มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 40 : บทที่ 40 ขายของในดงกระสุน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,319
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 434 ครั้ง
    13 พ.ย. 61

บทที่ 40 ขายของในดงกระสุน

 

          มากเมฆทำการจบศึกการต่อสู้ของทั้งสามมังกรหายนะ และคุณลุงคนแคระโลเวอร์ด้วยพลังที่เด็ดขาดอย่างมากในทันที โดยทำการสร้างฝ่ามือขนาดใหญ่ยักษ์สีดำทมิฬที่แลดูน่ากลัวสุดๆ ออกมา ราวกับเป็นฝ่ามือของพระเจ้าแห่งหายนะทั้งปวง ทำการตบฟาดฝ่ามือใหญ่ยักษ์ทมิฬไปยังลุงโลเวอร์และลูกมังกรทั้งสามอย่างแรง

 

จนทั้งหมดหมดสติไปในทันที !!!

 

เพราะฝ่ามือที่ตบฟาดไปนั้น มันเต็มไปด้วยบทเวทมนตร์ทรงพลังที่ทำให้อีกฝ่ายอ่อนแอลงได้ในพริบตานั่นเอง และมากเมฆเองก็เล่นทีเผลออีกด้วย ทำให้ลุงโลเวอร์กับสามมังกรหายนะไม่ทันระวังตัว

 

โดยตบกระแทกเข้ากับพื้นอย่างแรง จนเป็นเหตุให้แผ่นดินไหวระดับ 10 ริกเตอร์เลยทีเดียว

 

เป็นผลให้เกิดแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จนอาคารบ้านเรือนจำนวนมาก ภายในเมืองเมฆเคลิ้มแห่งนี้ต่างก็เสียหายเป็นวงกว้าง ร้านค้ามากมายต้องปิดตัวลงเพื่อซ่อมแซมตัวอาคาร และยังเป็นเหตุให้ปราสาทหินโบราณขนาดใหญ่ราคาแสนจะแพงของท่านเจ้าเมืองคนปัจจุบัน ถึงกับถล่มลงมาเสียหายมากที่สุดอีกด้วย

 

สำหรับร้านค้าและโรงแรมต่างๆ ที่รอดปลอดภัยไปจากแผ่นดินไหวในครั้งนี้ได้ คงมีแต่ของระบบหลักเท่านั้น เพราะอย่างที่รู้ๆ กันอยู่ หากเป็นสิ่งก่อสร้างใดๆ ที่ถูกสร้างโดยระบบหลักและมี NPC พิเศษคอยดูแล สิ่งปลูกสร้างเหล่านั้นจะมีม่านพลังเวทมนตร์ คอยปกป้องดูแลอยู่ตลอดเวลานั่นเอง

 

แต่สำหรับร้ายค้าอื่นๆ คาดว่าคงต้องใช้เวลาราว 2-3 วันคงจะกลับมาขายของ และให้บริการได้ตามปกติ

 

หลังจากทั้งลุงโลเวอร์และสามมังกรหมดสติไปแล้ว มากเมฆก็ทำการมอบการ์ดมิติสีขาวให้กับทั้งหมดในทันที

 

โดยมากเมฆทำการบังคับนำเอาหยดเลือดเล็กๆ จากแผลของทั้งสามตัวและหนึ่งคนแคระหยดลงไปบนการ์ดมิติสีขาว จนการ์ดมิติทั้ง 4 ตอบรับและลอยเข้าไปตรงหน้าของทั้งหมด พร้อมกับเข้าไปหลอมรวมภายในร่างกายของทั้งสี่ในทันที เป็นอันจบขั้นตอนในการมอบการ์ดมิติอย่างง่ายๆ นั่นเอง

 

หลังจากนี้ผู้ติดตามของมากเมฆก็จะสามารถเข้าออกมิติลับเมฆมายาได้แล้วตลอดเวลา ไม่จำเป็นที่จะต้องให้เขาพาเข้าและออกอีก

 

มากเมฆพาทั้งหมดวาปเข้ามาในมิติลับเมฆมายา หลังจากที่จับสัมผัสได้ว่ามีกลุ่มผู้เล่นจำนวน 9 คนกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้อย่างรวดเร็ว และรู้สึกได้ว่าคนกลุ่มนี้ ทั้งเก้าคนนั้นแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ระดับเลเวลน่าจะไม่ห่างไกลจากเจ้าห้าจอมเวทที่มากเมฆสั่งตายไปเมื่อครั้งก่อนมากนัก

 

หลังจากที่มากเมฆเข้ามาในมิติลับของตนเองอีกครั้งก็รู้สึกได้ในทันที ในมิติลับแห่งนี้ยังขาดคนรับใช้ที่ให้คอยให้บริการต่างๆ เป็นจำนวนมากนั่นเอง มากเมฆเคยชินและได้ใช้ชีวิตในระยะหลังๆ มาแบบหรูหราพอสมควร จึงติดเป็นนิสัยไปบ้างแล้วจากความสะดวกสบาย จึงรู้สึกไม่คุ้นเคยกับสภาพเกาะร้างที่งดงามในตอนนี้พอสมควร

 

ด้วยเหตุนี้เองมากเมฆจึงอยากจะลองสร้างสิ่งมีชีวิตดูสักครั้ง แต่ทว่าในระหว่างที่กำลังจะทดลองสร้างอยู่นั้น

 

อยู่ๆ ในหัวของมากเมฆก็ได้ยินเสียงร้องตะโกนของบรรพบุรุษเมฆาเทพเอ่ยห้ามในทันที

 

".. เจ้ายังไม่พร้อมที่จะสร้างสิ่งมีชีวิตระดับสูงอย่างมนุษย์ เจ้าหนู อย่าได้สร้างขึ้นมาเด็ดขาด หากเจ้ายังไม่อยากตายและพาคนอื่นๆ ตายไปกับเจ้าด้วยจากความผิดพลาดของเจ้า .." บรรพบุรุษเมฆาเทพพูดบอกเสียงน่ากลัวอย่างมาก

 

".. ยังอยู่อีกเหรอครับเนี่ย สวัสดีครับผู้อาวุโส คุณปู่ .." มากเมฆทักทายตามมารยาท แต่มันผิดเวลาสุดๆ

 

".. ลูกหลานของข้า ทำไม!!! ถึงเป็นเจ้าที่ได้พลังนี้ไปนะ จะบ้าตายจริงๆ  .." บรรพบุรุษเมฆาเทพร้องตะโกนอารมณ์เสียสุดๆ เพราะเจ้าหนูมากเมฆมันกวน และยังคงแสดงตัวเป็นพวกใสซื่ออยู่ได้ ทั้งๆ ที่ในปัจจุบันมันไม่ใช่แล้ว

 

ในปัจจุบันนั้นคนในตระกูลเมฆาเทพไม่รู้ว่า มากเมฆสามารถติดต่อพูดคุยกับท่านมหาบรรพบุรุษเมฆาเทพได้ ไม่อย่างงั้นชายหนุ่มหน้าใสจะถูกจับตัวกลับตระกูลในทันที ไม่ว่าจะต้องประกาศสงครามกับทั้งระบบสุริยะก็ตาม

 

เพราะการคงอยู่ของบรรพบุรุษเมฆาเทพนั้น เป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่และร้ายแรงอย่างมากต่อทุกๆ ชีวิตในระบบสุริยะจักรวาลแห่งนี้ เป็นตำนานเหนือตำนาน และเป็นผู้สร้างและผู้ทำลายในเวลาเดียวกัน

 

ตั้งแต่เมื่อหลายพันปีก่อน และเป็นตัวตนที่ทำให้ระบบสุริยะในยุคปัจจุบันก้าวหน้า และได้มอบเทคโนโลยีมากมายให้กับมนุษยชาติเพื่อความอยู่รอด และเป็นอิสระจากบางสิ่ง

 

แถมยังได้มอบของขวัญสุดแสนจะพิเศษ ก่อนที่จะหายไปอีกด้วย โดยได้มอบพลังพิเศษต่างๆ ที่อยู่เหนือจินตนาการไปยังมนุษยชาติมากมาย ทำให้ผู้ที่สามารถเข้ากันได้ดีกับพลังที่มอบให้กลายเป็น เอสเปอร์ หรือ ผู้มีพลังพิเศษในแบบต่างๆ และบางตระกูลก็ได้รับพลังเหล่านั้นแบบถาวร และสามารถสืบทอดผ่านทางสายเลือดได้อีกด้วย

 

ทำให้โลกมนุษย์เมื่อหลายพันปีก่อน เกิดสงครามฆ่าล้างกันเองอย่างป่าเถื่อน แต่ก็ทำให้โลกมนุษย์รวมกันเป็นหนึ่งได้สำเร็จเช่นกัน หลังจากที่สงครามบ้าๆ เหล่านั้นได้จบลง และส่งผลให้เกิดความก้าวหน้าในทุกๆ ด้าน และรัฐบาลโลกในยุคนั้นยังได้ออกกฎหมายคุ้มครองและป้องกันเหตุร้ายต่างๆ แบ่งแยกกันไปตามแต่และกลุ่มคนอีกด้วยอย่างชัดเจน

 

จึงทำให้บรรพบุรุษเมฆาเทพเป็นทั้งฝันร้าย และฝันดีสำหรับใครหลายๆ คน และเป็นตำนานเหนือตำนานที่ผู้คนไม่อาจจะลืมเลือนได้อีกนานแสนนาน จากสิ่งที่ได้ทำเอาไว้กับโลก กับมนุษย์ทุกคนในยุคนั้นจนถึงปัจจุบันนี้

 

การที่มากเมฆได้รับหนึ่งในพลังพิเศษจากท่านมหาบรรพบุรุษเมฆาเทพนั้น อาจจะเป็นโชคชะตาบางอย่างเล่นตลกก็เป็นได้ และมันทำให้มากเมฆถูกใครบางคนในตระกูลหวาดกลัว และทำการแย่งชิงเอาพลังบางอย่างของเขาไป

 

แต่ทว่าในเวลานี้บรรพบุรุษเมฆาเทพผู้เป็นตำนานเหนือตำนานที่ว่า กำลังพูดคุยสอนสั่งมากเมฆอยู่

 

ราวกับคุณปู่สูงอายุกับหลานชายวัยละอ่อนอย่างไงอย่างงั้นในขณะนี้

 

โดยบรรพบุรุษเมฆาเทพได้บอกเล่าให้มากเมฆฟังว่า ตนเองนั้นติดอยู่ในพิภพพระเจ้าลี้ลับอมตะบรรพกาลแห่งหนึ่ง ที่ไกลแสนไกลและอันตรายเป็นอย่างยิ่ง

 

ไม่สามารถระบุได้แน่ชัดว่าอยู่ที่ไหน มิติไหน หรือจักรวาลใด และตนเองก็ไม่ได้สนใจมันด้วย

 

เพราะทุกวันนี้ก็สุขสบายดี สุขภาพร่างกายแข็งแรง อยากจะเด็กจะแก่ก็ปรับเปลี่ยนร่างกายได้ตามใจนึก เพราะยังไงก็เป็นอมตะทั้งร่างกายและวิญญาณไปแล้ว และไม่มีวันตายไม่ว่าจะหนทางใดๆ ก็ตาม แถมในปัจจุบันยังได้อยู่กับภรรยาสาวสวยทั้งหมดทุกคนอีกต่างหาก และที่สามารถติดต่อพูดคุยกับมากเมฆได้นั้น ก็เพราะตนเองนั้นมีของวิเศษอยู่อย่างหนึ่ง เป็นสุดยอดของแรร์ที่แม้แต่พระเจ้าทุกพระองค์ในเอกภพต่างๆ ก็ยังอยากจะได้มันมาครอบครอง หากรู้ว่าอยู่ที่ไหนก็จะไปช่วงชิงมาให้ได้ไม่ว่าจะต้องระเบิดจักรวาลของพระเจ้าองค์นั้นๆ ทิ้งไปก็ตาม

 

วงแหวนพระเจ้าลี้ลับบรรพกาลหมื่นสังสารวัฏอมตะ

 

เป็นไอเทมที่ทรงพลังอำนาจ อยู่เหนือจินตนาการอย่างแท้จริง ความวิเศษของมันนั้นราวกับเป็นพระเจ้าที่อยู่เหนือกว่าพระเจ้าอื่นใดไปอีก อย่างไม่ รู้จบ รู้สิ้น ไม่ว่าจะทำให้เป็นอมตะ สร้างโลก สร้างมิติ สร้างสิ่งที่ไม่มีจริง ทำลายได้แม้แต่พระเจ้าแท้จริง ควบคุมได้แม้แต่โชคชะตา อยู่เหนือกาลเวลา ภายในวงแหวนยังเต็มไปด้วยมิติจักรวาลต่างๆ อยู่มากมาย เป็นสิ่งลี้ลับที่แม้แต่พระเจ้ายังไม่อาจจะเข้าใจได้ แม้แต่บรรพบุรุษเมฆาเทพเองก็ยังสามารถใช้พลังลี้ลับของวงแหวนพระเจ้านี้ได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้นในตอนนี้ หนึ่งในนั้นก็คือทำให้บรรพบุรุษเมฆาเทพ สามารถมองกลับมายังพิภพเดิมของตนเองได้ และได้รับรู้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับมากเมฆ แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ได้แค่มองเท่านั้น

 

และเจ้าสิ่งนี้เองก็เป็นสื่อกลาง ในการติดต่อกับมากเมฆอีกด้วยราวกับว่ามีพลังที่ทำให้ทุกความปรารถนาเป็นจริงได้ โดยบรรพบุรุษเมฆาเทพมักจะใช้เจ้าวงแหวนพระเจ้าลี้ลับอันนี้ ในการพูดคุยกับมากเมฆเท่านั้น ในนานๆ ครั้งที่รู้สึกเบื่อ

 

เหตุที่บรรพบุรุษเมฆาเทพไม่ใช้งานวงแหวนลี้ลับนี้มากนัก เป็นเพราะว่าหากยังไม่รู้วิธีในการควบคุมที่สมบูรณ์แล้ว เกิดบังคับใช้งานอย่างไม่จำเป็น อาจจะนำหายนะมาสู่ตนเองและคนรอบข้างได้

 

".. แล้วตอนไหน ผมถึงจะสร้างสิ่งมีชีวิตได้ละครับ ปู่ .." มากเมฆถามกลับหลังจากที่ได้พูดคุยกันมาเป็นเวลานานพอสมควร และมากเมฆก็รู้สึกดีๆ กับบรรพบุรุษเมฆาเทพเช่นกัน เพราะมักจะพูดและกล่าวบอกเขาอย่างจริงใจเสมอ ถึงแม้จะดุไปหน่อยก็เถอะ

 

".. เจ้าต้องอํามหิตมากกว่านี้ และกล้าที่จะฆ่าและทำลายสิ่งที่เจ้าสร้างขึ้นมา แม้มันจะบริสุทธิ์หรือเป็นเด็กทารกผู้ไร้เดียงสาก็ตาม และเจ้าเองในตอนนี้ก็ยังอ่อนแอเกินไป หากวันหนึ่งเจ้าสร้างสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังอย่างมากขึ้นมา และเจ้าไม่อาจจะสังหารหรือควบคุมมันได้ เจ้าจะไม่กลายเป็นลาโง่หรอกรึ .."

 

".. เจ้าต้องเรียนรู้ให้มากกว่านี้ มีประสบการณ์ให้มากกว่านี้นับหมื่นๆ เท่าเสียก่อน และเจ้าเองยังขาดความรู้ในเรื่องของสิ่งมีชีวิตต่างๆ อยู่อีกมาก เจ้ารู้หรือไม่เด็กทารกเกิดขึ้นมาได้ยังไง .." บรรพบุรุษเมฆาเทพถามเล่นๆ

 

".. อันนี้ผมรู้หากอยากมีทารก จะมีนกกระสาเอาทารกมาให้ที่หน้าบ้านครับ .." มากเมฆตอบกลับแบบซื่อๆ ถึงแม้ตัวมันเองจะเคยดูหนัง AV แต่ก็แค่ตื่นเต้นไปกับเสียงเร้าอารมณ์เท่านั้น

 

แต่จริงๆ เขาเองก็รู้ว่าต้องมีเพศสัมพันธ์กันระหว่างชายและหญิงก่อน จึงจะสามารถให้กำเนิดลูกได้ แต่ที่มากเมฆตอบออกไปแบบนั้นก็เพราะเคยชินล้วนๆ

 

".. เฮ่ยย ชีวิต จบกัน ไปเอาตำนานนกกระสากับทารกมาจากไหน นิทานหลอกเด็กรึไง เอาเถอะไว้เจ้าโตขึ้นมากกว่านี้อีกหน่อย เจ้าจะเข้าใจได้เอง แต่ยังไงก็ตาม เจ้าอย่าได้เพิ่งสร้างสิ่งมีชีวิตอย่างเช่นมนุษย์ด้วยพลังมิติรังสรรค์โดยเด็ดขาด แต่หากอยากจะสร้างจริงๆ ให้ไปลองสร้างพวกหุ่นยนต์  AI หรือพวกปัญญาประดิษฐ์ก่อนเท่านั้น แบบที่สร้างแล้วเจ้าสามารถผูกมัดไว้ได้อย่างสมบูรณ์ โดยใช้เงื่อนไขของสามพิภพนี้เป็นหลัก เจ้าต้องหัดควบคุมพลังที่มีและเรียนรู้พลังของตัวเองให้มากกว่านี้สักหมื่นๆ เท่าเสียก่อน เข้าใจใช่มั้ย เจ้าหนู!!?? .."

 

บรรพบุรุษเมฆาเทพพูดบอกมากเมฆอย่างใจเย็น แต่ก็เหนื่อยใจจริงๆ ที่ลูกหลานตนมากเมฆไม่ได้ความ ถูกทิ้งถูกบังคับให้อยู่ตัวคนเดียวจนกลายเป็นคนที่ขาดหลักของเหตุและผลในหลายๆ ด้าน  แต่เจ้าลูกหลานไม่ได้ความคนนี้ก็ดีขึ้นมากแล้วหลังจากที่เฝ้าดูและติดตามชีวิตของอีกฝ่ายมาตลอด

 

// - - สิ่งที่แน่นอนที่สุดในโลก ก็คือ การเปลี่ยนแปลง - - //

 

จากนั้นบรรพบุรุษเมฆาก็เทศนามากเมฆอีกชุดใหญ่ๆ ในมิติความคิดไร้สิ้นสุดและก็หายไปอย่างไรร่องรอยอีกครั้งอย่างที่แล้วๆ มาเสมอ และไม่ยอมบอกถึงสาเหตุจริงๆ ที่ห้ามไม่ให้มากเมฆสร้างสิ่งมีชีวิตอย่างมนุษย์จากพลังพิเศษของตนเองอีกต่างหาก

 

และสำหรับเหตุผลที่ห้ามไม่ให้มากเมฆสร้างสิ่งมีชีวิตอย่างมนุษย์ขึ้นมานั้น ก็เพราะพลังพิเศษคลื่นสมองของมากเมฆนั่นเองที่เป็นตัวแปรสำคัญในหลายๆ อย่าง

 

หากมากเมฆยังไม่อาจจะควบคุมและใช้พลังพิเศษของตัวเองได้อย่างสมบูรณ์แบบ 100% หรือมีจิตใจที่เด็ดขาดมั่นคงแบบผู้ใหญ่พึ่งมีและดันไปสร้างมนุษย์ผู้มีจิตใจไม่สมบูรณ์แบบ หรือสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาในระดับที่สูงเอามากๆ ขึ้นมาจริงๆ แบบจำพวกที่ถูกสร้างขึ้นมาแล้ว และมีความต้องการสูงส่งว่าสักวันหนึ่ง ข้าพเจ้าจะเหนือกว่าผู้สร้าง เหนือกว่าพระเจ้าผู้สร้าง เก่งกว่า เหนือกว่า สมบูรณ์แบบยิ่งกว่าเหล่านี้ขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ

 

จิตวิญญาณของเจ้ามนุษย์ตนนั้น มันอาจจะทำการคัดลอกเอาคลื่นสมองรูปแบบพิเศษของมากเมฆ เอามาเป็นตัวตั้งต้นพื้นฐานในระหว่างที่กำลังสร้างและออกแบบอยู่ก็เป็นได้ เพราะหลักในการสร้างสิ่งมีชีวิตนั้น อันดับแรกก็ต้องสร้างดวงจิตวิญญาณแรกเริ่มขึ้นมาก่อน และหากดวงจิตที่ว่ามีความฉลาดล้ำมากเกินไป มีพลังพิเศษที่ควบคุมไม่ได้เกินไป และแอบกระทำในสิ่งที่ไม่คาดคิดและไม่สมควร อย่างที่เอารูปแบบคลื่นสมองของมากเมฆมาเป็นต้นแบบของตนเองในระหว่างที่กำลังสร้าง อาจจะถึงขั้นก่อให้เกิดหายนะบิกแบงได้ถึง 99.99% อีกด้วย แม้จะอยู่ในรูปแบบข้อมูลของดวงจิตวิญญาณแรกเริ่มก็ตาม และหากเจ้าสิ่งมีชีวิตตนนั้น มันไม่อาจจะควบคุมพลังของมันเองที่ลอกแบบมาจากพระเจ้าผู้สร้างของมันได้ในที่สุด

 

และเกิดเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นมาจริงๆ แน่นอนละว่าทุกคนที่ออนไลน์มาเล่นเกมก็คงจะถูกคลื่นพลังสมองรูปแบบพิเศษที่วัดค่าไม่ได้ของมากเมฆ ระเบิดเข้าใส่อย่างรุนแรงและผู้เล่นกว่าสองแสนล้านคน จากทั่วทั้งระบบสุริยะจักรวาลก็จะตายกันหมดในทันทีในเวลาไม่ถึง 1 วินาทีด้วยซ้ำ

 

แน่นอนละว่ามากเมฆเป็นชายหนุ่มที่เชื่อฟังผู้หลักผู้ใหญ่ จึงไม่ได้คิดจะสร้างสิ่งมีชีวิตในรูปแบบมนุษย์อะไรออกมาในตอนนี้อย่างแน่นอน พร้อมกับเปลี่ยนความสนใจไปที่การหาคนรับใช้แบบปกติทั่วไปก็ได้ เพราะยังไงในเกมสามพิภพมันก็ยังมีตัวเลือกอยู่อีกเยอะให้เลือกใช้งาน

 

หลังจากออกมาจากมิติความคิดไร้สิ้นสุด และใช้เวลาไปภายในนั้น 3 วินาที

 

มากเมฆก็ใช้พลังเวทมนตร์ยกร่างของลุงโลเวอร์พร้อมกับอาวุธชุดเกราะเทพสงคราม และสามมังกรอ้วนกลมให้ลอยตามเข้าไปภายในคฤหาสน์ในสภาพที่ยังหมดสติอยู่ โดยใช้บทเวทรักษาร่างกายและแก้คำสาปต่างๆ นาๆ ให้กับลุงโลเวอร์ไปด้วยระหว่างทางที่เดิน เพราะรู้สึกว่าหนึ่งคนแคระและสามมังกรจะเล่นกันแรงไปจริงๆ มีสิทธิ์ตายได้เลยหากปล่อยให้เล่นกันสัก 30 นาที

 

หลังจากที่มากเมฆพาทั้งหมดเข้าห้องนอนไปพักเรียกร้อยแล้ว

 

มากเมฆก็ไปที่ห้องนั่งเล่นของเขา และได้นำเอาสิ่งของต่างๆ ที่คิดจะวางขายออกมาจัดวางตรงหน้าและคำนวณหาผลกำไรทั้งหมดในครั้งนี้ หากสามารถขายได้หมดทุกอย่างในวันพรุ่งนี้ที่จะมาถึง

 

// - - ลงทุนไปกว่า 8 พันเหรียญทอง และยังขอแบ่งสินค้าต่างๆ มาจากร้านขายยาและร้านขายอุปกรณ์เวทมาด้วยส่วนหนึ่งจากหลายๆ ร้านที่ยินดีให้ เป็นถึงผู้ยิ่งใหญ่จิตมายาแต่ดันไปเอาของมาขายก่อนจ่ายเงินคืนทีหลัง T^T - - //

 

 

".. ขายได้หมดนี่ก็ได้กำไรแค่ 3 หมื่นกว่าๆ เท่านั้นเอง น้อยเกินไปหรือเราจะรับซ่อมไอเทมไปเลย ไม่เอาดีกว่ามันล่อเป้าจระเข้เกินไป หรือจะลงทุนไปกู้เงินจากธนาคารดี อย่าดีกว่า .." มากเมฆนั่งลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่น พร้อมกับนำเอาสิ่งของต่างๆ ที่มีออกมาดูและจัดเรียงเข้าที่เพราะหากขายทั้งหมด ในราคาตลาดก็ได้กำลังแค่เล็กน้อยเท่านั้น

 

แต่ในระหว่างที่มากเมฆกำลังนั่งอะไรคิดเล่นๆ ไปเรื่อยอยู่นั้น

 

มากเมฆกับคิดได้ว่าทำไมตัวเราเองไม่กระจายรายได้ และจัดตั้งกลุ่มการค้าของตัวเองขึ้นมา เพราะยังไงตนเองก็ได้ส่วนลดถึง 20% ตลอดชาติอยู่แล้ว เพราะต่อให้ผู้เล่นสายอาชีพพ่อค้าแท้ๆ ที่มีสกิลช่วยลดราคาสินค้าจากระบบหลักอย่างมากก็แค่ 7% เท่านั้นเองและน้อยคนมากๆ ถึงจะมีได้และส่วนใหญ่ก็ไปจากทวีปจิตมายาหมดแล้ว

 

สู้เราเองแสดงตัวเป็นนายหน้าเสนอขายน้ำยาเพิ่มพลังและสินค้าจำเป็นต่างๆ ของระบบในราคาที่ลดถึง 10% ไม่ดีกว่าเหรอ แบบนี้ยังไงก็ยังได้กินเปอร์เซ็นต์จากสินค้าที่ขายได้แน่ๆ 10% อยู่ตลอดเวลาเรื่อยๆ ในระยะยาว

 

สิ่งที่ต้องทำก็คือเพิ่มชื่อเสียงในการค้าครั้งแรกให้มากที่สุด ให้เป็นที่รู้จักเสียก่อนในระดับหนึ่งและเสนอขายของที่มีในราคาที่ต่ำกว่าท้องตลาดเล็กน้อยเป็นการเรียกลูกค้า พร้อมกับดึงดูดความสนใจของพ่อค้าระดับล่างและระดับกลางให้มาพูดคุยกันถึงผลประโยชน์ที่จะได้ร่วมกันในครั้งนี้ และรอเวลาจนกว่าปลาตัวใหญ่มากๆ จะมากินเบ็ดก็เท่านั้น

 

แบบนี้ช่องทางหาเงินทางแรกก็โอเค เปิดตัวธุรกิจขายส่งขายตรงได้สำเร็จ และเราเองก็เริ่มช่องทางที่สองในทันที

 

โดยรับซื้อไอเทมอาวุธและอุปกรณ์บางชนิดที่พังเสียหาย จนซ่อมแซมไม่ได้แล้ว และไอเทมขยะจำนวนมากมาซ่อมหรือเก็บเป็นอะไหล่ พร้อมกับอัพเกรดไอเทมที่ซื้อมาเหล่านั้นเป็นช่องทางที่สอง และทำการขายคืนตลาดเหมือนเดิมอีกครั้ง พอคนเริ่มเยอะและมีคนสนใจมากขึ้น

 

เราก็จัดตั้งกลุ่มการค้าที่สองหรือไม่ก็เอากลุ่มการค้าแรกมาต่อยอดก็ได้ ก็จะขยายตัวและให้คนเหล่านั้นมาทำงานแทน และรอคอยเอาสินค้าเหล่านั้นมาซ่อมและขายคืนตลาดไปเรื่อยๆ พร้อมกับขายส่งไอเทมจากระบบไปด้วย จนมีเงินและฐานลูกค้ามากพอ

 

ช่องทางที่สามยกระดับสินค้าที่ซื้อมาจากระบบหลัก หากให้ทำก็ทำได้อยู่ แต่ก็เหนื่อยมากแน่ๆ ปัญหาก็คือจะทำทันหรือเปล่าเท่านั้นเอง มากเมฆเริ่มคิดไปไกล และเริ่มสนใจที่จะสร้างโรงงานหุ่นยนต์สำหรับซ่อมอุปกรณ์ไอเทมขึ้นมา เพราะในหัวสมองของมากเมฆเต็มไปด้วยบทเวทมนตร์และวิธีการในการซ่อมแซมสิ่งต่างๆ มากมาย ไม่ว่าจะใช้เวทมนตร์ หรือใช้ทักษะสายอาชีพช่างก็เป็นไปได้ทั้งนั้น รวมไปถึงการพัฒนาและยกระดับอุปกรณ์ต่างๆ อีกเป็นจำนวนมาก ไม่เว้นแม้แต่สูตรในการปรุงยาต่างๆ เองก็เช่นกัน และสำหรับช่องทางทำเงินต่างๆ ที่คิดเอาไว้สามช่องทางนั้น มากเมฆก็ยังไม่ได้สรุปผลว่าจะเอาตามนั้นทั้งหมด เพราะยังไงก็ต้องรอดูผลจากการตอบรับในการขายสินค้าในวันแรกเสียก่อน

 

".. สงสัยต้องทดลองสร้างหุ่นยนต์ขึ้นมาจริงๆ แล้วละเนี่ย กระจายงานเป็นทางเลือกที่ถูกที่สุด .."

 

มากเมฆคำนวณเวลาที่เหลือ ก่อนที่จะขายของในวันพรุ่งนี้ เพราะเวลาในมิติแห่งนี้เดินเร็วกว่าภายนอกถึง 5 เท่า ดังนั้นมากเมฆจังยังพอมีเวลาอยู่ราวๆ 4.5 วันในนี้

 

// - - 1 วันในเมืองเมฆเคลิ้มหรือเวลาเกมปกติ จะเท่ากับเวลา 5 วันในมิติลับเมฆมายา - - //

 

จริงอยู่มากเมฆถูกห้ามไม่ให้สร้างสิ่งมีชีวิตอย่างพวกมนุษย์

 

แต่ไม่ได้ห้ามมากเมฆไม่ให้สร้างหุ่นยนต์ หรือเอไออัจฉริยะที่สามารถทำตามแต่คำสั่งเหล่านั้นได้

 

พอคิดได้มากเมฆจึงบินออกมาจากคฤหาสน์หรู มุ่งตรงไปยังห้องทดลองขนาดใหญ่ภายในเกาะลอยฟ้าในทันที

 

เพราะก่อนหน้านี้เขาเองก็เคยได้ทดลองสร้างมาบ้างเล็กน้อย มากเมฆเข้าไปด้านในก็พบกับอุปกรณ์ไฮเทคอื่นๆ มากมายที่เคยสร้างเอาไว้ แน่นอนละว่าสร้างขึ้นจากความรู้บ้าๆ ที่ได้รับมาตอนที่รากไม้ส่งให้เรียกรู้ และส่วนหนึ่งมาจากความทรงจำในวัยเด็กอีกเล็กน้อย

 

มากเมฆทำการทดลองสร้างหุ่นยนต์ด้วยมือตัวเอง และค่อยๆ เรียนรู้ไปทีละขั้นอย่างช้าๆ อันไหนยากและไม่เข้าใจก็เข้าไปในมิติความคิดไร้สิ้นสุด เพื่อศึกษาให้เข้าใจและค่อยนำออกมาต่อยอดต่อไปในทันที แต่ส่วนใหญ่ก็มักจะเข้าไปในมิติความคิดไร้สิ้นสุดเพราะให้ผลลัพธ์ในเรื่องของเวลาและความเข้าใจในการเรียนรู้ที่ดีกว่ามาก

 

จนเวลาผ่านไป 2 วันกว่าๆ ในมิติลับเมฆมายา เหล่าผู้ติดตามทั้งหมดต่างตกตะลึงอย่างมากที่ตนเองตื่นนอนขึ้นมาในห้องนอนสุดหรา และยังมีหุ่นยนต์รับใช้รูปร่างหน้าตาแปลกประหลาด หลายสิบตัวค่อยให้บริการอยู่รอบๆ ตลอดเวลา ทั้งพาไปอาบน้ำ พาไปทานอาหาร และยังช่วยเหลือในสิ่งต่างๆ อีกมากมาย

 

หลังจากที่จัดการกับกิจวัตรประจําวันในช่วงเช้าของวันเรียบร้อยแล้ว ทั้งหมดก็มาพบกับมากเมฆ ที่ในเวลานี้สวมวิญญาณเทพนักประดิษฐ์ไปแล้ว ถึงกับสร้างหุ่นยนต์ระดับสูงในแบบต่างๆ ออกมาเป็นจำนวนมาก และออกคำสั่งเขียนโปรแกรมให้ไปทำงานในที่ต่างๆ กันไปตามหน้าที่และโปรแกรมที่ได้วางเอาไว้อย่างเมามันส์

 

โดยหุ่นที่สร้างออกมาจะมีด้วยกันทั้งหมด 4 แบบเท่านั้นในตอนนี้

1.      หุ่นรักษาความสะอาดและความเรียบร้อย สามารถพูดตอบโต้ได้ในระดับหนึ่ง จะมีหน้าราวกับคนรับใช้ทั่วไปที่คอยรับคำสั่งต่างๆ และเดินไปรอบๆ เกาะทั้งห้าดูแลความเรียบร้อย

2.      หุ่นยนต์ช่างซ่อมและปลดผนึก R01 มากเมฆตั้งใจสร้างออกมาและผสมเข้ากับเทคโนโลยีเวทมนตร์อีกด้วยจำนวนมาก ทำให้พวกมันมีทักษะในการซ่อมไอเทมได้ทุกระดับชั้น และทำให้กลับมามีสภาพเดิม 100% แถมยังเพิ่มความสามารถใหม่ๆ ในการปลดผนึกเข้าไปด้วย ทำให้สามารถปลดผนึกไอเทมได้เกือบทั้งหมดบนดาวดวงนี้ สามารถรองรับคำสั่งได้ในระดับสูง

3.      หุ่นยนต์นักจารึกอักขระ RW01 มีหน้าที่ในการอัพเกรดและเพิ่มคุณสมบัติให้กับไอเทมทั้งหมด หุ่นตัวนี้จะมีความซับซ้อนมากกว่าหุ่นช่างซ่อมเยอะมาก เพราะมีทักษะในการประเมินระดับสูงเพิ่มเข้าไปด้วย ทำให้สามารถตัดสินใจเอง ในการอัพเกรดอุปกรณ์ไอเทมต่างๆ ได้อย่างถูกต้องและแม่นยำที่สุด และสามารถรองรับคำสั่งในระดับสูงได้เช่นกัน

4.      หุ่นกระป๋องแรงงาน AOA ทำหน้าที่เชื่อมต่อกับ AI หลักในโรงงาน เพื่อทำหน้าที่ในส่วนอื่นๆ ของอีกสองตัวที่เหลือไม่ได้ทำ แต่ก็มีความสามารถหลายอย่างที่ถูกจัดได้ว่าเป็นจักรกลอเนกประสงค์ก็ว่าได้

 

ในสองวันที่ผ่านมา มากเมฆยังคงสร้างสิ่งประดิษฐ์อื่นๆ ขึ้นมาอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นกล่องมิติเก็บอุปกรณ์ที่สามารถส่งผ่านและคัดแยกไอเทมได้เอง และทำการส่งมายังมิติแห่งนี้ได้อีกด้วยผ่านขั้นตอนพิเศษบางอย่าง เพื่อส่งตรงเข้าไปในโรงงานนรกจักรกลของมากเมฆโดยตรงอย่างเป็นระบบวงจร

 

ชื่อของมันก็คือ กล่องกลมิตินายช่างขาเข้า จะทำหน้าที่เป็นสื่อกลางระหว่างมิติและช่วยนำไอเทมต่างๆ ส่งเข้าไปยังโรงงานได้โดยตรง และอีกอันที่ทำหน้าที่คู่กันก็คือ กล่องเก็บไอเทมนายช่างขาออก เป็นกล่องมิติสำหรับเก็บไอเทมที่ซ่อมเสร็จแล้ว และได้รับการอัพเกรดจนสมบูรณ์แล้วเท่านั้น และพร้อมที่จะส่งออกมาภายนอกมิติ เพื่อขายทอดตลาดต่อไป และอีกอย่างก็คือ กล่องส่งสินค้ามิติเวหา ทำหน้าที่ในการส่งสินค้าจากต้นทางของมากเมฆ ไปยังพ่อค้าหรือลูกค้าของมากเมฆที่ต้องการสินค้าต่างๆ ในราคาพิเศษได้ในทันที และมากเมฆจะเสนอขายเจ้ากล่องเหล็กไฮเทคใบนี้ในราคาที่สูงมากๆ เพื่อทำการเปิดบิลสมาชิกและกำหนดลูกข่ายรับสินค้าจากตนเองในลำดับต่อๆ ไป

 

โดยที่ตัวกล่องส่งสินค้าเวหา จะมีหน้าจอขนาดใหญ่สำหรับติดต่อมากเมฆ และมีโปรแกรมเมนูคำสั่งซื้อสินค้าได้โดยตรงอีกด้วย คล้ายกับเว็บไซต์ร้านค้าของมากเมฆในราคาพิเศษ และยังสามารถอัพเกรดได้อีกในอนาคต สะดวกสบายอย่างมาก เพราะสามารถจ่ายเงินสด ผ่านระบบสั่งซื้อของกล่องส่งสินค้าได้โดยตรงเช่นกัน ง่ายทั้งผู้ซื้อและผู้รับอย่างแท้จริง

 

อย่างสุดท้ายก็คือเจ้าโปรแกรม AI อัจฉริยะอเนกประสงค์ระดับพื้น ๆ ของมากเมฆแต่สำหรับคนอื่นๆ แล้วคงไม่พื้นๆ ด้วยแน่นอน เพราะมันทำหน้าที่ในการบริหารและการจัดการส่วนต่างๆ ในโรงงานนรกและคำสั่งซื้อต่างๆ ให้มากเมฆทั้งหมด แถมยังจัดการทุกอย่างได้ด้วยตัวของมันเองในระดับที่ดีเลิศ และมันจะคอยส่งรายงานต่างๆ ให้มากเมฆเป็นระยะเพื่อสรุปยอดในแต่ละวันอีกด้วย

 

โดยมากเมฆสร้างเจ้าตัวนี้ขึ้นมาเป็นหุ่นยนต์กระป๋องทั่วไป AOA แต่สามารถเชื่อมต่อกับหุ่น R01 และ RW01 ได้ตลอดเวลาไม่จำกัดใดๆ และมันมีร่ายกายเป็นของมันเองถึง 1,000 ร่างกาย เพราะตัวตนจริงๆ ของมันมักจะทำงานในจอมอนิเตอร์หลักของโรงงานเท่านั้นและคอยคำนวณผลสิ่งต่างๆ และจัดเรียงการส่งสินค้าอยู่ตลอดเวลาเสมอ

 

มากเมฆเตรียมพร้อมทุกอย่างเต็มที่จนคิดว่าน่าจะโอเคแล้วทุกอย่าง

 

จึงได้หยุดมือในสิ่งที่กำลังทำทั้งหมด เพราะได้สร้างหุ่นยนต์และกล่องมิติต่างๆ ออกมาเป็นจำนวนมากอยู่ก่อนแล้ว โดยมากเมฆใช้เวลาไปแค่ 4 วันในมิติลับเมฆมายาเท่านั้น แต่ทว่ากับใช้เวลาไปเกือบๆ 3 ร้อยกว่าปีในมิติความคิดไร้สิ้นสุด อย่างบ้าคลั่งกับการสร้างหุ่นจักรกล และกล่องมิติเวทมนตร์ผสมเทคโนโลยีพวกนี้ออกมา

 

ลุงโลเวอร์เดินเข้ามาทักทายมากเมฆก่อนทันที หลังจากที่เห็นผู้เป็นนายท่านหยุดพักงานที่ทำ และเจ้าลูกมังกรหายนะทั้งสามเองก็บินเล่นไปรอบๆ อย่างไม่เกรงใจภายในโรงงาน และในวันนี้มากเมฆเองก็มีของขวัญพิเศษให้พวกมันทั้งสามอีกด้วย เป็นรถสปอร์ตหรูที่สามารถเปลี่ยนสีเปลี่ยนรูปร่างรถได้ตามใจ และสามารถปรับเปลี่ยน พวงมาลัย คันเร่ง เบาะที่นั่งให้เหมาะกับลูกมังกรได้อย่างพอดีตัว หรือจะแปลงร่างเป็นแมวอ้วนก็สามารถปรับเปลี่ยนได้เช่นกันตลอดเวลา

 

ทั้งหมดรถสามคันสุดหรู พร้อมกับเสียงท่อโหดๆ แรงๆ กับแกนพลังงานเวทมนตร์ที่สามารถใช้ได้ไปอีกหลายสิบปีเลยทีเดียว และยังได้มอบกำไลมิติที่ปรับรูปได้ไม่จำกัดให้กับพวกมันไว้ใช้อีกด้วย หลังจากที่สวมใส่แล้วมันจะปรับรูปลักษณ์ ให้เข้ากับร่างกายและร่างแปลงนั้นๆ ได้ในทันทีและสามารถเก็บของได้เป็นจำนวนมาก

 

โดยลูกมังกรทั้งสามได้ให้กำไลมิติ กลายสภาพเป็นกระเป๋าสะพายหลังของเด็กขนาดเล็กที่ด้านหลังพวกมันในรูปแบบน่ารักน่ากอดอย่างมาก จนมากเมฆยิ้มและหัวเราะในรสนิยมของพวกมันจริงๆ

 

เวลา 300 ปีในมิติความคิดไร้สิ้นสุดของมากเมฆไม่ได้เสียเปล่าเลย คุ้มค่าสุดๆ กับรอยยิ้มน่ารักสดใสของสามมังกร และงานที่ทำของตัวเอง

 

โดยการทดลองต่างๆ และความตั้งใจทำอะไรอย่างจริงๆ จังๆ ของมากเมฆในครั้งนี้ตลอด 300 ปี ทำให้เขาก้าวกระโดดในทุกๆ ด้าน ไม่ว่าจะตรรกะความคิด ความละเอียดอ่อนกับสิ่งต่างๆ มากขึ้นหลายเท่า การได้ใช้เวลาไปกับตัวเองมากๆ คุณจะรู้ได้เองว่าคุณรู้จักตัวเองมากขึ้นในทุกๆ วันจริงๆ

 

หลังจากที่มอบรถสปอร์ตหรูเครื่องสุดแรงให้ลูกมังกรทั้งสามไปแล้ว พวกมันทั้งสามก็ชวนกันไปฝึกขับรถกันอย่างสนุกสนาน โดยมากเมฆใช้บทเวทมนตร์วาปพวกมันทั้งสามออกไปจากห้องทดลองในทันที และส่งพวกมันไปยังหนึ่งในเกาะที่มีพื้นที่โล่งๆ กว้างๆ ให้พวกมันได้หัดขับรถกันอย่างสนุกเต็มที่

 

".. ได้นอนบ้างรึยังครับเนี่ย นายเหนือหัวของข้า .." ลุงโลเวอร์เดินเข้ามาถามมากเมฆใกล้ๆ ด้วยความเป็นห่วง

 

".. ยังเลยครับ แต่ผมก็ไม่เหนื่อยหรืออะไรนะ เพราะในมิติลับแห่งนี้ ทำให้สามารถพื้นฟูความเหนื่อยล้าต่างๆ ได้เร็วมากเลย  คิดว่าไม่นานสัก 10 วันในมิตินี้ก็คงไม่เป็นอะไร .." มากเมฆทำการออกคำสั่งงานกับโปรแกรม AI หุ่นกระป๋องในหน้าจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ให้พวกมันเตรียมตัวเอาไว้ และเดินออกมาจากห้องทดลองไปพร้อมกับลุงโลเวอร์ พร้อมกับพูดคุยกันไปด้วย

 

สิ่งต่างๆ และวัตถุดิบต่างๆ ที่ใช้ในครั้งนี้ มากเมฆใช้พลังมิติรังสรรค์สร้างขึ้นมาทั้งสิ้น ยกเว้นก็แต่ตอนที่นำเอาพวกมันทั้งหมดประกอบเข้าด้วยกันเท่านั้นที่มากเมฆทำทั้งหมดด้วยมือของตัวเอง ทำให้ทักษะงานช่าง งานฝีมือทักษะการประดิษฐ์ต่างๆ ระดับอัพไปสูงแบบสุดๆ ไปแล้ว

 

มากเมฆชวนลุงโลเวอร์เดินออกไปข้างนอกห้องด้วยกัน และบอกถึงสิ่งที่ลุงโลเวอร์ต้องทำในวันนี้หลังจากที่ออกไปเมืองเมฆเคลิ้ม และต้องช่วยกันขายของและปกป้องร้านเอาไว้ และห้ามต่อสู้โดยเด็ดขาดหากไม่ได้รับอนุญาตจากตนเองก่อน

 

ลุงโวเวอร์รับทราบและตั้งใจจะทำงานให้เต็มที่ เพื่อตอบแทนความไว้วางใจที่นายเหนือหัวของตนเองได้มอบให้อย่างสุดกำลัง

 

".. ลุงโลเวอร์บินได้มั้ยอ่ะครับ ผมว่าจะบินไปดูเจ้าลูกมังกรทั้งสามหน่อย กลัวว่าจะเล่นอะไรกันเกินเลยอีก ยิ่งไม่มีคนคอยจับตาดู กลัวจะเล่นกันมากไปจนบาดเจ็บได้ .." มากเมฆหันหน้าไปถาม และเรียกใช้บทเวทสำหรับเตรียมตัวที่จะบินไปยังเกาะใกล้ๆ นี้ เพราะบทเวทที่ทำให้วาปได้มันติดคูลดาวน์อยู่นั่นเอง

 

".. ได้ครับ เคยได้รับปีกแห่งเทพสงครามมาเมื่อครั้งสมัยยังหนุ่ม ปีกนั่นสามารถบินได้ .." ลุงโลเวอร์พูดตอบและเรียกปีกเทพสงครามออกมาให้ดู เป็นปีกที่สวยมากๆ เป็นปีกแสงสีแดงเลือดที่ดูหน้ากลัว แต่ก็เท่ห์มากๆ เช่นกัน

 

ทั้งสองคนพากันบินไปยังเกาะใกล้ๆ ไม่นานนัก เพราะมากเมฆใช้บทเวทหลากหลาย เร่งความเร็วให้กับตนเองและลุงโลเวอร์บินไปยังอีกเกาะใกล้ๆ ด้วยความเร็วสูงสุด ก็ต้องมาพบกับเศษซากของรถสปอร์ตกระจัดกระจายไปทั่วบริเวณ เพราะดูเหมือนว่าเจ้าลูกมังกรทั้งสามตัวจอมซน มันเร่งความเร็วของรถแล้วเอามาชนกันเล่นแน่นอน สงสัยพวกมันกำลังคิดว่ากำลังเล่นรถบั้มอยู่แน่ๆ

 

พวกลูกมังกรทั้งสามพอเห็นมากเมฆบินเข้ามาใกล้ๆ ก็มายืนเรียงแถวหน้ากระดานในทันที เพราะรู้แน่ๆ ว่าตัวเองทำผิด จึงไม่กล้าจะหนีไปไหนนั่นเอง

 

".. พังไปแล้วก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวสร้างให้ใหม่ก็ได้ เดี๋ยวจะสร้างให้มันแข็งแรงมากๆ แล้วกันเนอะ ไม่ต้องทำหน้าเศร้าก็ได้ ไม่โกรธหรอก คิดไว้แล้วว่าจะต้องพังแน่ๆ ฮ่าฮ่า .." มากเมฆทำการปลอบใจพวกมันและหัวเราะไปกับการแสดงออกของลูกมังกรทั้งสาม พร้อมกับอุ้มพวกเอาไว้ทั้งสามตัว และเดินไปเก็บซากรถทั้งหมดเข้ากระเป๋ามิติ

 

".. ป่ะออกไปขายของกัน ช่วยแปลงร่างเป็นแมวเรียกลูกค้าให้ด้วยนะวันนี้  .." มากเมฆไม่กล้าให้ลูกแมวมังกรทั้งสามอยู่กับลุงคนแคระโลเวอร์ตามลำพังอีกแล้ว ไม่งั้นจะเกิดหายนะอะไรขึ้นอีกก็ไม่รู้

 

ทั้งหมดพากันวาปออกมายังเมืองเมฆเคลิ้มอีกครั้ง และสภาพในเมืองก็ยังเสียหายอยู่เหมือนเดิม เพราะเจ้าเมืองคนปัจจุบันไม่มีเงินมากพอที่จะซ่อมแซมทั้งเมืองไหว และในวันนี้พ่อค้าแม่ค้าก็น้อยผิดปกติก็ยิ่งทำให้เจ้าเมืองขาดรายได้ คงเป็นเพราะตกใจเรื่องแผ่นดินไหวเมื่อวานนี้แน่ๆ

 

มากเมฆเดินเข้าไปยังเขตเมืองชั้นกลาง และเลือกวางแผงตั้งโต๊ะขายของที่มุมถนนแห่งหนึ่ง

 

ช่วงเวลาที่มากเมฆวางของขายอยู่นั้น ระบบเกมก็จะเด้งขึ้นมาให้มากเมฆเลือกเสียภาษีพื้นที่สำหรับการค้าขายในวันนี้แบบเหมาจ่ายเป็นเวลา 6 ชั่วโมงในทันที ในราคาที่สูงพอสมควร ถึง 2,000 เหรียญทอง แถมเจ้าเมืองเมฆเคลิ้มคนปัจจุบันยังคิดภาษีจากราคาสินค้าที่ขายได้ทุกชิ้นในเมืองอีกด้วย 1% อย่างหน้าด้านๆ ในวันนี้ เพื่อหาเงินมาซ่อมแซมเมืองของตนเอง มิน่าทำไมวันนี้พ่อค้าแม่ค้าถึงได้น้อยมากๆ

 

ผ่านไปสักพักใหญ่ๆ ถึงคนจะไม่เยอะมากเหมือนเมื่อวันก่อนที่เคยเดินมาสำรวจ แต่ก็ทำให้มีพื้นที่โล่งเป็นจำนวนมาก ทำให้มากเมฆสามารถหาทำเลดีๆ ได้ตั้งแต่เช้ามืด มากเมฆได้วางขายสินค้าเป็นยาเพิ่มเลือดขนาดกลางที่ผู้เล่นนิยมใช้กันมากที่สุด และอุปกรณ์เวทอื่นๆ อีกเป็นจำนวนมากและยังมีราคาถูกกว่าปกติถึง 5-10% ทำให้มีลูกค้าที่ผ่านไปผ่านมา แวะเข้ามาดูรวมไปถึงเหล่าพ่อค้าแม่ค้าใกล้ๆ ต่างก็เริ่มสนใจเดินมาดูเพื่อความแน่ใจอยู่เต็มไปหมด และได้มีบางรายสินค้าถูกเหมาซื้อไปเป็นจำนวนมากอีกด้วย ทำให้สินค้าต่างๆ ที่เตรียมเอาไว้ หมดลงอย่างรวดเร็วในเวลาแค่ไม่ถึง 3 ชั่วโมง

 

โดยที่มากเมฆไม่ได้พูดอะไรมากเท่าไหร่นัก กลายเป็นว่าสินค้าพวกนี้ ขายได้ด้วยตัวของพวกมันเองอยู่แล้ว ทั้งคุณภาพและราคาที่ถูกกว่าท้องตลาดอย่างมาก

 

แต่ทว่าอยู่ๆ ก็มีกลุ่มผู้เล่นหลายร้อยคนเป็นผู้ชายล้วนๆ มารุมล้อมแผงขายสินค้าของมากเมฆเอาไว้ทุกทิศทุกทาง ทำให้ไม่มีใครกล้าเข้ามาใกล้ๆ อีกเลย เป็นเวลาไม่ต่ำกว่า 10 นาที

 

".. ขายของได้ราคาถูกแบบนี้ นายเป็นคนของสมาคมโจรใช่มั้ย ถึงได้กล้าเอาของโจรมาปล่อยในเขตเมืองชั้นกลางที่พวกเราดูแลอยู่ ใจกล้าไม่เบาเลยนี่ .." ชายหนุ่มแต่งตัวดีหน่อยพูดขึ้นเสียงดัง พร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ๆ ทำท่าเหมือนจะมากดดันให้อีกฝ่ายหวาดกลัว

 

".. หัวหน้าผมตรวจสอบมาแล้ว สินค้าของเจ้าหมอนี่ มีตำหนิจริงๆ ด้วย และส่วนใหญ่เป็นของโจรทั้งหมดเลยครับ ผมว่าพวกเราจับหมอนี่กลับไปที่กิลด์และสอบสวนเลยดีกว่า .." ชายหนุ่มหัวล้านกล้ามโตถือดาบใหญ่พูดขึ้นเสียงดัง ทำให้พ่อค้าแม่ค้าที่อยู่บริเวณรอบๆ ได้ยิน บางคนถึงกับขอเอาของที่ซื้อไปแล้วเอากลับมาขายคืนให้ซะงั้นด้วยความหวาดกลัวว่าจะมีปัญหา

 

คนพวกนี้แน่นอนจงใจมาหาเรื่องโดยเฉพาะ และเตรียมตัวมาเป็นอย่างดีอีกด้วย และแม่ค้าอ้วนๆ ที่กำลังจะเอาของมาขายคืนก็เป็นพรรคพวกของคนเหล่านี้แน่นอน เพราะจังหวะต่างๆ พวกมันทำงานเป็นทีมกันได้ดีมาก แถมสินค้าที่เข้ามาจะขายคืนยังเป็นของโจรจริงๆ อีกด้วย เพียงแค่มองก็เห็นตําหนิก็รู้ได้แล้ว มันไม่ใช่ของใหม่ที่ซื้อออกมาจากระบบแบบของที่มากเมฆขายแม้แต่นิดเดียว และมากเมฆก็จำได้ว่าไม่เคยขายของให้แม่ค้าอ้วนๆ คนนี้เลย

 

แต่มากเมฆก็ไม่ได้เป็นห่วงเรื่องพวกนี้เท่าไร แต่ที่น่าเป็นห่วงอย่างมากก็คือด้านข้างของเขาทั้งซ้ายและขวามากกว่า ที่ในเวลานี้เหมือนจะมีภูเขาไฟที่กำลังจะระเบิดรออยู่นะสิ และหากมากเมฆไม่ห้ามเอาไว้ก่อน มีหวังเขตเมืองชั้นกลาง ต้องถูกทำลายหายไปแน่ๆ

 

แถมในเวลานี้เจ้าแมวอ้วนกลมทั้งสาม พวกมันกำลังจะเข้าโหมดหายนะแล้วด้วย ผิดกับลุงโลเวอร์ที่ดูเหมือนเตรียมพร้อมที่จะออกไปทุบหัวคนเล่นอยู่แล้ว ใจเย็นกันก่อน!!

 

".. นี่ไอน้องมาพูดบอกว่าสินค้าของเฮียเป็นของโจร เป็นของมีตำหนิแบบนี้ มันจะไม่ง่ายไปหน่อยรึไง ใครๆ เขาก็ดูออกกันทั้งนั้น ว่าของพวกนี้รับมาจากไหน มันเป็นของที่ใช้แล้วทิ้งส่วนใหญ่ มันจะไปเป็นของโจรหรือมีตำหนิได้ยังไง หากน้องชายและพรรคพวกรวมไปถึงแม่ค้าอ้วนคนนี้กำลังเมากาวอยู่ อันนี้เฮียเข้าใจ แต่ก็ช่วยไปให้พ้นๆ ด้วย เพราะสินค้าเกรด AAA ของดีของเฮียไม่ได้จะมีมาขายบ่อยๆ ไม่คิดบางรึไงว่าเป็นการคืนกำไรให้ลูกค้า แล้วนี่ไปเอาขยะอะไรมา จะมาบอกว่าขายคืนหากตาไม่บอกมองดูผ่านๆ ยังเห็นเลยว่าอันไหนของโจรไม่โจร สงสัยสติน้องๆ ทั้งหลายจะไม่ดีตอนเป็นเด็กลืมกินนมแม่กันรึไง .."

 

".. แต่เฮียว่าพวกน้องๆ ร้อยกว่าคน คงจะสายตาไม่ดีด้วยแน่ๆ ของที่เฮียขายวันนี้ 70-80% เป็นน้ำยาเพิ่มเลือดขนาดกลางมันจะไปมีตำหนิได้ยังไง น้ำยา นะ น้ำยา คิดหน่อยดิ  คิดจะทำตัวเป็นนักเลงสามแถว หรือมาเฟียคุมซ่องบางทีก็ช่วยดูด้วยว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร ถ้าเข้าใจก็ไปได้แล้ว ไม่งั้นชื่อเสียงของกิลด์น้อยๆ ของพวกน้องจะจบลงในวันนี้ได้นะ .." มากเมฆทำสีหน้าจิงจังและพูดทุกอย่างตามเนื้อผ้าออกไป ทำให้หลายๆ คนคิดได้และคิดตามจนเข้าใจได้ในที่สุด

 

บางทีคนเรามนุษย์ทั่วๆ ไป ก็ไหลตามน้ำตามกระแสมากเกินไป จนลืมสังเกตบางอย่างที่สำคัญ หรือไม่ก็หลงลืมที่จะคิดอะไรให้มันเป็นรูปธรรมให้มากกว่านี้ ทำให้ถูกหลอกโดยพวกมิจฉาชีพได้อยู่เรื่อยๆ อย่างง่ายๆ หลายต่อหลายครั้ง ด้วยความโลภความกลัวแตกต่างกันไป

 

".. ปากเก่งนักนะ พวกเราเล่นมันเลย แล้วค่อยลากตัวมันกลับกิลด์ของพวกเรา จะได้ให้หัวหน้ากิลด์เป็นคนจัดการมันเองกับมือ หัวกิลด์ยิ่งชอบพวกผู้ชายหน้าหล่อๆ อยู่แล้วด้วย งานนี้สบายรูแน่นอนมึง .." หัวหน้ากลุ่มที่รูปร่างหน้าตาดีหน่อย และน่าจะยังเรียนอยู่ชั้นมอปลายอยู่พูดขึ้นเสียงดัง พร้อมกับเอาปืนพลังเวทออกมา และทำการยิงเข้าใส่มากเมฆในทันที

 

            ปัง!! ปัง!!

 

แต่ทว่าในตอนนั้นเองกับมีกลุ่มผู้เล่นหญิงสาวราว 20 คนปรากฏตัวขึ้นมาและทำการปัดลูกกระสุนเวทออกไปอย่างง่ายดายด้วยดาบในมือของพวกเธอ และเข้ามาปกป้องมากเมฆเอาไว้ทุกด้าน ลูกผู้ชายสุดๆ ยืนอยู่หลังผู้หญิงเป็นสิบมากเมฆ

 

".. คนของกิลด์สาขาว่าวลม ยังคงทำตัวเลวๆ เหมือนเดิมเลยนะ พอไม่ได้อย่างใจก็คิดจะจับอีกฝ่ายไปทรมานละสิ รู้จักแต่ใช้กำลัง พวกนายไม่มีวันทำสำเร็จหรอก ตราบใดที่พวกเรากิลด์เทพจันทรายังอยู่ในเมืองนี้ .." หญิงสาวหน้าตาดีในชุดเกราะเหล็กน้ำหนักเบา พร้อมอาวุธดาบปืนในมือพูดขึ้น พร้อมกับเข้าปะทะกับอีกฝ่ายอย่างรุนแรง

 

อาวุธของเธอดูแปลกมาก เพราะมันเป็นทั้งดาบและปืนในเวลาเดียวกัน ทำให้ผู้เล่นหญิงทั้ง 20 คนสามารถต่อสู้กับอีกกลุ่มที่เป็นผู้เล่นหน้าอ่อน 100 กว่าคนได้อย่างสบายๆ และดูเหมือนว่าทั้ง 20 คนจะร่วมมือกันมานานแล้ว ทำให้สามารถเข้าขากันเป็นอย่างดี

 

ปัง!! ปัง!! ปัง!! ปัง!!

 

วันนี้มากเมฆขายของได้เกือบหมด แต่ก็มีคนมาหาเรื่องด้วยวิธีการโง่ๆ แต่ก็มีคนมาช่วยแถมยังเป็นสาวๆ หน้าตาดีอีกต่างหากจะบอกว่าเสมอตัวก็คงได้

 

แต่ทว่าในเวลานี้เขาเองกับต้องคอยแกล้งหลบกระสุนปืนที่วิ่งผ่านหัวไปผ่านหัวมาอยู่เรื่อยๆ ก็เซ็งอยู่เหมือนกัน

 

แต่จะมาเปิดเผยความแข็งแกร่งต่อหน้าคนเยอะๆ ก็ไม่ได้อีก เพราะอาจจะมีปัญหาอื่นๆ ตามมาอีกมากแน่นอน

 

ปัง!! ปัง!! ปัง!! กรี๊ดดดดดดด!!!

 

กลายเป็นว่าที่นี่ในเวลานี้ มันได้กลายเป็นพื้นที่สังหารพร้อมกับดงกระสุนไปแล้ว

 

เพราะผู้เล่นร้อยคน ต่างก็ใช้อาวุธเป็นปืนเวทมนตร์กันหมด แถมยิงมั่วอีกต่างหากแถมสกิลที่ใช้ก็มั่วได้อีกยิ่งรั่วๆ

 

แต่กับไม่โดนใครเลยนอกจากพวกเดียวกันเอง ไม่มีขั้นตอนบรรจุเวทลงไปในปืน หรือกระสุนเวทเลยแม้แต่น้อย พรรคพวกเล่นยิงเป็นปืนกลกันซะงั้น เสียดายกระสุนจริงๆ

 

ชิ้งงง!!!! ชิ้งงง!!!! ปัง!! ปัง!! ปัง!!  แคร่ง!!

 

และสำหรับกลุ่มหญิงสาว 20 คน อาวุธที่ใช้ก็เป็นดาบปืนเวทมนตร์ ทั้งไล่ฟันอย่างโหดร้ายเลือดสาด ทั้งยิงกระสุนเวทที่บรรจุเวทระดับต่ำสวนเข้าหน้าอีกฝ่ายอย่างต่อเนื่อง headshot กันรั่วๆ

 

ถึงแม้ไม่อาจจะปิดเกมได้ในทันที แต่คาดว่าอีกไม่นานทุกอย่างก็น่าจะจบ

 

ทำให้ในเวลาแบบนี้มากเมฆถูกบังคับให้อยู่รอดูจนจบนั่นเอง เพราะหากหนีไปก่อนก็คงถูกมองว่าไม่แมนตาขาวแน่ๆ สุดท้ายก็ได้แต่หลบดงกระสุนปืนไปเรื่อยๆ เท่านั้น และที่เห็นว่ากำลังสนุกและมีความสุขมากๆ ก็คงเป็นลูกแมวมังกรทั้งสามตัวที่กำลังกระโดดหลบลูกกระสุนปืนกันอย่างเมามันส์

 

แต่จะมีหนึ่งคนแคระที่นั่งนิ่งๆ ให้ลูกกระสุนปืนเวทมาโดนเข้าจังๆ ก็ไม่เป็นอะไรสักกะนิดเดียวก็มีอยู่คนหนึ่งเหมือนกัน เล่นเอาผู้เล่นที่อยู่รอบๆ ตกตะลึงกันไปตามๆ กัน พี่ท่านจะเทพไปไหน

 

ผู้ติดตามแต่ละคน แต่ละตัวของมากเมฆ... จะหาปกติดีๆ คงยาก

 

ระหว่างที่มากเมฆกำลังหลบกระสุนปืนอยู่นั้น อยู่ๆ ก็มีพ่อค้าคนหนึ่งคลานต่ำเข้ามาหามากเมฆด้วยท่าทางเหนื่อยๆ พร้อมกับส่งนามบัตรให้หนึ่งใบ พร้อมกับขอคุยธุรกิจด้วยหน่อยที่ร้านอาหารใกล้ๆ แถมยังมีคนที่สองคนที่สามตามมาอีกเป็นระยะๆ เข้ามาถามหาสินค้า และขอเหมาซื้อกันอีกสองสามคน

 

อาชีพพ่อค้ามันต้องลงทุนทำถึงขนาดนี้เลยรึเนี่ย ... . . . ไม่กลัวตายกันสักนิดเดียว

 

".. เอาเป็นว่าหลังจากที่นี่สงบแล้ว พวกเราไปคุยธุรกิจกันที่ร้านอาหารใกล้ๆ แล้วกันนะครับ ผมพอจะมีขอเสนอดีๆ มานำเสนออยู่ ผมเชื่อทุกคนต้องชอบแน่นอน .." มากเมฆพูดเสียงเบาคลานต่ำพูดตอบกับพ่อค้า 3-4 คนที่กำลังรอคำตอบของมากเมฆอยู่

 

ด้วยจำนวนคนแค่ 3-4 คนเหล่านี้ก็มากพอแล้วสำหรับมากเมฆ ให้พวกเขาเหล่านี้เป็นคนคอยกระจายสินค้าให้ และพ่อค้าทั้ง 4 คนนี้จะเอาไปขายยังไงก็เรื่องของพวกเขาแล้วกัน

 

เงิน..กำลังเดินทางมา ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 434 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #2361 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 07:38

    สุดยอดดดดดดด

    #2,361
    0
  2. #2357 sutin2520 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 11:28
    อ่านตอน40ยังไงครับ
    #2,357
    0
  3. #2356 sutin2520 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 11:15

    ดัมากครับ

    #2,356
    0
  4. #2031 เกรียนคีบอร์ด (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 23:20
    ถ้ามีคนมาด่าว่าไม่แมนเลยหลบหลังผู้หญิง ตอบกลับไปเลยว่า แล้ว เป็น เ-ี้ย อะไร กูเป็นพ่อค้าตูไม่มีทักษะต่อสู้ แต่ตูมีสกิลปากดวลกับตูมั๊ยละ 5555 #เกรียนคีบอร์ด
    #2,031
    1
  5. #1689 Tanz Giroro (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:53
    เจรจาธุรกิจกลางดงกระสุน แบบนี้ก็ได้เหรอ!?
    #1,689
    2
    • #1689-1 conan doyle(จากตอนที่ 40)
      2 มีนาคม 2561 / 08:00
      ตอนนี้ได้อยู่ๆ 555
      #1689-1
    • #1689-2 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 40)
      2 มีนาคม 2561 / 21:17
      การค้าต้องกล้าครับ ฮ่าๆ
      #1689-2
  6. #1414 โอมิเล็ต สไมล์ตี้ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 17:43
    นี่ชื่อไอเทมหรอ? ไม่จดไว้คงมีลืมกันบ้างหล่ะ 555+ แต่เดี๋ยว ถ้าจะเอานุ้งเมฆกลับบ้าน แล้วนุ้งเมฆบอก กูไม่กลับ -จะฆ่ากู ยังไงก็ไม่กลับ มันจะฮาจริงๆนะ 555
    #1,414
    0
  7. #1345 Zerodot (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 10:00
    กิลว่าวลมเองกลับไปสาวเเหนที่บ้านไป
    #1,345
    0
  8. #1054 lightningzaza17 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 23:59
    จบๆแล้วมังกรกู
    #1,054
    0
  9. #881 ไร้เงา (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 05:09
    ดีนะนี่ไม่มีน้อยหน่าลงกลางดงสงสัยจะไม่รอดแน่แท้
    #881
    1
    • #881-1 lightningzaza17(จากตอนที่ 40)
      6 มกราคม 2561 / 23:59
      ฉางชาไม่มาหรอ555
      #881-1
  10. #733 sack_khananit (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 17:15
    ทุมเทมาก บอกแล้ว เป็นพ่อค้าไม่ใช้เรื่องง่าย555555
    #733
    0
  11. #728 inasba (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 12:17
    จิตวิญญาณพ่อค้าจริงๆ
    #728
    0
  12. #726 phonphimon0123 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 11:18
    ต่อออออ
    #726
    0
  13. #717 denso (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 17:18
    สุดท้ายก็สร้างแบ้อยู่ดี
    #717
    0
  14. #716 22710 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 15:26
    ขอบคุณมากครับ
    #716
    0
  15. วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 14:40
    จิตวิญญาณแห่งพ่อค้านั้น แค่กระสุนไม่สามารถขวางทางได้หรอกนะ
    #715
    0
  16. #714 SayHi! (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 14:33
    ชอบๆ รอตอนใหม่อยู่
    #714
    0
  17. #713 phongphatr (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 14:17
    นึกภาพแมวน้อยสามตัว กระโดดหลบไปมา ฮาดี
    #713
    0
  18. #707 na2539 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 11:10
    รอตอนต่อไปอยู่นะค๊ะ
    #707
    0
  19. #706 KurouNeko (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 09:55
    เป็นพ่อค้าต้องอดทน...
    #706
    0
  20. #705 Fayrious (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 09:15
    รออ่านตอนต่อไปค่ะ
    #705
    0
  21. #703 ปูโพธาราม (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 09:05
    นกกระสาสร้างเด็กทารกฮืมมันไม่ย้อนแย้งกับวิชาสุขศึกษาม.ต้นหรือไงฟระแอ๊บแบ๊วทำเป็นซื่อนะมากเมฆ ว่าแต่เป็นพ่อค้ารุ่งแล้วรับเหมาก่อสร้างด้วยเลยไหมเพราะมีตัวหายนะช่วยป้อนงานให้อยู่แล้วนี่อยากได้งานก็ปล่อยให้อยู่กันตามลำพังนาทีเดียวก็ได้งานใหญ่ละ
    #703
    3
    • #703-1 ck_1999(จากตอนที่ 40)
      15 ธันวาคม 2560 / 13:42
      มากเมฆได้เรียนหนังสือด้วยเหรอครับ ผมก็ลืมๆไปละ
      #703-1
    • #703-2 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 40)
      15 ธันวาคม 2560 / 14:15
      ได้เรียนครับ ก็ตอนที่มากเมฆขอความรู้ทั้งหมดไงครับ
      แล้วรากไม้ก็จัดให้ แต่มันติดเงื่อนไขอายุมากเมฆจึงเรียนได้ไม่หมดทุกอย่าง
      ทำให้ได้รับจำพวกข้อมูลขยะ ข้อมูลความรู้ที่ไม่จำเป็น จึงเต็มไปด้วยความรู้
      ที่มั่วไปหมด ส่วนในบทที่ 40 มากเมฆตอบไปแบบไม่คิดแต่จริงๆ ก็รู้อยู่แล้ว
      #703-2
  22. #701 แฟรงค์ ไฟลอย (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 08:33
    สำหรับพ่อค้า

    เงินคือทุกสิ่งครับ
    แค่คลานต่ำเข้ามาคุยธุรกิจ  เรื่องจิ๊บๆ
    #701
    0
  23. #700 NobuSana (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 07:20
    สปิริตพ่อค้า บุกดงกระสุนก็ไม่หวั่น
    #700
    0
  24. #699 Inw_Short (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 07:14
    นักเลว > นักเลง
    คานต่ำ > คลานต่ำ
    #699
    1
    • #699-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 40)
      15 ธันวาคม 2560 / 14:17
      แก้ไขแล้ว

      บางทีก็พลาดกับคำง่ายๆ มือกับสมองมันไม่ไปด้วยกันเท่าไหร่เมื่อคืน

      ขอบคุณครับ
      #699-1
  25. #698 gean7777 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 07:01
    สงสัยมีผ้าคลุมสะท้อนกลับ เลยไม่โดนถถถ
    #698
    1
    • #698-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 40)
      15 ธันวาคม 2560 / 15:57
      มีแต่ไม่ได้ใช้ออฟชั่นนะครับ เลยหลบไปเรื่อย
      กับคลานต่ำๆ เอา
      #698-1