( yaoi ) NITI man, society and lover #มนุษย์นิติสังคมและคนรัก [END]

ตอนที่ 14 : บรรพ : ๑๓ เก่งมาจากไหนก็แพ้หัวใจอย่างคุณ (Rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 78,565
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,188 ครั้ง
    1 ธ.ค. 61

          



บรรพ 0

ว่าด้วย...เก่งมาจากไหนก็แห้หัวใจอย่างคุณ

 

 

 

          สวัสดีวันพฤหัสฯที่แสนสดใส

          ต่อไปนี้ขอยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่ช่วงหมดโปรฯ หรือเรียกอีกอย่างว่าช่วงหายหัวนั่นเอง

          หายไปทั้งคนทั้งโซเชียลเลยครับ

          ผมหมายถึงไอ้บีบอมนั่นแหละ ตั้งแต่ได้เจอกันวันที่ละครเวทีเสร็จ ไม่อยากจะบอกเลยว่าหลังจากนั้นคุณหลวงท่านก็หายเข้ากลีบเมฆไปเลย ตั้งแต่เกิดมาทั้งชีวิตนิติกรคนหล่อเพิ่งจะเคยรู้จักกับคำว่าเหงาสุดก็ตอนนี้ เออ เหงาด้วย หิวด้วย

          ถ้าจะถามว่าหมดโปรฯจริงไหม ก็จะขอตอบเลยว่าไม่จริงหรอกครับ

          อันที่จริงมันแค่หายไปอ่านหนังสือสอบ อ่านจริงอ่านจังมากเว้ย อ่านเหมือนทั้งชีวิตนี้เกิดมาเพื่ออ่านหนังสือแล้วก็ตายไปพร้อมกับประมวลกฎหมายเล่มหนาๆเท่าปาหัวไอ้แจ็คแตก แรกๆก็ไปอ่านด้วยกันอยู่หรอก พอหลังๆมานี่ ยิ่งช่วงใกล้สอบมันก็หายตัวเหมือนคนลักลอบหนีออกนอกประเทศไปเลย

          โชคดีเหลือเกินผมที่ไม่เรียนตามที่พ่อเคยแนะนำ กว่าจะจบคงได้กลายเป็นคนวิกลจริตก่อนอย่างที่พวกเพื่อนๆที่เรียนนิติศาสตร์เคยบ่นเอาไว้ในเฟซ 

          แค่นี้ผมยังหลอนมันที่ชอบพูดคนเดียวกลางดึกจนคิดว่ามีซิกเซนส์คุยกับกุมารทองน้องจุกน้องแดงซึ่งจริงๆแล้วแค่ท่องประมวล นี่ขนาดผมชอบคณิตฟิสิกส์แล้วมาเรียนวิดวะ ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าไปเรียนพวกท่องจำแบบมันนี่จะไม่คางเหลืองตายเลยหรอ

          อันนี้ก็ว่าสัปดาห์ละครเวทีที่ผ่านมาคือเดอะเบสความเหนื่อยกายเหนื่อยใจชิบหายแล้ว กระผมก็อยากจะนำเสนอเทศกาลนรกเข้าชิง นั่นคือเดือนแห่งการสอบไฟนอลที่ได้มาเยือนเซอร์ไวเวอร์ในมอทั้งหลายแหล่ตั้งแต่หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาแล้วนั่นเอง

          ยิ่งไปกว่านั้น พวกคุณจะได้พบกับปรากฏการณ์ที่หาจากไหนไม่ได้ ซึ่งนั่นก็คือ วันไนท์มิราเคิล เคิล เคิล เคิล...

          อยากดูหมีแพนด้าก็ไม่ต้องไปไกลถึงเชียงใหม่แล้วนะ เนี่ยเดินเข้ามาในมอตอนนี้เลยจะได้เห็นทั้งหมีทั้งซอมบี้ ใต้ตงใต้ตาก็อย่างกับคนพี้ยามาเป็นเวลา10ปี ดำยิ่งกว่าตอไม้ที่ใช้เผาถ่าน ยกตัวอย่าง เช่น ไอ้วิศวกรในช่วงนี้ เป็นต้น

          งานนี้ต่อให้ตายแล้วก็ต้องจิกหัวตัวเองลุกขึ้นมาใหม่ อ่านแล้วก็ตายไปซ้ำๆอีก ตายไม่พอ ถ้าตกนรกมึงก็ต้องเอาโจทย์ลงไปทำด้วยเพราะอาจารย์บอกว่าจะตามไปคุมสอบที่นั่น

          ติ้งๆๆๆๆๆๆๆ

          ผมละสายตาออกจากชีทตรงหน้าไปเหลือบมองหน้าจอมือถือของตัวเองที่ดังแจ้งเตือนรัวๆว่ามีไลน์เข้ามาด้วยความรำคาญใจ จริงๆเป็นแบบนี้มาได้สักพักแล้วแต่ก็ต้องอดใจไว้

          อดใจเอาไว้เพื่อรอให้อ่านหนังสือจบก่อนแล้วค่อยเปิดอ่านหรอ?

          เปล่าหรอก ไว้ให้กูทำโจทย์ข้อนี้จบนี่แหละที่เหลือช่างแม่ง ไม่ไหวละไอ้เหี้ย อ่านจนจะอ้วก ชีวิตต้องการโซเชียลมาเยียวยา ไม่ได้จับมือถือมาหนึ่งชั่วโมงเหมือนร่างกายจะขาดอากาศหายใจ

 

วิดวะหมาโสด (4)

วันนี้.

 

JackisDevil : คนบางคนก็ควรออกจากกลุ่มไปนะถ้ารู้ตัวว่าไม่โสด

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : วันนั้นเข้าเฟซพอดีผมนี่ลุกขึ้นยืนเลยครับ

JackisDevil : โหลุกขึ้นตบมือแสดงความยินดีให้กับเพื่อน?

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : เปล่า แมนยูลิเวอร์พูลเสมอไอ้สาสสสสสสสส

JackisDevil : โอ้โห

JackisDevil : จริงๆแม่งเสมอได้นี่ก็บุญแล้วนะพี่

JackisDevil : เขาบุกเป็นสิบๆ เราได้ห้าครั้งยังอยู่ยากเลย

JackisDevil : วันนั้นพี่ได้หรือเสีย

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : ได้ 3,000

JackisDevil : บ๊ะๆ หลังมอเลยคืนนี้ แมนยูฮัดเดอร์สฟิลด์

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : พรุ่งนี้สอบไหมสัด

Keam : จะให้ไปติวที่ไหนกัน

JackisDevil : เดี๋ยวๆ ในกลุ่มนี้มีสี่คนถูกไหม

JackisDevil : คีมแม่งก็มาแล้ว ขึ้นว่าอ่านก็ทั้งหมดแล้ว

JackisDevil : เหมือนจะมีคนซุ่มอ่านอยู่แต่ไม่ตอบว่ะ

JackisDevil : สงสัยหนีกบดานแฟนคลับผัวโจมตี

สัด

JackisDevil : อ้าว ปรากฏตัวแล้วครับ

มึงก็คุยอยู่กับพี่อันเหมือนกันนั่นแหละ

JackisDevil : กูเลิกคุยแล้วค่ะ

JackisDevil : ตอนนี้กับสาวปกครอง น่ารักเหี้ยๆ

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : ว้ายยย ตกข่าว

JackisDevil : กกอยู่กะผัวมากไปจนลืมดูข่าวสารบ้านเมืองก็งี้

สรุปจะไปอ่านหนังสือที่ๆกน

ไฟย

ไหน*

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : ไอ้ห่าเปลี่ยนเรื่องเก่ง

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : ใจxๆนะไม่ต้องรีบ แป้นพิมพ์ไม่หนี

JackisDevil : แต่ผัวมึงไม่แน่ 5555555555555

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : อ่อนแอ

ฅวย

JackisDevil : ดีใจจรุงงง เพื่อนจะมาอ่านหนังสือด้วย

JackisDevil : ตั้งแต่เพื่อนมีผัวมานี่เพื่อนก็ไม่ค่อยว่างมาหาเราอีกเรย

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : ถุงยางเซเว่นแถวหน้าหอหมดนี่ก็น่าจะเป็นเพราะพวกมึงสองผัวเมียแน่ๆ

ถ้าไม่ติดว่าเป็นพี่กับเพื่อนนี่กูด่าส้นตีนไปแล้วนะ

ในหัวคิดแต่เรื่องเหี้ยๆแบบนี้หรอครับ

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : ไม่ได้เหี้ยจ้า

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : แต่ถ้าตรวจแล้วไม่เจอโรคกูก็ได้หมดนะ อิอิ

JackisDevil : +1

Keam : หอสมุดแล้วกัน โซน 24 ชม.

Keam : กูจะไปจองโต๊ะ

ได้ๆ เดี๋ยวกูตามไปคีม

JackisDevil : อย่าเพิ่งครับเพื่อนๆ

Keam : ?

JackisDevil : อย่าเพิ่งเข้าโหมดจริงจังไอ้สัด กูตามไม่ทัน

JackisDevil : คีมมึงมารับกูที่โรงอาหารโรงชายด่วน

Keam : k

 

          Rrrrrrrrrrrrr!

          นั่นไง ตัวไม่มาแต่ก็ยังส่งเสียงตามมาหลอกหลอนจนได้ 

          ออกจากไลน์ปุ๊บนินทาไปได้ไม่ถึงครึ่งวิ ไอ้ที่ทุกคนกำลังหมายถึงในแชทเมื่อกี้โดยไม่ได้เอ่ยชื่อถึงมันเลยก็โทรเข้ามาสายแรกในหนึ่งอาทิตย์ประหนึ่งว่ามีพรายไปกระซิบบอกจนผมจะคิดว่าไอ้จุกกับไอ้แดงนี่มีอยู่จริงๆแล้วนะ

          ไม่รีรอช้าอะไรผมก็กดรับสายแล้วกรอกเสียงเหนื่อยๆของตัวเองลงไปเลยว่า

          มึงอยู่ไหน กูหิวข้าว ไม่มีเพื่อนแดก

          (ร้านหมูกระทะ)

          ไปทำอะไร

          (มาร้านหมูกระทะจะให้เอารถมาซ่อมหรือไง ถามอะไรโง่ๆ)

          อืม...วันนี้ผมขอเสนออีกเลย หนังใหม่ชื่อเรื่องว่า RIP ME...กูคิดไม่ทัน ไอ้สัด อย่าให้คนหล่อต้องโมโหหิวเพราะมันจะหน้ามืดตามัวแบบนี้ หิวจนตาลาย หิวจนสมองเบลอ หินจนคิดอะไรไม่ออกจะต้มชีทแดกแทนข้าวได้อยู่แล้วครับ

          ก็แล้วทำไมไม่บอกกูตั้งแต่แรกว่าจะไปกินก่อน

          (บอกไปในไลน์แล้วไงว่ามากินข้าวกับเพื่อนแล้วจะไปอ่านหนังสือต่อ ยังไม่ได้เปิดอ่านหรอ) กรรม ผมผิดเองแหละ ปกติก็เห็นแม่งชอบโทรมาหาตลอด ผมก็เพิ่งจะได้จับมือถือก็ตอนที่แชทกลุ่มพวกหมาๆมันดังรบกวนประสาทเมื่อกี้นี่ไง

          เออๆ ช่างแม่งเหอะ

          (ยังไม่ได้กินหรอ)

          เดี๋ยวไปหากินแถวๆหน้าหอเอาเองแหละ” 

          ไม่อยากรบกวนมันแหละครับ ช่วงนี้มันยิ่งชอบบ่นๆว่าไม่ค่อยได้นอนเพราะอ่านหนังสือไม่ทัน ถ้าจำไม่ผิดเห็นว่าพรุ่งนี้มันก็มีสอบเหมือนกันด้วย ตอนนี้ผมแค่อยากหาอะไรกินแก้เครียดแล้วค่อยกะว่าจะไปให้ไอ้คีมติวเสริมให้ ทวนที่อ่านไปจบแล้วอีกรอบหนึ่งเฉยๆ

          แค่นี้นะ

          (ลงมารอข้างล่าง เดี๋ยวพาไป)

          อ้าว มึงกินเสร็จแล้วหรอ

          (อืม)

          ไม่ไปอ่านหนังสือกับเพื่อนต่ออ่ะ

          (เดี๋ยวพามึงไปก่อน)

          โอเค กูเก็บของแป๊บ

          จริงๆมันก็ไม่ได้หายหัวไปไหนไกลหรอกครับ ขลุกอยู่ที่หอของมันนั่นแหละ ช่วงนี้ได้อยู่ด้วยกันก็มีแค่บางทีที่ได้ไปหาอะไรกินตอนเย็น

          บางวันมันเล่นบาสเสร็จก็เลยไปกินข้าวกับเพื่อนต่อเลยเพราะต้องกลับไปอ่านหนังสือ ผมเองก็เหมือนกัน มีบ้างที่ถ้าไม่อยากอ่านที่ห้องตัวเองก็ไปที่อ่านที่หอสมุด อยู่ห้องเฉยๆแล้วมันไม่มีอาหารตาครับ ไม่ค่อยมีกำลังใจในการอ่านสักเท่าไหร่

          ล่าสุดที่มันมานอนค้างด้วยก็เห็นจะเป็นตอนหลังอาทิตย์ที่ละครเวทีจบ สภาพนี่ประหนึ่งคนเสมือนไร้ความสามารถ เมาจนพูดไม่รู้เรื่อง มีไอ้คีมเป็นคนขับรถพร้อมกับไอ้แจ็คพี่สิงห์ที่หิ้วปีกลากลงมาส่งทิ้งไว้ใต้หอให้กูเก็บตอนตีสอง

          ฝนก็ตก ฟ้าก็ร้อง ไม่รู้เหมือนกันว่าไปทำอีท่าไหนถึงได้มาด้วยกันได้ พาขึ้นมาถึงห้องสำเร็จมันก็สลบเหมือดไปกับเตียงเลย ตื่นมาอีกทีคือเที่ยงของอีกวัน บ่นปวดหัวจะเป็นจะตาย นอนแฮงค์สำออยให้ผมเช็ดตัวให้ทั้งวัน คนอะไรแดกเหล้าจนไข้ขึ้น ก็พึ่งเคยพบเคยเจอ

          พูดถึงโทรคุยกัน ยิ่งช่วงนี้คงไม่ต้องพูดถึงครับ ไม่มีหรอก ส่วนมากก็อาศัยแชทไลน์กันแทนเอา คุยได้ไม่นานมันก็เงียบใส่ละ บอกว่าขี้เกียจพิมพ์ อ่านแล้วไม่ตอบอีก จากนั้นก็หายไปเลย ผมถึงได้บ่นอยู่นี่ไงว่าเหงา

          คิดอะไรไปเพลิน ห้านาทีต่อมาผมก็ลงมายืนรอมันอยู่ใต้หอในสภาพเสื้อบอลทีมรักอย่างแมนยูสีชมพูกับกางเกงบอลและรองเท้าแตะคูลๆ ไหล่สะพายกระเป๋าผ้าโครงการชวนน้องยิ้มที่บรรจุทั้งชีทเนื้อหาและโจทย์เก่าๆเอาไว้ไปฝึกทำตอนอ่านที่หอสมุด

          ยืนไถมือถือเล่นๆรอไปได้ไม่นานนักก็เห็นหัวมันขับรถมอเตอร์ไซค์เลี้ยวเข้ามาหน้าหอ

          จะกินไร” และนั่นคือคำถามซึ่งสำหรับผมนับว่าเป็นปัญหาโลกแตกที่สุดถ้ามาถามช่วงที่หิวจนจะแดกช้างได้ทั้งตัวแต่ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วอยากแดกอะไรกันแน่เพราะคิดไม่ออก

          หลังมอผมนี่ก็ของกินเยอะแยะจนเลือกไม่ถูก เรื่องกินนี่นับว่าเป็นเรื่องใหญ่ในชีวิตครับ ไม่เหมือนกับแดกเหล้า ใครเลี้ยงผมก็ไปได้หมดอ่ะ

          ถ้ามึงไม่ไปกินหมูทะมาก่อนกูก็ว่าจะชวนไปกินชาบูแล้วนะ” นี่พูดจริงจังครับ ที่คิดเอาไว้คร่าวๆไม่ชาบูก็หมูกระทะ คือมันเป็นอาหารจำพวกเดียวกัน นอกนั้นผมก็ไม่ได้คิดเผื่อไว้อีกแล้ว ละแม่งก็ดันไปกินตัดหน้าก่อนเฉยเลย

          ถ้าอยากกินก็ไป” นี่แหละข้อดีของมันเลย

          ไม่ว่าอะไรที่อยากกินถึงจะแพงจนกระเป๋าตังค์ฉีกแค่ไหนแต่มันก็ไม่เคยห้ามกูเลยไอ้สัด เรียกได้ว่าถ้าจะล้มละลายก็คงจะล้มไปพร้อมๆกัน เหตุผลเดียวที่ผมจะไม่เลิกคบกับมันก็เห็นจะเป็นเพราะความที่บ้านมันมีอันจะกินน่ะแหละ

          ไม่ใช่ว่ามันเลี้ยงอะไรผมบ่อยนะ ส่วนใหญ่ก็จะหารครึ่งกัน แต่อย่างที่บอกไงครับว่าแม่งไม่เคยห้ามผมเลย

          ไม่เหมือนกับพวกไอ้แจ็คไอ้คีมที่คอยแต่จะขัดคออยู่ตลอดเวลาเพราะต้องเก็บเงินเอาไว้ไปลงกับขวดเหล้าตอนเย็น ผมก็กลายเป็นคนประหยัดมัธยัสถ์เพราะพวกมันสองตัวเนี่ย ซึ่งสุดท้ายทรัพย์ก็ละลายหายไปกับน้ำเมาเหมือนเดิม

          หรือจะกินข้าว มันจะได้อิ่มกว่า ไม่แพงด้วย มึงไม่มีร้านไหนแนะนำหรอ

          ไปยูเซนเตอร์ไหม

          ช่วงนี้มีแต่เด็กติวฯ คิวยาวกว่าจะได้แดกอีกว่ะ

          ตลาดมอ” แหม่ พูดไม่คิดเลย

          ไม่เอา คนเยอะ กูไม่ชอบให้คนมอง

          แหล่งรวมนักศึกษาเลยครับตรงนั้น เรียกได้ว่าไม่มีใครในมอที่ไม่รู้จักเพราะเป็นตลาดเล็กๆของมอแต่ขายแม่งเกือบทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า วิกผม เครื่องสำอาง เครื่องประดับ ของกิน ไปยันกิจการเจ้าแม่ดูดวงทะลวงใจ

          ซึ่งเวลานี้คนน่าจะอัดกันแน่นเป็นปลากระป๋อง ที่นั่งก็ไม่ค่อยจะมี อย่าได้คิดครับว่าผมจะเอาตัวไปเดินให้ตกเป็นขี้ปากชาวบ้าน ยิ่งช่วงนี้แล้วไปกับมันนะให้เลิกคิดไปได้เลย

          กว่าจะหนีมรสุมคำถามจากคนที่ทักมาเรื่องความสัมพันธ์ของผมกับมันอาทิตย์แรกๆที่ตัดสินใจขึ้นสถานะบนเฟซบุ๊กซึ่งบอกเลยว่าเป็นอะไรที่พลาด ผมกะว่าจะตั้งใจให้แค่เพื่อนพี่จีนคนนั้นเห็น แต่ก็พลาดที่ผมลืมคิดไปถึงเลยว่าคนติดตามเฟซมันเกือบจะถึงสองหมื่น แถมยังลืมปิดสาธารณะอีก

          ตอนนั้นทั้งเพื่อนทั้งพี่ก็ทักมาถามรัวๆ ไหนจะเพจของเจ๊อารุ่ยที่รวบรวมโมเมนต์ที่ผมเคยคุยกับมันตั้งแต่ปีพะโล้มาเรียงต่อกันยาวเป็นสตอรี่เพื่อยืนยันอีกทีว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง คนที่เห็นในภาพก็เป็นคนจริงๆไม่ใช่พลังงานหรือสัมภเวสีวิญญาณแต่อย่างใด

          สรุปว่าอาทิตย์นั้นทั้งอาทิตย์ผมก็ต้องปิดเฟซตัวเองไปเพื่อตัดรำคาญ เพิ่งจะได้มาเปิดก็เมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี่เอง ดีที่คนส่วนใหญ่คิดว่าโดนเพื่อนแกล้งกันขำๆ เรื่องมันเลยซาๆไปแล้วบ้าง ใครมาถามอีกผมก็แค่ยิ้มทำเป็นเฉยๆ ถ้าอยากรู้มากก็ไปหาเสือกเอาเอง          

          ผมหันกลับไปมองไอ้คนที่นั่งทำหน้านิ่งเหมือนง่วงอยู่ตลอดเวลาซึ่งถือหมวกกันน็อคอยู่บนหลังเบาะรถมอเตอร์ไซค์ ตอนแรกก็คิดว่าคงจะโดนมันด่ากลับมาว่าเรื่องมากอีก แต่เปล่าเลย จากที่ก่อนหน้านั้นมันทำแค่หน้านิ่งๆ จู่ๆก็แปรเปลี่ยนเป็นกระตุกยิ้มขึ้นเหมือนเพิ่งนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

          สมองกับตัวก็เท่านี้แต่ทำไมเก่งจังวะ

          อ้าว ไอ้สัด” ก่อนหน้านั้นยังด่าว่ากูโง่อยู่เลย ผมควรดีใจไหม รู้สึกเหมือนโดนตบหัวแล้วลูบหลัง

          เรื่องสมองไม่เท่าไหร่ ผมรู้ตัวเองดีเว้ยว่าไม่ใช่คนเก่งมากหรือฉลาดอะไร การเรียนก็พออยู่ในระดับกลางๆ ชินแล้วกับการโดนมันด่าว่าเป็นหมาไม่พอยังเสือกเป็นหมาโง่อีก แต่เรื่องขนาดตัวนี่ขอเถียงได้ไหม สูงห่างกูไม่ถึงสิบเซนติเมตร ทำมาเป็นกร่าง

          กูพูดไม่ค่อยเก่ง ถนัดแต่ฟังคนอื่นมากกว่า จนบางทีก็เงียบเลยทำให้ดูเป็นคนน่ากลัว ไม่ค่อยมีใครอยากเข้ามาพูดด้วยเท่าไหร่

          “......

          “เอาจริงกูเป็นคนที่โคตรหัวแข็ง ไม่ชอบให้ใครมาสั่ง มาเถียงหรือมาเอาเปรียบตัวเองมากนะมึงรู้ไหม แต่มึงเป็นคนแรกที่ไม่กลัวกู

          ล...แล้วไงวะตอนนี้กูเริ่มกลัวละ

          ก็ไม่แล้วไง แค่เวลากูอยู่กับมึงแล้วแม่งโคตรไม่เป็นตัวของตัวเอง มันน่าหงุดหงิดนะที่แค่เพราะว่าคนๆนั้นเป็นมึงแต่กูกลับยอมฟังทุกอย่างโดยที่ไม่อยากจะหาเหตุผลอะไรมาโต้แย้ง ถึงบอกไงว่าตัวแค่นี้ทำไมเก่งจังเลย

          “……”

          กริบ

          ที่เงียบไม่ใช่อะไรครับ คิดไม่ทันมันอีกแล้ว ในขณะที่ผมก็กำลังเอ๋อแดกพยายามประมวลคำพูดอันยืดยาวของมันเมื่อครู่ แต่ก็ถูกตัดยานแม่ด้วยการที่โดนมันสวมหมวกกันน็อคใส่หัวเข้าให้ด้วยความรุนแรง พร้อมกับประโยคที่ทำให้ผมอึ้งกิมกี่ไปอีกดอกว่า

          ไม่ไปตลาดมอก็ดี กูก็ไม่ชอบให้ใครมามองมึงเหมือนกัน เป็นแฟนกูน่ารักแค่กับกูก็พอแล้ว ใส่เอาไว้นั่นแหละ ถึงร้านค่อยถอดออก

          ลองนึกภาพคนขับหัวไม่สวมหมวกกันน็อคแต่คนที่สวมดันเป็นคนซ้อนท้ายอย่างผมแทนสิ

          กูล่ะอยากจะหลั่งน้ำตาออกมาพร้อมกับเซิ้งเป็นทำนองเพลงกระติบข้าวเหลือเกิน

 

**********

 

          สรุปก็ได้มากินชาบูอย่างที่คิดเอาไว้ตอนแรกครับ

          ไหนคุณหลวงท่านบอกว่ารับประทานหมูกระทะมาแล้วไง มาถึงนี่กูเห็นมันแดกเยอะกว่ากูที่หิวอีก มาประมาณ 5 โมงกว่าๆตอนนี้เกือบจะ 2 ทุ่มแล้ว แดกคุ้มมาก เรื่องแดกไว้ใจมันได้ ไม่แปลกใจเลยทำไมตัวมันใหญ่เท่าควายขนาดนี้

          แน่นอนครับว่าผมเป็นคนที่อิ่มก่อน ระหว่างที่นั่งให้อาหารย่อยรอของหวานมาเสิร์ฟก็เลยเอามือถือขึ้นมาไถเล่น เช็คอินบอกพิกัดหน่อยพร้อมติดแฮชแท็กเชียร์แมนยูสุดที่รักยอดดวงใจด้วยเพราะว่าวันนี้มีเตะ ถึงจะไม่ได้ดูแต่ตัวผมก็แสดงความรักด้วยการใส่เสื้อแมนยูมาแล้วเรียบร้อย

          ไม่ใช่ไรหรอก เสื้อผ้าใสเล่นตัวอื่นยังไม่ได้ซัก ตอนนอนก็กะว่าจะใส่ซ้ำอีก ใครจะว่าซกมกยังไงก็ช่าง ไม่สนครับเพราะผมหล่อ

          นั่งเล่นมือถือไปได้สักพักแบตเครื่องตัวเองก็หมด ใช้มาตั้งแต่ม.5 คงจะถึงเวลาที่ต้องเปลี่ยนใหม่สักทีเพราะแบตเสื่อมแล้ว มุมหน้าจอบนขวาก็แตก ไม่รู้ตกกระแทกพื้นไปแล้วกี่ครั้ง ยิ่งตอนเมาๆแล้วยื่นไปขอไลน์สาวในร้านเหล้าแล้วเผลอทำหลุดมือนะ เรียกได้ว่าทั้งคนทั้งโทรศัพท์แม่งก็แอดเวนเจอร์พอๆกันอ่ะครับ

          ผมนั่งรอมันกินนานจนรู้สึกเซ็งขึ้นมาเลยขอยืมมือถือมันมาเล่นต่อ เข้าแอปนู่นแอปนี่เพื่อดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย จนมือเผลอไปกดเข้าแอปสีเขียวๆซึ่งมันก็ไม่ได้ตั้งรหัสผ่านไว้ ดูเหมือนไม่มีอะไรนะ แต่พอเห็นแชทล่าสุดที่มันคุยกับไอ้ JackisDevil เมื่อเช้าเท่านั้นแหละ จากที่ไม่มีอะไร ทุกอย่างก็ดูจะอันตรายไปหมดเลย

          ไม่รอช้านิ้วเจ้ากรรมมันก็กดเข้ามาเอง มีแค่สองประโยคสุดท้ายของไอ้แจ็คที่ว่า ตามนั้น’ ‘กูบอกเลยมีแต่แจ่มๆทั้งนั้นเว้ย เจอกันๆ กับประโยคตอบรับ อืม’ ของมัน นอกนั้นด้านบนก็เป็นข้อความเสียงทั้งหมด

          ตอนนี้ผมไม่มีหูฟังซะด้วย เปิดเสียงดังก็ไม่ได้ ถ้าจะเอาเครื่องแนบหูเลยมันก็จะผิดสังเกตอีก นับว่าเป็นจุดจบของความขี้เสือกจริงๆ

          สุดท้ายเลยต้องยอมจำใจกดออกมาแม้ว่าในใจมันร้อนรนอยากเสือกมากกว่านี้ก็ตามที ยิ่งมีคำที่ไอ้แจ็คเคยแซวเอาไว้ในไลน์กลุ่มเมื่อตอนเย็นก่อนจะออกมา มันก็ยิ่งทำให้ผมคันปากอยากจะถามออกไปให้รู้แล้วรู้รอดแต่ก็กลัวมันจับได้อีกว่าแอบเช็คไลน์

          ทันทีที่ออกมาจากแอปเจ้าปัญหานั่นได้ หลังจากนั้นผมก็ได้รู้เหตุผลที่แท้จริงของการแดกเหมือนโลกจะแตกของมันตอนที่มีแจ้งเตือนของเฟซบุ๊กดังขึ้นมาว่ามีคนแท็กรูปเข้ามาให้

          ผมเหลือบไปมองเจ้าของมือถือที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกำลังก้มหน้าก้มตายัดกุ้งลวกตัวเบ้อเร่อพร้อมกับดูดวุ้นเส้นเข้าปากในคราเดียวก็พอจะรู้ว่ามันยังไม่รู้เรื่องอะไรเลยแอบกดเข้าไปดูอีก

          เข้ามาก็ไม่มีอะไรมากครับ แค่เป็นรูปพวกเพื่อนๆในกลุ่มของมันถ่ายรวมกันที่ร้านหมูกระทะแท็กมาให้ มีอยู่ 4 รูปด้วยกัน แต่ก็ต้องมาติดใจตรงรูปสุดท้ายที่พวกมันเบะปากใส่เก้าอี้ตัวที่ว่างอยู่อีกตัว

 

ซองนิติปืนใหญ่ เด็กปืนโต ได้เพิ่มรูปภาพใหม่ลงในอัลบั้ม: หมูกระทะราคา99บาทหรือจะสู้ชาบูแพงๆมีทั้งกุ้งทั้งหมูสไลด์และหวานใจนั่งกินด้วย —ที่ ร้านTหมูกระทะ99 กับ Wisavakorn Bumrungkiat และคนอื่นๆ อีก 3 คน

ถูกใจ          แสดงความคิดเห็น          แชร์

You Yuttachai แดกไปได้สองคำ เมียโทรมาบอกว่าหิวข้าว คนบางคนก็ทิ้งตะเกียบ เทเพื่อนแล้วก็วิ่งออกไปเลย

อุ่น อุ้นอุ๊นนน อยู่นี่หมูก็หยาบไง ของก็น้อย ที่นู่นคงจะมีคนแกะกุ้งตัวใหญ่ๆให้กิน

JayJay Jattapon เอาหน่อยๆ ช่วงนี้ต้องอ่านหนังสือสอบ เพื่อนคงต้องการกำลังใจ

ซองนิติปืนใหญ่ เด็กปืนโต ไม่กล้าโทรหาเลยกลัวจะรบกวนเวลาดินเนอร์ของเพื่อน ถ้ากินเสร็จแล้ว พวกกูทุกคนจะไปรอหอสมุดที่เดิมนะครับ #คนติดเมีย2017-Forever


          เฮ้อ

          เมื่อไหร่ผมจะหลุดพ้นจากคนพวกนี้ซักที พวกเพื่อนๆที่ว่าเหี้ยแล้วนี่ยังมีพวกนิติศาสตร์มาคอยรังควาญอีก ติดเหี้ยอะไรล่ะ วันๆแม่งก็เอาแต่อ่านหนังสือ เวลาอยู่ด้วยกันแทบไม่ได้คุยกันด้วยซ้ำ แค่คิดแล้วก็ช้ำใจ

          แต่ก็มีอยู่เรื่องหนึ่งครับที่พวกมันพูดถูก

          อืม ก็นั่นแหละ ใช่กูเป็นคนแกะกุ้งให้มัน ไอ้แสรด มากับสายแดกที่แท้ทรู ตกลงผมหรือมันกันแน่ที่อยากกิน

 

**********

 

          หลังจากกินชาบูเสร็จโดยที่มีผมเป็นผู้ทำหน้าที่เปรียบเสมือนทาสในเรือนเบี้ยคอยลวกและแกะกุ้งให้คุณหลวงท่านกินตลอดคอร์ส

          จากนั้นเราสองคนก็ตรงดิ่งกลับไปที่หอสมุดเลย มาถึงก็แยกย้ายกันนั่ง ไอ้บอมไปนั่งกับเพื่อนนิติศาสตร์ของมันอยู่อีกมุมหนึ่ง ผมก็ไปให้คีมมันติวให้อยู่อีกฝั่งพร้อมหน้าพร้อมตากับไอ้แจ็คและพี่สิงห์ เห็นเหี้ยๆอย่างนี้เวลาอ่านหนังสือพวกมันก็จริงจังมากนะครับ

          จริงจังได้ไม่เกินห้าบรรทัดก็จับมือถือขึ้นมาเล่นอีกละ

          แป๊บๆ ไอ้แจ็คเข้าห้องน้ำ เดี๋ยวพี่สิงห์ก็ออกไปคุยโทรศัพท์กับกิ๊กบ้าง สารพัดพันแปดข้ออ้าง สับรางก็แทบจะไม่ทัน เหลือผมคนเดียวเนี่ยที่ยังนั่งติวให้ไอ้คีมมันด่าว่าโง่แล้วโง่อีก ก็แค่ลืมสูตรเองไหมล่ะ คำก็โง่สองคำก็โง่ ไอ้บอมไม่อยู่ ไอ้ห่านี่ก็คัฟเวอร์มาด่ากูแทนเพื่อนมัน รักกันดีจริงๆ

          พอพวกสองตัวนั้นกลับเข้ามาก็ยังมาขอให้คีมมันติวให้อีกรอบ เป็นแบบนี้จนท่านลอร์ดของขึ้น จากที่ควรจะไปหน้าใหม่แล้วก็ไม่ได้ไปไหนสักที 5 ทุ่มปุ๊บคีมมันก็เลยประกาศแยกเลยเพราะรำคาญพวกแม่ง ไปอ่านเองที่หอคงจะง่ายกว่า ดีนะที่ผมอ่านจบไปแล้วก่อนหน้านั้น

          ท้ายสุดเลยต้องพากันแยกย้ายกลับอย่างที่ว่าครับ ผมที่มากับไอ้บอมเลยต้องนั่งอ่านรอมันอีกสักประมาณ 10 นาทีได้ ไม่นานมันก็เดินสะพายเป้ออกมาด้วยท่าทางรีบๆ

          รอนานไหม

          ไม่อ่ะ กลับเถอะ กูง่วงแล้ว” มันพยักหน้ารับแล้วเดินแว็บหายไปทำอะไรสักอย่างก่อนจะเดินตามหลังออกมา

          เมื่อมาถึงห้องผมคิดว่ามันจะกลับไปหาเพื่อนแต่เปล่าครับ มันทำแค่เดินไปนั่งอ่านต่อที่โต๊ะเขียนหนังสือในห้องของผม อ่านไปตาก็จ้องมือถือไป ดูบอลด้วยไง เหมือนจะเป็นอาร์เซนอลกับเอเวอร์ตันแมทช์คู่ที่สองของวันนั่นแหละ

          เห็นดังนั้นผมเลยเลิกสนใจแล้วเข้าไปอาบน้ำก่อน อาบเสร็จก็แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าชุดเดิมเพราะเพิ่งจะเปลี่ยนไปตอนที่จะออกไปข้างนอกเมื่อ 5 โมงเย็นนี่เอง

          ผมนอนเช็คมือถืออีกนิดๆหน่อยๆเป็นกิจวัตรก่อนเข้านอนเหมือนที่ชอบทำประจำ ดีที่มีสอบบ่ายเลยนอนดึกได้ เล่นไปเล่นมาก็เผลอหลับ แต่ยังไม่ทันได้หลับสนิทดีก็รู้สึกตัวขึ้นประมาณตีหนึ่งกว่าๆ เพราะได้ยินเสียงบอมมันเลื่อนเก้าอี้พร้อมกับก้มลงมากระซิบ

          หมาโง่

          อือ” 

          นอนต่อเถอะ แค่จะบอกวันนี้กูกลับไปนอนหอนะ” มันลูบหัวผมเหมือนกำลังกล่อมให้หลับ แต่ไม่รู้ทำไมผมถึงต้องลุกขึ้นลืมตามองหน้ามันตรงๆ ถึงตอนนั้นก็เห็นว่าอีกฝ่ายหันกลับไปเก็บข้าวของเข้ากระเป๋าเป้ Adidas ใบเก่าๆใบโปรดของตัวเองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

          พรุ่งนี้มีสอบไหม” มันถามขึ้นระหว่างที่เก็บของก่อนจะยกกระเป๋าขึ้นสะพายหลังเมื่อเสร็จ คงจะเพราะว่าเห็นผมลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิบนเตียงมองมันแทนที่จะล้มตัวลงกลับไปนอนเหมือนเดิม

          มี

          กี่โมง

          บ่าย

          เหมือนกัน กลับแล้วนะ

          เดี๋ยว” ผมรั้ง

          มันหยุดชะงักแล้วเลิกคิ้วหันมามองผมด้วยใบหน้าซื่อๆ ซึ่งผมก็ไม่ตอบอะไรนอกจากเดินลงจากเตียงแล้วไปหยิบของที่มันทำตกเอาไว้อยู่ใต้โต๊ะอ่านหนังสือ จริงๆก็เห็นก่อนหน้านั้นนานแล้วแต่ไม่ได้บอกเพราะคิดว่ามันน่าจะรู้ตัวอยู่แล้ว

          แต่การที่มันยืนตัวแข็งทื่อ มองหน้าผมเหมือนกำลังอึ้งๆ ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตกใจหรือกำลังกลัวอะไรอยู่กันแน่ เมื่อผมยื่นซองฟอยล์ซิปล็อคคืนไปให้ และอาการนั้นแหละที่ทำให้ผมรู้ว่ามันไม่รู้ตัวเลย

          มึงทำตก

          ไม่ใช่ของกู” แล้วก็ปฏิเสธหน้าด้านๆทั้งที่ผมเห็นมันหล่นตอนมันหยิบชีทออกมาจากกระเป๋าแท้ๆ แล้วแม่งยังมีหน้าไม่ยอมรับกลับคืนไปอีก ก็ใช่ไง ที่ผมถืออยู่เนี่ยมันคือถุงยางอนามัยยี่ห้อดีที่ยังไม่ได้ใช้เกือบ 4 ซองเลยมั้ง

          แต่เรื่องแค่นี้แต่ทำไมผมถึงรู้สึกหงุดหงิดอย่างนี้วะ

          โกหกทำไม กูเห็นว่ายังมีอีกซองนึงอยู่ในกระเป๋าตังค์มึง

          มันทำตาโตขึ้นมาแวบหนึ่งแล้วพยายามเก๊กหน้าให้นิ่งเหมือนเดิม ที่รู้เพราะตอนอยู่ร้านชาบูมันไปเข้าห้องน้ำแล้วฝากผมจ่ายตังค์ให้พอดี คงจะลืมนึกถึงและผมก็เป็นคนหยิบเงินออกจากกระเปามันเองถึงเห็นไง ยี่ห้อเดียวกันด้วย ถ้ารวมกับ 4 ซองที่เหลือก็เป็น 5 ซอง แล้วอีกซองหายไปไหน

          เมื่อเห็นว่าผมจ้องหน้ามันไม่ลดละ สุดท้ายมันก็เป็นฝ่ายยอมถอนหายใจยอมรับแล้วยื่นมือมาหวังจะเอาคืนไป แต่ผมยึดไว้

          โอเคๆ กูขอโทษ

          ขอโทษทำไม มีอะไรปิดบังกู

          เปล่า

          กล้าพูดว่าเปล่าแต่พกเหี้ยอะไรนักหนาตั้ง 5 ซอง

          เผื่อๆไว้ กันฉุกเฉิน

          ไม่ใช่ว่าแอบเก็บเอาไว้ไปใช้กับคนอื่นลับหลังกูหรอ

          หมาโง่ กูจะทำแบบนั้นทำไม” มันผลักหัวผมแล้วพยายามหัวเราะเหมือนเห็นเป็นเรื่องขำๆ พร้อมกับยื่นมือมาเอาคืนไปเก็บใส่กระเป๋ากางเกงด้วยความเร็วสูงก่อนจะเดินไปสวมรองเท้าผ้าใบเตรียมตัวออกจากห้องหน้าตาเฉย

          ตลกหรอ

          โทษที ไม่คิดว่ามึงจะซีเรียส

          กูเห็นนะว่ามึงคุยไลน์อะไรกับไอ้แจ็ค

          นั่นไง พอพูดเรื่องนี้ก็เหมือนจะได้ผลทันทีเมื่อมันหยุดชะงักแล้วหันมาจ้องหน้าผมพร้อมกับคิ้วที่ขมวดกันยิ่งกว่าเดิมเหมือนไม่เข้าใจ

          แอบเช็คไลน์กูหรอ

          ก็ไม่อยากจะทำหรอก รู้ว่าทำแบบนี้มันเหมือนคนไม่เชื่อใจกัน แน่นอนว่าเวลาที่ผ่านมาผมไว้ใจมันตลอด เชื่อสนิทใจเพราะมันเป็นคนแบบนี้ไง เงียบๆ ซื่อๆ ถึงจะดูนิ่งจนบางทีเหมือนดุ แต่ถ้าดูดีๆแล้วมันก็เป็นคนไม่มีพิษมีภัยอะไรคนหนึ่ง คงต้องโทษมือของผมที่แม่งเผลอกดเข้าไปอ่านเอง

          แล้วเป็นไงล่ะ สิ่งที่เห็นเหมือนเป็นการเหยียบคำว่า ‘เชื่อใจ’ ของผมที่มีให้จมดินและยับเยิน

          ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง วันนั้นที่มึงเมามาอ่ะจริงๆแล้วก่อนหน้านั้นนัดกันไปดีลผู้หญิงมาใช่ไหม

          อย่าเสียงดังมันดึกแล้ว ไว้พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน กูรีบกลับไปอ่านหนังสือ มึงก็รีบไปนอนได้แล้วเดี๋ยวตื่นสาย

          สัด ไม่นอน กูจะคุยตอนนี้

          อธิบายมา ปฏิเสธเลยว่าไม่จริง โกหกผมก็ได้ อย่างน้อยมันก็คงจะทำให้รู้สึกดีกว่าการที่แม่งเอาแต่นิ่งแล้วบอกปัดแบบนี้ไหมวะ

          จิน มันดึกแล้ว อย่างี่เง่าได้ไหม

          เออกูมันงี่เง่าไง แต่แค่มึงตอบมา ผู้หญิงก็คือคนที่ชื่อน้ำทิพย์ที่มึงคุยด้วยในไลน์ใช่ไหม

          .........

          มึงโกรธกูที่กูไม่ยอมให้มึงตอนนั้น ตั้งแต่วันนั้นมึงก็ไม่มาค้างที่หอกูอีก มาแล้วก็แอบหนีไปเข้าห้องน้ำ เอาโทรศัพท์เข้าไป ถ่ายรูปตัวเองส่งไปให้เขาดูด้วย เอาตรงๆมึงแอบคุยกับเค้าใช่ไหมวะ ตอบดิ เงียบทำเหี้ยไร!”

          ตอนนี้ผมแม่งรู้สึกว่าตัวเองโคตรหัวเสีย โกรธมากจนควบคุมสติตัวเองไม่อยู่ เลยอดที่จะพุ่งเข้าไปกำคอเสื้อของมันแล้วดันให้หลังชิดผนังไม่ได้ น่ากลัวนะคนที่นิ่งใส่ไม่ยอมพูดแบบนี้ แล้วยิ่งผมรั้นที่จะเอาคำตอบจากมันเท่าไหร่ มันก็ยิ่งทำหน้าเหนื่อยใจพร้อมถอนหายใจมากเท่านั้น

          ไอ้เหี้ยเอ๊ย ก็พยายามไม่คิดแล้วไงเพราะกลัวตัวเองจะกลายเป็นคนงี่เง่าในสายตามัน แต่ถ้าจะให้อยู่แบบนี้มันก็ไม่ไหวเหมือนกัน ยิ่งมันทำท่าทีเบื่อหน่ายใส่แบบนี้ผมยิ่งเขว ตอนจีบใหม่ๆก็ดีอยู่หรอก แต่พอได้เป็นแฟนกันแล้วก็เหมือนจะเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ

          แต่ทำไมวะ ทำไมคนๆนั้นต้องเป็นผม ทำไมผมต้องเป็นฝ่ายที่โมโหจนขาดสติ ทั้งที่คนเลือกเดินเข้ามาหาก่อนเป็นมันแท้ๆ

          ทำไมต้องเป็นผมฝ่ายเดียวด้วยที่ทุรนทุรายแบบนี้

          จิน

          ไม่ต้องมาเรียกชื่อ ใช่ไง กูมันผู้ชาย ไม่ได้น่ารัก ไม่ได้สวย อ้อนก็ไม่เป็น พูดจาก็ไม่เพราะไม่เข้าหูเหมือนผู้หญิง มึงจะเบื่อเข้าสักวันก็คงไม่แปลกหรอกว่ะ”              

          เพ้อเจ้อใหญ่แล้ว ไปนอนก่อน เดี๋ยวพานอน

          อยากให้นอนมากมึงก็มานอนกับกูสิ จะเอาก็เอาเลยไอ้เหี้ย กูพร้อมแล้วก็ได้!”

          ........

          คงเพราะว่าสุดท้ายแล้วคนที่เหมือนจะตายรังกลับกลายเป็นผมเองที่ไม่อยากปล่อยให้มันหายไปไหน

          จู่ๆมันก็เกิดความกลัวขึ้นมาในใจซะเอง

          ความรักที่ไม่ได้เหมือนกับคนทั่วไป แน่นอนว่าการรักเพศเดียวกันแบบนี้ก็เป็นครั้งแรกของเราทั้งคู่ ซึ่งนั่นแหละที่มันทำให้ผมกลัว ผมกลัวว่าสักวันหนึ่งมันอาจจะเบื่อผมเข้าในตอนที่กลับมาคิดได้ว่ามันก็แค่ความรู้สึกของเด็กวัยรุ่นที่อยากรู้อยากลองคนหนึ่งสุด ท้ายเราก็ต้องเลิกรากันไป

          รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา” 

          ........” 

          ที่บอกว่าพร้อมนี่มึงพร้อมมากแค่ไหน” 

          ........” 

          อย่างน้อยมันก็คงจะมากพอๆกับที่เว็ปดราม่าสีน้ำเงินในเน็ตที่มันบอกกูมาละวะ

          ตอนนั้นไม่รู้เลยว่าอะไรดลใจให้พูดแบบนั้น รู้แค่ว่าถ้ามันทำให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ ผมก็คงไม่มีอะไรที่จะเสียแล้ว

          แต่ตอนนี้เองที่ผมเริ่มรู้สึกว่าตัวเองพลาดที่พูดแบบนั้น ออกไป เพราะไม่กี่วินาทีต่อมาก็โดนอีกฝ่ายกระชากคอเข้าไปรุกจูบ พร้อมกับผลักลงที่เตียงแล้ว

          ไม่ตอบแบบนี้ อย่ามาร้องไห้ขอให้กูหยุดทีหลังแล้วกัน

          ก็เหี้ยละ

          เฮ้ย...

 




tbc.


#มนุษย์นิติสังคมและคนรัก 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.188K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,159 ความคิดเห็น

  1. #6159 ssundaemoods (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 17:38
    ที่จินบอกว่า “พร้อมแล้วก็ได้ไอเ-้ย” คือร้องไห้เพราะประโยคนี้เลย ฟีลเหมือนเอาจริงๆก็ยังไม่พร้อมหรอกแต่อะไรก็ได้ ขอแค่แกไม่ไปก็พอ〒____〒
    #6,159
    0
  2. #6150 Husky 'Baby (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 13:12
    เดี๋ยววว ไม่ได้ป่าว เคลียร์เรื่องนังน้ำทิพย์ก๊อนนนนนน
    #6,150
    0
  3. #6130 zazazanook (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 01:15
    จิน ฮือ ทำไมยอมเขาเเบบนี้เนี้ย เห้ยบอมคุยจริงดิ ยังรักกันดีอยู่เลย ฮือไมเป็นงี้เนี้ย 😣
    #6,130
    0
  4. #6106 hannna (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 02:54
    ถ้าแกทำลูกฉันเสียใจจฉันลากคอแก แล้วจับมากระทืบบบบบบบบบ
    #6,106
    0
  5. #6074 gene_pa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 16:51
    แผนนายแจ็คแจ็คดุจปีศาจรึป่าว น่าคิดไปหมด
    #6,074
    0
  6. #6034 sukinaMachiro (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 07:45
    -พี่บอม ตั้งใจใช่ไหม!!!
    #6,034
    0
  7. #6003 jaruporn2020 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 03:36
    เห้ยยเอางี้เบยหรออㅠㅠㅠㅠกรีสสส
    #6,003
    0
  8. #5947 รักไรท์ทุคน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 00:21
    เดี๋ยวววววว
    #5,947
    0
  9. #5938 Gray99 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 21:49
    เอาแหล่ว
    #5,938
    0
  10. #5907 Natthap1719 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 17:14
    คุยกันก่อนดิอะไรวะเนี่ยยยย
    #5,907
    0
  11. #5853 psunrise (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 10:02
    เดี๋ยวเคลียร์กันก่อนนนนฮืออออ
    #5,853
    0
  12. #5757 Kanokporn0975 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 12:53

    ฮื่อออเขาจะได้กันแล้วงี่งี่
    #5,757
    0
  13. #5732 Mejung-Muji (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 07:47
    คุบกันให้เคลีร์ก่อนอย่าเพิ่งวู่วามพรุ่งนี้มีสอบ //ถ้ามันเป็นแผนแจ็คหรือบรรดาเพื่อนตัวดีคนไหนนะจะแช่งให้คนนั้นมันรับกรรมอย่างสาสมเลย
    #5,732
    0
  14. #5701 ชาไทยเลิฟเว่อร์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 17:03
    เดี๊ยวววว ใจเย็นก่อน ค่อยๆคุยกันก่อนเส้ อย่าใช้อารมณ์ บอมอย่าทำจินนะเว้ยยยยย!!!
    #5,701
    0
  15. #5681 Icedly (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 18:36
    เ-้ยมากอีกเวร
    #5,681
    0
  16. #5673 preem77 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 21:07
    พิ่มุงอย่ารุนแรงกับจิน
    #5,673
    0
  17. #5651 Peachz. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 18:04
    เคลียร์เรื่องผู้หญิงก่อนนะไม่ใช่จะมาทำแบบนี้ เหมือนทุ่มลงเตียงให้ลืมเรื่องที่ทะเลาะ ไม่ค่อยโอเครอะ ดูไม่จริงใจ ถึงรีดจะเชื่อใจแต่ใช่ว่าถ้าทำตัวกำกวงแล้วจะโอเคร
    #5,651
    1
    • #5651-1 Peachz.(จากตอนที่ 14)
      28 ตุลาคม 2562 / 18:05
      โกรธนายบีบอมเกินนน อร้ายย ตำหนิเยอะไปแน้วว
      #5651-1
  18. #5648 aratrae (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 12:43
    บึบอมคนหื่น
    #5,648
    0
  19. #5589 Blood colored gems (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 00:57
    ต้องเคลียร์ก่อนนะคะไม่ใช่เอาก่อน มันยังไงเลยเนี่ย
    #5,589
    0
  20. #5531 Fernjindef (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 23:27
    หื้อออ จิน
    #5,531
    0
  21. #5528 mintewanlaya (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 15:33
    อ้าว ไอ่เ-้ย เค้าพูดออกไปเพราะเค้าเสียใจปะวะ ไอเยดแม่

    เสี้ยนมากก็ไปเหอะ หงุดหงิด รู้แหละว่าไม่มีอะไร ก็แค่อีเว้นท์ แต่สายตาเบื่อหน่าย ไม่ยอมอธิบายคืออะไร คุยกันพรุ่งนี้ อะไรวะ คิดว่าเค้าจะนอนหลับปะ จินก็ถามปกติอ่ะ แต่ไม่อธิบายเหตุผมเ-้ยไรเลย
    #5,528
    0
  22. #5492 sichul (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 01:40
    อ้าว อะไรยังไงคะ !?? มาเคลียร์ก๊อนน
    #5,492
    0
  23. #5441 yuri_miko (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 08:29
    สงสารน้องจิน
    #5,441
    0
  24. #5423 iam921 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 07:20
    เอ๋???? ทำไมทะเลาะกันได้
    #5,423
    0
  25. #5404 IPINOCKIO (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 11:32
    เหยยยยย อะไรยังไง ก่อนหน้านี้ยังหวานจนน้ำตาลเค็มไปเลยอ่ะ แล้วนี่อะไร บอมมีอะไรปิดบังป่ะเนี่ยย
    #5,404
    0