หล่อร้ายนายวิศวะ Bad Engineer

ตอนที่ 9 : บทที่ 9 เปลี่ยนไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 126
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 มี.ค. 63

บทที่9 เปลี่ยนไป

Tiger

หลังจากที่ผมออกจากมหาลัย ผมก็ตรงกลับมาที่คอนโดของผมผมกลับมาคิดทบทวนกับสิ่งที่ผมเห็นและสิ่งที่โมน่าทำกับผม โมน่าเป็นผู้หญิงที่ผมรักที่สุด การที่ผมจะเสียเธอไปมันเป็นเรื่องที่ผมไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นกับผมเลย การคบกันของเราทั้งสองคนเป็นที่รับรู้ของคนในสังคม แม้กระทั่งครอบครัวของเรา ผมคิดถึงเรื่องที่ผ่านมาระหว่างเราสองคน ตลอดสามปีที่ผมคบกับโมน่าเราคบกันอย่างเปิดเผย ผมคอยดูแลเอาใจใส่โมน่าเป็นอย่างดี ผมทำให้เธอเป็นผู้หญิงที่ใคร ๆ ก็ต่างอิจฉาผมตัดสินใจจะขอเธอแต่งงานทันทีหลังจากที่เราสองคนเรียนจบ แต่ตอนนี้ผมคงต้องกลับมาคิดและทบทวนอีกครั้ง

 

21.00 น.

คอนโดโมน่า

“อ้าวเกอร์ มารอโมน่าหรอคะ” โมน่าเปิดประตู้ห้องเข้ามาก็เจอผมนั่งรออยู่ที่โซฟา

“ไปไหนมาครับ ทำไมเพิ่งกลับ” ผมถามโมน่าไปด้วยน้ำเสียงปกติ

“โมน่าไปทำงานกลุ่มกับเพื่อนมาค่ะ” โมน่าเดินมานั่งตักและกอดคอผม

“เหนื่อยหรือป่าว” ผมถามเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลอย่างที่เคยพูด

“ไม่หรอกค่ะ แค่ได้เห็นหน้าเกอร์โมน่าก็หายเหนื่อยแล้วค่ะ” โมน่าตอบผม แค่ผมได้ยินเสียงหวานๆ ของโมน่า มันแทบจะทำให้ผมลืมเรื่องต่าง ๆ ไปหมดโมน่าดูไม่มีทีท่าผิดปกติ หรือผมอาจจะคิดมากไปเองก็ได้

“วันนี้ค้างกับโมน่านะคะ” โมน่ากำลังแกะกระดุมเสื้อของผมเพื่อปลุกอารมณ์ผม

“ครับ วันนี้ผมจะค้างกับโมน่าที่นี่ครับ” ผมจูบและตอบรับอารมณ์ของโมน่าที่เริ่มร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ โมน่าเก่งเรื่องอย่างว่า และมันก็ทำให้ผมติดใจทุกครั้งที่ผมได้สัมผัสมัน ผมไม่เคยขึ้นเสียงกับโมน่า ไม่เคยพูดจาแรง ๆ กับเธอ ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องใหญ่แค่ไหน ที่ผมยอมเธอทุกอย่าง เพราะว่าผมรักเธอ

 

เช้าวันต่อมา

9.00 น.

“ที่รัก ผมต้องไปเรียนก่อนนะ” ผมเดินไปหาโมน่าที่นอนยังไม่ตื่นอยู่บนเตียง คงจะเหนื่อยเพราะเมื่อคืน กว่าผมจะยอมให้เธอนอน ก็เกือบตีสอง

“อืม..อย่ากวนได้ไหมคะ โมน่าจะนอน” โมน่าทำเสียงหงุดหงิดที่ผมกวนการนอนของเธอ

“ครับผม งั้นผมไปก่อนนะ วันนี้ผมมีแข่งไปเชียร์ผมนะ แล้วผมจะโทรหา” ผมหอมแก้มโมน่าแล้วเดินออกจากห้อง

 

มาลิน

“พี่แม็กซ์จ๋า พี่สุดที่รักของน้อง วันนี้เลิกเรียนแล้วหนูไปเดินซื้อของกับพี่ยูริ ได้มั๊ย” ฉันอ้อนพี่แม็กซ์ เพราะกลัวพี่แม็กซ์ไม่ให้ไป

“รีบไปรีบกลับแล้วกัน” พี่แม็กซ์ตอบมาอย่างผิดคาด

“จริงนะ ฮือออออ พี่แม็กซ์น่ารักที่สุดเลย” ฉันวิ่งเข้าไปกอดพร้อมกับเอาหน้าถูแขนเพื่อเป็นการขอบคุณ ที่นานๆ ที ฉันจะได้ออกไปไหนโดยที่ไม่มีพี่แม็กซ์

“อืม พอดีวันนี้พี่เองก็ไม่ว่างจะไปรับเหมือนกัน” พี่แม็กซ์ตอบมาหน้าตาเฉย

“แล้ววันนี้พี่จะไปไหนล่ะ กลับบ้านหรอ” ฉันถามเพราะอยากรู้

“วันนี้พี่จะไปสนามแข่งรถ” พี่แม็กซ์ตอบฉันแบบยิ้ม ๆ

“ว๊าวววววว....หนูอยากไป ให้หนูไปด้วยนะ นะ นะ นะ น๊า” พอฉันได้ยินว่าพี่แม็กซ์จะไปไหนเท่านั้นแหละ ฉันทำตาโตทันที เพราะฉันชอบรถซุปเปอร์คาร์มากเลยตอนเด็กๆ ฉันกับพี่แม็กซ์สะสมโมเดลรถซุปเปอร์คาร์ไว้มากมาย

“อ้าว...ไม่ไปกับยูริแล้วหรอ” พี่แม็กซ์ถามหน้าตาเฉย เหมือนไม่สนใจฉัน

“ไว้ไปวันอื่นก็ได้ แต่วันนี้ให้หนูไปด้วยนะ หนูอยากเห็นรถซุปเปอร์คาร์ของจริงน่ะ” ฉันพูดพร้อมทำหน้าฟิน มันจะสวยเหมือนรถโมเดลของฉันหรือป่าวน๊า

“ตอนแรกก็ว่าจะชวนนั่นแหละ แต่เห็นว่าจะไปซื้อของ เลยไม่อยากขัดใจ” พี่แม็กซ์พูดแบบประชดฉัน

“อ๋อ ที่แท้ก็วางแผนไว้แล้วนี่เอง เจ้าเล่ห์ที่สุด” ฉันทำหน้างอน ๆ

“เดี๋ยวเลิกเรียนพี่ไปรับ หายงอนได้แล้ว” พี่แม็กซ์ง้อฉัน

“ก็ได้ แต่จะมีแอสตันมาร์ติน ยี่ห้อโปรดของหนูหรือป่าวอ่ะ” ฉันหันไปถามพี่แม็กซ์ด้วยความอยากรู้

“มีสิ รุ่นที่เราชอบน่ะ ไอ้เกอร์มันขับอยู่” พี่แม็กซ์ตอบฉัน

“พี่ไทเกอร์ขับรุ่นนี้หรอ.....อืมมมมมมม.....อยากเห็นอ่ะ” ฉันทำตาลอยเมื่อนึกถึงเทพบุตรของฉันขับรถคันโปรดที่ฉันชอบ

“จะยิ้มอะไรขนาดนั้น ป่ะ ไปเรียนกันได้แล้ว เดี๋ยวสาย” พี่แม็กซ์ดับฝันกลางวันฉันลงขอฝันหน่อยก็ไม่ได้

“ค่า” ฉันตอบและเดินตามออกห้องไป

 

@ สนามแข่งรถTK

Tiger

ผมมาสนามพร้อมกับโมน่า วันนี้ผมอยากให้โมน่ามาเป็นกำลังใจให้ผม เพราะวันนี้เป็นการแข่งขันครั้งสำคัญของผมอีกครั้ง แต่ผมก็ไม่ได้กังวลเรื่องผลที่แพ้ชนะที่จะออกมาหรอก เพราะผมรู้จักฝีมือไอ้แม็กซ์มันดี มันก็ขั้นเทพไม่แพ้ผมเลยล่ะ

“วันนี้ผมลงแข่งสำคัญ ที่รักลงไปให้กำลังใจผมหน่อยนะ” ผมอ้อนให้โมน่าลงไปให้กำลังใจผม

“ไม่เอาล่ะหรอกข้างล่างร้อนออกค่ะ” โมน่าพูดเหมือนทุกครั้งที่ผมชวนลงไปขอบสนาม

“แต่วันนี้ผมอยากให้คุณลงไปนี่ครับ ไปหน่อยนะ” ผมยังพูดอยากให้โมน่าลงไป

“ไม่เอาน่าเกอร์ อย่าทำตัวเป็นเด็ก ๆ ไปหน่อยเลยค่ะ” โมน่าทำท่าหงุดหงิด ๆ ที่ผมยังเซ้าซี้เธอไม่เลิก

“ก็ได้ครับ งั้นผมไปเตรียมตัวก่อนนะ” ผมลุกไปทันทีเพราะไม่อยากเสียความรู้สึก

ความจริงผมก็ไม่ได้ชอบให้โมน่าไปยืนขอบสนามหรอก แต่วันนี้ผมแข่งนัดสำคัญงัย อยากได้กำลังใจข้างสนามบ้าง แต่ก็ช่างเถอะมันเป็นเรื่องปกติ ผมควรจะชินได้แล้วนี่ ระหว่างที่ผมเดินไปที่สนาม ผมเจอไอ้แม็กซ์และน้องสาวมันอยู่ที่นั่นพอดี

“กูคิดว่ามึงยังไม่มาซะอีก ไม่เห็นขึ้นไปข้างบน” ผมถามมัน

“ก็ว่าจะขึ้นไปนั่นแหละ แต่ยัยเด็กดื้อนี่ซิ ตื่นเต้นอยากจะเห็นรถของจริง ก็เลยพามาดูก่อนน่ะ” ไอ้แม็กซ์มันพูดกับผม แต่สายตามันไม่ละจากน้องสาวมันเลย

“ทำไม ชอบหรอ” ผมถามมันไปเมื่อมองเห็นว่ามาลินดูตื่นเต้นมากที่ได้เห็นซุปเปอร์คาร์

“อืม..โดยเฉพาะคันที่มึงขับ เป็นรถในฝันของมาลินเลย” ไอ้แม็กซ์มันพูดถึงมาลินอย่างมีความสุข

“น้องมึงน่ารักดี” ผมพูดและมองตามมาลินที่ทำท่าสนใจรถคันนั้นคันนี้ไปทั่ว ผมคิดว่าถ้าโมน่าชอบอะไรที่เหมือนผมบ้างก็คงจะดี

“น้องกูนะ” ไอ้แม็กซ์ทำเสียงดูหวงน้องสาว

“เออ..หวงจริงเลยมึงนิ” ผมพูดกับมันอย่างหมั่นไส้

“แล้วไอ้สองตัวบาทนั่นยังไม่มาหรืองัยวะ” ไอ้แม็กซ์มันถามผม

“มาแล้ว เดินอยู่แถวลานพริ๊ตตี้ตามเคยนั่นแหละ เดี๋ยวก็มา” ผมบอกมัน

“กูว่าจะเอาชุดข้างบน ถ้ามึงไม่รีบไปไหน กูฝากดูมาลินให้กูที” ไอ้แม็กซ์มันบอกผม

“อืม..เดี๋ยวกูดูให้” ผมตอบมันไป แล้วไอ้แม็กซ์ก็เดินไปห้องรับรองชั้นบน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น