มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 47 : บทที่ 47 ระบบศิษย์อาจารย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,545
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 337 ครั้ง
    13 พ.ย. 61

บทที่ 47 ระบบศิษย์อาจารย์

 

          มากเมฆกลับเข้ามาภายในมิติลับเมฆมายา เพื่อดูความเรียบร้อยของโรงงานนรก พร้อมกับอ่านรายงานรายได้สุทธิและปัญหาที่เกิดขึ้นของวันนี้ ว่าเป็นไปด้วยดีหรือไม่ และกะว่าจะแวะไปดูพวกลูกมังกรหายนะทั้งสามสักหน่อยว่าได้กินข้าวหรือกินอะไรบางรึยัง

 

ยังดีที่พวกมังกรน้อยทั้งสามยังคงเล่นสนุกไปวันๆ และไม่ได้ทำอะไรเสียหายมากนัก ถึงแม้พวกมันจะชอบเล่นอะไรที่รุนแรงและบ้าพลัง เช่น วัดพลังคลื่นลำแสงทำลายล้างของกันและกันโดยยิงใส่ต้นไม้ขนาดใหญ่

 

จนทำให้ต้นไม้แถบนั้น ถูกทำลายหายไปเป็นวงกว้าง โชคยังดีที่ระบบฟื้นฟูในมิติลับแห่งนี้ ทำงานได้รวดเร็วเป็นอย่างมาก เพียงเวลาไม่นานเกินรอราว 5 นาที

 

ทุกอย่างก็จะกลับมาปกติเหมือนเดิมทุกอย่าง เหมือนกับตอนก่อนหน้านี้ที่พวกมันได้ถูกทำลายไป โดยเฉพาะป่าไม้และทิวทัศน์ธรรมชาติทั้งหมดจะกลับคืนสภาพเดิม 100% ภายใน 5-10 นาที เฉพาะได้รับความเสียหายอย่างผิดธรรมชาติเท่านั้น

 

แถมลูกมังกรทั้งสามเอง พวกมันก็ชอบต่อสู้กันอยู่บ่อยๆ แต่เจ้าเด็กพวกนี้ก็รู้ว่าบริเวณไหนเล่นได้ บริเวณไหนเล่นไม่ได้ จนในตอนนี้เพวกมันได้ทำการยึดเอาหนึ่งในห้าของเกาะสวรรค์รังสรรค์ ให้กลายเป็นอาณาเขตของพวกมันไปแล้วอย่างสมบูรณ์

 

แถมนานๆ ครั้ง คู่ซ้อมยังเป็นถึงเทพสงครามคลั่งในตำนานอีกด้วย ลูกมังกรหายนะทั้งสามจึงชอบใจเอามากๆ ในแต่ละวันที่ได้เล่นกับลุงโลเวอร์ ทางลุงโลเวอร์เองก็ได้ซ้อมมือฝึกฝนอยู่ทุกวันเช่นกัน ทำให้ตนเองแข็งแกร่งได้มากขึ้นเรื่อยๆ ถึงแม้ระดับเลเวลจะไม่อัพแต่ค่าสเตตัสกับอัพไปไกลกว่าปกติแล้วเล็กน้อย

 

แน่นอนละว่ามากเมฆให้ทั้งหมดไปฝึกต่อสู้กันยังเกาะที่ไกลที่สุด เกาะสวรรค์ที่ห้าที่ไกลสุดๆ เกาะที่ถูกยึดไปแล้วนั่นเอง แต่เขาเองก็ได้สร้างประตูวาปเอาไว้ให้แล้วเช่นกัน ทำให้สามารถเดินทางไปมาได้สะดวกรวดเร็ว และขอให้ทั้งหมดอย่าได้ทำลายประตูวาปโดยเด็ดขาด เหตุที่ต้องให้ไปฝึกกันยังเกาะสวรรค์ที่ไกลที่สุด ก็เพื่อไม่ให้สร้างความเสียหายยังเกาะอื่นๆ ใกล้เคียง ที่มากเมฆได้สร้างสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ เอาไว้เป็นจำนวนมาก และกำหนดขอบเขตให้ลูกมังกรทั้งสามรับรู้เอาไว้ว่าตรงไหนเล่นได้ไม่ได้ยังไงบ้าง

 

หลังจากที่ตรวจสอบและอ่านรายงานทั้งหมดที่ได้รับจาก AI เทพลิโป้หมดแล้ว ก็พบว่าผลประกอบการในวันแรกเป็นไปได้ด้วยดีอย่างมาก ผลตอบรับจากการสั่งซื้อสินค้าสูงกว่ากำลังผลิตเสียอีก แต่จะมีล่าช้าก็ตรงที่ NPC ในเมืองของร้านค้าต่างๆ ไม่สามารถจัดหาและส่งวัตถุดิบต่างๆ ที่ต้องการได้ทัน กับจำนวนการผลิตและความต้องการของลูกค้า

 

ด้วยเหตุนี้เองมากเมฆจึงตัดสินใจเดินทางไปยังเมืองต่างๆ ในคำคืนนี้ ไม่ว่าจะเป็น เมืองต้นไม้สีทอง เมืองแห่งการช่าง เมืองหิมะโปรย และหมู่บ้านต่างๆ อีกเป็นจำนวนมาก เพื่อพูดคุยและนำเสนอทางเลือกของธุรกิจในครั้งนี้ตลอดทั้งคืนจนเกือบจะเช้า จนในที่สุดก็สามารถหาผู้ร่วมธุรกิจในครั้งนี้ได้เป็นจำนวนมาก และส่วนใหญ่ก็เป็น NPC และร้านค้าของระบบหลักเกือบจะทั้งหมดอีกด้วย

 

และจะมีเป็นส่วนน้อยเท่านั้นที่เป็น NPC ปกติ แต่ทั้งหมดก็ยินดีร่วมมือกับเขา และมองเห็นผลประโยชน์ที่จะได้รับในระยะยาว

 

หลังจากที่มากเมฆสามารถหาแหล่งวัตถุดิบได้เป็นจำนวนมากแล้ว พร้อมกับส่งมอบไอเทมและสอนการใช้งานกล่องมิติและเครื่องมือต่างๆ จนแล้วเสร็จ ก็ได้กลับมายังเต็นท์พักของตนเองในทันที เพราะใกล้จะเช้าแล้วนั่นเอง และวันนี้มากเมฆตั้งใจจะลองใช้ชีวิตแบบนักผจญภัยทั่วๆ ไปแบบคนธรรมดาดูบ้าง ไม่จำเป็นต้องมีพลังทำลายล้าง ไม่จำเป็นต้องโชว์โหดโชว์เทพอะไรอีก

 

ขอแค่เป็นผู้เล่นปกติและธรรมดาทั่วไปเท่านั้น หลังจากที่เตรียมสิ่งของจำเป็น และอุปกรณ์ทุกอย่างพร้อมแล้วสำหรับวันพรุ่งนี้ มากเมฆก็นอนหลับไปอย่างง่ายๆ จนถึงเช้า

 

สรุปพี่ท่านได้นอนไม่ถึง 2 ชั่วโมงด้วยซ้ำ

 

รุ่งเช้าของวันใหม่ แสงแดดอ่อนๆ ลมพัดเย็นๆ และกลิ่นหอมของดอกไม้ใบหญ้ากระจายไปทั่วบริเวณกว้าง เป็นบรรยากาศที่ชวนให้นอนต่อเป็นอย่างมากในเช้าของวันนี้ หากไม่มีเสียงรบกวนจากภายนอกที่เสียงดังโวยวายอยู่ในขณะนี้ ที่มันดังรบกวนอยู่ตลอดเวลาจนน่ารำคาญ

 

มากเมฆรีบออกมาจากในเต็นท์นอน ด้วยอารมณ์ของคนที่นอนไม่พอและรู้สึกหงุดหงิด ก็พบเข้ากับกลุ่มเด็กน้อยทั้ง 4 คน กำลังนำเอาอาวุธมือสองของตนเองออกมาถือ และพยายามปกป้องกันและกันเอาไว้

 

แถมยังสั่นกลัวกันอีกด้วย เพราะกลัวว่าจะถูกทำร้าย จากคนจำนวนมากตรงหน้าเหล่านั้น

 

เนื่องจากในตอนนี้ได้มีกลุ่มโจรป่าภูเขาที่เป็น NPC ปกติ ประมาณ 30 กว่าคนกำลังรุมล้อมเต็นท์ค้างแรมของปาร์ตี้เด็กน้อยในตอนนี้ไว้อยู่นั่นเอง โดยที่เหล่าเด็กๆ ทั้งสี่คนต่างก็ไม่รู้หรอกว่ากลุ่มโจรป่าเหล่านั้น ต่างก็ไม่สามารถเข้ามาด้านในนี้ได้ เพราะมีม่านพลังเวทมนตร์ป้องกันเอาไว้อยู่ พวกโจรป่าเหล่านั้นจึงได้แต่ส่งเสียงข่มขู่ทำท่าทางหน้ากลัวให้ดูเท่านั้น และไม่อาจจะเข้ามาใกล้ๆ ได้

 

".. เจ้าหนู มีไอเทมดีๆ เยอะนี่หว่า ส่งมาให้พี่ชายใช้หน่อยดิเดี๋ยวคืนให้ หรือจะเอามาแลกกับลูกอมก็ได้นะ พี่ชายใจดีนะขอบอก บอกเลยพวกพี่เป็นโจรป่ามีคุณธรรม งานการไม่ทำ แต่ใจดี ฮ่าฮ่าฮ่า .." โจรป่าภูเขารายหนึ่งพูดขึ้นท่าทางน่ากลัวเป็นอย่างมาก

 

".. ไม่อยากตายก็ส่งของมีค่ามาซะ ไม่อย่างงั้นจบศพไม่สวยนะน้องๆ ถึงเป็นโลลิแต่พวกพี่ๆ ก็จะเล่นกับน้องๆ จนกว่าจะพอใจ ฮ่าฮ่า เด็กๆ พี่ละชอบจริงๆ กระดูกอ่อนๆ หวานๆ .." โจรป่าภูเขาอีกคนข่มขู่เสียงดัง และทำท่าทางจะเดินเข้ามาใกล้ๆ

 

เด็กน้อยทั้ง 4 คน แค่มองดูสีหน้าท่าทางในตอนนี้ก็รู้แล้วว่ากลัวมาก และคงไม่เคยได้เจอกับเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนแน่ๆ เพราะคงเล่นเกมนี้มาได้ไม่นานและยังผ่านเควสมาไม่มาก 

 

แต่ทั้ง 4 คนก็ไม่ยอมที่จะหนีไปไหน หรือทิ้งพวกพ้องและน้องสาวของตนเองไว้ เพื่อเอาตัวรอดแม้แต่คนเดียว ช่างเป็นเด็กดีกันจริงๆ จนทำให้มากเมฆเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว หลังจากที่ได้เห็นเหล่าเด็กๆ กลุ่มนี้ปกป้องกันและกันเอาไว้ และไม่มีความเห็นแก่ตัวในแววตาของเด็กๆ เหล่านี้เลย

 

ยังดีที่พวกโจรป่าเหล่านี้เป็นแค่ NPC ปกติทั่วไปไม่ใช่พวกผู้เล่นที่เป็นโจร ไม่งั้นมากเมฆคงได้ส่งพวกมันกลับไปเกิดใหม่ในพริบตาไปแล้ว

 

และหลังจากที่ตรวจสอบทุกอย่างจนแน่ใจ เขาจึงไม่ต้องระวังตัวให้มากนักอีก และเดินออกมาอย่างช้าๆ พร้อมกับเดินเข้าไปหาพวกโจรป่าภูเขาเหล่านั้น อย่างไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย ด้วยรอยยิ้มแห่งรักล้วนๆ พร้อมออร่าพลังที่สามารถกดดันอีกฝ่ายกันแบบสุดๆ จนบางคนเริ่มจะหายใจแทบไม่ออกแล้ว

 

พวกโจรป่ามองมากเมฆที่อยู่ๆ ก็เดินเข้ามาหาด้วยความประหลาดใจ และสัมผัสได้ถึงอันตรายจากชายหนุ่มตรงหน้าเป็นอย่างมาก บางคนถึงกับขนลุกหนาวสั่นจน ทรมานไปต่างๆ นาๆ

 

พวกมันทั้งหมดอยากจะวิ่งหนีไปให้ไกลๆ บางคนหมดสติไปเลยก็มี และอีกจำนวนมากไม่อาจจะขยับตัวได้ ยังกับมีอะไรมาจับขาผูกมัดร่างกายของพวกมันเอาไว้ และรู้สึกเหมือนจะหนักขึ้นเรื่อยๆ อีกต่างหาก

 

เหตุที่เป็นแบบนี้ก็เพราะมากเมฆ ได้ปลดปล่อยพลังของบัพหายนะชั้นผู้น้อยออกมานิดหน่อยเพื่อทำให้กลุ่มโจรเหล่านี้หวาดกลัวถึงขีดสุด และรู้สึกไม่ดีจากผลลัพธ์ของดีบัพด้านลบแบบสุ่มจำนวนมาก จนพวกมันไม่อาจจะควบคุมตัวเองไว้ได้เลย และหากยังเป็นแบบนี้ไปอีกไม่เกิน 3-5 นาทีกลุ่มโจรภูเขาเหล่านี้ได้ตายจากความทรมานทั้งหมดกันแน่ๆ

 

".. ผมว่าพวกคุณกลับไปทำไร่ทำนาแบบปกติ ดีกว่านะครับ อาชีพโจรป่าโจรภูเขาและอันธพาล มันไม่เหมาะกับพวกคุณเลยแม้แต่น้อย ผมเตือนพวกคุณแล้วนะ และอย่าให้ผมได้เจอพวกคุณอีกไม่งั้นจะเกิดอะไรขึ้นบ้างผมเองก็ไม่รู้ด้วยนะครับ ไปได้แล้ว เช้าๆ แบบนี้ผมไม่อยากจะฆ่าใคร ไปซะ ก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจ ส่งพวกคุณไปเกิดใหม่ทั้งหมดนี่เลย .."

 

มากเมฆพูดเสียงเบา พร้อมกับแววตาสีเงินที่เย็นชาไปจนถึงกระดูกดำ จ้องมองไปยังเหล่าโจรป่าภูเขาทั้งหมด 30 คนตรงหน้าและค่อยๆ หยุดการใช้บัพพลังหายนะชั้นผู้น้อยอย่างช้าๆ ทำให้กลุ่มโจรเหล่านี้สามารถวิ่งหนีออกไปได้

 

แถมกลุ่มโจรเหล่านั้นยังวิ่งหนีกันชนิดที่ว่าไม่เหลือสภาพโจรหน้าโหดก่อนหน้านี้แม้แต่น้อย คนไหนหมดสติก็ถูกเพื่อนๆ ในกลุ่ม ทำการลากไปด้วยกับพื้นอย่างทุลักทุเล บางคนถึงกับลืมเก็บอาวุธคู่ใจปล่อยทิ้งเอาไว้และยังทิ้งไอเทมที่หามาได้ในหลายวันนี้ไว้ที่นี่เป็นจำนวนมากเต็มพื้นอีกด้วย

 

เด็กๆ ทั้งหมดต่างก็ประหลาดใจไม่น้อยที่อยู่ๆ พี่ชายมากเมฆพูดแค่ไม่กี่ประโยค ก็ทำให้กลุ่มโจรป่าภูเขาจำนวนมากเหล่านี้ ต่างก็ต้องวิ่งหนีหายไปกันจนหมด ยังกับวิ่งหนีสัตว์อสูรระดับราชายังไงก็ไม่รู้

 

หลังจากกลุ่มโจรหายไปหมดแล้ว

 

เหล่าเด็กๆ จึงได้ขออนุญาตพี่ชายมากเมฆเก็บไอเทมขยะเหล่านั้น เขาเองก็ยกไอเทมเหล่านั้นให้เด็กๆ ทั้งหมด เพราะรู้สถานะการเงินของทั้งกลุ่มทั้งสี่คนดี มันไม่ต่างอะไรกับยาจกน้อยๆ แม้แต่น้อย

 

".. พี่ชายเก่งจังเลย ทำได้ยังไงคะ .." ไอจังวิ่งเข้ามาหามากเมฆ พร้อมกับถามคำถามเป็นชุดๆ และดูเหมือนคุณน้องจะตื่นเต้นมากๆ ตอนที่ถูกกลุ่มโจรภูเขามารุมล้อมเสียด้วย

 

".. คนเราปกติ หากคุยกันด้วยเหตุผลเข้าใจ อะไรๆ ก็ง่ายขึ้นเยอะล่ะนะ แต่หากคุยกันไม่เข้าใจ เราก็อย่าได้ไปยุ่งเกี่ยวกับคนพวกนั้นอีกให้เสียเวลา และหาหนทางอื่นแก้ไขต่อไป ทางเลือก ตัวเลือก หนทางเลือก มีให้เสมอ แค่คิดให้ดีๆ มีสติสมาธิในตัวเองก็พอจ๊ะ แต่ไปเวลาหนูโตขึ้นก็สามารถทำแบบพี่ชายได้ .." มากเมฆยิ้ม พูดตอบและเผลอเอามือไปลูบหัวไอจังอย่างเอ็นดู

 

".. แต่ก็นะ จริงๆ หากคนพวกนั้นไม่ยอมหนีไป พี่ชายก็กะว่าจะสั่งสอนสักหน่อยเหมือนกัน แต่ในเมื่อหนีไปกันหมดแล้ว เรื่องที่ต้องใช้กำลังก็เลยไม่ต้อง ฮ่าฮ่า พวกเราก็อย่าได้สนใจอีกเลยเนอะ  ทั้งหมดไปล้างหน้าล้างตาและมาช่วยกันทำอาหารเช้าดีกว่า .."

 

หลังจากที่พูดจบมากเมฆก็ชวนน้องๆ ล้างหน้าแปรงฟัน และเรียกให้ทุกคนมาช่วยกันทำอาหารเช้ากินกันและเตรียมอาหารกลางวันเอาไว้ทานตอนเที่ยงกันอีกด้วย โดยนำอาหารกลางวันทั้งหมดใส่เอาไว้ในปิ่นโตเวทมนตร์ เพราะจะทำให้อาหารที่ถูกเก็บเอาไว้ ถูกรักษาอุณหภูมิและรสชาติเอาไว้ได้เป็นอย่างดี ก่อนที่จะออกเดินทางกันต่อไป

 

แต่ทว่าในรอบเช้านี้มากเมฆได้ชวนให้น้องๆ ทั้งสี่คนและตนเองพากันออกไปล่าเนื้อสัตว์อสูรมาทำอาหารเช้าบวกกลางวัน และทุกคนก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีอีกด้วย ถึงแม้จะล่าได้แต่ไก่ป่าตัวสองตัว บวกกับผักและผลไม้ป่าไม่กี่อย่างก็ตาม และที่เหลือก็เป็นวัตถุดิบของมากเมฆเองล้วนๆ ที่จัดให้แบบฟรีๆ แต่ดูเหมือนพวกเด็กๆ จะมีความสุขอย่างมาก และสนุกกับการได้หาวัตถุดิบธรรมชาติและทำอาหารจากสิ่งที่ตนเองได้เรียนรู้ และค้นพบกับสิ่งใหม่ๆ กันแบบสุดๆ

 

และในระหว่างที่จะออกเดินทางนั้น มากเมฆยังได้ให้อุปกรณ์สะดวกใช้ที่จำเป็นต่างๆ สำหรับนักผจญภัยมือใหม่กับน้องๆ ทุกคนในกลุ่มคนละชุดใหญ่ๆ อีกด้วย พร้อมกับสอนวิธีใช้เครื่องมือต่างๆ ให้กับทุกคน ในระหว่างที่เดินไปคุยไปตลอดทาง

 

ทั้งหมดได้มุ่งหน้าไปยังเขตป่าโบราณทางทิศเหนือ ของเมืองเมฆเคลิ้มในทันที โดยไม่ได้รีบเร่งมากนักก็เพราะยังเช้าอยู่มากนั้นเอง แต่ทว่าในระหว่างทางกับพบกับกลุ่มผู้เล่น และเหล่านักผจญภัยที่เป็น NPC ปกติเป็นจำนวนมาก ที่ต่างก็ออกมาทำเควสตั้งแต่เช้ามืด และเก็บเลเวลกันเต็มไปหมดบริเวณพื้นที่ต่างๆ มากกว่าหลายพันคน ตลอดสองข้างทางที่มีสัตว์อสูรออกมาเป็นจำนวนมากอยู่เกือบๆ ตลอดเวลา

 

เพราะตั้งแต่มีโพชั่นที่สามารถเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ออกวางขาย ก็ทำให้เหล่าผู้เล่นจำนวนมากสามารถเก็บเลเวลได้ง่ายขึ้นมาก ยกระดับความสามารถให้ต่อสู้กับเหล่าสัตว์อสูรได้ดีขึ้น และยิ่งพวกที่แลกเงินจริงเข้ามาเล่นในเกม ต่างก็จะลงทุนซื้อโพชั่นชนิดต่างๆ กันไปเก็บไว้เป็นจำนวนมาก ทำให้สามารถลุยเดี่ยวได้ในบางพื้นที่เป็นเวลานาน

 

ทั้งกลุ่มปาร์ตี้ยังคงเดินทางกันต่อไปเรื่อยๆ สบายๆ ดูนกดูดอกไม้ เก็บผลไม้ข้างทางอย่างสบายใจ เพราะตลอดทางเดินไม่มีสัตว์อสูรออกมาโจมตีเลยแม้แต่ตัวเดียว ถึงแม้นานๆ ครั้งจะหลุดออกมาบ้าง ก็มักจะถูกกลุ่มปาร์ตี้ที่อยู่ใกล้ๆ แถวนั้นจัดการอย่างรวดเร็ว ไม่รู้ไปหิวกระหายค่าประสบการณ์ EXP มาจากที่ไหนกันมากมายเหมือนกัน

 

เวลาผ่านไป 3 ชั่วโมงในที่สุดก็มาถึงป่าลมดำทางทิศเหนือของเมืองเมฆเคลิ้มแล้ว ที่ป่าแห่งนี้มีหมาป่าลมดำอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก แต่นั่นคงจะเป็นเฉพาะเมื่อวานเท่านั้น เพราะในวันนี้และเวลานี้ในปัจจุบัน ไม่รู้ว่าผู้เล่นระดับสูงจำนวนมากกว่าห้าถึงหกพันคน ทำไมถึงได้มารวมตัวกันอยู่ที่นี่เต็มไปหมด  บางกลุ่มถึงกับตั้งศูนย์บัญชาการที่นี่ กางเต็นท์เวทมนตร์หลายร้อยหลังทั่วบริเวณรอบนอกก่อนที่จะเข้าไปในเขตป่าอยู่เต็มไปหมด

 

และดูเหมือนว่าอาจจะมากขึ้นเรื่อยๆ ก็เป็นได้ ยังกับว่าเขตป่าลมดำแห่งนี้ กำลังจะมีอีเว้นท์สำคัญเกิดขึ้นจนทำให้ผู้เล่นจำนวนมากต่างก็มารวมตัวกันอยู่ที่นี่ เพื่อรอเวลาให้ถึงช่วงกิจกรรมเหล่านั้น

 

เพราะแต่เดิมแล้วสถานที่แห่งนี้ ไม่ได้มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการและคนแถวๆ นี้ก็มักจะเรียกที่นี่ว่าป่าทางเหนือเท่านั้นอย่างง่ายๆ แต่หลังจากที่เควสปลดผนึกทวีปสำเร็จ ก็ปรากฏสัตว์อสูรเพิ่มขึ้นมาเป็นจำนวนมาก และดินแดนต่างๆในทวีปจิตมายาทั้งหมด ก็ขยายใหญ่ออกไปหลายเท่าตัว จนเมื่อไม่นานมานี้ได้มีกลุ่มผู้เล่นเรียกป่าทางเหนือแห่งนี้ว่า

 

// - - ป่าลมดำ - - //

 

เพราะที่นี่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรอย่างหมาป่าลมดำ หมูป่าลมดำ งูลมดำ กบพิษลมดำ แมลงสาบลมดำและสัตว์ร้ายอื่นๆ ที่มีลักษณะเป็นสีดำอีกเป็นจำนวนมาก แถมแต่ละตัวยังคงเอกลักษณ์เคลื่อนไหวได้รวดเร็วราวกับสายลม และได้กลายเป็นลักษณ์เด่นของป่าแห่งนี้ไปแล้ว

 

".. แบบนี้พวกเราจะทำเควสได้มั้ยเนี่ย ทำไมคนถึงได้เยอะแบบนี้ .." พานาบ่นๆ หลังจากที่ตลอดทางที่ได้เดินมาเรื่อยๆ จนมาถึงที่นี่ ตนเองยังไม่ได้ต่อสู้หรือสังหารสัตว์อสูรเลยสักตัวเดียว ทำให้รู้สึกเบื่ออย่างมาก

 

".. เดี๋ยวหนูไปถามให้เองค่ะ .." ไอจังพูดจบก็วิ่งเข้าไปถามผู้เล่นใกล้ๆ ที่แต่งกายคล้ายนักบวชกลุ่มหนึ่งอยู่เกือบ 5-8 นาที ก่อนที่คุณน้องจะกลับมาหาทุกคน แถมยังได้ขนมหวานติดไม้ติดมือกลับมาด้วยเป็นจำนวนมากจากบรรดาคุณลุงหมีๆ ทั้งหลายที่เห็นโลลิไอจังน่ารักเข้าไปพูดคุยด้วย และต่างก็ให้ขนมและน้ำยาโพชั่นติดไม้ติดมือกลับมา

 

".. หนูรู้แล้วค่ะ เมื่อเร็วๆ นี้มีผู้เล่นหลายคนได้พบว่าที่ป่าลมดำแห่งนี้มีสัตว์อสูรพิเศษจอมทัพสไลม์สีดำปรากฏตัวขึ้นที่นี่ค่ะ  เห็นว่าเป็นสัตว์อสูรที่ไม่มีการแจ้งเตือนจากระบบอีกด้วย เป็นสัตว์อสูรแบบพิเศษหายากและไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน และยังได้สังหารผู้เล่นระดับสูงและทั่วไปเป็นจำนวนมาก ทุกคนแถวๆ นี้เกือบทั้งหมดก็เลยตั้งใจจะมากำจัดมันเพราะอาจจะดรอปไอเทมหายากราคาแพงก็เป็นได้ แถมพวกลุงๆ นักบวชยังแนะนำไม่ให้พวกเราเข้าไปในป่าด้วยเพราะอาจจะเกิดศึกแย่งชิงสัตว์อสูรเกิดขึ้นก็ได้ .." ไอจังพูดไปกินขนมไปด้วยท่าทางน่ารักของเธอ

 

".. และก็อีกอย่างนะคะ NPC พิเศษที่เป็นผู้พยากรณ์ได้ปล่อยข่าวลือในเมืองต่างๆ ทั้งหมด 100 กว่าคน ได้บอกมาว่าหายนะสีเงินกำลังเดินทางมาที่นี่และให้ระวังตัวให้ดี เพราะในครั้งนี้หายนะสีเงินจะทำลายล้างทุกอย่างที่ตนเองไม่พอใจรวมไปถึงป่าลมดำแห่งนี้ด้วย ทุกคนที่อยากจะเห็นหายนะสีเงินตัวเป็นๆ หลายคน จึงได้เดินทางมาที่นี่กันเยอะมากเลยค่ะ และเห็นว่าจะมีพวกกิลด์นักล่าค่าหัวระดับสูงจากทวีปหลักมาด้วยอีกหลายกิลด์เลย วันนี้มีอะไรให้ดูเยอะแยะเลย ยังกับได้มางานเทศกาลยังไงก็ไม่รู้เนอะ .." ไอจังพูดไปกินขนมไปอย่างสนุก พร้อมกับแบ่งให้ทุกคนทานด้วยกันอีกด้วย ไม่เว้นแม้แต่มากเมฆก็ยังได้อมยิ้มมากิน 1 แท่งด้วยเช่นกัน

 

มากเมฆหลังจากที่ได้ฟังที่ไอจังเล่ามาทั้งหมด ก็เหมือนจะหนักใจขึ้นมาทันทีกับ NPC พิเศษผู้พยากรณ์ที่ได้ปล่อยข่าวลือที่ดูเหมือนจะทำงานถี่เกินไปแล้ว แถมจำนวนยังมากขึ้นอีกด้วย มากขึ้นไม่ว่าแต่ดันบอกและปล่อยข่าวลือเหมือนๆ กันหมดแบบนี้ แสดงให้เห็นว่าจงใจแกล้งกันชัดๆ 100% จากทางระบบหลัก และดูท่าว่าวันนี้คงไม่ได้ทำเควสกันแบบง่ายๆ แน่นอน

 

ต่อให้สัตว์อสูรหลุดออกมาก็คงถูกผู้เล่นระดับสูงๆ แถวนี้หรือหน่วยลาดตระเวนของกิลด์ต่างๆ สังหารโหดก่อนแน่นอน และมีทางเดียวเท่านั้นก็คือต้องเข้าไปในป่าลมดำและเข้าไปลึกๆ เท่านั้นถึงจะพอทำเควสได้

 

สุดท้ายมากเมฆก็เลยชวนน้องๆ ทั้งสี่คนพากันเข้าไปในป่าลึกกว่าปกติ เพื่อที่จะหาหมู่บ้านและ NPC ลึกลับให้ได้ก่อน เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา และในระหว่างนั้นหากได้เจอกับหมาป่าลมดำก็จัดการไปด้วยเลย ถึงจะอันตรายไปหน่อยแต่มากเมฆก็เชื่อว่ามันจะเป็นประสบการณ์ที่ดีสำหรับเด็กๆ กลุ่มนี้พอสมควร

 

ตลอดทางเดินในป่าลึกลมดำ มากเมฆได้แนะนำวิธีการต่อสู้ให้กับเด็กๆ ทั้งสี่คนอยู่ตลอดเวลาโดยตนเองจะลงมือช่วยเหลือก็ต่อเมื่อทั้งหมดตกอยู่ในอันตรายแล้วเท่านั้น

 

".. เว้นระยะห่างให้มากกว่านี้พานาดูจังหวะให้ดี ส่วนโซนิคค่อยช่วยเพื่อนในจังหวะที่สองด้วย ทั้งสองคนเป็นกองหน้าต้องอ่านจังหวะของคู่ต่อสู้ให้ออก เคลื่อนไหวทุกครั้งต้องมีผลลัพธ์ที่ชัดเจนเข้าใจมั้ย .." มากเมฆเดินวนไปรอบๆ กล่าวสั่งสอนเสียงดุดัน

 

".. ส่วนไอจัง นามิ อาศัยจังหวะที่สัตว์อสูรไม่ระวังตัวยิงบอลเวทใส่ทันทีเลยนะ นามิหนูมีทักษะฮิลรักษาที่ดีกว่าไอจังก็ช่วยเพื่อนๆ เพิ่มพลังชีวิตด้วย ถึงจะเหนื่อยแต่ก็ห้ามหยุดนะทำต่อไป ทำตามที่พี่สอนพวกหนูจะได้ไม่ต้องเสียเวลาเตรียมคาถาและร่ายเวทมนตร์นานๆ อีก ไอจังก็ด้วยอย่าได้ร่ายเวทนานๆ แบบนั้น ค่อยๆ เปลี่ยนวิธีคิดและเริ่มใหม่ช้าๆ ไม่ต้องรีบ พานาโซนิค ฝึกผสานพลังเวทเข้าไปที่ขาและเท้าเคลื่อนไหวไปมาเรื่อยๆ อย่าให้หมาป่าลมดำโจมตีได้  และหากได้จังหวะเมื่อไรก็ฟันลงไปแรงๆ .." มากเมฆกล่าวบอกให้เด็กๆ ทำในสิ่งต่างๆ จากประสบการณ์บ้าฝึกวิชาของตัวเอง และดูเหมือนเหล่าเด็กๆ จะมีพัฒนาการที่ดีขึ้นอย่างมาก

 

มากเมฆยังคงสอนและแนะนำทั้งหมดอย่างจริงจัง เพราะตั้งแต่เข้าป่าลมดำมาทั้งสี่คนถือได้ว่าอ่อนหัดอย่างมาก และไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเก็บเลเวลจนมาถึง 20  อัพได้ แต่กับมีทักษะสกิลที่น้อยมาก และใช้ไม่ค่อยจะเป็นอีกด้วย อ่อนไม่รู้จะอ่อนยังไงแล้ว สงสัยคงมีคนคอยช่วยเก็บเลเวลมาตลอดแน่ๆ

 

มากเมฆได้แนะนำทั้งสี่คนให้เข้าใจถึงข้อดีและข้อเด่นของตัวเอง โดยนำเอาอุปนิสัยและทักษะต่อสู้ของแต่ละคนมาวิเคราะห์ และค่อยๆ สอนให้ปรับแก้ไปทีละอย่างจากพื้นฐาน และสูงขึ้นไปเรื่อยๆ

 

พานา เป็นหัวหน้าทีมปาร์ตี้ และเป็นเด็กหนุ่มที่มีความมั่นใจในตัวเองสูง แต่มักจะกังวลมากเกินไปทุกครั้งที่เห็นน้องสาวของตัวเองถูกสัตว์อสูรโจมตีและถูกทำร้าย ทักษะการต่อสู้พื้นฐานก็ต่ำมาก เพราะไม่เคยเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้มาก่อน รู้จักแค่การฟันดาบเหวี่ยงดาบไปมาเท่านั้น แถมยังอาศัยให้ระบบสกิลทักษะช่วยเหลือมากเกินไป มีแต่ท่าเท่ห์ๆ แต่ไร้ทักษะความชํานาญกันแบบสุดๆ ส่วนทักษะเวทมนตร์ก็อนุบาลหมีน้อยเช่นกัน เพราะใช้เป็นแค่บอลไฟเล็กๆ เท่านั้นเอง

 

โซนิค เพื่อนสนิทของพานา เป็นเด็กหนุ่มที่ไม่สนใจอะไรเลยนอกจากความสนุก และชอบสร้างดาเมจให้ได้มากๆจากสัตว์อสูร แต่มักต่อสู้โดยที่ไม่คิดหน้าคิดหลังให้ดีอยู่บ่อยครั้ง ทำให้สัตว์อสูรหลุดไปโจมตีแนวหลังได้อยู่เรื่อยๆ มีทักษะการต่อสู้ที่ดีเพราะเคยฝึกเคนโด้มาก่อนกับคุณพ่อ ทำให้ทุกการเคลื่อนไหวและจังหวะในการโจมตีทำได้ดีที่สุดในกลุ่ม ส่วนทักษะเวทใช้ได้แค่บอลเวทธาตุลมอ่อนๆ เท่านั้น อย่างอื่นใช้ไม่เป็นสักอย่าง

 

นามิ เป็นนักเวทแบบจับฉ่าย และมีทักษะเวทมนตร์ที่หลากหลายมากกว่าเพื่อนๆ ไม่ว่าจะทักษะของนักบวชฝึกหัด ทักษะของนักเวทอัญเชิญ และทักษะของนักเวทฝึกหัดก็มี นามีไม่มีพื้นฐานการต่อสู้ใดๆ เลย ได้แต่โจมตีระยะไกลเท่านั้น แต่กว่าจะยิงเวทได้แต่ละครั้งใช้เวลานานมากๆ เฉลี่ย 1 นาทียิงได้ 1 ครั้งเท่านั้นเอง แถมยังดาเมจเบาบางมากๆ อีกด้วย เพราะสมาธิไม่มากพอที่จะรวบรวมพลังให้มั่นคงได้อย่างสมบูรณ์ แถมสัตว์อัญเชิญก็สุดแสนจะอ่อนแอ หากเรียกออกมาก็จะเป็นภาระของคนในปาร์ตี้มากกว่า ดังนั้นในเวลานี้นามิจึงไม่ได้อัญเชิญคู่หูออกมา

 

          สุดท้าย ไอจังหรือไอซ่า น้องเล็กประจำกลุ่มปาร์ตี้และยังเป็นน้องสาวสุดรักสุดหวงของพานาและโซนิคอีกด้วย เป็นนักเวทฝึกหัดผู้ไก่กาที่สุด ที่สามารถใช้บทเวทได้แค่ทักษะพื้นฐานฝึกหัดเท่านั้น แต่ก็เป็นเด็กที่เรียนรู้ได้เร็วที่สุดในกลุ่มเช่นกัน และมีพรสวรรค์ในการจดจำที่เป็นเลิศ ไม่แปลกใจเลยที่สามารถไปถามคำถามกับบรรดาลุงๆ แล้วจำคำพูดทั้งหมดมาเล่าสู่กันฟังได้อย่างไม่ตกหล่นแม้แต่น้อย

 

แถมหลังจากที่ฝึกการใช้เวทแบบไม่ร่ายอยู่หลายต่อหลายครั้ง ฝึกเตรียมอักขระเวทและวงแหวนเวทไว้ที่ไม้เท้าเวทก่อน ที่จะใช้บทเวทโจมตีทุกครั้ง

 

ทำให้ไอจังสามารถใช้เวทมนตร์ได้เร็วกว่านามิอย่างมาก ภายในระยะเวลา 1 นาที ไอจังสามารถยิงบอลเวทธาตุไฟได้ถึง 4 ครั้ง แต่ขอเสียของไอจังก็คือไม่มีพื้นฐานการต่อสู้เลยแม้แต่น้อย และมีพลังเวทมนตร์ที่น้อยเป็นอย่างมาก

 

ทำให้ต้องนั่งพักอยู่เรื่อยๆ และไม่สามารถต่อสู้ได้ต่อเนื่องนัก

 

ระหว่างที่ทั้งหมดกำลังทำตามคำแนะนำของพี่ชายมากเมฆอยู่นั้น ต่างก็สามารถกำจัดสัตว์อสูรได้เป็นจำนวนมากและทำได้ดีขึ้นเรื่อยๆ โดยใช้รูปแบบทีมการเล่นแบบ 4 คนผสานกันได้อย่างลงตัว

 

แต่แล้วอยู่ๆ ก็มีหน้าต่างของระบบเด้งข้อความขึ้นมาแจ้งเตือนให้ทุกคนในปาร์ตี้ได้เห็นพร้อมๆ กัน อย่างไม่ทันได้ตั้งตัว

 

[: ปลดล็อคระบบเควสทั่วไป โดยไม่ผ่าน NPC ของระบบหลัก ยินดีด้วยกับทุกคนในปาร์ตี้นะคะ :]

[: ทั้งหมดสามารถใช้ระบบศิษย์อาจารย์ได้แล้ว โดยไม่จำเป็นต้องกลับไปทำเควส กับ NPC ในเมืองอีก :]

[: ระบบศิษย์ รุ่นที่ 1 สามารถเรียนรู้ทักษะและประสบการณ์จากอาจารย์ผู้สอนได้โดยตรงค่ะ :]

[: เมื่อใดก็ตามที่เหล่าลูกศิษย์ สามารถผ่านเงื่อนไขพื้นฐานขั้นต่ำสุด ของอาจารย์ได้ :]

[: ทุกคนก็จะได้รับทักษะสกิลจากอาจารย์ผู้สอนโดยทันที ในขั้นพื้นฐานสกิลเริ่มที่ระดับเลเวล 1 ค่ะ :]

[: อาจารย์มีสิทธิ์ในการทำลายทักษะสกิลของลูกศิษย์ได้ หากทำผิดเงื่อนไขข้อตกลง และไล่ออกได้ :]

[: ลูกศิษย์คนนั้นจะกลายเป็นศิษย์ทรยศในทันทีค่ะ และไม่อาจจะมีอาจารย์ใหม่ได้เป็นเวลา 1 ปีเวลาในเกม :]

[: ระบบอาจารย์ สามารถรับลูกศิษย์และถ่ายทอดวิชาความรู้และทักษะสกิลที่มีให้ได้ โดยต้องกำหนด :]

[: ทักษะสกิลเหล่านั้นให้ชัดเจน สูงสุดไม่เกิน 8 สกิล หรือ 8 ทักษะติดตัวค่ะ  :]

[: และสามารถเพิ่มขึ้นได้ในอนาคต เมื่อระดับความเชื่อใจและระดับอาจารย์สูงขึ้น :]

[: ผู้เป็นอาจารย์จะได้รับค่าชื่อเสียง และค่า EXP 1% ทุกครั้งที่ลูกศิษย์ใช้ทักษะสกิลที่อาจารย์ :]

[: เป็นผู้ถ่ายทอดให้ นำเอาค่าประสบการณ์เหล่านั้นมาใช้ได้ เช่นเดียวกับ EXP จากสัตว์อสูร :]

[: อาจารย์สามารถบัญญัติยุทธ์ เวทมนตร์ และคิดค้นวิชาใหม่ที่สามารถถ่ายทอดได้ เป็นวิชาเฉพาะระหว่าง :]

[: อาจารย์และลูกศิษย์เท่านั้น จะได้รับโบนัสความรุนแรงและคุณสมบัติพิเศษเพิ่มขึ้น 50% เสมอ :]

[: อาจารย์สามารถรับศิษย์สืบทอดได้ 8 คนเท่านั้นสำหรับผู้เล่นด้วยกัน ในระดับเริ่มต้นขั้นที่ 1  :]

[: ผู้เป็นอาจารย์สามารถรับศิษย์ทั่วไปได้ไม่จำกัดจำนวน สำหรับ NPC ปกติ / ผู้ติดตาม  :]

[: เหตุที่สามารถรับ NPC หรือมนุษย์ดั้งเดิมได้ไม่จำกัด เพราะเป็นการส่งเสริมและช่วยเหลือ :]

[: ให้กลุ่ม NPC ปกติเหล่านั้น สามารถเอาตัวรอดและต่อสู้กับเหล่าผู้เล่นได้เร็วมากขึ้นในอนาคต :]

[: ระบบอาจารย์ ผู้เล่นมากเมฆ มีระดับอาจารย์อยู่ที่ระดับ อาจารย์มือใหม่ ค่ะ :]

[: ขอให้สนุกนะคะ ทุกท่าน :]

 

หลังจากที่ได้อ่านรายละเอียดทั้งหมดแล้ว เหล่าเด็กๆ ทั้งสี่คนก็รีบจัดการสัตว์อสูรหมูป่าลมดำตรงหน้าอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะได้มาถามพี่ชายมากเมฆ ว่าจะรับพวกตนเป็นลูกศิษย์หรือไม่ แถมยังตื่นเต้นดีใจกันอย่างสุดๆ อีกด้วย เพราะตั้งแต่ได้รู้จักและใกล้ชิดกับพี่ชายมาตลอด 1 วัน ทั้งหมดต่างก็รู้สึกเชื่อใจและสนิทใจอย่างมากกับพี่ชายมากเมฆคนนี้อย่างบอกไม่ถูก และถึงแม้ทั้งสี่คนจะไม่เคยเห็นพี่ชายมากเมฆ ต่อสู้อย่างจริงจังมาก่อน แต่หลังจากที่ได้อยู่ด้วยกันเป็นปาร์ตี้เดียวกันมาได้สักระยะแล้ว และยังได้รับคำแนะนำสอนสั่งจากพี่ชายอยู่ตลอดเวลา ในระหว่างเดินทางและในระหว่างการต่อสู้ที่นี่

 

ไม่ว่าจะเป็นการเคลื่อนไหวไปมาระหว่างการต่อสู้ ที่ทำให้ทุกจังหวะการก้าวเท้าของแต่ละคนลื่นไหลและเต็มไปด้วยพลังในการรุกและถอย การจับจังหวะและการสังเกตคู่ต่อสู้ก่อนการลงมือทุกครั้ง ทำให้ทั้งหมดมีความเข้าใจในการต่อสู้และรู้จักใช้สิ่งที่ตนเองมีให้มากขึ้น

 

การใช้ทักษะสกิลและบทเวทในแบบต่างๆ ที่ไม่จำเป็นจะต้องใช้เวลามากนัก หรือใช้ทักษะนั้นๆ ในรูปแบบเดิมๆ ที่เคยเล่นมาก่อนที่ทั้งล่าช้าและดูเหมือนจะมีข้อเสียหลายอย่าง ทำให้ทั้งสี่คนมีความประทับใจในตัวพี่ชายคนนี้อย่างมาก และดูออกว่าพี่ชายมากเมฆเป็นผู้เล่นที่เก่งมากคนหนึ่ง และอาจจะเก่งที่สุดเท่าที่พวกตนเคยเห็นและรู้จักอีกด้วย ไม่นับเหล่าอาจารย์ที่เคยช่วยเก็บเลเวลภายในโรงเรียนด้วยระบบการศึกษาแบบใหม่

 

".. พี่มากเมฆคะ รับพวกหนูเป็นลูกศิษย์ได้มั้ย หนูเห็นระบบที่ว่ามันเด้งขึ้นมา แสดงว่าพี่สามารถรับพวกหนูเป็นลูกศิษย์ได้ นะคะ นะคะ นะ อยู่กับพี่แล้วสนุกดี แถมยังได้กินอาหารอร่อยๆ อีกด้วย .." นามิพูดบอกพร้อมกับจับมือลุงหมีมากเมฆเอาไว้ แต่ในใจลึกๆ แค่ได้อยู่กับพี่มากเมฆก็ดูเหมือนทุกๆ อย่างมันจะง่ายไปหมด

 

".. ไอจังชอบวิธีใช้สกิลเวทของพี่ชายมากๆ เลยค่ะ ใช้ง่ายเร็วด้วย แต่ใช้พลังเยอะกว่าปกติเกือบ 2 เท่าแต่ก็โจมตีสัตว์อสูรแรงขึ้นหลายเท่าเหมือนกัน รับไอจังเป็นลูกศิษย์หน่อยน๊า หนูจะได้เป็นศิษย์น้องเล็กและหนูจะได้ใช้สกิลอื่นๆ เพิ่มได้ด้วย เรียนฟรีไม่เสียตัง จะได้ไม่ต้องไปทำเควสในเมืองอีก นะคะ พี่ชาย รับพวกหนูเป็นลูกศิษย์หน่อยนะคะ .." ไอซ่าหรือไอจังจับมือพี่ชายมากเมฆเอาไว้ พร้อมกับส่งสายตาเว้าวอนมากดดันลุงหมีมากเมฆอย่างรุนแรง

 

แน่นอนว่าทั้งพานาและโซนิคเอง ต่างก็สนใจในทักษะและความรู้รวมไปถึงประสบการณ์ของพี่ชายมากเมฆเหมือนกัน แต่ตัวเองก็อายเกินกว่าจะขอเป็นลูกศิษย์แบบตรงๆ แบบนามิและไอซ่า ได้แต่ยืนตรงพยักหน้าเป็นเชิงขอร้องในแบบเด็กชายขี้อายที่ยังไม่รู้จักพูดเท่านั้น

 

มากเมฆเองก็รู้สึกแปลกๆ ว่าทำไมอยู่ดีๆ ถึงได้มีเควสระบบศิษย์อาจารย์ถูกปลดผนึกให้เองแบบนี้มันผิดปกติเกินไปแล้ว ยังกับมีใครสักคนจงใจให้มันเกิดขึ้น แทนที่จะต้องทำเควสผ่าน NPC ของระบบหลักอย่างถูกต้อง

 

แต่กับถูกปลดผนึกระบบศิษย์อาจารย์ให้เลยแบบนี้ฟรีๆ และโดยทั่วไปแล้วในการปลดผนึกระบบอาจารย์นั้น แต่เดิมปกติจะต้องบอกว่าผ่านเงื่อนไขอะไรมาบ้าง มีรายละเอียดแจ้งเตือนมากกว่านี้ และยิ่งเป็นการผ่านแบบผิดปกติแบบนี้ควรจะมีคำอธิบายมากกว่านี้ไม่ใช่หรือไง นี่มันน่าสงสัยจริงๆ

 

แต่ในครั้งนี้กับไม่มีอะไรบอกเลยสักอย่าง อยู่ๆ มาบอกว่าผ่าน ง่ายดีแท้ แสดงให้เห็นว่าหากไม่เจ้า ZERO หางานมาให้และเป็นคนทำทั้งหมดเอง มันจะต้องเป็นเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลระบบหลักของเควสบางคนจงใจหาเรื่องตนและแกล้งเขาอย่างแน่นอน

 

แถมยังให้พวกเด็กๆ ในปาร์ตี้เห็นรายละเอียดของระบบอาจารย์ทั้งหมดเหมือนๆ กันอีกด้วย

 

มันก็เท่ากับมัดมือชกกันชัดๆ และหากมากเมฆปฏิเสธเด็กๆ พวกนี้และไม่รับเป็นอาจารย์ให้

 

ตนเองก็คงกลายเป็นคนใจร้ายและดูแย่ในสายตาของเด็กๆ พวกนี้อย่างแน่นอนและการที่เด็กๆ พวกนี้เห็นรายละเอียดของระบบที่ว่า ยังไงก็ต้องมาขอให้ตนเองเป็นอาจารย์ให้อยู่แล้ว

 

ใครกันนะ...ที่ทำแบบนี้ !!?? และทำไปเพื่ออะไร  

 

มันน่านักก...

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 337 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3135 นักอ่านสายฟรี (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:41
    พานาโซนิค ชื่อถ่านไฟฉายชัดๆ
    #3,135
    0
  2. #2390 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 07:05

    น่าจริงๆ 555555

    #2,390
    0
  3. #2389 joelamtan (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 23:22
    ขอบคุณครับ
    #2,389
    0
  4. #965 PURITY (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 17:56
    จัดมันเลยครับ
    #965
    0
  5. #950 destiny_Dragon (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 18:38
    คิดในแง่ดีคือนิยายไรท์ดีมากๆเขาเลยก้อบไปแต่แม่งไม่แบ่งไรท์นี่ดิโคตรเลวอ่ะ
    #950
    0
  6. #947 MojRiSad (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 17:53
    555แน่นอนจิงๆ ช่างกล้า
    #947
    0
  7. #946 Ae Blackstreetboy (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 17:11
    มักง่ายขนิงๆ ฟ้องได้ไหมไรท์ ฟ้องได้ฟ้องเลย
    #946
    0
  8. #942 MewThanayot (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 15:25
    สู้น้าค้าบไรท์ ยังมีคนตามไรท์ เป็นกำลังใจให้อยู่55
    #942
    0
  9. #941 หนุ่มยาคู้ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 15:25
    ดีใจด้วยครับ
    #941
    0
  10. #940 PangPangGondora (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 15:02
    แย่เลยแบบนี้ เดี่ยวนี้หากินง่ายเนอะ
    #940
    0
  11. #938 Ponnaku (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 14:59
    จะรอนะคับ
    #938
    0
  12. #937 daisukilolicon (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 14:57
    สวะเกินนิสัยหมาๆ พวกเราช่วยกันแจ้งเลย ไม่งั้นพวกเราอดอ่านแน่
    #937
    0
  13. #936 rock250 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 14:51
    สู้ๆนะคับ อย่าไห้มันได้ประโยชน์
    #936
    0
  14. #934 kitipoj (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 14:40
    ใช้อะไรคิดเนี่ย ไม่แน่ใจว่ารูปจริงไหม แต่ถ้าตามจากเลขที่บัญชีที่รับเงินน่าจะชัวร์ พรบ.คอมพิวเตอร์ช่วยได้ไหม
    #934
    0
  15. #933 Se7ennarak~* (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 14:32
    คนเขียนหมดกำลังใจก็เพราะคนสันดานแบบนี้แหละ
    #933
    0
  16. #932 บอย หรรษา (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 14:25
    เลวจริงๆ
    #932
    0
  17. #931 Black Diamonds - [ NACҚ ] (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 14:23
      เพื่อจะช่วยได้ครับ 
    #931
    0
  18. #930 ฉันคือ GUNDAM (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 14:15
    แจ้งความเลยครับ
    #930
    0
  19. วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 14:15
    เว็ปนี้มีข่าวการเอาผลงานไปเป็นของตัวเยอะนะ
    #929
    0
  20. #928 KnightN00 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 14:14
    กล้าถ่ายหน้าตัวเองด้วย แจ้งความน่าจะได้นะ ลองถามทนายดู
    #928
    0
  21. #926 mejic_8 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 14:11
    สู้ๆนะไรท์ จะติดตามต่อนะคะ
    #926
    0
  22. #925 mejic_8 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 14:11
    หน้าจะมีวิธีไม่ให้ขโมยไปได้นะคะ สงสารคนแต่ง แต่งแทบตายคิดแทบตาย แต่โดนคนมักง่าย เห็นแก่ตัวเอาไปชุบมือเปิบแบบนี้
    #925
    1
    • #925-1 Oh Zii Noy(จากตอนที่ 47)
      28 ธันวาคม 2560 / 10:56
      ถ้ามันเขียนเอง copy ก้อไม่จำเป็นแล้ว
      #925-1
  23. #924 สายลมแห่งอีกา_สีทมิฬ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 14:09
    จัดเม้มด่าให้ล่ะ
    #924
    0
  24. #923 Torsak Phoklin (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 14:09
    ช่วงนี้โดนกันหลายเรื่องเลยครับไรท์
    #923
    0
  25. #922 sutin payombon (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 14:04
    ง่ายดีนะ นิสัยครับ
    #922
    0
  26. #914 พู่กันลี้ลับ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 13:44
    เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น Online Magic  เก็บเงิน 3 บาทต่อตอนอีก
    ผมได้ติดต่อทาง Fic ไปแล้ว ไม่รู้ว่าจะดำเนินการให้มั้ย
    นิยายของผมมันไม่ได้ดังอะไร และไม่ได้มีคนอ่านมากมาย
    แต่ดันซวยถูก Copy ไปขายหาเงินอีก ยังดีที่ได้เพื่อนๆ ถ่ายรูป
    และหาข้อมูลมาให้ หากไม่มีคนบอกผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถูกขโมย

    ดูจากภาพที่ถ่ายมา น่าจะได้เงินไปแล้วไม่ต่ำกว่า 2 ร้อยหากินกันง่ายดีจริงๆ พวกโจรขโมย
    #914
    3
    • #914-2 onePK(จากตอนที่ 47)
      27 ธันวาคม 2560 / 13:55
      แจ้งความ เลยครับละถ้าเขาไม่ดำเนินการให้

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 27 ธันวาคม 2560 / 13:56
      #914-2
    • #914-3 bantom2540(จากตอนที่ 47)
      27 ธันวาคม 2560 / 14:09
      เราทำไรมันได้บ้าง? เจบใจแทน แต่งให้เราอ่านกะลำบากแล้ว โดนก็อปไปแบบหน้าด้านๆ ถึงมันจะได้เงินไปไม่เยอะ แต่รู้นักแต่งมันเสียกำลังใจ เปนกำลังใจช่วยนะค่าบ
      อย่าให้มันมาทำแบบนี้อีก.. สู้ๆ
      #914-3