( yaoi ) NITI man, society and lover #มนุษย์นิติสังคมและคนรัก [END]

ตอนที่ 12 : บรรพ : ๑๑ จุดจบสายแข็ง (Rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 73,428
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,904 ครั้ง
    1 ธ.ค. 61





ขี้หึง - Silly Fools )






บรรพ 11

ว่าด้วย...จุดจบสายแข็ง

 

 

 

          ตลอดอาทิตย์นี้ดูเหมือนพายุจะเข้าครับ วันทั้งวันฝนเลยตกปรอยๆไม่ยอมหยุด

          ตกแต่ละทีถนนหน้าหอก็แทบจะกลายเป็นอควาเรี่ยมให้ฝูงปลาเข้ามาว่ายเล่นได้อยู่แล้ว มันก็ดีอยู่หรอกที่อากาศไม่ร้อนแถมยังเย็นสบาย แต่บรรยากาศแบบนี้มันน่านอนเกาตูดใส่แอร์อยู่ที่หอมากกว่าขับรถตากฝนมาเรียนไหมวะ

          แต่ก็อย่างว่า เป็นนักศึกษา มีหน้าที่เรียนก็ต้องเรียนครับ

          นี่ก็นึกว่าฝนจะหยุดตกไปแล้วแต่ก็ดันสาดลงมาตอนผมตัดสินใจซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซค์ไอ้คีมที่ไอ้แจ็คมันเป็นคนแว๊นซ์ออกมาแล้วอีก

          ทรงผมทรงเผ้าที่เซตมาแต่เช้าล้มพังระเนระนาดกันให้หมด จะเอารถตัวเองมาก็กลัวจะไม่มีที่จอดอีก มอผมนี่ดีนะครับ หลังมอของกินเพิ่มน้ำหนักเพียบ ร้านชาบูหมูกระทะก็ผุดขึ้นราวกับดอกเห็ด มีรถเยอะที่สุดในสามโลกและให้อภิสิทธิ์รถนอกวงเวียนไปก่อนเสมอ แถมยังหาที่จอดยากอีก

          ก็นั่นแหละครับ ทุกวันนี้ถึงอากาศจะเปลี่ยนแปลง ถึงฝนจะตก ถึงฟ้าจะร้อง ถ้าพี่ไม่เห็นหน้าน้อง...อ้าว ไม่ใช่หรอ งั้นเอาใหม่ ทุกวันนี้เขาว่าฝนมันทำให้คนเหงายังไงก็ยังคงเหงาอยู่อย่างนั้นแหละ แต่ผมก็ยังเป็นนิติกรคนหล่อของมอคนเดิมที่เพิ่มเติมดันโดนเท

          เนื่องจากมีเรียนภาษาอังกฤษที่ตึกเรียนรวมของสำนักศึกษาทั่วไป พี่สิงห์ตื่นสายบอกขี้เกียจอาบน้ำบวกกับฝนตก อกหัก ท้องเสีย น้ำที่บ้านไม่ไหล สารพัดความตอแหลพี่มันเลยไม่มา ไอ้แจ็คก็โดดไปทำธุระเรื่องทุนอะไรของมันไม่รู้ เล่นเอากูมาปล่อยทิ้งไว้แล้วก็หายหัวไปเลย 

          ส่วนคีมแสนดีคนเดิม เมื่อวานช่วยพี่เขาทำงานละครเวทีตากฝนหนักไปหน่อยมันเลยเป็นหวัด ไอ้แจ็คบ่นว่านอนสำออยอยู่ที่หอนู่นแต่จริงๆแล้วติด PUBG ไอ้เหี้ยนี่วันๆไม่ทำอะไรครับ เตะบอลแดกข้าวเสร็จไม่กลับหอก็ไปร้านเกม  

          ถึงมันมาวันนี้ผมกับมันก็เรียนกันคนละเซ็คอยู่ดี แค่ปีหนึ่งเทอมสองมันยังฟาดไปเรียนที่เลเวลสี่แล้ว นี่แหละข้อดีของคนติดเกมครับ คือสกิลภาษาอังกฤษแม่งจะเทพมาก ผมก็เลยกลายเป็นสมาชิกหมา(ไม่)โสดผู้เหลือรอดที่ฉายเดี่ยวมาเรียนในวันนี้

          หลังจากที่ผมออกไปพรีเซนต์งานเดี่ยวเสร็จ ก็ได้แค่กลับมานั่งฟังเพื่อนคณะอื่นพรีเซนต์ต่อ

          เป็นพวกรหัสนักศึกษาต้นๆมันก็น่าเบื่ออย่างนี้ ไม่มีอะไรให้ทำเลยนอกจากฟังคนอื่นพูดอยู่หน้าห้องทีละคนสองคนไปจนกว่าจะครบ บางคนแร็ปอิ้งใส่แบบไม่เกรงใจเลเวลที่พวกมึงเรียนอยู่เลย นี่แค่เลเวลสองเองพ่อมึงจะรัวกันไปไหน โกงเวลมาเอาเกรดปะเนี่ยกูถามจริง

          มหาลัยผมมีวิชาเรียนรวมกันกับคณะอื่นอยู่ครับ หนึ่งในนั้นก็คือภาษาอังกฤษ

          มันจะจัดเลเวลที่เรียนตามคะแนนสอบได้ ส่วนใหญ่จะเริ่มเรียนกันที่เลเวลหนึ่งไม่ก็สอง เปลี่ยนระดับทุกเทอม ถ้าติดเอฟก็ลงเรียนใหม่ แล้วเวลาสอบเสือกข้อสอบเหมือนกันหมดทุกเลเวล เหี้ยตรงที่ว่าออกสอบหมดทุกอย่างยกเว้นเนื้อหาที่เรียนมานี่แหละ

          ด้วยความน่าเบื่อที่เลือกนั่งหลังห้องอีกทั้งเพื่อนๆในกลุ่มไม่มา ผมก็เลยจัดการเอามือถือขึ้นมาไถเล่น

          สิ่งแรกที่เข้าก็คงหนีไม่พ้นเฟซบุ๊กแอพใหม่ไฉไลกว่าเดิมคือมี story ด้วยเว้ย ก็ยังสับสนอยู่ว่านี่ผมกำลังเล่นเฟซหรือไอจีกันแน่

          แล้วพอเปิดเข้ามาหน้าทามไลน์ปุ๊บก็เจอดราม่าของพี่สิงห์มันกระแทกตาปั๊บ เยอะชนิดที่ว่าเหมือนมาอัพแข่งกันกับเจ๊อารุ่ยที่โดนของจากไอ้วิศวกรครอบงำจิตใจอยู่ทุกวี่ทุกวัน

 

สิงหา จะเป็นคนเลว

10 นาที

ขอโทษที่ผมมันไม่ดีพอ : (

 

สิงหา จะเป็นคนเลว

นาที

ให้เธอได้กับเขาแล้วจงโชคดี

 

          เห็นแล้วก็ต้องกดว้าวกับคอมเมนต์ให้กำลังใจมันไปสักหน่อย 

          ตั้งแต่ไล่อ่านมานี่พี่มันอัพฟาดไปแล้วเกือบสิบสเตตัสภายในห้านาที ทั้งเนื้อเพลง ทั้งลิงค์คลิปเพลงเศร้าๆจากยูทูป แต่ละอันก็ดูฟูมฟายนะ แต่ถามว่าเสียใจหรอที่ต้องเลิกกับเขา เปล่าหรอก จริงๆแค่เสียดายนม มีผู้หญิงที่มันคุยด้วยคิวเรียงกันยาวไปถึงสามจังหวัดชายแดนภาคใต้นู่น

..........

 

Cute & Cool Boys

12 ชม. รูปภาพ

ตัดผมใหม่แล้วออร่าผัวเด็กแผ่กระจายมาก ถึงแอดจะแก่แล้วแต่รับรองว่าแอดยังแบกประมวลช่วยน้องบอมไหวนะคะ

บีบอม - นิติศาสตร์ ปี 1 #แท็กเพื่อนให้มาดูหน้าผัว #นิติหล่อบอกต่อด้วย

Photo by เหยี่ยวข่าวจากคณะนิติ

ถูกใจ         ความคิดเห็น             แชร์

K Keam, แจ็คแจ็ค ดุจปีศาจ และคนอื่นๆ อีก 2,890 คนถูกใจสิ่งนี้

Srn pratumma หน้าผัวกูเองค่ะ @น้องกิ๊บเชอร์รี่น้องวาย

Irada PK คือน้องดีมากอ่ะ แรร์ไอเท็มเวอร์ๆ

น.ส. ไม่ประสงค์ออกนาม เห็นรูปน้องบอมแล้วก็สงสัย ตกลงกับน้องจินนี่ยังไงคะ วันจันทร์เราไปร้านหมูกระทะเห็นนั่งกินด้วยกันสองคนที่โต๊ะมุมสุดในร้านเลย เมื่อวันก่อนช่วงประมาณตีหนึ่งเรากำลังขับมอเตอร์ไซค์กลับหอ ผ่านร้านโจ๊กพอดีก็เห็นอยู่ด้วยกัน

Cute & Cool Boys หือ ข่าวล่ามาแรงเลยนะคะเนี่ย วอนผู้อยู่ในเหตุการณ์ใกล้ชิดรายงานสถานการณ์หน่อย แม่ว่าคู่นี้เขาก็มีซัมทิงกันอยู่นะ ดูจากที่ บบ.ออกตัวแรงว่าจะจีบ จ.ในคอมเมนต์เมื่อตอนต้นเดือนของเดือนที่แล้วอ่า

Sassy Girl เดี๋ยวนี้ไปไหนมาไหนก็เห็นแวบๆว่ามีแต่น้องแจ็คกับน้องคีมที่ไปด้วยกัน รู้สึกว่าน้องสิงห์ตอนนี้กำลังคบกับเด็กคณะมนุษย์อยู่ แต่ก็เหมือนจะเลิกแล้วด้วยอ่ะ เห็นดราม่าเต็มเฟซเลย

Srirada YaooaY เขาเป็นเพื่อนกันเปล่า แบบเพื่อนกลุ่มสัมพันธ์ไรงี้ เราก็ยังไปไหนมาไหนด้วยกันกับเพื่อนที่เคยอยู่กลุ่มสัมพันธ์ด้วยกันอยู่นะตอนนี้อ่า

Gel’lla Bass คุณ @น.ส. ไม่ประสงค์ออกนาม เจออยู่ด้วยกันว่าเด็ดแล้วใช่ไหม ต้องมาเจอเมื่อคืนค่ะ ประมาณตีสองกว่าๆ จน่าจะเพิ่งซ้อมละครเวทีเสร็จมั้ง เราเห็น บบ.ขับมอไซค์มาจอดรอนานละ ก่อนหน้านั้นได้ยินเสียงด่าแรงมากมาจากจุดซ้อมละคร เหมือนจะมีดราม่าไรสักอย่าง พอซ้อมเสร็จเท่านั้นแหละ มืดๆที่ลานเกียร์อ่ะแก มีเช็ดแก้มปัดผมให้กันด้วยนะ แบบนี้เรียกเพื่อนกันจริงหรอ ปลจากใจสาววิดวะที่ทำงานหามรุ่งหามค่ำอยู่คณะแล้วเจอของดี               

Cute & Cool Boys แม่ว่าไม่นะลูก

Gel’lla Bass แม่ไม่เชื่อหนูหรอ

Cute & Cool Boys ไม่เหลือค่ะ

Gel’lla Bass อร๊าย

Jubjaeng Prasnsd อย่าบอกนะว่าเป็น… เสียดายอ่ะ หน้าตาดีทั้งคู่

Saimai Miyuki เรื่องเป็นเราว่าไม่นะ เพราะจินนางยังคุยกับเพื่อนเราอยู่เลย เกือบๆจะได้คบแล้วด้วย แต่เรื่องความหน้าม่อให้ความหวังแล้วทิ้งนี่ที่หนึ่ง

Jubjaeng Prasnsd รู้ได้ไงว่าเค้าให้ความหวังเพื่อนเตง

Saimai Miyuki บอกว่าขอเป็นเพื่อนกันแต่ก็มาทำให้รู้สึกดีด้วยแล้วสุดท้ายก็บล็อกไลน์บล็อกเบอร์หนีอ่ะค่ะ ต้องเหี้ยเบอร์ไหน เพื่อนเราร้องไห้เป็นวันๆ

Jubjaeng Prasnsd เพื่อนเตงอ่ะคิดไปเองอยู่ฝ่ายเดียวหรือเปล่า เราว่าจินเค้าก็เป็นคนเฟรนลี่นะ เขาดีกับทุกคน ไม่ได้ขาดไม่ได้เกินกับใคร ก็เป็นเดือนมหาลัยอ่ะเนอะ

Saimai Miyuki ค่ะ พอหน้าตาดีเข้าหน่อยคนก็เข้าข้างเยอะเลย

เจ๊พาส เจ็ดยับ อู่ย ร้อนสุดในมอ จุด

Amy Prajakseree .

อุรัชชาญา ธรรมนี .

Jubjaeng Prasnsd ไม่ @Saimai Miyuki ที่พูดแบบนี้คือเพื่อนนี่ก็เคยคุยไง เค้าก็บอกเพื่อนเราก่อนแล้วว่าเป็นพี่น้องกันนะ แต่ก็เออ คุยกันปกติจนบางทีเราก็คิดว่าคบกันแต่ไม่ใช่ ตอนนี้เพื่อนเราก็ยังคุยกันกับน้องเขาอยู่เลยแต่ในฐานะพี่น้อง ก็อยู่ได้นะ เพราะงั้นหวั่นไหวเองก็แพ้ไปเด้อ

Jubjaeng Prasnsd ขอยาดแท็กมึง @เปรี้ยว แต่เผ็ดนะ

 

..........

 

 

Cute & Cool Boys  

11 ชม.

ไม่รู้ครับ เรื่องของเพื่อน - เคคีม, 2017

//เนื่องจากทักแชทไปถามเรื่องจินกับนาง แล้วดูนางตอบ ทำไมต้องเกรี้ยวกราด พี่ใจบางไปหมด เกรี้ยวกราดใส่พี่อีกค่ะพี่ชอบ

จริงๆน้องตอบดีน้า อันนี้ขำๆ แซวนางเฉยๆ 5555555555

ถูกใจ         ความคิดเห็น             แชร์

คุณแจ็คแจ็ค ดุจปีศาจ และคนอื่นๆ อีก 902 คนถูกใจสิ่งนี้

               

..........

 

Wisavakorn Bumrungkiat

นาที

หรรมใหญ่ ทำไรก็ได้

ถูกใจ 106                 ความคิดเห็น             แชร์

You Yuttachai บ๊ะ

อุ่น อุนอุ๊นนน ว่าวเลยครับว่าวเลย

JayJay Jettapon ไหนขอดูหน่อย

เรียกเราว่า เอลซ่า ที่เขาว่านิติศาสตร์ปืนใหญ่นี่แสดงว่าจริง

     Wisavakorn Bumrungkiat ระดับปืนกลครับ เร็ว แรง รัวๆ

Pimmy Kim กรี๊ดดด บีบอมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

Cute & Cool Boys ใหญ่จริงป๊ะจ๊ะ

     Wisavakorn Bumrungkiat ลองไหมครับ

Cute & Cool Boys งั้นพี่ขอเบอร์เลยจะได้นัด

     Wisavakorn Bumrungkiat เปลี่ยนจากเบอร์เป็นเบิร์นเลยไหม

Cute & Cool Boys โอ๊ยยยย ใครแกล้งน้องงงงง

     Wisavakorn Bumrungkiat อยากขึ้นสวรรค์ไม่ต้องถึงกับตาย มาหาผมได้เดี๋ยวพาขึ้นไปเองครับ

Cute & Cool Boys 5555555555 โดนแกล้งชัวร์!!

     Wisavakorn Bumrungkiat เล่นเอง พิมพ์เอง นักเลงพอครับ

Wisavakorn Bumrungkiat สัด

     Wisavakorn Bumrungkiat สนใจ Inbox มานะครับ

Wisavakorn Bumrungkiat ใครเล่นเฟซกู

จิน แมนแมนคุยกัน บอมมึงเหี้ยมาก ไอ้เหี้ย

     Wisavakorn Bumrungkiat ไม่ใช่

     Wisavakorn Bumrungkiat อุ๊ย ลืมไป มีเมียแล้วครับ

     Wisavakorn Bumrungkiat กูเอง

     Wisavakorn Bumrungkiat สัด ใคร

จิน แมนแมนคุยกัน เหงาหรอมึงคุยคนเดียวอ่ะ555555

     Wisavakorn Bumrungkiat ไม่ใช่กู

     Wisavakorn Bumrungkiat ไม่มีชอป ไม่มีเกียร์ แต่มีเมียอยู่วิศวะนะครับ

อุ่น อุนอุ๊นนน ฮิ้วววว

JayJay Jettapon เมียไม่ให้แดกสักทีหรือว่ามึงไม่มีน้ำยาครับเพื่อน 

     Wisavakorn Bumrungkiat หู แรงอยู่น้าาา

     Wisavakorn Bumrungkiat แม่ง

 

          ระหว่างที่กำลังนั่งอ่านสเตตัสในไทม์ไลน์เฟซไปเพลิน จังหวะนั้นแจ้งเตือนจากไลน์ก็เด้งขึ้นมาขัด

 

วิดวะหมาโสด (4)

., 12 x.x.

 

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : หลังมอ

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : คืนนี้

เลี้ยง?

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : มีงบพันนึง นอกนั้นออกเอง

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : เลี้ยงพวกมึงทีไรแม่งแดกกันอย่างกับอาบ

อั๊ยย๊ะ

โคตรรักพี่เลยมากอดหน่อย

สิงห์คัลเลอร์ฟูล :  ตอแหล

555555

อยากรู้ใครเป็นคนบอกเลิก

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : มาเจอเดี๋ยวกูเล่า

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : ไม่ต้องเสือกเอาเงามึงมาด้วยนะ

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : งานนี้แค่กลุ่มเพื่อน

เงาไรอ่ะ

งง

Keam : หมายถึงไอ้บอม

ควาย

ใช่ก็เหี้ยละ

มึงไปด้วยไหมเนี่ยคีม

Keam : ไป

Keam : กูเล่นดนตรี

ไหนบอกป่วย

Keam : หายละ

สิงห์คัลเลอร์ฟูล :  เหี้ยไหนก็ได้ไปก่อนสองทุ่มครึ่ง ไปเอาโปร

สิงห์คัลเลอร์ฟูล :  จองโต๊ะด้วยวันนี้วันศุกร์เดี๋ยวเต็ม

บอกแจ็คเลย

กูมีนัดถ่ายรูปที่คณะ

เดี๋ยวตามไปดึกๆ

สิงห์คัลเลอร์ฟูล : มึงบอกมันดิ แม่งยังไม่อ่านไลน์เลย

เรียนแป๊บ

               

          ผมกดออกจากไลน์กลุ่มก็กลับมาไถโทรศัพท์เล่นไปเรื่อยจนกระทั่งอาจารย์สั่งเลิกคลาส

          เพราะเป็นช่วงสอบเก็บคะแนนก็เลยยังไม่มีเรียนอะไรให้ปวดหัว  รู้สึกดีขึ้นมาเปราะหนึ่งที่ได้ออกมาก่อนเวลาเกือบครึ่งชั่วโมง เดินพ้นห้องเรียนไปได้ไม่เท่าไหร่ผมก็รีบต่อสายไปหาไอ้แจ็คทันที ถือสายรออยู่นานกว่าที่มันจะกดรับ

          ( โย่ว แม้น ) แค่คำทักแรกยังรู้สึกเลยว่าเหี้ยนี่แม่งปีศาจชิบหาย มีการส่งเสียงคุยกับคนอื่นไปทั่วผ่านสายมาอีก ชีวิตของมันในแต่ละวันนี่ก็ดูเฟลิร์ตดูอเลิร์ท มีสีสันดีจริงๆนะครับ อยากเรียนตอนไหนก็มา บางวันแม่งแค่ตื่นเช้าอาบน้ำแต่งตัวมาเพื่อเช็คชื่อแล้วก็โดดกลับหอไปนอนก็มี

          “ไม่ตอบไลน์กู ทำไรอยู่วะเสียงโคตรดัง

          ( yed อยู่ )

          “สัด เอาดีๆ กูเลิกแล้วแต่แม่งไม่มีรถกลับ มึงใกล้เสร็จยัง

          ( เสร็จไปสองน้ำละ )

          “ถุ้ย

          ( อ่ะล้อเล่นขำๆสะเก็ดดาว เค้ายังทำเรื่องทุนไม่เสร็จเลยอ่ะเตง ตอนนี้ออกมาหาข้าวกินที่ยูเซนกับพวกพี่ตอง โทรให้ผัวมึงมารับดิ )

          “ผัวพ่อง ยังไม่ได้เป็นเว้ย” ว่าจะด่าเรื่องสรรพนามเค้ากับเตงของมันแล้วแต่ก็มาโดนหักมุมตอนประโยคสุดท้ายก่อน

          ( กูยังไม่ทันพูดเลยว่าใคร นี่ก็ร้อนตัวจั๊ง )

          “วันนี้ไปหลังมอนะ พี่สิงห์ฝากมึงจองโต๊ะ มันเฮิร์ท

          ( แหม่ พูดถึงเรื่องนี้ทีไรก็หักโค้งเลี้ยวออกทางแยกทุกทีเลยนะครับคุณเดือนมหาลัย )

          ใช่ครับ...เรื่องสถานะของผมกับไอ้บอมยังไม่มีใครรู้เพราะไม่คิดจะบอกอยู่แล้ว แต่นี่ขนาดยังไม่ได้บอกอะไรพวกมันยังสรรหาเรื่องมาล้อได้ขนาดนี้ เห็นหน้ากันทีก็เป็นต้องเปิดฉาก เบื่อจะเถียงกับแม่งแล้วเดี๋ยวหลุดไปมากกว่านี้เลยรีบตัดบทเข้าเรื่องให้มันไปจองโต๊ะร้านหลังมอแทน

          คุยกันไปได้สักพักก็ตกลงกับมันว่าเดี๋ยวผมจะติดรถกลับพร้อมเพื่อนวิดวะในเซ็คเอง

          ( เคๆ เดี๋ยวกูโทรไปจอง )

          หลังตัดสายจากมัน ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของผมตอนนี้คืออยากกลับหอไปนอน เมื่อคืนกว่าพี่ผู้กำกับจะปล่อยก็เกือบตีสอง กว่าจะได้นอนอีกทีก็ตีสาม วันนี้ไม่มีเรียนบ่ายก็เลยกะว่าจะกลับไปนอนพักผ่อนเอาแรงแล้วตอนเย็นค่อยออกไปตามที่พี่เขานัด

          โชคดีที่เหมือนวันนี้จะไม่มีซ้อมอะไรมาก แค่เข้าไปถ่ายโปสเตอร์สำหรับโปรโมทนิดหน่อยพี่เขาก็จะปล่อยให้กลับ แล้วค่อยมาลุยยาวอีกทีวันเสาร์อาทิตย์

          ตอนแรกปีนี้กะว่าจะไม่จัดแล้วแต่สุดท้ายก็ตัดสินใจทำจนต้องมาเร่งรวมรัดงานเอาภายในเดือนเดียว นี่ก็เหลือเวลาอีกแค่สองอาทิตย์ในการเตรียมตัวเอง คณะอื่นเขาจัดกันไปตั้งแต่ต้นเทอมกันหมดแล้ว

          ในขณะที่กำลังจะขอติดรถเพื่อนในเซ็คที่อยู่วิดวะเหมือนกันกลับไปเพราะหอมันอยู่ทางเดียวกับผมพอดี

          แต่สายตามันก็ดันไปปะเข้ากับร่างนักศึกษาชายอันคุ้นเคยร่างหนึ่งที่ตอนนี้กำลังนั่งกดมือถือหน้าดำคร่ำเครียดอยู่ห้องตรงข้าม ก็คงจะเพราะเรื่องโดนเพื่อนมันแกล้งในเฟซอีกนั่นแหละ หน้ามึนๆไม่ค่อยสนใจใครอย่างมันน่ะหรอจะโพสต์อะไรแบบนั้น ผมเองก็พอจะรู้แต่อยากตามน้ำแกล้งมันไปด้วยก็เท่านั้น

          ผมเองก็ดันลืมไปสนิทเลยว่ามันมีเรียนอังกฤษที่นี่วันนี้เหมือนกัน เหลียวมองซ้ายทีขวาทีเมื่อรู้ว่าทางโล่งผมก็รีบสาวเท้าเข้าไปหาทันที แต่ยังไม่ทันจะถึงตัว ไอ้บอมก็เงยหน้าขึ้นมามองผมก่อนแล้ว

          “เลิกแล้วหรอ” มันถามเสียงเรียบพลางเก็บมือถือเข้ากระเป๋ากางเกง 

          ผมพยักหน้าส่งๆ พร้อมหันไปโบกมือปัดๆเชิงไม่เป็นไรให้เพื่อนในคณะร่วมเซ็คเรียนที่เคยบอกว่าจะขอติดรถกลับไปด้วยก่อนหน้านั้นแล้วค่อยหันกลับมามองหน้านิ่งๆของมันอีกรอบ

          นี่ก็จะดึงไปไหนวะหน้าน่ะ ให้คนอื่นที่ยังไม่รู้จักกันมามองคงจะบอกว่าหยิ่ง น่ากลัว ดูเข้าถึงยาก แต่ผมขอพูดไว้ตรงนี้เลยว่าทั้งหมดทั้งมวลที่เห็นมาก็แค่เปลือกเท่านั้นแหละจริงๆแม่งแค่นอนไม่พอ อ่านหนังสือจนอึนไปหมดแล้ว

          “เมื่อกี้เพื่อนมันแกล้ง” จู่ๆมันก็แทรกขึ้นมากลางปล้อง เล่นเอาผมที่กำลังยืนหาวนอนอยู่ตั้งตัวแทบไม่ทันเลย

          “หรอ

          “จริงๆ

          “เออ” ย้ำเฉยๆ ก็พอไหมล่ะ ทำไมต้องมาทำหน้าทำตาหงอยให้มันไม่เข้ากับร่างถึกๆของมึงใส่กูด้วย

          “เอาเฟซไปให้พวกซองมันทำงานแล้วแม่งเสือกเล่นของกู

          “กูก็โดนพวกแจ็คมันแกล้งประจำ แล้วนี่มึงรอใครอยู่” ผมถามพลางเปลี่ยนเรื่องพร้อมกดโทรศัพท์ในไปด้วย ไม่รู้ว่าจะวางมือไม้ไว้ที่ไหนดี ก็เลือกเอามือถือขึ้นมาไถเล่นๆไปนี่แหละ

          “รอพวกนั้นแหละ ยังสอบพรีเซนต์กันไม่เสร็จ

          “ไม่ได้อยู่เวลเดียวกันหรอ

          “กูอยู่เวลสี่” อ้าว กูเจอปรมาจารย์เพื่อนไอ้คีมอีกคนแล้ว ศิษย์สำนักเดียวกัน แม่งจะเหมือนกันไปไหน ถ้าไม่มองหน้าผมก็นึกว่าโคลนนิ่งกันออกมาแล้วนะ

          “มีเรียนต่อไหม

          “มีอีกทีตอนบ่าย

          “ดี ไปส่งกูที่หอหน่อย ไม่ได้เอารถมา” ก็ถามๆไปงั้น ต่อให้มันมีเรียนผมก็ไม่สนหรอก ยังไงก็เหลือเวลาอีกตั้งสองชั่วโมงกว่าจะบ่าย ตอนนี้ง่วงมากด้วย ร่างกายต้องการที่นอน อย่านะอย่า อย่าขัดใจกู

          “ตอนนี้เลยหรอ

          “ใช่ ทำไม หรือมึงมีที่อื่นไปต่อ

          “เปล่า กินข้าวรึยัง

          ผมส่ายหน้าแทนคำตอบ

          “งั้นก็ไปกินก่อน เดี๋ยวไปส่ง

          “ไม่กินอ่ะ กูง่วง

          

**********

 

          “ของกูข้าวมันไก่ ไม่ใส่หนัง ไม่เอาแตงกวา

          นั่นแหละครับ

          เคยฟังผมที่ไหน สุดท้ายก็โดนมันหิ้วซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ฝ่าสายฝนปรอยๆมานั่งแหมะอยู่ที่ร้านไก่รสทิพย์เนี่ย พอได้มานั่งให้จมูกได้กลิ่นอาหารแล้วก็หิวขึ้นมาเลย มันมองหน้าผมเหมือนจะขำอะไรสักอย่างแล้วก้มลงไปเขียนเมนูอาหารที่ผมสั่งใส่กระดาษยิกๆ

          เอาจริงๆนะ อยู่กับมันคือผมได้แดกแต่เมนูไก่จนตื่นขึ้นมาจะขันแข่งกับเสียงนาฬิกาปลุกอยู่แล้ว ยิ่งกว่าก๋วยจั๊บ Everyday ก็ไก่รสทิพย์ Everyday นี่แหละไม่อยากจะพูด ถ้านานกว่านี้อีกหน่อยคงจะสยายปีกตีพับๆได้ด้วย

          เวลาจะไปกินข้าวกับมันทีไรก็ต้องคิดร้านเอาไว้ก่อนนะครับ ถ้าคิดไม่ออกมันก็จะพามาที่นี่แหละ บอกเลยว่าถึงจะชอบร้านนี้ แต่ให้แดกทุกวันมันก็ไม่ไหว บ่นมากไปมันก็ไล่ให้ผมลงไปกินในน้ำอีก แม่งเอ๊ย คิดถูกหรือคิดผิดเนี่ยที่ยอมตกลงเป็นแฟนกับมัน

          จนถึงตอนนี้เลยได้แต่นั่งมองมันตักสลัดบนจานของตัวเองมาใส่จานผมเพราะมันสั่งไก่ทอดอะไรมาไม่รู้ สั่งมาสองจานมันก็เอามาให้กูทั้งสองจาน แดกทุกอย่างยกเว้นผักกับพริก แล้วนี่กินหรือสูบ กินทีก็ดูท่าทางจะอร่อยชิบหาย ผมกินอิ่มแล้วเห็นหน้ามันยังต้องกลืนน้ำลายตามเลย

          “กินมะเขือเทศไหม” มันถามอีก ผมเลยจำใจต้องพยักหน้ารับอือออไป มองมันจิ้มมะเขือเทศสองชิ้นมาวางให้บนจานของตัวเองอีกรอบ

          “มึงโตมาได้ยังไงเนี่ยผักผลไม้ก็ไม่แดก” เห็นแล้วก็อดแซะไม่ได้ มันก้มหน้าก้มตาตักข้าวเข้าปากอยู่พักหนึ่งก็ค่อยหยิบแก้วน้ำขึ้นกรอกปากแล้วก้มหน้ากินต่อแต่ไม่ยอมตอบคำถาม

          อันที่จริงมาด้วยกันกับพวกเพื่อนๆมันนะครับ แต่ว่าโต๊ะที่เหลือมีแต่แบบที่นั่งได้แค่สี่ที่ บวกกับโดนพวกนั้นกวนจนบอมมันบ่นว่ารำคาญ ผมเลยโดนมันลากให้มานั่งด้วยกันอีกโต๊ะหนึ่ง  แน่นอนว่าผมเป็นคนกินข้าวบนจานหมดก่อนก็เลยได้แต่นั่งเล่นมือถือรอไปเหมือนที่ชอบทำ

          สักพักก็รู้สึกเหมือนว่ามีใครสักคนเดินเข้ามาตบหัวจากทางด้านหลัง นึกดูแล้วก็ช่างเป็นสัมผัสที่คุ้นเคยซะจริงๆ หันไปมองเท่านั้นแหละผมถึงกับต้องทำหน้าทำตาแบบอเมซิ่งสุดๆประหนึ่งว่าเจอกัปตันอเมริกามายืนถือโล่แล้วบอกว่ายินดีด้วยคุณได้เข้าร่วมทีมอเวนเจอร์แล้ว

          “โห ไม่เห็นหน้าเห็นตาเลย คอมเรียนหนักหรอพี่

          เห็นหน้าปุ๊บก็ต้องยกมือไหว้ปั๊บ หลังจากครั้งล่าสุดเมื่อเทอมที่แล้วที่เลี้ยงโอชิเนกันไปผมก็ไม่เคยได้เห็นหน้าเห็นหนวดของพี่แกที่คณะอีกเลย อารมณ์เหมือนหายเข้าไปในเมืองลับแล หาจับตัวโคตรยาก ติดต่อได้ทางเดียวคือเฟซบุ๊กซึ่งผมไม่เคยเห็นเฮียแกออนเลยสักวัน นอกจากแจ้งเตือนในเฟซว่าส่งเกมมาให้

          “หนัก แต่กูเก่ง” อีกฝ่ายตอบมาพร้อมยักคิ้วให้หนึ่งที เรื่องความมั่นหน้านี่ก็ต้องยกให้ที่หนึ่ง แต่ก็เก่งสมคำล่ำลือจริงๆ เห็นว่าพี่แกได้เกรดเทอมแรกตอนปีหนึ่ง 3.95 ด้วย พอเทียบกันแล้วผมนี่หมาเลย

          “ได้ยินว่ามึงเล่นละครเวที พรุ่งนี้กูจะเข้าไปดู เขาบอกผู้กำกับโหด” โหดจนกูร้องไห้อ่ะ

          “ใช่พี่ โหดจริง ว่าแต่จะเข้าไปดูจริงอ่อ น้องเขินอ่ะ

          “หน้ามึงดูไม่จริงใจมาก” 

          “ฮ่าๆๆ นี่พี่จะกลับแล้วหรอ

          “เออ กูมีเรียนบ่าย เดี๋ยวนี้แดกเหล้าบ่อยนะมึงอ่ะ เรียนบ้างดิ ปีหนึ่งก็ทำเกรดให้มันเยอะๆหน่อย

          “คร้าบๆ

          “กูไปละ ไว้เจอกัน” ไปเฉยๆ ไม่ต้องตบหัวผมได้ไหมล่ะ เอ็นดูน้องซะจริง ไว้เจอกันนี่หมายถึงชาตินี้หรือชาติไหนครับผมถามจริง คิดแล้วก็ได้แต่ยกมือไหว้อีกรอบก่อนที่อีกฝ่ายจะเดินจากไป

          พูดถึงวิศวกรรมศาสตร์ผู้ชาย เราก็จะนึกถึงพวกกอดสุราเคล้านารีกันใช่ไหม จริงๆพวกที่ไม่ดื่มไม่กินนี่ก็มีเยอะ พี่รหัสผมเลยคนนึง ถามว่าเปย์หนักไหม นานๆทีเปย์ครับ แต่เปย์ทีก็แทบจะออกมาจากร้านไม่ได้เพราะพี่แกบังคับให้กินมันยันน้ำซุปจนหมดหม้อ ก็คือผมโดนแกล้งนั่นแหละ ที่บอกว่าหนักเนี่ยคือหนักพุงตัวเองล้วนๆ

          เห็นอย่างนี้จริงๆพี่เขาเคยเป็นพระเอกของเรื่องเมื่อปีที่แล้วนะครับ ผลตอบรับดีมากเพราะผู้ชมบอกว่าเล่นดี  ได้ยินพี่ทีมงานคุยๆกันว่าตอนจบจะให้พี่แกขึ้นมาเซอร์ไพรส์คนดูด้วยเพราะในเรื่องผมเล่นเป็นน้องชายอีกฝ่าย

          ซึ่งเรื่องที่ผมเล่นไม่ใช่เรื่องที่มีเนื้อหาต่อกันแต่มันเป็นภาคแยกออกมา  ไม่ต้องห่วงว่าถ้าไม่ได้ดูของปีที่แล้วแล้วจะของดูปีนี้ไม่รู้เรื่องเพราะยังไงซะแค่นิติกรคนนี้คนเดียวทุกอย่างก็เอาอยู่ แหม่...นอกจากไอ้พี่ตองที่เหี้ยโดยสันดานแล้ว นอกนั้นที่อยู่สายรหัสนี้ความสามารถก็ไม่เป็นรองหน้าตาเลยนะครับ

          ใคร

          คิดอะไรเพลินไปหน่อย กำลังว่าจะหันกลับมาเล่นมือถือต่อ แต่ก็เหมือนมีเสียงเบรกแตกดังอยู่ข้างหูให้ต้องชะงักทันทีที่หันกลับมาสบตากับไอ้วิศวกรจีนแดงที่เงยหน้าขึ้นมาถามนิ่งๆหลังจากพี่รหัสผมเดินไปแล้ว

          “พี่รหัสกู

          “ชื่อไร

          “มาร์ค

          “ปกติเล่นกันถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้เลยหรอ” กำลังจะยกแก้วน้ำขึ้นดูดแต่ก็ต้องค้างไว้ก่อนแล้วเปลี่ยนไปมองหน้ามันแทน

          “ตบหัวนี่มึงว่าถึงเนื้อถึงตัวหรอวะ

          มันไม่ตอบครับ พอดีกับที่ข้าวบนจานหมด กินน้ำอะไรเสร็จสรรพคุณหลวงท่านก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปคุยอะไรไม่รู้กับพวกเพื่อนๆนิติศาสตร์ของมัน แล้วเดินกลับออกมาจ่ายค่าข้าวทั้งของผมและของตัวเองแบบที่ไม่ปรึกษาอะไรผมเลย

          จากนั้นก็กวักมือเรียกให้ผมตามออกไปนอกร้าน แต่ตอนนี้กูตามมึงไม่ทันแล้วพี่บัวลอย

          “เดี๋ยวๆ เป็นไรเนี่ย

          “ไม่รู้ ไม่ถูกชะตา

          “มึงยังไม่รู้จักพี่เขาด้วยซ้ำ

          “ใครเข้าใกล้แฟนกูกูไม่ถูกชะตาด้วยทั้งนั้นแหละ น่ารักจะตายห่า อย่าไปยิ้มให้ใครเรี่ยราดดิ ก็รู้อยู่ว่ากูหวง” มันว่าพร้อมยื่นหมวกกันน็อคมาให้ ผมปัดออกเพราะปกติก็ไม่ชอบใส่อยู่แล้ว มันก็เล่นคว้าคอผมเข้ามาแล้วก็สวมให้เองซะเลย

          แต่แบบนี้ผมว่าอย่าเรียกสวมเถอะ ให้เรียกว่าเอาหัวกูยัดเข้าไปดีกว่าถ้าจะแรงควายขนาดนี้

          “กลับพอเลยใช่ไหม

          “เออ เร็วๆเลย ฝนตกอีกแล้ว” พอมองเห็นเม็ดฝนหยดลงมารัวๆผมก็รีบก้าวขึ้นซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ของมันทันที เหลือบมองไปที่ขาของคนขับข้างหน้าที่สวมรองเท้านักศึกษาเงาวั๊บฟิตเป๊ะเหมือนอาทิตย์ที่แล้วไม่เคยใส่เฝือกที่เท้ามาก่อนก็นึกหัวเสียขึ้นมา 

          ถามเรื่องเข้าเฝือกแล้วทำไมถึงขับรถมอเตอร์ไซค์ได้ ขอบอกไว้ตรงนี้เลยครับว่าเป็นอะไรที่เหี้ยมาก

          ก็มันเล่นแจ้นไปโรงพยาบาลถอดออกตั้งแต่เสาร์ที่แล้วเพราะอะไรรู้ไหม เพราะแม่งมีคนมาตอแหลผมไงว่ามันกระดูกร้าวเข่าหลุดแต่ความเป็นจริงจากปากของมันคือ หมาโง่ มึงโดนแจ็คหลอกแล้ว กูแค่ข้อเท้าเคล็ด’ ไอ้ควายเอ๊ย

 

**********

 

          ก้าวเท้าเข้ามาที่ห้องปุ๊บผมก็รีบกระโจนทิ้งร่างหนักๆของตัวเองลงที่เตียงทันที

          เหนื่อยจนสายตัวแทบขาด เรียนก็ต้องเรียน กิจกรรมก็ต้องทำ ว่าช่วงซ้อมดาวเดือนกับรับน้องเมื่อเทอมที่แล้วหนักแล้วตอนนี้บวกเพิ่มไปอีกร้อยเท่า จบกีฬาระหว่างคณะก็ต่อด้วยซ้อมละครเวที นี่มันมหาลัยหรือสนามรบ จะผลิตบัณฑิตหรือยอดมนุษย์

          “ไม่เปลี่ยนชุดหรอ” นอนหลับตาไปได้สักพักก็รู้สึกถึงแรงยุบของเตียงตามหลังมาด้วยเสียงของคนถาม

          “ไม่อ่ะ หกโมงแล้วปลุกกูด้วยนะ” ว่าแล้วก็ยกผ้าห่มขึ้นคุมโปง ณ จุดนี้ผมพร้อมนอนเต็มที่แล้ว

          “ตั้งนาฬิกาปลุกเอาเอง

          “ขอบคุณนะ รักกูมากเลย สุดท้ายก็จำต้องเปิดผ้าห่มออกมาแล้วเอื้อมมือไปกดตั้งนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์ของตัวเองครับ

          ถอนหายใจแรงๆ ใส่มันให้รู้ว่าแม่งไม่ทำประโยชน์อะไรให้แล้วยังมาอาศัยห้องคนอื่นอยู่ฟรีอีก ข้าวของบนโต๊ะตอนนี้ก็เห็นจะมีแต่กระดาษท่องจำกับประมวลเล่มหนาๆของมันเต็มไปหมด

          ส่วนชีทหนังสือผมกองอยู่กับพื้นข้างโต๊ะแทนครับ บางวันมันมาเป็นกลอนเลย งึมงำๆอยู่คนเดียวบนโต๊ะตอนตีสองตีสามอ่ะผมนึกว่ากำลังจะสวดคาถาชินบัญชร 9 จบ เพราะแม่งมาค้างที่นี่ด้วยเป็นอาทิตย์แล้ว ยกเว้นแค่ตอนพี่จีกับพี่จีนมานั่นแหละ

          อ่ะคิดแล้วมันก็อดไม่ได้ กำลังจะหันไปใส่มันซักหน่อยแม่งก็นอนตะแคงข้างหันหลังให้ผมละ

          มึนยิ่งกว่าควายอีกคนอะไร ไล่ให้ไปเรียนก็ไม่ไป บอกว่าได้ออกมาแล้วขี้เกียจขับรถตากฝนกลับไปคณะอีกเพราะอยู่ตั้งไกล ใช้เหตุผลว่ายังไงก็ไปวัดกันที่สอบไฟนอลร้อยคะแนนเต็มอยู่แล้ว ไม่เข้าวันหนึ่งก็ไปหาอ่านเอาเองก็ได้ มันถึงได้มานอนแย่งออกซิเจนอยู่ข้างๆผมตอนนี้ไง

          สุดท้ายผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองเผลอหลับไปตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่มีมือใหญ่ๆซึ่งไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเป็นมือคนจริงๆหรือกีบตีนควายที่มาเขย่าไหล่ให้ตื่น

          เล่นเอาหัวไหล่ผมแทบหลุดออกจากโบก ตัวกูก็แค่นี้ช่วยทะนุถนอมหน่อยไม่ได้รึไง ลืมตาขึ้นได้ถึงเห็นว่าเป็นไอ้บอมคนเดิมนั่นแหละที่ตอนนี้มันเปลี่ยนชุดเป็นเสื้อยืดอาดิดาสสีขาวกับกางเกงยีนส์ขาดเข่าซึ่งเคยแวะไปเอาที่หอมันก่อนจะมาที่นี่แทนชุดนักศึกษาแล้ว

          “กี่โมงแล้ววะ”  

          “ห้าโมงเย็น” มันบอกพร้อมดึงผ้าห่มออกจากตัวผมที่พันร่างจนแทบจะกลายเป็นดักแด้ได้ “ไปอาบน้ำ

          “กูตั้งนาฬิกาไว้หกโมง ปลุกกูก่อนเวลาทำไม

          “อย่าพูดมาก ลุก เดี๋ยวปวดหัว

          “ไม่ทันละ” ต้องใช้เวลานั่งจูนตัวเองอยู่หลายนาทีก่อนจะลากสังขารพังๆของตัวเองไปเข้าห้องน้ำได้

          ผมอาบน้ำแต่งตัวพร้อมไปพบปะประชาชนที่ร้านหลังมอเต็มที่ แต่ก่อนอื่นคือต้องเข้าไปถ่ายรูปโปสเตอร์โปรโมทงานละครเวทีที่คณะก่อน ส่วนไอ้บอมวันนี้มันบอกว่ามีเลี้ยงสายรหัสตั้งแต่รุ่นทวดที่ร้านไหนซักร้านนี่แหละก็เลยกะว่าจะออกไปพร้อมกัน

          ไม่ถึงชั่วโมงผมก็ย้ายตัวเองมาที่คณะโดยมีมันเป็นปลิงติดสอยห้อยตามมาด้วยให้เหล่าบรรดาช่างแต่งหน้าทำผมที่อยู่ในห้องซึ่งเปลี่ยนเป็นสตูดิโอขนาดย่อมฮือฮากันใหญ่เลยกับความแต่งตัวไม่สนเทรนของมัน

          เสื้อยืดธรรมดากับกางเกงยีนส์ครับแต่เสือกหล่อดูดีเพราะเบ้าหน้าและสรีระล้วนๆ ตัดผมมาใหม่ด้วยไง ทรงเดิมนั่นแหละแต่แค่สั้นลง อยากจะบอกว่าเอามันไปเป็นพระเอกแทนผมเลยดีไหม ถ้าจะเห่อใหญ่กันขนาดนี้

          ในขณะที่ผมแทบไม่ต้องแต่งหน้าหรือแต่งตัวอะไรมาก แค่เปลี่ยนจากเสื้อเชิ้ตที่ใส่อยู่แล้วเป็นเสื้อยืดขาวธรรมดาทับด้วยเสื้อเชิ้ตสีฟ้าบางๆพับแขนดูรวมๆแล้วไม่ค่อยต่างจากคนขับแท็กซี่เท่าไหร่

          มีกระเป๋าหนังสะพายข้างให้เหมือนผู้กองในคราบสายลับที่ปลอมตัวมาทำคดีอยู่กับทนายสาวซึ่งเป็นนางเอกของเรื่องแล้วดันตกหลุมรักเธอขึ้นมาก็เท่านั้น

          ถ่ายเดี่ยวบ้าง ถ่ายคู่บ้าง ที่เหลือก็เป็นหน้าที่ของคนตัดต่อ ไม่ถึงสองชั่วโมงทุกอย่างก็เรียบร้อย ขอโทษบอมมันไปทีนึงเพราะดูเหมือนพี่รหัสมันจะเร่งแต่ดีที่มันไม่ได้ว่าอะไร กระทั่งเวลาล่วงเลยเข้ามาจนถึงสามทุ่มกว่าๆพอดีกับที่ไอ้บอมขับมอไซค์มาส่งผมที่หน้าร้าน

          “จะกลับกี่โมง มันถามพลางขยับรถเข้ามาชิดขอบถนนอีกเมื่อมีรถใหญ่แล่นสวนมา

          “ไม่รู้ว่ะ เอาแน่เอานอนกับพวกนั้นไม่ค่อยได้

          “จะให้มารับตอนไหน

          “ไม่ต้องก็ได้ เดี๋ยวกูกลับเอง

          “ไว้เดี๋ยวโทรหา ห้ามตัดสาย” ไม่รอให้ได้ปฏิเสธอะไรคุณท่านก็สตาร์ทมอเตอร์ไซค์แล้วเลี้ยวโค้งกลับไปทางเดิมทันที ให้มันได้อย่างงี้สิ

          ร้านที่สายมันเลี้ยงเป็นร้านที่อยู่อีกฝั่งของมอครับ น่าจะเป็นฝั่งเดียวกับร้านไก่รสทิพย์ ไม่แน่ใจเหมือนกันเพราะผมไม่ได้เซ้าซี้อะไรมันมาก เหตุผลที่ต้องมากับมันก็เพราะโดนแม่งห้ามไม่ให้เอารถยนต์ตัวเองมา กลัวว่าผมจะเมาแล้วขับซึ่งมันอันตราย

          ไม่รู้จะว่ายังไงก็เลยต้องเลยตามเลย ใจจริงก็กะว่าจะมากินแค่สนุกๆ พรุ่งนี้มีงานต้องไปทำต่อด้วย

          พอดนตรีสดกระแทกเข้ามาในหูกับเห็นบรรยากาศในร้าน ใจมันก็คึกคักขึ้นมาทันที ช่วงนี้เสียงเพลงยังไม่ค่อยดังเท่าไหร่ซึ่งถือว่าดีเพราะคนในร้านเองก็ยังไม่เยอะเลยทำให้ผมมองหาหมาทั้งสามตัวที่นั่งสุมหัวกันเอาแต่ก้มหน้าก้มตากดโทรศัพท์มือถือของใครของมันอยู่ที่โต๊ะมุมสุดของร้านได้ชัดเจน

          “อ้าว มึงมากับใคร” ไอ้แจ็คเป็นคนแรกที่เงยหน้าขึ้นมาถามหลังจากที่ผมทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ โดยมีไอ้คีมเป็นคนรินเบียร์ใส่แก้วมาให้

          “เพื่อนมาส่ง

          “เพื่อนจริงหรอ” นี่ก็จะขยี้อะไรนักหนาทั้งเช้าทั้งเย็น ขยี้ทุกสามเวลาหลังอาหาร อยากจะถามว่าเป็นอะไรกับความสัมพันธ์ของผมกับไอ้บอมมากไหม แต่กลัวถามออกไปแล้วจะเป๋เอง เพราะงั้นเงียบไว้น่าจะปลอดภัยที่สุด

          “กูอยากรู้เรื่องพี่สิงห์ สรุปเป็นไงวะ ใครบอกเลิก” ผมรีบหันหน้าไปทางพี่สิงห์ที่กำลังคีมบุหรี่พลางกดมือถือไปด้วย มันยกมือห้ามไว้ขณะก้มหน้าก้มตากดต่อไปสักพักถึงเงยหน้าขึ้นมาตอบว่า

          “เลิกดิไอ้สัด กูบอกเอง

          “ทำไมอ่ะ

          “แม่งไล่ให้กูกลับไปนอนบ้านแล้วพาผู้ชายคนอื่นขึ้นมาเอาถึงห้อง โคตรหยาม

          “พี่เห็นจะๆเลยหรอ

          “ไม่เห็นแต่กูเจอถุงยางที่ใช้แล้วในถังขยะห้องน้ำ

          “โหย ของพี่รึเปล่า” ผมว่าขำๆพลางจิบเบียร์ในแก้วไปหูก็ฟังพร้อมทั้งโยกหัวตามเพลงขี้หึงของ Silly Fools ที่วงดนตรีเบรคแรกกำลังเล่นอยู่ไปด้วย

          “ของกูเหี้ยไร กูไม่ใช้กลิ่นสตรอเบอร์รี่

          “อ้าว แต่กูใช้

          “งั้นหรือว่าเป็นมึงวะจิน” ไอ้แจ็ครีบชี้เป้ามาที่ผม

          “ไอ้สัด นั่นเมียพี่ไหมล่ะ” กูมีแฟนแล้วควาย...ได้แค่ต่อประโยคหลังในใจ ขืนพูดออกไปประเด็นวันนี้ต้องตกมาที่ผมแน่ๆ

          “เออ เลิก จริงจัง แต่คนนี้แม่งเด็ดจริงว่ะ นมสวยสัด

          “ถ้าจะเสียดายเค้าแล้วเลิกทำไม

          “คนอย่างกู yed ได้แต่หยามไม่ได้เว้ย” อืม คนเหี้ย 2017 ที่แท้จริง

          “เอ้า ฉลองให้กับความโสด ไอ้เหี้ยชน!!!”

 

          ที่เป็นไปนะเป็นไปด้วยรัก แต่อาจจะขี้หึงเกินไป

          แต่ใจทั้งใจมีแต่เธอคนเดียว รักเธอคนเดียว

          ไม่ยอมให้ใครมาเปลี่ยนไป

          (เป็นไปด้วยรัก) แต่อาจจะขี้หึงเกินไป

          แต่ใจทั้งใจมีแต่เธอคนเดียว รักเธอคนเดียว

          ไม่ยอมให้ใครมาเปลี่ยนไป...


          “เป็นไปด้วยร้ากกกก แต่อาจจะขี้หึงเกินปายยยย” เพลงแม่งไม่เข้ากับมู๊ดเลย แต่ถามว่าพี่สิงห์มันแคร์หรอ...ไม่เลยครับ เห็นในเฟซบุ๊คนี่ดราม่าอย่างกับโดนพรากลูกพรากเมีย ตัดภาพมาตอนนี้แม่งดีใจชิบหายที่ได้เลิก ชีวิตโคตรแฮปปี้ดูจากการยกเหล้ากรอกปากไปแหกปากร้องเพลงไป เดี๋ยวอีกสักหน่อยคงมีลุกขึ้นสั่นหัวถ้าวงดนตรีของไอ้คีมมันขึ้นเล่นต่อ

          หลังจากนั้นพวกเราก็เริ่มคุยกันยาว เมาแล้วพูดเยอะกันทุกคนรวมทั้งผมด้วย คุยไปยกไป ปากก็พ่นออกมาหมดทั้งเรื่องผู้หญิง เรื่องบอล สารพัดเรื่องเหมือนไม่ได้เจอกันมาเป็นปีทั้งที่จริงไม่ได้เข้าร้านเหล้าด้วยกันแค่อาทิตย์สองอาทิตย์

          ช่วงนี้นอกจากไอ้คีมที่ต้องมาเล่นดนตรีร้านนี้เป็นประจำทุกวันศุกร์กับไอ้แจ็คที่ติดสอยห้อยตามมาเพื่อหาแดกเหล้าฟรี พวกผมก็ไม่ค่อยได้รวมแก๊งกันบ่อยเท่าไหร่เพราะต่างคนต่างยุ่ง

          พูดให้ถูกคือมีผมคนเดียวต่างหากที่โดนล็อคตัวเอาไว้ เป็นคนของประชาชนมันก็ลำบากอย่างนี้ ส่วนไอ้บอม พักนี้ก็ไม่ค่อยเห็นมันรับงานร้องเพลงแล้วเพราะมันบอกว่าอ่านหนังสือไม่ทัน อีกอย่างวงของไอ้คีมก็ไม่ค่อยขาดคนแล้ว   

          “ว่าแต่มึง เดี๋ยวนี้แจ็คมันบอกว่าเลิกเรียนเสร็จมึงก็กลับหอเลย ติดเมียแล้วทิ้งเพื่อนฝูงหรอ” นั่นไง สุดท้ายก็หนีไม่พ้นการวกกลับเข้ามาที่เรื่องของกู พูดอย่างกับแต่ก่อนเมียพี่มึงยอมปล่อยให้ออกมาเล่นกับพวกกูบ่อยๆงั้นแหละ

          แต่ก็เพราะมันเป็นแบบนี้ไงพี่มันถึงรู้ว่าถ้าใครคนใดคนหนึ่งในกลุ่มหายไปคือแสดงว่าต้องติดเมีย เพียงแต่ว่า...

          “เมียหรือผัวพี่ต้องพูดให้ถูก” ไอ้แจ็คพูดแทรก ตามมาด้วยรอยยิ้มสะใจจากไอ้คีมก่อนมันจะหันออกไปจุดบุหรี่สูบ

          “เดี๋ยวนี้มีคนเห็นบ่อยนะ พีซีเอกซ์คันสีแดงๆเลี้ยวเข้าหอมึงทุกวันอ่ะ เย็นเข้าเช้าออก ป้ายทะเบียนอะไรวะคีมกูจำไม่ค่อยได้

          “นิติศาสตร์

          “นิติศาสตร์พ่อง อ จ บ 1006 เชียงใหม่!”

          “โอ้โห มาแล้วเว้ยๆ” ชิบหาย เหมือนมาล่อเป้า ไม่ได้ จะมาตกม้าตายเพราะเหล้าเข้าปากแบบนี้ไม่ได้ คืนนี้ผมต้องไม่เมา

          ว่าแต่ยกไปกี่แก้วแล้ววะ แสรดดด เบียร์สามโปรกับเหล้าหนึ่งขวดกองอยู่บนโต๊ะแล้วแดกกันสี่คน เมื่อกี้พี่สิงห์มันก็เพิ่งสั่งเบียร์มาเพิ่มอีกโปร ใต้ความเสี้ยนหนัก แทบไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าโดนรินมาให้กี่แก้ว รู้แต่ว่ารินมาเท่าไหร่ผมก็ยกเอาเท่านั้น

          “แล้วยังไงๆ ได้กันยัง ใครรุกใครรับ

          “สัดเลิกถาม กูไม่ตอบ!”  

          “สมัยนี้เขาก็เอากันก่อนเป็นแฟนทั้งนั้น มึงคิดไรมากวะ

          “พวกมึงไงไม่ใช่กู

          “พูดงี้กูว่าคบละแน่ๆ

          “กู กูจะ อึก...จะอ้วกสัด ไปเข้าห้องน้ำแป๊บ

          “เฮ้ย หนีว่ะ

          สู้ไม่ได้ก็ต้องถอยออกมาตั้งหลักครับ กว่าจะพาตัวเองเดินมาได้นี่คงต้องพูดว่าทุลักทุเลพอตัว ผ่านคนรู้จักโต๊ะไหนเขาก็ให้จับยกหมดแก้ว อยากจะบอกเหลือเกินว่าตอนนี้ผมจำเหี้ยไหนไม่ได้ทั้งนั้น คนมาขอถ่ายรูปก็ปรือตาใส่กล้องจนนึกว่าเสี้ยนยาแม่ง 

          กว่าจะฉี่เสร็จถึงรู้ว่าไม่ควรเอาตัวเองมาเล่นกับฤทธิ์แสงโสมเลยจริงๆ ไอ้สัด จากที่เดินไปข้างหน้าตอนนี้ผมก็ต้องเอียงข้างเดินแทน แต่ไม่ไหวแล้วว่ะ ขอยืนพิงกำแพงห้องน้ำพักตัวเองไว้ก่อนแป๊บ

          จู่ๆ ก็รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนในกระเป๋ากางเกง ผมล้วงมือเข้าไปหยิบมือถือเจ้าปัญหาออกมา มองดูลางๆว่าเป็นเบอร์ของ ‘ควาย’ ก็ได้แค่สไลด์กดรับแล้วเอามาแนบหู

          “หื้อ?”

          (จะกลับเมื่อไหร่) มึงเคยโทรมาแล้วรู้จักประโยคที่ว่าเกริ่นนำก่อนเหมือนชาวบ้านชาวช่องเขาบ้างไหม มาทีไรก็มาแบบดื้อๆ แล้วใครมันจะไปตั้งตัวทันวะ

          “อ...อีกซักพัก คีมมันเพิ่งขึ้นไปเล่นดนตรี

          (ห้าทุ่มแล้ว)

          “มึงกลับรึยัง

          (อืม...อยู่หอแล้ว กลับเองได้จริงๆใช่ไหม)

          “ด้าย

          (เมายัง)

          “ยาง

          (ตอนนี้อยู่ไหน)

          “มาฉี่ ไอ้เหี้ย โคตรปวดหัวเลย

          (โอเค อยู่ตรงนั้นแหละ เดี๋ยวไปรับ)

          แล้วสายก็ตัดไปขณะที่ผมได้แต่นั่งมองหน้าจอมือถือตัวเองแล้วก็เก็บเอาเข้ากระเป๋าไปแบบโง่ๆ ยืนเองแทบไม่ได้เลยต้องนั่งยองยองลงมันตรงนั้นเลย

          อยากเดินกลับไปที่โต๊ะแต่ทั้งปวดหัวทั้งอยากอ้วก จริงๆในห้องน้ำก็อ้วกไปแล้วรอบหนึ่ง ไม่รู้ว่านั่งก้มหน้ากุมหัวตัวเองอยู่ตรงนั้นนานแค่ไหนจนกระทั่งรู้สึกว่ามีใครสักคนมาประคองตัวให้ลุกขึ้น มองหน้าชัดๆถึงรู้ว่าเป็นไอ้บอมในสภาพเสื้อบาสสีดำที่พร้อมเข้านอนเต็มที่

          “ร้องไห้ทำไม ใครทำอะไร ทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้คนเดียว” มันถามพลางลูบแก้มผมเช็ดน้ำตาที่ไม่รู้ว่าไหลออกมาตอนไหนพร้อมปัดผมหน้าม้าออกให้ด้วยขณะที่แขนอีกข้างรวบอยู่ที่เอวของผมเพื่อไม่ให้ผมล้มลงไปอีก

          ก็ไม่รู้ตัวหรอกว่าตัวเองร้องไห้ไปตอนไหน ไม่รู้ด้วยว่าร้องทำไม แต่พอปวดหัวมากๆเข้าน้ำตามันก็ไหลออกมาเอง เข้าใจอารมณ์คนเมาแล้วอยากอ้วกแต่มันไม่ยอมอ้วกออกมาซักทีไหมครับ

          “เปล่า ไม่มีไร”           

          “บอกแล้วว่าอย่ากินเยอะ” มันถอนหายใจเบาๆ แล้วจับสองแขนของผมยกขึ้นโอบรอคอมันเอาไว้เพื่อให้ได้ซุกหน้าลงไปขณะที่มันกดโทรศัพท์โทรหาใครสักคนเหมือนจะบอกให้เมทที่รออยู่ข้างนอกกลับหอไปก่อนเลย

          “มึง กูปวดหัว จะอ้วกว่ะ พากูกลับได้ไหม? กลับเลยๆ ไอ้เหี้ยยยย

          “โอเค กลับๆ เดินไหวไหม

          “กูว่ากูไม่ไหว

          “ค่อยๆ

          “มึง รองเท้ากูๆผมรู้สึกได้ว่ามันพยายามก้มลงไปสวมรองเท้าที่หลุดออกไปให้ผม 

          ผลสุดท้าย ก็โดนมันแบกขึ้นหลังแหวกผู้คนที่กำลังเต้นออกันอยู่ภายในร้านออกมาครับ ได้ยินบอมมันคุยกับไอ้แจ็คกับพี่สิงห์ว่าอะไรไม่รู้ แต่ ณ จุดนี้กูไม่พร้อมที่จะลืมตาขึ้นมามองหน้าใครทั้งนั้น อารมณ์ดิ่งสุด ทำไมตอนกินมันสนุกจังวะ แล้วพอกินเสร็จผมนึกว่าจะตายเอาให้ได้

          ถามว่ากลับยังไง รถยนต์ก็ไม่ได้เอามา มอเตอร์ไซค์ไอ้บอมมันก็ให้เมทเอากลับ สรุปคือเดินครับ ถนนซอยร้านเหล้าที่อยู่ข้างหน้ารถติดเต็มไปหมดเพราะเป็นช่วงห้าทุ่มเที่ยงคืนที่ร้านกำลังจะปิดพอดี ทั้งรถทั้งคนเลยมาออกันอยู่ในซอย

          โชคดีที่หอของผมอยู่ใกล้ แถมมีลิฟต์ ไม่งั้นคงได้นอนมันที่บันไดตรงนั้นแหละ หูก็โดนบอมมันด่าเป็นรอบที่ล้านว่าพรุ่งนี้จะตื่นไปซ้อมละครได้ยังไง โดนผู้กำกับด่าจนร้องไห้เหมือนวันก่อนที่เคยโดดซ้อมอีกแน่กู

          เข้ามาถึงห้องได้ ล้างหน้าบ้วนปากในห้องน้ำเสร็จไอ้คนที่แบกมามันก็ปล่อยผมลงที่เตียงเลย ที่สำคัญคือตัวผมน่ะจะหัก

          “โว้ย จะทำไร!” ฟาดมือมันไปดังป๊าบเมื่อรู้สึกเหมือนตัวเองกำลงถูกปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออก ถึงจะเมาแต่ก็ไม่ใช่ไม่มีสติขนาดนั้นนะเว้ย รู้ว่าอะไรเป็นอะไร แค่เดินไม่ตรง 

          มึงอย่านะ อย่ามาฉวยโอกาส

          “เพ้อเจ้อ จะเปลี่ยนเสื้อให้ ตัวมึงมีแต่กลิ่นเหล้า” มันว่าแค่นั้นร่างกายของผมก็อ่อนเปลี้ยเพลียแรงไปเลย

          ต่อมากลับรับรู้ได้ถึงความเย็นจากผ้าชุบน้ำที่แตะบนลำตัว แทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเผลอหลับไปนานแค่ไหน กระทั่งรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่มีอะไรมาจักจี้ให้เจ็บๆที่ลำคอจนต้องลืมตาหนักๆของตัวเองขึ้นมามอง และก็ได้รู้ว่า...หนวดกับหน้ามันนั่นแหละที่ฝังอยู่ในซอกคอกู!

          เผลอแป๊บเดียวไม่ได้เลยไอ้เวร

          “สัด” บ้องหูไปทีนึง มันหยุดครับ แต่ไม่เอาหน้าออกไปไหน สักพักก็เริ่มไซร้ใหม่ เหี้ยเลยคราวนี้

          “มึงขาวมาก ทนมองไม่ไหว

          “ออกไป” ยิ่งไล่ก็เหมือนยิ่งยุ กินหูกูได้มันคงทำไปนานแล้ว

          “หันหน้ามา

          “อือออออ

          “จูบหน่อย

          “.........

          “หมาโง่ ขอจูบหน่อย

          “ไม่เอา กูง่วง.....อื้อออออ” RIP กูเถอะ ถ้าจะทำอยู่แล้วแล้วมึงจะขอกูทำไมวะ ไปตายอดตายอยากมาจากไหน ลิ้นเลิ้นนี่มาหมด น้ำลายไหลแค่ไหนก็ไม่สน จูบทีไรไม่เคยให้กูได้หยุดหายใจเลยซักที แม่งโคตรเอาแต่ใจตัวเอง

          “พ...พอแล้ว ลงไปจากตัวกู หนัก

          “ขออยู่แบบนี้แป๊บนึง” พอถอนจูบออกได้มันก็ว่าอย่างหน้าด้านๆ ถ้าอยู่เฉยๆผมก็ไม่ว่าอะไรหรอก แต่มึงจะมาทั้งซุกทั้งดูดทั้งไซร้ทั้งกัดแบบนี้ไม่ได้!

          “ทนไม่ไหวก็ไปเข้าห้องน้ำ” ทันทีที่ผมบอกมันก็หยุดชะงักอีกรอบ นึกว่าจะหยุดจริงๆ ที่ไหนได้จะเลื่อนลงไปที่หน้าอกอีก จนผมต้องเป็นฝ่ายดึงหูมันเอาไว้พร้อมกับย้ำเสียงดังฟังชัดว่า

          “ไปห้องน้ำ มันผละออกมามองผม หน้าตาอารมณ์เซ็งสุดอ้อนตีนไรสุด ผมเลยได้แต่พยักพเยิดหน้าไปทางห้องน้ำอีกรอบ

          โดนมันถอนหายใจใส่ก่อนจะลุกออกจากเตียงแล้วยอมเดินไปเข้าห้องน้ำดีๆ หายไปนานมากครับ ราวๆยี่สิบนาทีได้ ผมแทบจะหลับไปอีกรอบแล้วมันถึงเปิดประตูออกมา ทั้งหน้าทั้งผมนี่เปียกไปหมด เนื้อตัวเหลืออยู่แค่บ็อกเซอร์ตัวเดียวแล้วก็ยัดตัวเข้ามาอยู่ใต้ผ้าห่มเดียวกับผมดื้อๆ

          ไม่ลงว่ะ” มันว่าเสียงเซ็ง แล้วผม...ต้องรู้สึกผิดไหม

          นอนไปได้ไม่นานก็โดนแขนใหญ่ๆของมันสอดเข้ามารวบเอวเข้าไปกอดจนหลังชิดอก ผมนอนนิ่งๆให้มันกอดอยู่ด้วยกันอย่างนั้นเป็นชั่วโมงแต่ไม่รู้ทำไมถึงไม่กล้าหลับสักที ใจหนึ่งก็รู้สึกผิดที่ทำกับมันแบบนี้ แต่อีกใจก็กลัวว่าถ้าหลับไปแล้วมันจะลักหลับผมหรือเปล่า 

          ปกติก็อยู่ด้วยกันแบบนี้ แต่ทำไมวันนี้มันดูอยากแปลกๆ ดูท่าก็ไม่ได้เมาอะไร หรือไปโดนใครเอายาป้ายมา

          “มึง” ผมตัดสินใจเรียกออกไป แต่ก็ไม่มีเสียงใดตอบกลับนอกจากเสียงลมหายใจเข้าออกที่เป่าระอยู่แถวๆท้ายทอยจุดเดียวกับที่มันซุกหน้าอยู่

          “บอม หลับยัง

          “ยัง

          “นึกว่าตาย

          “ตั้งสติอยู่ แต่กำลังจะตายละ จะช่วยไหมล่ะ

          “......” ไปไม่เป็นเลย

          “ล้อเล่น นอนเถอะ” มันว่าพลางหัวเราะขำๆ

          “ขอโทษ

          “ไม่เป็นไร เข้าใจ

          “คือกูว่าอาทิตย์เดียว มันยังเร็วไป

          “คิดมากน่า กูไม่ได้ว่าอะไร นอนเถอะ

          “กอดแทนได้ไหม” ผมถามและไม่รอให้อีกฝ่ายตอบ จังหวะนั้นไม่รู้จะทำยังไง กะว่าจะหันกลับไปกอดปลอบ อย่างน้อยถ้าได้กอดมันก็อาจจะรู้สึกดีขึ้น แต่กลับกลายเป็นว่าผมยิ่งโดนแขนมันรัดตัวเอาไว้แน่นกว่าเดิม พร้อมกับการที่มันก้มลงมากระซิบใส่หูว่า

          “อย่าขยับเยอะ มันโดน” 

          “ห๊ะ

          “แข็งไปหมดแล้วเนี่ย” เออ! นอนก็ได้วะ! 

          สรุปผมก็ได้แต่นอนให้มันกอดพร้อมกับความรู้สึกผิดและกลัวว่าจะโดนมันลักหลับไปอย่างนั้นตลอดทั้งคืน อาเมน

 

 




TBC.








ลงแล้ว...

สองเดือน...


ขอโทษค่า ฮือ


ต่อไปนี้จะไม่ทำให้เป็นนิยายรายเดือนแล้ว

ตอนนี้ยังมาสั้นๆ แถมไม่มีอะไรอีก เอาเป็นว่าช่วงนี้ก็จะเหม็งความรักไปก่อน คุณนิติกรกำลังอยู่ในยุคปฏิวัติ 5555

มีตัวละครใหม่มาเพิ่ม พี่เขาจะมีบทบาทอะไรมั๊ย ต้องมารอติดตามกันต่อไปค่ะ 555555555555

คำผิดเยอะหน่อย รีบพิมพ์รีบลง พอดีว่ามีนัดล่ะค่ะ จะกลับมาแก้ทีหลังนะคะ ขอโทษจริงๆค่ะ

ขอโทษที่ให้รอนานด้วย แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าน้า

ฝากคอมเมนต์ + สกรีมติดแท็ก #มนุษย์นิติสังคมและคนรัก ด้วยนะคะ

ชอบไม่ชอบยังไงบอกได้นะ บะบายยย



หน้าลิฟต์เมื่อตอนที่แล้ว ฮือ ขอบคุณคุณ  มากนะคะ


       

               

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.904K ครั้ง

5,710 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 17:46
    เขิงฉากจูบมากแง้ ;///; อดใจไว้บอม รอจัดหนักทีเดียว เอ้ย ไม่ใช่ละ5555555555555666
    #5699
    0
  2. #5599 wilawansaefong (@wilawansaefong) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 21:12
    เขินม้วนๆๆๆๆๆไปหมดแล้ว
    #5599
    0
  3. #5558 Gusper (@ea1234) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 16:02
    ความมข.จริงๆตอนนี้ สอนอิ้งแยกระดับแต่ออกข้อสอบชุดเดียวทั้งหมด รถในวงเวียนหยุดรอรถนอกวงเวียน ขำขันสุด555555555555
    #5558
    0
  4. #5549 Siwaphonnnn (@Siwaphonnnn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 15:50
    สลบปนรกหรสห่หาหสผทปุ่หยไย-หยห่สหนหรหบห
    #5549
    0
  5. #5490 sichul (@hanjaheebum) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 00:57

    อ๊ากก เขินไปหมดแล้วว
    #5490
    0
  6. #5439 yuri_miko (@yuri_miko) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 23:09
    โอ๊ยยยยยยยย ทำไมไม่ช่วย
    #5439
    0
  7. #5421 iam921 (@iam921) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 23:01
    ช็อตขอจูบคือตายไปเลย​ งื้ออออออออ
    #5421
    0
  8. #5402 IPINOCKIO (@sawasdeebutter) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 19:24
    หมาโง่ขอจูบหน่อย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด ตายค่ะตาย ระเบิดตัวเองลงทุ่งข้าวสาลีไปแล้ววววว จินเมาแล้วน่ารักล่ะซี้ อดใจไม่ไหว จูบเอาซุกเอา
    คือบอมกับจินถึงจะคบกันแล้ว ก็ยังคุยกันแบบเดิม มีคำหยาบแล้วก็กุๆมุงๆ แต่ว่าบรรยากาศรอบตัวสองคนนี้น่ะมันเปลี่ยนไป ถึงบทสนทนาจะดูเหมือนเดิมแต่มันมีความมุ้งมิ้งงุ้งงิ้งมาก มีมวลสารความรักลอยล้อมรอบตัว แหมมมมมม่ คนมีความรักนี่มันดีจริงจริ๊งงงง อิจฉาๆ พอเป็นแฟนก็มาหมกตัวที่ห้องหมาโง่เลยนะบอม แถมดูแลดี๊ดีไปอีก เสมอต้นเสมอปลาย แต่โมเม้นที่ชอบที่สุดกลับเป็นพวกโมเม้นเช็ดแก้มปัดผมงี้ มันโคตรจะแบบ งื้ออออออออออ
    #5402
    0
  9. #5355 wiyadasama (@wiyadasama) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 09:50
    สงสารบอมว่ะ5555
    #5355
    0
  10. #5303 CallistoJpt (@CallistoJpt) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 21:27
    ฮึบไว้นะบอม เอ้า ฮึบบบบบบ 55555555555
    #5303
    0
  11. #5285 19981010 (@19981010) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 23:42
    พูดไม่ออก บอกไม่ถูก *กรี๊ดอัดโอ่ง*
    #5285
    0
  12. #5257 bobbikim (@bob-ruttana) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 02:33
    อยากโดนบีบอมซุกคอบ้างจังเลยจ้ะพี่จ๋าาาา เขินไพหมดแร้วจ้าาาาาา
    #5257
    0
  13. #5250 Dollyjija77 (@Dollyjija77) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 01:07
    ว้อยย คุณวิศวกรทำไมร้าย555555 ฮือออออบไสหยหบหสหยหว
    #5250
    0
  14. #5186 nongbeamzaza023 (@nongbeamzaza023) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 11:49
    กรี๊ดทำไมมันเขินอย่างงี้อ่านมาก็หลายเรื่องแต่ฉากซุกคอนี่เขินจริงจังค่าเลิฟบีบอม
    #5186
    0
  15. #5181 chanisara195 (@chanisara195) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 16:50
    ไรท์เป็นอากาเซแน่ๆๆ บอมมมมสู้ๆน้า
    #5181
    0
  16. #5176 แม่ม๑น้oe (@kunlanid_far) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 01:03
    สงสารบอม 5555
    #5176
    0
  17. #5164 Ferbyt (@Ferbyt) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 19:46
    หูยยย เรานี่อิ๊งเริ่มที่เมนสตรีม 5555555
    #5164
    0
  18. #5075 sayewj (@wangjae) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:17
    พอได้เป็นแฟนละรุกใหญ่เลยนะบอม ใจเย็นๆให้เวลาจินหน่อยน๊า ตอนออกมาจากห้องน้ำละบอกไม่ลงว่ะนี่ขำพรืด กุมขมับเลย ขำก็ขำสงสารก็สงสาร ว้อยยยย555555
    #5075
    0
  19. #5038 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:35
    ตายง่ายกว่า ฮรืออออออออออ
    #5038
    0
  20. #5028 taetan06518 (@taetan06518) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:29
    อุ๊กรี้ดดดดดด ทนไปจ้า55555
    #5028
    0
  21. #5027 SUGARBOYXX♡ (@amimikuma) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:43
    ากสหสฟฟาห่ห่หสฟวหวห
    #5027
    0
  22. #4956 เคแอล9091 (@polypakfoon) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 02:37
    อดทนนะบอมมม
    #4956
    0
  23. #4913 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 19:53
    สงสารบีบอมมมม
    #4913
    0
  24. #4866 Rabbiitao (@kratao) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 14:46
    ทำไมต้องเขินเวลาบีบอมเรียกจินว่าหมาโง่ ไอ่บ้าาส น่ารักรอบที่ล้านน
    #4866
    0
  25. #4851 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 02:27
    บีบอมเขาแพ้ทางจริงๆ คนหื่นน
    #4851
    0