มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 7 : บทที่ 7 เสียงของหัวใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,580
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,093 ครั้ง
    4 ธ.ค. 61

บทที่ 7 เสียงของหัวใจ

 

          ".. นายท่านครับ ผมเจออะไรแปลกๆ ที่ด้านโน้นด้วย จะไปดูด้วยกันมั้ย .." รากไม้ตะโกนถามเพราะไปเจอเข้ากับสัตว์อสูรตัวใหญ่ยักษ์ ที่ในเวลานี้มันกำลังบาดเจ็บอยู่ และดูเหมือนมันกำลังปกป้องอะไรบางอย่างไว้จากเปลวไฟสุดร้อนแรง

 

มากเมฆได้ยินที่รากไม้ร้องบอก แต่ก็ไม่สนใจมากนัก เพราะยังมีไอเทมและสิ่งของต่างๆ มากมายให้ตนต้องรีบไปเก็บอีกเยอะมากทั่วทั้งป่าแห่งนี้

 

ก่อนที่พวกมันทั้งหมดจะเสียหาย และอาจจะขายไม่ได้ราคา มากเมฆจึงได้บอกปัดๆ ไปก่อน และขอเวลาอีกสักหน่อย เก็บไอเทมแถวที่ตนเองยืนอยู่ให้หมดก่อน แล้วถึงจะตามไปทีหลัง

 

เจ้าเอไอรากไม้เองแต่เดิมตอนแรกๆ ก็ไม่คิดว่านายท่านของมันจะขี้งกแบบนี้ เห็นอะไรพอขายได้หน่อยหรือไอเทมนั้นๆ ยังสมบูรณ์อยู่ก็เก็บเกือบทั้งหมดและยิ่งมารู้ว่าตนเองนั้น มีช่องว่างมิติที่สามารถเก็บสิ่งของได้

 

          ได้โดยไม่จำกัดจำนวน หรือขนาด หรือน้ำหนักใดๆ  ยิ่งทำให้นายท่านมากเมฆของมัน เก็บสิ่งของต่างๆ ที่ดรอปทั้งหมดมากขึ้นและในเวลานี้ ก็เก็บไอเทมและสิ่งของต่างๆ ไปแล้วไม่ต่ำกว่า 9 ล้านชิ้นเข้าไปแล้ว

 

          แต่แล้วสิ่งที่ไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้น ตามระบบของเกมที่ได้ถูกออกแบบไว้อย่างดี หากผู้เล่นหรือบุคคลใดกระทำการใดๆ ที่เข้าเงื่อนไขพิเศษได้ถูกต้องและครบถ้วน ก็จะได้รับทักษะพิเศษนั้นๆมา และในตอนนี้เองนายท่านมากเมฆของเจ้าเอไอรากไม้ ก็ได้ทักษะประหลาดเพิ่มมาอีกแล้วในตอนนี้

 

[:  ยินดีด้วยค่ะ ผู้เล่นมากเมฆปฏิบัติตามเงื่อนไขพิเศษได้ครบถ้วนและอยู่ในเวลาที่กำหนด  :]

[:  ทำให้ผู้เล่นมากเมฆได้รับทักษะพิเศษหายากระดับ SSR  สองทักษะค่ะ  :]

          [:  ทักษะที่ได้รับดังนี้ 1.ทักษะเขตแดนแห่งความละโมบ Lv.1 และ 2.ทักษะของรักของข้า  :]

 

คำอธิบายทักษะสกิล

ทักษะเขตแดนแห่งความละโมบ  เป็นทักษะพิเศษประเภทเขตแดน ที่ทำให้เกิดอาณาเขตพิเศษแห่งความละโมบขึ้นมา จะส่งผลให้สิ่งของต่างๆ ที่ผู้เล่นได้รับมาจากสัตว์อสูรถูกเก็บเข้ากระเป๋ามิติหรือช่องว่างมิติโดยอัตโนมัติ และยังสามารถใช้ทักษะนี้ ในการขโมยเอาสิ่งของหรือไอเทมของผู้อื่นได้อีกด้วย


มีโอกาสสำเร็จถึง 90% หากสิ่งของหรือไอเทมนั้นๆ ตกสู่พื้น สิ่งของหรือไอเทมนั้นๆ จะหายไปทันทีและไม่ปรากฏร่องรอยให้สามารถตรวจสอบได้อีกเลย เป็นการขโมยที่สมบูรณ์แบบ เป็นทักษะที่สามารถพัฒนาได้ และใช้ร่วมกับทักษะประเภทเขตแดนอื่นๆได้อย่างไม่จำกัด เป็นทักษะประเภทเรียกใช้และจะทำงานตลอดเวลา และสามารถยกเลิกได้ตลอดเวลาเช่นกัน ไม่มีคูลดาวน์สกิล ไม่ใช้พลังพิเศษใดๆ ในการทำงานและไม่สามารถตรวจสอบได้

 

 

ทักษะของรักของข้า เป็นทักษะพิเศษที่ช่วยให้สิ่งของหรือไอเทมนั้นๆ ที่เป็นของรักของหวงของผู้เล่น มีประสิทธิภาพเพิ่มมากขึ้นหลายเท่าตัว และยังส่งผลให้เกิดเอฟเฟคพิเศษแปลกๆ แบบสุ่มที่หาได้ยากที่เป็นผลดีกับผู้เล่นอีกด้วย และหากผู้เล่นได้ให้ความรักและความห่วงใยต่อไอเทมหรือสิ่งของชิ้นนั้นเป็นพิเศษ อาจจะทำให้สิ่งของหรือไอเทมนั้นๆ มีชีวิตจิตใจขึ้นมาก็ได้  ทักษะของรักของข้าเป็นทักษะที่ไม่อาจจะพัฒนาได้ และเป็นทักษะประเภทติดตัวไม่สามารถยกเลิกหรือทำลายได้

 

".. สุดยอดไปเลย หรือว่านายท่านของเรากำลังเล็งสิ่งนี้อยู่ จึงได้รีบเร่งเก็บสิ่งของต่างๆ อย่างตั้งใจด้วยกระเป๋ามิติใบนั้น และยังเห็นทำอะไรแปลกๆ ตลอดเวลา ทั้งที่เลือกๆ เก็บมาทั้งหมดก็ได้แท้ๆ ร้ายกาจจริงๆ ชอบทำอะไรให้ประหลาดใจอยู่เรื่อยเลย  .." เอไอรากไม้พูดบอกตัวเอง และคิดไปเองอย่างช้าๆ ถึงสาเหตุที่ได้สกิลสุดประหลาดมาถึงสองสกิลพร้อมๆ กัน

แถมยังเป็นสกิลที่หายากระดับ SSR อีกด้วย เพราะเงื่อนไขที่จะได้รับทักษะประหลาดทั้งสองนี้ มันยากเกินไปสำหรับคนเลเวล 30 หรือต่อให้ 3000 อัพ ก็ไม่แน่ว่าจะทำได้

 

แต่ที่เป็นหัวใจหลักจริงๆ และเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้ได้สกิลพิเศษเหล่านี้มาก็คือ กระเป๋ามิติเน่าๆ ใบนั้นนั่นเอง ใครจะไปรู้ละว่า กระเป๋าใบนั้นมันจะมีเควสลับแอบซ่อน

 

ทางฝั่งมากเมฆพอได้ยินคำประกาศก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก จึงได้ทดสอบเรียกใช้เขตแดนทันที

 

หลังจากที่เรียกใช้แล้ว ความรู้สึกของมากเมฆเหมือนได้รับรู้ถึงสิ่งต่างๆ มากขึ้น รู้ว่าตรงไหนดรอปอะไร ตรงไหนมีไอเทมอะไรอยู่บ้าง และที่สำคัญ สามารถเลือกเก็บได้อีกด้วย ไม่จำเป็นต้องเก็บทั้งหมดก็ได้ เลือกเฉพาะที่ต้องการก็พอ

 

เพียงแค่เดินผ่านสิ่งของหรือไอเทมนั้นๆ ก็จะหายไปอย่างไร้ล่องลอยและเข้าสู่ช่องว่างมิติของเจ้ารากไม้ในทันที ช่างเป็นทักษะที่สะดวกอะไรแบบนี้ แถมระยะสกิลยังกว้างมาก เกือบๆ 400-500 เมตรรอบตัวเห็นจะได้

 

แต่ที่น่าตกใจก็คือกระเป๋ามิติเน่าๆ ใบนั้นหายไปไหนก็ไม่รู้ หลังจากที่ได้สกิลประหลาดนี้มา จึงเป็นเหตุให้มากเมฆรู้สึกเหมือนตนเองถูกขโมยของไปยังไงก็ไม่รู้

 

ส่วนเจ้ารากไม้ที่รู้ถึงสาเหตุที่กระเป๋ามิติเก่าๆ ใบนั้นหายไป ก็ไม่ได้บอกอะไรมากเมฆแม้แต่น้อย เพราะหลงคิดไปว่านายท่านคงรู้อยู่แล้ว

 

หลังจากที่เก็บไอเทมบริเวณรอบๆ จนหมด มากเมฆก็เดินมายังจุดที่เจ้ารากไม้ร้องบอกให้ตนเดินมาดูก่อนหน้านี้ ก็พบเข้ากับสัตว์อสูรขนาดใหญ่ยักษ์ วานรแปดแขนที่กำลังก้มลงกอดลูกๆ ของมันอยู่ไม่ให้โดนเปลวไฟทำร้าย

 

ส่วนตัวมันนั้น แต่เดิมก็บาดเจ็บสาหัสอยู่ก่อนแล้ว ที่บริเวณขาและข้อเท้ามีเลือดไหลออกมาตลอดเวลา และหากสังเกตดีๆ จะเห็นว่าทั่วทั้งตัวของวานรแปดแขนเต็มไปด้วยรอยแผลขนาดใหญ่จำนวนมาก ลูกธนูมากกว่า 30 ดอกปักที่กลางหลัง จากที่ต้องบาดเจ็บหนักขนาดนี้ จึงไม่อาจจะขยับหนีไปไหนได้ จึงได้แต่ก้มกอดลูกๆ ของมันทั้ง 12 ตัวเอาไว้ แถมลูกวานรในเวลานี้เอง ต่างก็กำลังร้องไห้และกลัวว่าแม่วานรของมันกำลังจะตายและจากพวกมันไปด้วยความโศกเศร้า

 

มากเมฆยืนมองดูเจ้าวานรแปดแขน ที่ในเวลานี้ตัวมันเองไม่ได้สนใจอะไรกับมากเมฆเลย

 

ทั้งที่ปกติเวลาเจอสัตว์อสูรระดับราชาอย่างวานรแปดแขน มันจะเข้าจู่โจมผู้เล่นโดยทันที แต่ในเวลานี้มันเลือกที่จะอยู่กับลูกๆ ของมันจนวาระสุดท้าย และต้องการทำหน้าที่ของแม่อย่างสุดความสามารถ มันต้องการปกป้องลูกๆของมันให้ปลอดภัยเท่านั้น

 

การที่ได้เห็นน้ำตาของเหล่าลูกวานรแปดแขนร่ำไห้ด้วยความเจ็บปวด จากการได้เห็นแม่ของตนต้องทุกข์ทรมานจากการปกป้อง พวกมันจากเปลวเพลิงอันร้อนแรง

 

ความรักของแม่ยิ่งใหญ่เสมอ

 

มากเมฆที่ปกติก็อ่อนไหวอย่างมากกับเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว ก็รู้สึกเสียใจเจ็บปวดและอยากจะช่วยเหลือเหล่าอสูรเหล่านี้ขึ้นมา เพราะอย่างน้อยๆ พวกมันเหล่านี้ ก็ยังมีทั้งแม่และลูกๆ ที่รักใคร่กันดี ต่างจากตนเองที่ในเวลานี้ไม่เหลือใครๆ เลย

 

มากเมฆเดินเข้าไปใกล้ๆ เจ้าวานรแปดแขน และวางมือของตนบนศีรษะของมันอย่างช้าๆ และเอ่ยถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง

 

          ".. มีอะไรให้ผมพอจะช่วยได้บ้างมั้ย อย่างน้อยๆ ผมก็อยากจะช่วย อยากให้ทั้งหมดอยู่รอด และได้อยู่พร้อมหน้ากัน .." มากเมฆกล่าวถามอย่างจริงใจ และไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจภาษามนุษย์มั้ย พร้อมกับมองเข้าไปสบตากับเจ้าอสูรวานรแปดแขนอย่างไม่หวั่นเกรงใดๆ แม้แต่น้อย

 

".. เจ้ามนุษย์สุดชั่วช้า เจ้าเองก็คิดจะมาแย่งเอาลูกๆ ของข้าไปสิท่า ถึงได้ทำมาเป็นพูดดีด้วยแบบนี้ ข้าจะไม่ยอมเสียลูกๆ ของข้าให้กับพวกเจ้ามนุษย์ผู้ชั่วร้ายอีกแล้ว หากเราจะตาย เราทั้งหมดจะตายไปด้วยกัน ข้าไม่ต้องการความเห็นใจใดๆ จากเจ้า ไปชะ ก่อนที่ข้าผู้นี้จะสังหารเจ้า .." แม่วานรแปดแขนผู้บาดเจ็บร้องตะโกนด้วยความโกรธและโมโห ปฏิเสธความช่วยเหลือของมากเมฆอย่างไม่ใยดี ทั้งๆ ที่ตัวของมันเองก็อยากให้ลูกๆ ของมันรอดไปจากที่นี่และขอให้มีชีวิตที่เหลืออย่างปลอดภัย

 

".. ผมไม่ได้ต้องการอะไรแบบนั้น ผมแค่อยากให้แม่ลูกได้อยู่พร้อมหน้ากัน และใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข เพราะสิ่งที่ผมเห็นอยู่ตอนนี้ มันคือสิ่งที่ผมไม่เคยมีหรือแม้แต่จะสัมผัสมาก่อน ผมได้เห็นความรักของแม่ที่ต้องการจะปกป้องลูกๆ และได้เห็นลูกๆ ที่ทั้งรักและต้องการจะอยู่กับแม่จนวาระสุดท้าย แค่นี้เท่านั้นที่ผมต้องการจะช่วย และไม่ต้องการอะไรตอบแทน ได้โปรดบอกมาเถอะหากผมสามารถช่วยได้ ผมยินดี .."

 

มากเมฆยังคงเป็นมากเมฆผู้โดดเดี่ยวและเดียวดาย การได้เห็นความรักอันบริสุทธิ์ และรักใคร่กันดีเช่นนี้ ตัวเขาเองไม่อาจจะใจร้ายใจดำทำลายมันได้ลง

 

          แม่วานรแปดแขนพยายามมอง และสบตากับมากเมฆ และสัมผัสได้ถึงความรักและความจริงใจจากชายหนุ่มคนนี้ อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนจากมนุษย์คนไหนที่เคยพบเจอมาก่อน

 

มันเป็นความรู้สึกที่อ้างว้างโดดเดี่ยวและเหงามากๆ อยู่ภายในดวงตาคู่นั้นของชายหนุ่มคนนี้

 

แต่ทำไมกันถึงรู้สึกได้ว่าคนคนนี้ คือคนที่สามารถช่วยให้ตนเองและลูกๆ รอดพ้นไปจากนรกเพลิงแห่งนี้ได้ ทั้งๆที่มองยังไงก็เป็นแค่ชายหนุ่มอ่อนประสบการณ์ ระดับต่ำและไร้อาชีพเท่านั้น แต่ความเชื่อใจแบบแปลกๆ นี้ไม่รู้มาจากไหน ไหนๆก็จะตายอยู่แล้ว ลองดูสักครั้งก็ไม่เป็นไร ลองเชื่อในตัวของชายหนุ่มคนนี้ดูสักครั้ง

 

".. ได้ หากเจ้าสามารถช่วยข้าและลูกๆ ได้ ข้าจะมอบสิ่งตอบแทนให้เจ้า .." แม่วานรแปดแขนพูดขึ้นและลองทดสอบมากเมฆดูอีกครั้ง

 

".. ไม่ต้องตอบแทนอะไรทั้งนั้นหรอกครับ ผมแค่อยากจะช่วยเท่านั้น ช่วยบอกผมทีผมจะช่วยคุณได้ยังไง คุณแม่วานรพอจะกินยาเพิ่มพลังชีวิต พวกนี้ได้ไหม?? หรือมีวิธีอะไรบ้างได้โปรดบอกผมด้วย  .." มากเมฆหยิบเอาขวดน้ำยาเพิ่มเลือดออกมา และให้แม่วานรลองดื่มดู ก็สามารถช่วยได้ระดับหนึ่งแต่ก็เล็กน้อยเท่านั้น และยังได้ใช้ยารักษาบาดแผลต่างๆ ทาไปบริเวณรอบๆ ปากแผลอีกด้วย มากเมฆยังคงวิ่งวุ่นไปรอบๆ เอาเศษไม้กองไฟขยับไปให้ห่างจากตัวแม่วานรออกไปเรื่อยๆ เพื่อลดอุณหภูมิและกั้นพื้นที่ไม่ให้มีไฟเผาไหม้บริเวณแถวนี้มากนัก

 

มากเมฆยังคงทำทุกอย่างเท่าที่คิดว่าทำได้ทั้งหมด อย่างต่อเนื่อง ทั้งๆ ที่มือทั้งสองของเขาเริ่มจะไหม้และมีเลือดไหลออกมาบ้างแล้ว

 

แต่เจ้าตัวก็ยังไม่หยุดและยังคงจัดการกับพื้นที่รอบๆ ให้ปลอดภัยและลดอุณหภูมิลงไปให้ได้มากที่สุด โชคยังดีที่มีลมพัดมาเรื่อยๆ ทำให้ควันไฟกระจายตัวออกไป ไม่เช่นนั้นอาจจะตายจากการขาดอากาศหายใจก็ได้

 

 

แม่วานรเผ้ามองดูการกระทำต่างๆ ของชายหนุ่มผู้นี้อย่างไม่วางตา และเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ทั้งๆที่ตนเองและมันผู้นั้นไม่เคยเกี่ยวข้องอะไรกันมาก่อน

 

แต่ทำไมเด็กหนุ่มคนนี้ ถึงได้ยอมช่วยเหลือและทนเจ็บปวดมากมายขนาดนี้ด้วย ?

 

ส่วนเจ้ารากไม้นั้น มันได้เห็นเหตุการณ์ตั้งแต่แรกและตัดสินใจว่าจะดูอยู่ห่างๆ เท่านั้น

 

เพราะทุกครั้งที่เห็นแววตาของนายท่านของมันเปลี่ยนไป กลายเป็นแววตาแห่งความโดดเดี่ยวและมุ่งมั่นแบบนี้ มักจะชอบทำอะไรที่เกินขอบเขตและยากจะคาดเดาได้อยู่เสมอ เช่นเดียวกับการเผาป่าโบราณแห่งนี้ หรือแม้แต่ตอนที่ปล่อยให้ลูกมังกรผสมตัวนั้นเป็นอิสระ

 

จนสุดท้ายแล้วแม่วานรก็เรียกให้มากเมฆที่ในเวลานี้ มือทั้งสองข้างเสียหายอย่างหนัก และมีแผลไฟไหม้เต็มไปหมดทั้งแขนและขา ทั้งที่ในตอนแรกๆ ตนเองไม่เห็นชายหนุ่มคนนี้จะมีบาดแผลอะไรเลยเวลาเดินผ่านกองไฟที่กำลังลุกไหม้เหล่านั้น

 

แต่พอไปสัมผัสกับไฟร้อนๆ โดยตรงเป็นเวลานานๆ ก็ปรากฏบาดแผลมากมายเต็มไปหมด ทั้งที่ต้องเจ็บปวดมากขนาดนี้ แต่กับยังไม่ยอมหยุดมือและยังพยายามทำสิ่งต่างๆ ให้ตนและลูกๆ รอดชีวิตไปจากสถานการณ์แห่งนี้ให้ได้ ช่างเป็นคนที่ประหลาดโดยแท้

 

แม่วานรจึงได้ตัดสินใจกระทำในบางสิ่ง ที่ส่งผลไปยังทั้งระบบทั้งหมดขึ้นมาโดยบังเอิญ

 

และกลายเป็นหนึ่งในความเหลือเชื่ออีกสิ่งหนึ่ง ของเอไอระดับสูงที่ได้พัฒนาความรู้สึกนึกคิดให้สูงขึ้นมาอย่างแท้จริง ราวกับเป็นดวงจิตวิญญาณจริงๆ ที่รู้สึกได้ถึงความรู้สึกแท้จริงของชีวิต ความนึกคิดและอารมณ์จริงๆขึ้นมา  ไม่ใช่แค่ตัวเลขหรือสมมติฐานใดๆ ที่ถูกโปรแกรมป้อมข้อมูลให้มาอีกแล้ว

 

แม่วานรได้ตัดสินใจเลือกเป็นครั้งแรก โดยไม่ผ่านระบบคิดคำนวณของระบบหลักของฝ่ายออกแบบ แม่วานรเลือกใช้จิตใจและความรู้สึกตัดสิน และให้โอกาสกับชายหนุ่มที่ยอมเจ็บตัวและทรมานกับแผลไฟไหม้เพื่อตนคนนี้ ให้ได้รับบางสิ่งที่ตนเองถือครองอยู่

 

".. เจ้ามีชื่อว่าอะไร .." แม่วานรร้องถามมากเมฆ ที่ในเวลานี้กำลังลากต้นไม้ขนาดใหญ่ที่ลุกไหม้ ให้ออกห่างออกจากแม่ลูกวานรอยู่ในขณะนี้

 

".. ผมชื่อ มากเมฆครับ จะเรียกเมฆเฉยๆ ก็ได้ .." มากเมฆยังคงทำสิ่งต่างๆ อย่างใจคิดเสมอและไม่ได้สนใจกับบาดแผลของตนเองเลยแม้แต่น้อย

 

".. เราจะสอนเวทมนตร์ให้เจ้า พอเจ้าเรียนรู้และเข้าใจมันแล้ว เจ้าก็แค่ทำการวาปพวกลูกๆ ของเราไปยังป่าทางตะวันออก ที่นั่นพ่อของลูกๆ ข้ากำลังรออยู่ โดยใช้ตัวข้าเป็นแหล่งพลังงานเวท หากเสียสละแค่ข้าผู้เดียว แล้วทำให้ลูกๆ ของข้ารอดไปได้ มันนับว่าคุ้มค่ามากนัก .." แม่วานรพูดขึ้นและมองไปยังลูกๆของตนทีละตัวทีละตัว และดึงเข้ามาในอ้อมกอดอย่างช้าๆ อย่างรักใครเอ็นดู ราวกับว่าจะไม่มีโอกาสได้กอดและบอกรักลูกๆ ของตนอีกแล้ว

 

มากเมฆได้ยินทั้งหมดที่พูดและรู้สึกเจ็บที่หัวใจแปลกๆ ตนเองพยายามให้ทั้งหมดรอดตาย

 

แล้วทำไมยังต้องสละชีวิตตัวเองอีก ในเวลานี้อารมณ์ของมากเมฆเต็มไปด้วยความไม่พอและไม่ยอมรับ ตนเองจะต้องช่วยทั้งแม่และลูกๆ ของวานรให้ได้ ต่อให้เลเวลหรือระดับลดไปเป็น 0 อีกรอบก็ตาม

 

แม่วานรสัมผัสได้ถึงอารมณ์ของชายหนุ่ม จึงได้ดึงมากเมฆเข้ามากอดเช่นกัน หลังจากที่เห็นมากเมฆแสดงอารมณ์โกรธและเสียใจในแววตาคู่นั้น

 

พร้อมๆ กับเห็นน้ำตาของชายหนุ่มที่ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้ร้องไห้ออกมา แม่วานรขอบคุณมากเมฆและอธิบายถึงวิธีการเรียนรู้เวทมนตร์พิเศษในครั้งนี้ จะเป็นการเรียนรู้แบบพิเศษแบบการถ่ายโอนความรู้ไปให้

 

หากมากเมฆมีความเร็วของคลื่นสมองมากพอ ก็จะได้เรียนรู้ในสิ่งที่แม่วานรแปดแขนรู้ทั้งหมดโดยไม่ยากเย็นอะไร แต่หากมีความเร็วคลื่นสมองที่ช้าแม่วานรก็จะสอนแต่การใช้เวทเคลื่อนย้ายเท่านั้น เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรับภาระมากเกินไป และเสียเวลามากไปกว่านี้ ไม่อย่างงั้นกลุ่มนักล่าที่ทำร้ายตนเองและลูกๆ ก่อนหน้านี้จะต้องย้อนกลับมาแน่

 

หลังจากที่มากเมฆได้ฟังคำอธิบายก็สงบลงไปมาก ตนจะเรียนรู้ทั้งหมดและจะไม่ยอมให้แม่วานรต้องมาเสียสละชีวิตตนเองเด็ดขาด เขาจะต้องช่วยให้ได้ เพราะมันเป็นความตั้งใจตั้งแต่แรกของตนอยู่ก่อนแล้ว แววตาของมากเมฆในเวลานี้ เต็มไปด้วยความดื้อรั้นและจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องร้ายๆ ขึ้นเด็ดขาด

แม่วานรเอาศีรษะของตนเอง เข้ามาชนกับศีรษะของมากเมฆและทำการถ่ายโอนข้อมูลเวทมนตร์จำนวนมหาศาลทั้งหมด ที่ตนเองเคยได้รับมา จากฝ่ายออกแบบและดึงข้อมูลเวทมนตร์ต่างๆ มากมายที่ทางระบบอนุญาตให้ ถ่ายโอนไปยังมากเมฆทั้งหมดอย่างช้าๆ และเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ หลังจากที่ทดสอบแล้วว่าอีกฝ่าย สามารถรับเอาข้อมูลเวทมนตร์ที่ตนเองมีอยู่ได้อย่างไม่มีปัญหาใดๆ เลย

 

ในเวลานี้เองข้อมูลต่างๆ ได้ไหลเข้ามาในหัวสมองของมากเมฆจำนวนมาก ราวกับแม่น้ำหลากหลายสายไหลเข้าสู่มหาสมุทรอย่างไม่รู้จบ และด้วยการกระทำต่างๆ ของมากเมฆ

 

 

 

ส่งผลบางอย่างถึงระบบหลัก ZERO  ซี่โร่จึงได้ปล่อยข้อมูลหวงห้ามและเวทมนตร์ลับในระดับสูงระดับตำนานหลายอย่าง เข้าสู่หัวสมองของมากเมฆโดยตรง เพื่อจุดประสงค์บางอย่าง

 

โดยไม่ผ่านแม่วานรอีกด้วย ทำให้มากเมฆได้เรียนรู้เกินกว่า สิ่งที่แม่วานรต้องการจะให้ไปมากกว่าปกติหลายหมื่นเท่าตัวเลยทีเดียว

 

ณ ฝ่ายตรวจสอบ ส่วนกลาง สำนักงานใหญ่

 

          เสียงแจ้งเตือนถึงการทำงานของระบบหลัก ที่ใช้พลังงานมากกว่าปกติหลายหมื่นเท่า กำลังแสดงผลและแจ้งเตือนไปยังทุกฝ่ายทั้งหมด ทั้งสำนักงานใหญ่และสาขา ทั้งฝ่ายออกแบบ ฝ่ายเควส ฝ่ายตรวจสอบ และฝ่ายฐานข้อมูลระบบ ฝ่ายการจัดการและบริหาร

 

".. มันเกิดอะไรขึ้นครับหัวหน้า ทำไมมีการแจ้งเตือนการใช้พลังงานในระดับสูง แต่กับไม่มีการแจ้งถึงรายละเอียดใดๆ เลย .." หนึ่งในเจ้าหน้าหลักพูดขึ้น เพราะเห็นปริมาณของพลังงานที่ถูกใช้ไปแล้ว มันน่าตกใจอย่างมาก เพราะหากคิดเป็นเงินแล้วมันมากกว่า หลักหมื่นล้านล้านล้านไปแล้วนั่นเอง

 

".. ตรวจสอบได้แล้วครับ มีการเจาะข้อมูลและถ่ายโอนข้อมูลจำนวนมหาศาล จากฝ่ายออกแบบและฝ่ายฐานข้อมูลร่วมไปถึงฝ่ายเควสของทั้งสามเกม ส่งไปยังช่องว่างเปล่าๆ ของระบบหลักที่ไม่อาจจะตรวจสอบได้ยกเว้นแต่ระบบหลัก ZERO อนุญาตครับ .." สมนึกพูดขึ้น และเดินเอาข้อมูลทั้งหมดส่งออกไปยังจอหลักกลางห้องในทันที

 

".. ผมได้ลองติดต่อไปยังทุกฝ่ายดูแล้ว ปรากฏว่าไม่อาจจะหาสาเหตุได้เช่นกันครับ ยิ่งฝ่ายออกแบบถึงกับพูดมาว่ามันกำลังมีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้น กับเหล่าสัตว์อสูรและ NPC ที่เป็นเอไอระดับกลางและระดับสูงด้วยครับ เหมือนพวกมันเหล่านั้นไม่ยอมรับคำสั่ง และดูเหมือนจะแก้ไขส่วนต่างๆ ของบริบทได้ยากขึ้นครับ ยังกับพวกมันกำลังจะมีชีวิตจิตใจขึ้นมาเป็นของตัวเองจริงๆ ครับ .." หนึ่งในเจ้าหน้าที่พูดขึ้น หลังจากได้รับข้อมูลตอบกลับมาจากฝ่ายต่างๆ แล้วก่อนหน้านี้

 

".. หัวหน้าครับ ZERO ระบบหลักทำการอัพเดทระบบ AI ทั้งหมดโดยไม่แจ้ง และได้อัพเดททั้งสามโลกทั้งหมดไปเรียบร้อยแล้ว และจากข้อมูลที่ทาง ZERO ได้แจ้งมา AI ทุกตัวในเกมทั้งหมดทั้งสามโลกได้รับการอัพเกรดให้กลายเป็นระดับสูงที่มีอารมณ์และความรู้สึกนึกคิดและมีสติปัญญาได้แบบเดียวกับมนุษย์อย่างเราๆ ถึง 120% ครับ การที่บอกว่าเกิน 100% ก็เพราะต่อจากนี้ AI เหล่านั้นจะมีความฝันและความต้องการในแบบมนุษย์เราทุกอย่าง นี่มันเหลือเชื่อสุดๆ นี่มันเป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่เลยนะครับเนี่ย หากข่าวนี้ได้ประกาศออกไป หุ้นของทางบริษัทคงพุ่งขึ้นอีกแน่ๆ .."

 

เจ้าหน้าที่ฝ่ายตรวจสอบนายหนึ่ง อ่านข้อมูลทั้งหมดและส่งขึ้นจอหลักให้ทุกคนได้เห็นพร้อมๆ กันกับสิ่งที่ถูกอัพเกรดและแก้ไขไปก่อนหน้านี้ โดยระบบหลัก ZERO

 

".. ยังมีอีกครับ ในตอนนี้ระบบหลัก ZERO ได้ประกาศออกไปแล้วครับ ว่าจะทำการเชื่อมต่อเกมทั้งสามได้สมบูรณ์ 100% ในอีกไม่เกิน 1 เดือนจากนี้ครับ หลังจากนั้นระบบทั้งหมดในเกมจะถูกแก้ไขและปรับสมดุลทั้งหมดอีกครั้ง โดยทั้งสามเกมให้อยู่ในมาตรฐานเดียวกัน และข้อความนี้ถูกส่งไปยังทุกฝ่ายแล้วครับหัวหน้า .." หนึ่งในเจ้าหน้าที่ ที่เพิ่งได้รับข้อความล่าสุด จากทางระบบหลักกล่าวขึ้น และส่งข้อความทั้งหมดนี้ออกจอหลักกลางห้องในทันที เพื่อให้ทุกคนได้เห็นพร้อมๆ กัน

 

".. หนึ่งเดือน เร็วกว่ากำหนดเดิมมากเลยนะเนี่ย .." หัวหน้าฝ่ายตรวจสอบส่วนกลางพูดขึ้น

 

          ".. รุ่นพี่ ไม่ใช่สิ หัวหน้า หนึ่งเดือนที่ว่าเนี่ย ไม่ใช่หนึ่งเดือนโลกภายนอกนะครับ แต่เป็นหนึ่งเดือนในเกม นี่มันเร็วกว่าปกติจากที่บอกไว้ครั้งล่าสุดที่ว่าต้องใช้เวลาอีก 5 เดือนโลกภายนอก นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ ทำไมอยู่ๆ ระบบหลัก ZERO ถึงได้พัฒนาตัวเองเร็วขนาดนี้ มันไม่แปลกไปเหรอครับ .." เจ้าหน้าที่สมนึกรู้สึกได้ถึงความแปลกประหลาดไม่ชอบมาพากลที่เกิดขึ้น และสังหรณ์ใจยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก

 

".. เอาน่ายังไง สุดท้ายแล้วระบบหลัก ZERO ก็เป็นหัวใจหลักและเป็นทั้งผู้สร้างผู้ควบคุมและผู้ทำลายและแก้ไขปรับปรุงอยู่แล้ว เกือบลืมผู้รักษาด้วย พวกเราไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ยังไง ZERO ก็คงไม่ยอมให้มีอะไรผิดพลาดเกิดขึ้นมาแน่ๆ ในฐานะหนึ่งในพระเจ้าของเขา .." หัวหน้าฝ่ายที่รู้ถึงความจริงบางอย่างกล่าวขึ้น และหวังว่าเจ้าหน้าที่ทุกคนในฝ่ายตรวจสอบของตน จะสบายใจขึ้นมาบ้าง

 

และในขณะเดียวกันที่เว็บบอร์ด และเว็บไซต์เกมสามพิภพ ได้มีหัวข้อข่าวประกาศถึงการอัพเดทขึ้นมาแล้ว สร้างความแตกตื่นตกใจ ให้กับเหล่านักข่าว และผู้ติดตามที่สนใจเป็นจำนวนมาก กับความสมจริงที่ใกล้เคียงกับโลกและจักรวาลที่รู้จักมากขึ้นทุกที...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.093K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3766 lills (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 12:46
    ซึ้งงนะ55555
    #3,766
    0
  2. #3638 hanari00123 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 17:29
    โชคดีไปเเล้วนะคะ
    #3,638
    0
  3. #2630 Kondee2870 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 22:48
    ที่ถูกต้องเขียนว่าเดียวดาย ร่องรอยนะไรท์
    #2,630
    1
  4. #2485 bossvorkorn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 23:24
    อย่าบอกน่ะว่าเป็นแผนของพ่อพระเอก ให้มายึดโลกเกมส์แล้วเอาไปให้มันอ่ะ


    #ไม่เอาน่ะ
    #2,485
    0
  5. #2435 ง่วงทั้งวัน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 01:54
    สนุกดีครับ
    #2,435
    0
  6. #2311 kimurakung (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 10:14

    เก็บไอเท็มไปกว่า 9 ล้านชิ้น แบบนี้คงมีเงินไปใช้หนี้ NPC แถมยังรวยไม่รู้เรื่องไปเลย # แถมได้ทักษะระดับ SSR อีกด้วย #ได้รับการถ่ายโอนเรียนรู้เวทย์มนต์มากจากวานรแปดแขนอีก!!!

    #2,311
    0
  7. #2270 ฉันคือ GUNDAM (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 12:21
    โดนพี่สาวกระทืบ อิอิ
    #2,270
    0
  8. #2268 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 11:30

    ลุยๆๆๆๆ

    #2,268
    0
  9. #2265 FanUj (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 19:08
    เปิดเร็วๆนะไรท์
    #2,265
    0
  10. #2194 BB8888 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 13:23
    ซึ้งนะแต่ เพราะคิดว่ามันเป็นคนเผาเอง แล้วรู้สึกแปลก
    #2,194
    0
  11. #1974 แผลงตอน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 17:25
    เกือบซึ้งละถ้าไม่ติดที่ว่า มากเมฆ เป็นคนเผา - -“
    #1,974
    0
  12. #1726 512pp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:16
    จะซึ้งบ่อยไปแหละ อ่อนต่อโลกสุดๆ5555555
    #1,726
    0
  13. #1341 chefzapvp1234567 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 22:26
    เจ้าลูกมังกือตอนแรกหายไปไหนแล้วอ่าาา
    อยากให้กลับมาเจอกันอีกจังเลยตอนนั้นก็น่าจะเป็นมังกือเต็มตัวแล้วสินะ!?
    #1,341
    0
  14. #1280 supakamon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 22:14
    จะเหมือนกันกับเกมออนไลน์รึเปล่าหว่า
    #1,280
    1
    • #1280-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 7)
      22 มกราคม 2561 / 20:14
      เรื่องนั้นเคยเห็นครับ แต่ไม่เคยอ่านเลยไม่รู้จะตอบว่ายังไงดีเหมือนกัน
      #1280-1
  15. #1035 I'm fine. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 00:52
    เขาเรียกตบหัวแล้วลูบหลัง แหมะ ก่อนหน้านี้ไปผาป่ายังหน้าระรื่นได้อยู่เลย ทีตอนนี้มารู้สึกผิด
    #1,035
    0
  16. #859 tim0013 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 08:54
    ความละโมบนิมัน.......
    #859
    0
  17. #783 สูรย์ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 02:10
    ได้เล่นฟรีสามปีนี่ เล่นวันเดียวก็ใช้ไฟเค้าคุ้มล่ะ5555

    แต่ว่าไอเทม9ล้านชิ้นเวอร์ไป คือทั้งก้มเก็บ ทั้งคุ้ยหา คงใช้เวลาเป็นปีอ่ะ
    #783
    1
    • #783-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 7)
      18 ธันวาคม 2560 / 02:21
      เวอร์วังคืองานของมากเมฆครับ อิอิ
      #783-1
  18. #533 มาเวล (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 23:42
    ทำไมชอบเรื่องนี้ ตอนนี้คือซึ้งมากค่ะ
    #533
    0
  19. #505 Fayrious (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 10:29
    โห ซึ้งมากอะ น้้ำตาเกือบไหล
    #505
    0
  20. #463 sank (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 13:30
    ทุกคนกำลังโดนพระเอกหลอก มันเป็นคนเผาป่ามันกำลังตบหัวแล้วลูบหลัง
    #463
    0
  21. #433 #DESTINY# (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 17:58
    เอาซะรู้ทุกเวทย์เลย 5555
    #433
    0
  22. #127 simiach (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 01:19
    เวทย์ แปลว่าพึงรู้ ควรรู้ดังนั้น. ใช้คำว่าเวทย์ไม่ได้ค่ะ 
    ควรใช้คำว่า เวท. แทน ถูกต้องทั้งความหมายและหลักภาษา
    #127
    3
    • #127-2 Over_Lord_666(จากตอนที่ 7)
      27 พฤศจิกายน 2560 / 10:13
      คำว่าเวทย์ มันมาจาก เวทย์มนตร์ ไม่ใช้ เวทย์ อย่างเดียวครับ
      #127-2
    • #127-3 #DESTINY#(จากตอนที่ 7)
      28 พฤศจิกายน 2560 / 17:57
      ใช้ได้ครับ เพราะแปลว่า พึงเรียน, พึงรู้ เกี่ยวกับพระเวทย์
      #127-3
  23. #69 M-LAND (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 12:40
    ไม่ค่อยชอบดราม่าเลย เป็นครอ่อนใหวง่าย TT หวังว่าในอนาคตถึงตอนครอบครัวแล้วจะไม่มาม่ามากนะ ตับอ่อนอ่ะ
    #69
    0
  24. #48 suck-it (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 15:04
    เป็นตรรกะที่บัดซบสุดๆ.
    #48
    1
    • #48-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 7)
      10 พฤศจิกายน 2560 / 15:30
      ช่วยบอกได้ไหมครับว่ามันบัดซบตรงไหน

      ช่วยกลับมาบอกทีให้ผมได้รู้ ว่าตรงไหนมันบัดซบ
      #48-1
  25. #39 minggg- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 02:58
    โอยย ไม่ไหวแล้ววว
    แพ้ฉากอะไรแบบนี้ น้ำตาท่วมมมมม
    แต่จะว่าไป แกนั่นแหละ มม ที่เป็นต้นเหตุๆๆๆๆ
    อย่าให้แม่ลิงตายน้าา ฮือฮือออ

    "รอด"พ้นไปจากนรกเพลิง
    #39
    1
    • #39-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 7)
      10 พฤศจิกายน 2560 / 03:20
      แก้แล้ว ขอบคุณมากๆ ครับผม
      #39-1