มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 38 : บทที่ 38 เล่นไปตามปกติ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,058
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 392 ครั้ง
    13 พ.ย. 61

บทที่ 38 เล่นไปตามปกติ

            ในเมื่อตัดสินใจได้แล้ว มากเมฆจึงได้ทำการเปลี่ยนชุดเซตเวทอมตะ ให้กลายเป็นชุดนักผจญภัยมือใหม่เหมือนกับตอนที่เข้ามาเล่นเกมสามพิภพออนไลน์ในครั้งแรก และมันดูธรรมดาเป็นอย่างมาก พร้อมกับนำกระเป๋ามิติสำหรับมือใหม่ที่เคยได้มาตอนที่เข้าเกมมาครั้งแรกออกมาใช้

 

ส่วนกระเป๋ามิติเน่าๆ ที่ได้แถมมาตอนซื้อลูกมังกรผสมสีดำ ในราคาสองหมื่นเหรียญทองนั้น มันได้หายไปพร้อมๆ กับการได้รับสกิลพิเศษเขตแดนแห่งความละโมบ และทักษะสกิลที่ไม่เคยได้ใช้เลยทักษะของรักของข้านั่นเอง

 

            มากเมฆทำการโอนเงินและส่งมอบไอเทมเกือบทั้งหมดให้เซเลเน่เป็นผู้ดูแลแทนรากไม้ เซเลเน่มีสถานะพิเศษสองอย่างด้วยกันในหนึ่งไอดีของเธอ หนึ่งเป็นสถานะของผู้เล่นปกติ สองเป็น AI ส่วนตัวของมากเมฆ ดังนั้นเซเลเน่จึงมีสิทธิ์พิเศษในการดูแลและจัดการกับไอเทมรวมไปถึงอุปกรณ์ต่างๆ ของมากเมฆได้เกือบทั้งหมดทุกอย่างเช่นเดียวกับรากไม้

 

โดยเซเลเน่อนุญาติให้มากเมฆนำไม้เท้าเวทมายาระดับ SSS และแหวนมิติจิตมายาอมตะมาด้วยได้เป็นกรณีพิเศษ และยังส่งมอบไอเทมสำหรับปกปิดข้อมูลแบบปรับแต่งได้ 100% ให้กับมากเมฆอีกด้วย เพราะมากเมฆได้ยกหน้ากากแก้วให้กับรากไม้ไปแล้ว จึงไม่มีไอเทมสำหรับปิดบังข้อมูลเลย

 

จึงทำให้มากเมฆต้องกลับไปใช้หน้าตาจริงๆ ของตัวเอง และได้รับกำไลเวทสำหรับปกปิดข้อมูลจากเซเลเน่มาใช้แทนไปก่อน และมันเป็นไอเทมคุณสมบัติสูงยิ่งกว่าหน้ากากแก้วแบบสุดโต่งอีกต่างหาก

 

เพราะสามารถเลือกเขียนข้อมูลอะไรลงไปในกำไลเวทยังไงก็ได้ ไม่ว่าคนคนนั้นจะมีสกิลตรวจสอบสูงส่งมากแค่ไหนก็ตาม ก็จะถูกหลอกด้วยกำไลเวทอันนี้ในทันที ไม่เว้นแม้แต่เหล่า GM และผู้ดูแลของเกมนี้ทั้งหมด ยกเว้น ZERO 

 

หลังจากที่ได้รับกำไลเวทมาแล้ว มากเมฆก็ทำการเขียนข้อมูลปิดบัง ในส่วนของค่าหัวและฉายาหายนะสีเงินเท่านั้น แต่ยังอนุญาตให้ตรวจสอบระดับเลเวล และฉายาอื่นๆ ได้อยู่บ้าง เฉพาะที่อนุญาตให้มองเห็นได้เท่านั้น

 

 

            แถมเซเลเน่ต้องการจะให้รากไม้แสดงตัวเป็นหายนะสีเงินแทนมากเมฆไปสักระยะ

 

เพื่อดึงดูดความสนใจของผู้เล่นคนอื่นๆ ไปยังรากไม้แทนทั้งหมด และจะให้รากไม้ไปประกอบวีรกรรมตามสถานที่ต่างๆ โดยเซเลเน่จะเป็นคนออกคำสั่ง และจัดการทุกอย่างเอง และนานๆ ครั้งจะติดต่อกลับมาหามากเมฆ

 

            และก่อนที่เซเลเน่จะเดินทางไปกับรากไม้ เพื่อใช้แรงงานทาสให้สาแก่ใจ 30 ปี

 

เซเลเน่ได้แนะนำเพิ่มเติม ไม่ให้มากเมฆเลือกรับเผ่าพันธุ์พิเศษใดๆ ในตอนนี้ และขออย่าได้ให้ทำการทดสอบสร้างอาชีพตั้งต้นของตนเองในช่วงเวลานี้เด็ดขาด จนกว่าจะค้นพบเป้าหมายของตัวเองอย่างแท้จริงเสียก่อน

 

            โดยทั้งสองคนรากไม้และเซเลเน่ ได้ทำการมาส่งมากเมฆและลูกมังกรทั้งสามในร่างของแมวอ้วนที่หน้าประตูเมืองท่าเรือขนาดใหญ่ของทวีปจิตมายาแห่งหนึ่ง และเป็นเมืองที่เพิ่งจะถูกสร้างขึ้นมาเมื่อเร็วๆ นี้ อีกด้วยหลังจากปลดผนึกทวีปจิตมายาสำเร็จแล้วเมื่อหลายเดือนก่อน

 

เมืองท่าเรือแห่งนี้เต็มไปด้วยสินค้ามากมาย จากทวีปหลักและหมู่เกาะใกล้เคียง ต่างก็ถูกนำมาวางขายที่นี่เกือบทั้งหมด และมีตลาดขายสินค้าอยู่ตลอดทั้งวัน 24 ชั่วโมง ตามมุมเมืองและสถานที่ต่างๆ ที่อนุญาตให้วางขายสินค้าได้

 

            แถมในปัจจุบันนี้ ที่นี่ยังกลายเป็นเมืองท่าเรือสำคัญของทวีปจิตมายาแห่งนี้ไปแล้ว เพราะมีท่าเรือเดินทะเลขนาดใหญ่ที่เดินทางได้เร็วกว่าแต่ก่อนถึง 5 เท่า และยังมีท่าเรือเหาะลอยฟ้าอีกเป็นจำนวนมาก ไว้คอยบริการลูกค้าที่ต้องการความเป็นส่วนตัวเป็นพิเศษ สำหรับพวกเงินเหลือหรือพวกไฮโซ

 

ทำให้ที่นี่กลายเป็นประตูเข้าและออกไปสู่ทวีปหลักและการเริ่มต้นใหม่ที่ดีสำหรับผู้เล่นทุกคน

 

ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ที่เมืองท่าเรือแห่งนี้ เต็มไปด้วยผู้เล่นมากมายหลายสิบล้านคนมาพักอาศัย เดินทางเข้าและออกอยู่ตลอดทั้งวันและยังมี NPC ปกติและ NPC พิเศษอาศัยอยู่ที่นี่อีกเป็นจำนวนมาก

 

เมืองแห่งนี้ยังได้รับชื่ออันทรงเกียรติ มาจากผู้ปลดผนึกทวีปส่วนหนึ่งอีกด้วยในคำว่า เมฆ

 

ดังนั้นหลังจากที่นำชื่อของคนผู้นั้นมารวมเข้าด้วยกันแล้ว ชื่อของเมืองท่าเรือแห่งนี้ จึงได้ชื่อว่า 

 

เมืองเมฆเคลิ้ม นั่นเอง และในตอนนี้มากเมฆและแมวอ้วนสามตัวก็กำลังเดินเข้าไปภายในเมืองที่วุ่นวายเหลือเกินแห่งนี้อย่างช้าๆ เพราะที่เมืองแห่งนี้เต็มไปด้วยผู้คนเป็นจำนวนมาก ทำให้เวลาไปไหนมาไหน จึงต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ 

 

            ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้เจ้าจิ๋นซี กุยแก และขงเบ้ง กระโดดขึ้นมานั่งบนศีรษะและหัวไหล่ทั้งสองข้างของมากเมฆในทันที ทำให้มากเมฆกลายเป็นจุดสนใจมากกว่าเดิม เพราะเจ้าลูกแมวน่ารักอ้วนกลมทั้งสามตัว มันเล่นไม่เกรงใจมากเมฆเลยแม้แต่นิดเดียว ทำให้มากเมฆเดินยากกว่าเดิมเล็กน้อยเพราะน้ำหนักตัวของพวกมัน

 

หลังจากที่เดินมาได้สักระยะแล้ว มากเมฆสังเกตไปรอบๆ บริเวณ ก็ต้องตกตะลึงไม่น้อยเลยทีเดียว เพราะที่เมืองแห่งนี้ตกแต่งและสร้างด้วยสถาปัตยกรรมที่หลากหลายมากๆ จะบอกว่ามันมั่วไปหมดก็คงได้

 

            จากนั้นไม่นานหลังจากที่ได้สอบถามกับ NPC ที่อยู่ใกล้ๆ เรียบร้อยแล้ว จึงได้ทราบมาว่าเหตุที่เมืองแห่งนี้เต็มไปด้วยสถาปัตยกรรมหลากหลายชนชาติ นั่นก็เพราะเจ้าเมืองคนปัจจุบันที่เป็นผู้เล่นนั้น ได้ทำการอนุญาตให้ผู้อยู่อาศัยในเมืองเมฆเคลิ้มแห่งนี้ สามารถออกแบบและสร้างบ้านพักรวมไปถึงร้านค้าได้ตามใจชอบนั่นเอง

 

          และในระหว่างที่มากเมฆกำลังเดินสำรวจตลาดไปเรื่อยๆ อยู่นั้น ZERO ก็ได้ทำการส่งจดหมายลับมาถึงมากเมฆ ภายในจดหมายนั้น เต็มไปด้วยข้อมูลกิลด์ของเป้าหมาย ที่มากเมฆต้องการจะล้างแค้นให้กับครอบครัววานรเทพ และอาจจะเป็นโชคดีของพวกมันที่ไม่ได้มาตั้งกิลด์สาขาที่ทวีปแห่งนี้

ไม่อย่างงั้นไม่เกิน 1 ชั่วโมงจากนี้ จะมีหนึ่งที่ตั้งทำการกิลด์สาขาของพวกมัน หายไปจากทวีปจิตมายาอย่างแน่นอน ในเมื่อรู้เป้าหมายในการล้างแค้นแล้ว มากเมฆจึงเบาใจได้หน่อยหนึ่ง

 

แต่ทว่าในเวลานี้หนทางในการเป็นพ่อค้าของมากเมฆกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

 

            มากเมฆได้สำรวจในสิ่งที่ตนเองทำได้ และได้ลองสำรวจความต้องการของตลาดทั่วทั้งเมืองเกือบ 6 ชั่วโมงเต็มๆ 

 

            และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่มากเมฆได้พูดคุยและสอบถามกับผู้คนเป็นจำนวนมาก แรกๆ มากเมฆรู้สึกเขินอายและไม่กล้าอยู่บ้าง เพราะรู้สึกไม่เคยชินกับการกระทำของตนเองในตอนนี้

 

            แต่หลังจากที่ได้ลองพูดคุยกับคนแปลกหน้า และลองสอบถามไปเรื่อยๆ หนึ่งคนไปสองคน สองคนไปสามคนอยู่เรื่อยๆ ทำให้มากเมฆเริ่มที่จะสังเกตพร้อมกับปรับตัวอยู่ตลอดเวลา และเข้าสังคมได้ดีมากขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับ

 

            คำพูดจากปากของคนเรานั้น เป็นได้ทั้งน้ำเย็น น้ำร้อน น้ำหวาน และเป็นสุดยอดอาวุธสุดน่ากลัวได้อีกต่างหากหากรู้จักใช้ให้เป็นและถูกต้องทั้งสถานที่และเวลา เพราะหลายร้อยคนที่มากเมฆได้พูดคุยด้วยนั้น มีคนมากมายต้องการจะหลอกขายสินค้าคุณภาพต่ำตมต่างๆ ให้กับมากเมฆอยู่เรื่อยๆ

 

          หลอกให้ไปทำเควสด้วยกันบ้างล่ะ แต่ไม่ยอมตกลงผลโยชน์ให้ลงตัวตั้งแต่แรก หลอกให้ช่วยงานต่างๆ แบบหลอกใช้เปล่า หลอกให้ถือสินค้าบางอย่างที่แตกหักง่าย และจะมีกลุ่มผู้เล่นเดินมาชนมากเมฆในขณะที่เผลอจนข้าวของเสียหาย และเรียกร้องค่าเสียหายจากเขาแบบหน้าด้านๆ

 

โดยตลอดทั้งวันมากเมฆเจอมุขต่างๆ ของเหล่า 18 มงกุฎอยู่เต็มไปหมด กลโกงและวิธีการที่น่ารังเกียจมากมายที่เคยได้เห็น เคยได้อ่านจากในหนังสือ ต่างก็ถูกนำมาใช้กับมากเมฆที่ดูหัวอ่อนและท่าทางน่าจะหลอกได้ง่าย

 

แต่กลุ่มคนเหล่านั้นก็ต้องพบกับความล้มเหลวอยู่ตลอดทั้งวันเช่นกัน ไม่ว่าจะมามุขไหนแบบไหนก็ตาม

 

เพราะในเวลานี้มากเมฆไม่ใช่คนเดิมที่อ่อนต่อโลกอีกแล้ว คิดจะฝากของหรือบังคับให้ทำอะไรก็ตาม

 

เขาเองก็จะปฏิเสธในทันที ทั้งแบบอ่อนโยนและแข็งกร้าว มนุษย์แต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนชอบฟังคำพูดรุนแรงเด็ดขาดป่าเถื่อน บางคนชอบฟังคำหวานหลอกลวง วันนี้ทั้งวันได้ประสบการณ์ชีวิตไปเต็มๆ จากที่ไม่เคยได้เจอมาตลอดหลายสิบปี

 

ตลอด 6 ชั่วโมงที่มากเมฆเดินไปทั่วตลาดรอบเมืองเมฆเคลิ้ม ทำให้เขาได้รู้มาว่าสินค้าและไอเทมมากมายต้องกลายเป็นขยะไร้ค่าจำนวนมาก เพราะไม่สามารถหานายช่างระดับสูงมาซ่อมแซมไอเทมเหล่านั้น ให้พวกมันกลับมาสมบูรณ์ดังเดิมได้ 100% อย่างที่ควรจะเป็น

 

            แถมคุณภาพไอเทมที่วางขายทั่วไปยังกระจอกและต่ำตมเอามากๆ อีกด้วย

 

แถมส่วนใหญ่ผู้เล่นร้อยละ 50 ก็ใช้ไอเทมที่ยังไม่ได้ปลดผนึกความสามารถแบบ 100กันทั้งนั้น

 

เพราะไม่อาจจะตามหาผู้มีทักษะพิเศษในการปลดผนึกไอเทมระดับสูงได้แบบ 100% มาก่อน

 

จึงทำให้คุณภาพชีวิตของผู้เล่นส่วนใหญ่ไม่ค่อยจะดีนัก มีของดีแต่ใช้คุณภาพคุณสมบัติที่มีได้แค่ 30มันน่าเศร้าและน่าเสียดายจริงๆ แถมไอเทมที่ยังไม่ได้ปลดผนึกเหล่านั้น ยังมีความทนทานที่น้อยกว่าปกติถึง 2 เท่าตัวอีกต่างหาก ทำให้ใช้ได้ไม่นานนักก็มักจะเสียหายและพังลงไปในเวลาไม่นาน

 

          มากเมฆจึงตัดสินใจจะเปิดร้านรับซื้อของเก่าและไอเทมขยะที่เสียหายแล้วพวกนั้น จนซ่อมแซมไม่ได้ นำไปซ่อมและทำการปลดผนึกให้เรียบร้อยในระดับ 100% สูงสุด แล้วนำไอเทมเหล่านั้นกลับมาขายใหม่

 

แต่วิธีการแบบนี้อาจจะใช้ได้ไม่นานนัก และอาจจะมีปัญหาตามมาอยู่บ้าง เพราะการได้พบกับผู้เล่นที่สามารถซ่อมแซมไอเทมได้สมบูรณ์แบบ 100และมีความสามารถที่จะปลดผนึกคุณสมบัติไอเทมได้ 100สมบูรณ์นั้น

 

มันเป็นทักษะสกิลทักษะอาชีพที่ต้องการเป็นอย่างมาก ของเหล่ากิลด์ชั้นยอดด้วยกันทั้งนั้น และอาจจะถูกหมายหัวหรือถูกเชิญชวนให้เข้าร่วมเป็นพวกด้วยแน่ๆ แต่หากไม่ยอมเข้าร่วมกิลด์นั้นๆ ก็อาจจะถูกบังคับขู่เข็ญ รังแกและกลั่นแกล้งต่างๆ นาๆ ก็เป็นได้และที่สำคัญสำหรับมากเมฆแล้ว ตัวเขาเองไม่ต้องการจะไปทำงานให้ใครเป็นการส่วนตัว

 

ดังนั้นมากเมฆจึงต้องวางแผนในการเปิดร้านให้ดีและรอบคอบมากกว่านี้ และวิธีการที่มากเมฆคิดออกในระยะเริ่มแรก ก็มีแต่ต้องหาผู้ช่วยในการเปิดร้านทำหน้าที่ต่างๆ แทนเท่านั้น เช่น การรับซื้อ การขายสินค้า แทนตัวเขาเองไปก่อน และเขาเองก็จะได้ทำงานอยู่เพียงหลังฉากเท่านั้น

 

".. ป่ะ พวกเราไปหาผู้ช่วยกันดีกว่า .." มากเมฆพูดบอกลูกแมวมังกรทั้งสามที่ติดตามมาด้วย และเดินเล่นไปเรื่อยๆ จนไปถึงที่ตั้งตึกว่าจ้าง NPC ที่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง

 

ถึงแม้มากเมฆจะไม่ได้รากไม้และเซเลเน่มาช่วยงาน แต่ทว่าเซเลเน่ก็ไม่ได้ห้ามไม่ให้เขาหาผู้ช่วยคนอื่นๆ สักหน่อย

 

ดังนั้นมากเมฆจึงตัดสินใจว่าหาผู้ช่วยสักคน เพื่อให้งานของตนเองง่ายขึ้นอีกนิดก็ยังดี และแน่นอนละว่าตัวเขาไม่รู้ตัวเลยกำลังถูกเซเลเน่เฝ้ามองดูอยู่จากที่ไกลๆ เสมอตลอดเวลาด้วยความเป็นห่วง และสำหรับผู้เล่นคนไหนที่คิดจะมาหลอกลวงผู้ชายของเธอ เซเลเน่ได้จดชื่อและทำเครื่องหมายติดตามไว้แล้ว งานนี้ได้มีเอาคืนจนอีกฝ่ายหมดตัวแน่นอน

 

".. เก่งมากเลย บทจะทำก็ทำได้ง่ายๆ เลยนะคะ กล้าที่จะตัดสินใจและกระทำทุกๆ อย่างโดยรอบคอบ มากเมฆต้องมั่นใจในตัวเองให้มากกว่านี้นะคะรู้มั้ย ไม่มีอะไรที่มากเมฆทำไม่ได้หรอกนะ .." เซเลเน่พูดให้กำลังใจมากเมฆถึงแม้อีกฝ่าจะไม่ได้ยินก็ตาม หลังจากที่ได้แอบดูการกระทำต่างๆ ของมากเมฆมาตลอดทั้งวัน ผ่านลูกแก้วดวงตาพระเจ้าในขณะนี้ จากวิหารโบราณลอยฟ้าแห่งหนึ่งที่ไกลแสนไกล

 

สำหรับผู้ช่วยของมากเมฆในครั้งนี้ มากเมฆไม่ได้กะจะหาผู้เล่นมาเป็นลูกจ้าง แต่มากเมฆสนใจที่จะหาลูกจ้างที่เป็น NPC ปกติในเกมต่างหาก และในดาวดวงนี้ยังคงมีระบบผู้ติดตามพิเศษอยู่ ทำให้มากเมฆสามารถว่าจ้าง NPC ได้ 1 ครั้งฟรีๆ เป็นกรณีพิเศษแบบสุ่ม ผู้เล่นทุกคนจะได้รับสิทธิ์นี้เหมือนๆ กันหมด และสามารถทำสัญญาว่าจ้างได้อีกด้วยหากตกลงกันได้กับ NPC เหล่านั้น

 

แต่ทว่าในการว่าจ้างนั้น หากผู้เล่นกับ NPC ไม่สามารถที่จะเข้ากันได้ จนค่าความสนิทสนมและความซื่อสัตย์ภักดีลดลงจนติดลบแล้วละก็ NPC คนนั้นสามารถยกเลิกสัญญาจ้างและหนีหายไปเลยก็ได้ และจะทำให้ค่าชื่อเสียงติดลบเป็นจำนวนมากอีกต่างหาก หากผู้เล่นคนนั้นทำตัวแย่มากๆ และในระบบผู้ติดตามพิเศษนี้ ยังสามารถเปิดรับให้ NPC ที่ชื่นชอบเราเป็นการส่วนตัวจากค่าชื่อเสียงที่มีอยู่และการกระทำต่างๆ ของเรา สามารถเสนอตัวเข้าร่วม และกลายเป็นผู้ติดตามของเราก็ได้ ทำให้ในปัจจุบันระบบผู้ติดตามพิเศษนี้ ได้รับความนิยมอย่างมากทั้งสามดวงดาว

 

แต่ก็มีข้อเสียอยู่เยอะพอสมควร เพราะ NPC เหล่านี้มีแค่ 1 ชีวิตเท่านั้น หากเสียชีวิตไปแล้ว และไม่สามารถที่จะชุบชีวิตได้ในเวลาที่เหมาะสมหรือทันเวลา NPC ก็จะหายไปเลยตลอดกาล และยิ่งมีผู้ติดตามมากเท่าไหร่ก็ยิ่งหารค่าประสบการณ์จากผู้เล่นมากเท่านั้น แถมยังต้องรับผิดชอบชีวิตของผู้ติดตามเกือบทุกอย่างอีกด้วย เช่น จ่ายเงินเดือน เบี้ยเลี้ยง เบี้ยขยัน จัดหาอาวุธและเครื่องป้องกันให้ และอาจถึงขั้นที่ต้องสอนทักษะและพาไปทำเควสภารกิตต่างๆ อีก เพื่อให้สามารถช่วยเหลือตัวเองให้ได้ในระดับหนึ่ง และในบางครั้งอาจจะต้องดูแลรับผิดชอบชีวิตครอบครัวของผู้ติดตามอีกด้วยหากสนิทกันมากๆ

 

ทำให้ผู้เล่นที่ยินยอมจะมีผู้ติดตาม มักจะเป็นลูกคนรวยหรือคนมีฐานะดีเท่านั้น เพราะในแต่ละวันที่ออนไลน์ภายในเกมตลอดเวลา ต้องใช้จ่ายเงินเป็นจำนวนมากไม่ว่าจะค่ากินค่าอยู่ และค่าใช้จ่ายอื่นๆ อีกมาก

 

แค่ 1 ผู้ติดตามก็ต้องจ่ายเงินค่าจ้างให้เมื่อครบ 30 วันในเกม เป็นเงินขั้นต่ำ ถึง 1 หมื่นเหรียญทองแล้วนั่นเองสำหรับพวกระดับทั่วไป และหากเป็นพวกระดับสูงค่าจ้างและค่าใช้จ่ายต่างๆ ก็มากขึ้นไปด้วยเป็นเงาตามตัวอีกต่างหาก

 

มากเมฆตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว และเดินไปพร้อมกับลูกแมวทั้งสาม เพื่อไปยังตึกว่าจ้าง NPC กลางใจเมืองในทันที

 

".. ยินดีต้อนรับค่ะ ไม่ทราบว่ามาติดต่อเรื่องอะไรคะ .." NPC สาวในชุดพนักงานต้อนรับได้เดินออกมาทักทายมากเมฆในทันที และพามากเมฆไปยังห้อง VIP เพื่อให้บริการ

 

เหตุที่มากเมฆถูกพาไปยังห้อง VIP เพราะมากเมฆยังคงสถานะฉายาผู้ยิ่งใหญ่จิตมายาเอาไว้ ทำให้ NPC ของระบบทั้งหมด หรือที่เราเรียกกันว่า NPC พิเศษสามารถรับรู้ได้ในทันที ถึงการมาถึงของมากเมฆและยินดีรับใช้บริการต่างๆ เป็นอย่างดี และจะได้รับบริการพิเศษมากกว่า VIP ทั่วๆ ไปอีกด้วย

 

".. ผมต้องการจะมาสุ่มเลือกผู้ติดตามน่ะครับ ไม่ทราบว่าตอนนี้จะสะดวกมั้ย เพราะผมเห็นผู้เล่นมาใช้บริการเป็นจำนวนมากรออยู่ที่ชั้นล่างเต็มไปหมดเลย .." มากเมฆถามและเข้าประเด็นของตัวเองในทันที เพื่อไม่ให้เสียเวลามากไปกว่านี้

 

".. ได้ทันทีเลยค่ะ ไม่ว่าจะต้องการอะไร คุณลูกค้าจะได้รับการพิจารณาเป็นอันดับแรกเสมอ ตามดิฉันไปยังห้องพิเศษชั้นที่ 9 ได้เลยค่ะ เราเปิดห้องพิเศษให้ทำการสุ่มอัญเชิญเรียบร้อยแล้ว .." ผู้รับใช้เมดสาวพูดจบก็พามากเมฆไปยังห้องชั้นที่ 9 ในทันที ระหว่างทางเดินมากเมฆได้พบกับเมดสาวหน้าตาดี ยืนเรียงแถวยาวกันหลายสิบคน พร้อมรอยยิ้มต้อนรับมากเมฆอย่างจริงใจตลอดทาง

 

พอเข้าไปในห้องอัญเชิญแล้ว NPC สาวถามถึงความต้องการคุณสมบัติของมากเมฆ ถึง NPC ติดตามที่ต้องการจะอัญเชิญและทำการว่าจ้างออกมา เพื่อที่จะได้ดำเนินการต่อไปได้อย่างถูกต้อง

 

".. ไม่ทราบว่าต้องการผู้ติดตามที่มีคุณสมบัติและทักษะสกิลแบบไหนบ้างคะ .." NPC ผู้จัดการสาวสวยถามมากเมฆพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ๆ

 

".. ต้องกำหนดคุณสมบัติยังไงบ้างอ่ะครับ ผมไม่เคยทำมาก่อน  .." มากเมฆถามกลับและพูดตามจริงทั้งหมด

 

".. สามารถกำหนดความต้องการของทักษะและคุณสมบัติได้ 3 ข้อค่ะ เช่น หนึ่งต้องการคนที่แข็งแรง สองต้องการคนที่มีทักษะดาบระดับสูง สามต้องเป็นผู้ชาย อะไรแบบนี้ค่ะ และทางเราจะทำการสุ่มเลือกกับ NPC ที่ได้มาลงทะเบียนเอาไว้ และทำการอัญเชิญออกมาค่ะ .." NPC ผู้จัดการสาวพูดตอบ พร้อมกับส่งแก้วน้ำผลไม้เย็นๆ ให้มากเมฆดื่มแก้กระหาย และพาไปยังวงแหวนเวทอัญเชิญขนาดใหญ่ที่ใจกลางวงเวท มีโลกเวทมนตร์จำลองของดาวดวงนี้ลอยอยู่ เพราะจะทำการสุ่มอัญเชิญ NPC มาจากส่วนใดส่วนหนึ่งของดาวดวงนี้

 

".. งั้นผมเอาเป็น 1.ซื่อสัตย์ภักดี 2.รักชีวิตรักอิสระ 3.มีวาทะศิลป์ที่เลิศล้ำยิ่ง เท่านี้ก็พอครับ .." มากเมฆพูดบอกและเดินเข้าไปใกล้ๆ วงแหวนเวทเพื่อรอคอยอย่างตื่นเต้น

 

ไม่นานหลังจากนั้น NPC ผู้จัดการสาวทำการเขียนในสิ่งที่มากเมฆต้องการ ลงไปในลูกแก้วโบราณหนึ่งลูกด้วยเลือดสดๆ ของตัวเอง แทนที่จะใช้เลือดของสัตว์อสูรแบบทุกที 

 

เพราะมากเมฆเป็นผู้ยิ่งใหญ่จิตมายา สมควรได้รับบริการที่ดีที่สุด และผู้จัดการสาวก็เป็นสายเลือดแท้ลูกหลานของจอมเวทอัญเชิญในตำนาน ดังนั้นคุณเธอจึงยินดีสละหยดเลือดเล็กน้อย

 

เพื่อทำการอัญเชิญผู้ติดตามที่เข้ากับความต้องการของผู้ยิ่งใหญ่จิตมายา ให้ได้มากที่สุดอย่างไม่ลังเล

 

แถมมากเมฆเองนั้นก็ไม่รู้หรอกว่าตนเอง ได้รับบริการและการใส่ใจในระดับสูงสุดจริงๆ หลังจากที่ NPC สาวโยนลูกแก้วโบราณเข้าไปในดวงดาวจำลองแล้วนั้น

 

ไม่นานเกิน 3 ลมหายใจ!!

 

อยู่ๆ ที่พื้นห้อง ที่เต็มไปด้วยวงแหวนเวทขนาดใหญ่ต่างก็ส่องแสงสว่างออกมาอย่างมาก คลื่นลมรุนแรงพัดเอาสิ่งของต่างๆ ภายในห้องกระจัดกระจายไปหมด กลุ่มควันมากมายไม่รู้ลอยมาจากไหน ทั้งหนาวทั้งร้อนในเวลาเดียวกัน และมาพร้อมกับกลิ่นยาสูบราคาแพงอันเป็นเอกลักษณ์ของสมุนไพรหายาก และที่ใจกลางของวงเวทในตอนนี้ ได้ปรากฏชายวัยกลางคนเผ่าคนแคระยืนอยู่ที่ใจกลางวงแหวนเวทอย่างงงๆ พร้อมกับมองไปรอบๆ และมาหยุดที่มากเมฆอย่างไม่ตั้งใจ

 

 

".. โอ้ นายเหนือหัวแห่งเรา ผู้ที่เรานี้ได้แต่เฝ้ารอคอยมาแสนนาน ในที่สุดเทพเจ้าก็ดลบันดาลให้กระผมได้พบกับนายเหนือหัวเสียที ขอให้พระเจ้าคุ้มครอง .." คนแคระหน้าตาดุดันหนวดยาวสีน้ำตาล ที่กลางหลังมีค้อนเหล็กสีดำใหญ่ยักษ์ถึงสองอันที่ผ่านการใช้งานมาอย่างเต็มยาวนาน จนสถาพใกล้จะพังได้ทุกเมื่อแต่กับมีออร่าพลังแห่งความกระหายเลือดไม่สิ้นสุดหลุดลอยออกมาตลอดเวลา

 

แถมมีรอยแผลเป็นเต็มใบหน้าทั่วทั้งร่างกาย ดูหน้ากลัวสุดๆ และมีส่วนสูงแค่ 130 เซนติเมตรเท่านั้น

 

แต่ร่างกายกับเต็มไปด้วยมัดกล้ามอันทรงพลังที่ดูเหมือนจะสามารถหักคอมังกรโบราณได้อย่างสบายๆ พร้อมพุงใหญ่สามชั้นที่หน้าท้อง แต่ท่าทางและคำพูดกับตรงกันข้ามกันแบบสุดๆ พูดแต่ละคำออกมาราวกับเป็นนักกวีในม่านหมอกยังไงอย่างงั้น

 

".. หวัดดีครับผมชื่อมากเมฆ เป็นผู้ที่ขอให้อัญเชิญคุณมาเป็นผู้ติดตามของผม ไม่รู้ว่าจะยินดีติดตามผมไปทำงานค้าขายและผจญภัยไปด้วยกันมั้ยครับ .." มากเมฆพูดตรงๆ และเข้าประเด็น เพราะหากคนเราต้องการความจริงใจจากใครสักคน เราก็จะต้องมอบความจริงใจให้กับคนผู้นั้นก่อนเสมอ เป็นนโยบายใจแลกใจนั่นเอง

 

".. กระผมรอคอยมานานแสนนาน ในที่สุดก็จะได้มีนายเหนือหัวเสียที ท่านรู้หรือไม่ว่ากระผมรอคอยมานานแค่ไหน รอมานานถึง 781 ปีแล้ว ตั้งแต่ที่ได้ไปยื่นเรื่องเอาไว้ที่สำนักงานอัญเชิญพิเศษตั้งแต่สมัยก่อน แต่กระผมก็ไม่เคยถูกสุ่มอัญเชิญออกมาที่นี่เลยสักครั้ง ในที่สุดกระผมก็ได้รับการตอบรับเสียที .." คนแคระพูดบอกพร้อมน้ำตานองหน้า และทำการคุกเข่าลงไปที่พื้นห้อง 1 ข้าง แสดงให้เห็นถึงการยอมรับและความภักดีที่มอบให้กับมากเมฆ นายเหนือหัวแห่งโชคชะตาของตนในทันที

 

".. ตั้งแต่นี้ต่อไป คุณจะเป็นผู้ติดตามของผม ช่วยบอกชื่อและระดับเลเวล พร้อมกับอาชีพของคุณให้ผมรู้หน่อยได้มั้ยครับ .." มากเมฆเดินเข้าไปช่วยพยุงตัวให้คนแคระนายนี้ ลุกขึ้นยืนอย่างเป็นกันเอง

 

".. กระผมมีนามว่า โลเวอร์  ปัจจุบันมีระดับเลเวล 2,746 อาชีพ นักรบเทพสงคราม ขั้นสูงสุดครับ แต่กระผมแท้จริงแล้วอยากเป็นนักกวีมากกว่า แต่ตอนที่ไปทดสอบพรสวรรค์กับไม่ผ่าน จนหมดกำลังใจและได้ไปลองเป็นนักรบฝึกหัดและไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไร กระผมก็อัพระดับอาชีพมาเป็นเทพสงครามเสียแล้วอย่างไม่รู้ตัว .." โลเวอร์พูดตอบอย่างจริงใจและมองนายเหนือหัวของตนเองอย่างซาบซึ้ง แต่ทว่าหลังจากที่มองไปเห็นเจ้าลูกแมวทั้งสามแล้วนั้น

 

อยู่ๆ โลเวอร์ก็ปล่อยจิตสังหารของเทพสงครามออกมาอย่างบ้าคลั่ง และกระโดดไปด้านหน้าของลูกแมวมังกรทั้งสามในทันที พร้อมกับตระโกนให้มากเมฆระวังตัว โดยขอให้ระวังเจ้าลูกแมวปีศาจทั้งสามตนนี้เอาไว้

 

เหตุที่เป็นแบบนี้ก็เพราะโลเวอร์จับสัมผัสพลังพิเศษได้ว่าเจ้าลูกแมวทั้งสามตัว พวกมันอันตรายเป็นอย่างมาก

 

แม้แต่ตนเองก็ยังไม่มั่นใจว่าจะสามารถเอาชนะได้หรือไม่ และที่สำคัญที่สุดก็คือโลเวอร์ยังไม่ได้ทำสัญญาว่าจ้างกับมากเมฆให้เสร็จเรียบร้อยนั่นเอง จึงไม่รู้ว่าเจ้าลูกแมวมังกรทั้งสามเหล่านี้ก็เป็นหนึ่งในผู้ติดตามของมากเมฆในอีกรูปแบบเช่นกัน

 

".. เดี๋ยวก่อนครับคุณโลเวอร์ เจ้าพวกนี้เป็นเพื่อนของผมเอง ห้ามทำอะไรรุนแรงเด็ดขาด .." มากเมฆเคลื่อนไหวพริบตาไปยืนอยู่ด้านหน้าของลูกแมวมังกรทั้งสามในทันที พร้อมกับยกมือและพูดห้ามโลเวอร์เอาไว้

 

ในเวลาเดียวกัน NPC สาวผู้จัดการของชั้นที่ 9 กำลังตกตะลึงเป็นอย่างมากกับคนแคระที่เธอได้เป็นคน บังเอิญอัญเชิญออกมาได้ในครั้งนี้ กับเป็นหนึ่งในคนแคระในตำนานโลเวอร์นักรบเทพสงครามไร้พ่ายนั่นเอง ผู้เป็นที่ตำนานหายนะกับเผ่าพันธุ์อื่นๆ มากมาย ที่คิดจะมารังแกเผ่าพันธุ์คนแคระของเขาเมื่อครั้งในอดีต และหากใครหน้าไหนกล้ามาทำร้ายเผ่าคนแคระของเขาแล้วละก็จำเป็นจะต้องได้พบกับความโกรธแค้นของเทพสงครามโลเวอร์เสมอตลอดกาล

 

หลังจากที่มากเมฆจบศึกระหว่างแมวกับคนแคระได้แล้ว ก็ทำตามขั้นตอนของคุณผู้จัดการในทันที เพราะช่วงเวลาในตอนนี้ก็ดึกมากๆ แล้ว จำเป็นจะต้องออกไปหาโรงแรมนอนได้แล้ว ไม่งั้นอาจจะได้นอนข้างถนนกันแน่ๆ เพราะที่เมืองแห่งนี้กำลังมีปัญหาโรงแรมที่พักขาดแคลน ไม่เพียงพอต่อความต้องการของลูกค้านั่นเอง

 

หลังจากตกลงในข้อสัญญาว่าจ้างต่าง ๆ หมดแล้ว โลเวอร์ก็ได้กลายเป็นหนึ่งในผู้ติดตามของมากเมฆแล้วในตอนนี้อย่างเป็นทางการ แถมค่าความชื่อสัตย์ภักดียังเต็ม 100อีกด้วยซึ่งเป็นกรณีที่หาได้ยากอย่างมาก

 

ยกเว้นที่ค่าความสนิทสนม และค่าความนับถือยังอยู่ที่ 30เท่านั้น และมากเมฆได้ทำการตรวจสอบสเตตัสต่างๆ ของของโวเวอร์ก็ต้องตกตะลึงอยู่พอสมควร เพราะคุณพี่โลเวอร์นั้นเก่งและแข็งแกร่งแบบสุดๆ อีกด้วย

 

สถานะ ข้อมูล

อาชีพหลัก  นักรบเทพสงคราม ขั้นสูงสุด

ชื่อ โลเวอร์ คาอิน

ระดับ 2,746   //  ระดับตำนานที่ยังมีชีวิต

เพศ ชาย  เผ่าพันธุ์คนแคระโบราณ   

สถานะร่างกาย  สมบูรณ์

สถานะ ผู้ติดตามของมากเมฆ

อายุ 811 ปี

พลังชีวิต 79,863,230 / 79,863,230

พลังเวทมนตร์ 722,830 / 722,830

พลังลมปราณ ไม่มี / ไม่มี

พละกำลัง 89,863,230 / 89,863,230

พลังวิญญาณ  ไม่มี / ไม่มี

 

สถานะร่างกาย

พลังกาย : 295,530                

ความฉลาด : 9,575     

ความอึด : 99,990

ความเร็ว : 53,030

ความว่องไว : 53,030

ความแม่นยำ : 33,969

พลังโจมตีกายภาค : 573,333

พลังโจมตีเวทมนตร์ : 57,500

พลังป้องกันกาย : 577,666

พลังป้องกันเวทมนตร์ : 181,150

ต้านทาน : 381,009

ค่าโชค : 39,575

 

ความซื่อสัตย์ภักดี

100%

ความนับถือ

30%

ความสนิทสนม

30%

 

ทักษะสกิลอาชีพ

นักรบฝึกหัด : มีทักษะสกิลทั้งหมด

นักรบคลั่ง : มีทักษะสกิลทั้งหมด

นักรบอสูรคลั่ง : มีทักษะสกิลทั้งหมด

นักรบทำลายล้าง : มีทักษะสกิลทั้งหมด

นักรบเลือดอสูรคลั่ง : มีทักษะสกิลทั้งหมด

นักรบเทพสังหาร : มีทักษะสกิลทั้งหมด

นักรบเทพสงคราม : มีทักษะสกิลทั้งหมด

เทพสงคราม : ขั้นสูงสุด

----

สำเร็จวิชาช่างทั้งหมดของเผ่าคนแคระโบราณ

เช่น

ช่างโลหะระดับตำนาน

ช่างหลอมโลหะระดับตำนาน

ช่างก่อสร้างระดับตำนาน

ปรมาจารย์นักสร้างอาวุธชุดเกราะ

ปรมาจารย์ช่างสารพัดระดับตำนาน

ผู้รอบรู้แห่งงานช่าง งานฝีมือ

 

 

 

 

มากเมฆถึงกับมองดูหน้าจอสถานะสเตตัสของโลเวอร์ ขึ้นๆ ลงๆ อยู่เกือบ 10 นาที จนผู้จัดการสาวเดินเข้ามาใกล้ๆ และพูดบอกกับมากเมฆว่า

 

".. ยินดีด้วยนะคะ ที่ได้รับนักรบในตำนานมาเป็นผู้ติดตามแบบนี้ แม้แต่ในฝันดิฉันก็ยังไม่อยากจะเชื่อเลยค่ะ เพราะคุณโลเวอร์เป็นตำนานนักรบของเผ่าคนแคระที่ยังมีชีวิต หากคุณมากเมฆจะไปทำสงครามที่ไหนรับรองได้เลยว่ามีโอกาสชนะสูงมากๆ แน่นอนเลย .." NPC ผู้จัดการสาวยิ้มและหัวเราะเบาๆ อยู่ข้างๆ มากเมฆ ก่อนจะขอตัวออกไปทำงานต่อที่อื่น ทิ้งให้มากเมฆกับลูกแมวมังกรทั้งสามและคุณโลเวอร์ยืนอยู่ในห้องกันอย่างเงียบๆ เพื่อพูดคุยและทำความรู้จักกันและกันให้ดียิ่งขึ้น

 

".. ไอเราก็แค่อยากจะได้ผู้ช่วยในการรับซื้อและขายสินค้าเท่านั้น แล้วแบบนี้มันจะไปคุ้มค่ากับกับความสามารถของคุณโลเวอร์มั้ยละเนี่ย .." มากเมฆมองในจอสเตตัสของโลเวอร์ก็ได้แต่ส่ายหัวไปมาเท่านั้น

 

"..ไม่ว่าสิ่งใดๆ ขอให้สั่ง ชีวิตนั้นทำให้ดี เพื่อเหนือหัวทั้งที สู้ตายขอรับ .." โลเวอร์พูดตอบหลังจากเห็นมากเมฆส่ายหัวแปลกๆ ก็คิดว่าตัวเองยังไม่ดีพอ และต้องการจะพิสูจน์ตัวเองให้อีกฝ่ายได้เห็น

 

".. ครับ งั้นต่อไปนี้ให้เรียกผมว่า นายท่านเฉยๆ ก็ได้ และก็ต่อไปนี้ก็ให้พูดคุยกันปกติ ไม่ต้องพูดแบบนักกวีมากก็ได้นะครับ บางทีผมตามไม่ทันอาจจะงงๆ  .."

 

".. ส่วนงานที่จะให้ทำในช่วงนี้ ก็คงจะเป็นช่วยผมเปิดร้ายขายของ และรับซื้อไอเทมขยะที่พังแล้วน่ะครับ พอดีผมกำลังอยู่ในช่วงเก็บตัวเรียนรู้การใช้ชีวิตและเข้าสังคมอยู่ คงไม่ได้ไปทำลายล้างหรือต่อสู้กับใครที่ไหนมากนัก .."

 

".. แต่ผมอนุญาตให้คุณโลเวอร์ ต่อสู้ป้องกันตัวเองได้ตามปกตินะครับ เพราะหากคุณโลเวอร์เป็นอะไรไป ผมคงเสียใจมากๆ และคงลำบากมากกว่านี้หลายเท่าเลย .." มากเมฆพูดตรงๆ และมองโลเวอร์ราวกับเป็นเพื่อนสนิทที่รู้จักกันมานาน

 

พร้อมกับเอามือไปจับที่หัวไหล่ของโลเวอร์ ในตอนที่พูดคุยกันอยู่ตลอดเวลา

 

การแสดงออกอย่างง่ายๆ ของมากเมฆเพียงเท่านี้กับทำให้โลเวอร์ซึ้งใจสุดๆ ที่นายท่านของมันเป็นห่วงเป็นใยมันอย่างมาก และไม่ต้องการจะเสียมันไป จนมันเองทนไม่ไหว น้ำตาอุ่นๆ ที่ไม่เคยไหลออกมานับร้อยๆ ปี ก็ไหลออกมาอย่างต่อเนื่องชะอย่างงั้น

 

แน่นอนว่าเวลาเห็นคนแคระร้องไห้ มันเป็นอะไรที่น่ากลัวมากๆ แม้แต่ลูกแมวทั้งสามเองยังกลัว และไม่กล้าเข้าใกล้โลเวอร์เวลาร้องไห้เลย มากเมฆจึงรีบเปลี่ยนเรื่องและชวนกันออกไปข้องนอกในทันที 

 

".. ไปหาโรงแรมพักกันดีกว่าครับ แต่หากหาโรงแรมนอนกันไม่ได้ พวกเราทั้งหมดอาจจะต้องลงทุนเปิดร้านโต้รุ่งกันละงานนี้ แต่ผมจะทำทุนด้วยเงินแค่ 1 หมื่นเหรียญทองเท่านั้นนะ พอดีมีเงินอยู่แค่นี้จริงๆ   .."

 

".. พวกเราไปหาโรงแรมกันก่อน หากหาไม่ได้จริงๆ ก็ไปหาร้านขายน้ำยาโพชั่นกับร้านขายอุปกรณ์จำเป็นกันก่อน เพราะผมมีสิทธิ์พิเศษ ซื้อสินค้าและใช้บริการต่างๆ ได้ส่วนลดทันที 20%  .." มากเมฆเดินนำลูกแมวมังกรทั้งสามออกจากห้องพิเศษ และมีโลเวอร์เดินตามหลังมาด้วยตลอดทาง พร้อมกับปล่อยจิตสังหารออกมาตลอดเวลา เพื่อป้องกันไม่ให้มีใครหน้าไหน กล้ามาหาเรื่องนายท่านของตนเองได้ 

 

มากเมฆให้โลเวอร์เก็บอาวุธสงครามค้อนเหล็กยักษ์ขนาดใหญ่ และชุดเกราะของตัวเองทั้งหมดก่อนออกจากห้อง และได้มอบเสื้อผ้าปกติธรรมดาของพ่อค้าเร่ให้กับโลเวอร์ได้สวมใส่ไว้แทน แน่นอนละว่าชุดเสื้อผ้าปกติธรรมดาเหล่านี้

 

มากเมฆใช้พลังมิติรังสรรค์แอบสร้างขึ้นมาให้นั่นเอง เพราะยังไงมากเมฆก็ยังต้องฝึกการใช้พลังมิติรังสรรค์ทั้งในเกมและโลกจริงอยู่เรื่อยๆ เสมอเมื่อมีโอกาส จึงไม่พลาดที่สร้างอะไรแบบนี้ขึ้นมาใช้งานแบบฟรีๆ

 

พร้อมกับได้บอกห้ามไม่ให้โลเวอร์ปล่อยจิตสังหารภายในเมือง เพราะมันจะเป็นการรบกวนอย่างมาก กับผู้เล่นคนอื่นๆ และขอให้โลเวอร์ทำตัวตามปกติทั่วๆ ไปก็พอแล้ว เพราะงานที่พวกเรากำลังจะทำมันเป็นงานง่ายๆ เท่านั้นเอง

 

ในระหว่างที่กำลังเดินอยู่นั้น  มากเมฆก็ได้รับจดหมายลับจาก ZERO อีกครั้ง เป็นการแจ้งเตือนให้มากเมฆรับทราบว่า มิติลับพิเศษของมากเมฆได้ถูกสร้างเสร็จสมบูรณ์แล้ว พร้อมกับส่งมิติการ์ดสีดำแปลกๆ มาให้อีกด้วย เป็นการ์ดสำหรับไว้เปิดประตูมิติเข้าและออกนั่นเอง แถมยังสามารถสร้างการ์ดเข้าออกเพิ่มได้อีกด้วยหากต้องการ

 

โดยจะสร้างออกมาเป็นการ์ดสีขาว สำหรับผู้ที่ได้รับอนุญาตคนอื่นๆ ให้เข้าและออกมิติลับของมากเมฆได้ และแน่นอนเหมือนทุกๆ ครั้ง มากเมฆจะต้องหยดเลือดลงไปบนการ์ดสีดำใบนี้ในทันที

 

เพื่อทำการผูกมัดให้เสร็จสมบูรณ์ มากเมฆทำตามโดยไม่รีรอ เพราะระยะหลังๆ มานี่ มากเมฆพกเข็มเย็บผ้าไว้ติดตัวตลอด เพราะมันต้องใช้อยู่เรื่อยๆ จริงๆ

 

// - - มากเมฆได้รับมิติลับพิเศษ จาก ZERO เป็นของตอบแทนที่ให้ความร่วมมือในการทดลองต่างๆ - - //

 

".. ถึงจะหาโรงแรมไม่ได้ยังไงในวันนี้ ก็ได้ที่นอนแล้วละ ฮ่าฮ่า  .." มากเมฆเดินไปหัวเราะไปอยู่คนเดียว

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 392 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4927 Mic221 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 14:53

    อืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมออืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมออืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมออืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมออืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมออืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมออืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมออืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมออืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมออืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมออืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมออืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมออืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมออืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมออืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืมอืม

    #4,927
    0
  2. #2359 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 06:33

    ขอคนขายของแต่ได้เทพสงครามแทน 555555

    #2,359
    0
  3. #1688 Tanz Giroro (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:08
    เดี๋ยวๆ แค่จะหาคนช่วยขายของไม่ใช่รึ! เอาซะคนแคระในตำนาน จะมีคนปกติบ้างมั้ยเนี่ยยย
    #1,688
    0
  4. #755 NexkungChannal (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 08:06
    ช่างตีเหล็กในตำนานน
    #755
    2
  5. #689 inasba (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 20:06
    โอ้ดันได้คนแคระในตำนานมา
    #689
    1
    • #689-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 38)
      14 ธันวาคม 2560 / 23:58
      เหมือนลุงโลเวอร์จะมาผิดงาน หากให้ไปทำสงครามนี่ใช่เลย
      #689-1
  6. #688 Fayrious (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 15:50
    รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ
    #688
    1
  7. #687 ขอทานสะท้านฟ้า (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 10:52
    สงสัยครับ 
      เรื่องมากเมฆ
      
              ตอนนี้มากเมฆต้องไปเรียนรู้ชีวิต หรือการดำเนินชีวิตในสังคม จุดนี้ผมสงสัย
    อย่างแรก ทำไมไม่ถ่ายโอนข้อมูล เกี่ยวกับการดำเนิน ระเบียบและวิธีการ เข้าสมองไปเลย หากออกไปทำจริงวันเดียว ก็เรียบร้อยแล้ว สมองมากเมฆดีขนาดนั้น และในขณะนี้เทคโนโลยี ก็สุดๆ
    #687
    4
    • #687-3 MewThanayot(จากตอนที่ 38)
      14 ธันวาคม 2560 / 23:05
      ไรทตอบแบบ สรุปย่อทั้งเรื่องในตอนนี้เบยอะ
      #687-3
    • #687-4 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 38)
      14 ธันวาคม 2560 / 23:57
      ผมอยากให้ทุกคนเข้าใจนะครับ

      เพราะตัวเอกของเรื่องมันไม่เหมือนปกติทั่วๆ ไป
      ไม่ได้อ่อนแอแค่ร่างกาย แต่จิตใจอ่อนแอ่กว่าร่างกายไปเยอะมาก
      #687-4
  8. #685 NobuSana (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 06:52
    จะรอดไหมน่ะ กิจการนี่
    #685
    0
  9. #683 gean7777 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 22:31
    สนุกนะแต่... ค้างง่ะ
    #683
    0
  10. #681 กินะ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 20:49
    กิจการจะไม่พังเพราะผู้ช่วยก่อนไหมน้า
    #681
    0
  11. #680 KurouNeko (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 20:46
    กิจการจะไหวไหมหนอ
    #680
    0
  12. #679 Inw_Short (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 20:45
    ค่าความฉลาดเพิ่มขึ้นด้วยวิธีไหนกันครับ
    อ่านหนังสือ ? อ่านอักขระโบราณ ? อ่านอักขระเวทย์มนต์ อัพสเตตัส ? ฝึกฝน ? วิธีไหนกันครับ ผมว่าลุงแกอยู่มา 700กว่าปีน่าจะมีความฉลาดมากกว่า 250+ นะครับเป็น หรือผมเข้าใจอะไรผิดไปก็บอกด้วยนะครับ
    #679
    1
    • #679-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 38)
      13 ธันวาคม 2560 / 21:17
      แก้ไขแล้วนะครับ ปรับให้สมดุลแล้ว

      ส่วนวิธีเพิ่มความฉลาด ก็ตามแฟนตาซีทั่วๆ ไปเลยครับ
      อ่านตำราอะไรแบบนี้ กับส่วนใส่อุปกรณ์เพิ่มสเตตัส
      เกมนี้ไม่มีระบบ point อัพสเตตัสนะครับ ฝึกเอาเท่านั้น
      รายละเอียดผมจะลงอธิบายในบทต่อๆ ไปนะครับ
      ที่เข้าใจมาทั้งหมดถูกต้องแล้วครับ
      ผมปรับผิดเองแถมยังลืมลงทักษะช่างของเผ่าคนแคระอีกด้วย ฮ่าๆ
      #679-1
  13. #678 พู่กันลี้ลับ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 20:40
    พบคำผิดแจ้งผมด้วยนะครับ วันนี้ผมอัพ 1 ตอนนะ
    เพราะนอนน้อยตื่นเช้าติดกันหลายวันแล้ว มันเริ่มจะไม่ไหว

    ขอบคุณที่ติดตามนะครับ
    #678
    0