยู่ตลอด ดูจากการเล่นสองแมทซ์ที่ผ่านมา ฝีเท้าของนักเตะในทีมนิติศาสตร์แต่ละคนก็ไม่ได้ถือว่าดีอะไรมาก เมื่อเทียบกับกองหน้าอย่างไอ้บอม ไอ้ยู และก็ไอ้อุน

          แต่บอกได้เลยว่าโคตรเหนียว บุกโคตรยาก บุกทีก็มีพวกมันสามคนเข้ามาวิ่งวุ่นให้ปวดหัวตลอด อย่างว่าแหละ ทีมอาจจะไม่ได้เก่งมาก แต่มีโค้ชเป็นถึงนักเตะทีมชาติ มันต้องมีอะไรสักอย่างที่จูนกัน อาจจะด้วยวิธีการซ้อมและความมุ่งมั่นของนักเตะในทีมด้วย

          ยังไม่ทันอาหารที่พวกผมสั่งจะมาเสิร์ฟ ไอ้อุนกับไอ้ยูที่กินเสร็จแล้วก็ขอตัวกลับไปก่อน เห็นบอกว่าเพื่อนมีนัดทำงานวิชาเลือก ไม่วายสั่งให้ไอ้บอมรีบๆตามไปด้วย ผมหันกลับมาก็เห็นว่ามันนั่งคิ้วขมวดสบถกับตัวเอง เมื่อในกระเป๋าหนังสีดำของมันมีเหลือเงินอยู่แค่หนึ่งร้อยบาท

          มันพลาดแล้ว มารู้จักใครไม่รู้จักเล่นมารู้จักไอ้แจ็คกับพี่สิงห์ ไม่รู้กิตติศัพท์ความนรกของพวกมันสองคน ใครเมาแม่งก็ล้วงกระเป๋าตังค์คนนั้นแหละจ่ายค่าเหล้า ผมรู้ครับ เพราะผมโดนมาเยอะ

          ระหว่างที่รออาหารผมก็เล่นโทรศัพท์ไปด้วย แต่แล้วสายตาของผมก็ไปเผลอสบเข้ากับตาคู่สวยคู่หนึ่งที่นั่งอยู่โต๊ะถัดไป เยื้องๆไปด้านข้างหน่อย คุ้นๆเหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อน พอลองนึกอีกทีก็จำได้ว่าเคยเจอกันอยู่ในร้านเหล้าเมื่อเทอมก่อน แลกไอดีไลน์กันไว้ด้วย

          คุยกันไปได้ช่วงหนึ่งผมก็บล็อกเพราะคุณเธอดันคิดจริงจังทั้งที่ผมเคยบอกไปแล้วว่าเป็นพี่น้องกันดีกว่า คือตอนนั้นผมมีอิมอยู่แล้วไง โธ่

          แก๊งพวกเราทุกคนนอกจากจะมีกฎเหล็กสามข้ออย่าง ไม่แย่งเพื่อนชอบ ไม่กินของเก่าเพื่อนและเพื่อนชอบใครให้ช่วยเต็มที่ ก็ยังมีอีกข้อหนึ่งซึ่งจะถือว่าเป็นหมายเหตุ ใครจะปฏิบัติหรือไม่ปฏิบัติตามก็ได้ คือพวกผมจะไม่จริงจังกับใครก็ตามที่เจอกันอยู่ในร้านเหล้า

          หรือถ้าถูกใจจริงๆ ก็แล้วแต่ว่าจะสานต่อหรือเปล่า แต่เท่าที่เห็นก็ไม่มีใครคิดจริงจังกับอีกฝ่ายเลย นอกเสียจากคุยกันไปเล่นๆ สักพักก็เลิกคุยไปเอง

          เรารู้กันดีว่าต่างฝ่ายต่างไม่มีใครจริงจังกับใคร ขึ้นชื่อว่าร้านเหล้าครับ มันก็มักจะเต็มไปด้วยคนที่เข้ามาหาที่ปลดปล่อยความเครียดจากเรื่องงาน เรื่องเรียน ส่วนใหญ่ก็มีแฟนกันแล้วทั้งนั้น หรือบางคนก็เข้ามาเพื่อหาความสนุกใส่ตัวเอง

          ถ้าตาสปาร์คกันปุ๊บ เข้าห้องจับเยปั๊บ จบกันในคืนนั้น ตื่นมาก็กลายเป็นคนไม่รู้จักกัน นี่ผมก็อปคำพูดไอ้พี่สิงห์มาล้วนๆ แต่ผมไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก

          ผมมองเธอกลับ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะชื่อเปรี้ยว อยู่ปีสามคณะมนุษย์ ซึ่งก็เปรี้ยวสมชื่อ ทั้งนมทั้งก้นคือแบบอย่างเต็ม คิดแล้วก็เสียดาย คืนนั้นที่เจอกันก็เกือบได้ แต่เพราะโดนพี่สิงห์มันมอมเหล้าจนเมาซะก่อนก็อดแดกไปตามระเบียบ

          ผมส่งยิ้มกลับไปให้อีกฝ่ายเล็กน้อย สักพักก็รู้สึกได้ว่าสายตาของเจ้าหล่อนมองเลยผ่านไป มองไอ้บอมครับ ไม่ได้มองกูเลย พับผ่าสิ

          “ผู้หญิงโต๊ะนั้นมองมึง” ไม่นานก็ได้ยินเสียงไอ้คนที่นั่งหน้านิ่งอยู่ข้างๆ ก้มลงมากระซิบ

          “ถ้าจะโง่ขนาดนี้ ดูไม่ออกหรอว่าเขามองมึง” ควายก็คือควายอยู่วันยังค่ำนั่นแหละ

          “อึดอัด ต้องทำไง” มันถามในขณะที่สีหน้ายังเป็นโทนเดิม หน้ามึงดูอึดอัดมากมั้ง เขาคงเลิกมองมึงหรอก

          “มึงก็แค่มองกลับไป ยกยิ้มแบบที่มึงชอบทำให้กูอ่ะ เดี๋ยวก็ได้ละ

          “ไม่ได้อยากได้ แต่ไม่อยากให้มอง” มันเริ่มพูดเสียงดุ 

          ผมเงยหน้าขึ้นไปมองมันแวบเดียวก็เห็นว่ามันกำลังขมวดคิ้ว หันกลับมามองมือถือในมือต่อก็ยังรู้สึกได้ว่าโดนมันจ้องเขม็งอยู่ เซ็งว่ะ ขนาดเพิ่งตื่นนอน เมาขี้ตาอยู่แท้ๆ ก็ยังมีสาวๆมาปิ๊งปั้ง เดือนมหาลัยนั่งอยู่นี่ สนใจผมด้วย จะหยามหน้ากันเกินไปแล้ว

          “มึงจะหวงเหี้ยไรเนี่ย เขาก็แค่มอง ไม่อยากให้มองวันหลังก็เอาปิ๊บคลุมหัวมาด้วยแล้วกัน” ตั้งแต่แข่งบอลเมื่อวันก่อนละ ผมมองยังไม่ได้เลย

          “ไม่ได้หวง

          “เออ แล้วจะอะไรนักหนา

          กูอยู่กับมึง อยากมองแค่มึง ไม่ได้อยากมองใคร” ว่าจบมันก็ลุกจากเก้าอี้มานั่งฝั่งตรงข้ามผมพร้อมกับเสนอหน้าเซ็งๆมาให้เห็น ร่างของมันแทบจะบดบังทัศนียภาพด้านหน้าของผมเกือบหมด รวมทั้งพี่เปรี้ยวด้วย 

          ไอ้เหี้ย มันไม่เอาก็ให้ผมก็ได้ไหมวะ ช่วงนี้ผมยิ่งเฮิร์ทๆอยู่

          “สัด บังกู

          ไม่อยากให้ใครมองมึงหรือมึงมองใครด้วย จบไหม

          โอเค...จบ

          ไม่กินละข้าว ไปเตะบอลตอนนี้เลยได้ไหม

 

 **********

               

          สรุปว่าหอบสตั๊ดมาผมก็ไม่ได้ใช้นอกจากปล่อยมันทิ้งไว้ในรถแล้วมานั่งจิบเบียร์ชิวๆกับพี่ปีสามอีกสองคนอยู่บนม้าหินอ่อน ดูพวกเพื่อนๆมันเตะบอลกันอย่างเมามันส์

          เห็นแล้วก็อิจฉาครับ รู้งี้ไม่น่าโง่วิ่งเข้าไปขัดขาไอ้บอมเลย ถึงจะยิงประตูได้ แต่แม่งสุดท้ายก็แพ้อยู่ดี นอกจากจะแพ้แล้ว ยังได้แผล แถมลงแข่งไม่ได้อีก โคตรเซ็งเลย เข้าใจพี่ต้าที่ใส่เฝือกก็ตอนนี้นี่แหละ ตำแหน่งนี้เป็นตำแหน่งอาถรรพ์ปะวะ

          ส่วนใหญ่ที่อยู่ในสนามตอนนี้ก็เป็นพวกที่อยู่กีฬาด้วยกัน มีบ้างสามสี่คนที่เป็นรุ่นพี่จากคณะอื่น สนิทกันก็เพราะฟุตบอลอีกนี่แหละ 

          ผมมองเข้าไปก็เห็นไอ้แจ็คร่อนเอวใส่เพลงที่ดังมาจากร้านเหล้าฝั่งตรงข้ามซึ่งเปิดคลอช่วงหัวค่ำทุกครั้งที่ยิงประตูของอีกฝั่งได้ ก็ยิ่งเข้าขากันได้ดีกับพี่สิงห์ ส่วนคีมที่อยู่ฝั่งตรงข้ามนี่เหงื่อท่วมตัวไปหมด แต่ก็ยังดูเซอร์สมกับเป็นมัน จนสาวๆที่มาร้องคาราโอเกะไม่วายหันมอง 

          พอเป็นเรื่องบอลกับกลองทีไรมันก็ทุ่มเทให้เต็มที่ เป็นคนที่ชอบผลุบๆโผล่ๆ ถ้าอยากเจอมันหาได้แค่สองที่เท่านั้นคือสนามบอลไม่ก็วงดนตรีสักร้านในร้านเหล้าแถวๆหลังมอเลยครับ 

          หญ้าเทียมในมอนี่ก็มีหลายที่ แต่พวกผมเลือกโลเคชั่นนี้ถือว่าดีสุด เพราะอยู่ตรงข้ามกับร้านเหล้าที่เรียงรายกันอยู่หลายร้าน เตะบอลไป โชว์สาวไป ซ้ำยังอยู่ติดกับร้านคาราโอเกะ ไม่อยากเหล่สาวนั่งดริงค์ ก็เหล่นักศึกษาหญิงน่ารักๆที่มาร้องคาราโอเกะกับกลุ่มเพื่อนๆก็ได้

          ผมทำได้แค่นั่งเล่นมือถือระหว่างรอไป ตอบแชทคนนู้นทีคนนี้ไปเรื่อย เช็คอินบอกพิกัดบ้างได้เกือบสามร้อยไลค์ตามเคย แต่ที่สะดุดคือตรงพี่เปรี้ยวทักแชทมาขอไลน์ไอ้บอมนี่แหละ ว่าแล้วไง ไม่น่าปลดบล็อกเลย ไม่รู้ว่าโชคร้ายของพี่แกหรือโชคดีของผมเหมือนกัน เพราะผมไม่มีไลน์มัน

          กว่าจะกลับมาถึงหอก็ปาไปแล้วห้าทุ่มกว่า ก่อนหน้านั้นก็ต้องพาพวกมันทั้งสามคนไปหาอะไรกินที่ยูเซนเตอร์ซึ่งเป็นศูนย์อาหารนอกมอที่ฮอตฮิตสุดสำหรับนักกีฬาและนักศึกษาในมหาลัยผม

          ก็ขนกันมาหมดทั้งทีมที่เตะบอลด้วยกันนั่นแหละ นั่งกินไปไม่พอ ต้องเดินไปแจมที่โต๊ะสาวคณะมนุษย์ซึ่งรู้จักกันอยู่แล้ว เท่านั้นแหละครับ จากที่แค่ชั่วโมงเดียวก็กลายเป็นสองชั่วโมงทันที

          พอได้อยู่กับเพื่อนทีไรผมก็ลืมเรื่องที่ตัวเองไม่สบายไปเลย ปวดหัวและเริ่มคัดจมูกนิดหน่อยเลยต้องไปกินยากันเอาไว้ อาบน้ำเสร็จก็ทิ้งตัวลงบนเตียงเตรียมตัวเข้านอน แต่ก็ไม่วายหยิบจับมือถือจนกลายเป็นกิจวัตรประจำวันก่อนเข้านอนไปแล้ว

          ผมกดต่อสายออกไป กว่าจะได้ยินเสียงคนรับก็รอจนคิดว่าสายจะตัดไปแล้ว 

          เสียงทุ้มๆฟังก็รู้ว่าเป็นผู้ชายดังลอดออกมา โหย จากที่หัวใจแม่งกำลังพองโตอยู่เมื่อกี้ก็เหมือนได้ยินเสียงแตกดังเป๊าะเบาๆ

          อุตส่าห์วาดฝันไว้อย่างดีว่าต้องเป็นสาวสักคนที่เคยแลกเบอร์กันไว้ตอนอยู่ในร้านเหล้าโทรมาแน่ๆ แต่เสียงแรกที่ได้ยินก็เสือกเป็นตัวผู้ละ หรือว่าจะเป็นผัวเค้าวะ

          “เอ่อ...สวัสดีครับ” 

          เอาไงดีวะ ถ้าเป็นผัวเค้าล่ะกูตายแน่

          “คือ...เมื่อวานช่วงเย็นๆเห็นเบอร์นี้โทรเข้ามาสองสายอ่ะครับ ผมไม่ได้รับ เลยคิดว่าโทรมาผิดรึเปล่า” 

          แกล้งว่าอีกฝ่ายโทรมาผิด แต่จริงๆผมนี่แหละตั้งใจโทรไป โห เมื่อวานก็เห็นว่ามีคนโทรมา 10 สาย ของไอ้แจ็คก็ปาไปแล้ว 8 สาย 2 สายนี่ขอเป็นเบอร์สาวๆโทรมาถามอาการเจ็บบ้างไม่ได้หรอ ก็กะจะโทรกลับตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่พอเหล้าเข้าปากทีไรแม่งก็ลืมทุกทีอ่ะ

          (เปล่า ไม่ได้โทรผิด กูเอง)

          “.........” เสียงมันคุ้นๆเนอะ

          (ตั้งใจโทรมาถามหรือคิดว่าเบอร์นี้เป็นเบอร์ผู้หญิงกันแน่)

          “.........” กวนๆอย่างนี้ไม่ต้องเดาให้ยากแล้ว ไอ้สัด ไอ้วิศวกรครับ!

          “มึงเองหรอ กูนึกว่าใคร ไปเอาเบอร์กูมาจากไหนวะ

          (โพสต์หาตามกรุ๊ปมหาลัยก็มีคนเอามาแปะให้แล้ว แจกคนอื่นไว้เยอะนี่)

          “โคตรเหี้ย ละโทรมาทำไมไม่ทราบ” 

          มันไม่ตอบครับ แต่ผมได้ยินเสียงมันร้องเชี่ยเบาๆ เหมือนทำอะไรสักอย่างหล่น เลยอดที่จะถามออกไปไม่ได้ว่า...

          มึงทำไรอยู่เนี่ย

          (คุยโทรศัพท์) 

          “ไม่กวนตีนกูนี่จะตายไหม มึงจะชักดิ้นชักงอหรอบอม

          (อ่านหนังสืออยู่ เมื่อกี้เผลอเตะเก้าอี้)

          โง่อีกละแล้วมันก็เงียบไป แต่ก็ไม่มีใครวางสาย คือก็งงตัวเองเหมือนกันครับว่าทำไมไม่ตัดสายมันไปตั้งแต่แรก พอนึกขึ้นได้เลยจะบอกว่าแค่นี้นะ แต่เสียงมันก็ดังขึ้นมาก่อน

          (กินข้าวรึยัง)

          “จะเที่ยงคืนแล้ว กูเตรียมนอนละเนี่ย

          (อืม พรุ่งนี้นิติมีแข่งบาสตอนห้าโมงเย็น)

          “มาบอกกูทำไม

          (มาเชียร์หน่อย)

          “กูจะไปได้ไง วิดวะก็มีแข่งบอลกับบริหารเหมือนกัน

          (พูดเหมือนถ้าไม่มีแข่งแล้วจะมา)

          “จะมีหรือไม่มีกูก็ไม่ไปเว้ย

          (เค งั้นแข่งเสร็จเดี๋ยวไปนั่งดูด้วย)

          “แล้วแต่มึง เออ มึงมีไลน์ปะ ขอหน่อยดิ

          (ทำไม เขาจ้างมึงกี่บาทให้มาขอไลน์กู) โอ้โห มีความมั่นหน้ามั่นโหนกมั่นกระโหลกตัวเองไปอีก ว่าแต่มันรู้ได้ยังไงวะ

          “สัด ไม่ได้จ้าง แต่กูขอหน้าด้านๆนี่แหละ พี่เปรี้ยวอยากได้” 

          ผมได้ยินเสียงมันถอนหายใจ ก็ได้แต่นอนลุ้นว่าจะเจอมันด่าอะไรมาอีก

          ยิ่งมันเป็นพวกหวงโปรไฟล์ รักความเป็นส่วนตัวแล้วด้วย ดูได้จากเพื่อนในเฟซบุ๊กของมันที่ถ้าไม่ใช่คนรู้จัก มันก็ไม่ยอมรับเพื่อนหรือเพิ่มอีกฝ่ายไปเด็ดขาด จะว่าไปถ้ามีใครมาขอผมแบบนี้ผมก็ไม่ให้หรอก อย่าว่าแต่มันเลย จริงๆก็ถามๆไปงั้น เผื่อมันจะยอม

          ทว่าสิ่งที่มันตอบกลับมากลับไม่ใช่อย่างที่ผมคิด

          (ไม่รู้ตัวเลยหรือไงว่ากำลังโดนจีบอยู่)

          “จีบไร เขาขอไลน์มึงไม่ใช่กู

          (ไม่ กูเนี่ยจีบมึงอยู่ไอ้หมาโง่)

          “!!!!!”

          (ทำถึงขนาดนี้แล้วทำไมยังต้องให้บอกอีก)

          “...........”

          ก็เคยได้ยินแต่เพื่อนมันบิลด์เลยยังไม่ได้คิดอะไรมาก จนกระทั่งมาได้ยินจากปากของมันเองนี่แหละ บอกตรงๆว่าพูดไม่ออกเลย จริงๆผมพอจะรู้ตัวตั้งแต่วันที่ไอ้แจ็คทักแชทมาเตือนแล้วครับ แต่พอมาเจอเข้ากับตัว มือไม้มันดันสั่นไปหมดแบบนี้

          ก็ไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกดีใจหรือเสียใจดี ที่อยู่ๆก็มีผู้ชายด้วยกันมาบอกว่าจะจีบเนี่ย แม่งเอ๊ย

          “ผ...ผู้หญิงสวยๆในมอก็มีเยอะแยะ มึงมาจีบอะไรกู!” เออ ปากก็สั่นด้วย ไม่ไหวแล้วครับ

          (ก็ชอบมึงไง ไม่ได้ชอบผู้หญิงสวย) ช่วยขยายความให้เข้าใจมากกว่านี้หน่อยได้ไหมล่ะ

          “มึงมาชอบกูตอนไหน

          (กูชอบมึงตอนไหนไม่สำคัญเท่าตอนไหนมึงจะชอบกูหรอก) ฮือออออออออ

          “..........

          (..........)

          เงียบกันทั้งคู่เลยครับคราวนี้ เหมือนกำลังแข่งกันว่าใครพูดก่อนแพ้ ซึ่งผมยอม ไม่ไหวแล้วว่ะ

          “มึง

          (ไร) 

          “เงียบทำไม

          (เขินอยู่) อยากแหกปากถามมาก ณ จุดนี้ว่ามึงเขินเป็นกับเขาด้วยหรอ มันควรต้องเป็นกูไหมอ่ะ แต่อย่าให้เรียกว่าเขินเลย ตอนนี้ผมอยากไปกระโดดน้ำตายมากกว่าตอนที่เลิกกับอิมอีก

          “กะ กะ...กูง่วงแล้ว คะ...แค่นี้นะ” ตัดสายครับ วินาทีนี้คือต้องตัดสาย

          (เดี๋ยวก่อน)

          “........” ผมไม่ตอบ แต่เงียบเป็นเชิงบอกว่ารอฟังอยู่ จะให้พูดก็ไม่ได้แล้ว แค่งัดปากตัวเองออกมาบอกคำว่าแค่นี้นะยังสั่นขนาดนี้เลยครับ

          (กูโทรหามึงแบบนี้ทุกวันได้ไหม)

          “ก...กูเคยห้ามมึงได้ด้วยหรือไง...กูจะเปลี่ยนเบอร์หนีมึง!

          (โอเค ฝันดี)

          แล้วมันก็เป็นฝ่ายตัดสายผมเอง 

          ชีวิตนี้เคยแต่จีบและหักอกหญิง แต่ไม่เคยคิดว่าสักวันจะโดนผู้ชายด้วยกันจีบ แถมยังเป็นคนที่หล่อกว่า ดังกว่า เล่นบอลเก่งกว่า แมนกว่านี้หาได้ที่ไหน แต่มันบอกว่าชอบผม พี่อ้อยพี่ฉอดช่วยด้วย

          แมทซ์นี้อย่าถามเลยว่าใครวิน รู้แต่ผมเนี่ย Loser ที่แท้จริง!

 







ทูบีคอนทินูว. 

(พูดเสียงเดียวกันกับแจ็ค)



ตอนนี้ไม่ค่อยมีอะไรเลย แต่บอมจินอยู่ด้วยกันแทบทั้งตอนนะ

สงสารไอ้จินจังเลย โดนผู้ชายจีบ แถมคนที่จีบยังหล่อกว่า ดังกว่า เตะบอลเก่งกว่า แมนกว่าด้วย 5555555

 เราใช้โลเคชั่นมข.นะคะ เผื่อใครอยากรู้ ว่างๆก็มาเที่ยวมข.ตามหาบอมกับจินกันนะ ฮาาา

ยังไงก็เจอกันตอนหน้านะคะ ฝากคอมเมนต์และติดแท็ก #มนุษย์นิติสังคมและคนรัก ด้วยนะคะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.239K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,158 ความคิดเห็น

  1. #6142 Adrenaleenz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 22:08
    ไม่อยู่ทีมพระเอก นายเอกนะคะ ขอตัวไปอยู่ทีมกองเชียร์กับพี่แจ็คแอนด์เดอะแก๊งดีกว่าค่ะ 5555555
    #6,142
    0
  2. #6119 zazazanook (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 13:39

    บอกชอบเเล้วเเม่ งื้อเขิลมากเขิลไม่ไหว อ่ยยยยยย

    #6,119
    0
  3. #6118 zazazanook (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 13:36

    ที่มือสั่นเพราะเขิลใช่ม้ะจิน >///////<

    #6,118
    0
  4. #6117 zazazanook (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 00:56
    พระเอกหยอดเก่ง งื้อเขิลไม่ไหวเเล้วป่ะกูเนี้ย อ่ปากสสไววำสสกาาดาฟหทกสสกสฟ
    #6,117
    0
  5. #6099 25430905 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 14:25
    เขินนนนนน5555
    #6,099
    0
  6. #6070 gene_pa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 16:56
    กรี๊ดกร๊าด บอกชอบแล้วว
    #6,070
    0
  7. #6067 Baitongg33 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 20:06
    อยู่ขอนแก่นคะ อ่านไปอ่านมา ถึงว่าทำไมโลเคชั่นคุ้นๆๆจังเลย 555
    นิยายสนุกมากนะคะ
    #6,067
    0
  8. #6042 Llinlinnie (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 00:40
    ใจอ่อนยวบฮือออ
    #6,042
    0
  9. #6038 syn1/9 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 03:25
    เขินแทน ใจน้วยเลยค่ะ ฮืออออออออ
    #6,038
    0
  10. #6021 aomamjung1980 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 11:14

    อร๊ายยยยยยยอยากจะกรี๊ดดดดดดดังๆๆๆไปนอกโลกกกกกหมาโง่ไม่โง่แล้ววว
    #6,021
    0
  11. #5990 jaruporn2020 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 12:35
    อ้าคคเขินไม่ไหวแล้วแงงรุกแรงมากกกกก
    #5,990
    0
  12. #5971 natty0072 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 14:57
    ฉันนี้แหล่ะเขิน แม่-เขาบอกว่าจีบ!!!!!
    #5,971
    0
  13. #5929 Gray99 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 13:54
    แง้ง เค้าบอกตรงๆแล้วค่ะว่าจีบ พบคนเขินหลายอัตรา
    #5,929
    0
  14. #5908 misshong_246 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 16:10
    เราเคยไปกะขมด้วยน๊าา555 ไม่คิดว่าจะเป็นกะขมขอนแก่นในเรื่อง อิอิ
    #5,908
    0
  15. #5903 Natthap1719 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 10:29
    ขอโดดน้ำด้วยคนดิ55555555
    #5,903
    0
  16. #5887 jxxngjay (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 13:42
    ตรงๆงี้เลยนะ
    #5,887
    0
  17. #5871 filmnaruepron (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 22:55
    ตายไปเลยจ้าาา เขินมากแม่
    #5,871
    0
  18. #5864 tomatoesbae (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 16:52
    เกินไปมากนะบอม ช่าย ใจเยร😢
    #5,864
    0
  19. #5843 psunrise (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 10:41
    สั้นๆแต่ชัดเจนเนอะจิน แงเอ็นดูความเรียกหมาโง่555555 แบบนี้จะติดมั้ยคะ
    #5,843
    0
  20. #5842 tang_thai°°° (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 08:47
    แงง เขินนน
    #5,842
    0
  21. #5824 ชาใหญ่ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 16:53
    อ่านแล้วคิดถึงมข. มากกกก
    #5,824
    0
  22. #5816 PandaPuffycheeks (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 23:15
    เพื่อนเคยรีวิวว่ามข.ร้านเหล้าเยอะ เชื่อแน้วววว
    #5,816
    0
  23. #5810 aquafan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:01
    ตะหงิดตั้งแต่ยูเซ็นเตอร์

    เจอไก่รสทิพย์ ชัดเลย ฮ่าาาาา
    #5,810
    0
  24. #5796 blueeyes111 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:00
    เขาบอกชอบกันแล้วว งื้ออ
    #5,796
    0
  25. #5795 Mulnaaa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:11
    มข.จริงๆด้วย ฮ่าาาา
    #5,795
    0