มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 94 : บทที่ 94 ยิ้มหวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,078
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 499 ครั้ง
    24 พ.ย. 61

บทที่ 94 ยิ้มหวาน

 

            24 ชั่วโมงของโลกแท้จริงเท่ากับ 48 วันในเกม

 

พวกเด็กๆ เหล่าลูกศิษย์ของมากเมฆ ปกติในแต่ละอาทิตย์ มักจะมีโอกาสออนไลน์ได้แค่หนึ่งครั้งหรือสองครั้งเท่านั้น

 

เพราะทางโรงเรียนมองว่าเหล่าเด็กนักเรียน ที่มีระดับเลเวลต่ำกว่า 100 ทั้งที่ให้โอกาสในการออนไลน์มาหลายครั้งแล้ว ถือว่าเป็นพวกไร้ความสามารถนั่นเอง

 

แถมส่วนใหญ่ยังออนไลน์ได้แค่ 3-8 ชั่วโมงเท่านั้นเอง แล้วแต่ว่าทางโรงเรียนจะอนุญาตให้มากหรือน้อยแตกต่างกันไป

 

เนื่องจากมีตัวเครื่องเล่นที่จำกัด จำกัดเอาไว้ให้เฉพาะพวกลูกคนรวยเหล่าผู้สนับสนุนเสียเป็นส่วนใหญ่

 

แถมเหล่าคณะกรรมการ เหล่าผู้บริหารของโรงเรียน มักจะอนุญาตสิทธิพิเศษให้เฉพาะเหล่าเด็กนักเรียนที่มีระดับเลเวลสูงๆ พวกผลการเรียนเป็นเลิศ พวกเด็กนักเรียนติดอันดับบอร์ด พวกที่มีชื่อเสียงเป็นพิเศษ

 

แต่ทว่าทางโรงเรียน ยังได้เน้นหนักไปทางเหล่าลูกคนร่ำคนรวยเสียเป็นส่วนใหญ่ ที่ออนไลน์ได้ตามต้องการ

 

            จนในปัจจุบัน โรงเรียนเซนต์สตาร์ได้กลายเป็นสถาบันพิเศษประสบการณ์รอบด้าน สำหรับเหล่าลูกคนรวยไปแล้วอย่างสมบูรณ์

 

            ผิดกับพานา ไอจัง นามิ และโซนิคทั้งสี่คนได้เข้าเรียนที่นี่ ก็เพราะได้รับสิทธิพิเศษจากตำแหน่งงานของพ่อและแม่ในอดีต ก่อนที่จะถูกกลั่นแกล้งจนเสียตำแหน่งงานเดิม และตกต่ำลงอย่างในปัจจุบัน

 

            ****

 

            โดยปกติแล้วหากพวกเด็กๆ ที่อายุต่ำกว่า 15 ปีลงไป ออนไลน์ในโลกเสมือนจริงใดๆ ก็ตาม

 

ทุกคนจำเป็นจะต้องมีผู้ปกครองที่เป็นญาติสนิท หรือได้รับการลงทะเบียนอย่างถูกต้องตามกฎหมาย มาออนไลน์ด้วยกันเสมอทุกครั้ง

 

แต่หากเป็นกรณีที่ออนไลน์จากทางโรงเรียน ที่เข้าร่วมกับระบบการศึกษาแบบใหม่ในยุคนี้ ที่เน้นประสบการณ์รอบด้านแบบสมจริง

 

หรือทางสถาบันนั้นๆ ที่ได้เข้าร่วมกับทางสามมหาอำนาจผ่านโครงการพิเศษที่ถูกจัดขึ้น ถึงจะไม่ต้องมีผู้ปกครองออนไลน์มาด้วยก็ได้

 

แต่เหล่าเด็กๆ ที่อายุต่ำกว่า 15 ปีของสถาบันนั้นๆ จะต้องออนไลน์จากเครื่องเทพฝันแบบพิเศษ สำหรับเด็กอายุไม่เกิน 15 ปีเท่านั้น ที่ทางโรงเรียนอนุญาตและถูกกำหนดมาเป็นพิเศษไว้แล้ว

 

*******

 

 

            ภายในสามพิภพออนไลน์  โลกเวทมนตร์ มิติลูกแก้วเฟยอวี่ ใต้ทะเลสาบไร้นาม  //ผู้เป็นเจ้าของมิติยังไม่ได้ตั้งชื่อ

 

            ก่อนหน้านี้พวกเด็กๆ พานา โซนิค นามิ และไอจังทั้งสี่คน ได้กระโดดลงน้ำในทะเลสาบหายไปต่อหน้าต่อหน้าทุกๆ คน และไม่ปรากฏตัวออกมาให้เห็นอีกเลย

 

            ผลจากการกระทำของพานา ที่ได้แบ่งแผนที่ลายแทงเทพสมบัติออกเป็นสองส่วนนั้น

 

ได้สร้างโอกาสให้ทุกๆ คน สามารถหลบหนีออกไปได้อย่างปลอดภัย และไม่ถูกติดตามหลังจากหลบหนีมาได้

 

แถมพานายังสร้างปัญหา ให้กับเจ้าลูกคนรวยอย่างโทยะได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

 

เล่นงานอีกฝ่ายที่กล้าใช้อํานาจบาตรใหญ่อย่างมิชอบ ผ่านทางคำพูดของอีกฝ่ายและต่อหน้าคนอื่นๆ ได้อย่างสาสม

 

แต่ทว่าพานากับไม่สบายใจเลย เพราะหากเจ้าโทยะมันกล้าทำอย่างที่ปากพูดขึ้นมาจริงๆ และไม่รักษาคำพูดของมันเอง ทำอะไรลับหลังกับพ่อและแม่ของเขา ครอบครัวของพานาจะต้องลำบากมากกว่าเดิมแน่ๆ

 

*****

 

ทั้งหมดสี่คนว่ายน้ำดำลึกลงไปถึงเมืองบาดาลโบราณ ใต้ทะเลสาบได้สำเร็จโดยไม่ยากเย็นอะไรนัก

 

ในระหว่างทางทั้งกลุ่มได้พบเจอสัตว์อสูรรูปร่างแปลกประหลาด เลเวลระดับสูงๆ อยู่ไม่น้อย แต่โชคยังดีที่สามารถหลบหนีมาได้ ด้วยทักษะระดับตำนานมัจฉาสวรรค์

 

มัจฉาสวรรค์ : ทำให้สามารถหายใจในน้ำได้ และยังเคลื่อนไหวได้รวดเร็วกว่าปกติถึง 30 เท่าเมื่ออยู่ในน้ำ และยังได้รับทักษะเสริมคลื่นเสียงโซนาร์ทุกครั้งที่อยู่ในน้ำอีกด้วย

ผลกระทบพิเศษ : เพิ่งพลังแบบรวมทั้งหมด ขึ้น 30 เท่าเมื่ออยู่ในน้ำ

 

แน่นอนว่าที่เมืองแห่งนี้ มันเป็นเพียงเมืองโบราณร้างไร้ผู้คน ไม่มี NPC อาศัยอยู่เลยแม้แต่คนเดียว

 

มีแต่สัตว์อสูรโบราณ จำพวกปลาสิ่งมีชีวิตในน้ำเท่านั้นที่อาศัยอยู่ และไม่ได้ดุร้ายอะไรมากนัก เป็นเมืองโบราณเก่าแก่ที่มีมาแต่แรกแล้ว จากเจ้า ZERO ดูคล้ายกับเมืองที่ยังสร้างไม่เสร็จก็ว่าได้

 

แม้แต่มากเมฆเองผู้เป็นเจ้าของมิติก็ยังไม่ได้เข้ามาสำรวจเลย เคยแต่บินผ่านจากบนท้องฟ้าเท่านั้น

 

ใครมันจะไปสำรวจหมดได้ในระยะเวลาสั้นๆ พื้นที่เขตแดนต่างๆ ภายในมิติลูกแก้วเฟยอวี่

 

รวมไปถึงสถานที่ต่างๆ นั้นมีขนาดใหญ่มาก นี่ขนาดมากเมฆรับ NPC เข้ามาอยู่อาศัยในตอนแรกเป็นสิบล้านคนแล้ว ยังไม่นับรวมกับล่าสุดที่มาจากเมืองเมฆเคลิ้มอีก มหานครเฟยอวี่ยังดูคนน้อยและบางตาอยู่เลย

 

ปัจจุบันภายในมิติลูกแก้วเฟยอวี่ ประกอบไปด้วยเผ่าพันธุ์มนุษย์และเผ่าพันธุ์อื่นๆ จำนวนมากได้มาอาศัยอยู่รวมกันอย่างสันติ และทั้งหมดก็เป็นประชากรของมิติเฟยอวี่เกือบทั้งหมด 90% ทั้งแบบชั่วคราวและถาวร

 

ภายในเมืองบาดาลโบราณ เขตพื้นที่ปลอดสัตว์อสูร

 

พระราชวังงดงามหาใดเปรียบ ถึงแม้จะดูเก่าแก่และไม่ได้ใช้งานมานานเป็นพันๆ ปี

 

แต่ยังคงเต็มไปด้วยศิลปะโบราณแบบแฟนตาซี และความงดงามอันเป็นธรรมชาติของมหานครโบราณแห่งนี้ กับมีชื่อว่า วังเทพนิรันดร์ สถานที่แห่งนี้เป็นเขตปลอดภัย ไม่มีสัตว์อสูรใดๆ กล้าเข้าใกล้เลยสักตัว

 

หลังจากที่ทุกๆ คนได้เข้ามาภายในพระราชวังแล้ว ต่างก็ได้รับการแจ้งเตือนในทันที จากทางระบบหลักของเกม

 

แถมยังได้ชื่อเสียงพิเศษจากการค้นพบสถานที่ลึกลับโบราณอีกด้วย

 

[: ยินดีด้วยกลุ่มปาร์ตี้ผู้เล่น พานา โซนิค นามิ และไอซ่า ได้ค้นพบโบราณสถานของเทพมังกรโบราณ :]

[: วังเทพนิรันดร์:]

[: ผู้เล่นทั้งหมดได้รับชื่อเสียงพิเศษ ที่มีผลต่อเผ่าพันธุ์มังกรทุกชนิดในสามพิภพ 1,000 หน่วย :]

 

พอหาสถานที่เหมาะๆ ได้แล้ว ทั้งหมดก็นั่งพักผ่อนและพูดคุยกันถึงสิ่งที่เกิดขึ้น

 

แถมพานาเองยังพูดในสิ่งที่คิดและต้องการออกมาโดยไม่ปิดบัง จนทำให้คนอื่นๆ คิดว่า !!??

 

".. อะไรนะ!!!  พานา นายคิดจะทำแบบนั้นจริงๆ เหรอไอบ้า แบบนั้นพี่มากเมฆอาจจะโกรธพวกเราก็ได้ .." โซนิคโมโหมาก หลังจากที่ได้ยินพานาเพื่อนรัก บอกถึงจุดประสงค์ของภารกิจในครั้งนี้ของตนเองออกไป

 

ก่อนหน้านี้เล็กน้อยหลังจากหาที่พักที่นั่งกันได้แล้ว

 

พานาได้พูดบอกกับทุกๆ คนว่าตัวเขาเอง จะยอมที่จะล้มเหลวสำหรับภารกิจในครั้งนี้ และรับการลงโทษทุกๆ อย่าง จากภารกิจที่รับมา

 

เพื่อนำอาติเฟคที่จะได้รับมานั้น นำไปขายให้ใครสักคนที่สามารถจ่ายเงิน แบบโอนผ่านระบบบัญชีภายนอกได้โดยตรง

 

เพื่อนำเงินที่ได้เหล่านี้ ไว้สำหรับช่วยเหลือคุณพ่อและคุณแม่ของตัวเองที่กำลังป่วยอยู่

 

แต่ภายในใจก็เต็มไปด้วยความกังวลอย่างมากเช่นเดียวกัน หากในระหว่างนั้นถูกฆ่าล่ะ หรือหากถูกโกงขึ้นมา หลายๆ อย่างที่อาจจะเกิดขึ้น และไม่แน่นอนเริ่มทำให้พานาเป็นกังวล

 

".. ได้ ได้ ในเมื่อนายเลือกแล้ว ฉันเองก็จะเลือกเหมือนกัน  .." โซนิคยังคงโมโหจนหน้าแดง หลังจากเห็นเพื่อนไม่แน่ใจในสิ่งที่กำลังทำ สับสันกับหนทางที่คิดจะเลือก

 

แต่เขาเองก็ไม่ใช่คนโง่อะไร สถานการณ์ทางการเงินและครอบครัวของเขาเอง ก็ไม่ต่างจากพานามากนัก

 

มันอาจจะดีกว่าตรงที่พ่อและแม่ของเขาทำงานได้ด้วยกันทั้งคู่ การเงินของที่บ้านจึงพออยู่ได้ไม่ได้ร่ำรวยอะไร

 

โซนิครู้สึกดีใจจริงๆ ที่ตนเองมีเพื่อนแบบนี้ เพื่อนที่เห็นครอบครัวเป็นสิ่งสำคัญมาอันดับ 1

 

เพราะหากต่อให้เป็นเขาเอง เขาก็คงจะทำแบบเดียวกัน ถึงแม้จะรู้สึกผิดอยู่บ้างก็ตามที่ทำให้อาจารย์ผิดหวังทำภารกิจไม่สำเร็จ

 

".. ฉันจะช่วยนายพานา ตอนนี้บ้านของฉันยังปกติ ไม่ได้เดือดร้อนอะไร แต่บ้านของนายไม่ใช่ พวกเรารู้ดี .."

 

".. อาติเฟคมีด้วยกันทั้งหมด 4 ชิ้น แต่โอกาสที่พวกเราจะครอบครองได้จริงๆ ไม่มีทางถึง 4 ชิ้นแน่นอน .."

 

".. ดังนั้น อย่างน้อยๆ ฉันจะช่วยนายให้ได้ 1 ชิ้น ไม่ว่าชิ้นนั้นๆ จะเป็นของนายหรือของฉัน  .."

 

".. ตกลงมั้ยไอ้เพื่อนยาก .." โซนิคยิ้มให้กำลังใจเพื่อนสนิท ที่ฝ่าฟันหลายสิ่งหลายอย่างมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก

 

พร้อมกับยื่นหมัดออกไปชนเข้ากับหมัดของอีกฝ่ายอย่างรู้ใจ เป็นมิตรภาพของเด็กชายสองคนที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่ยังเล็ก เป็นเพื่อนแท้หนึ่งเดียวที่หาไม่ได้ด้วยเงิน ไม่ว่าคุณจะร่ำรวยล้นฟ้ามากแค่ไหน

 

".. นี่ไอบ้าทั้งสอง ลืมนามิไปได้ยังไง นามิเอาด้วย ต่อให้เป็นอาติเฟคของนามิเองก็ไม่เป็นไร นามิเชื่อว่าพี่มากเมฆจะต้องเข้าใจพวกเราแน่ ๆ ที่ทำแบบนี้ นามิอยากจะช่วยพานานะ .."

 

นามิยิ้มหวาน เธอเป็นเพื่อนผู้หญิงอีกคนในกลุ่มที่สนิทกับทั้งสองคนอย่างมาก

 

และไม่เคยถูกอิทธิพลของพวกโทยะเล่นงานจนเสียกำลังใจแม้แต่น้อย เพราะเด็กสาวรู้ดีว่าเพื่อนแท้นั้นมีค่ามากแค่ไหน แต่เดิมนามินั้นเป็นลูกหลานคนร่ำคนรวยมาก่อน เป็นหนึ่งในตระกูลเก่าแก่ของญี่ปุ่น ตระกูล ซึซึกิ

 

แต่ภายหลังถูกคนในตระกูลหลักบางคนแบ่งสมบัติออกไปโดยมิชอบ

 

ทำให้ความมั่งคั่งร่ำรวยที่เคยมีคอยๆ จางหายไป หลังจากการแตกแยกของตระกูลหลัก แถมตลอดเวลาที่ผ่านมาหลายปี นามิเห็นอะไรมามากมายกว่าเด็กๆ ในวัยเดียวกัน

 

จึงทำให้เธอแตกต่างไปจากคนอื่นๆ ในวัยเดียวกันพอสมควร เป็นผลให้นามิเข้ากับคนอื่นๆ ได้ยาก

 

จนในที่สุดเธอได้มาพบกันพานา โซนิค เพื่อนที่เข้าใจพูดคุยกันได้ทุกเรื่อง เพื่อนที่ไม่ทิ้งเพื่อนในเวลาที่ยากลำบาก เพื่อนที่กล้าแสดงตัวเข้าช่วยเหลือ เพื่อนที่คอยเป็นเพื่อนในเวลาไม่มีใคร ..

 

".. ไอจังด้วย ไอจังคิดว่าพี่มากเมฆจะต้องเข้าใจ  .." ไอจังกระโดดจากที่นั่งเข้ามาร่วมสนทนาด้วยอีกคน

 

เป้าหมายของพวกเด็กๆ ได้เปลี่ยนไป ทั้งหมดต้องการแค่ 1 ชิ้นเท่านั้น และนำมันไปขายให้กับใครสักคนที่น่าจะไว้ใจได้ แต่มันจะง่ายแบบนั้นเลยเหรอ

 

หลังจากทั้งหมดมีเป้าหมายร่วมกัน ตกลงช่วยเพื่อนที่กำลังบากโดยไม่สนใจบทลงโทษที่จะตามมา และออกจากเมืองบาดาลไป มุ่งหน้าไปตามลายแทงเทพสมบัติที่นามิได้จดจำเอาไว้

 

2 วันต่อมาด้วยความจำอันเป็นเลิศของนามิ ทำให้ทั้งหมดมาถึงจุดหมายปลายทางได้อย่างถูกต้อง โดยดูจากแผนที่ต่างๆ ที่ไอจังรวบรวมมาก่อนหน้านี้ และมาถึงก่อนกองกำลังกิลด์อื่นๆ เสียอีก

 

เวลากิจกรรมเหลืออยู่ 9 วัน

 

พร้อมกับได้ครอบครองเทพสมบัติอาติเฟคแล้วหนึ่งชิ้น เป็นอาติเฟคของนามิโดยเฉพาะจากกล่องสมบัติภายในถ้ำ แต่ทว่ามันกับถูกผนึกเอาไว้อย่างสมบูรณ์ จำเป็นจะต้องหาผู้ปลดผนึกช่วยปลดเสียก่อน ไม่อย่างงั้นมันจะมีระดับอยู่เพียง ระดับ S เท่านั้น

 

เข้าวันที่ 4 ของภารกิจตามหาเทพสมบัติ กลุ่มปาร์ตี้ของพวกเด็กๆ ถูกไล่ล่าสังหารอย่างหนัก เนื่องจากทั้งหมดได้ไปยังดันเจี้ยนลับอีกแห่งหนึ่ง เพื่อหาโอกาสในการครอบครองอาติเฟคอีกอันได้สำเร็จ

 

แต่ทว่ากับถูกกองกำลังกิลด์ที่อยู่ใกล้เคียงพบเห็นเข้า และถูกตามล่าอย่างหนักจากผู้เล่นนับพันๆ คน จนพานาเกือบจะตายอยู่หลายต่อหลายครั้ง แต่ด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อในที่สุดทั้งหมดก็หนีจากกองกำลังที่ว่านั้นได้

 

เวลากิจกรรมเหลือ 8 วัน

 

ผ่านไปอีก 3 วัน กลุ่มปาร์ตี้ทั้งสี่ได้ไปยังยอดภูเขาไฟแห่งหนึ่งที่เป็นดันเจี้ยนขนาดใหญ่ และมีสัตว์อสูรธาตุไฟอยู่เต็มไปหมด พวกเด็กๆ ได้ไปพบเข้ากับกองกำลังทหารจากดาวเคออสจำนวนมาก

 

แต่ทว่าทั้งหมดกับไม่อาจจะเอาชนะกำแพงมนุษย์จักรกลที่ปิดกั้นเส้นทางได้ เป็นผลให้ถูกตามไล่ล่าแทนเสียด้วย เพราะมีผู้เล่นของโลกเวทมนตร์บางคน จดจำได้ว่าพวกเด็กๆ ทั้งสี่คน เคยได้ครอบครองเทพสมบัติมาแล้วถึง 2 ชิ้น

 

เด็กทั้งสี่คนฉวยโอกาสหลบหนีได้สำเร็จอีกครั้ง แต่ก็แลกมาด้วยกับอาการบาดเจ็บของพานา และโซนิคอย่างแสนสาหัสเช่นกัน  แต่ถึงแบบนั้นพวกเด็กๆ ก็ดูเหมือนจะมีสติและสมาธิมากขึ้น รอบคอบมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เป็นการก้าวกระโดดและพัฒนาอย่างรวดเร็ว ในด้านของอารมณ์และสติปัญญา

 

เวลากิจกรรมเหลือ 5 วัน

 

พวกเด็กๆ กลับไปยังดันเจี้ยนเพลิงดอกไม้อีกครั้ง ดันเจี้ยนที่พวกเด็กๆ ได้ลายแทงเทพสมบัติมานั่นเอง

 

ดันเจียนแบบเปิดกว้างแห่งนี้ ได้แอบเก็บซ่อนเทพสมบัติเอาไว้อยู่ 1 ชิ้นโดยไม่มีใครรู้ พวกเด็กๆ สามารถค้นหาและแก้ปริศนาของดันเจี้ยนได้สำเร็จเป็นกลุ่มแรก จนสามารถลงไปยังชั้นที่ 9 ได้หลังจากที่เสียเวลาไป 2 วันเต็มๆ

 

ภายในชั้นที่ 9 ซึ่งเป็นชั้นดันเจี้ยนลับพิเศษที่ไม่เคยมีใครลงไปได้มาก่อน ทั้งหมดได้พบเข้ากับบอสเพลิงดอกไม้ประจำชั้นที่แข็งแกร่งอย่างสุดยอด มันมีระดับเลเวลถึง 1,700 และมีขอบเขตพลังพิเศษถึงระดับ ขุนพล ทั้งหมดใช้เวลาถึง 1 วันเต็มๆ กว่าจะเอาชนะอีกฝ่ายลงได้ และได้ครอบครองอาติเฟคชิ้นที่ 3

 

เวลากิจกรรมเหลือ 2 วัน

 

แต่ทว่าเหมือนพวกเด็กๆ จะถูกกลั่นแกล้งอีกครั้งจากภายนอก

 

หลังจากที่พวกในโรงเรียนเซนต์สตาร์ กลุ่มพรรคพวกของโทยะเหล่าลูกคนรวยบ้าอำนาจได้รู้ว่ากลุ่มปาร์ตี้ของพานาได้ครอบครองเทพสมบัติถึง 3 ชิ้นด้วยกัน

 

ลูกเทพโทยะจึงริษยาอิจฉาเป็นอย่างมาก จนทนไม่ไหวหลังจากเห็นความสำเร็จของพวกกลุ่มพานาทำได้ มันจึงเลือกที่จะทำการล็อกเอาท์ออกจากเกมรวมไปถึงกลุ่มเพื่อนๆ ของมันทุกคน

 

เพื่อรวมหัวออกไปกดดันให้ผู้อำนวยการของโรงเรียน ทำการออกคำสั่งพิเศษบังคับให้กลุ่มปาร์ตี้ของพานาทั้ง 4 คน ต้องออกจากเกมก่อนกำหนด

 

โดยบังคับให้ล็อกเอาท์ออกและสูญเสียทุกๆ อย่างที่ลงทุนลงแรงไปตลอดหลายวันในเกม เพราะเมื่อทั้งสี่คนถูกบังคับออกจากเกม ไอเทมอาติเฟคทั้งหมดก็ดรอปออกจากตัวของพวกเด็กๆ ในทันทีเช่นกัน

 

 

            *******

 

พานาลุกออกจากเครื่องเทพฝันด้วยดวงตาแดงก่ำ โกรธอย่างมาก โกรธจนไม่รู้ว่าหากไอ้โทยะมายืนอยู่ตรงหน้า เขาอาจจะฆ่ามันก็เป็นได้

 

โซนิคเองก็ไม่ต่างกัน ไม่เคยรู้สึกโกรธแค้นแบบนี้มาก่อน ทั้งหมดไม่ใช่คนโง่ หลังจากที่เห็นว่าถูกบังคับให้ออกจากเกมและสูญเสียไอเทมอาติเฟคที่หามาได้ ทั้งหมดก็รู้ทันทีว่าเป็นฝีมือของใคร

 

นามิกับไอจังทั้งสองร้องไห้รับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น พรรคพวกของโทยะหลังจากรู้ผลที่เกิดขึ้นกับกลุ่มของพานา พวกมันก็หัวเราะชอบใจ สนุกไปกับความสูญเสียของอีกฝ่าย แถมยังใส่ร้ายว่าร้ายให้กลุ่มของพานาสารพัดต่อหน้าคณะกรรมการและผู้บริหารคนอื่นๆ ได้รับฟัง

 

ความหวังที่จะหาเงินไปรักษาคุณแม่ ความหวังที่จะหลุดพ้นออกจากอำนาจมืดของตระกูลมุเทะคิ ความหวังของพวกเด็กๆ ได้พังทลายลง

 

พานากับโซนิคทั้งสองเก็บอารมณ์โกรธอันบ้าคลั่งเอาไว้ไม่ได้ บุกเข้าไปยังห้องรับรองพิเศษที่พวกโทยะและกลุ่มเพื่อนกำลังนั่งพักและพูดคุยกันอยู่

 

ทั้งสองคนได้เข้าไปชกต่อยกับอีกฝ่ายราวกับคนที่เสียสติ พรรคพวกของโทยะเองก็ทำเป็นสู้ไม่ได้ ไม่ตอบโต้ปล่อยให้ตนเองถูกทำร้าย

 

ราวกับพวกมันได้วางแผนชั่วเอาไว้ตั้งแต่แรก และรู้ว่าหลังจากที่พานาและโซนิคออกจากเกมมาเมื่อไร

 

ทั้งหมดจะต้องมาหาเรื่องพวกเขาอย่างแน่นอน ไม่สู้สร้างเรื่องทำลายชื่อเสียงของอีกฝ่ายให้มากขึ้น และหาทางไล่ทั้งคู่ออกจากโรงเรียนไปเลยดีกว่า

 

ดังนั้นโทยะและกลุ่มเพื่อนของมันทั้งหมด จึงยอมให้อีกฝ่ายต่อยและไม่ตอบโต้อะไร บางคนถึงขั้นเตรียมเลือดปลอมมาไว้ด้วย เพื่อให้สมจริงมากขึ้น และคล้ายกับบาดเจ็บรุนแรง

 

แถมโทยะคุงยังทำเป็นพูดดีด้วยอยู่ตลอดเวลา เพื่อนอย่างงั้นเพื่อนอย่างงี้ เล่นละครตบตาได้อย่างน่ารังเกียจ

 

จนพานาและโซนิคขาดสติมากกว่าเดิม จนสุดท้ายแล้วทั้งคู่ถูกอาจารย์และเจ้าหน้าที่ที่ผ่านมา เข้าจับกุมตัวเอาไว้ราวกับนักโทษ

 

และถูกพาไปยังห้องผู้อำนวยการในทันที ในสภาพที่ร่างกายเต็มไปด้วยแผลจากเหล่าเจ้าหน้าที่ที่เข้ามาจับกุม และแอบทำร้ายเด็กทั้งสองภายในห้องที่ไม่มีใครเห็น ตามคำสั่งของโทยะอย่างลับๆ

 

พร้อมกับได้นำภาพหลังฐานที่เกิดขึ้นทั้งหมดไปให้ผู้อำนวยการตรวจสอบ แน่นอนว่าภาพบันทึกเหล่านั้นมีบางส่วนได้ถูกตัดต่อใหม่ด้วย เช่น ช่วงที่เพื่อนๆ ของโทยะแอบใช้เลือดปลอม ท้าทาย ดูถูก และอีกมากที่ทำให้พานาและโซนิคขาดสติจนบ้าคลั่งชกต่อยรุนแรงมากกว่าเดิม และบทลงโทษที่ทั้งสองจะได้รับก็คือ ไล่ออกสถานเดียว

 

แถมโทยะและกลุ่มเพื่อนๆ ของมันทุกคน ยังได้นำเรื่องราวที่เกิดขึ้น โทรไปฟ้องพ่อฟ้องแม่บอกลุงบอกป้าของพวกมัน แบบใส่สีตีไข่เพิ่มไปอีก กระจายข่าวที่เกิดขึ้นออกไปทั่วโรงเรียน เพื่อไม่ให้มีใครไปขอร้องหรือกล้าช่วยพานากับโซนิคอีก เป็นการกระทำแบบสมคบคิดที่เกินอายุของเด็ก 11-12 ปีจริงๆ

 

 

*****

 

ในขณะเดียวกัน หลังจากผ่านไป 6 ชั่วโมงเวลาในโลกแห่งความจริง


มากเมฆได้นั่งเครื่องบินส่วนตัว และกองกำลังทหาร รวมไปถึงทีมแพทย์ที่ติดตามมาด้วย เดินทางมาถึงโตเกียวเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

".. นายท่าน พวกเด็กๆ ลูกศิษย์ของนายท่านใกล้จะทำภารกิจสำเร็จแล้ว แต่ดูเหมือนจะถูกบังคับให้ล็อกเอาท์ ออกไปจากคำสั่งของผู้อำนวยการโรงเรียน .." รากไม้ที่แบ่งจิตเอาไว้ในจักรวาลสามพิภพ ภายในพระมหาวิหารของพระเจ้าได้รายงานกลับมาให้เจ้านายตนเองได้รับรู้

 

".. เข้าใจแล้ว ฝากรากไม้จัดการกับพวกที่เหลือในมิติให้ด้วย อาติเฟคทั้งหมดจะต้องไม่ตกไปถึงมือของคนนอก ล้างบางให้หมด แจ้งให้ทางเทพลิโป้จัดการในทันที อย่าได้ฆ่าให้ตายแบบง่ายๆ ไหนๆ ก็เป็นแขกที่มา สู้ให้พวกเราสร้างประสบการณ์ไม่รู้ลืมให้คนพวกนั้นด้วยเป็นของแถม .."

 

มากเมฆยังคงเดินคู่กับสาวสวยซากุระมาด้วยกัน ราวกับกำลังเดินแบบเป็นจุดสนใจของใครต่อใครเป็นอย่างมากในสนามบินแห่งนี้ ในขณะที่พูดบอกออกคำสั่งกับรากไม้

 

มากเมฆหันมามองยิ้มให้สาวสวยข้างๆ จนคุณซากุระขนลุกเล็กน้อย พร้อมกับพยายามออกห่างอีกฝ่ายอย่างช้าๆ เพราะทุกครั้งที่เห็นอีกฝ่ายมองมาแบบนี้ จะต้องเป็นอะไรที่ไม่ธรรมดาแน่ๆ แบบครั้งเดียวกับที่โดนหลอกให้ไปเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดด้วยกันเมื่อคืนก่อน

 

".. อ้อคุณซากุระครับ รบกวนให้คุณนำทางไปยังบริษัทที่ตั้งของกลุ่มบริษัทนายทุนมุเทะคิกรุ๊ปที แล้วก็รบกวนส่งเอกสารหลักฐานที่ผมคัดออกมาเป็นพิเศษ ส่งไปยังสื่อต่างๆ ด้วย วันนี้จะมีเรื่องสนุกให้ดูทั้งวันแน่นอน .."

 

มากเมฆยิ้มหวานอย่างกับผู้หญิงในขณะที่พูดบอก แต่ซากุระรู้สึกอยู่ตลอดว่า คุก คุก คุก คุก ... !!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 499 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #2578 CrAzy_Se@L (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 22:41

    ค้างงงง

    #2,578
    0
  2. #2577 L3esrer (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 23:14
    สนุกรออ วนไป
    #2,577
    0
  3. #2576 L3esrer (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 23:14
    สนุกรออ วนไแ
    #2,576
    0
  4. #2575 loliz (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 21:31
    ต้องให้โดนกระหน่ำก่อนค่อนออกโรงรึพ่อคุณ
    #2,575
    0
  5. #2574 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 20:41

    จัดเต็มไปเลยยยยย

    #2,574
    0
  6. #2572 นิค&NIck (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 07:18
    ต้องแบบนั้นแหละอยากจะดู-มากเมฆมากกว่า อยากจะดูอยากจะรู้แล้วเพราะงั้นไม่โปรดลงเพิ่มอีกหลายๆตอนด้วยเถอะ
    #2,572
    0
  7. #2571 joelamtan (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 00:46
    ขอบคุณครับ มากเมฆ เอ็งไปพากผู้เยาว์ มาหรอออ คนข้าง ไอ คุกคุกคุก
    #2,571
    0
  8. #2570 PanatdaJ (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 20:31
    รออออออออออ
    #2,570
    0
  9. #2569 KurouNeko (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 19:58
    คุก นี่ใครเข้าหรอ ซากุระซัง
    #2,569
    0
  10. #2568 momonsan (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 19:30
    ต่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2,568
    0
  11. #2150 แสงสุรย (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 01:39
    ถามหน่อยคนเป็นพ่อแม่และลุงเนี่ย ดูแลลูกหลานยังไงให้เกิดเรื่องนี้ ถ้าสามีไปไม่บอกภรรยาก็เชื่อแล้วปล่อยไว้แบบนี้รึ แล้วคนเป็นพ่อเป็นลุงเนี่ยถ้าพวกเขาไม่ได้สมรู่ร่วมคิดแล้วรักมากเมฆจริงไม่รู้เรื่อง คนเรายอมปล่อยลูกง่ายๆหรือตอนที่ลงมติว่าป่วยระหว่างนั้นคนเป็นพ่อไม่ไปดูลูกเลยรึ มันมีปมอีก และถ้าพวกเขาลงมือทำร้ายมากเมฆจริง ก็...นะ
    ขอดูความคิดแต่ละคนให้ชัดเจนก่อนตัดสินยากมาก
    ไรท์นี่เขียนให้สงสัยตลอดเลย
    #2,150
    7
    • #2150-5 ไอ้บ้่า 500(จากตอนที่ 94)
      17 มีนาคม 2561 / 09:58
      ผมโอเคร
      #2150-5
    • #2150-6 pae2499_(จากตอนที่ 94)
      18 มีนาคม 2561 / 22:10
      หนุ่มรูปงาม ไม่ใช่หนุ่มรูปงาน
      #2150-6
  12. #2149 joelamtan (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 01:28
    ขอบคุณครับ
    #2,149
    0
  13. #2148 เจ้ากิ้งก่าสีฟ้า (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 01:18
    ถ้าบุกไปถล่มตระกูลตอนนี้นี่จะจัดจะลบคะแนนนายนะมากเมฆ
    #2,148
    0
  14. #2147 นิค&NIck (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 01:15
    ถ้าอยากจะเข้าไปกอดหรือไปหาอีกครั้งหนึ่งก็ต้องมีขุมกำลังที่มากพอและความแข็งแกร่งที่มากพอที่จะไปทวงสิ่งของที่เป็นของตัวเองคืนมาพร้อมกับทำลายตระกูลเมฆาเทพด้วยตัวเองแน่นอนว่าคนอนุมัติก็บรรพบุรุษเมฆาเทพคนเดิมนั่นแหละ ที่ทำได้ตอนนี้เพราะถ้าไปยุ่งมันจะวุ่นวายกว่าเดิมซะเปล่าแถมยังมีโอกาสถูกจับไปอีกรอบก็ได้ซึ่งแน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องดีเลยและหวังว่าคงยังไม่ลืมเซเรเน่ของเราหรอกนะในเรื่องนี้อย่าเอาเหตุผลโง่ๆนั่นมาใช้ในตอนนี้แล้วกัน
    #2,147
    0
  15. #2144 loliz (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 00:59
    วนอยู่ที่เดิม
    #2,144
    1
    • #2144-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 94)
      17 มีนาคม 2561 / 01:24
      ช่วงนี้มันต้องเดินเรื่องแบบนี้นะครับ ผมก็แต่งตอนย่อๆ เอาไว้แล้ว
      อาจจะขัดใจวัยรุ่นหน่อย ใจเย็นๆ นะครับ
      #2144-1