( yaoi ) NITI man, society and lover #มนุษย์นิติสังคมและคนรัก [END]

ตอนที่ 10 : บรรพ : ๐๙ กฎข้อที่สี่...วิถีคนเหี้ย (Rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 88,004
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,859 ครั้ง
    29 พ.ย. 61

               



 



บรรพ 9

ว่าด้วย...กฎข้อที่สี่วิถีคนเหี้ย

 




          เสียงหัวเราะของใครสักคนทำให้ผมที่นอนอยู่ไม่สามารถทนหลับตาทำเหมือนว่าไม่มีอะไรได้อีกต่อไป

          จริงๆก็ได้ยินมาก่อนหน้านั้นประมาณห้านาทีแล้วเลยต้องเอาหมอนมาอุดหูไว้แล้วพยายามนอนต่อให้หลับ แต่ไอ้นี่ที่นอกจากจะไม่หยุดแล้วมันยังจะขำอะไรนักหนาก็ไม่รู้ ขำเหมือนจะไม่ได้ขำอีก ขำแบบพรุ่งนี้จะตายเลยต้องขำเผื่อเดี๋ยวตกนรกแล้วจะไม่ได้ขำงี้

          ลืมตาขึ้นมาถึงได้รู้ครับว่าเป็นแจ็คแจ็คดุจปีศาจน่ะเอง สภาพยังอยู่ในเสื้อกล้าม หัวยุ่งฟูๆ หนวดเคราก็ยังไม่โกนดูก็รู้ว่าเพิ่งตื่นเหมือนกัน เห็นมันกึ่งนั่งกึ่งนอนเอาหลังพิงหัวเตียงอยู่ข้างๆ ดูอะไรสักอย่างในไอแพดที่เป็นสาเหตุให้มันขำขี้แตกขี้แตนขนาดนี้

          ขำไรวะ” ผมผงกหัวขึ้นไปถามอย่างนึกรำคาญทีหนึ่งแล้วก็ได้แต่กลับลงมาฟุบนอนต่อ มันก็ยังเอาเท้ามาสะกิดยิกๆเชิงบอกให้ผมตื่น ขนาดนี้ก็ถีบกูลงเตียงเลยเถอะเพื่อนรัก

          เหี้ยมึงดู พี่โอ๊ตครางชื่อกูด้วย แม่งจี้ชิบหาย” มันว่าพลางหัวเราะอย่างภาคภูมิใจพร้อมหันหน้าจอไอแพดมาอวดแล้วเอากลับไปดูต่อ แม่งดูไลฟ์สดโอ๊ตปราโมทย์เว้ย ต้นแบบความต่ำตมของพวกมันนี่เอง ก็คงหนีไม่พ้นไปเรื้อนคอมเมนต์ให้เขาครางชื่อให้อีกนั่นแหละถึงได้หัวเราะเหมือนลืมสติเอาไว้ที่บ้านแบบนี้

          เมื่อคืนผมจำได้ว่าหลับไปประมาณตีสี่เกือบจะตีห้าพร้อมกับความพ่ายแพ้อย่างราบคาบของแมนยูด้วยหนึ่งประตูต่อสอง แมทซ์ปาฏิหาริย์เหี้ยไร ไม่มีหรอกครับ คิดแล้วก็ช้ำ

          ตอนนี้จะนอนต่อก็คงไม่ได้แล้วเลยตัดสินใจลุกขึ้นมานั่งเล่นมือถือ ได้ยินเสียงคนอาบน้ำในห้องน้ำก็เดาได้ไม่ยากว่าน่าจะเป็นไอ้คีมเพราะนี่เป็นห้องของพวกมันสองคน

          เหลือบตาดูเวลาอีกทีเหมือนจะเที่ยวกว่าๆแล้ว ถ้าวันไหนไม่มีเรียนเช้านี่ก็ไม่เคยได้สัมผัสหรอกครับแสงแดดอุ่นๆ เสียงนกร้องจิ๊บๆเหมือนในการ์ตูนช่องโมเดิร์นไนท์ที่เคยดูตอนเด็กๆ เดี๋ยวนี้แค่ลุกอาบน้ำแต่งตัวไปเรียนได้ก็ถือว่าบุญค้ำคอแล้ว มากกว่านั้นคือไปยังไงให้ทันเช็คชื่อ

          เออเมื่อคืนพวกมึงเอาเงินกูไปซื้อเบียร์อีกหรอวะ” พอเห็นว่าผมลุกแล้วไอ้แจ็คที่เหมือนจะมัวเมากับไลฟ์สดของไอดอลมันจบก็เพ่งประเด็นมาที่เงินเล่นไพ่เลย แหม่...ให้กูตั้งตัวหน่อยก็ไม่ได้ คิดคำแก้ตัวไม่ทันเลยจริงๆ

          อะไร กูแค่เสนอแล้วคีมมันก็เป็นคนไปซื้อ” โยนขี้ครับ ไหนๆคีมมันก็ยังอยู่ในห้องน้ำละ พวกมึงเป็นเมทกัน แสดงว่าต้องมีกรรมเวรร่วมกันมาก่อน

          ไอ้เหี้ย กูอุตส่าห์หาเงินให้พอใช้สิ้นเดือน แม่งเหลือไว้ให้กูสี่สิบบาทละกูจะเอาไรแดก” มันบ่นเสียงเครียด

          ครับผม ไม่นึกถึงตอนกินเงินกูเวลามึงป๊อกเก้าแถมยังสองเด้งอีก ขาละห้าสิบบาทมันเป็นเจ้ามือป๊อกไปสองตากวาดเงินกูไปหมดกอง สิ้นเดือนก็วันนี้ไหมไอ้ควาย ออกจากห้องไปเดี๋ยวมึงก็แวะตู้ ATM ไปกดอยู่ดี ทำมาเป็นโวยวาย

          ตอนนี้ก็ยังงงๆอยู่เนี่ยว่ามันเปลี่ยนอารมณ์จากตลกกับไลฟ์พี่โอ๊ตมาดราม่าเรื่องเงินสกปรกที่เล่นได้มาเมื่อคืนไวขนาดนี้ได้ยังไง เงินนั่นก็เงินผมปะ แค่เปลี่ยนไปอยู่ในกระเป๋ามันเอง อะโด่

          พอผมทำเป็นไม่สนใจก็โดนมันสวดยาวเลยครับ เห่าใส่ยิ่งกว่าหมาเห่าใบตองแห้ง ผมก็ได้แต่เล่นมือถือไปเงียบๆ นั่งฟังเฉยๆให้มันทะลุหูซ้ายออกหูขวาจนมันเหนื่อยพูดแล้วเดินลงจากเตียงไปดึงผ้าเช็ดตัวมาพาดบ่าเตรียมตัวรอเข้าไปอาบน้ำนั่นแหละ

          วันนี้พี่โด้นัดกี่โมงวะ” ผมถาม รู้สึกปวดหัวขึ้นมาหน่อยๆเพราะนอนน้อยมาหลายวัน จริงๆก็ไม่น้อยหรอกแต่เหมือนนอนไม่ตรงเวลามากกว่าบวกกับเมื่อคืนกระดกเบียร์ไปหลายแก้วอยู่ก็เลยยังเป็นมึนๆ

          บ่ายโมงเนี่ย นัดที่ช็อปก่อน

          ชิบหาย ได้ข่าวว่าแข่งหกโมงเย็น

          เออ น้ำก็ยังไม่อาบ ข้าวก็ยังไม่ทันได้แดกเลย” ไอ้แจ็คตอบอีกด้วยสีหน้ายุ่งพอๆกับทรงผม

          มันเดินไปมาหาเสื้อบอลแล้วก็ไปเจอกางเกงซุกอยู่ในตะกร้าผ้า หยุดเตะไปหลายอาทิตย์ เอาไปใส่เล่นไงแล้วลืมซัก มันก็ดมนิดหน่อยพอรู้สึกว่ากลิ่นไม่ตุก็เอาขึ้นพาดบ่าไปด้วย นี่ถ้าไปช้าก็ไม่วายโดนพี่โด้สั่งให้สก็อตจัมพ์อีกแน่ๆ ตอนนี้เที่ยงจะสี่สิบแล้ว ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าจะนัดเร็วไปทำไม       

          ผมนั่งเล่นมือถือเซ็งๆไปก็ได้แต่พยักหน้ารับคำไอ้แจ็คเบาๆ ก่อนจะเดินลงไปหากระเป๋าเสื้อผ้าของตัวเองบ้างที่จำได้ว่าเคยเอาวางไว้แถวๆปลายเตียง แล้วตอนนี้มันหายไปไหนวะ

          หากระเป๋ามึงหรอ บอมมันเอาไปวางไว้บนโต๊ะให้แล้ว” ผมหันไปตามสายตาของไอ้แจ็คก็เห็นกระเป๋าตัวเองวางอยู่ตรงนั้นจริงๆ

          ได้แต่เดินเข้าไปรูดซิปแล้วดึงเสื้อกับกางเกงบอลที่จะใส่ลงแข่งวันนี้ออกมา ผมเพิ่งไปเอาตัวใหม่กับพี่โด้มาเมื่อคืนครับ พี่แกบอกว่าเอาไว้ใส่รอบชิง แต่กลัวไม่ได้ชิงเพราะนิติศาสตร์กับเกษตรศาสตร์ปีนี้มาแรงเกินก็เลยให้ใส่มันตั้งแต่แมทซ์นี้นี่แหละ

          นึกว่าจะเปลี่ยนสีเปลี่ยนข้อความ ที่ไหนได้เปลี่ยนแค่สกรีนโลโก้สปอนเซอร์ด้านหน้า ข้างหลังก็ยังเป็นลายเดิมสีขาวเหมือนเดิม แล้วยังมีการโทรให้ผมรีบออกไปเอาตั้งแต่เมื่อคืนแต่วันนี้เสือกนัดให้ไปที่ช็อปอีก เสียทั้งเงินซื้อเสื้อใหม่เสียทั้งเวลาไปกูจริงๆ             

          กูถามหน่อยเถอะ ว่าจะถามนานละ มึงกับบอมนี่ยังไงวะ คบเป็นแฟนกันแล้วหรอหรือยังไง

          ผมที่กำลังควานหาแปรงสีฟันอยู่ในกระเป๋าเพลินๆ ได้ยินคำถามแล้วเป็นต้องชะงักเลย หันไปมองหน้างงๆของไอ้คนถามก็ได้แต่สงสัย เมื่อวานยังมาคอมเมนต์ถามผมในไลฟ์ให้ตอบออกสื่ออยู่เลย แม่งยุให้ได้กับมันทุกวันแล้วยังจะมีหน้ามาถามคำถามนี้อีก

          คบเหี้ยไร เพื่อนกัน

          อ๋อ เพื่อนกันนี่นอนตักกันเนอะ" เดี๋ยว...เห็นได้ไงวะ! เมื่อคืนมึงเมาหลับไปตั้งแต่ตีสองไม่ใช่หรอ

          กูแค่เมาครับไม่ได้ตาย แม่งคุยกันงุ้งๆงิ้งๆโคตรน่ารำคาญ แล้วเพื่อนกันนี่ยอมให้มึงนอนหนุนแขนจนแดง กอดกันกลมดิ๊กอยู่ปลายเตียงกูงี้อ่อ?"

          ไปกันใหญ่ละ ที่มันแคบเหอะสัดพวกกูเลยต้องนอนเบียดกัน

          อันนั้นกูพอเข้าใจ แต่ตอนสิบโมงนี่อุ้มกันให้ขึ้นมานอนบนเตียงเพราะกลัวมึงปวดหลัง แถมยังห้ามกูด้วยนะว่าอย่าเพิ่งปลุกเดี๋ยวมึงนอนไม่พอจะปวดหัวเอานู่นนี่ อย่างนี้มึงก็เรียกว่าเพื่อนกันใช่ไหมวะ"

          คราวนี้รู้สึกเหมือนถูกมันกดปุ่มสต๊าฟไว้แล้วต่อด้วยการเอาไฟฟ้ามาจี้ หน้านี่สั่นไปทั้งแถบเลย พอได้ยินมันพูดอย่างนั้นแล้วสมองผมก็พลันนึกขึ้นได้ ตอนตื่นมาผมก็เพิ่งจะรู้ว่าตัวเองมานอนอยู่บนเตียงแล้วจริงๆ

          แปลกตรงไหนวะ เพื่อนห่วงเพื่อนไม่ได้หรอ

          "ครับ เพื่อนห่วงเพื่อน แล้วมึงรู้ไหมว่ากูว่ามันแปลกตรงไหน?”

          ตรงไหนอ่ะ

          ตรงที่กูเพื่อนมึงกูยังไม่ทำแบบนี้ไงไอ้สัด!"

          .......”           

          ตัวก็ไม่ใช่เบาๆ ให้กูอุ้มมึงหรอ ทุกวันนี้มึงก็เห็นกูแทบจะเอาเท้าเขี่ยหน้าปลุกมึงอยู่แล้ว อย่างงี้เว้ยเขาถึงเรียกว่าเพื่อนกัน

          .......

          มึงอาจจะคิดนะว่ามันเป็นเพื่อน แต่มันอ่ะกูมองมาตั้งแต่ดาวอังคารก็รู้แล้วว่าไม่ได้คิดกับมึงแค่นั้น ถ้าจับมึงแดกได้กูว่ามันทำไปนานแล้วไอ้เหี้ย"

          อ...เออ!”

          เออไร เอาให้เคลียร์

          มันบอกว่าชอบกูอ่ะ จะจีบกู แล้วตอนนี้ก็กำลังจีบอยู่ด้วย แม่ง" ไหนๆก็ไหนๆ ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว บอกแม่งไปเลยละกัน ว่าแล้วก็รู้สึกเข่าอ่อน ยืนค้นหากางเกงในอยู่ในกระเป๋านานแต่หายังไงก็หาไม่เจอสักที คนหล่อขอนั่งนะครับ

          เรื่องนั้นคีมมันบอกพวกกูตั้งแต่วันที่มึงถ่อไปหาอิมที่นิติแล้วเสือกทำเกียร์หายละ กูก็อุตส่าห์พยายามบอกมึงอ้อมๆมาตลอด มีแต่มึงนั่นแหละที่ซื้อบื้อไม่รู้ห่าไรกับเขาซักที” เชี่ยยยย พวกมันรู้ก่อนผมอีก นัดนี้ผมแพ้อีกแล้วว่ะ    

          ผมได้แต่นั่งถอนหายใจโง่ๆอยู่ขอบเตียง มองหน้ามันแบบไม่รู้เหมือนกันว่าจะพูดอะไร จู่ๆในหัวมันก็ตื้อไปหมด

          "กู...ไม่รู้ว่ะ

          มึงยังไม่รู้อะไรอีกวะจิน” ไอ้แจ็คถามพลางทำหน้าเอือมกลับมา ไม่ชอบเลยเวลาที่มันเรียกแค่ชื่อเฉยๆ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าผมจะชอบให้มันเรียกแล้วตามด้วยเหี้ยห่าอะไรนะ แค่รู้สึกว่าเวลามันเรียก ‘จิน’ แล้วทำให้บรรยากาศต้องดูจริงจังขึ้น ฟังแล้วรู้สึกอึดอัดแปลกๆ ไม่สมกับเป็นมันน่ะ

          กูไม่รู้จะพูดยังไง แต่คือกู...ไม่รู้ว่าตัวเองชอบมันรึเปล่าอ่ะ

          มันยากตรงไหนบอกกูซิ

          กูรู้แค่ว่าเวลาอยู่กับมันก็ไม่ได้แย่อะไร ติดจะรู้สึกดีด้วย เป็นแบบนี้ก็ดีอยู่แล้วไหมวะ

          ใช่ครับ บอมมันดูแลผมดีเกือบทุกอย่าง คอยตามใจ เอาใจใส่ตลอด ถึงไม่หวือหวาแต่ก็เป็นความรู้สึกที่อยากให้มันเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ กับคนบางคนแค่รู้สึกดีด้วยก็ไม่หมายความว่าเราจะต้องอยากคบ อยากเป็นแฟนด้วยไม่ใช่หรอรับ

          ผมแค่รู้สึกดีกับมันมากๆ แต่ถ้าให้อยู่แบบนี้มันอาจจะดีกว่าที่เรามีสถานะมาจำกัดก็ได้ไม่ใช่หรือไง

          ถ้าชอบก็คือชอบ คบไม่คบก็อีกเรื่อง

          แต่กูเป็นผู้ชาย มันก็ผู้ชาย

          เอ้า มีกฎหมายที่นี่ห้ามให้ผู้ชายกับผู้ชายชอบกันหรอ งี้ในประเทศไทยก็ไม่มีเกย์แล้วดิ มึงจะไปหาเหตุผลอะไรมาให้มันเยอะแยะ แค่ตอบมาว่าชอบหรือไม่ชอบ

          ก็จริง...แต่...

          ยังจะแต่อีก จะคิดให้ยุ่งยากทำไมเนี่ยสมองก็ยิ่งน้อยๆอยู่” เออ ว่าแต่ผมโดนมันด่าไปกี่รอบแล้วเนี่ย มึงไม่เคยมีผู้ชายมาชอบหรือตามจีบแบบกูมึงไม่มีทางเข้าใจหรอกไอ้เหี้ย ลองมาโคฟเป็นกูนี่ เจอแบบนี้แม่งยากยิ่งกว่าแก้โจทย์แคลผดุงเกียรติอีกไอ้ห่า

          ไอ้แจ็คส่งเสียงจิ๊จ๊ะอย่างขัดใจ แต่ก็เดินไปเปิดตู้เย็นแล้วหยิบไอติมปีกผีเสื้อออกมาจากช่องฟรีซ ฉีกซองออกแล้วดูดเสียงแจ๊บๆ หันมาเท้าสะเอวข้างหนึ่งมองผม อารมณ์มาเต็มมากเว้ยแต่ท่าดูดปีกผีเสื้อของมันทำผมเข้าโหมดจริงจังไปด้วยไม่ได้จริงๆ

          ยิ่งกว่าใจหมาก็คือมายืนแดกต่อหน้าผมนี่แหละ เห็นแล้วก็อยากกินบ้างเลยขอซีกหนึ่ง มันก็เล่นสลับเอาเข้าปากทั้งสองซีก เลียอ้อมทั้งแท่งแล้วค่อยยื่นมาให้ ผมก็เลยต้องยกนิ้วกลางกลับไปให้มันแทน

          เป็นจังหวะเดียวกับที่ไอ้คีมเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี หน้ามันดูงงๆ แต่หลังจากได้ยินที่พวกผมสองคนคุยกันมันก็เลยเดินไปนั่งลงเป่าหัวเปียกๆใส่พัดลมแล้วหันมาฟังต่อ คีมมันเป็นคนที่เข้าใจอะไรได้ไม่ยากหรอกครับ มีแต่มันนี่แหละที่เป็นคนเข้าใจยากอยู่คนเดียว

          สมัยนี้ความรักมันไม่จำกัดเพศแล้วมึง มึงอย่าบอกว่าประโยคนี้มันเบสิก ถึงจะเบสิกแค่ไหนแต่มันก็คือความจริงเพราะมันมีมาแล้ว หัดจำด้วย อย่าเหยียดเพศ"

          ก็กูไม่รู้มึงจะให้กูทำไงวะ

          ผมไม่รู้จริงๆ ไม่รู้เลยว่าที่กำลังรู้สึกอยู่ตอนนี้มันเรียกว่าความชอบในทางนั้นหรือเปล่า ไม่ได้อยากจะเหยียด แต่กลัวว่าถ้าตัดสินใจไปแล้วแต่สุดท้ายเป็นผมเองที่รับไม่ได้ ฝ่ายที่เจ็บก็จะกลายเป็นไอ้บอมเพียงเพราะเหตุผลที่ว่าผมไม่แน่ใจและไม่อยากให้เป็นแค่ความรู้สึกที่ว่าอยากรู้อยากลอง

          ผมแค่อยากให้เราอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆเพราะกลัวว่าถ้าเราเป็นมากไปกว่านี้แล้วทุกอย่างมันจะไม่เหมือนเดิม อย่างน้อยผมก็ยังอยากมีมันเป็นเพื่อน เอาจริงๆ ก็เป็นผมเองที่ยังไม่กล้าก้าว ยังไม่พร้อม ไม่รู้ด้วยว่าจะรับมือยังไงกับสายตาคนอื่นที่มองมา แม่ง มันสบสนไปหมดเลยว่ะ

          กูมีวิธีมาเสนอ

          ผมรีบเงยหน้าขึ้นไปหาอีกฝ่ายยังไง

          ถ้ามึงไม่รู้ว่ามึงชอบมันรึเปล่าก็ถอยออกมา

          ห๊ะ

          เลิกคุย เลิกโทรหา แม่งตัดขาดไปเลย เรื่องแค่นี้กูรู้ว่ามึงทำได้ กฎข้อที่สี่"

          กฎข้อที่สี่...กฎข้อที่เป็นหมายเหตุน่ะหรอ กฎที่ตอนนี้จู่ๆผมก็คิดว่ามันจะเสือกมีทำไมวะ เพราะมันหมายความว่าไอ้แจ็คมันกำลังจะบอกให้ผมทำกับไอ้บอมเหมือนที่ผมทำกับผู้หญิงคนอื่นๆที่เคยเจอมาในร้านเหล้า ซึ่งง่ายหน่อยเพราะบางครั้งอีกฝ่ายก็ไม่ได้จริงจังกับเราเหมือนกัน

          ได้หรอวะทุกครั้งมันได้ผล แต่กับไอ้บอม ผมกลับไม่มั่นใจเอาซะเลย

          เอาจริงกูว่ามึงไม่น่าจะชอบมันหรอก เห็นมึงชอบบ่นว่ามันไม่ค่อยพูด เป็นคนซีเรียสๆไม่ใช่สไตล์ไม่ใช่หรอ แม่งดูยังไงก็เข้ากับมึงไม่ได้อ่ะ ตอนนี้มึงก็คุยกับส้มอยู่นี่ กูว่ามึงถอยออกมาเลยดีกว่า ทิ้งมัน ถึงจะกลางทางไปหน่อยแต่เชื่อกูเดี๋ยวสักพักก็มีรถขับผ่านมาเปิดประตูรับเอามันเองแหละ อืม เยอะซะด้วย มีนาแหละคนนึง คิดแล้วก็รู้สึกฮึดๆขึ้นมายังไงไม่รู้ว่ะ

          แต่กูบอกมันไปแล้วว่าพยายามชอบมันอยู่

          แล้วมึงชอบไหม ดูท่าทางก็ไม่นี่” 

          แต่มันบอกว่าถ้ากูบอกให้มันเลิกยุ่งกับกูอีกมันก็จะไม่ทำแล้ว

          อ้าว ก็เรื่องของมัน แคร์ทำไม บอกเลิกผู้หญิงฟันทิ้งมาแล้วก็หลายรายแค่นี้ทำไมมึงจะทำไม่ได้” 

          “แต่มันก็ยังเป็นเพื่อนกู อีกอย่างไอ้นี่มันผู้ชาย ตัวก็ควาย เกิดไปบอกให้มันเลิกยุ่งแล้วมันโมโหอีกฟันผมขึ้นมาผมจะทำไงอ่ะ

          “อืม ถ้าการที่กูพูดแล้วมึงยังมีข้ออ้างพร้อมกับคำว่าแต่นั่นแต่นี่ให้มันในทุกๆประโยคที่กูบอก กูว่าคำตอบมันก็ชัดเจนอยู่แล้วนะว่ามึงแคร์มันมากขนาดไหน

          “.......”

          ด้วยความปรารถนาดี กูจะเสนอวิธีให้มึงสองทาง หนึ่งถอยออกมาแล้วไปหาสิ่งที่ใจมึงต้องการอย่างส้มส้มที่รออยู่

          “.......”

          “หรือสอง เดินหน้าต่อกับความสัมพันธ์ที่มันไม่มีอะไรชัดเจนเพราะมึงเป็นคนตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรกและมึงก็รู้ดีว่าบอมมันไม่มีความสุขกับอะไรแบบนี้แน่ๆ ที่สำคัญคนที่เจ็บไม่ใช่มึงเลย แต่เป็นไอ้บอมคนที่มึงบอกว่าอยากจะรักษาความสัมพันธ์กับมันไว้ให้นานที่สุดทั้งๆที่สุดท้ายแล้วมึงก็ไม่ได้ชอบมันนั่นแหละ เพราะงั้นจะช้าหรือเร็วยังไงก็ต้องเดินออกมาอยู่ดี

          “........”

          เจ็บทีเดียวจบ เชื่อกู ไปหาส้มเถอะ ไปตามทางที่มึงคิดว่าควรจะเป็น ผู้หญิงตัวเล็กๆน่ารักสเป็คมึงเลยนะ ถึงจะนมไม่ใหญ่มากแต่อย่างน้อยก็ยังมี ไอ้บอมหรอ แม่งดูยังไงก็สู้ไม่ได้ ได้มาก็เหมือนขี่ขอนไม้เล่นแหละไม่เร้าใจหรอก ส้มส้มน่ะกูว่าคลิ๊กกับมึงที่สุดแล้ว เอาเลย พวกกูสนับสนุนอยู่แล้ว” 

          ไอ้แจ็คเดินมาตบไหล่ผมพร้อมกับเลียไอติมแท่งไปด้วย บอกเลยว่าความน่าเชื่อถือของมันลดฮวบลงเพราะท่ายกปีกผีเสื้อที่กำลังจะละลายขึ้นแล้วให้น้ำมันหยดลงใส่ปากเองนี่แหละ

          แต่ถึงท่าทางมันจะไม่น่าเชื่อถือยังไง คำแนะนำของมันก็น่าลองนะครับ

          แต่กูว่า...

          อะไรอีก แต่อีกละ มึงอย่าบอกนะว่าเสียดายมัน

          ม...ไม่ใช่

          หรือว่ามึงสงสาร

          ก็...” 

          กูจะบอกให้นะจิน คนเราอ่ะถ้าชอบใครสักคนแล้วมันก็มีแค่เป้าหมายเดียวคือให้อีกฝ่ายชอบเราตอบนั่นแหละ เชื่อเถอะว่าบอมมันไม่ได้อยากให้มึงชอบมันกลับเพราะความสงสารหรอก ถึงมึงจะเหี้ยแค่ไหน แต่กูรู้ว่ามึงไม่เหี้ยขนาดให้ความหวังมันแล้วสุดท้ายก็เหยียบทิ้ง เลิกซะตั้งแต่ตอนนี้ ถึงมันจะเจ็บแต่แม่งก็ยังเจ็บน้อยกว่า อย่างที่กูบอกตอนแรกไง เจ็บแต่จบ

          ไม่ไง คือ...” คือความหวังน่ะ ผมจะบอกว่าผมให้มันไปแล้วเต็มๆ อย่างนี้ก็เรียกผมว่าเหี้ยได้แล้วดิ อ้าว เหี้ยอยู่แล้วนี่หว่า

          นี่ถ้ามึงไม่เอาส้มกูจะเสียบแทนแล้วนะ ของเก่าเพื่อนเหี้ยไรช่างแม่ง สเป็คกูเหมือนกัน"

          สัด ของกูอย่ายุ่งเหี้ยกว่าผมก็มันนี่แหละ

          งั้นก็รีบๆ ลีลามากแม่งโดนคาบไปแดกก่อนแล้วอย่ามาร้องไห้ใส่กู ขี้เกียจซับน้ำตา มันว่าจบก็ทำท่าจะเดินเข้าไปห้องน้ำ ที่พูดมามันคงจะหมายถึงส้มส้มบริหารนั่นแหละ

          ไอ้คีมที่นั่งเงียบฟังอยู่นานเงยหน้าขึ้นมองมันเหมือนคุยอะไรกันสักอย่างผ่านสายตา ผมเห็นว่าคีมมันขมวดคิ้วแน่น ลืมไปเลยว่าไอ้บอมก็เพื่อนมันเหมือนกัน คบเพื่อนกันอีกประมาณสี่เดือนจะครบปีแบบผม กับคบมาสี่ปีอย่างไอ้บอมคงไม่ต้องบอกนะครับว่ามันจะเลือกอะไร

          เดี๋ยวเย็นนี้เตะบอลเสร็จกูพาออกล่า มึงก็อย่าไปฟ้องเพื่อนมึงล่ะคีม” ประโยคหลังไอ้แจ็คสั่งไอ้คีมที่นั่งพยักหน้ารับอย่างขอไปที ก่อนจะหันมาขยิบตาให้ผมขณะที่ปากก็ยังคาบไม้ไอติมที่กินหมดไปแล้วไว้อยู่ จากนั้นจึงค่อยๆปิดประตูแล้วหายหัวเข้าไป

          ทว่ายังไม่ทันไรมันก็เปิดประตูพร้อมกับโผล่หน้าออกมาบอกอีกว่า...

          “จริงๆมันจะไม่ยุ่งยากอะไรเลยถ้ามึงรู้จักการหัดว่างทิฐิลง ศักดิ์ศรีน่ะบางทีมันก็แดกไม่ได้หรอกว่ะ แบกเอาไว้แม่งหนักเปล่าๆ ยังไงถ้ากูออกมาจากห้องน้ำช้าพวกมึงสองคนก็พากันไปก่อนเลยนะ เดี๋ยวกูตามไปทีหลัง

          ปัง...

          ประตูห้องน้ำปิดลงในที่สุดพร้อมกับเสียงคนที่อยู่ด้านในเงียบหายไปแทนที่ด้วยเสียงน้ำไหลจากฝักบัว

          ไอ้คีมมองมาที่ผมโดยไม่พูดอะไร ซึ่งผมเองก็ทำได้แค่มองมันกลับไปอย่างไม่รู้ว่าจะพูดอะไรเหมือนกัน

          มึงจะรู้สึกไงวะคีม” สุดท้ายผมก็ทนไม่ไหวเป็นฝ่ายเริ่มถามทำลายความอึดอัดในใจนี้ก่อน มันทั้งโหวงทั้งเขวไปหมด          

          “ต้องรู้สึกไร” มันถามกลับมาเสียงนิ่งเหมือนเคย

          ถ้ามีคนมาทำแบบนี้กับมึง

          ทำแบบไหน

          ให้ความหวังเขาแต่สุดท้ายก็บอกให้เลิกหวัง

          ไม่รู้ดิ” เสียงมันเปลี่ยนไปดูลอยๆ ถ้าไม่เหี้ยจริงคงทำแบบนี้ไม่ได้มั้ง

          ไอ้สัด

          ก็ตอบสมกับความที่มันกับไอ้บอมเป็นเพื่อนกันมาสี่ปีจริงๆ

          เออ พวกผมมันเหี้ย แต่เนี่ยผมจะไม่ทำให้เพื่อนมันเจ็บแล้ว ผมจะเลิกให้ความหวังไอ้บอม ผมจะก้าวเดินทางสายเทพบุตรเจ้าสำราญต่อ ถึงเพื่อนมันจะเจ็บไปบ้าง แต่อย่างน้อยก็ยังทำให้เจ็บน้อยลงอย่างที่ไอ้แจ็คมันว่า...

 

**********

 

          ทันทีที่ถึงสี่โมงเย็น พวกเราชาววิศวกรรมศาสตร์ก็ไม่รอช้าที่จะขนทัพกันมาเตรียมตัวเพื่อลงแข่งที่สนามเก่าเจ้าประจำอย่างสนามกีฬากลางของมหาวิทยาลัย

          อีกไม่เกินสองชั่วโมงฟุตบอลคู่วิดวะ-เกษตรก็จะเริ่มขึ้นแล้วครับ ลงจากรถมาได้ก็เจอมอเตอร์ไซค์ขายของกินจอดเรียงกันเต็มไปหมด ขนของอะไรเข้าไปข้างในเสร็จ พวกผมก็ออกมาหาซื้อลูกชิ้นทอดอยู่ด้านนอก

          ไอ้คีมซื้อมาสี่ไม้แย่งกันแดกในถุงเดียว ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องแย่ง แต่ซื้อกินเองแล้วมันไม่อร่อยจริงๆ

          นั่งกินนั่งยกขวดน้ำขึ้นกรอกปากตาก็มองนักเตะฝั่งเกษตรที่เพิ่งขนขบวนเข้ามาเหมือนกันอยู่ได้ไม่นานก็นึกขึ้นได้ว่ากินเยอะเดี๋ยวตอนแข่งจะจุกก็พากันกลับเข้าไปข้างในแล้ว

          ผู้ชมอาจจะยังน้อยอยู่เพราะแดดในบ่ายแก่ยังแยงตา แต่ทันทีที่พระอาทิตย์หายลับขอบเมฆไปในเวลาเกือบจะหกโมงเย็นและสปอร์ตไลท์ขนาดใหญ่เปิดขึ้น ทุกที่นั่งบนสแตนด์เชียร์ที่ทั้งกว้างและใหญ่ก็อัดแน่นไปด้วยผู้คน เห็นแล้วขนลุกเลยครับ

          เสียงกลอง เสียงเชียร์จากสันทการแต่ละคณะต่างตะโกนดังคลุกเคล้ากันไปพร้อมกับโบกธงคณะ ไม่เพียงแค่จากเกษตรหรือวิศวะ แต่ยังมีเสียงจากคณะอื่นๆเข้ามาร่วมด้วย ให้บรรยากาศคึกคักแต่ก็จริงจังยิ่งกว่ากีฬาเฟรชชี่ที่ผ่านมา

          ว่ากันว่าปีที่แล้วมีต่อยกันจนกรรมการโดนลูกหลงไปด้วย ปีนี้ก็ยืนยันความเกรี้ยวกราดได้จากการที่มีการ์ดในชุดทหารมายืนรอคุมอยู่แถวใต้เต้นท์ ถึงจะยังไม่ใช่คู่ชิง แต่ก็ยิ่งใหญ่สมกับเป็นแมทซ์ในตำนานที่อยู่คู่กับสถาบันมานาน

          เอาจริงไม่ต้องให้ถึงระหว่างคณะหรอกครับ แค่กีฬาเฟรชชี่ที่ผ่านมาไอ้แจ็คนี่ก็เกือบจะได้ไปนอนอยู่ใต้ตีนฝั่งเกษตรตอนอยู่กลางสนามแล้ว ไม่ใช่เพราะมันเล่นเก่งจนเขาอยากจะสกัดดาวรุ่งเหมือนไอ้บอมนะ แต่เพราะมันไปกวนตีนเขา สับขาหลอกไม่พอแม่งยังแลบลิ้นหลอกอีก ก็สมควรแล้ว

          ไม่เคยผิดหวังเลยครับกับกองเชียร์วิศวะเกษตรวันนี้ ไหนขอเสียงทั้งสองคณะหน่อย

          โอ้โหย ได้ยินเสียงเชียร์แล้วผมนี่ขนลุกไปหมดเลยครับคุณเต้

          โหดังมากจนเหมือนอยู่ในคอนเสิร์ต GOT7 ที่ผ่านมานี้เลยใช่ไหมครับคุณเอก

          เปล่าครับ กระผมนึกว่าพากันมาเชียร์มวยไม่ได้มาเชียร์ฟุตบอล

          แหม่...ไม่น่าเล่นเลยครับ เมื่อกี้มีขวดน้ำลอยด้วย

          ดูเหมือนจะลอยมาทางเรา

          ผมว่าคนพากย์นี่แหละจะถูกหามส่งโรงพยาบาลก่อนถ้ายังเอาประเด็นนี้มาเล่น เพราะอะไรรู้ไหม พากย์จบแม่งก็ได้ยินเสียงรุ่นพี่ทั้งเกษตรวิศวะแจกกล้วยใส่กันตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มเกมเลย ขวดน้ำเนสเล่นี่ลอยไปมาหาสู่กันเหมือนโยนให้เพื่อน

          แต่ขอเถอะ โง่หรือโง่วะ อยู่คนละฝั่งห่างกันเป็นโยชน์พวกมึงก็ยังจะโยนไปมาใส่กันอยู่ได้ นอกจากมันจะไปไม่ถึงแล้วมันยังจะตกใส่หัวนักกีฬาแตกก่อนลงแข่งที่ตอนนี้หรอ แม่งพากันวิ่งไปเก็บขวดออกจากสนามให้อยู่ไง สมกับเป็นมวยถูกคู่ จะตีกันทั้งนักบอลทั้งกองเชียร์

          ระหว่างที่กำลังพากันนั่งนวดน้ำมันมวยใส่ขาอยู่ ตาผมก็เหลือบไปเห็นมนุษย์ควายเผือกสี่ห้าตนในร่างชุดนักศึกษาเรียบร้อยที่กำลังเดินขึ้นอัฒจันทร์ซึ่งอยู่ติดกับนักกีฬาฝั่งด้านซ้าย ออร่าเปล่งประกายทั้งกลุ่มขนาดนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร นิติศาสตร์ปืนใหญ่ไงครับท่าน

          ก่อนจะออกมาจากหอไอ้แจ็คก็บอกอยู่ว่าบอมมันกลับไปพร้อมไอ้อุนไอ้ยูตั้งแต่สิบโมงแล้วเพราะพวกมันมีเมคคลาสบ่ายวันเสาร์ แต่เดี๋ยวเลิกเรียนจะมาเชียร์

          ตอนนี้ผมแหงนหน้ามองขึ้นไปก็เห็นมันนั่งอยู่ตรงนั้นจริงๆ ก็ยังยักคิ้วกวนตีนเหมือนที่ชอบทำใส่ ผมที่กำลังจะแจกนิ้วกลางกลับคืนไปให้แต่ก็โดนไอ้แจ็ครีบหมุนหัวให้หันกลับมาก่อน

          มึงๆ ส้มส้มมอง” มันว่าพลางชี้ไปที่ด้านบนก็เห็นกลุ่มนักศึกษาหญิงในเสื้อขาวเข้ารูปกับกระโปรงทรงรัดๆกำลังเดินขึ้นไป พอสบตากันเข้า เจ้าตัวเห็นผมปุ๊บก็รีบโบกมือน้อยๆมาให้ ผมก็เลยต้องชูสองนิ้วเวอร์ชั่นกระดิกยิกๆเป็นท่าสู้ๆครับกลับไป

          นั่งมองกองเชียร์ผู้หญิงสวยๆบนอัฒจันทร์ไปมาได้ไม่นานก็ต้องลงไปวอร์มในสนาม เอาจริงเสียงเชียร์นี่มันช่วยให้ฮึกเหิมขึ้นมาได้จริงๆนะ ถึงจะมีคำว่าไอ้เหี้ย ไอ้สาด ครวยเบอร์22 ดังเล็ดลอดออกมาให้ได้ยิน แต่ไม่เป็นไร ถือซะว่าเป็นเสียงหมูเสียงหมาเพื่อเพิ่มสีสัน ไม่งั้นมันก็ไม่เรียกว่าวิดวะ-เกษตร

          ไม่ถึงสิบห้านาทีการแข่งจริงก็เริ่ม

          กำลังจะเดินไปตำแหน่งกองหลังของตัวเองแต่ไหล่ก็ไปกระแทกเข้ากับร่างที่สูงพอๆกันของใครคนหนึ่งเข้า

          ดูดีๆมันอาจจะสูงกว่าด้วยซ้ำแต่ไม่มาก ผิวสีแทน หน้าไทยๆ ไม่ค่อยอยากยอมรับเท่าไหร่ว่ามันหล่อแต่มันเป็นเดือนเกษตรปีผมไง ตอนประกวดก็เป็นเพื่อนกันดีอยู่ พอลงสนามบอลปุ๊บแม่งกลายมาเป็นศัตรูเฉยเลย

          คงเพราะมันเคยชอบดาวคณะในกองประกวดคนเดียวกันกับผมด้วยแหละมั้ง เสียดายที่เธอคนนั้นดันมีแฟนไปซะก่อน แดกแห้วกันทั้งคู่อ่ะ

          มันชื่อเช่ครับ เหม็นกันมาตั้งแต่แข่งบอลรอบนั้นแหละ เห็นกันทีไรก็ได้แต่ทำหน้าเหมือนเดินผ่านธาตุอากาศเพราะสมัยนี้เขาไม่นิยมใช้ความรุนแรงเหมือนอยู่ในถ้ำกันแล้ว ตอนนี้ก็ไม่รู้หรอกว่าตัวเองทำหน้าใส่มันไปยังไง

          มองหน้า?” มันกระซิบพลางเลิกคิ้วสูง ยิ้มมาให้เหมือนเป็นมิตรแต่เห็นแล้วโคตรคันตีน ระวังตัวไว้” 

          ครับๆ” ยอมแล้ว เอาจริงอยู่ในสนามบอลมันก็ไม่ต่างจากอยู่ในสนามมวยเท่าไหร่หรอก ตีกันข้างนอกไม่ได้แม่งก็มากัดกันกลางสนามนี่แหละ อยู่ที่ว่าใครจะฉีดยากันบ้ามาแล้ว

          ปี๊ดดดดดดดดดด

          เริ่มต้นขึ้นแล้วครับ เกษตรศาสตร์ได้เป็นฝ่ายเขี่ยบอล อมร 38 จ่ายไปให้ธีรชัย...

          เมื่อเสียงนกหวีดเป่าเป็นสัญญาณเริ่มเกม นาทีแรกเกษตรศาสตร์ก็ไม่รอช้าที่จะเป็นฝ่ายบุกทันที

          พอเห็นฝั่งเขาเล่นตอนนี้ก็อยากบอกว่าตอนเฟรชชี่นี่ดูขี้ๆไปเลย

          ไอ้เหี้ย แม่งรุกเอาๆ ไม่ให้หยุดหายใจกันเลยทีเดียว ก็อย่างว่าแหละกีฬาเฟรชชี่มันก็แค่กีฬาสานสัมพันธ์น้องใหม่ แต่ระหว่างคณะมันคือศักดิ์ศรี มันคือเกียรติยศ ต้องมีน้ำใจนักกีฬา แต่หยามไม่ได้และก็ห้ามแพ้ แถมไม่ได้มีแค่ปีหนึ่ง นักเตะที่มีประสบการณ์ในนี้ก็เยอะแยะ

          ผมตัดสินใจวิ่งเข้าไปรับเอาบอลของคณะเกษตรที่จ่ายไปให้อีกคนแต่จังหวะนั้นช่องว่างมันเปิดกว้างพอให้ได้วิ่งไปตัดหน้าก่อนพอดี เมื่อได้บอลมาปุ๊บก็ไม่รอช้าที่จะรีบนำตัวเองขึ้นไปยังกลางสนาม

          เฮ้ยกูๆๆๆ” กูไหนวะ หันมองไปทางซ้ายได้ยินไอ้คีมส่งเสียงมาให้ก็ต้องร้องอ๋อ แต่พอมองขึ้นไปที่นิ้วมือของมันซึ่งเป็นโค้ดลับของวิดวะเรา ผมก็เล่นบอลสูงยิงยาวไปหาพี่เอ็มที่อยู่แถวมุมซ้ายสุดใกล้เขตโทษของเกษตรศาสตร์เลย

          ยังไม่ทันไรหันกลับมาขาก็ดันไปเกี่ยวเข้ากับขาไอ้เช่ที่มันหวังจะวิ่งมาแย่งบอลเข้าพอดี ก็ล้มกลิ้งไปหลายตลบ ต่างคนเลยต่างรีบยืนขึ้น ยกมือสองข้างเหนือหัวเหมือนว่าไม่มีใครผิด กรรมการก็เลยปล่อยไป มองหน้ากันไปมาอยู่หลายนาที สุดท้ายก็ต้องวิ่งต่อ แต่ก็รู้สึกเจ็บจี๊ดอยู่ที่ข้อเท้าหน่อยๆเหมือนกัน

          ไม่นานหลังจากนั้นครึ่งแรกก็หมดลง ดีที่ฝั่งเราทำประตูได้ไปหนึ่งก็ค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อย เคยคิดว่าฝั่งตัวเองก็เล่นแรง แต่มาเจออีกฝั่งที่แรงเหมือนกันมันก็เลยกินกันไม่ลง

          ขณะที่กำลังนั่งพักพากันกรอกน้ำใส่ปากเหมือนตายอดตายอยากมาจากไหน สายตาผมก็เหลือบไปเห็นแก๊งไอ้บอมที่ตอนนี้ลงมายืนดูอยู่ข้างล่างแล้ว

          แต่เพราะมีกรงรั้วเหล็กกั้นเอาไว้ พวกมันเลยได้แต่พากันยืนสุมหัวกันอยู่ที่ใต้ต้นไม้ด้านนอกแถวๆนั้นซึ่งก็เป็นที่ที่ไม่ค่อยมีคนอยู่เท่าไหร่นอกจากพี่บัณฑิตกับนักกีฬาบาสที่สนามอยู่ติดกันเขาแวะมาดู

          ผมได้แต่มองตามไอ้คีมที่มันขอตัวออกไปยืนกินน้ำอยู่ข้างๆรั้วคุยกับพวกมันแล้วก็แลกบุหรี่ไอ้อุนยืนสูบอยู่ตรงนั้น รู้เลยว่าทำไมพวกแม่งถึงพากันลงมาข้างล่างเพราะมาหาที่พ่นควันกันนี่เอง

          หันกลับมาอีกทีก็เจอไอ้แจ็คนอนแผ่หลาไปกับพื้นละ หลับตานิ่งเหงื่อนี่ไหลเต็มหน้าเลยโดนพี่สิงห์แกล้งเท่น้ำใส่จมูก มันก็สำลักไป

          มึงวิ่งแปลกๆว่ะจิน เท้าหายดีแล้วใช่ไหม” พี่โด้หันมาถาม เหมือนจะเป็นห่วงนะแต่ใช้ตีนเหยียบลงมาจนต้องร้องแอ๊ง เอ้ย ร้องโอ้ยเบาๆ ถึงจะเหยียบไม่แรงแต่ตรงๆเส้นเลยสัด เจ็บเหี้ยๆ เพราะงั้นพี่มันเลยรู้เลย

          เดียวครึ่งหลังให้ฝีมันลงแทน” พี่แกบอก ผมหันไปมองไอ้ร่างสูงผอมเจ้าของนามฝีที่ปกติเป็นตัวสำรองเหมือนกัน จริงๆ ฝีนี่เป็นแค่ฉายามันครับ มันชื่อเล่นว่าโดม ผมก็จำไม่ได้เหมือนกันว่ามันได้ชื่อนี้มายังไง ก็น่าจะเป็นตั้งแต่กีฬาเฟรชชี่นู่นแหละ

          ได้อยู่พี่ ไม่เป็นไรครับ ได้อยู่ๆ” ผมยกมือปัดๆเชิงไม่เป็นไรพร้อมกับก้มลงนวดน่องตัวเองต่อ

          เมื่อเห็นว่าผมยังยืนยันหนักแน่นอีกฝ่ายก็ได้แต่เออออกลับมา เป็นผู้ชายเรื่องแค่นี้ไม่ตายหรอก อีกอย่างเกษตรก็เหนียวมากๆ ไม่รู้ว่าจะชนะหรือเปล่า แต่จะแพ้หรือชนะยังไงก็ถือว่ายังได้ทำหน้าที่นักกีฬาให้ถึงที่สุด แหมะ...รู้สึกหล่อจนไม่รู้จะหล่อยังไงแล้ว

          ราวๆสิบนาทีได้ไอ้คีมก็เดินกลับมาพร้อมแก้วน้ำในมือ มันยื่นให้ผมบอกว่าไอ้บอมซื้อมาฝาก หันไปมองที่ที่พวกมันอยู่ก่อนหน้านั้นก็ไม่เห็นว่ามีใครเพราะกลับขึ้นไปบนอัฒจันทร์กันแล้ว

          ผมคว้าแก้วน้ำมาได้ก็ไม่รีรออะไร ยกขึ้นดูดไปได้เกือบถึงครึ่งแก้วก็โดนพี่สิงห์มันแย่งไปกิน ตอนกินคำแรกก็รู้เลยว่ารสหวานๆซ่าๆแบบนี้ต้องเป็นน้ำอัดลมแน่ๆ ไม่ใช่โค้กหรือแป๊บซี่ แต่เป็นเอสโคล่าที่ผมเคยบอกไอ้บอมเอาไว้ว่าชอบกินเพราะมันหวานดี

          หลังจากนั้นก็นั่งฟังไอ้คีมมันบอกให้สกัดคนนั้นคนนี้ทีตามทริกที่ไอ้ยูกับไอ้อุนแนะนำมา คุยๆกันไปมาได้ไม่นานเวลาพักก็หมดลง

          พวกเราลุกขึ้นยืนกอดคอกันล้อมวงบูมเรียกกำลังใจ พี่โด้พูดใส่หูว่าต้องได้ถ้วยไม่เท่าไหร่แต่พอมีเสียงจากพวกพี่ตองที่นั่งรวมกันอยู่บนอัฒจันทร์ชั้นบนสุดตะโกนลงมาว่า ‘ชนะพวกกูเลี้ยงเหล้า’ เท่านั้นแหละ ทุกคนแม่งพากันคึกอย่างใหญ่ รู้เลยนะครับว่าอะไรสำคัญกว่า

          แต่ขอร้องเหี้ยดังๆได้ไหม แม่งลงสนามมาได้ไม่ถึงสิบนาทีเกษตรที่ไม่รู้ไปเอาแรงมาจากไหน ว่าครึ่งแรกบุกหนักแล้วครึ่งหลังนี่นึกว่าแต่ละคนแปลงร่างเป็นเดอะฮัค บุกเอาๆ ยิงประตูได้เฉย เคยเจอมาแต่พวกปีหนึ่งไงไม่คิดว่าปีสูงคณะเขาจะสายแข็งขนาดนี้  

          ปี๊ดดดดดดดด

          มีเสียงนกหวีดดังขึ้นบอกว่ามีลูกฟาวล์ หันไปก็เห็นว่าเป็นเพื่อนตัวเองที่กำลังกำหมัดจะวิ่งใส่เขา ไอ้แจ็คนี่ตัวดีเลย พี่สิงห์เห็นเลยผลักหลังผมให้เดินไปคล้องคอเอามันออกมา ไม่พอยังหันไปชี้หน้าเขากลับ เลยโดนพี่สิงห์มันเตะขาเข้าให้ หัวร้อนกันไปอีก กว่าจะเคลียร์กันได้ก็เล่นเอาต้องพากันไปจับแยกออกทั้งสองฝ่าย

          กร่างไปแล้วมึง จุดนี้ใกล้สแตนด์กองเชียร์ฝั่งเกษตร เขาโยนขวดลงมาใส่หัวแล้ว อีกหน่อยอาจจะเป็นไม้กลอง มึงต้องกลับถิ่นก่อนค่อยซ่า

          ไอ้เหี้ย หาว่ากูขัดขา” มันสบถพลางสะบัดแขนออกจากตัวผม เดินแยกออกไปมือก็ยกชายเสื้อขึ้นมาเช็ดเหงื่อบนหน้าไปด้วย เสียงเชียร์ข้างสนามก็ยังคงดังไม่ขาดหาย ดีครับ ขอดังขึ้นกว่านี้อีก ผมชอบ

          แล้วมึงขัดไหม” ไอ้คีมถามด้วยน้ำเสียงที่คงจะหัวร้อนพอกันเพราะมันก็โดนฝั่งนั้นเขาผลักไหล่มาแต่ก็ยังดีที่มีสติกว่าไอ้แจ็ค พอกรรมการมาจับแยกก็เลิก

          ตอนนี้เลยได้แต่พากันยืนหอบหายใจอยู่อย่างนั้น หน้าแต่ละคนนี่มีแต่เหงื่อ ตอนแรกก็พากันเช็ดอยู่หรอกแต่หลังๆช่างแม่งแล้ว ปล่อยให้มันไหลไปอย่างงี้แหละ จะไหลเข้าตาจนแสบก็ช่างมัน

          ขัดเหี้ยไร กูไม่ได้ตั้งใจ สัดระวังไว้ มึงอ่ะ” พูดกับพวกผมยังไม่ทันจบดีมันก็เอาอีกละ หันไปชี้หน้าฝั่งเกษตรคนเดิม ก็ไอ้คู่กรณีของมันเมื่อกี้นั่นแหละครับ เคยเห็นมาแวบๆอยู่ตอนแข่งเฟรชชี่ พี่สิงห์เลยได้แต่ดึงคอเสื้อแล้วกอดคอมันเอาไว้ ตบบ่าลูบหัวให้ใจเย็นลงก่อนแล้วพาให้ถอยออกมาเพราะเขาจะยิงลูกโทษ

          แจ็คมันก็เป็นซะอย่างนี้ เห็นภายนอกเป็นคนสนุกสนานเฮฮาแต่ยังไงผู้ชายก็คือผู้ชาย มีอารมณ์ร้อน แถมเวลาร้อนก็ร้อนเร็วชิบหาย ยิ่งเป็นเรื่องของฟุตบอลที่พวกมันจริงจังรองลงมาจากการหาเมียแล้ว บอกได้เลยครับว่าแตกเป็นแตก หมายถึงปากกับคิ้วเนี่ยแหละแตก

          อื้อหือ!! เข้าไปแล้วครับ 1:1”

          ก็ตามสภาพ ใกล้ประตูขนาดนั้นให้เอาเด็กปอสามมาหลับตายิงยังเข้าเลย

          แล้วตอนนี้เป็นไง เกษตรก็ตีเสมอขึ้นมาได้เรียบร้อยครับ เสียงนกหวีดเป่าขึ้นมาอีกครั้งให้นักเตะทุกคนกลับไปตำแหน่งเดิมเพื่อเริ่มเขี่ยบอลใหม่ ฝั่งเราก็เจอศึกหนึกเหมือนเคยเพราะโดนบุกอีกแล้ว หน้าที่กองหลังอย่างผมก็เลยต้องทำหน้าที่หนักหน่อย เคลียร์ไม่ได้แม่งก็เตะออกข้างลูกเดียว

          วิ่งไปก็เห็นไอ้เช่เป็นคนครองบอลอยู่ นี่คนหรือลมกรดวะวิ่งเร็วชิบหาย เห็นหน้ามันแล้วก็อยากจะเข้าไปซัดสตั๊ดใส่แต่วิ่งไม่ทันมันซักที ที่เหี้ยกว่านั้นคือลัดกันไปมาก็โดนมันซัดใส่ก่อน

          ความเจ็บนี่แล่นปรี๊ดไปถึงสมอง หัวนี่ร้อนขึ้นวื้ดๆเลย ถึงกับต้องทรุดลงไปงอตัวกุมขาอยู่บนพื้นด้วยท่าทีที่เหมือนจะเล่นใหญ่ แต่จริงๆไม่ใช่เว้ย

          เนี่ยเจ็บจริงไม่อิงสตันท์แมน แล้วก็ได้ยินคำว่า ‘โหย สำออย’ ดังมาเข้าหู เพิ่มกำลังใจกูดีมาก อยากจะตะโกนขอบคุณกลับไปว่า ‘สำออยเหี้ยไร มึงมาเป็นกูไหม หน้าแข้งกับสตั๊ด ลองเอาแข้งมึงไปซัดใส่ขาโต๊ะแรงๆดูแล้วพวกมึงจะรู้ว่ากูสำออยหรือไม่สำออย พร้อมกับยกนิ้วกลางสวยๆไปให้

          ซึ่งจริงๆก็ทำได้แค่คิดแหละครับ ถ้าทำไปคงได้ไปนอนอยู่ใต้ตีนเขาตั้งแต่อยู่ในสนามนี่แหละ ไม่เอาหรอก เดี๋ยวหน้าพัง รอยสตั๊ดมันไม่ขลังเท่ารอยจูบ

          นอนเจ็บอยู่นาน ได้ยินเสียงพี่โด้ตะโกนด่ากรรมการเพราะแม่งไม่ยอมเป่านกหวีดซักที บอกว่าไม่เห็น เห็นแค่โดนบอลอัดใส่ ซวยฟรีเลยกู แล้วต้องทำไงครับ ก็ต้องลุกขึ้นมาวิ่งกระเผลกต่อไปสิ พอทำอย่างนั้นเกิดอะไรขึ้นรู้ไหม ‘สำออย’ แม่งดังเต็มสนามเลย

          เคยเห็นแต่คนอื่นเป็น ก็คิดว่าเขาสำออยเหมือนกัน แต่ตอนนี้กูเข้าใจละ

          อยากจะเตะคืนมันซักเปรี้ยงแต่เดียวกรรมการเสือกเห็นแล้วโดนใบแดงเหมือนที่ใครบางคนมันเคยบอกเอาไว้ ก็เลยจำใจต้องวิ่งกระเผลกอยู่ในสนามต่อเพราะคนไม่จำเป็น ก็ต้องเดินต่อไปถุ้ย

          แหม่...ไม่อยากให้เครียดกันครับ ตอนนี้ในสนามแม่งก็เครียดพอแล้วเพราะเมื่อกี้เกษตรได้ลูกล้ำหน้าเลยนำเราไป 2:1

          ไม่อยากยอมรับก็ต้องยอมรับแหละว่าเขาก็มาจริงๆ หงุดหงิดอยู่เหมือนกัน คือจะให้เขานำจนเหมือนลืมไปแล้วหรอว่าตัวเองเคยเป็นแชมป์เก่า

          แต่ยังไงก็เอาเถอะ เพราะสุดท้ายแล้ววรนุชดุจเดวิลของเราอย่างแจ็คแจ็คปีกขวาก็เป็นฝ่ายยิงยาวตั้งแต่กลางสนามทำประตูให้กับเราได้ ทำให้วิดวะไต่ขึ้นมาตีเสมอเป็น 2:2 ได้สำเร็จ หน้ามันนี่ยิ้มบานเป็นจานดาวเทียมเลย

          ผมยืนเช็คขาที่เจ็บของตัวเองพร้อมกับหยิบขวดน้ำที่วางอยู่ขอบสนามขึ้นมากรอกใส่ปากเพื่อเติมพลังจากนั้นถึงได้เดินกลับไปยังตำแหน่งเดิมของตัวเอง

          แต่เดินไปได้สักพักจู่ๆเข่าก็ทรุดลง งงสิว่าเป็นเหี้ยไร แต่เจ็บมากไม่ไหวแล้ว ผมรีบยกมือเรียกกรรมการ ตอนนั้นเสียงนกหวีดเหมือนเสียงสวรรค์เลยครับ ก่อนพี่หมอผู้ชายจะวินิจฉัยอะไรก็ช่วยอย่ายกขาบิดไปมาแรงได้ไหม เดี๋ยวเจ็บมากๆเท้ากระตุกจะเผลอไปถีบปากพี่เอาได้ อันนี้ผมหวังดีจริงๆ

          ทำไมลงทีไรแล้วแม่งต้องเจ็บตลอดเลยวะ เจ็บตอนที่มีบอลอยู่ใต้เท้ายังว่าเท่กว่าเจ็บเพราะกูเดินสะดุดขาตัวเองเลยเนี่ยให้ตายสิ ให้โชว์พาวโชว์สาวซักลูกสองลูกก่อนก็ไม่ได้ ใจร้ายโคตร สุดท้ายแล้วหน่วยปฐมพยาบาลก็ต้องไปเอาเปลมาแบกออกจากสนามไปครับเพราะเดินเองไม่ได้

          ข้อเท้าแพลงครับ เหมือนเอ็นจะฉีกด้วย” หมอคนเดิมบอกตอนที่ถอดสตั๊ดผมออกแล้ว เลือดนี่เต็มเลย ที่เดิมจุดเดิมอีก ฮือ...อาดิดาสคู่ 4,690 ใหม่แกะกล่องของกู ใยต้องมานองเลือดเพียงแค่ใส่ลงสนามครั้งแรกด้วยวะ

          เดี๋ยวต้องเข้าฉุกเฉินนะคะ” หมอผู้หญิงบอกหลังเช็ดเลือดออกให้ก่อนจะเดินออกไปเก็บอุปกรณ์อะไรสักอย่าง

          ขอบคุณครับ

          ถ้าข้อเท้าแพลงเฉยๆก็คงจะพอประคบน้ำแข็งเล็กๆน้อยๆแล้วกลับไปนั่งดูเพื่อนเล่นต่อได้นะ แต่ติดอยู่ที่ตรงมีแผลเก่าด้วยนี่แหละ ผมเงยหน้าขึ้นมองไปก็เห็นว่าไอ้บอมเดินเข้ามาตรงนี้พร้อมกับไอ้อุนไอ้ยู หน้ามันนิ่งก็จริงแต่สังเกตที่คิ้วของมันตอนนี้แทบจะผูกกันเป็นโบว์ได้อยู่แล้ว

          เดี๋ยวพาไป” ให้ทายครับว่าเสียงใคร...

          หมอบอกว่ามีรถไปส่งอ่ะ

          กูพาไปเอง” ไม่ฟังกันแบบนี้ไม่ต้องทายให้ยากแล้ว ก็ไอ้วิศวกรคนดีคนเดิมที่แต่ก่อนชื่อประธานาธิบดีนั่นแหละ ดีแล้วที่มึงเปลี่ยน เผด็จการแบบนี้อย่าไปเป็นเลยผู้นำของชาติอ่ะ ล่มจมแน่ๆ

          ค่อยๆลุก เดินไหวรึเปล่า” 

          มันเดินเข้ามาแล้วมองแผลของผมแต่ไม่ได้พูดอะไร เสียงนี่เหี้ยมมาก สั่งๆอยู่ได้ ก็เลยส่ายหน้าให้มันกลับไปนี่แหละ ถ้าเดินไหวผมคงไม่มานั่งแบะอยู่บนเปลแบบนี้หรอก จะสิบตอนแล้วยังไม่เลิกหายเป็นควายอีก รักษาคาแรกเตอร์ดีเหลือเกิน

          ให้อุ้มไหม

          อย่าเวอร์สัด แค่พยุงก็พอ” ถามมาได้หน้าตายมาก ทำไมแม่งชอบทำเรื่องแบบนี้ให้เป็นเรื่องจริงจังตลอดด้วย ให้อุ้มฝ่าคนกลางสนามเกือบสองพันคนไปนี่หรอ รอชาติหน้าตอนห้าโมงเย็นนู่นไป

          มันพยักหน้ารับก่อนจะเดินเข้ามา ในหัวผมนี่คิดไปแล้วว่าตลอดทางต้องโดนมันบ่นแน่ๆ แต่ยังไม่ทันได้เคลื่อนตัวออก ไอ้แจ็คก็แหวกฝูงไทยมุงเสนอหน้าแป้นแล้นของมันเข้ามา น่าจะเพราะว่ายังอยู่ในช่วงทดเวลามันเลยออกมาได้ แต่เหมือนพาหายนะมาเยือนผมเลยครับ

          หรือว่าแท้จริงหายนะได้มานานแล้วก็ไม่รู้...

          เฮ้ย มึงไม่ต้องบอม เนี่ยเดี๋ยวให้ส้มพาไป

          จู่ๆมันก็ผลักส้มเข้ามา อึ้งแดกไปเลยสิ คู่หูอุนกับยูเห็นแล้วนี่ร้องแล่วๆๆๆใส่ไม่เกรงใจใครหน้าไหนเลย ส่วนผมก็ต้องร้องอยู่ในใจว่าอ้าวเฮ้ย ไม่เหมือนที่คุยกันนี่หน่า...ทำไมบรรยากาศมันถึงได้อึมครึมขนาดนี้ว้า

          มองไปก็เห็นว่าใบหน้าน่ารักของส้มส่งออกมาแสดงความเป็นห่วงเป็นใยเต็มที่ อยากจะดีใจนะแต่ไม่ใช่ตอนที่มีไอ้บอมอยู่ตรงนี้เว้ย ไอ้เหี้ย ใจผมเนี่ยเหลวไปหมด

          ทำไมไอ้แจ็คต้องพามาเธอตอนนี้ เห็นหน้าไอ้บอมไหม ลอร์ดโวลเดอมอร์ประทับร่าง ทายาทสลิธิรีนของจริง มึงมันแค่เดรโกมัลฟอยพลังน้อยก็ถอยไป หน้ามันแทบจะแดกหัวกูอยู่แล้ว

          ส้มมาได้ไงอ่ะ” ผมกลั้นหายใจก่อนจะหันไปถามสาวเจ้า

          “เรามากับเพื่อน เป็นไรมากเปล่า? มีเลือดด้วยอ่ะ

          กูเห็นยืนเป็นห่วงมึงอยู่ข้างนอกอ่ะเลยพาเข้ามาด้วย” ไอ้แจ็คเป็นคนเสริม กูว่ารีบไปเถอะแม่ง เลือดไหลเยอะแล้ว” 

          พอเห็นหน้าเป็นห่วงของเพื่อนแล้วก็เลยได้แต่เออออรับ ผมพยายามลุกขึ้นยกแขนไปพาดไหล่เล็กๆของส้มเอาไว้

          โหย ตัวนี่บางมาก สเป็คสุดๆ ไม่ได้อยากจะแต๊ะอั๋งนะครับ คือเดินเองไม่ได้จริงๆ มองไปที่ไอ้แจ็คมันก็พยักหน้ามาให้เหมือนรู้กันพร้อมกับบอกว่าเดี๋ยวคุยกับไอ้บอมให้ ผมเหลือบไปมองคนที่หมายถึงเมื่อกี้ก็ยังเห็นมันมองมานิ่งๆอยู่ ภาพสายตาของมันที่มองมายังติดอยู่ในหัว รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ส้มพามาถึงโรงพยาบาลแล้ว

          ผมไม่รู้เลยว่านั่นจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมได้เห็นหน้าของมันหลังจากนี้


**********

 

          เมื่อมาถึงโรงพยาบาลก็โดนคุณหมอบ่นไปเยอะอยู่ว่าทำไมหักโหมเล่นขนาดนี้

          เอ้า ก็ผ่านมาสามอาทิตย์แล้ว หมอก็บอกว่าหายดี เตะบอลเล่นกับเพื่อนที่หญ้าเทียมก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลย ก็ได้แค่คิดครับ ความจริงคือนั่งก้มหน้ารับ ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จต่อไปว่าไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้เลยคุณหมอ

          หลังจากรับยาอะไรเสร็จเรียบร้อยก็ออกไปกินข้าวเย็นกับส้ม เสร็จแล้วเจ้าตัวก็แวะมาส่งผมที่หอเพราะรถยนต์ของผมจอดอยู่ที่สนามกีฬารอให้ไอ้คีมมันขับมาส่งหลังแข่งบอลเสร็จ ผมกับส้มแยกย้ายกันแค่นั้น

          ขึ้นมาบนห้องได้ผมก็รีบอาบน้ำแต่งตัวเปลี่ยนชุดเตรียมเข้านอนเพราะรู้สึกไม่อยากออกไปไหนเลยทั้งที่เตี้ยมกันกับไอ้แจ็คเอาไว้แล้วตั้งแต่เมื่อตอนเที่ยง เผลอมองไปที่ระเบียงก็เห็นเสื้อสีดำแถบทองของคณะนิติศาสตร์กับกางเกงแขวนอยู่ ในหัวมันก็พลันคิดไปถึงเจ้าของ

          ไม่รู้ว่านั่งมองอยู่อย่างนั้นไปถึงเมื่อไหร่ คิดแต่ว่าเดี๋ยวมันก็คงมาเอาเอง แต่นอกจากมันจะไม่มาแล้วยังส่งตัวตายตัวแทนอย่างไอ้คีมเพื่อนรักมาเอาให้อีก

          แล้วทำไมผมถึงรู้สึกหงุดหงิดอย่างงี้วะ

          ผมเปิดประตูห้องออกมาก็เจอหน้าไอ้คีมในร่างที่เหมือนเตรียมจะไปเลี้ยงกีฬาที่ร้านเหล้าต่อเนื่องในโอกาสที่วิดวะเราได้เหรียญทองแดงเพราะแพ้ลูกโทษเกษตรไป

          ส่วนผมที่นอกจากจะเจ็บขาแล้วอารมณ์ร่วมยังไม่มี เลยปฏิเสธไปตั้งแต่ไอ้แจ็คมันโทรมาชวน ก็ไม่พ้นโดนมันโวยวายใส่อีกนั่นแหละ แต่แปลกที่มันเองไม่ได้ตื้อหนักถึงขนาดนั้น

          มึงขึ้นมาได้ไง” ผมถามอย่างงงๆ รับเอากุญแจรถยนต์ของตัวเองที่คีมมันยื่นมาให้

          มีคนขึ้นมาพอดีเลยขอเขาขึ้นมาด้วย

          อ๋อ เออ แป๊บ” ผมพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินกลับเข้าไปเอาเสื้อบอลของไอ้บอมที่แขวนอยู่ระเบียงมายื่นให้มัน มองออกไปที่โถงทางเดินก็ไม่เห็นว่ามีใครตามมันมาอีก กำลังจะถามว่ามาคนเดียวหรอ แต่ก็ต้องหุบปากตัวเองเอาไว้เพราะมันแทรกขึ้นมาก่อน

          บอมมันขี้เกียจขึ้นมาเลยรออยู่ข้างล่าง จะลงไปหาไหม” ผมยืนคิดอยู่นานแต่สุดท้ายก็ส่ายหน้าแล้วรีบไล่ให้มันไป

          กลับเข้ามาในห้องอีกปกติจะนอนเล่นมือถือเหมือนทุกวัน แต่วันนี้ไม่รู้เป็นอะไรถึงได้เอาแต่นั่งมองเหมือนมันใช้งานไม่ได้ แม้จะมีเสียงไลน์ เสียงแจ้งเตือนเฟซเป็นระยะๆ แต่ก็ไม่มีเสียงไหนที่เรียกความสนใจผมไปได้เลย

          แม้แต่เสียงเรียกเข้าก็ยังเงียบกริบตั้งแต่เย็นจนตอนนี้สี่ทุ่มแล้ว อัดเบียร์เข้าไปอยู่หลายกระป๋องจนเริ่มง่วง แต่ก็ไม่มีใครโทรเข้ามาเหมือนที่ทุกๆวันเคยมี แม้ว่าเวลาจะผ่านไปแล้วห้าวันก็ตาม

          ใช่ครับ ห้าวันเต็มๆ 

          ห้าวันเต็มๆที่ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่ความรู้สึกกลับไม่เหมือนเดิม

          วันนี้เป็นวันศุกร์ แต่ก็ยังไม่มีเสียงเรียกเข้าจากไอ้บอมเลยสักสาย แชทส่วนตัวหรือไลน์ก็คงต้องเลิกหวัง แต่ก็ดีแล้วหนิ เป็นเหมือนที่ไอ้แจ็คมันบอกเอาไว้ เลิกคุย เลิกติดต่อ ตัดขาดไปเลย แต่ทำไมผมถึงไม่ได้รู้สึกดีขึ้นเลยวะ คุยกับส้มก็ไม่ลื่นไหลเหมือนแต่ก่อนแล้ว

          พูดถึงห้าวัน มันก็นานพอที่จะทำให้กีฬาระหว่างคณะจบลงไปพร้อมกับฟุตบอลรอบชิงชนะเลิศตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ผ่านมาแล้วครับ

          โดยแชมป์ที่ได้ครองถ้วยคือคณะเกษตรศาสตร์ที่เอาชนะนิติศาสตร์ไปได้ 2:1 แต่ถ้วยดาวซัลโวของปีนี้เป็นของไอ้บอม เล่นเอาคนฮือฮาใหญ่เพราะมันไม่ได้ขึ้นมารับเองเพราะต้องไปเข้าเฝือกที่โรงพยาบาล

          ผมไม่ได้ไปดูหรอกแต่ที่รู้เพราะสเตตัสของเพื่อนๆในเฟซบุ๊คนี่แหละ รวมทั้งภาพที่ไอ้บอมจะต่อยกับไอ้เช่อยู่กลางสนามจนโดนใบแดงไปทั้งสองฝ่าย แต่เพจเจ๊อารุ่ยก็ยังโพสต์ให้พวกมันสองคนเป็นสามีแห่งชาติว่าอย่าเพิ่งตีกัน 

          ห้าวันที่ผ่านมาเกี่ยวกับไอ้บอม ผมก็รู้อยู่แค่นี้กับที่ไอ้แจ็คเล่าให้ฟังว่าบอมมันเป็นคนไปขัดขาไอ้เช่ก่อนทั้งๆที่ไม่น่าเป็นไปได้ แต่ก็ล้มทับกันจนอีกคนขาหักอีกคนก็กระดูกร้าวเลยต้องเข้าเฝือกด้วยกันทั้งคู่

          เดี๋ยวกูไปเซเว่นแป๊บนะ” 

          นั่งคิดอะไรไปเพลินก็นึกขึ้นมาได้ ผมบอกกับเพื่อนระหว่างที่พวกมันกำลังก้มหน้าดูดเอาเส้นก๋วยเตี๋ยวเข้าปาก กินเหมือนหมาที่เจ้าของไม่ได้ให้อาหารมาเป็นอาทิตย์ ไอ้แจ็คเงยหน้าขึ้นมาทำหน้าเอ๋ออยู่พักหนึ่งก่อนมันจะพยักหน้ารับมึนๆ

          คือเพิ่งเรียนเสร็จกันครับ อาจารย์อัดเนื้อหาใส่มาทั้งวันเพราะอีกเดือนกว่าๆก็จะไฟนอลแล้ว จริงๆก็หนักมาทั้งอาทิตย์นั่นแหละ จนตอนนี้ก็คิดแล้วว่าวิศวกรรมศาสตร์คงไม่ได้แค่ผลิตวิศวกรอย่างเดียวแต่น่าจะผลิตคนบ้าด้วย

          แม่งเรียนกันจนเอ๋อแดกไปแล้ว มองไปก็เห็นไอ้คีมกับไอ้แจ็คเอาตะเกียบขึ้นมาต่อสู้กันประหนึ่งตัวเองเป็น Deadpool ที่ไหนได้แค่แย่งเกี๊ยวทอดกัน ตัวก็ควายยังจะมาทะเลาะกันเพราะแย่งเกี๊ยวกันอีก

          ตอนนี้สมาชิกแก๊งของเราเหลือกันอยู่แค่สามครับ ก็ไม่ต่างจากหมาสามตัวที่ยังช่วยกันประคับประครองความเหงา แดกเหล้าตอกย้ำความโสดกันไปวันๆแค่เพียงสามหน่อ เพราะพี่สิงห์แม่งเพิ่งจะเปิดตัวเมียกับพวกผมให้อิจฉากันเล่นๆในวันแข่งบอลที่ผ่านมาตอนที่เมียมันมาถ่ายรูปถือเหรียญให้นี่เอง

          อีกฝ่ายชื่อเบญครับ ไม่สวยมากแต่นมใหญ่ประหนึ่งหัวเด็ก อยู่คณะมนุษย์ฯปีสาม

          เดี๋ยวนี้เมียมันห้ามแดกเหล้า นานๆทีค่อยมาได้ แต่ผมว่าแม่งเป็นงี้ได้ไม่เกินสองสามอาทิตย์หรอก ทุกวันนี้พี่มันก็ชอบเอาเรื่องเมียที่ขี้บ่นจู้จี้จุกจิกเรื่องมากมาเล่าให้พวกผมฟังไม่ขาด ปากก็บอกจะเลิกๆ แต่กูเห็นเขาโทรเรียกทีไรแม่งก็แทบจะคลานเข่าไปหาทุกที

          ผมมองซ้ายขวาจนแน่ใจแล้วว่าไม่มีรถก็เดินกระเผลกๆข้ามถนนไปยังเซเว่นที่อยู่อีกฝั่ง

          ไม่ค่อยได้ออกมาหาอะไรกินแถวนี้เท่าไหร่เลย เพราะเป็นทางสามแยกแคบๆ รถเยอะ คนก็สวนกันไปมาบ่อยๆ ดูวุ่นวาย ส่วนใหญ่จะหากินแถวๆใกล้หอหรือไม่ก็ไปไกลอีกฝั่งจนถึงร้านไก่รสทิพย์เลย แต่วันนี้ไอ้แจ็คบ่นหิวก๋วยเตี๋ยวกับก๋วยจั๊บญวนก็เลยแวะมันตรงนี้เลย

        เพราะว่าช่วงนี้สภาพอากาศบ้านเมืองที่ตอนนี้ร้อนบ้าง ฝนตกบ้าง บวกกับผมที่นอนดึกมาหลายวัน สุดท้ายหวัดแดกเลยกะว่าจะไปซื้อยาแก้หวัดเอาไว้ไปกินที่หอซักหน่อย

          เมื่อกี้ยืนต่อแถวจ่ายเงินอยู่ข้างหน้าบีบอมนิติเว้ย เคยเห็นแต่รูปในเพจ ตัวจริงหล่อมากเลยอ่ะ

          กูมองไม่ทัน มึงทำไมไม่เรียกกูวะ กลับเข้าไปดูได้ไหม

          โอ้ย จะจบปีหนึ่งละกูก็เพิ่งเคยเจอเหมือนกันนี่แหละ รู้สึกแต้มบุญลดลงฮวบๆเลย รออยู่ข้างนอกเดี๋ยวเขาก็ออกมา มึงคอยดู ขาวมาก หน้าโคตรใส

          มึงๆ จินเดือนปะ ใช่ๆๆ จินวิดวะ

          เชี่ย หล่อว่ะ

          ผมพยายามทำเหมือนไม่ได้ยินเสียงของนักศึกษาหญิงปีหนึ่งเหมือนกันซึ่งเดินกระซิบคุยกันออกมาจากเซเว่น แม้ว่าในสนทนาก่อนหน้านั้นจะมีชื่อที่คุ้นหูติดมาด้วย แต่ยังไม่ทันจะได้เตรียมใจอะไร ทันทีที่ประตูเลื่อนอัตโนมัติเปิดออก ก็ต้องมาป๊ะเข้ากับร่างอันคุ้นเคยที่ไม่ได้เจอหน้ามันมาห้าวันเต็มๆ

          นั่นไงมึง ออกมาแล้ว ยืนอยู่ข้างหน้าจินเดือนมหาลัยอ่ะ

          มันยังอยู่ในชุดนักศึกษาเหมือนจะเพิ่งเรียนเสร็จ แต่ข้าข้างหนึ่งใส่เฝือกแล้วก็มีไม้ค้ำยัน พอเงยหน้าขึ้นมาสบตากันก็เป็นผมเองที่ยืนนิ่งเป็นใบ้แดก ดูเหมือนมันก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่

          ไง” 

          ยืนอึ้งมองหน้ากันอยู่นานสุดท้ายมันก็เป็นฝ่ายทักขึ้นก่อน แม้จะมาด้วยใบหน้าเรียบเฉยสไตล์มันเหมือนเดิมแต่ก็ยังมีรอยยิ้มน้อยๆมาให้ตามประสาเพื่อนกัน

          ใช่ เพื่อนกัน...หรอวะ?

          อือ” 

          ไม่รู้จะพูดอะไรก็อือใส่นั่นแหละ มองตากันนานก็รู้สึกอึดอัดเลยก้มมองมือมันของมันแทนที่กำลังถือถุงเซเว่นอยู่ เสียงก๊องแก๊งๆกระทบกันเวลามันขยับตัวหลีกทางประตูให้คนอื่นเดินเข้าออก ก็น่าจะเป็นขวด C-vitt รสส้มที่มันชอบกินแล้วก็กาแฟกระป๋องหรือไม่ก็ M-150 เอาไว้อัดตอนดึกๆช่วงอ่านหนังสือ

          ไม่สบายหรอ ทำไมเสียงขึ้นจมูก” มันถาม เป็นคำถามเรียบๆ แต่ทำไมผมถึงรู้สึกว่ามันโคตรจะตอบยากเลย

          จะให้บอกว่าคิดเรื่องมึงทั้งอาทิตย์จนนอนไม่ได้หวัดเลยลงหรอ แล้วที่อดทนมาตลอดห้าวันนี่จะทำไปเพื่ออะไรวะ แล้วก็ไม่เข้าใจด้วยว่าจะอดทนต่อไปอีกทำไมเพราะแม่งไม่เห็นจะมีความหมายอะไรเลย

          ตากฝนไปเรียนไง แต่ก็ยังสบายดี ไม่ตายง่ายๆหรอก ว่าแต่มึง

          กูไม่ค่อยเลยว่ะ” มันหัวเราะที่โคตรจะเสแสร้ง ให้เด็กอนุบาลมามองยังรู้ว่าแม่งฝืนชิบหาย ปกติก็ใช่ว่าอยู่ดีๆ พูดเรื่องตลกแล้วมันจะหัวเราะออกมาง่ายๆเหมือนชาวบ้านชาวช่องเขาอยู่แล้ว

          ไปก่อนนะ” ไม่รอให้ผมได้ต่อความยาวสาวความยืดอะไรมันก็เดินออกไปเลย พอดีกับไอ้ซองวนขับมอเตอร์ไซค์ออกมาจากร้านผลไม้ที่อยู่อีกฝั่ง ผมเลยได้แค่มองสภาพทุลักทุเลของมันก้าวขึ้นซ้อนท้ายรถก่อนจะออกตัวไป ดูเหมือนจะเป็นทางไปหอของไอ้ซองด้วย

          ความรู้สึกแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของผมตอนนี้คือ...ไม่พอ

          ได้เจอแค่นี้มันไม่พออ่ะ อยากเจออีก อยากคุย อยากรู้ว่าตอนเย็นมันไปกินข้าวที่ไหน ใส่เฝือกอยู่แล้วขับรถไปเรียนยังไง ใครไปส่ง ตอนกลางคืนนอนไม่หลับเหมือนผมไหม มันจะโกรธผมหรือเปล่าที่ไม่ได้ไปดูบอลรอบชิงทั้งที่มันอุตส่าห์ทักแชทมาชวนให้ไปเชียร์แต่ผมก็ไม่ยอมตอบและก็ไม่ไป 

          เอาจริง...ผมคิดว่ามันคงจะโกรธตั้งแต่วันนั้น วันที่ผมเลือกเดินออกมาพร้อมกับส้มแทนที่จะเป็นมันตั้งแต่แรก แต่ถึงมันจะโกรธยังไง ผมก็ยังอยากรู้ว่า มันจะคิดถึงผมเหมือนที่ผมเอาแต่คิดถึงมันมาตลอดห้าวันที่ผ่านมาหรือเปล่า

          เพราะจากที่เคยคิดว่าถ้าหากมันหายไป ผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะเป็นยังไง 

          ตอนนี้เหมือนจะรู้แล้วล่ะว่าแม่ง...โคตรทรมานเลย 



 

 

 

 

 TBC.



ไม่รู้เลยว่าจะพูดอะไร 

เอาเป็นว่าฟิคเรื่องนี้ไม่ดราม่าค่ะ

เอาใจช่วยจินกันด้วยนะ แล้วเจอกันตอนหน้า

ฝากคอมเมนต์ + ติดแท็ก #มนุษย์นิติสังคมและคนรัก ด้วยนะคะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.859K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,159 ความคิดเห็น

  1. #6154 MYDREAM9599 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2563 / 01:46
    สงสารบีบอมอ่ะตอนนี้T^T
    #6,154
    0
  2. #6148 Husky 'Baby (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 01:51
    ไปง้อเขาเถอะจินน รู้ตัวเองแล้วล่ะ
    #6,148
    0
  3. #6126 zazazanook (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 01:17
    ฮือสงสารพระเอก😣 เเค่นี้ก็ชัดเจนเเล้วว่าชอบนะจิน ไปง้อเดี๋ยวนี้เลย
    #6,126
    0
  4. #6108 Jink_chan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 11:02
    ฮือออออ....ไหงสงสารบีบอมขนาดนี้เนี่ย 😭
    #6,108
    0
  5. #6103 hannna (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 14:42
    -บ้าจินนนนนนนน แกจะทำแบบนี้บอมไม่ได้ป่ะ!!!! ไปง้ออออออออออ
    #6,103
    0
  6. #6062 Akhira (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 14:17

    ขอมาม่าเยอะคะ🙂

    #6,062
    0
  7. #6054 syn1/9 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 03:10
    ดราม่าอีก ชอบดราม่าาาา อยากเห็นคนคิดถึงเขาจนจะเป็นจะตาย55555555555
    #6,054
    0
  8. #6044 Llinlinnie (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 01:52
    ไม่ดราม่า เเต่น้ำตานี่คลอตั้งเเต่จินล้มเเล้ว แงง55555
    #6,044
    0
  9. #6040 yuminajina (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 15:08
    หน่วง หน่วงมาก น้องหนูคะไปง้อเขา ไปง้อเขา!!!!!!! แงงงงง
    #6,040
    0
  10. #5996 jaruporn2020 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 02:11
    จุกพูดไม่ออกไม่ชินเลยแงงงพอเขาห่างกันแบบนี้ㅠㅠㅠ
    #5,996
    0
  11. #5933 Gray99 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 10:38
    แจ็คก็เสี้ยมเก่งเหลือเกินพ่อคุ้ณณ

    บรรยากาศมาคุมาก รู้ใจตัวเองได้แล้วจินๆ ไปง้อเขา เขางอนแหละ ไปเอาเสื้อมากับคีมแต่ไม่ยอมขึ้นไป จะใจแข็งได้อีกกี่น้ำ
    #5,933
    0
  12. #5899 nongning5657 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 04:14
    ฉันอยากตีน้องมาก มือมันสั่น อยากจะเขย่าๆให้หัวโยกแล้วก็ตะโกนดังๆว่า หนูชอบเขาลูก!! หนูชอบเขา!!!
    #5,899
    0
  13. #5889 jxxngjay (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 15:06
    ฮืออสงสารบีบอม
    #5,889
    0
  14. #5874 filmnaruepron (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 10:50
    จุก หน่วงอ่ะ ถึงแม่จะไม่ได้ดราม่าเวอร์วังอะไรแต่เข้าใจความอึกอัดบวกความสับสนของนาง งื้อออ คืนดีกันไวๆนะลูก
    #5,874
    0
  15. #5847 psunrise (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 20:52
    ฮือออออน้องจินค้าบ จะร้องไห้ น้องรู้ใจตัวเองแล้วใช่มั้ยรีบๆไปทำตามนะ คือเจ็บกันทั้งสองฝ่ายอะฮือออ
    #5,847
    0
  16. #5820 PandaPuffycheeks (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 01:12
    แจ็คแบ๊ฟฟฟฟ ดูออกเรยจ้าว่าเสี้ยมเพื่อน แง เอ็นดูอะ มู้ดแบบ หลอ นี่ไม่ชอบหรอ กุมั่ยเชื่อ
    #5,820
    1
    • #5820-1 PandaPuffycheeks(จากตอนที่ 10)
      3 มีนาคม 2563 / 01:13
      ฟีลลิ่งเหมือนมีเพื่อนที่ไม่ได้อ้วนแต่มันชอบบ่นว่าตัวเองอ้วน เออ อีตัวหนาเท่าโลก
      #5820-1
  17. #5760 blave (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 15:41
    น้ำตาไหลเฉ้ยยยย
    #5,760
    0
  18. #5727 Mejung-Muji (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 15:45
    คุณนิติกรอย่าไปฟังแจ็คมากเราอยู่กะใครแล้วรู้สึกดีก็อยู่ไปเรื่อยๆแบบนี้แหละไม่ต้องพิสูจน์หาไรแล้ว
    #5,727
    0
  19. #5670 preem77 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 20:48
    หน่วงสุดเลยยยย ฮืออออ
    #5,670
    0
  20. #5631 RAHAN (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 17:27

    อ่านแล้วร้องไห้ทำไม งงใจกับตัวเอง แพ้มาแล้วกับการโดนตื้อแบบนี้ พอมันหายก็เหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง ความรู้สึกคือเป็นผู้ชายทั้งคู่ เพื่อนจะรับได้ไหม แต่ตอนนี้จากเพื่อนมาเป็นแฟนแล้ว #แฟนนิติ

    #5,631
    0
  21. #5627 howwwto (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 13:23
    หนุบหนับหัวใจเลย
    #5,627
    0
  22. #5603 Tangggmo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 20:14
    หน่วยใจเลยยยยย แงงงง
    #5,603
    0
  23. #5598 wilawansaefong (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 17:17
    ร้องไห้หนักมากสงสารบีบอม
    #5,598
    0
  24. #5579 Sutamas Amarin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 18:05
    น้องงงงงงงงงงงง
    #5,579
    0
  25. #5561 IHOPe.. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 00:37
    ฮั่นแน่

    จินๆคนคลู ตกหลุมพรางแล้ว
    #5,561
    0