มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 90 : บทที่ 90 ลายแทงเทพสมบัติ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 416 ครั้ง
    17 พ.ย. 61

บทที่ 90 ลายแทงเทพสมบัติ

 

          พานา โซนิค นามิ และไอจัง ทั้งสี่คนได้เข้าสู่โหมดหายนะตัวน้อยๆ ไปแล้วในเวลานี้ เพราะความโกรธแค้นเล็กๆ ที่เห็นนามิถูกร้ายต่อหน้าต่อตาจากความประมาทของพวกเขาเอง ได้ไปกระตุ้นให้พลังระดับตำนานภายในร่างตื่นขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ในรูปแบบพิเศษมากถึง 4 ทักษะด้วยกัน

 

            ทักษะระดับตำนานทั้ง 8 ที่ได้รับมาจากโรงเรียนเมฆทะยานนั้น

 

จะมีบางทักษะสกิลพิเศษที่สามารถทำงานของมันเองได้โดยอัตโนมัติ ตามอารมณ์ความรู้สึกของคนนั้นๆ แตกต่างกันไป แถมยังให้ผลลัพธ์ที่ไม่เหมือนกันอีกด้วย

 

            ด้วยเหตุผลง่ายๆ แบบนี้ ทักษะสกิลเหล่านี้ถึงได้เป็นทักษะพลังระดับตำนานนั่นเอง ... ตำนานที่เอาแต่ใจ ...

 

            แต่ทว่าหากต้องการจะเรียกใช้แบบปกติก็สามารถกระทำได้ แต่ผลกระทบของพลัง รวมไปถึงคุณสมบัติพิเศษอื่นๆ ที่จะได้รับนั้น อาจจะไม่เท่ากับการเปิดใช้ทักษะพลังผ่านทางความรู้สึกนั้นเอง

 

            ทักษะพลังที่ถูกกระตุ้นเปิดใช้

 

            เนตรมาร : คุณสมบัติปกติ ดวงตาทั้งสองจะถูกเปลี่ยนเป็นแสงสีแดงเพลิงทุกครั้งที่ต่อสู้ และทำให้พลังโจมตีและพลังป้องกันเพิ่มมากขึ้น 80% ในทันที และสามารถมองเห็นได้ไกลขึ้น มองเห็นในที่มืดไร้แสงได้

 

            บุตรแห่งธรรมชาติ : คุณสมบัติปกติ ทำให้ได้รับพรวิเศษจากธรรมชาติเร้นลับรอบตัวมากมาย และได้รับพลังพิเศษในการต่อสู้และป้องกัน เป็นออร่าพลังของธรรมชาติ

 

            กายาเทพมังกร : คุณสมบัติปกติ ทักษะติดตัวที่ทำงานตลอดเวลายกเลิกไม่ได้ ค่าสถานะสเตตัสทั้งหมด ถูกคูณด้วย 1,000 ในทันที เช่น ผู้เล่นมี พละกำลัง 127 หน่วย ถูก x 1,000  = 127,000 หน่วยในทันที แข็งแกร่งราวกับมังกรฟ้าจากสวรรค์

 

            ลูกรักของพระเจ้า : คุณสมบัติปกติ ทำให้สามารถใช้พลังเวทมนตร์ได้ทุกธาตุพลังธรรมชาติบริสุทธิ์ คล้ายกับพลังเวทสวรรค์ของเหล่าเทพเจ้าโบราณ ได้โดยไม่ถูกจำกัดเงื่อนไขและไม่ถูกลดประสิทธิภาพ ของการหักล้างของธาตุพลังแต่ละธาตุ และยังลดพลังเวทในการเรียกใช้บทเวทนั้นๆ ลง 20-40% ทุกครั้งอีกด้วย

 

            ร่างพลังออร่าหลากสีสันทรงอำนาจของเหล่าเด็กๆ ทั้งสี่คนในเวลานี้ ราวกับเทพเจ้าตัวน้อยๆ ได้จุติลงมายังพื้นพิภพอย่างไงอย่างงั้น  ดวงตาทั้งสองได้กลายเป็นสีแดงเพลิงลุกไหม้ รอบๆ ร่างกายกับเต็มไปด้วยพลังธรรมชาติอันเร้นลับหนุนเสริมจนมองเห็นได้ ไม่ว่าจะสายลม สายฟ้า ธาตุพลังลี้ลับอันเหลือเชื่อ สร้างเป็นปรากฏเหนือโลกให้กับทุกๆ คนในที่นี่อย่างมาก

 

            สรุปแบบง่ายๆ โคตรเท่ห์

 

ทักษะพลังที่ถูกปลุกกระตุ้นด้วยพลังแห่งความโกรธนั้น ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผลกระทบที่ได้ มันจะมากมายรุนแรงขนาดไหน แต่ที่แน่ๆ ผลลัพธ์ที่ได้ต้องคูณด้วย 2-3 แน่ๆ

 

            ผู้เล่นคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่โดยรอบต่างก็มองมายังพวกเด็กๆ ทั้งสี่คนเป็นตาเดียวด้วยความสนใจใคร่รู้

 

บางคนถึงกับขนลุกเลยทีเดียวก็มีกับภาพที่เห็น บางคนแอบบันทึกภาพวีดีโอเอาไว้อีกต่างหาก แต่โชคยังดีที่กฎหมายคุ้มครองเด็กของระบบหลักยังทำงานอยู่ ทำให้ผู้เล่นเหล่านั้น ซวยไปเลยอย่างไม่รู้ตัว ถูกบังคับให้เด้งออกจากเกม พร้อมกับโดนจดหมายจากระบบหลักตักเตือนในทันที

 

            ".. ทักษะระดับตำนานหรือเปล่า เด็กๆ พวกนี้มีทักษะระดับตำนานได้ยังไง ไม่จริงใช่มั้ย .."

 

            ".. พี่ชาย หากพวกเราสามารถชวนเด็กๆ พวกนี้เข้ากิลด์พวกเราได้ จะต้องเป็นกำลังรบได้สุดยอดเลยแน่ๆ .."

 

            ".. เด็กคนนั้นใช้ทักษะเวทมนตร์ ได้โดยที่ไม่ต้องพูดร่ายคาถาเลย แต่กลับวาดวงแหวนเวทมนตร์ อักษรรูน ตราสัญลักษณ์ของธาตุพลัง ออกมาสดๆ เลย ทำไมถึงทำอะไรที่ยุ่งยากแบบนั้น  .."

 

".. ไม่น่าใช่ผู้เล่นเลเวลสูงแน่นอน ดูจากชุดเครื่องป้องกันที่พวกเด็กนั่นสวมใส่สิ ดูยังไงก็เป็นชุดนักดาบกับนักเวทฝึกหัดที่มีเลเวลไม่เกิน 30-35 เท่านั้น  แต่กับมีทักษะระดับตำนานใช้แล้ว ไม่รู้ไปเจอโชคดีหรือปาฏิหาริย์อะไรมา .."

 

            ".. เด็กพวกนี้เป็นใครกันแน่  .."

 

            ".. ลูกจีเอ็ม หรือหลานประธานบริษัทิหรือเปล่า เด็กเส้น  แต่ที่น่าๆ ตูเลเวลจะ 750 แล้ว ยังไม่มีทักษะพลังระดับตำนานสักอย่าง  .."

 

            ".. ดูนั่น เด็กคนนั้นที่ใช้ดาบเริ่มโจมตีแล้ว  .."

 

            ".. โหดไปแล้ว แม่งถือดาบเอกซ์แคลิเบอร์หรือไงวะ ดาเมจดอกละเกือบแสน ไอเชี่ย  .."

 

            เหล่าผู้เล่นนับร้อยๆ คนผู้มากประสบการณ์ ที่อยู่รอบข้างต่างก็พูดคุยและคาดเดากันไปต่างๆ นาๆ กับภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

 

 

ต่างก็สนใจจะชักชวนให้พวกเด็กๆ กลุ่มนี้ เข้าร่วมกิลด์กองกำลังของตนเองกันทั้งนั้น

 

เพราะต่างก็เล็งเห็นถึงผลประโยชน์ที่จะได้รับอย่างมหาศาล จากความสามารถของเด็กๆ ทั้งสี่คนที่ได้แสดงออกมา

 

หมีดำโลกันตร์กระเด็นออกไปจากแรงปะทะในครั้งแรกจนล้ม พานาเริ่มฟันดาบเวทที่เต็มไปด้วยพลังเพลิงสายฟ้าเข้าใส่หมีดำโลกันตร์อย่างต่อเนื่อง

 

ทุกๆ การฟาดฟันไร้รูปแบบ สร้างความเสียหายกับเป้าหมายอย่างรุนแรง

 

กลายเป็นคอมโบชุดของท่าฟันดาบพื้นฐานทั่วไป ที่เคยเรียนรู้มา แต่พอใช้ออกผ่านร่างพลังตำนานที่บัพเสริมอยู่มากมาย กับทำให้ท่าฟันดาบธรรมดาสามัญทั่วไป กลับกลายเป็นกระบวนท่าฟันดาบทรงพลังจากบนลงล่าง จากล่างขึ้นบนอันร้ายกาจและเต็มไปด้วยอำนาจพลังทำลายล้างไปเสียแล้ว

 

ในขณะเดียวกันนั้นเอง โซนิคก็ได้เคลื่อนไหวด้วยความเร็วเหนือวายุสวรรค์ ออกไปทางด้านหลังของหมีดำโลกันตร์

 

ก่อนที่จะใช้วิชาดาบเค็นโดที่ร่ำเรียนมาตลอดหลายปี เข้าฟาดฟันด้านหลังของหมีดำโลกันตร์อย่างรุนแรง สร้างบาดแผลให้กับอสูรร้ายจนร้องคำรานออกมาอย่างเจ็บปวดด้วยความไม่พอใจ

 

หมีดำโลกันตร์ไม่คาดคิดเลยว่า เป้าหมายที่แลดูอ่อนแอขยี้ให้ตายเมื่อไหร่ก็ได้ ของมันก่อนหน้านี้

 

อยู่ๆ จะแข็งแกร่งและเก่งกาจขึ้นมาได้ อย่างก้าวกระโดดไร้เหตุผลแบบนี้ ตัวมันเองเป็นถึงบอสเขตแดนชั้นที่ 8 เป็นถึงสัตว์อสูรผู้มีพลังแห่งความมืดและเปลวเพลิงอันร้ายกาจ

 

แต่ในเวลานี้กับไม่สามารถตอบโต้เด็กๆ พวกนี้ได้เลย เอาแค่จะไล่ตามความเร็วให้ทันก็ยังไม่สามารถทำได้ ทำให้มันในเวลานี้ไม่รู้จะโกรธจะแค้นยังไงแล้ว ทำได้แต่โจมตีไปรอบๆ ตัวอย่างไร้ทิศทางเท่านั้น

 

การโจมตีอย่างต่อเนื่องส่งผลให้ทั่วทั้งร่างกายของพานาและโซนิค เต็มไปด้วยพลังสวรรค์อันแปลกประหลาด พลังธรรมชาติอันเร้นลับไม่ธรรมดา ที่ต่างก็คอยหนุนเสริมจนทำให้การเคลื่อนไหวที่แสนจะเรียบง่าย

 

กลายเป็นท่วงท่าการโจมตีคล้ายการร่ายรำของเทพสวรรค์ก็ไม่ปาน หลากสีสัน หลากรูปแบบการจู่โจม หลากหลายไม่จำกัด หากจะบอกว่าพวกเด็กๆ ฟาดฟันและแทงดาบเวทในมือไปมาแบบมั่วๆ ก็ได้

 

แต่เพราะมีออร่าพลังเหนือธรรมชาติ พลังเวทสวรรค์กับกายาเทพมังกรหนุนเสริม จึงทำให้ทุกๆ การกระทำของพวกเด็กๆ กลายเป็นอะไรที่เลิศล้ำไปในทันที

 

[ ผู้เล่น พานา สร้างความเสียหายหมีดำโลกันตร์ 74,131หน่วย ]

[ ผู้เล่น พานา สร้างความเสียหายหมีดำโลกันตร์ 84,111หน่วย ]

[ ผู้เล่น พานา สร้างความเสียหายหมีดำโลกันตร์ 96,351หน่วย ]

[ ผู้เล่น พานา สร้างความเสียหายคริติคอล หมีดำโลกันตร์ 127,521หน่วย ]

[ ผู้เล่น พานา สร้างความเสียหายคริติคอล หมีดำโลกันตร์ 128,951หน่วย ]

[ ผู้เล่น โซนิค สร้างความเสียหายคริติคอล หมีดำโลกันตร์ 110,000 หน่อย ]

[ ผู้เล่น โซนิค สร้างความเสียหายคริติคอล หมีดำโลกันตร์ 123,000 หน่อย ]

[ ผู้เล่น โซนิค สร้างความเสียหายคริติคอล หมีดำโลกันตร์ 130,000 หน่อย ]

[ ผู้เล่น โซนิค สร้างความเสียหายคริติคอล หมีดำโลกันตร์ 143,000 หน่อย ]

 

// - - รายงานความเสียหายภายในปาร์ตี้ที่ทำได้ของทั้งสองคน - - //

 

ค่าความเสียหายที่เกิดขึ้น ทำให้ผู้เล่นคนอื่นๆ ที่เปิดระบบการมองเห็นดาเมจความเสียหายเป็นตัวเลข ลอยอยู่บนหัวของสัตว์อสูรแบบเกมทั่วไป ถึงกับปากอ้าตาค้างกันเลยทีเดียว

 

[ -141,151 หน่วย ]

[ -171,151 หน่วย ]

[ -181,151 หน่วย ]

 

// - - ผู้เล่นคนอื่นๆ จะมองเห็นแค่ตัวเลขความเสียหายเท่านั้น จะมองไม่เห็นชื่อของผู้ทำความเสียหาย - - //

// - - ปกติเวลาคนเรามองหน้าคนอื่นๆ คงไม่มีชื่อจริงนามสกุลจริงลอยอยู่บนหัวให้เราได้อ่าน นี่ก็เป็นอีกหนึ่งความสนจริง ภายในสามพิภพเช่นกัน  - - //

 

นี่มัน !! เป็นแค่การโจมตีฟาดฟันพื้นฐานของดาบเวทเท่านั้น แต่กับสร้างดาเมจความเสียหายได้มากขนาดนี้

 

ทำได้ยังไง ?! มันจะไม่โกงกันไปหน่อยหรือ นี่คือสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นภายในความคิดของใครหลายๆ คนที่เห็นเหตุการณ์

 

 ".. บ้าไปแล้ว โจมตีธรรมดา ดาเมจเป็นหมื่น หมื่น .."

 

".. แม่เจ้าโว้ยยย ไอ้เด็กคนนั้นที่โจมตีจากด้านหลัง แม่งตีติดคริติคอลทุกดอก ทำได้ไงวะ .."

 

".. คริติคอลดอกละ 1 แสนอัพ ลูกจีเอ็ม แอบปลอมตัวมาเล่นหรือเปล่าวะเนี่ย .."

 

เหล่าผู้เล่นมุงนับร้อยๆ คน ยังคงไม่ได้ไปไหนไกลนัก เฝ้ามองดูพวกเด็กๆ ทั้งสี่คนด้วยความสนใจมากกว่าเดิม

 

ในขณะเดียวกันที่พานากับโซนิคได้เข้าโจมตีหมีดำโลกันตร์อยู่นั้น นามิและไอจังก็ได้เริ่มเปิดฉากโจมตีเอาคืนบ้างแล้วเหมือนกัน

 

หลังจากที่เห็นหมีดำโลกกันตร์ เริ่มถอยห่างออกไปเรื่อยๆ และไม่ระวังตัวเหมือนก่อนหน้านี้ สภาพร่างกายเริ่มอ่อนล้าลงมาก จนพลังป้องกันต่างๆ เริ่มลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด

 

เพราะต้องรับมือกับพานาและโซนิคอย่างจ้าละหวั่น ทั้งข้างหน้าข้างหลังอย่างยากลำบาก

 

นามิวาดวงแหวนเวทมนตร์ผ่านทางไม้เท้าเวทของเธออย่างช้าๆ

 

ผิดกับไอจังที่ยังคงวาดวงแหวนเวทมนตร์ของตนเอง ผ่านปลายนิ้วของทั้งสองมืออย่างรวดเร็ว

 

ก่อเกิดเป็นบทเวทมนตร์ทรงพลังออกมาในเวลาไม่นาน เร็วกว่าการร่ายเวทมนตร์คาถาแบบปกติถึง 10 เท่าตัวเห็นจะได้

 

นามิเองก็ไม่ได้น้อยหน้าอะไรน้องเล็กประจำกลุ่มเลยแม้แต่น้อย

 

แต่เพราะนามิเลือกวาดวงแหวนเวทมนตร์ บทเวทโจมตีที่ทรงพลังมากกว่า พร้อมกับปรับแก้สูตรและอักขระเวทอีกนิดหน่อยอยู่พอสมควร

 

ในตอนแรกใครๆ ก็มองออกว่าบทเวทที่ถูกวาดออกมานั้น มันเป็นแค่บทเวทหอกแสง ระดับพื้นฐานทั่วๆ ไปเท่านั้น

 

แต่ที่ไหนได้ !! วงแหวนเวทมนตร์ของนามิ กับขยายใหญ่ออกไปเรื่อยๆ ราว 2.5 เมตรทรงกลม

 

ลอยอยู่เหนือหัวของหมีดำโลกันตร์เลเวล 450 อย่างไม่เกรงกลัวที่จะถูกทำลาย และเริ่มทำการปลดปล่อยหอกแสงทำลายล้าง ที่ผสานธาตุพลังแห่งเพลิงและสายฟ้ามาด้วยนับร้อยๆ อัน

 

ตูน ตูน ตู้นน !!!!

 

หอกแสงอัคคีสายฟ้าจำนวนมาก พุ่งโจมตีเข้าใส่หมีดำโลกันตร์จากด้านบนราวกับห่าฝน

 

แต่ทว่าเม็ดฝนที่ว่านี้ กับเป็นหอกแสงอัคคีสายฟ้านับร้อยๆ อัน พุ่งตกใส่ตัวหมีดำโลกันตร์แบบล็อคเป้าหมาย 100% หลบไม่ได้ จึงต้องยอมรับดาเมจที่เกิดขึ้นไปแบบเต็มๆ จนเลือดสาดกระเด็น แต่ยังดีที่พวกเด็กๆ มองไม่เห็นเลือดสดๆ ที่กระเด็นออกมาเหมือนผู้เล่นคนอื่นๆ ที่อายุถึงเกณฑ์

 

แถมหลังจากที่ไอจังน้อย ได้วาดวงแหวนเวทมนตร์ ออกมาเป็นบทเวทโจมตีของตัวเองจนเสร็จแล้ว

 

ปรากฏเป็นวงแหวนเวทขนาดเล็กทั้งหมด 4 บทเวท ลอยไปอยู่ข้างหมีดำโลกันตร์ทั้งสี่ด้าน

 

พร้อมกับปลดปล่อยศรเวทมนตร์ ขนาดปกติธรรมดาที่ประกอบไปด้วยพลังธาตุ ไฟ น้ำแข็ง สายฟ้า และวายุออกมาอย่างต่อเนื่อง สร้างความเสียหายให้กับสัตว์อสูรหมีดำเป็นอย่างมาก

 

จนหมีดำโลกันตร์มันร้องคำรานออกมาอย่างเจ็บปวดสุดแสนอีกครั้ง  อยากจะตอบโต้เหลือเกิน แต่สภาพร่างกายในปัจจุบันไม่สามารถจะทำแบบนั้นได้อีกแล้ว

 

แน่นอนว่าตอนที่ทั้งสองคนได้ปลดปล่อยบทเวทโจมตีทั้งบนหัวหมีดำและรอบข้าง 4 ทิศนั้น

 

พานากับโซนิคทั้งสองคน ได้ถอนตัวออกมาก่อนแล้วอย่างรู้กัน

 

พร้อมกับเว้นระยะห่างเอาไว้อยู่พอสมควรจากเป้าหมาย เข้าปกป้องนามิกับไอจังในขณะที่กำลังปลดปล่อยพลังเวทมนตร์

 

เพราะต่อให้เป็นคนในปาร์ตี้เดียวกัน หากไม่ระวังตัวให้ดีก็ได้รับดาเมจความเสียหายจากบทเวทที่ถูกสร้างขึ้นของผู้เล่นคนอื่นๆ ในปาร์ตี้ได้

 

สามพิภพออนไลน์นั้นเน้นความสมจริงเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้อย่างมาก เพราะต้องการให้เกิดความสมบูรณ์แบบในประสบการณ์ที่ผู้เล่นจะได้รับ ให้ได้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้

 

และหากเป็นเกมออนไลน์เสมือนจริงอื่นๆ ผู้เล่นไม่จำเป็นจะต้องหลบพลังโจมตีของผู้เล่นคนอื่นๆ ในปาร์ตี้ก็ได้  

 

เช่น อาชีพสายแท้งบอสที่กำลังยืนชนบอสให้เพื่อนๆ ยิงเวทใส่สร้างความเสียหาย ยิงเวทโจมตีมาได้เลย เพราะพลังโจมตีทั้งหมดจะมองผ่านคนในปาร์ตี้เดียวกันอย่างสมบูรณ์ และเข้าทำร้ายเฉพาะสัตว์อสูรเท่านั้น

 

แต่ทว่าเกมสามพิภพมันทำอะไรแบบนั้นไม่ได้ และหากยังใช้วิธีการเล่นแบบเดิมๆ อย่างที่แล้วๆ มา

 

รับรองได้ว่าผู้เล่นแท้งคนนั้นได้ตายเป็นคนแรกอย่างแน่นอน จากพลังเวทจากพลังโจมตีของเพื่อนๆ ในปาร์ตี้ระเบิดใส่นั่นเอง

 

ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้ในทุกๆ ครั้งที่ต่อสู้กันแบบเป็นปาร์ตี้ขนาดใหญ่หลายสิบคน จำเป็นจะต้องระมัดระวังตัวให้มากกว่าปกติอยู่หลายเท่าตัว ไม่งั้นอาจจะโดนเพื่อนๆ ในปาร์ตี้ฆ่าตายเอาก็ได้

 

หากโจมตีและประสานงานกันผิดจังหวะ หรือใช้บทเวทใหญ่ๆ แบบไม่คิดให้ดีเสียก่อน อาจจะทำให้กลุ่มเพื่อนในปาร์ตี้ตายอย่างโง่ๆ ได้เลยทีเดียว

 

ทุกๆ การโจมตี ทุกๆ การกระทำหวังผลไม่หวังผล มีผลทั้งหมดกับทุกๆ อย่างตามความเป็นจริงของกฎเกณฑ์ของโลกแท้จริง เพื่อให้ผู้เล่นได้รับประสบการณ์อย่างสมบูรณ์แบบ

 

// - - สมจริงแบบมีผลกระทบแวดล้อม - - //

 

ค่าความเสียหายจากพลังโจมตีเวทมนตร์ กลายเป็นจำนวนตัวเลขมากมายมหาศาล

 

ลอยอยู่เหนือหัวบอสเขตแดนอย่างหมีดำโลกันตร์เป็นจำนวนมาก จนไหลออกเป็นทางยาวเรื่อยๆ ไม่สิ้นสุด

 

จากที่ผู้เล่นหลายๆ คนไม่ได้สนใจดูเท่าไรในตอนแรก ยังต้องออกคำสั่งให้เอไอผู้ช่วย ช่วยปรับระบบของเกม เพื่อที่จะดูดาเมจความเสียหายที่ปาร์ตี้เด็กน้อยทั้งสี่คนทำได้กันเลยทีเดียว

 

[ -196,351 หน่วย ]

[ -96,852 หน่วย ]

[- 226,258 หน่วย ]

[ -26,959 หน่วย ]

[ -391,928 หน่วย ]

[ -211,851 หน่วย ]

[ -196,353 หน่วย ]

[ -16,354 หน่วย ]

[ -16,351 หน่วย ]

[ -13,851 หน่วย ]

[ -546,897 หน่วย ]

[ -596,117 หน่วย ]

 …..

 

ค่าตัวเลขความเสียหายจากบทเวทมนตร์โจมตีของทั้งนามิและไอจัง ได้แสดงผลออกมาอย่างชัดเจนต่อเนื่อง

 

เพียงเวลาไม่นานนักที่ทั้งสี่คนได้ร่วมมือกันโจมตีหมีดำโลกันตร์อย่างต่อเนื่อง

 

ก็ส่งผลให้บอสเขตแดนอันร้ายกาจของดันเจี้ยนเพลิงดอกไม้ ต้องตายในสภาพที่ไม่อาจจะยอมรับได้ และได้ดรอปไอเทมรางวัลออกมาจำนวนหนึ่ง พร้อมกับเหรียญทองจำนวนหลายพันอยู่ใกล้ๆ ซากศพของมัน

 

แต่ทว่าสิ่งที่พวกเด็กๆ ตามหากับไม่ดรอปออกมาเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ทั้งที่มันเป็นบอสเขตแดนของดันเจี้ยนชั้นสุดท้ายแท้ๆ ชั้นที่แปดเลยนะ

 

ผลกระทบจากความผิดหวังนี้ ได้สร้างความกังวลใจให้กับพวกเด็กๆ อยู่พอสมควร ว่างานนี้ภารกิจที่ได้รับมาจากท่านอาจารย์ มันไม่ใช่อะไรที่ง่ายดายเลยจริงๆ

 

แต่แล้วอยู่ๆ ในขณะที่ทั้งหมดกำลังก้มเก็บไอเทมที่ดรอปอยู่นั้น

 

ไอจังเด็กน้อยนำโชคประจำกลุ่มได้เดินไปหยิบเอาเศษผ้าเก่าๆ ที่แลดูคล้ายกับลายแทงสมบัติออกมาจากกองไอเทมที่กองกันอยู่ใกล้ๆ

 

นามิเองก็มองเห็นเข้าพอดี จึงได้เดินเข้าไปดูใกล้ๆ ก่อนที่จะบอกให้ไอจังรีบเก็บลายแทงที่ว่าในทันที

 

พร้อมกับพูดคุยสนทนาในช่องลับของปาร์ตี้อย่างเร่งด่วน

 

".. ได้มาแล้ว อิอิ ไอจังเก่งมั้ย ลอยแทงสมบัติบอกที่ตั้งอาติเฟคล่ะ .." ไอจังพูดบอก

 

".. เก่งมากจ้า มาให้กอดเลย เราต้องไปตามจุดต่างๆ ที่แผนที่ได้บอกเอาไว้ก่อน ถึงจะได้สมบัติมา .." นามิกอดไอจังเอาไว้ในขณะที่พูดอย่างดีใจ

 

".. ตาดีจริงๆ เลย เก่งมากไอจัง เดี๋ยวเย็นนี้พี่โซนิคสุดหล่อ จะเลี้ยงไอศกรีม 10 ถ้วยใหญ่ๆ เลยเป็นรางวัล .." โซนิคดีใจไม่น้อย ที่ความพยายามในครั้งนี้ไม่ได้สูญเปล่า

 

".. พวกเราออกไปจากที่นี่กันก่อนดีกว่า ก่อนหน้านี้พวกเราดึงดูดความสนใจมากเกินไปแล้ว  จะต้องมีพวกที่สังเกตเห็นแน่ๆ ว่าพวกเราเก็บไอเทมอะไรไปบ้าง ออกไปจากที่นี่กันก่อน  .."

 

พานาผู้ที่มีความเป็นผู้ใหญ่มากที่สุดในกลุ่ม ได้บอกให้ทุกคนในปาร์ตี้ระวังตัว

 

หลังจากที่สังเกตได้ว่าผู้เล่นคนอื่นๆ รอบๆ แถวนี้ ได้เข้ามาใกล้อย่างไม่น่าไว้ใจหลายสิบคน

 

แต่ในขณะที่ทั้งหมดกำลังจะออกไปจากดันเจี้ยนเพลิงดอกไม้นั้น กับมีผู้เล่นคนหนึ่งพูดขึ้น .. เสียงดังหมายจะประกาศให้ผู้เล่นคนอื่นๆ รอบๆ ได้ยิน

 

".. แม่หนูน้อย ช่วยส่งลายแทงเทพสมบัติที่เก็บไปได้ ออกมาได้มั้ย พอดีพี่ชายมีสกิลพิเศษในการตรวจสอบไอเทมในระดับสูงน่ะ แล้วก็ลายแทงเทพสมบัติที่ว่านี้ มันเข้าเงื่อนไขของภารกิจที่พี่ชายกับเพื่อนๆ รับมาพอดีเลย .."

 

"..  ช่วยส่งมันมาให้ที แล้วพวกพี่ๆ จะให้เงินเป็นการตอบแทน .." ผู้เล่นแต่งกายคล้ายนักเล่นแร่แปรธาตุผสมพ่อค้าหน้าเลือดพูดขึ้น และในเวลาเดียวกันทั้งสี่คนได้ถูกรุมล้อมไว้เสียแล้ว

 

เด็กๆ ทั้งสี่คนไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเพียงเวลาไม่ถึง 10 วินาที หลังจากที่ไอจังมองดูเนื้อหาลายแทงสมบัติจากเศษผ้าเก่าๆ ชิ้นนั้น กับทำให้ผู้เล่นคนนี้ตรวจสอบมันได้อย่างละเอียด

 

".. ส่งมาเถอะ พวกน้องๆ เองก็เก่งไม่เบา แต่แน่นอนว่าไม่สามารถเอาชนะ และหนีรอดไปจากที่นี่ได้ .."

 

".. ไอเทมที่เกี่ยวกับเควสที่มอบให้โดยเทพ หลังจากที่ตายยังไงก็ต้องดรอป พี่ว่าพวกน้องๆ ส่งมาดีกว่า .."

 

".. พูดมากทำไมวะ ฆ่าให้ตายไปเลยจะได้จบๆ  .." จอมดาบเวทคนหนึ่งไม่พูดมากอะไรฟันดาบเข้าใส่ไอจังในทันที เพราะรู้อยู่ก่อนแล้วว่าในบรรดาเด็กทั้งหมดที่เก็บลายแทงไว้ อยู่ที่เด็กผู้หญิงตัวเล็กคนนี้เท่านั้น

 

ไอจัง ระวัง !!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 416 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #2542 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 06:22

    รออาจารย์​มากเมฆกลับมาก่อนเถอะมิติได้พังแน่นอน 55555

    #2,542
    0
  2. #2541 RazeLosT (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 02:43
    แหม่ รออาจารย์ของเด็กๆกลับมาก่อนเหอะ ระวังตะตายแบบไม่รู้ตัว/ทรมาณจนอยากตาย
    #2,541
    0
  3. #2540 loliz (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 01:21
    วอนตายแบบไม่ได้เกิดล่ะเมิงเอ้ย
    #2,540
    0
  4. #2539 joelamtan (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 23:50
    ขอบคุณครับ
    #2,539
    0
  5. #2538 KurouNeko (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 22:49
    นี่ท่านอาจารย์ไม่อยู่หรอกนะ ถ้าท่านอาจารย์ รู้จะเกิดอะไรขึ้นหนอ
    #2,538
    0
  6. #2036 Phiny_NC (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 23:57
    มากเมฆจักการถอนรากถอนโครนเลย เลว-จริง
    #2,036
    0
  7. #2035 KurouNeko (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 23:54
    เดี๋ยวจะได้เจอ ความดาร์คแบบไร้เดียงสา ฉบับมากเมฆหรอกตาเฒ่าเอ้ย
    #2,035
    0
  8. #2034 ม่านเมฆ (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 23:48
    ขอบคุณคับ
    #2,034
    0
  9. #2033 benjamas06 (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 23:44
    มันชั่วมากๆ
    #2,033
    0
  10. #2032 MewThanayot (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 23:41
    ดิบโคตรเลยไรทเข้าใจว่าโลกมืดแต่ก็ยังดิบ เล่นมันให้เละครับลูกพี่มากเมฆ ขอบคุณครับ
    #2,032
    0