หล่อร้ายนายวิศวะ Bad Engineer

ตอนที่ 6 : บทที่ 6 ชีวิตใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    26 มี.ค. 63

บทที่6 ชีวิตใหม่

มาลิน

ตอนนี้ฉันยืนอยู่ตรงหน้าบ้านของพี่แม็กซ์ มันใหญ่และสวยงามมาก ถ้าฉันจะเปลี่ยนจากคำว่าบ้านเป็นคฤหาสน์ก็คงจะไม่ผิดหรอก มองไปรอบ ๆ ก็เต็มไปด้วยผู้ชายชุดดำที่ยืนอยู่ตามที่ต่าง ๆ

“จะยืนอ้าปากตาค้างอีกนานหรือป่าว” พี่แม็กซ์เข้ามาสะกิดฉันให้หายจากอาการตะลึง

“ก็มันใหญ่และก็สวยมากเลยอ่ะ เหมือนในละครที่เคยเห็นเลย” ฉันพูดออกไป ฉันไม่เคยมาบ้านพี่แม็กซ์เลยสักครั้ง จะมีก็แต่พี่แม็กซ์เองที่มาหาฉันที่บ้านเชียงใหม่

“เข้าบ้านกันก่อนเถอะ เดี๋ยวพ่อกับแม่จะรอ นี่ก็ยังไม่รู้ว่าจะโดนอะไรบ้างถ้ารู้ว่าเรามาอยู่กรุงเทพคนเดียวแบบนี้” พี่แม็กซ์จูงมือฉันเพื่อเดินเข้าไปในบ้าน ระหว่างทางที่เดินผ่านผู้ชายชุดดำทุกคนต่างก้มหัวเพื่อทำความเคารพอย่างรู้หน้าที่

“สวัสดีค่ะคุณป้า” ฉันยกมือไหว้ทันทีที่พบท่าน

“โอ๊ย!!!!!!!!!!มาแล้วลูกสาวป้า คิดถึงมากเลย มาให้ป้ากอดให้หายคิดถึงก่อนนะ” คุณป้ากอดฉันพร้อมกับหอมแก้มซ้ายขวาเหมือนกับตอนเด็ก ๆ

“คุณแม่ครับ คุณแม่มีลูกชายไม่ใช่หรอครับ” พี่แม็กซ์เอ่ยกับคุณป้าแบบน้อยใจที่คุณป้าไม่สนพี่แม็กซ์เอาซะเลย

“ก็เราน่ะแม่กอดบ่อยแล้ว แต่นี่น้องเพิ่งมา อย่ามาทำเป็นน้อยใจหน่อยเลย นี่แม่ยังโกรธเราอยู่นะที่ไม่ดูแลน้องให้ดี ปล่อยให้น้องมาอยู่ที่นี่คนเดียวตั้งหลายปี” คุณป้ามองพี่แม็กซ์อย่างค้อน ๆ

“ก็ใครจะไปรู้ล่ะ ยัยตัวแสบก็ไม่บอก ผมก็ไปอยู่ต่างประเทศตั้งนาน ไอ้เราก็คิดว่ายังอยู่บ้าน” พี่แม็กซ์บ่นออกมาพึมพำคนเดียวเหมือนจะแอบว่าฉันกลาย ๆ

“เข้าไปข้างในกันเถอะ คุณลุงรออยู่จ๊ะ” คุณป้าพูดแล้วเดินโอบไหล่ฉันพาเข้าไปห้องรับแขกด้านใน

“สวัสดีค่ะคุณลุง” ฉันนั่งลงพื้นและกราบที่ตักคุณลุง

“ไหว้พระเถอะลูก” คุณลุงตอบรับพร้อมกับลูบหัวฉันเบาๆอย่างเอ็นดู

“แล้วนี่ไปยังไงมายังไงถึงได้มาอยู่กรุงเทพไม่บอกไม่กล่าว” คุณป้าถามออกมา

แล้วพี่แม็กซ์ก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดของฉันให้คุณลุงและคุณป้าฟัง รวมทั้งเรื่องที่จะรับฉันมาดูแลรวมไปถึงเรื่องค่าใช้จ่ายทั้งหมด และยังเรื่องที่ให้ฉันย้ายออกจากหออย่างกระทันหันด้วย

“ตาแม็กซ์ลูกทำถูกต้องแล้วล่ะ” คุณลุงพูดออกมา

“แล้วนี่จะให้มาลินพักที่บ้านหรือที่คอนโด” คุณป้าถามขึ้น

“ผมจะให้มาลินไปอยู่กับผมที่คอนโดครับ ที่นั่นน่าจะสะดวกกว่า” พี่แม็กซ์บอกคุณป้า

“ก็ดีเหมือนกัน ไหน ๆ ก็เรียนที่เดียวกันจะได้ไปรับไปส่งน้องด้วยเลย หรือไม่ก็เอารถที่บ้านไปใช้อีกคันก็ได้นะ” คุณป้าพูดออกมา

“หมายความว่ายังไงคะ ที่ว่าเรียนที่เดียวกัน” ฉันทำหน้างงทันทีที่ได้ยินประโยคของคุณป้าเมื่อครู่

“ก็หมายความว่าตอนนี้พี่ย้ายกลับมาเรียนที่ไทยแล้ว และตอนนี้ก็เหลืออีกแค่ปีเดียวก็จะจบแล้ว” พอพี่แม็กซ์อธิบายเสร็จฉันก็ถึงบางอ้อทันที

“คืนนี้ดึกกันแล้ว ค้างกันที่นี่กันก่อนนะ พรุ่งนี้ค่อยกลับคอนโด” คุณป้าบอกพวกเรา

“ครับ/ค่ะ”

 

คอนโดพี่แม็กซ์

พี่แม็กซ์

“เราอยู่ห้องนี้นะ ส่วนพี่อยู่ห้องนี้ ตอนนี้เอาข้าวของไปเก็บก่อน ถ้าขาดเหลืออะไรก็บอกพี่ เดี๋ยวค่อยไปหามาเพิ่มแล้วเดี๋ยวเที่ยงเราค่อยออกไปมหาลัยพร้อมกัน”

“รับทราบค่า” ฉันทำหน้าทะเล้นแล้วเดินเข้าห้องไป

 

Rrrrrrrrrr (ไทเกอร์VS แม็กซ์)

“ได้ข่าวว่ามึงกลับมาเรียนที่นี่” ไทเกอร์

“อืม ตามนั้น” แม็กซ์

“แล้วเรื่องนั้นมึงยังยืนยันคำเดิมอีกหรอ” ไทเกอร์

“กูยังยืนยันคำเดิม พวกมึงไม่ต้องคิดมาก กูรู้กฏของกลุ่มเราดี แต่ที่กูทำก็เพราะเหตุผลบางอย่างเท่านั้น สำหรับกูและพวกมึงทุกอย่างยังเหมือนเดิม” แม็กซ์

“มึงมีอะไรที่อยากจะบอกกูมั๊ย” ไทเกอร์

“ตอนนี้ยัง รอให้กูพิสูจน์อะไรสักอย่างก่อนแล้วกูจะบอก” แม็กซ์

“เออ แล้วแต่มึง แล้วนี่มึงมีเรียนวันไหน” ไทเกอร์

“วันนี้บ่าย” แม็กซ์

“งั้นเดี๋ยวเจอกันที่โต๊ะเดิม ใต้ตึกคณะ” ไทเกอร์

“เออ แล้วเจอกัน” แม็กซ์

ผมวางสายแล้วเดินไปอาบน้ำแต่งตัว เพื่อไปมหาลัย

 

12.20 น. มหาลัยA

มาลิน

พอฉันลงจากรถ พี่แม็กซ์ก็จูงมือฉันเดินมาที่ตึกคณะวิศวะ ทำเอาคนหันมองพวกเราเป็นจุดเดียว ถ้าเป็นเดินห้างปกติฉันจะไม่เดือดร้อนเลย แต่นี่มันในมหาลัยจะให้มาจับมือเหมือนเด็ก ๆ มันไม่ได้

“หนูเดินเองก็ได้ พี่แม็กซ์จับมือหนูอย่างนี้คนมองกันหมดแล้ว” ฉันบ่น

“มองก็ไม่เห็นเป็นไร เดี๋ยวพอเห็นทุกวันก็ชินกันไปเองแหละ ถ้ากลัวคนมองก็รีบเดินซิ” พี่แม็กซ์ทำหน้าดุใส่ฉัน

“ความจริงหนูเดินไปคณะเองก็ได้นะ พี่ไม่ต้องไปส่งหรอก” ฉันยังอ้อนวอน

“ไม่ต้อง ไปกับพี่ก่อน เดี๋ยวพี่เดินไปส่ง” พี่แม็กซ์ยังยืนยันคำเดิม

“เอาแต่ใจจริง ๆ เลย” ฉันทำหน้าคว่ำบ่นอุบอิบ

“บ่นอะไรได้ยินนะ” พี่แม็กซ์หันมาทำหน้ายิ้ม ๆ ใส่ฉัน

พอเราสองคนเดินจูงมือกันมาถึงตึกวิศวะกรรม คนทั้งตึกหันมองเรากันเป็นจุดเดียว พวกเขาจะมองอะไรกันนักหนา แล้วพี่แม็กซ์ก็เดินไปที่โต๊ะของกลุ่ม “HB4” OMG!!!!!! พี่แมกซ์รู้จักพวกเค้าด้วยหรอ!!!!!!!

 

แม็กซ์

“มึงเปิดตัวได้สวยเลยนะไอ้แม็กซ์” ไอ้วินซ์มันทักผมทันทีที่เห็นผมเดินเข้ามา

“กลับมาคราวนี้มึงออกตัวแรงว่ะ” ไอ้นอร์ทพูดแบบกวน ๆ

“ยินดีที่ได้เจอมึงอีกครั้ง” ไอ้ไทเกอร์มันทักผม

“กูก็ดีใจที่ได้เจอพวกมึงอีกครั้ง” ผมพูดออกมาอย่างจริงใจ

“แล้วนี่ใจคอมึงจะไม่แนะนำน้องเค้าให้พวกกูรู้จักบ้างหรอวะ????????”

“นี่มาลิน” ผมแนะนำมาลินให้พวกมันรู้จัก

“โน่นวินซ์ นั่นนอร์ท และนี่ไทยเกอร์” ผมหันไปแนะนำพวกเพื่อน ๆ ให้มาลินรู้จักด้วยเหมือนกัน

“สวัสดีค่ะ” มาลินยกมือไหว้พวกเพื่อนๆ

“พี่แม็กซ์หนูเดินไปที่คณะเองก็ได้นะ เดี๋ยวจะเข้าเรียนไม่ทัน” มาลินกระซิบผม คงเห็นว่าผมไม่มีท่าทีว่าจะเดินไปส่งซักที

“เดี๋ยวพี่เดินไปส่ง” ผมหันไปตอบ

“พวกมึง กูเดินไปส่งมาลินที่ตึกคณะบริหารก่อน” ผมพูดพร้อมกับลุกจากเก้าอี้

“เดี๋ยวกูเดินไปเป็นเพื่อน จะไปหาโมน่าด้วย” ไทเกอร์บอกผม

“งั้นพวกกูไปด้วย” ไอ้นอร์ทกับไอ้วินซ์ก็ตามมา

แล้วพวกเราก็เดินเป็นกลุ่มใหญ่4ชาย1หญิง ถือเป็นการรวมกลุ่ม “HB4” อีกครั้ง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

0 ความคิดเห็น